dane farmakokinetyczne
Dane farmakokinetyczne to zbiór parametrów opisujących losy leku w organizmie, od momentu podania do jego całkowitej eliminacji. Obejmują one procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji leczniczej.
Kluczowe parametry farmakokinetyczne to biodostępność, objętość dystrybucji, klirens, okres półtrwania oraz pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC). Dane te pozwalają na ustalenie optymalnego dawkowania, przewidywanie potencjalnych interakcji lekowych oraz dostosowanie terapii do indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, masa ciała czy funkcja nerek i wątroby.
Znajomość danych farmakokinetycznych ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej, szczególnie przy stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym, u pacjentów z niewydolnością narządów odpowiedzialnych za metabolizm i wydalanie leków oraz w przypadku polipragmazji. Właściwa interpretacja tych danych pozwala na optymalizację farmakoterapii i minimalizację ryzyka działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Liść Melisy –
Produkt leczniczy Liść melisy (Melissa officinalis L., folium) w postaci ziół do zaparzania w saszetkach (2 g liścia na saszetkę) nie posiada szczegółowych danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych. Zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC oraz jej późniejszymi zmianami, dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych o długotrwałym stosowaniu i potwierdzonym doświadczeniu klinicznym, badania farmakokinetyczne nie są wymagane. Brak tych danych wynika z regulacji prawnych, które uwzględniają specyfikę i tradycyjne zastosowanie takich preparatów.
badanie farmakokinetyczne, biodostępność substancji czynnej, dane farmakokinetyczne, doświadczenie kliniczne, liść melisy, napar, parametr farmakokinetyczny, produkt leczniczy roślinny, profil uwalniania substancji czynnej, tradycyjne zastosowanie, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość farmakokinetyczna, zioła do zaparzania, związek biologicznie czynny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perlid 50 mg/ml
Produkt leczniczy Perlid, zawierający 50 mg/ml amorolfiny w formie lakieru do paznokci, charakteryzuje się minimalną absorpcją ogólnoustrojową substancji czynnej po aplikacji miejscowej. W związku z tym nie przewiduje się negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu ani stan zdrowia matki, co pozwala na bezpieczne stosowanie preparatu w okresie ciąży. Podobnie, podczas laktacji ekspozycja noworodka lub niemowlęcia na amorolfinę jest znikoma, a brak danych o przenikaniu substancji do mleka matki w ilościach istotnych klinicznie potwierdza bezpieczeństwo stosowania Perlid w okresie karmienia piersią.
absorpcja ogólnoustrojowa, amorolfina, aplikacja miejscowa, chlorowodorek amorolfiny, dane farmakokinetyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, lakier do paznokci leczniczy, Perlid, płodność, płytka paznokciowa, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka matki, substancja czynna, wchłanianie do krwiobiegu, właściwości fizykochemiczne - Leksykon substancji czynnych
Kardamon – Właściwości farmakokinetyczne
Kardamon (Elettaria cardamomum) jest jednym ze składników tradycyjnego produktu leczniczego roślinnego PADMA 28 Formuła, występującego w kapsułkach twardych w dawce 30 mg kardamonu na kapsułkę. Produkt zawiera łącznie 20 substancji roślinnych oraz 2 substancje mineralne, co komplikuje ocenę farmakokinetyki poszczególnych składników ze względu na potencjalne interakcje i efekty synergistyczne. Kardamon jest stosowany w formie sproszkowanego owocu zamkniętego w kapsułkach rozmiaru 0, co może wpływać na uwalnianie substancji czynnych w przewodzie pokarmowym, jednak brak jest szczegółowych badań farmakokinetycznych określających biodostępność, szybkość wchłaniania czy dystrybucję tej substancji.
biodostępność, dane farmakokinetyczne, decyzja terapeutyczna, dystrybucja leku, efekt synergistyczny, Elettaria cardamomum, farmakokinetyka, interakcje lekowe, kapsułka twarda, kardamon, substancja czynna pochodzenia roślinnego, tradycja lecznicza, tradycyjny produkt leczniczy, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, uwalnianie substancji czynnych, wchłanianie leku, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – BDS N 0,125 mg/ml
Budezonid, stosowany wziewnie w postaci zawiesiny do nebulizacji (dawki 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml lub 0,5 mg/ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w okresie ciąży. Dane epidemiologiczne i post-marketingowe nie wskazują na zwiększone ryzyko działań niepożądanych u płodu lub noworodka. Leczenie astmy u kobiet ciężarnych jest kluczowe dla zdrowia matki i prawidłowego rozwoju płodu, dlatego decyzja o zastosowaniu budezonidu powinna opierać się na ocenie korzyści terapeutycznych przewyższających potencjalne ryzyko. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.
astma w ciąży, badanie epidemiologiczne, biodostępność doustna leku, budezonid w nebulizacji, budezonid wziewny, dane farmakokinetyczne, dane post-marketingowe, działania niepożądane u płodu, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka budezonidu, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid systemowy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka kobiecego, stężenie budezonidu, zawiesina do nebulizacji - Leksykon substancji czynnych
Woda chlorkowo-sodowa – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Woda chlorkowo-sodowa (solanka) siarczkowa, jodkowa, stosowana w preparatach leczniczych takich jak BALS SULPHUR ŻEL (96,5 g zawierające 2,1% wody chlorkowo-sodowej na 100 g żelu) oraz ZDRÓJ szampon leczniczy (58,8 g zawierające 2,1% wody chlorkowo-sodowej na 100 g szamponu), nie została poddana dobrze kontrolowanym badaniom klinicznym w zakresie wpływu na płodność, ciążę i laktację. Brak danych klinicznych i farmakokinetycznych dotyczących przenikania substancji aktywnych do mleka kobiecego oraz ich wpływu na rozwijający się płód stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania tych produktów u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. W związku z tym, decyzja o zastosowaniu tych preparatów powinna być podejmowana z zachowaniem szczególnej ostrożności, po indywidualnej ocenie stosunku korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka dla płodu lub dziecka.
analiza korzyści i ryzyka, badanie kliniczne kontrolowane, ciąża, dane farmakokinetyczne, dane kliniczne, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, karmienie piersią, kobieta w okresie rozrodczym, lekarz prowadzący, mleko kobiece, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie substancji aktywnych, solanka siarczkowa jodkowa, stosunek korzyści do ryzyka, substancja aktywna, świadoma zgoda pacjenta, szampon leczniczy, woda chlorkowo-sodowa - Leksykon substancji czynnych
Chinapryl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chinapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko fetotoksyczności, w tym zmniejszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczność noworodkową (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W I trymestrze stosowanie chinaprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii chinaprylem, lek należy niezwłocznie odstawić i zastąpić bezpiecznym lekiem przeciwnadciśnieniowym. U pacjentek planujących ciążę wskazana jest zmiana terapii na preparaty o potwierdzonym bezpieczeństwie w ciąży, a w przypadku ekspozycji płodu na chinapryl w II trymestrze zaleca się ultrasonograficzne monitorowanie nerek i czaszki płodu.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne nerek, chinapryl, ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, dane farmakokinetyczne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane na płód, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, stężenie w mleku kobiecym, wcześniak, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Synoptis 800 mg
Darunawir Synoptis, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, zawiera darunawir z glikolem propylenowym i jest stosowany w terapii zakażenia HIV. U kobiet w ciąży lub w wieku rozrodczym decyzja o zastosowaniu darunawiru powinna uwzględniać korzyści terapeutyczne dla matki oraz ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania darunawiru w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy przebieg porodu. Stosowanie darunawiru w skojarzeniu z kobicystatem (800 mg/150 mg) w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na znacząco zmniejszoną ekspozycję na lek, co zwiększa ryzyko niepowodzenia wirusologicznego i przeniesienia zakażenia HIV na dziecko. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii darunawirem z kobicystatem konieczna jest zmiana schematu leczenia na bezpieczniejszy.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, dane farmakokinetyczne, darunawir w ciąży, darunawir z glikolem propylenowym, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, lek przeciwretrowirusowy, niepowodzenie wirusologiczne, płodność, przeniesienie zakażenia HIV, supresja wirusa, toksyczność leku, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Pecto Drill 5 g/100 ml
Karbocysteina, substancja czynna syropu Pecto Drill (5 g/100 ml), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie karbocysteiny z lekami przeciwkaszlowymi (np. kodeina, dekstrometorfan) oraz lekami zmniejszającymi wydzielanie śluzu oskrzelowego (np. atropina i jej pochodne), ze względu na antagonistyczne działanie tych preparatów, które może prowadzić do zatrzymania wydzieliny w drogach oddechowych i osłabienia efektu mukolitycznego. Poziom ważności tych interakcji jest wysoki, co wymaga bezwzględnego unikania takiego skojarzenia. W przypadku innych grup leków, takich jak antybiotyki czy inne mukolityki (np. acetylocysteina, erdosteina), ryzyko interakcji jest niskie, a karbocysteina może nawet poprawiać penetrację antybiotyków do wydzieliny oskrzelowej, co jest korzystne z punktu widzenia terapii zakażeń dróg oddechowych.
acetylocysteina, atropina, badanie kliniczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakokinetyczne, dekstrometorfan, drogi oddechowe, działanie mukolityczne, erdosteina, hamowanie odruchu kaszlowego, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, karbocysteina, kodeina, leczenie karbocysteiną, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, lek zmniejszający wydzielanie śluzu oskrzelowego, oczyszczanie dróg oddechowych, Pecto Drill, upłynnianie śluzu, wydzielina oskrzelowa - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus sanguinis – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Streptococcus sanguinis, jeden ze składników liofilizatu bakteryjnego preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci, wykazuje ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały toksycznego wpływu na procesy reprodukcyjne, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi, co wymusza zachowanie ostrożności. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania Broncho-Vaxom w okresie ciąży, a lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnych ryzykach i konieczności wykluczenia ciąży przed rozpoczęciem terapii. Brak jest również danych dotyczących wpływu preparatu na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.
Broncho-Vaxom, dane farmakokinetyczne, karmienie piersią, liofilizat bakteryjny, liofilizat OM-85, mleko matki, okres laktacji, ostrożność terapeutyczna, parametr płodności, proces reprodukcyjny, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, Streptococcus sanguinis, wiek rozrodczy, wpływ toksyczny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Glatiramer – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan glatirameru, syntetyczny polipeptyd złożony z aminokwasów L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny i L-lizyny, wykazał w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. Zaobserwowano przejściowe odkładanie kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych u szczurów i małp po podaniu przez co najmniej 6 miesięcy, które nie utrzymywało się w badaniu 2-letnim. Reakcje anafilaktyczne występowały u zwierząt uprzednio uczulonych, a miejscowe reakcje toksyczne w miejscu wstrzyknięcia były częstym działaniem niepożądanym. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥ 6 mg/kg/dobę (2,83-krotność maksymalnej dawki u człowieka przeliczonej na mg/m²) powodowały niewielkie, ale istotne statystycznie zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa, bez innych negatywnych efektów rozwojowych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakokinetyczne, dawka podskórna, działanie niepożądane, genotoksyczność, kłębuszek nerkowy, kompleks immunologiczny, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, laktacja, margines bezpieczeństwa, octan glatirameru, polipeptyd syntetyczny, rakotwórczość, reakcja anafilaktyczna, reprodukcja, rozrodczość, rozwój behawioralny, toksyczność, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Captopril Jelfa 12,5 mg
Produkt leczniczy Captopril Jelfa, będący inhibitorem ACE, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, w tym ryzyko zaburzeń czynności nerek, małowodzia oraz opóźnienia kostnienia kości czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie kaptoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. U noworodków narażonych na inhibitory ACE w życiu płodowym obserwuje się niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych, ciśnienia tętniczego i elektrolitów. U pacjentek planujących ciążę konieczne jest zastąpienie kaptoprylu lekami o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży, a w przypadku potwierdzenia ciąży – natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnej terapii.
badanie ultrasonograficzne, czaszka płodu, dane farmakokinetyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperkaliemia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kaptopryl, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, parametr sercowo-naczyniowy, perfuzja narządowa, pierwszy trymestr ciąży, stężenie elektrolitów, trymestr ciąży, wcześniak, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Owoc anyżu – Właściwości farmakokinetyczne
Preparaty zawierające owoc anyżu (Pimpinella anisum L., fructus) dostępne jako zioła do zaparzania (1 g/g) oraz w saszetkach (2,0 g/saszetkę) nie wymagają przedstawiania szczegółowych danych farmakokinetycznych zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC z późniejszymi zmianami. Regulacje te dotyczą tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych o ugruntowanym zastosowaniu, do których zalicza się preparaty z owocem anyżu. Niezależnie od formy farmaceutycznej, obowiązuje uproszczona procedura rejestracyjna, która zwalnia z konieczności dostarczania szczegółowych informacji dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnych zawartych w owocu anyżu.
charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakokinetyczne, olejek anyżowy, owoc anyżu, pimpinella anisum, postać farmaceutyczna, proces farmakokinetyczny, procesy farmakokinetyczne, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tradycyjne stosowanie, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, trans-anetol, właściwość farmakokinetyczna, wskazania i przeciwwskazania, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Posaconazole Abdi 100 mg
Posaconazole Abdi w postaci tabletek dojelitowych 100 mg jest wskazany do leczenia inwazyjnych zakażeń grzybiczych oraz profilaktyki tych zakażeń, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z ostrą białaczką szpikową (AML) i zespołem mielodysplastycznym (MDS). Dawkowanie rozpoczyna się od dawki nasycającej 300 mg (3 tabletki po 100 mg) dwa razy na dobę w pierwszym dniu, następnie podtrzymująco 300 mg raz na dobę. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, co ułatwia terapię i zapewnia wyższe stężenia leku w osoczu w porównaniu do zawiesiny doustnej. Dawkowanie należy dostosować do stopnia nasilenia choroby, szybkości ustępowania immunosupresji oraz odpowiedzi klinicznej, a profilaktykę kontynuować do momentu, gdy liczba neutrofili przekroczy 500 komórek/mm³.
badanie farmakokinetyczne, dane farmakodynamiczne, dane farmakokinetyczne, dawka podtrzymująca, dawka wysycająca, dawkowanie pozakonazolu, farmakokinetyka pozakonazolu, inwazyjne zakażenie grzybicze, klasyfikacja Child-Pugh, koncentrat do sporządzania roztworu, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczy, liczba neutrofili, neutropenia, oporne inwazyjne zakażenie grzybicze, ostra białaczka szpikowa, stężenie leku w osoczu, stężenie osoczowe, stężenie terapeutyczne, tabletki dojelitowe, terapia zakażeń grzybiczych, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Yerba santa – Właściwości farmakodynamiczne
Yerba santa (Eriodictyon californicum) jest składnikiem preparatu Santaherba, występującym w rozcieńczeniu homeopatycznym D3, co odpowiada 3,33 ml na 100 ml produktu. Preparat ten jest dostępny w formie kropli doustnych zawierających 39,5% (v/v) etanolu jako składnik pomocniczy. Mimo tradycyjnego zastosowania yerba santa w medycynie ludowej, brak jest udokumentowanych danych klinicznych oraz farmakodynamicznych dotyczących jej mechanizmu działania, interakcji receptorowych czy wpływu na układy organizmu w kontekście preparatu Santaherba. W składzie preparatu znajdują się również inne substancje aktywne w rozcieńczeniach homeopatycznych, takie jak Ipeca D4, Lobelia inflata D3, Adrenalinum D6, Belladonna D4, Stramonium D4, Solidago virga aurea D3, Ephedra vulgaris D4, Galeopsis ochroleuca TM, Sambucus nigra TM oraz Crataegus oxyacantha TM.
Adrenalinum, Belladonna, charakterystyka produktu leczniczego, crataegus oxyacantha, dane farmakokinetyczne, dokumentacja medyczna, ephedra vulgaris, galeopsis ochroleuca, interakcja receptorowa, Ipeca, krople doustne, Lobelia inflata, mechanizm działania, oddziaływanie na organizm, rozcieńczenie homeopatyczne, Sambucus nigra, Solidago virga aurea, Stramonium, właściwości farmakodynamiczne, Yerba santa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Starazolin Alergia 1 mg/ml
Starazolin Alergia to sterylny, niekonserwowany roztwór kropli do oczu zawierający olopatadynę chlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml, gdzie każda kropla dostarcza 0,03 mg substancji czynnej. Standardowe dawkowanie u dorosłych i pacjentów geriatrycznych to jedna kropla do worka spojówkowego chorego oka (lub obu oczu) dwa razy na dobę, z zachowaniem co najmniej 8-godzinnej przerwy między dawkami. Terapia trwa zwykle do 2 tygodni, z możliwością przedłużenia do 4 miesięcy po konsultacji lekarskiej. Preparat nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18. roku życia. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, choć brak jest dedykowanych badań w tych grupach.
chlorowodorek, choroba nerek, choroba wątroby, dane farmakokinetyczne, gałka oczna, krople do oczu, kroplomierz, maść do oczu, olopatadyna, pacjent geriatryczny, pierścień gwarancyjny, preparat okulistyczny, roztwór sterylny, środek konserwujący, Starazolin Alergia, worek spojówkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fulvestrant Fresenius Kabi 250 mg/5 ml
Fulvestrant Fresenius Kabi w dawce 500 mg podawany jest domięśniowo u dorosłych pacjentek z nowotworami hormono-zależnymi, z dodatkową dawką 500 mg po 14 dniach od pierwszego podania, a następnie co miesiąc. Każda dawka 500 mg podawana jest jako dwa wstrzyknięcia po 5 ml (250 mg każde) w różne mięśnie pośladkowe, z zachowaniem ostrożności względem nerwu kulszowego. W terapii skojarzonej z palbocyklibem u pacjentek przed- i okołomenopauzalnych konieczne jest stosowanie agonistów LHRH. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) oraz wątroby, choć w przypadku zaburzeń wątroby zalecana jest ostrożność ze względu na potencjalnie zwiększoną ekspozycję na lek.
agonista LHRH, dane farmakodynamiczne, dane farmakokinetyczne, droga domięśniowa, ekspozycja na fulwestrant, Fulvestrant Fresenius Kabi, fulwestrant, klirens kreatyniny, mięsień pośladkowy, nerw kulszowy, nowotwór hormono-zależny, palbocyklib, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, terapia skojarzona z palbocyklibem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aperisan 20%
Aperisan 20% to żel do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający 200 mg płynnego wyciągu z liści szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) na 1 g produktu, przygotowanego w stosunku 1:1 z użyciem 70% etanolu jako ekstraktanta. Produkt zawiera maksymalnie 10,5% (m/m) etanolu jako substancję pomocniczą, co może wpływać na miejscowe działanie. Zgodnie z przepisami prawa farmaceutycznego UE (Dyrektywa 2001/83/EC, art. 16c(1)(a)(iii)), dla tego typu roślinnych produktów leczniczych o ustalonej tradycji stosowania nie jest wymagane przedstawienie pełnych danych farmakokinetycznych, stąd brak szczegółowych informacji dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania składników aktywnych Aperisan 20%.
aplikacja miejscowa, choroba współistniejąca, dane farmakokinetyczne, działanie miejscowe, ekstrakt z liści szałwii, etanol 70%, farmakokinetyka, produkt leczniczy roślinny, składnik aktywny, szałwia lekarska, tkanki jamy ustnej, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg z liści szałwii, żel do jamy ustnej - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Izotziaja 0,5 mg/g
Farmakokinetyczne badania izotretynoiny w żelu o stężeniu 0,5 mg/g wykazały minimalną biodostępność po aplikacji miejscowej, co potwierdzono w kilku badaniach klinicznych. Stężenie izotretynoiny i jej izomeru tretynoiny w osoczu po stosowaniu 20 g żelu dziennie przez miesiąc pozostawało poniżej progu wykrywalności 0,02 µg/ml, co wskazuje na znikomą absorpcję przezskórną i minimalne ryzyko ogólnoustrojowej ekspozycji. Metodyka HPLC oraz badania z użyciem izotopu 14C potwierdziły, że jedynie 0,03% dawki dostaje się do krwi, moczu i kału, co świadczy o bardzo niskim stopniu wchłaniania systemowego.
absorpcja przezskórna, aplikacja miejscowa, biodostępność substancji czynnej, dane farmakokinetyczne, dystrybucja substancji czynnej, działania niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka izotretynoiny, izotretynoina w żelu, kompartmenty organizmu, profil bezpieczeństwa, retynoidy doustne, terapia miejscowa, trądzik, tretynoina, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie systemowe, węgiel 14C, wysokosprawna chromatografia cieczowa, znakowanie radioizotopem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Szyszka Chmielu –
Produkt leczniczy Szyszka chmielu (1g/g, zioła do zaparzania), zawierający substancję czynną Humulus lupulus L., flos w ilości 1g na 1g produktu, nie wymaga przeprowadzania szczegółowych badań farmakokinetycznych. Wynika to z faktu, że jest to tradycyjny produkt leczniczy roślinny, podlegający uproszczonej procedurze rejestracyjnej zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC, a konkretnie artykułem 16c(1)(a)(iii), który zwalnia takie preparaty z obowiązku dostarczania szczegółowych danych farmakokinetycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tantum Verde Smak miętowy 3 mg
Dane przedkliniczne dotyczące benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tantum Verde smak miętowy, obejmują badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) oceniające wpływ na rozwój płodu oraz okres okołoporodowy. W badaniach tych uzyskano stężenia w osoczu zwierząt aż 40-krotnie wyższe niż po podaniu pojedynczej dawki terapeutycznej u ludzi. Pomimo tak wysokiej ekspozycji nie wykazano działania teratogennego, co wskazuje na brak wad rozwojowych u płodów zwierzęcych nawet przy znacznie przekraczających poziomach terapeutycznych stężeniach benzydaminy.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Octenisept (0,10 g + 2 g)/100 g
Produkt leczniczy Octenisept w postaci płynu zawiera oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g). Badania farmakokinetyczne wykazały, że oktenidyny dichlorowodorek charakteryzuje się bardzo ograniczonym wchłanianiem systemowym. Po podaniu doustnym resorpcja nie przekracza 6% dawki, a w niektórych przypadkach jest nieobecna. Ponadto, oktenidyny dichlorowodorek nie przenika przez skórę nawet podczas 24-godzinnej ekspozycji, co ma istotne znaczenie kliniczne przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na rozległe powierzchnie skóry.
absorpcja systemowa, błona śluzowa pochwy, dane farmakokinetyczne, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja 24-godzinna, fenoksyetanol, Octenisept, oktenidyny dichlorowodorek, powierzchnia rany, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez skórę, resorpcja przez błony śluzowe, stosowanie miejscowe, substancja czynna, wchłanianie przez błony śluzowe, wchłanianie przez skórę, wchłanianie systemowe, wchłanianie z powierzchni ran, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lotensin 10 mg
Stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), w tym benazeprylu chlorowodorku (Lotensin), u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Lotensin jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie (oligohydramnion) oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie nie jest zalecane, choć dane epidemiologiczne nie potwierdzają jednoznacznie teratogenności, nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej Lotensin, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową. Ekspozycja płodu na inhibitory ACE w późniejszych trymestrach może skutkować niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym oraz hiperkaliemią u noworodków, a także zwiększonym ryzykiem obumarcia płodu i zgonu noworodka.
benazepryl, ciśnienie tętnicze, dane farmakokinetyczne, diureza, działanie teratogenne, fetotoksyczność, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obumarcie płodu, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządowa, perfuzja obwodowa, profil bezpieczeństwa w ciąży, trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, wodonercze - Leksykon leków
Przedawkowanie – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Przedawkowanie worykonazolu, szczególnie w formie preparatu Voriconazole Fresenius Kabi (200 mg proszku do sporządzania roztworu do infuzji), wymaga uważnej obserwacji klinicznej, zwłaszcza w populacji pediatrycznej. Dotychczasowe dane kliniczne obejmują trzy przypadki omyłkowego podania dawki dożylnej do pięciokrotności zalecanej, z których jedynym opisanym objawem był światłowstręt trwający 10 minut, ustępujący bez dalszych powikłań. Inne objawy przedawkowania nie zostały udokumentowane, jednak zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem nasilenia typowych działań niepożądanych worykonazolu.
dane farmakokinetyczne, działania niepożądane leku, funkcja narządów, funkcja wątroby i nerek, hemodializa, hydroksypropylobetadeks, klirens, leczenie przedawkowania, lek przeciwgrzybiczny, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, nadwrażliwość na światło, populacja pediatryczna, przedawkowanie worykonazolu, światłowstręt, Voriconazole Fresenius Kabi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vastaloma 250 mg/5 ml
Vastaloma, zawierający 250 mg fulwestrantu w 5 ml roztworu do wstrzykiwań, jest stosowany u pacjentek dorosłych, w tym w podeszłym wieku, w dawce 500 mg podawanej domięśniowo w dwóch kolejnych wstrzyknięciach po 5 ml, każde w inny pośladek. Schemat dawkowania obejmuje podanie dawki początkowej 500 mg, dodatkowej dawki 500 mg po 2 tygodniach oraz kolejnych dawek co miesiąc. W terapii skojarzonej z palbocyklibem, pacjentki przed- i okołomenopauzalne powinny otrzymywać jednocześnie agonistów LHRH. U pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) oraz wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak w przypadku ciężkich zaburzeń nerek (klirens <30 ml/min) i wątroby zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności. Stosowanie u dzieci i młodzieży do 18 lat nie jest zalecane z powodu braku ustalonych danych.
agonista LHRH, alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, benzylu benzoesan, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dane farmakokinetyczne, droga domięśniowa, ekspozycja na substancję czynną, etanol, fulwestrant, klirens kreatyniny, nerw kulszowy, palbocyklib, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, terapia skojarzona, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Caspofungin Fresenius Kabi 50 mg
Kaspofungina charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką, obejmującą wielofazową eliminację z osocza oraz umiarkowanie nieliniowy profil. Lek wykazuje wysokie wiązanie z albuminami osocza (frakcja wolna 3,5-7,6%), a dystrybucja do tkanek jest intensywna, z 92% dawki przenikającej do tkanek w ciągu 1,5-2 dni. Metabolizm kaspofunginy przebiega przez samoistny rozpad, hydrolizę peptydu i N-acetylację, z tworzeniem nieodwracalnych kompleksów białkowych. Kaspofungina nie wpływa na izoenzymy CYP450 ani nie jest ich substratem, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Eliminacja jest powolna, z klirensem 10-12 ml/min i wielofazowym spadkiem stężenia: faza beta z t½ 9-11 h oraz faza gamma z t½ 45 h. Wydalanie zachodzi głównie przez mocz (41%) i kał (34%), przy czym tylko 1,4% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Farmakokinetyka wykazuje umiarkowaną nieliniowość i kumulację przy wyższych dawkach.
AUC0-24h, dane farmakokinetyczne, dystrybucja kaspofunginy, eliminacja kaspofunginy, hemodializa, hydroliza peptydu, inhibitor izoenzymów cytochromu P450, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydoza, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, nieliniowa farmakokinetyka, okres półtrwania, pole pod krzywą, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wiązanie z albuminami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Enalapryl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Enalapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań teratogennych, takich jak pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, przykurcze kończyn, deformacje twarzoczaszki oraz hipoplazja płuc. W pierwszym trymestrze stosowanie enalaprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. Po urodzeniu noworodki narażone na inhibitory ACE mogą wykazywać niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię i rozważyć alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o lepszym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się także badanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki płodu przy ekspozycji od drugiego trymestru oraz ścisłą obserwację noworodka po porodzie.
antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, dane farmakokinetyczne, drugi trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, enalapryl, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, inhibitory ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lerkanidypina, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, przykurcz kończyn, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, zapłodnienie in vitro - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Abacavir Accord 300 mg
Abacavir Accord, zawierający abakawir w dawce 300 mg na tabletkę powlekaną, jest wskazany do leczenia zakażeń HIV i powinien być przepisywany przez lekarzy z doświadczeniem w terapii HIV. Lek można podawać niezależnie od posiłków, co zwiększa komfort pacjenta. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥ 25 kg wynosi 600 mg/dobę, podawane jako 300 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin) lub 600 mg raz na dobę (co 24 godziny). U dzieci dawka jest dostosowana do masy ciała: 600 mg/dobę dla ≥ 25 kg, 450 mg/dobę dla 20–<25 kg, 300 mg/dobę dla 14–<20 kg, a u dzieci <14 kg zalecany jest roztwór doustny. W przypadku zmiany schematu dawkowania z dwudawkowego na jednodawkowy lub odwrotnie, należy zachować odpowiedni odstęp czasowy (12 lub 24 godziny) między dawkami. Tabletek nie należy rozkruszać przed połknięciem, chyba że pacjent ma trudności z połykaniem – wtedy można je rozkruszyć i podać z niewielką ilością półpłynnego pokarmu lub płynu do natychmiastowego spożycia.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dane farmakokinetyczne, dysfagia, końcowe stadium choroby nerek, lekkie zaburzenie czynności wątroby, roztwór doustny, schemat dwudawkowy, schemat jednodawkowy, skala Child-Pugh, substancja czynna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV