węglan wapnia
Węglan wapnia (CaCO₃) to powszechnie stosowany związek chemiczny o istotnym znaczeniu w medycynie. Jest on głównym składnikiem wielu preparatów stosowanych w leczeniu niedoboru wapnia oraz jako lek zobojętniający kwas żołądkowy.
W gastroenterologii węglan wapnia wykorzystywany jest jako lek neutralizujący nadmiar kwasu solnego w żołądku, co czyni go skutecznym środkiem w leczeniu zgagi, niestrawności i choroby refluksowej przełyku. Jego działanie buforujące pomaga w utrzymaniu prawidłowego pH w przewodzie pokarmowym.
W leczeniu osteoporozy i innych schorzeń związanych z niedoborem wapnia, węglan wapnia stanowi popularną formę suplementacji, zapewniając około 40% elementarnego wapnia. Jest często zalecany pacjentom z niedostateczną podażą wapnia w diecie, kobietom w ciąży, osobom starszym oraz pacjentom przyjmującym długotrwale glikokortykosteroidy.
Należy pamiętać, że węglan wapnia powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek ze względu na ryzyko hiperkalcemii. Wchłanianie tego związku jest zależne od kwasu żołądkowego, dlatego jego absorpcja może być zmniejszona u pacjentów z achlorhydrią lub przyjmujących inhibitory pompy protonowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kamica ślinianek – Etiologia i przyczyny
Kamica ślinianek (sialolithiasis) to schorzenie charakteryzujące się tworzeniem zwapniałych złogów w przewodach lub miąższu gruczołów ślinowych, najczęściej ślinianki podżuchwowej (80-92% przypadków). Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca czynniki anatomiczne (długi, kręty przewód Whartona, przepływ śliny przeciwko grawitacji, mniejsze ujście przewodu), biochemiczne (zwiększona lepkość śliny, wyższe stężenie wapnia i alkaliczny odczyn śliny podżuchwowej) oraz mikrobiologiczne (obecność bakterii Streptococcus i biofilmu w kamieniach). Kamienie składają się głównie z fosforanów wapnia, węglanów wapnia, resztek komórkowych i śluzu, a ich tempo wzrostu wynosi około 1-1,5 mm rocznie. Proces powstawania kamieni obejmuje tworzenie mikrolitów, zastoje śliny, krystalizację soli wapniowych oraz wtórne zapalenie gruczołu ślinowego.
biofilm, diuretyk, dna moczanowa, fosforan wapnia, gruczoł ślinowy, kamica ślinianek, kwas moczowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, mięsień żuchwowo-gnykowy, przewód Whartona, radioterapia, sialomikrolit, ślinianka podjęzykowa, ślinianka podżuchwowa, ślinianka przyuszna, toczeń rumieniowaty, węglan wapnia, zapalenie przyzębia, zespół Sjögrena, złogi wapniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – multiBic z potasem 4 mmol/l roztwór do hemodializy/do hemofiltracji
Roztwór multiBic z potasem 4 mmol/l przeznaczony do hemodializy/hemofiltracji wymaga dokładnego przestrzegania procedur przygotowania i stosowania. Konieczne jest prawidłowe wymieszanie kwaśnego roztworu elektrolitów i glukozy z zasadowym roztworem wodorowęglanu oraz ogrzanie roztworu do temperatury zbliżonej do ciała, unikając temperatur poniżej temperatury pokojowej. Podczas terapii należy monitorować przezroczystość roztworu w drenach co 30 minut ze względu na ryzyko powstawania białego osadu węglanu wapnia, szczególnie gdy temperatura roztworu przekracza 30°C w okolicach modułu pompy. W przypadku pojawienia się osadu należy natychmiast wymienić roztwór i dreny oraz dokładnie monitorować stan pacjenta. Skład roztworu po wymieszaniu to m.in. potas 4,0 mmol/l, sód 140 mmol/l, wapń 1,5 mmol/l, magnez 0,50 mmol/l, chlorki 113 mmol/l, wodorowęglany 35 mmol/l, glukoza 5,55 mmol/l, pH około 7,4 oraz teoretyczna osmolarność 300 mOsm/l.
- Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan ciężki – Dawkowanie i sposób podawania
Magnez węglan ciężki, będący składnikiem aktywnym preparatu Rennie Extra, stosowany jest w leczeniu zgagi, nadkwaśności oraz refluksu żołądkowo-przełykowego. Każda tabletka zawiera 73,50 mg magnezu węglanu ciężkiego, a standardowa dawka jednorazowa to 2 tabletki (147 mg), przyjmowane godzinę po posiłku oraz przed snem. W przypadku wystąpienia zgagi możliwe jest zastosowanie dodatkowej dawki 2 tabletek między standardowymi porami dawkowania. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 12 tabletek (882 mg magnezu węglanu ciężkiego), co odpowiada 8 g węglanu wapnia. Terapia nie powinna trwać dłużej niż 14 dni, a preparat jest wskazany dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia. Tabletki mają formę do rozgryzania i żucia, co zapewnia szybkie uwolnienie substancji czynnej i efektywne działanie lecznicze.
badanie diagnostyczne, choroba wrzodowa, kwas alginowy, lek zobojętniający, Magnesii subcarbonas ponderosus, magnez węglan ciężki, nadkwaśność, nowotwór, postać farmaceutyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, Rennie Extra, schorzenie przewodu pokarmowego, sok żołądkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, węglan wapnia, wywiad medyczny, zgaga - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sortis 20 20 mg
Sortis to produkt leczniczy zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, dostępny w tabletkach do rozgryzania i żucia o dawkach 10 mg i 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg lub 20 mg substancji czynnej oraz aspartam (E 951) w ilości 1,25 mg lub 2,5 mg. Tabletki zawierają również szereg substancji pomocniczych, takich jak wapnia węglan, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, polisorbat 80, magnezu stearynian, hydroksypropyloceluloza, skrobia żelowana kukurydziana, mannitol (E 421), sukraloza (E 955) oraz aromat winogronowy. Tabletki mają okrągły kształt, średnicę 7,1 mm (10 mg) lub 8,7 mm (20 mg), są białe lub białowa z różowo-fioletowymi kropkami i oznakowane cyfrą dawki oraz napisem „LCT”.
aspartam, atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, skrobia żelowana kukurydziana, sól wapniowa atorwastatyny, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja wypełniająca, sukraloza, tabletka do rozgryzania i żucia, wchłanianie substancji czynnej, węglan wapnia - Leksykon substancji czynnych
Sód alginian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Na podstawie dostępnych Charakterystyk Produktów Leczniczych, sód alginian stosowany w preparatach Gaviscon duo tab oraz Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych (250 mg/tabletka) nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, co wynika z jego długotrwałego i ugruntowanego stosowania klinicznego. Produkty te zawierają również wodorowęglan sodu (106,5 mg) oraz węglan wapnia (187,5 mg) na tabletkę, a ich postać to dwuwarstwowe, okrągłe tabletki do rozgryzania i żucia o średnicy 15 mm. Brak szczegółowych danych przedklinicznych nie wskazuje na obecność istotnych zagrożeń, co jest istotne z punktu widzenia regulacyjnego i klinicznego przy przepisywaniu tych leków.
- Leksykon substancji czynnych
Magnezu węglan ciężki – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Magnez węglan ciężki, obecny w preparatach zobojętniających kwas żołądkowy (np. Rennie Antacidum, Rennie Fruit), zawiera 80 mg substancji czynnej na tabletkę, co odpowiada 20 mg jonów magnezu. Badania przedkliniczne i kliniczne nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej ani zwiększonego ryzyka wad wrodzonych przy stosowaniu tej substancji w ciąży, nawet podczas długotrwałej terapii w połączeniu z węglanem wapnia. Stosowanie magnezu węglanu ciężkiego jest dopuszczalne u kobiet ciężarnych pod warunkiem nieprzekraczania maksymalnej dawki dobowej oraz ograniczenia czasu terapii do 2 tygodni. Zaleca się także unikanie nadmiernego spożycia mleka i produktów mlecznych, aby zapobiec nadmiernemu przyjmowaniu wapnia.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dolegliwość żołądkowa, farmakoterapia, jon magnezu, karmienie piersią, Magnesii subcarbonas ponderosus, magnez węglan ciężki, mleko kobiece, model zwierzęcy, preparat zobojętniający kwas żołądkowy, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, węglan wapnia, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calperos 1000
Preparat Calperos, dostępny w dawkach 500 mg (zawierający 200 mg jonów wapnia) oraz 1000 mg (400 mg jonów wapnia) w postaci węglanu wapnia, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. Konieczne jest systematyczne monitorowanie kalcemii i fosfatemii w celu uniknięcia hiperkalcemii oraz zachowania równowagi wapniowo-fosforanowej. U pacjentów z chorobami serca, zwłaszcza przyjmujących glikozydy naparstnicy, stosowanie Calperos jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko interakcji i nasilenia kardiotoksyczności. Wysokie dawki preparatu zwiększają ryzyko hiperkalcemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu witaminy D, tiazydowych leków moczopędnych oraz spożywaniu produktów bogatych w wapń, co może prowadzić do zaburzeń czynności nerek i zespołu mleczno-alkalicznego.
choroba serca, działanie kardiotoksyczne, fosfatemia, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, indygotyna, kalcemia, przewlekła niewydolność nerek, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wapniowo-fosforanowa, stężenie fosforanów, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, stężenie wapnia, tiazydowy lek moczopędny, węglan wapnia, witamina D, zaburzona czynność nerek, zespół mleczno-alkaliczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – bonevum 600 mg + 400 IU
Lek Bonevum, zawierający 600 mg wapnia oraz 400 IU witaminy D3 w tabletce powlekanej, jest przeciwwskazany u pacjentów z hiperkalcemią, hiperkalciurią, kamicą nerkową, zwapnieniem nerek oraz niewydolnością nerek lub ciężkimi zaburzeniami ich funkcji. W tych stanach suplementacja wapnia i witaminy D3 może prowadzić do nasilenia hiperkalcemii, powikłań nefrologicznych oraz zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w hiperwitaminozie D, gdyż dodatkowa witamina D3 (400 IU/tabletka) może pogłębiać objawy zatrucia. Nadwrażliwość na węglan wapnia, cholekalcyferol lub substancje pomocnicze, w tym olej sojowy (0,3 mg/tabletka) i sacharozę (1,52 mg/tabletka), stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii Bonevum, szczególnie u pacjentów z alergią na soję lub orzeszki ziemne.
cholekalcyferol, gospodarka wapniowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, nefrocalcinosis, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, przerzuty nowotworowe, reakcja krzyżowa, stężenie wapnia, szpiczak mnogi, węglan wapnia, witamina D3, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Xenna Extra Comfort 150 – 220 mg
Produkt leczniczy Xenna extra comfort to tabletki dojelitowe zawierające 20 mg glikozydów hydroksyantracenowych, przeliczone na sennozyd B, pozyskiwanych z suchego wyciągu z owoców senesu (Sennae angustifoliae fructus extractum siccum) w dawce 150-220 mg na tabletkę, o stosunku ekstrakcyjnym 4-6:1. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę, sacharozę oraz syrop glukozowy suchy, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów do terapii, zwłaszcza z nietolerancją cukrów mlecznych. Tabletki zawierają także składniki wpływające na stabilność i formę farmaceutyczną, takie jak żelatyna, krzemu dwutlenek metylowany, magnezu stearynian, kwas stearynowy, talk, celuloza mikrokrystaliczna oraz powłokę dojelitową z kopolimeru kwasu metyloakrylowego i akrylanu etylu (1:1).
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, ekstrakt z senesu, glikozyd hydroksyantracenowy, guma arabska, karboksymetyloceluloza sodowa, kwas stearynowy, laktoza, makrogol, polisorbat, sacharoza, sennozyd B, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, syrop glukozowy, tabletka dojelitowa, węglan wapnia, wyciąg z owoców senesu, żelatyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gattart 680 mg + 80 mg
Lek GATTART, zawierający 680 mg węglanu wapnia i 80 mg węglanu magnezu w formie tabletek do rozgryzania i żucia, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy rygorystycznie przestrzegać w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, hiperkalcemię, kamicę nerkową z kamieniami wapniowymi, ciężką niewydolność nerek (eGFR < 15 ml/min/1,73m²) oraz hipofosfatemię. Suplementacja wapnia w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań metabolicznych, takich jak nasilenie hiperkalcemii, powiększanie złogów kamieni nerkowych, kumulacja elektrolitów i toksyczność, a także pogłębienie niedoboru fosforanów. Dodatkowo, tabletki zawierają 299,079 mg ksylitolu, który może wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
antybiotyk chinolonowy, antybiotyk tetracyklinowy, bisfosfonian, EGFR, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hipofosfatemia, kamica nerkowa, kamica wapniowa, ksylitol, lek przeciwtarczycowy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, przewlekła choroba nerek, stężenie wapnia, węglan magnezu, węglan wapnia, zaburzenie wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Wapń – Właściwości farmakokinetyczne
Wapń, kluczowy pierwiastek mineralny, jest wchłaniany głównie w jelicie cienkim na drodze transportu aktywnego i biernego, z efektywnością 20-33% dla węglanu wapnia oraz 30-40% dla laktoglukonianu i chlorku wapnia. Wchłanianie jest modulowane przez kalcytriol (1,25-dihydroksycholekalcyferol), pH przewodu pokarmowego, skład diety oraz postać chemiczną soli wapnia. Transport aktywny obejmuje wiązanie jonów Ca przez białko CaBP, ich przenikanie do cytoplazmy z udziałem ATP-azy oraz uwalnianie do krwi przez Ca/Mg-ATP-azę. Fizjologicznie, u dzieci i kobiet w ciąży (zwłaszcza w III trymestrze) wchłanianie wapnia wzrasta o około 150-200 mg/dobę, natomiast u osób starszych, szczególnie kobiet pomenopauzalnych, obserwuje się zmniejszenie wchłaniania i zwiększone wydalanie z moczem, co sprzyja osteoporozie. Całkowite stężenie wapnia w surowicy wynosi 2,15-2,60 mmol/l, z czego około 50% stanowi wapń zjonizowany, 5-10% związany jest kompleksowo, a 40-45% z białkami osocza. Wapń jest wydalany głównie z moczem (przesączanie kłębuszkowe i reabsorpcja 97-98%), kałem (około 800 mg/dobę) oraz w niewielkim stopniu przez skórę (około 15 mg/dobę). W dializie otrzewnowej transport wapnia zależy od stężenia glukozy, objętości wlewu i stężenia wapnia w dializacie, z usunięciem do 160 mg wapnia/dobę w typowym schemacie CADO z roztworami glukozy 1,5% i 4,25% z wapniem 1,25 mmol/l.
25-hydroksycholekalcyferol, albuminy osocza, alkalizacja moczu, ATP-aza, białko CaBP, chlorek wapnia, cholekalcyferol, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cytrynian wapnia, demineralizacja kości, dializa otrzewnowa, dysfagia, hiperkalcemia, homeostaza wapniowo-fosforanowa, kalcemia, kalcytonina, kalcytriol, kwas acetylosalicylowy, laktoglukonian wapnia, niewydolność nerek, obieg jelitowo-wątrobowy, okres półtrwania, okres pomenopauzalny, osteoporoza, parathormon, pH przewodu pokarmowego, przesączanie kłębuszkowe, sól jodowo-bromowa, środek alkalizujący, transkalcyferyna, układ kostno-szkieletowy, wapń, wapń zjonizowany, wchłanianie wapnia, węglan wapnia, witamina D3 - Leksykon substancji czynnych
Wapnia węglan – Właściwości farmakokinetyczne
Węglan wapnia, stosowany jako środek zobojętniający kwas solny w żołądku, działa poprzez reakcję z HCl, tworząc chlorek wapnia, wodę i CO2 (CaCO3 + 2 HCl → CaCl2 + H2O + CO2). Wchłanianie węglanu wapnia z przewodu pokarmowego jest ograniczone, wynosząc około 10% podanej dawki, a reszta jest wydalana z kałem w postaci nierozpuszczalnych soli. Wchłonięty wapń jest szybko eliminowany przez nerki u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, co minimalizuje ryzyko hiperkalcemii przy stosowaniu standardowych dawek. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko zwiększenia stężenia wapnia w osoczu, co wymaga ostrożności i monitorowania podczas terapii węglanem wapnia.
absorpcja wapnia, antagonista receptora H2, biodostępność, chlorek wapnia, Cmax i AUC, dwutlenek węgla, dystrybucja ogólnoustrojowa, famotydyna, funkcja nerek, jon wapnia, kwas solny, kwaśne środowisko żołądka, nierozpuszczalna sól, niewydolność nerek, preparat zobojętniający kwas solny, stężenie wapnia w osoczu, węglan wapnia, zaburzenie czynności nerek, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Calcium Sandoz + Vitamin D3 1000 mg + 880 IU
Produkt Calcium Sandoz + Vitamin D3 dostarcza 1000 mg jonów wapnia w formie węglanu wapnia oraz 22 µg (880 IU) cholekalcyferolu. Wapń charakteryzuje się ograniczoną biodostępnością (30-40% dawki absorbowanej głównie w proksymalnej części jelita cienkiego) i jest w organizmie głównie zmagazynowany w kościach (99%), gdzie występuje jako hydroksyapatyt. We krwi wapń występuje w trzech formach: 50% zjonizowanej (biologicznie czynnej), 5% w kompleksach z anionami oraz 45% związanej z białkami osocza. Wydalanie wapnia odbywa się przez nerki, przewód pokarmowy i pot, a jego homeostaza jest regulowana hormonalnie przez parathormon i witaminę D3, wpływając na filtrację i reabsorpcję kanalikową w nerkach.
1α-hydroksylaza, 25-hydroksylaza, białko osocza, biodostępność, cholekalcyferol, enterocyt, filtracja kłębuszkowa, hydroksyapatyt, kalcydiol, kalcytriol, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas żółciowy, lipaza trzustkowa, okres półtrwania, parathormon, regulacja hormonalna, wapń zjonizowany, wchłanianie kanalikowe, węglan wapnia, związek lipofilny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orocal D3 Lemon 500 mg + 10 mcg
Lek Orocal D3 Lemon w formie tabletek do żucia zawiera 500 mg wapnia (w postaci węglanu wapnia) oraz 10 µg (400 j.m.) cholekalcyferolu (witamina D3) i jest wskazany do zapobiegania oraz leczenia niedoborów wapnia i witaminy D u dorosłych pacjentów z grup ryzyka. Preparat jest szczególnie zalecany jako uzupełnienie terapii osteoporozy, gdzie zapewnia niezbędne substraty do mineralizacji kości i wspomaga przebudowę tkanki kostnej. Wskazania obejmują pacjentów z potwierdzonym niedoborem tych składników, osoby z ograniczoną ekspozycją na światło słoneczne, dietą ubogą w wapń i witaminę D, zaburzeniami wchłaniania oraz stosujących leki zwiększające ryzyko deficytów, a także kobiety w okresie okołomenopauzalnym zagrożone przyspieszonym ubytkiem masy kostnej.
bisfosfoniany, cholekalcyferol, glikokortykosteroidy, izomaltoza, kalcydiol, leki przeciwpadaczkowe, mineralizacja kości, niedobór witaminy D, okres okołomenopauzalny, osteoporoza, profilaktyka osteoporozy, stężenie wapnia w surowicy, tabletki do żucia, terapia przeciwosteoporotyczna, układ kostny, wapń elementarny, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gaviscon o smaku mięty Saszetki (500 mg + 267 mg + 160 mg)/10 ml
Gaviscon o smaku mięty w formie zawiesiny doustnej, pakowany w pojedyncze saszetki po 10 ml, zawiera substancje czynne: alginian sodu 500 mg, wodorowęglan sodu 267 mg oraz węglan wapnia 160 mg na dawkę. Alginian sodu tworzy ochronną warstwę na powierzchni treści żołądkowej, natomiast wodorowęglan sodu i węglan wapnia neutralizują kwas solny, działając buforująco i łagodząc objawy refluksu. Preparat zawiera także konserwanty z grupy parabenów: metylu parahydroksybenzoesan (40 mg/10 ml) i propylu parahydroksybenzoesan (6 mg/10 ml), a także substancje pomocnicze takie jak karbomer, sacharyna sodowa, naturalny aromat miętowy, regulator pH (sodu wodorotlenek) oraz wodę oczyszczoną. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających od 2 do 48 saszetek, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii.
alginian sodu, działanie buforujące, kwas solny, kwas żołądkowy, metylu parahydroksybenzoesan, neutralizacja kwasu żołądkowego, niezgodność farmaceutyczna, parabeny, produkt leczniczy, propylu parahydroksybenzoesan, regulator pH, sacharyna sodowa, substancja żelująca, treść żołądkowa, węglan wapnia, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Orocal D3 Lemon 500 mg + 10 mcg
W kontekście przepisywania leków, istotne jest uwzględnienie wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest standardowo opisane w punkcie 4.7 charakterystyki produktu leczniczego. Preparat Orocal D3 Lemon, zawierający 500 mg węglanu wapnia oraz 10 µg (400 j.m.) cholekalcyferolu, nie wykazuje negatywnego wpływu na sprawność psychomotoryczną, koncentrację ani koordynację ruchową. Substancje czynne oraz pomocnicze (izomaltoza 44,3 mg, sacharoza 0,8 mg) w dawkach terapeutycznych nie zaburzają funkcji ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdza brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas stosowania tego preparatu.
charakterystyka produktu leczniczego, cholekalcyferol, interakcje leków, izomaltoza, koncentracja, koordynacja ruchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, niedobór wapnia, niedobór witaminy D, Orocal D3, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, sacharoza, schorzenia układu kostnego, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, substancje pomocnicze, tabletki do żucia, wapń i witamina D3, węglan wapnia, witamina D3, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Asmag 20 mg
Produkt leczniczy Asmag, zawierający magnez wodoroasparaginian, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą wpływać na biodostępność zarówno magnezu, jak i innych leków. Szczególnie istotne jest zachowanie odstępu czasowego 2-3 godzin przy jednoczesnym stosowaniu tetracyklin (np. doksycykliny, minocykliny), aby uniknąć tworzenia nierozpuszczalnych kompleksów i zmniejszenia skuteczności antybiotyków. Podobne zalecenia dotyczą leków przeciwzakrzepowych pochodnych hydroksykumaryny (np. warfaryny, acenokumarolu), fosforanów, związków wapnia oraz preparatów żelaza, gdzie interakcje prowadzą do obniżenia wchłaniania i potencjalnej utraty efektu terapeutycznego. W przypadku leków przeciwzakrzepowych konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR) i dostosowanie dawkowania. Zalecany odstęp czasowy między podawaniem Asmag a innymi preparatami wynosi co najmniej 2 godziny.
acenokumarol, alkohol etylowy, aminoglikozyd, biodostępność antybiotyku, bisfosfonian, cytrynian wapnia, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doksycyklina, doustny lek przeciwzakrzepowy, efekt przeciwzakrzepowy, fosforan, fumaran żelaza, glikokortykosteroid, gospodarka magnezowa, interakcja lekowa, magnez wodoroasparaginian, minocyklina, niedobór magnezu, nierozpuszczalny kompleks, parametr krzepnięcia, pochodna hydroksykumaryny, preparat żelaza, siarczan żelaza, stężenie magnezu w surowicy, tetracyklina, trudno rozpuszczalny kompleks, warfaryna, węglan wapnia, związek wapnia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dolomit VIS 64 mg Mg2+ + 108 mg Ca2+
Produkt leczniczy DOLOMIT VIS, zawierający 64 mg jonów magnezu (w postaci magnezu węglanu) oraz 108 mg jonów wapnia (w postaci wapnia węglanu) w jednej tabletce, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Charakterystyka produktu jednoznacznie wskazuje, że preparat nie powoduje zaburzeń psychomotorycznych ani upośledzenia koncentracji i koordynacji psychoruchowej, co jest istotne dla pacjentów wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności motorycznej i poznawczej. Tabletki DOLOMIT VIS, o wygodnej formie podania, nie wymagają szczególnych środków ostrożności w kontekście prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – bonevum 600 mg + 400 IU
Preparat bonevum, zawierający 600 mg wapnia (w postaci 1500 mg wapnia węglanu) oraz 400 IU witaminy D3 (cholekalcyferolu) z 10% nadwyżką stabilności, jest wskazany do stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią w przypadku niedoboru tych składników. Maksymalna dobowa dawka w ciąży nie powinna przekraczać 1500 mg wapnia i 600 IU witaminy D3, aby uniknąć ryzyka hiperkalcemii i jej poważnych konsekwencji, takich jak zahamowanie rozwoju fizycznego i psychicznego płodu, nadzastawkowe zwężenie tętnicy głównej czy retinopatia. Pomimo braku dowodów na teratogenność witaminy D3 w dawkach terapeutycznych, konieczne jest ścisłe przestrzeganie limitów dawkowania. W okresie laktacji należy uwzględnić przenikanie wapnia i witaminy D3 do mleka matki, szczególnie gdy dziecko otrzymuje dodatkową suplementację witaminy D, aby zapobiec przedawkowaniu.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Gaviscon Duo (500 mg + 213 mg + 325 mg)/10 ml
Produkt leczniczy Gaviscon Duo, zawierający węglan wapnia i wodorowęglan sodu, wykazuje działanie zobojętniające, co wpływa na pH żołądka oraz może prowadzić do tworzenia kompleksów chelatowych z jonami wapnia. Mechanizmy te skutkują zmniejszonym wchłanianiem i biodostępnością wielu leków, w tym inhibitorów receptorów H2, tetracyklin, fluorochinolonów, digoksyny, hormonów tarczycy, bisfosfonianów oraz innych. Interakcje te mają wysoki poziom istotności klinicznej i mogą prowadzić do obniżenia skuteczności terapii przeciwwrzodowej, antybiotykoterapii, leczenia onkologicznego, kardiologicznego czy hormonalnego. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu pomiędzy podaniem Gaviscon Duo a innymi lekami, szczególnie tymi o wąskim indeksie terapeutycznym, aby zminimalizować ryzyko interakcji i utraty skuteczności terapeutycznej.
alginian sodu, beta-adrenolityk, biodostępność, bisfosfonian, chlorochina, choroba refluksowa przełyku, difosfonian, digoksyna, dolny zwieracz przełyku, dysfagia, działanie zobojętniające, estramustyna, fluorochinolon, glikokortykosteroid, hormon tarczycy, indeks terapeutyczny, inhibitor receptora histaminowego H2, ketokonazol, kompleks chelatowy, leczenie onkologiczne, leczenie przeciwgrzybicze, leczenie przeciwwrzodowe, lek nasercowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychotropowy, lek steroidowy, neuroleptyk, penicylamina, refluks żołądkowo-przełykowy, sól żelaza, suplementacja żelaza, terapia hormonalna, terapia osteoporozy, tetracyklina, tyroksyna, węglan wapnia, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zentasta 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Zentasta dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, każdy zawierający stałą dawkę ezetymibu 10 mg oraz różne dawki atorwastatyny wapniowej trójwodnej: 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg. Tabletki mają postać kapsułek o białym lub białawej barwie, różniących się wymiarami (od 12,7 x 5,1 mm do 17,0 x 8,0 mm) oraz oznaczeniami numerycznymi (1-4) odpowiadającymi dawce atorwastatyny. Każdy wariant zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 145 mg do 317 mg, proporcjonalnie do dawki atorwastatyny. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, sodu laurylosiarczan, kroskarmelozę sodową, powidon K30, hydroksypropylocelulozę, magnezu stearynian oraz polisorbat 80, które wspierają właściwości farmaceutyczne i farmakokinetyczne leku.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, blister, celuloza mikrokrystaliczna, emulgator, ezetymib, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, postać farmaceutyczna, powidon, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, węglan wapnia - Leksykon substancji czynnych
Chlorek wapnia – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chlorek wapnia jest kluczowym składnikiem roztworów stosowanych w terapii nerkozastępczej, takich jak hemodializa, hemofiltracja i hemodiafiltracja. Produkty te, często dostępne w formie dwukomorowych worków (np. Accusol 35, multiBic), wymagają precyzyjnego przygotowania i wymieszania obu komór przed podaniem, aby zapobiec poważnym zaburzeniom równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Należy monitorować stężenia wapnia (Ca²⁺ 1,5–1,75 mmol/l), potasu (0–4 mmol/l), sodu (140 mmol/l), wodorowęglanów (35 mmol/l), chlorków, magnezu, fosforanów oraz glukozy (0–5,55 mmol/l w zależności od preparatu). Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę potasemii, dostosowując stężenie potasu w roztworze lub suplementację w zależności od stanu pacjenta. W trakcie terapii konieczne jest także monitorowanie bilansu płynów oraz parametrów równowagi kwasowo-zasadowej, aby uniknąć zasadowicy, zwłaszcza w przypadku nieprawidłowego otwarcia szwów między komorami w produktach dwukomorowych.
bilans płynów, chlorek wapnia, chloremia, ciągła terapia nerkozastępcza, fosfatemia, glukoza w surowicy, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, kalcemia, magnezemia, natremia, niewydolność oddechowa, odwodnienie, osmolarność teoretyczna, potas w surowicy, precypitacja, preparat dwukomorowy, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, terapia nerkozastępcza, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, współczynnik filtracji, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zasadowica - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Lek Rennie Fruit zawiera 680 mg węglanu wapnia (272 mg wapnia) oraz 80 mg ciężkiego węglanu magnezu (20 mg magnezu) w formie tabletek do ssania. Stosowanie tego preparatu jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (475 mg/tabletka) i sód (<1 mmol/23 mg/tabletka). Przeciwwskazania obejmują hiperkalcemię i stany predysponujące do niej, takie jak pierwotna i wtórna nadczynność przytarczyc, nowotwory kości, sarkoidoza oraz długotrwałe unieruchomienie. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z kamicą nerkową z kamieniami wapniowymi, ciężką niewydolnością nerek oraz hipofosfatemią, ze względu na ryzyko kumulacji jonów wapnia i magnezu, zaburzeń elektrolitowych oraz nasilenia hipofosfatemii przez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym.
ciężka niewydolność nerek, długotrwałe unieruchomienie, hiperkalcemia, hipofosfatemia, kamica nerkowa, kamienie wapniowe, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na substancje czynne, nietolerancja sacharozy, nowotwór kości, predyspozycja do hiperkalcemii, sarkoidoza, węglan magnezu, węglan wapnia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tulip 80 mg 80 mg
Produkt leczniczy Tulip 80 mg zawiera atorwastatynę w dawce 80 mg (w postaci atorwastatyny wapniowej trójwodnej) i jest stosowany w terapii hipercholesterolemii oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Tabletki powlekane mają charakterystyczny wygląd – białe, okrągłe, z symbolem „A 80” i nacięciem umożliwiającym podział dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną w ilości 207,1 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń zawiera również celulozę mikrokrystaliczną, wapnia węglan, kroskarmelozę sodową, hydroksypropylocelulozę, polisorbat 80 oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, makrogolu 6000 i tytanu dwutlenku (E 171).
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, choroby sercowo-naczyniowe, dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, hipercholesterolemia, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, polisorbat, środki pochłaniające wilgoć, statyny, stearynian magnezu, tabletki powlekane, węglan wapnia, zaburzenia wchłaniania glukozy - Leksykon substancji czynnych
Wapń węglan – Interakcje
Węglan wapnia wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, co może wpływać na ich wchłanianie, metabolizm oraz skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne są interakcje z antybiotykami (tetracykliny, chinolony, fluorochinolony, cefalosporyny), gdzie węglan wapnia tworzy nierozpuszczalne kompleksy, obniżając ich biodostępność; zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 2 godzin między podaniem leków. W układzie sercowo-naczyniowym węglan wapnia nasila toksyczność glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna) oraz osłabia działanie leków blokujących kanał wapniowy i beta-adrenolityków, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania. Diuretyki tiazydowe zwiększają ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężenia wapnia w surowicy.
beta-adrenolityk, bisfosfonian, cefalosporyny, chinolony, chlorochina, digoksyna, dolutegrawir, eltrombopag, estramustyna, fluorochinolony, fosforan wapnia, furosemid, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hipokalcemia, hormon tarczycy, ketokonazol, kofeina, kwas etakrynowy, lek blokujący kanał wapniowy, lek moczopędny osmotyczny, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy H2, lek tiazydowy, lewotyroksyna, nadczynność przytarczyc, neuroleptyk, parathormon, penicylamina, resorpcja osteoklastyczna, sól żelaza, szczawian, tetracykliny, węglan wapnia, werapamil, witamina D, związek fluoru - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atrox 40 40 mg
Produkt leczniczy Atrox zawiera atorwastatynę wapniową jako substancję czynną, dostępną w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, w formie tabletek powlekanych. Każda dawka zawiera odpowiednio 10,34 mg, 20,68 mg, 41,36 mg oraz 82,72 mg atorwastatyny wapniowej, a także laktozę jednowodną w ilościach proporcjonalnych do dawki (od 38,12 mg do 304,96 mg). Tabletki mają różne kształty i rozmiary w zależności od dawki, ale wszystkie są obustronnie wypukłe, powlekane i posiadają linię podziału umożliwiającą podział na dwie równe części. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia węglan, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera AquaPolish white 014.11 z hypromelozą, hydroksypropylocelulozą, talkiem, tytanu dwutlenkiem (E 171) i makrogolem 6000.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulgator, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, makrogol 6000, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, talk farmaceutyczny, węglan wapnia - Leksykon substancji czynnych
Sód alginian – Przedawkowanie
Sód alginian (Natrii alginas) jest stosowany w preparatach neutralizujących kwas żołądkowy, takich jak Gaviscon duo tab oraz Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych, gdzie dawka wynosi 250 mg na tabletkę do rozgryzania i żucia. Preparaty te zawierają również wodorowęglan sodu (106,5 mg) oraz węglan wapnia (187,5 mg). Przedawkowanie sodu alginianu charakteryzuje się łagodnym przebiegiem klinicznym, z objawami ograniczonymi głównie do przewodu pokarmowego, takimi jak dyskomfort w jamie brzusznej (uczucie ciężkości, napięcia) oraz wzdęcia. Nie określono konkretnych dawek progowych wywołujących te objawy, a toksyczność jest niska, co potwierdza brak konieczności stosowania specyficznych antidotów czy procedur detoksykacyjnych.
aspartam, azorubicyna, choroba współistniejąca, dolegliwości przewodu pokarmowego, dyskomfort w jamie brzusznej, kwas alginowy, leczenie objawowe, lek przeciwwzdęciowy, monitorowanie stanu pacjenta, nawodnienie pacjenta, oddawanie gazów, przedawkowanie preparatu, sacharoza, sód alginian, środek rozkurczowy, uczucie rozpierania, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, wzdęcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calperos 1000 400 mg Ca2+
Preparat Calperos, zawierający węglan wapnia w dawkach 500 mg (200 mg jonów wapnia) oraz 1000 mg (400 mg jonów wapnia) w formie kapsułek twardych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym indygotynę, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest hiperkalcemia, niezależnie od etiologii, w tym w przebiegu nadczynności przytarczyc, nadczynności tarczycy, hiperwitaminozy D, nowotworów odwapniających (z lub bez przerzutów do kości), ciężkich zaburzeń czynności nerek oraz sarkoidozy. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką hiperkalciurią oraz kamicą nerkową, ze względu na ryzyko nasilenia wydalania wapnia i powikłań nerkowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy, gdyż podwyższone stężenie wapnia może nasilać toksyczność tych leków i prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
EKG, glikozyd naparstnicy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, indygotyna, kamica nerkowa, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, nowotwór odwapniający, parathormon, przerzut do kości, reakcja alergiczna, sarkoidoza, stężenie wapnia i fosforanów, suplementacja wapnia, węglan wapnia, zaburzenia gospodarki fosforanowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Medreg 40 mg
Atorvastatin Medreg to lek hipolipemizujący dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej. Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg substancji czynnej, a także laktozę jednowodną (od 41,179 mg do 329,433 mg) oraz sód (od 0,749 mg do 5,991 mg) jako substancje pomocnicze. Rdzeń tabletki zawiera dodatkowo celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, sepitrap 80, węglan wapnia, hydroksypropylocelulozę oraz magnezu stearynian, natomiast powłoka składa się z alkoholu poliwinylowego, tytanu dwutlenku, talku, makrogolu 3350 i lecytyny sojowej. Tabletki mają charakterystyczny kształt eliptyczny i różnią się wymiarami oraz oznaczeniami wytłoczonymi na powierzchni, co ułatwia identyfikację dawki.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulgator, glinokrzemian magnezu, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, makrogol, polisorbat, sól wapniowa, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, środek smarujący, stearynian magnezu, substancja plastyfikująca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon substancji czynnych
Wapnia węglan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Węglan wapnia, stosowany jako substancja czynna w preparatach przeciwdziałających nadkwaśności żołądka, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z podejrzeniem owrzodzenia żołądka lub objawami alarmowymi (np. niezamierzona utrata masy ciała, dysfagia, krwiste wymioty, smoliste stolce). Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć proces nowotworowy, gdyż węglan wapnia może maskować objawy choroby podstawowej. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie stężeń wapnia, fosforanów i magnezu w osoczu ze względu na ryzyko kumulacji jonów wapniowych i powikłań metabolicznych, takich jak hiperkalcemia, hipermagnezemia oraz zespół mleczno-alkaliczny. Preparaty te nie powinny być stosowane u pacjentów z potwierdzoną hiperkalcemią, hiperkalciurią, hipofosfatemią oraz u osób z historią kamicy nerkowej, gdyż długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko powstawania kamieni nerkowych.
choroba niedokrwienna serca, dysfagia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia, hipofosfatemia, kamica dróg moczowych, kamień nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadkwaśność żołądka, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, proces nowotworowy, stężenie wapnia, stolec smolisty, węglan wapnia, wymioty fusowate, wymioty krwawe, zawrót głowy, zespół mleczno-alkaliczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Bluefish AB 30 mg
Atorvastatin Bluefish AB to lek dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających atorwastatynę w dawkach: 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg oraz 80 mg, w postaci trójwodnej soli wapniowej. Każda tabletka zawiera odpowiednio: 10 mg (z 53,80 mg laktozy jednowodnej), 20 mg (107,60 mg laktozy), 30 mg (161,40 mg laktozy), 40 mg (215,20 mg laktozy), 60 mg (322,80 mg laktozy) oraz 80 mg (430,40 mg laktozy). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia węglan, hydroksypropylocelulozę, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, makrogol 8000, tytanu dwutlenek oraz talk. Tabletki różnią się rozmiarem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację (np. tabletka 10 mg ma wymiary 8,3 mm × 4,2 mm i oznaczenia „10” oraz „ATV”).
atorwastatyna, blister PA/Al/PVC/Al, blister PVC/PVDC/Al, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, film powlekający, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, plastyfikator, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibandronic Acid Aurovitas 150 mg
Kwas ibandronowy charakteryzuje się znacznym zmniejszeniem biodostępności po podaniu doustnym w obecności pokarmów, zwłaszcza tych zawierających wapń oraz wielowartościowe kationy (glin, magnez, żelazo). Zaleca się przyjmowanie leku na czczo, co najmniej 6 godzin po ostatnim posiłku i powstrzymanie się od jedzenia przez 1 godzinę po podaniu, aby uniknąć istotnego obniżenia wchłaniania. Metabolizm kwasu ibandronowego jest minimalny, substancja nie ulega biotransformacji i jest wydalana przez nerki, co ogranicza potencjał interakcji metabolicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie preparatów wapniowych, leków zobojętniających sok żołądkowy oraz innych produktów zawierających wielowartościowe kationy, które mogą znacząco obniżać biodostępność leku. W przypadku konieczności stosowania tych preparatów, należy zachować odstęp czasowy co najmniej 6 godzin przed i 1 godzinę po podaniu kwasu ibandronowego.
antagonista receptora H2, biodostępność, bisfosfonian, błona śluzowa przewodu pokarmowego, esomeprazol, famotydyna, gastroprotekcja, gęstość mineralna kości, inhibitor pompy protonowej, kwas acetylosalicylowy, kwas ibandronowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, mineralizacja kości, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, osteoporoza, pantoprazol, preparat wapniowy, preparat żelaza, ranitydyna, sok żołądkowy, węglan wapnia, wielowartościowy kation