Działania niepożądane
Morfeo 10 mg

Morfeo (zaleplon) w dawce 10 mg, stosowany w postaci kapsułek twardych, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęściej obserwuje się amnezję, parestezje, senność oraz bolesne miesiączkowanie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), a także tych o częstości nieznanej. Wśród poważnych reakcji odnotowano anafilaksję, hepatotoksyczność oraz reakcje nadwrażliwości na światło i obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia psychiczne obejmują depersonalizację, omamy, depresję, splątanie, apatię i somnambulizm. Neurologiczne działania niepożądane to m.in. amnezja, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia mowy i koordynacji, a także omamy węchowe. Występują również zaburzenia widzenia i przeczulica słuchowa, a ze strony układu pokarmowego – nudności. W obrębie układu rozrodczego najczęściej zgłaszane jest bolesne miesiączkowanie.

Pobierz ChPL PDF Morfeo – Kapsułki twarde – 10 mg
  1. Działania niepożądane leku Morfeo
    1. Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych
    2. Szczegółowa lista działań niepożądanych
    3. Niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem
    4. Objawy przedawkowania
    5. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    6. Stosowanie antidotum
    7. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. bezsenność
Substancja czynna
  1. zaleplon
Kategoria leku
  1. leki nasenne
  2. leki uspokajające

Działania niepożądane leku Morfeo

Morfeo (substancja czynna: zaleplon) w dawce 10 mg w postaci kapsułek twardych może wywoływać szereg działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane reakcje to: amnezja, parestezja, senność i bolesne miesiączkowanie.1

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych

Częstość występowania działań niepożądanych określono według następującej klasyfikacji:2

  • Bardzo często – występujące u co najmniej 1 na 10 pacjentów (≥1/10)
  • Często – występujące u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż u 1 na 10 pacjentów (≥1/100 do <1/10)
  • Niezbyt często – występujące u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż u 1 na 100 pacjentów (≥1/1000 do <1/100)
  • Rzadko – występujące u co najmniej 1 na 10000, ale mniej niż u 1 na 1000 pacjentów (≥1/10 000 do <1/1000)
  • Bardzo rzadko – występujące rzadziej niż u 1 na 10000 pacjentów (<1/10 000)
  • Częstość nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane zostały wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.3

Szczegółowa lista działań niepożądanych

Narząd/układ Częstość występowania Działanie niepożądane Opis
Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana Reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Jadłowstręt Utrata apetytu, co może prowadzić do zmniejszenia masy ciała.
Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana Depersonalizacja Uczucie oddzielenia od własnego ciała lub własnej tożsamości.
Omamy Percepcja nieistniejących bodźców, mogąca dotyczyć różnych zmysłów.
Depresja Obniżenie nastroju, utrata zainteresowań, obniżenie aktywności.
Splątanie, apatia, somnambulizm Zaburzenia świadomości, brak motywacji, chodzenie podczas snu.
Zaburzenia układu nerwowego Często Amnezja Zaburzenia pamięci, szczególnie dotyczące zdarzeń po przyjęciu leku.
Parestezje, senność Nieprawidłowe odczucia czuciowe (mrowienie, drętwienie), nadmierna senność.
Częstość nieznana Bezład lub brak koordynacji ruchów Zaburzenia równowagi i koordynacji motorycznej.
Zawroty głowy Uczucie wirowania lub zachwiania równowagi.
Zmniejszona koncentracja Trudności z utrzymaniem uwagi i skupieniem się.
Omamy węchowe Percepcja nieistniejących zapachów.
Zaburzenia mowy (dyzartria, mowa zamazana), niedoczulica Trudności w wyraźnym wypowiadaniu słów, zmniejszenie wrażliwości na bodźce czuciowe.
Zaburzenia oka Częstość nieznana Zaburzenia widzenia, podwójne widzenie Nieostre widzenie, diplopia – percepcja dwóch obrazów jednego obiektu.
Zaburzenia ucha i błędnika Częstość nieznana Przeczulica słuchowa Nadmierna wrażliwość na dźwięki.
Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana Nudności Przykre uczucie dyskomfortu w żołądku z towarzyszącą chęcią wymiotowania.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana Hepatotoksyczność Uszkodzenie wątroby, opisywane głównie jako podwyższona aktywność aminotransferaz.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana Reakcje nadwrażliwości na światło, obrzęk naczynioruchowy Zwiększona wrażliwość skóry na promieniowanie UV, nagły obrzęk skóry, tkanki podskórnej, błon śluzowych.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często Bolesne miesiączkowanie Nasilone bóle podczas menstruacji.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana Astenia, złe samopoczucie Osłabienie, ogólne uczucie dyskomfortu.

Niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem

Doświadczenia kliniczne dotyczące ostrego zatrucia produktem leczniczym Morfeo są ograniczone. Obecnie brak jest dokładnych danych na temat toksycznego stężenia zaleplonu u ludzi.4

Podobnie jak w przypadku innych benzodiazepin i leków o podobnym działaniu, przedawkowanie zwykle nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia, jeśli pacjent nie przyjął jednocześnie innych środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym alkoholu.5

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie benzodiazepin lub leków o działaniu podobnym do benzodiazepin (jak zaleplon) objawia się różnym stopniem zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, w zakresie od senności do śpiączki.6

  • W łagodnych przypadkach: senność, splątanie i letarg.7
  • W cięższych przypadkach: ataksja (zaburzenia koordynacji ruchowej), hipotonia (obniżone napięcie mięśniowe), niedociśnienie tętnicze, depresja oddechowa, a w rzadkich przypadkach śpiączka, i bardzo rzadko zgon.8

Specyficznym objawem po przedawkowaniu zaleplonu jest chromaturia – niebiesko-zielone zabarwienie moczu.9

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Podczas leczenia przedawkowania Morfeo należy zawsze brać pod uwagę możliwość równoczesnego przyjęcia kilku leków przez pacjenta.10

W przypadku przedawkowania stosuje się przede wszystkim leczenie wspomagające:11

  1. Utrzymanie drożności dróg oddechowych
  2. Wspomaganie oddechu
  3. Zachowanie równowagi hemodynamicznej12

W łagodnych przypadkach przedawkowania zaleca się:13

  • Pozwolić pacjentowi spać, jednocześnie monitorując czynność układu oddechowego i krążenia
  • Nie zaleca się wywoływania wymiotów14

W ciężkich przypadkach pomocne może być:15

  • Podanie węgla aktywowanego lub płukanie żołądka (jeśli lek został niedawno przyjęty)
  • Stabilizacja układu krążenia
  • Intensywne monitorowanie stanu pacjenta

Nie ustalono przydatności wymuszonej dializy lub hemodializy w leczeniu przedawkowania zaleplonu.16

Stosowanie antidotum

Jako potencjalnie przydatne antidotum w przypadku przedawkowania zaleplonu można rozważyć zastosowanie flumazenilu.17 Badania na zwierzętach wykazały, że flumazenil jest antagonistą zaleplonu, jednak należy podkreślić brak doświadczeń klinicznych dotyczących jego stosowania jako antidotum w leczeniu przedawkowania produktu Morfeo.18

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl