zakażenie HIV1
Wskazanie

Zakażenie wirusem HIV1 (Human Immunodeficiency Virus typu 1) jest przewlekłą infekcją atakującą układ odpornościowy człowieka, głównie komórki CD4+. Nieleczone zakażenie prowadzi do stopniowego osłabienia układu immunologicznego i rozwoju AIDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome). Zakażenie HIV1 występuje na skutek kontaktu z zakażonymi płynami ustrojowymi, najczęściej poprzez niezabezpieczony kontakt seksualny, używanie skażonych igieł lub przez transmisję wertykalną z matki na dziecko.

W leczeniu zakażenia HIV1 w Polsce stosuje się terapię antyretrowirusową (ARV), która składa się z kombinacji co najmniej trzech leków z różnych grup. Najczęściej stosowane leki to: inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. Viread, Tenofovir, Descovy), inhibitory proteazy (np. Prezista, Norvir, Kaletra), inhibitory integrazy (np. Isentress, Tivicay, Biktarvy) oraz inhibitory fuzji (np. Fuzeon). Obecnie preferuje się schematy jednotabletkowe, jak Triumeq, Genvoya, Biktarvy czy Odefsey, które zwiększają adherencję pacjentów do leczenia.

Największym wyzwaniem w leczeniu zakażenia HIV1 jest konieczność dożywotniego przyjmowania leków, ponieważ obecnie dostępne terapie nie eliminują wirusa z organizmu, a jedynie hamują jego replikację. Problemem jest również rozwój oporności wirusa na leki, co wymusza zmianę schematu terapeutycznego. Istotną trudnością są także interakcje lekowe, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi, oraz działania niepożądane leków antyretrowirusowych, które mogą obejmować zaburzenia lipidowe, nefrotoksyczność czy osteoporozę.

W ostatnich latach obserwuje się postęp w kierunku opracowania schematów leczenia zawierających mniej leków (terapie dwulekowe), stosowanych rzadziej (np. co 2 miesiące w formie iniekcji – Cabenuva), co może znacząco poprawić jakość życia pacjentów. Kluczowe znaczenie ma wczesne wykrycie zakażenia i szybkie włączenie leczenia, co pozwala na utrzymanie prawidłowej funkcji układu odpornościowego i zapobiega transmisji wirusa.