Dawkowanie i sposób podawania
Ritonavir Aurovitas 100 mg

Rytonawir jest lekiem przeciwretrowirusowym stosowanym wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w terapii HIV, pełniącym rolę zarówno samodzielnego inhibitora proteazy, jak i farmakokinetycznego wzmacniacza innych inhibitorów proteazy. Dawkowanie rytonawiru zależy od konkretnego inhibitora proteazy stosowanego w terapii skojarzonej, np. amprenawir 600 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę, atazanawir 300 mg raz na dobę z rytonawirem 100 mg raz na dobę, czy darunawir 600 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę u pacjentów po wcześniejszym leczeniu. U dzieci powyżej 2 lat zalecana dawka wynosi 350 mg/m² powierzchni ciała dwa razy na dobę, nie przekraczając 600 mg dwa razy na dobę. Rytonawir jest przeciwwskazany u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, a u pacjentów z ciężką, stabilną niewydolnością wątroby (stopień C Child-Pugh) wymagana jest szczególna ostrożność. W przypadku niewydolności nerek nie przewiduje się konieczności modyfikacji dawki ze względu na nieistotny klirens nerkowy rytonawiru.

Dawkowanie i sposób podawania leku Ritonavir Aurovitas

Rytonawir powinien być podawany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu zakażenia HIV. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i zależy od zastosowania leku – jako środka nasilającego właściwości farmakokinetyczne innych inhibitorów proteazy lub jako leku przeciwretrowirusowego.1

Rytonawir jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne

Podczas stosowania rytonawiru jako wzmacniacza farmakokinetycznego innych inhibitorów proteazy należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla odpowiedniego inhibitora proteazy. Poniżej przedstawiono dawkowanie dla poszczególnych inhibitorów proteazy HIV-1 dopuszczonych do stosowania z rytonawirem:2

Inhibitor proteazy Dawkowanie u pacjentów dorosłych Dodatkowe informacje
Amprenawir 600 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę
Atazanawir 300 mg raz na dobę z rytonawirem 100 mg raz na dobę
Fosamprenawir 700 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę
Lopinawir (+ rytonawir) 400 mg + 100 mg lub 800 mg + 200 mg W jednym produkcie z rytonawirem
Sakwinawir 1000 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę U pacjentów po wcześniejszym ART. U pacjentów nieleczonych wcześniej ART: pierwsze 7 dni sakwinawir 500 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę, następnie sakwinawir 1000 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę
Typranawir 500 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 200 mg dwa razy na dobę Nie stosować u pacjentów wcześniej nieleczonych
Darunawir Pacjenci po wcześniejszym ART: 600 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę
Lub 800 mg raz na dobę z rytonawirem 100 mg raz na dobę (u niektórych pacjentów)
Pacjenci niestosujący wcześniej ART: 800 mg raz na dobę z rytonawirem 100 mg raz na dobę
Szczegółowe informacje o dawkowaniu raz na dobę u pacjentów po wcześniejszym ART znajdują się w ChPL darunawiru

Stosowanie rytonawiru jako wzmacniacza farmakokinetycznego u dzieci

Rytonawir jest zalecany u dzieci w wieku 2 lat i starszych. Szczegółowe zalecenia odnośnie dawkowania należy sprawdzić w informacjach o produktach leczniczych dla innych inhibitorów proteazy dopuszczonych do stosowania w skojarzeniu z rytonawirem.3

Stosowanie rytonawiru jako wzmacniacza w specjalnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek rytonawir jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne można stosować z zachowaniem ostrożności, uwzględniając specyfikę inhibitora proteazy podawanego w skojarzeniu. Klirens nerkowy rytonawiru jest nieistotny dla całkowitego klirensu, dlatego nie oczekuje się zmian w farmakokinetyce u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zapoznać się z ChPL dla stosowanego w skojarzeniu inhibitora proteazy w celu uzyskania dokładnych informacji o dawkowaniu w tej grupie pacjentów.4

Zaburzenia czynności wątroby

Rytonawiru jako środka nasilającego właściwości farmakokinetyczne nie należy podawać pacjentom z niewyrównaną chorobą wątroby. U pacjentów ze stabilną ciężką niewydolnością wątroby (stopień C w klasyfikacji Child-Pugh) bez dekompensacji należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia stosowanego w skojarzeniu inhibitora proteazy. Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania należy sprawdzić w ChPL dla podawanego w skojarzeniu inhibitora proteazy.5

Rytonawir stosowany jako lek przeciwretrowirusowy

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Zalecana dawka preparatu Ritonavir Aurovitas jako leku przeciwretrowirusowego wynosi 600 mg (6 tabletek) dwa razy na dobę, co daje całkowitą dawkę dobową 1200 mg, podawaną doustnie.6

W celu poprawy tolerancji leku zaleca się stopniowe zwiększanie dawki rytonawiru w początkowym okresie leczenia według schematu:7

  1. 300 mg (3 tabletki) dwa razy na dobę przez 3 dni
  2. Następnie zwiększać dawkę o 100 mg (1 tabletka) dwa razy na dobę
  3. Zwiększanie dawki kontynuować co 2-3 dni, aż do osiągnięcia dawki docelowej 600 mg dwa razy na dobę
  4. Całkowity czas zwiększania dawki nie powinien przekraczać 14 dni

Ważne, aby pacjenci nie otrzymywali dawki 300 mg dwa razy na dobę dłużej niż 3 dni.8

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (w wieku 2 lat i starszych)

Zalecana dawka preparatu Ritonavir Aurovitas u dzieci w wieku 2 lat i starszych wynosi 350 mg/m² powierzchni ciała doustnie, dwa razy na dobę i nie powinna przekraczać 600 mg dwa razy na dobę.9

Dawkowanie należy rozpocząć od 250 mg/m² pc. dwa razy na dobę, a następnie zwiększać co 2-3 dni o 50 mg/m² pc. dwa razy na dobę, aż do osiągnięcia dawki docelowej.10

U starszych dzieci można rozpocząć leczenie z zastosowaniem innej postaci leku, a następnie kontynuować leczenie podtrzymujące z zastosowaniem tabletek. Należy rozważyć, że inne postacie farmaceutyczne lub moce mogą być bardziej odpowiednie do podawania w populacji pediatrycznej.11

Ritonavir Aurovitas nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.12

Stosowanie rytonawiru jako leku przeciwretrowirusowego w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Dane farmakokinetyczne wykazały, że u pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikowania dawki rytonawiru.13

Zaburzenia czynności nerek

Aktualnie brak szczegółowych danych dotyczących dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ponieważ klirens nerkowy rytonawiru jest nieistotny, nie oczekuje się zmniejszenia całkowitego klirensu leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Rytonawir w znacznym stopniu wiąże się z białkami, co sprawia, że jego usunięcie z organizmu metodą hemodializy lub dializy otrzewnowej jest mało prawdopodobne.14

Zaburzenia czynności wątroby

Ponieważ rytonawir jest metabolizowany i wydalany głównie przez wątrobę, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dane farmakokinetyczne wskazują, że nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. Rytonawiru nie wolno podawać pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.15

Sposób podawania

Produkt leczniczy Ritonavir Aurovitas w postaci tabletek powlekanych przyjmuje się doustnie. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku, co zapewnia optymalną biodostępność leku.16

Tabletki powlekane Ritonavir Aurovitas należy połykać w całości – nie wolno ich gryźć, łamać ani rozkruszać. Jest to istotne dla zapewnienia właściwego uwalniania substancji czynnej i odpowiedniej skuteczności leczenia.17

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl