somnambulizm
Somnambulizm, znany powszechnie jako lunatykowanie, to parasomnia należąca do grupy zaburzeń snu z fazy NREM (Non-Rapid Eye Movement). Charakteryzuje się złożonymi zachowaniami ruchowymi podczas snu, w tym wstawaniem z łóżka i chodzeniem, przy jednoczesnym ograniczonym stanie świadomości i późniejszej amnezji zdarzenia. Występuje najczęściej w pierwszej trzeciej nocy, podczas fazy głębokiego snu (faza N3).
Etiologia somnambulizmu obejmuje czynniki genetyczne, zaburzenia neurorozwojowe oraz czynniki środowiskowe takie jak deprywacja snu, stres, gorączka czy niektóre leki. Zaburzenie to występuje częściej u dzieci (1-6% populacji), z tendencją do ustępowania w okresie dojrzewania, choć u części pacjentów może utrzymywać się w dorosłości (około 1-2% populacji).
Diagnostyka somnambulizmu opiera się na wywiadzie klinicznym, kwestionariuszach oceny snu oraz badaniu polisomnograficznym, które może wykazać charakterystyczne nieprawidłowości w fazie N3 snu NREM. W różnicowaniu należy uwzględnić napady padaczkowe nocne, zaburzenia zachowania w fazie REM oraz parasomnie związane z przyjmowaniem substancji psychoaktywnych.
Leczenie somnambulizmu polega przede wszystkim na zapewnieniu bezpieczeństwa pacjenta oraz eliminacji czynników wywołujących. W przypadkach ciężkich lub zagrażających bezpieczeństwu stosuje się farmakoterapię, głównie benzodiazepiny (klonazepam) lub leki przeciwdepresyjne. Istotne znaczenie mają również interwencje behawioralne, w tym higiena snu i techniki relaksacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Kefrenex 25 mg
Kefrenex, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące (≥10%) objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak wzrost stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego (głównie LDL), spadek cholesterolu HDL oraz zwiększenie masy ciała. Ponadto obserwuje się zmniejszenie stężenia hemoglobiny i objawy pozapiramidowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań kardiologicznych, w tym wydłużenie odstępu QT, przedsionkowe zaburzenia rytmu, nagłe zgony, zatrzymanie akcji serca oraz torsade de pointes, charakterystyczne dla leków neuroleptycznych. Występują także ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i DRESS, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
agranulocytoza, ból głowy, dysfagia, dyskinezy późne, dyzartria, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, kardiomiopatia, koszmary nocne, kwetiapina, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obniżony cholesterol HDL, podwyższone aminotransferazy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, senność, somnambulizm, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone łaknienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 5 mg 5 mg
Lek Promonta 5 mg zawierający montelukast w formie tabletek do rozgryzania i żucia był badany klinicznie u około 1750 dzieci (6-14 lat) oraz około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat). W badaniach 12-tygodniowych u dorosłych i młodzieży najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból głowy (≥1/100, <1/10), natomiast u dzieci w wieku 6-14 lat – ból brzucha. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano dodatkowe działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zaburzenia snu, zaburzenia psychiczne (np. lęk, depresja, agresja), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki), a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty) i podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Bardzo rzadko obserwowano poważne powikłania, takie jak zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna czy zapalenie wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, miąższowe uszkodzenie wątroby, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niepokój, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ZolpiGen
Lek ZolpiGen zawierający 10 mg zolpidemu winianu jest wskazany do krótkotrwałego leczenia bezsenności, z zalecanym czasem terapii nieprzekraczającym 4 tygodni, łącznie z okresem stopniowego odstawiania. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć i leczyć przyczynę bezsenności, a w przypadku utrzymywania się objawów po 7-14 dniach wskazana jest dalsza diagnostyka w kierunku chorób podstawowych. Zolpidem, jako lek o działaniu podobnym do benzodiazepin o krótkim czasie działania, może prowadzić do rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i u pacjentów z chorobami psychicznymi, historią uzależnień lub nadużywających substancji psychoaktywnych. Nagłe odstawienie może wywołać zespół abstynencyjny z objawami takimi jak ból głowy, lęk, bezsenność, a w cięższych przypadkach delirium, omamy czy napady drgawek, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
allodynia, benzodiazepiny, bezsenność, bezsenność z odbicia, ból głowy, ból mięśniowy, choroba organiczna, delirium, depersonalizacja, derealizacja, dezorientacja, fotofobia, hiperakuzja, koszmar senny, lęk, lek opioidowy, napad drgawkowy, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, przeczulica słuchowa, psychoza, somnambulizm, tolerancja lekowa, urojenie, uzależnienie, zaburzenie psychiczne, zaburzenie zachowania, zespół odstawienia, zolpidem winian - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane
Zopitin (zopiklon) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w wieku podeszłym, z zaburzeniami psychicznymi, nadużywających leków, z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek oraz z ostrą niewydolnością oddechową. Lek działa nasennie w ciągu 15-20 minut i powinien być przyjmowany bezpośrednio przed snem. Nie jest wskazany jako jedyny środek w leczeniu psychoz czy ciężkiej depresji, gdzie najpierw należy leczyć chorobę podstawową. U pacjentów stosujących zopiklon mogą wystąpić paradoksalne reakcje psychiczne, takie jak niepokój, pobudzenie, agresja, halucynacje, zwłaszcza u osób starszych, co wymaga przerwania terapii. W trakcie terapii do 4 tygodni nie obserwowano rozwoju tolerancji, jednak dłuższe stosowanie może prowadzić do uzależnienia, nasilającego się wraz z dawką i czasem leczenia.
amnezja następcza, benzodiazepina, bezsenność z odbicia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki padaczkowe, halucynacja, koszmar senny, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, przeczulica słuchowa, psychoza, sedacja, somnambulizm, śpiączka, splątanie, uzależnienie, zaburzenie psychiczne, zopiklon - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Działania niepożądane
Montelukast, stosowany w terapii astmy oraz sezonowego alergicznego nieżytu nosa, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy i bóle brzucha u dorosłych oraz dzieci, a także biegunki i wysypki u najmłodszych pacjentów. W badaniach klinicznych odnotowano częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypki skórne. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz bardzo rzadko zapalenie wątroby o różnej etiologii. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne zespoły, takie jak zespół Churga-Strauss (CSS) z eozynofilią i zapaleniem naczyń, zwłaszcza u pacjentów redukujących dawkę kortykosteroidów doustnych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, anafilaksja, astma, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, działanie przeciwzapalne, eozynofilia, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, kortykosteroidy doustne, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, nadpobudliwość psychoruchowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ApoZolpin
Przed rozpoczęciem terapii ApoZolpinem, zawierającym zolpidem, konieczne jest dokładne zidentyfikowanie przyczyny bezsenności i wdrożenie leczenia przyczynowego. Terapia powinna trwać maksymalnie 4 tygodnie, wliczając okres stopniowego odstawiania, aby uniknąć rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego, które mogą pojawić się nawet przy dawkach terapeutycznych. Nagłe odstawienie może wywołać zespół abstynencyjny z objawami takimi jak bóle głowy, lęk, splątanie, a w ciężkich przypadkach omamy i napady drgawkowe. Zolpidem należy podawać jednorazowo przed snem, zapewniając pacjentowi możliwość nieprzerwanego 8-godzinnego snu, aby zminimalizować ryzyko amnezji następowej. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z chorobami psychicznymi, uzależnionych, a także u pacjentów z niewydolnością oddechową i wątrobową (ciężka niewydolność wątroby jest przeciwwskazaniem). Zolpidem może wydłużać odstęp QT, co wymaga ostrożności u pacjentów z zespołem długiego QT.
bezsenność z odbicia, depersonalizacja, depresja oddechowa, encefalopatia, nadwrażliwość na bodźce, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niepamięć następowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odstęp QT, parestezje, przewlekła niewydolność oddechowa, reakcja paradoksalna, sedacja, somnambulizm, śpiączka, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia psychoruchowe, zespół długiego QT, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiotczenie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Sód hydroksymaślan – Działania niepożądane
Sód hydroksymaślan (GHB) jest stosowany w leczeniu narkolepsji z katapleksją, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy, nudności (częściej u kobiet), bóle głowy (10-20% pacjentów), a także zaburzenia psychiczne takie jak depresja, katapleksja, niepokój, koszmary senne, somnambulizm oraz zaburzenia snu. Do poważnych działań należą próby samobójcze, psychoza, depresja oddechowa i drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. Depresja oddechowa, będąca efektem depresji ośrodkowego układu nerwowego, stanowi szczególne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego lub stosujących inne leki depresyjne na OUN. Ponadto, stosowanie GHB może nasilać istniejące zaburzenia psychiczne i obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności u pacjentów z padaczką w wywiadzie.
astenia, bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, choroba afektywna dwubiegunowa, częstomocz, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, fibromialgia, katapleksja, mioklonie, moczenie nocne, myśli samobójcze, narkolepsja z katapleksją, niedoczulica, niepokój, nietrzymanie kału, nietrzymanie moczu, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, paranoja, parestezje, porażenie senne, próba samobójcza, psychoza, sód hydroksymaślan, somnambulizm, stan splątania, suchość w ustach, utrata świadomości, wymioty, zaburzenia myślenia, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat, wykazuje stabilny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym u tej grupy był ból głowy. U dzieci w wieku 6-14 lat również dominował ból głowy, natomiast u młodszych grup wiekowych obserwowano hiperkinezję, ból brzucha, biegunkę, wysypkę oraz objawy astmy oskrzelowej i pragnienie u niemowląt. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa leku. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia, gorączka, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, uszkodzenie wątroby, wymioty, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Eszopiklon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Eszopiklon, lek o działaniu zbliżonym do benzodiazepin, stosowany jest w terapii bezsenności, jednak wymaga ścisłego monitorowania i przestrzegania środków ostrożności. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie i leczenie pierwotnej przyczyny bezsenności, a brak poprawy po 7-14 dniach powinien skłonić do ponownej oceny klinicznej. U pacjentów z niewydolnością oddechową eszopiklon może pogarszać funkcję układu oddechowego, a szczególnie niebezpieczne jest jego łączenie z opioidami ze względu na ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. W takich przypadkach zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz dokładne monitorowanie pacjenta. Ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego wzrasta wraz z dawką i czasem terapii, zwłaszcza u pacjentów z historią zaburzeń psychicznych, nadużywania substancji lub zaburzeń osobowości. Nagłe odstawienie może wywołać zespół odstawienny obejmujący m.in. ból głowy, niepokój, derealizację, omamy i napady padaczkowe, a charakterystycznym objawem jest bezsenność z odbicia trwająca 1-2 noce.
amnezja następcza, amnezja wsteczna, benzodiazepina, bezsenność pierwotna, bezsenność z odbicia, depresja oddechowa, derealizacja, eszopiklon, lek nasenny, napad padaczkowy, niewydolność oddechowa, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parasomnia, reakcja paradoksalna, somnambulizm, tolerancja lekowa, uspokojenie polekowe, uzależnienie fizyczne, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie psychoruchowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esogno
Eszopiklon, stosowany w leczeniu bezsenności, wymaga starannej oceny przyczyn zaburzeń snu oraz regularnej kontroli skuteczności terapii, zwłaszcza po 7-14 dniach stosowania. Lek ten jest przeciwwskazany lub wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością oddechową oraz w przypadku jednoczesnego stosowania z opioidami ze względu na ryzyko depresji oddechowej i innych poważnych powikłań. Zaleca się stosowanie minimalnych skutecznych dawek przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, które jest szczególnie wysokie u pacjentów z historią zaburzeń psychicznych, nadużywania substancji lub zaburzeń osobowości. Nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienne, takie jak ból głowy, niepokój, splątanie, a w ciężkich przypadkach omamy czy napady padaczkowe. W badaniach klinicznych do 6 miesięcy nie stwierdzono rozwoju tolerancji na działanie leku.
amnezja następcza, benzodiazepiny, bezsenność, bezsenność z odbicia, depersonalizacja, depresja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, derealizacja, eszopiklon, napad padaczkowy, niewydolność oddechowa, omamy, parasomnia, przeczulica słuchowa, psychoza, reakcja paradoksalna, somnambulizm, śpiączka, tolerancja lekowa, urojenie, uspokojenie polekowe, uzależnienie fizyczne, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia psychomotoryczne, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtor 15 mg
Mirtor, zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą być trudne do odróżnienia od objawów samej depresji. Najczęściej (>5%) obserwuje się senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Istotnym zagrożeniem są ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, złuszczające zapalenie skóry, DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, podczas terapii mogą nasilać się objawy lęku, bezsenności, a także pojawiać się myśli i zachowania samobójcze. Zmniejszenie dawki niekoniecznie łagodzi objawy sedacji, ale może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną. W przypadku ciężkich działań niepożądanych zwykle konieczne jest odstawienie leku, co prowadzi do poprawy stanu pacjenta.
agranulocytoza, agresja, akatyzja, aspartam, bezsenność, biegunka, depresja, depresja szpiku kostnego, drgawki miokloniczne, dysfagia, dyzartria, eozynofilia, granulocytopenia, hiperkinezja, hipoestezja jamy ustnej, hiponatremia, koszmary senne, lęk, lek przeciwdepresyjny, mania, mirtazapina, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niepokój psychoruchowy, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, splątanie, suchość w ustach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zachowanie samobójcze, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast LEK-AM 5 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) jest stosowany u dzieci w wieku 6-14 lat, a w dawce 10 mg u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. W badaniach klinicznych, obejmujących około 1750 dzieci i 4000 dorosłych, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (≥1/100 do <1/10) oraz ból brzucha u dorosłych. Długotrwałe stosowanie do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci nie zmieniło profilu bezpieczeństwa leku. Po wprowadzeniu do obrotu zgłoszono dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych, częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), biegunkę, nudności, wymioty oraz wysypkę. Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, zaburzenia psychiczne (koszmary senne, bezsenność, somnambulizm, myśli samobójcze), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, napady drgawkowe), a także zespół Churga-Strauss i zapalenie wątroby o różnej etiologii.
aminotransferazy, anafilaksja, aspartam, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, lek przeciwastmatyczny, mannitol, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, wymioty, wysypka, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia krwi, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia uwagi, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie zachowania we śnie rem – Zapobieganie i profilaktyka
Zaburzenie zachowania we śnie REM (RBD) charakteryzuje się występowaniem gwałtownych, złożonych ruchów ciała podczas fazy REM, co niesie wysokie ryzyko urazów u pacjenta i partnera. Profilaktyka opiera się na modyfikacji środowiska snu (usunięcie ostrych przedmiotów, zabezpieczenie łóżka, wyściełanie podłogi), eliminacji czynników wyzwalających (SSRI, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, beta-blokery, alkohol) oraz leczeniu farmakologicznym. Melatonina (3-12 mg, zwykle 6 mg przed snem) jest lekiem pierwszego wyboru, porównywalnym skutecznością do klonazepamu (0,25-2,0 mg), który jednak niesie ryzyko działań niepożądanych, takich jak senność i pogorszenie bezdechu sennego. Współistniejący obturacyjny bezdech senny (OSA) powinien być leczony terapią CPAP, co może poprawić objawy RBD.
alfa-synukleina, antagonista receptora oreksynowego, badanie obrazowe mózgu, beta-bloker, bezdech senny, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, funkcja poznawcza, klonazepam, krwiak podtwardówkowy, łagodne zaburzenie poznawcze, marzenie senne, melatonina, obturacyjny bezdech senny, otępienie z ciałami Lewy’ego, parasomnia, pramipeksol, rehabilitacja multidyscyplinarna, rywastygmina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sen REM bez atonii, somnambulizm, synukleinopatia, terapia CPAP, terapia poznawczo-behawioralna, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, zaburzenie zachowania we śnie REM, zanik wieloukładowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma, zawierający montelukast sodowy, jest stosowany w terapii astmy u różnych grup wiekowych, od niemowląt (6 miesięcy) do dorosłych. Badania kliniczne obejmujące około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci 6 miesięcy do 2 lat wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) różnią się w zależności od wieku i obejmują m.in. ból głowy, ból brzucha, hiperkinezję, astmę, biegunkę, wypryskowe zapalenie skóry oraz pragnienie. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmienia profilu bezpieczeństwa leku.
AlAT, anafilaksja, AspAT, astma, astma okresowa, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilia płucna, granulat, hiperkinezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, tik, trombocytopenia, wypryskowe zapalenie skóry, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monkasta 4 mg
Lek Monkasta, zawierający montelukast sodowy, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wieku pacjentów z astmą. Najczęściej obserwowane działania u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) to ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból brzucha, a u najmłodszych (2-5 lat) pragnienie. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat) nie wykazały istotnych zmian w bezpieczeństwie stosowania. Częstość działań niepożądanych obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (≥1/10), biegunka, nudności, wymioty, wysypka, gorączka (≥1/100 do <1/10), a także podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymagającą monitorowania. Rzadziej występują trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne i neurologiczne, a bardzo rzadko poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss czy eozynofilia płucna.
anafilaksja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, trombocytopenia, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Stilnox
Przed rozpoczęciem terapii zolpidemem (Stilnox) należy wykluczyć i leczyć przyczyny bezsenności, a jeśli objawy utrzymują się powyżej 7-14 dni, wskazana jest diagnostyka pierwotnych zaburzeń psychicznych lub somatycznych. Zolpidem jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością oddechową oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko depresji oddechowej i encefalopatii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami, stosując najmniejsze skuteczne dawki i monitorując objawy depresji oddechowej. U osób starszych i osłabionych zaleca się dawki zredukowane. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy (23,5% vs 1,5% placebo), bóle głowy (12,5% vs 9,2%) i omamy (7,4% vs 0%).
ADHD, benzodiazepiny, bezsenność z odbicia, delirium, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dysfagia, encefalopatia, kanał hERG, lek nasenny, myśli samobójcze, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niepamięć następcza, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, omamy, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, próba samobójcza, reakcja paradoksalna, sedacja, somnambulizm, stan splątania, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychoruchowe, zaburzenie psychiczne, zespół odstawienny, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy, zolpidem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 4 mg 4 mg
Montelukast, stosowany w dawkach 10 mg u dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 5 mg u dzieci 6-14 lat oraz 4 mg u dzieci 2-5 lat, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących łącznie kilka tysięcy pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (głównie u dorosłych), ból brzucha (u dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka. Częstość występowania zwiększonej aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) potwierdziły stabilność profilu bezpieczeństwa bez istotnych zmian w czasie terapii.
astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwastmatyczny, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśnia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imovane
Przed rozpoczęciem terapii zopiklonem (Imovane) konieczne jest dokładne rozpoznanie przyczyn bezsenności oraz wykluczenie innych opcji leczenia. Lek wykazuje działanie depresyjne na ośrodek oddechowy, dlatego wymagana jest ostrożność u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, z możliwym monitorowaniem funkcji oddechowych. Zopiklon zwiększa ryzyko zaburzeń psychomotorycznych, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane, jednoczesnym stosowaniu innych leków działających depresyjnie na OUN, alkoholu lub leków podnoszących stężenie zopiklonu we krwi. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej i sedacji przy jednoczesnym stosowaniu opioidów, co wymaga stosowania najmniejszych skutecznych dawek i ścisłego monitorowania pacjenta. Leczenie nie powinno przekraczać 4 tygodni ze względu na ryzyko rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią zaburzeń psychicznych lub nadużywania substancji.
amnezja anterogradowa, bezsenność z odbicia, celiakia, depresja oddechowa, derealizacja, myśli samobójcze, nadużywanie leku, napad drgawkowy, niepamięć następcza, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, próba samobójcza, przewlekła choroba płuc, reakcja paradoksalna, sedacja, somnambulizm, śpiączka, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenie oddechowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychomotoryczne, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane 7,5 mg
Zopiklon, substancja czynna leku Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które w większości mają charakter łagodny i rzadko wymagają przerwania terapii. Do często występujących działań należą zmęczenie, gorzki lub metaliczny smak w ustach oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często obserwuje się bóle głowy, zawroty głowy, nudności i wymioty, natomiast rzadko występują koszmary senne, pobudzenie oraz amnezja następcza. Bardzo rzadkie działania obejmują splątanie, halucynacje, ataksję, podwójne widzenie, niewielkie podwyższenie enzymów wątrobowych, wysypkę, świąd, osłabienie mięśni oraz upadki, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, występują niezbyt często i mogą stanowić zagrożenie życia.
aminotransferazy, amnezja następcza, ataksja, bezsenność z odbicia, depersonalizacja, depresja, drgawki, dysfagia, dyspepsja, fosfataza alkaliczna, halucynacje, koszmary senne, nadwrażliwość na dźwięki, obrzęk naczynioruchowy, odrealnienie, osłabienie mięśni, pacjent w podeszłym wieku, parestezje, podwójne widzenie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, somnambulizm, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenia libido, zopiklon - Leksykon leków
Działania niepożądane – ZolpiGen 10 mg
Stosowanie leku ZolpiGen wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki leku. Najczęściej występują one w ciągu godziny po podaniu, zwłaszcza gdy pacjent nie udaje się bezpośrednio na spoczynek. Szczególnie narażeni są pacjenci w podeszłym wieku, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zaburzeń chodu, upadków oraz działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu pokarmowego. Do najczęstszych działań należą zakażenia dróg oddechowych, zaburzenia psychiczne (np. omamy, pobudzenie, koszmary senne, depresja), zaburzenia poznawcze (niepamięć wsteczna i następcza), senność, bóle głowy, zawroty głowy, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, wymioty i ból brzucha. ZolpiGen może również powodować hepatotoksyczność, objawiającą się podwyższeniem enzymów wątrobowych oraz uszkodzeniem komórek wątroby o charakterze cholestatycznym lub mieszanym.
amnezja, bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, delirium, depresja, depresja oddechowa, diplopia, drżenie, enzymy wątrobowe, euforia, koszmar senny, nadpotliwość, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, parasomnia, pobudzenie, POChP, pokrzywka, psychoza, senność, somnambulizm, splątanie, świąd, tolerancja lekowa, układ pokarmowy, uszkodzenie wątroby, uzależnienie, winian zolpidemu, wymioty, wysypka, zaburzenia chodu, zaburzenia poznawcze, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Morfeo 10 mg
Morfeo (zaleplon) w dawce 10 mg, stosowany w postaci kapsułek twardych, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęściej obserwuje się amnezję, parestezje, senność oraz bolesne miesiączkowanie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), a także tych o częstości nieznanej. Wśród poważnych reakcji odnotowano anafilaksję, hepatotoksyczność oraz reakcje nadwrażliwości na światło i obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia psychiczne obejmują depersonalizację, omamy, depresję, splątanie, apatię i somnambulizm. Neurologiczne działania niepożądane to m.in. amnezja, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia mowy i koordynacji, a także omamy węchowe. Występują również zaburzenia widzenia i przeczulica słuchowa, a ze strony układu pokarmowego – nudności. W obrębie układu rozrodczego najczęściej zgłaszane jest bolesne miesiączkowanie.
amnezja, astenia, ataksja, benzodiazepiny, bolesne miesiączkowanie, chromaturia, depersonalizacja, depresja oddechowa, diplopia, dyzartria, flumazenil, fotowrażliwość, hemodializa, hepatotoksyczność, hipotonia, jadłowstręt, kapsułka twarda, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omamy węchowe, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, przeczulica słuchowa, reakcja anafilaktyczna, równowaga hemodynamiczna, somnambulizm, śpiączka, węgiel aktywowany, zaleplon - Leksykon leków
Działania niepożądane – Milukante 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Milukante w dawce 10 mg (tabletki powlekane), został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat z astmą oskrzelową i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Długoterminowe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, wymioty, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątrobowokomórkowe, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Straussa, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolpidem Vitabalans 10 mg
Produkt leczniczy Zolpidem Vitabalans w dawce 10 mg winianu zolpidemu może wywoływać liczne działania niepożądane, których częstość i nasilenie są zależne od dawki oraz wieku pacjenta, ze szczególnym nasileniem u osób w podeszłym wieku. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą ośrodkowego układu nerwowego i obejmują senność, ból głowy, zawroty głowy, nasilenie bezsenności, niepamięć następczą oraz ograniczoną czujność. Inne często występujące objawy to omamy, pobudzenie, koszmary senne, stępiałe emocje, a także reakcje paradoksalne takie jak niepokój, agresja, urojenia czy somnambulizm. Wśród działań rzadkich wymienia się ataksję, podwójne widzenie, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz bóle mięśniowo-szkieletowe. Niepamięć następcza może pojawić się nawet przy dawkach terapeutycznych, a ryzyko jej wystąpienia wzrasta wraz z dawką; zaleca się zapewnienie pacjentowi nieprzerwanego snu przez co najmniej 8 godzin, aby zminimalizować to ryzyko.
agresja, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, enzymy wątrobowe, koszmary senne, nadmierna potliwość, niepamięć następcza, niepokój, nudności, obrzęk naczyniowo-nerwowy, omamy, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent w podeszłym wieku, pobudzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja paradoksalna, senność, somnambulizm, splątanie, świąd, tachyfilaksja, urojenia, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, winian zolpidemu, wymioty, wysypka, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sodium oxybate Accord
Sodium oxybate Accord (sodu hydroksymaślan) wykazuje ryzyko wywołania depresji oddechowej, szczególnie przy dawce 4,5 g podanej na czczo, co jest dwukrotnie wyższą dawką niż zalecana początkowa. Konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu dotyczącego objawów depresji OUN i oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz u osób z BMI ≥ 40 kg/m², które są narażone na bezdech senny. Należy unikać jednoczesnego stosowania benzodiazepin, alkoholu i innych substancji depresyjnych na OUN ze względu na zwiększone ryzyko depresji oddechowej. Szczególną ostrożność wymaga także kojarzenie z inhibitorami dehydrogenazy GHB (np. kwasem walproinowym) oraz topiramatem, które mogą nasilać działania niepożądane, w tym ryzyko śpiączki. Przed terapią należy ocenić ryzyko uzależnienia, zwłaszcza u pacjentów z historią nadużywania substancji, gdyż hydroksymaślan sodu jest solą GHB o potencjale uzależniającym.
benzodiazepiny, bezdech, bezdech senny, BMI, choroby układu oddechowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie porfiriogenne, faza non-REM, hydroksymaślan sodu, inhibitor dehydrogenazy GHB, interakcja farmakokinetyczna, kwas walproinowy, nadciśnienie tętnicze, nadużywanie leków, narkolepsja, niewydolność krążenia, omamy, parasomnia, porfiria, somnambulizm, środki pobudzające OUN, stan splątania, topiramat, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie depresyjne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolpidem Genoptim
Zolpidem Genoptim, zawierający winian zolpidemu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem bezdechu sennego, miastenią oraz niewydolnością oddechową ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym depresji układu oddechowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego. Leczenie powinno trwać maksymalnie 4 tygodnie, włączając okres stopniowego odstawiania, a przedłużenie terapii wymaga ponownej oceny klinicznej. Zolpidem nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu chorób psychotycznych i wymaga ostrożności u pacjentów z objawami depresji, ze względu na ryzyko ujawnienia się myśli samobójczych oraz konieczność monitorowania stanu psychicznego pacjenta. Zaleca się identyfikację pierwotnej przyczyny bezsenności oraz regularną ocenę skuteczności terapii, zwłaszcza jeśli bezsenność utrzymuje się po 7-14 dniach stosowania leku.
benzodiazepina, choroba psychotyczna, depresja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, miastenia, myśli samobójcze, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, niewydolność oddechowa, omamy, parasomnia, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, reakcja paradoksalna, sexsomnia, somnambulizm, SSRI, urojenia, winian zolpidemu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychoruchowe, zespół bezdechu sennego, zjawisko z odbicia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtagen 45 mg
Mirtagen (mirtazapina) w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN), DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry i rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia plastyczna, trombocytopenia), zespół serotoninowy, drgawki, myśli i zachowania samobójcze, hiponatremię oraz rabdomiolizę. Dane pochodzą z metaanalizy 20 randomizowanych badań kontrolowanych placebo, obejmujących 1501 pacjentów leczonych dawkami do 60 mg przez okres do 12 tygodni.
agranulocytoza, akatyzja, dezorientacja, dyzartria, eozynofilia, gamma-glutamyltransferaza, granulocytopenia, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, koszmary senne, mania, mioklonie, mirtazapina, myśli samobójcze, napady padaczkowe, niedociśnienie, niedoczulica jamy ustnej, niepokój psychoruchowy, nietypowe sny, niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższona kinaza kreatynowa, podwyższone aminotransferazy, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, suchość jamy ustnej, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Hypnogen 10 mg
Zolpidem winian, substancja czynna Hypnogen, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie zolpidemu z alkoholem, co prowadzi do nasilonej sedacji, zaburzeń psychomotorycznych, depresji oddechowej oraz ryzyka zachowań złożonych bez pełnej świadomości. Alkohol nasila działanie zolpidemu poprzez synergistyczne hamowanie OUN, co może utrzymywać się do następnego dnia. Również kojarzenie zolpidemu z opioidami znacząco zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego dawka i czas terapii skojarzonej powinny być ściśle kontrolowane. Ponadto, zolpidem nasila działanie sedatywne leków przeciwpsychotycznych, przeciwdepresyjnych (zwłaszcza bupropion, dezypramina, fluoksetyna, sertralina, wenlafaksyna), przeciwlękowych, przeciwpadaczkowych oraz przeciwhistaminowych o działaniu uspokajającym, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
bupropion, cyprofloksacyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, działanie synergistyczne, działanie uspokajające, dziurawiec zwyczajny, fluoksetyna, fluwoksamina, hamowanie OUN, Hypnogen, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, itrakonazol, ketokonazol, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, narkotyczny lek przeciwbólowy, omam wzrokowy, ranitydyna, receptor GABA-A, receptor GABA-ergiczny, ryfampicyna, sertralina, somnambulizm, warfaryna, wenlafaksyna, zolpidem winian - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 10 mg 10 mg
Montelukast w dawce 10 mg (Promonta) był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) z astmą oraz 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, a także w formie tabletek do żucia 5 mg u około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy, natomiast u dzieci bóle brzucha. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas stosowania do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały m.in. biegunkę, nudności, wymioty, wysypkę, gorączkę oraz zwiększoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT). Rzadziej obserwowano kołatanie serca, zwiększoną skłonność do krwawień, a bardzo rzadko zapalenie wątroby i zespół Churga-Strauss.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferaza, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, drgawka, eozynofilia płucna, funkcja wątroby, kołatanie serca, kortykosteroid, koszmar senny, krwawienie z nosa, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, personel medyczny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniak, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, układ krążenia, układ krwiotwórczy, układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, zaburzenie psychiczne, zapalenie cholestatyczne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Zaleplon – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Zaleplon, substancja czynna preparatu Morfeo (kapsułki twarde 10 mg), znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wywoływanie zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych, takich jak sedacja, amnezja, upośledzenie koncentracji, bezład ruchów oraz zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie). Efekty te mogą utrzymywać się nawet następnego dnia po zażyciu leku, zwłaszcza przy niewystarczającej ilości snu. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie zaleplonu z alkoholem lub innymi lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co znacząco zwiększa ryzyko upośledzenia zdolności psychomotorycznych. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na sprawność psychofizyczną należą amnezja, parestezje i senność, a także zaburzenia mowy, zawroty głowy, dyzartria, niedoczulica oraz zaburzenia psychiczne, takie jak depersonalizacja, omamy, splątanie, apatia i somnambulizm.
amnezja, apatia, ataksja, brak koordynacji ruchów, depersonalizacja, depresja oddechowa, dyzartria, efekt następnego dnia, hipotonia, kapsułka twarda, lek o działaniu depresyjnym na OUN, letarg, Morfeo, niedoczulica, obniżona czujność, omam, pamięć operacyjna, parestezja, podwójne widzenie, sedacja, senność, somnambulizm, śpiączka, splątanie, upośledzenie koncentracji, zaburzenie czynności mięśni, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie mowy, zaburzenie narządu wzroku, zaburzenie psychiczne, zaburzenie widzenia, zaleplon, zawrót głowy, zmniejszona koncentracja - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast LEK-AM 4 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 4 mg, stosowany u dzieci w wieku 2-5 lat w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie badań klinicznych obejmujących około 851 dzieci oraz dodatkowych badań u niemowląt i starszych dzieci. Długoterminowe stosowanie (do 12 miesięcy) nie zmieniało profilu działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥1/100 do <1/10) były bóle głowy i bóle brzucha u pacjentów powyżej 6 lat, a u najmłodszych – nadmierne pragnienie. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych oraz częste zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności) i podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Występowały także rzadkie, ale istotne klinicznie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz bardzo rzadkie przypadki zespołu Churga-Strauss i eozynofilii płucnej.
anafilaksja, astma sporadyczna, bezsenność, depresja, eozynofilia, eozynofilia płucna, hipoestezja, kardiomiopatia, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, stan lękowy, tabletki do rozgryzania i żucia, zaburzenia wątroby, zaburzenie snu, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Onirex 10 mg
Zolpidem w dawce 10 mg, stosowany w postaci tabletek powlekanych (Onirex), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie dotyczących ośrodkowego układu nerwowego, które są zależne od dawki i najczęściej pojawiają się na początku terapii. Do najczęstszych objawów należą senność dzienna, zobojętnienie emocjonalne, ból i zawroty głowy, zaburzenia poznawcze (w tym niepamięć następcza), a także zaburzenia psychiczne takie jak omamy, pobudzenie, koszmary senne, pogorszenie bezsenności i depresja. Rzadziej obserwuje się stany splątania, agresję, somnambulizm oraz zmiany libido. Zolpidem może również powodować działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), mięśniowo-szkieletowego (ból pleców, mialgie, skurcze mięśni), skóry (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz układu oddechowego, gdzie bardzo rzadko występuje depresja oddechowa stanowiąca zagrożenie życia. Warto zwrócić uwagę na ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia oraz nadużywania leku, a także na możliwość uszkodzenia wątroby, manifestującego się podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych i rzadkimi przypadkami uszkodzenia wątrobowokomórkowego lub cholestatycznego.
artralgia, ataksja, depresja, depresja oddechowa, diplopia, koszmar senny, mialgia, nadużywanie leków, niepamięć następcza, obrzęk naczynioruchowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, reakcja paradoksalna, somnambulizm, splątanie, stan splątania, tolerancja lekowa, urojenie, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, winian zolpidemu, zaburzenie apetytu, zaburzenie libido, zaburzenie świadomości, zobojętnienie emocjonalne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 5 mg
Montelukast Bluefish w dawkach 4-10 mg, stosowany u pacjentów z astmą przewlekłą i okresową, był szeroko badany w różnych grupach wiekowych, obejmując około 4000 dorosłych i młodzieży ≥15 lat, 1750 dzieci 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Badania długoterminowe (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle głowy (dorośli i młodzież), ból brzucha (dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty, wysypka, gorączka oraz zwiększona aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT). Warto podkreślić, że niektóre z tych objawów, jak zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunka czy wysypka, występowały z podobną częstością w grupach placebo, co sugeruje możliwy związek z chorobą podstawową.
aminotransferazy wątrobowe, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, koszmar senny, myśli samobójcze, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone aminotransferazy, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, wypryskowe zapalenie skóry, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esogno 2 mg
Eszopiklon (Esogno) był badany klinicznie u 1626 dorosłych pacjentów w dawkach 1-3 mg przez okres do 6 miesięcy, z grupą kontrolną 858 pacjentów otrzymujących placebo. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały zaburzenia smaku, ból głowy, senność, suchość w ustach, zawroty głowy i nudności, występujące u mniej niż 10% pacjentów. U osób starszych profil działań niepożądanych jest podobny, z dodatkowymi objawami takimi jak zamglone widzenie i świąd. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne działania niepożądane, takie jak amnezja wsteczna, depresja, reakcje paradoksalne (np. pobudzenie, agresja, omamy), uzależnienie fizyczne i psychiczne, depresja oddechowa oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja. Ryzyko upadków jest zwiększone zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.
albuminuria, amnezja wsteczna, anoreksja, depersonalizacja, depresja oddechowa, dysgeuzja, eozynofilia, eszopiklon, fosfataza alkaliczna, fotodermatoza, hipokaliemia, hipokineza, kamica nerkowa, leukopenia, miastenia, migrena, nadciśnienie, nadczynność tarczycy, niedokrwistość hipochromowa, niestabilność emocjonalna, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, obniżone libido, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, otępienie, parestezja, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, senność, somnambulizm, stan splątania, suchość w ustach, świąd, szumy uszne, wzrost aktywności aminotransferaz, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zamglone widzenie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Oksazepam – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii oksazepamem konieczna jest dokładna diagnostyka przyczyn zaburzeń, zwłaszcza bezsenności, aby wykluczyć etiologie somatogenne i psychogenne. Długotrwałe stosowanie benzodiazepin, w tym oksazepamu, może prowadzić do rozwoju tolerancji oraz uzależnienia psychicznego i fizycznego, szczególnie przy wyższych dawkach i u pacjentów z historią uzależnień. Zaleca się stosowanie oksazepamu jako leku nasennego nie dłużej niż 4 tygodnie, z regularną oceną potrzeby kontynuacji terapii. Nagłe odstawienie może wywołać zespół odstawienny z objawami takimi jak ból głowy, lęk, stany splątania, a w ciężkich przypadkach drgawki i psychozy. W celu minimalizacji ryzyka odstawienia wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki.
benzodiazepina, depresja oddechowa, encefalopatia, hipertermia, majaczenie drżenne, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niepamięć następcza, nietolerancja galaktozy, oksazepam, omam, próg drgawkowy, sedacja, somnambulizm, tachykardia, tolerancja na lek, układ krwiotwórczy, urojenie, uzależnienie fizyczne, zaburzenie lękowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Astmodil 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Astmodil, był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych pacjentów (≥15 lat) oraz około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat, stosujących dawki 10 mg (tabletki powlekane) i 5 mg (tabletki do rozgryzania). W badaniach kontrolowanych placebo najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u pacjentów ≥15 lat oraz ból brzucha u dzieci 6-14 lat, z częstością ≥1/100 do <1/10. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci). U młodszych dzieci (2-5 lat) nie zaobserwowano zmian w profilu bezpieczeństwa przy terapii trwającej od 3 do 12 miesięcy.
anafilaksja, badanie kontrolowane placebo, ból mięśniowy, ból stawu, cholestaza, drgawka, eozynofilia, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśniowy, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, neuropatia, niestrawność, objawy płucne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, powikłanie kardiologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, zaburzenie czynności wątroby, zachowanie agresywne, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Singulair 4 4 mg
Montelukast, substancja czynna leku Singulair 4 mg (tabletki do rozgryzania i żucia), wykazuje potwierdzony profil bezpieczeństwa w leczeniu astmy przewlekłej i sporadycznej u dorosłych oraz dzieci, w tym u 851 dzieci w wieku 2-5 lat i 1038 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym u dzieci 2-5 lat był ból brzucha. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci). W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu zidentyfikowano działania niepożądane o różnej częstości, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zespół Churga-Strauss, zapalenie wątroby oraz zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze (bardzo rzadko). Szczególną uwagę należy zwrócić na neuropsychiatryczne działania niepożądane, takie jak zaburzenia snu, niepokój, pobudzenie, depresja, nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia uwagi i pamięci, tiki, omamy oraz dezorientacja.
aminotransferazy, anafilaksja, astma przewlekła, astma sporadyczna, eozynofilia płucna, koszmary senne, krwawienie z nosa, montelukast, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, tabletki do rozgryzania, trombocytopenia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia snu, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast LEK-AM 10 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 10 mg (tabletki powlekane) jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy, którego bezpieczeństwo zostało potwierdzone w szerokich badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów dorosłych oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. W trakcie badań najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (częstość ≥1/100 do <1/10) u pacjentów dorosłych i dzieci oraz ból brzucha u dorosłych. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono również rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz bardzo rzadkie nacieki eozynofilowe w wątrobie. Produkt zawiera 115,89 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, astma, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, montelukast, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do krwawień, somnambulizm, tabletki do rozgryzania i żucia, tabletki powlekane, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 1 mg/ml
Lek Orizon w postaci roztworu doustnego zawierający 1 mg/ml rysperydonu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane (≥1/10) są zaburzenia neurologiczne, takie jak parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Parkinsonizm i akatyzja wykazują zależność od dawki, co sugeruje konieczność dostosowania dawkowania w celu minimalizacji tych objawów. Hiperprolaktynemia, występująca często, może prowadzić do klinicznych objawów endokrynologicznych, takich jak ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, mlekotok czy zaburzenia płodności. Ponadto, rysperydon może wywoływać poważne, choć rzadkie działania niepożądane, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytozę, napady drgawkowe oraz reakcje anafilaktyczne.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykinezja, brak miesiączki, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, dyskineza późna, dystonia, działanie niepożądane, farmakoterapia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hormon antydiuretyczny, jaskra, katatonia, leukopenia, mania, migotanie przedsionków, mlekotok, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, profil lipidowy, reakcja anafilaktyczna, sedacja, somnambulizm, śpiączka cukrzycowa, stan splątania, trombocytopenia, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rispolept 1 mg
Rispolept (rysperydon) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Działania te wykazują zależność od dawki, szczególnie parkinsonizm i akatyzja nasilają się przy wyższych dawkach. Inne często występujące działania obejmują infekcje (zapalenie płuc, oskrzeli, górnych dróg oddechowych, zatok, dróg moczowych, ucha), nadciśnienie, zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja, lęk), a także objawy ogólne takie jak obrzęk, gorączka, ból w klatce piersiowej, osłabienie i zmęczenie. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
agranulocytoza, akatyzja, anorgazmia, cukrzycowa kwasica ketonowa, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, jaskra, katatonia, leukopenia, mlekotok, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, somnambulizm, trombocytopenia, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatrucie wodne, zespół wiotkiej tęczówki, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Singulair Mini 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg (Singulair Mini, granulat) wykazuje stabilny i akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi u dzieci od 6 miesięcy do 14 lat oraz u dorosłych, nawet przy długotrwałym stosowaniu do 2 lat. W badaniach klinicznych u 175 dzieci z astmą przewlekłą (6 mies. – 2 lata) oraz 1038 dzieci z astmą sporadyczną (6 mies. – 5 lat) nie zaobserwowano istotnych zmian w profilu działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały u najmłodszych pacjentów biegunkę, hiperkinezę, zaostrzenia astmy i zmiany skórne, u dzieci 2-5 lat ból brzucha, wysypkę i hiperkinezę, natomiast u starszych dzieci i dorosłych dominował ból głowy. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano także częstość występowania zakażeń górnych dróg oddechowych (≥1/10), biegunki, podwyższonej aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), wysypki oraz gorączki (≥1/100 do <1/10).
Ważne jest zwrócenie szczególnej uwagi na potencjalne działania niepożądane o charakterze neuropsychiatrycznym (zaburzenia snu, koszmary, bezsenność, myśli samobójcze, omamy), które występują z częstością od niezbyt częstej do bardzo rzadkiej, a także na reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz bardzo rzadkie, ale poważne powikłania takie jak zespół Churga-Strauss (CSS) i zapalenie wątroby. Monitorowanie funkcji wątroby jest zalecane u pacjentów z objawami sugerującymi uszkodzenie narządu. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych konieczne jest uważne monitorowanie pacjentów, szczególnie pediatrycznych, oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego.
anafilaksja, astma przewlekła, astma sporadyczna, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, działanie niepożądane, eozynofilia płucna, hiperkineza, hipoestezja, krwawienie z nosa, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Medreg 10 mg
Profil bezpieczeństwa montelukastu został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) stosujących dawkę 10 mg oraz około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat stosujących dawkę 5 mg. Długoterminowe obserwacje (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży był ból głowy, a u dzieci ból brzucha. Często obserwowano również zwiększoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty). Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości występowania wyróżniono zaburzenia psychiczne (np. zaburzenia snu, lęk, depresję), reakcje nadwrażliwości, trombocytopenię, a także rzadkie przypadki zespołu Churga-Straussa i zapalenia wątroby.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, infekcja górnych dróg oddechowych, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśniowy, moczenie nocne, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, somnambulizm, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, tik nerwowy, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Straussa, zespół obsesyjno-kompulsyjny