przedawkowanie
Przedawkowanie to stan medyczny, który powstaje wskutek przyjęcia dawki substancji (leku, narkotyku, suplementu) większej niż zalecana lub tolerowana przez organizm. Może ono prowadzić do poważnych zaburzeń fizjologicznych, w tym uszkodzenia narządów, a w skrajnych przypadkach do śmierci.
Objawy przedawkowania różnią się w zależności od rodzaju substancji i mogą obejmować: zaburzenia świadomości, drgawki, trudności w oddychaniu, zaburzenia rytmu serca, hipotermię lub hipertermię, oraz zmiany ciśnienia tętniczego. W przypadku leków przeciwbólowych częstym objawem jest uszkodzenie wątroby, natomiast przedawkowanie opioidów typowo objawia się depresją oddechową.
Postępowanie w przypadku przedawkowania wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Leczenie obejmuje podtrzymywanie funkcji życiowych, detoksykację organizmu (np. poprzez płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego) oraz stosowanie specyficznych antidotów, jeśli są dostępne (np. nalokson w przypadku przedawkowania opioidów). W leczeniu przedawkowania istotne jest również zapobieganie powikłaniom oraz leczenie objawów towarzyszących.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Oxyduo, zawierający 40 mg oksykodonu chlorowodorku i 20 mg naloksonu chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje skuteczność przeciwbólową porównywalną z preparatami zawierającymi sam oksykodon. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od nasilenia bólu i wrażliwości pacjenta, rozpoczynając u opioidowo-naïwnych od 10 mg oksykodonu + 5 mg naloksonu co 12 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 160 mg oksykodonu i 80 mg naloksonu, a w przypadku konieczności stosowania wyższych dawek można rozważyć dodanie oksykodonu o przedłużonym uwalnianiu do 400 mg/dobę. W terapii bólu przebijającego zaleca się stosowanie dodatkowych dawek leku o natychmiastowym uwalnianiu, stanowiących 1/6 dobowej dawki oksykodonu; przekroczenie dwóch dawek pomocniczych na dobę wskazuje na konieczność zwiększenia dawki podstawowej Oxyduo.
ból nienowotworowy, ból przebijający, dawkowanie asymetryczne, dawkowanie symetryczne, działanie opioidów, hiperalgezja, łagodna niewydolność wątroby, leczenie bólu, leczenie przeciwbólowe, lek przeciwbólowy, naloksonu chlorowodorek, nasilenie bólu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, oksykodonu chlorowodorek, progresja choroby, przeczulica bólowa, przedawkowanie, skuteczność przeciwbólowa, stosowanie doustne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja na opioidy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Owoc Anyżu –
Przedawkowanie produktu leczniczego Owoc Anyżu (Pimpinella anisum L., fructus), zawierającego 1 g owocu anyżu w 1 g produktu, nie zostało dotychczas udokumentowane w literaturze medycznej ani w praktyce klinicznej. Mimo braku konkretnych przypadków, istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia nieokreślonych, niepokojących objawów po zastosowaniu dawki przekraczającej zalecenia. W takich sytuacjach konieczna jest natychmiastowa konsultacja z lekarzem lub farmaceutą oraz wdrożenie standardowych procedur postępowania w przypadku przedawkowania produktów ziołowych.
- Leksykon substancji czynnych
Nomegestrol – Przedawkowanie
Octan nomegestrolu, będący aktywnym składnikiem leku Lutenyl w dawce 5 mg na tabletkę, nie posiada udokumentowanych przypadków przedawkowania w literaturze medycznej. Brak jest precyzyjnych danych dotyczących objawów klinicznych oraz toksyczności związanej z nadmiernym spożyciem tej substancji. W dokumentacji produktu nie zawarto specyficznych wytycznych dotyczących postępowania w przypadku przedawkowania, co wynika z braku zgłoszonych incydentów klinicznych. Teoretyczne objawy przedawkowania nie zostały potwierdzone w praktyce, a dawka powodująca ewentualne objawy pozostaje nieznana.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Binatta
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Binatta) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zaburzeń związanych z używaniem opioidów. Szczególnie narażeni są pacjenci z historią zaburzeń używania substancji, aktualni palacze tytoniu oraz osoby z zaburzeniami psychicznymi (np. depresja, lęki). Konieczne jest systematyczne monitorowanie objawów poszukiwania leków oraz kontrola jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych, zwłaszcza benzodiazepin, których kojarzone podawanie może prowadzić do depresji oddechowej, śpiączki i śmierci. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki i czasu terapii oraz ścisły nadzór medyczny. Tapentadol może wywoływać zależną od dawki depresję oddechową, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności oddechowych, dlatego u tych chorych wskazane jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i rozważenie alternatywnych agonistów receptorów opioidowych μ.
agonista receptora opioidowego, benzodiazepiny, buprenorfina, centralny bezdech senny, choroby dróg żółciowych, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja, depresja oddechowa, ekspozycja układowa, guz mózgu, leki psychoaktywne, nalbufina, napad drgawkowy, niedotlenienie nocne, ostre zapalenie trzustki, pentazocyna, próg drgawkowy, przedawkowanie, retencja dwutlenku węgla, śpiączka, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności oddechowej, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia lękowe, zaburzenia osobowości, zaburzenia związane z używaniem opioidów, zwieracz Oddiego - Leksykon substancji czynnych
Ichtamol – Przedawkowanie
Ichthamol (Ichthammolum) jest składnikiem aktywnym stosowanym w preparatach dermatologicznych w stężeniu 2% (2 g/100 g maści), obecnym w produktach takich jak Neo-Tormentil, Tormentiol oraz Tormexal forte. Wszystkie wymienione preparaty są przeznaczone wyłącznie do stosowania zewnętrznego, co znacząco ogranicza ryzyko systemowego wchłaniania substancji czynnej. W dostępnej dokumentacji medycznej oraz charakterystykach produktów leczniczych nie odnotowano przypadków przedawkowania ichtamolu, co potwierdza niskie ryzyko toksyczności przy prawidłowym stosowaniu tych maści na skórę.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Desloratadine Sopharma 0,5 mg/ml
Przedawkowanie desloratadyny prowadzi do nasilenia działań niepożądanych typowych dla dawek terapeutycznych, jednak ich profil pozostaje podobny. Badania kliniczne u dorosłych i młodzieży wykazały, że podanie dawek do 45 mg (9-krotność dawki terapeutycznej) nie skutkuje wystąpieniem klinicznie istotnych działań niepożądanych. W populacji pediatrycznej objawy przedawkowania są analogiczne, lecz mogą mieć większe nasilenie ze względu na mniejszą masę ciała. Mimo braku poważnych objawów klinicznych, przedawkowanie wymaga odpowiedniej interwencji medycznej i monitorowania pacjenta.
dane kliniczne, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, Desloratadine Sopharma, desloratadyna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, interwencja medyczna, objawy niepożądane, populacja pediatryczna, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie, substancja czynna, terapia objawowa, terapia podtrzymująca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Krople miętowe –
Krople miętowe to doustny produkt leczniczy zawierający nalewkę miętową (Menthae piperitae tinctura) z olejkiem miętowym w stężeniu nie mniejszym niż 5,0%, o DER 1:19,7-21, ekstraktowany w 90% etanolu (V/V). Preparat ma postać przezroczystego, zielonego płynu o charakterystycznym mentolowym zapachu. Dotychczas nie zgłoszono przypadków przedawkowania tego produktu, a charakterystyka leku nie wskazuje na znane objawy toksyczności po jego spożyciu. Jednakże obecność etanolu w stężeniu 80-86% (V/V) jako substancji pomocniczej może stanowić ryzyko zatrucia alkoholowego przy spożyciu dużych dawek, zwłaszcza u pacjentów z grup wrażliwych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dolomit VIS 32 mg Mg 2+ + 54 mg Ca 2+
Lek Dolomit VIS zawiera w jednej tabletce 32 mg jonów magnezu (w postaci magnezu węglanu) oraz 54 mg jonów wapnia (w postaci wapnia węglanu). Dawkowanie preparatu różni się w zależności od wskazania oraz wieku pacjenta: u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat w profilaktyce niedoboru zaleca się 1-2 tabletki na dobę, natomiast w leczeniu stanów niedoboru dawka wynosi od 2 do 6 tabletek na dobę, dostosowana do stopnia niedoboru. Tabletki należy przyjmować doustnie po posiłku, popijając odpowiednią ilością wody, co poprawia wchłanianie składników mineralnych i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Nie ma szczególnych zaleceń dawkowania dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, osób w podeszłym wieku czy dzieci poniżej 12 roku życia, dlatego w tych grupach dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane.
badanie laboratoryjne, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane przewodu pokarmowego, efekt terapeutyczny, jony magnezu, jony wapnia, laktoza jednowodna, niedobór wapnia i magnezu, nietolerancja laktozy, objawy kliniczne, przeciwwskazanie, przedawkowanie, węglan magnezu, węglan wapnia, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Retynol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Retynol (witamina A) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych stosowanych miejscowo i ogólnoustrojowo, jednak ze względu na potencjalne działanie teratogenne wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących piersią. W przypadku doustnego podawania witaminy A, dawki powyżej 6 000-8 000 IU/dobę wiążą się z ryzykiem uszkodzenia płodu, co skutkuje przeciwwskazaniami do stosowania niektórych preparatów, np. Vitaminum A Hasco (12 000 j.m.) w ciąży. Preparaty takie jak Vitaminum A Medana (50 000 IU/ml) i Vitalipid N Adult (do 8 000 IU) wymagają ograniczenia dawki, a stosowanie multiwitamin zawierających retynol (np. Juvit Multi 5 000 j.m./ml) jest dopuszczalne jedynie przy wyraźnej przewadze korzyści dla matki nad ryzykiem dla płodu. Miejscowe preparaty (maści zawierające od 300 do 1 000 IU/g) powinny być stosowane z ostrożnością, mimo braku jednoznacznych danych o przenikaniu przez skórę i wpływie na płód.
alternatywna metoda leczenia, aplikacja miejscowa, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dawka skuteczna, długotrwałe stosowanie, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, kapsułka miękka, karmienie piersią, krople doustne, laktacja, maść z retynolem, płodność, płyn doustny, preparat doustny, preparat multiwitaminowy, przeciwwskazanie, przedawkowanie, przenikanie do mleka, przenikanie przez skórę, retynol, retynol palmitynian, ryzyko dla płodu, stosowanie ogólnoustrojowe, suplement witaminowy, uszkodzenie płodu, Vitaminum A, wada wrodzona, witamina A, witamina rozpuszczalna w tłuszczach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apropol 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa opipramolu wykazały niską ostrą toksyczność, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego, zgodnymi z klinicznymi obserwacjami przedawkowania. Długotrwałe podawanie bardzo dużych dawek u zwierząt wywołało efekty niepożądane, takie jak uszkodzenie wątroby (zmiany biochemiczne i histopatologiczne), uszkodzenie płuc, zmiany skórne oraz powstawanie zaćmy, jednak te zmiany występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego opipramolu, co wskazuje na brak potencjału do indukcji mutacji genetycznych.
badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, mutacja genetyczna, obraz histopatologiczny, opipramol, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, przedawkowanie, test in vitro, toksyczność matczyna, toksyczność okołoporodowa, uszkodzenie płuc, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności, zaćma, zmiany skórne - Leksykon substancji czynnych
Iberis amara – Przedawkowanie
Substancja aktywna iberis amara, będąca składnikiem preparatu Iberogast (ekstrakt w stosunku 1:1,5-2,5, ekstrahowany etanolem 50% v/v, stężenie 15,0 ml na 100 ml płynu), wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny. Badania toksykologiczne na zwierzętach laboratoryjnych nie wykazały objawów przedawkowania ani po jednorazowym, ani po wielokrotnym podaniu, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji. Długoterminowe obserwacje kliniczne u ludzi również nie dostarczyły doniesień o przypadkach przedawkowania, co wskazuje na szeroki zakres dawek terapeutycznych i brak toksyczności w praktyce medycznej.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, ekstrakcja etanolem, ekstrakt roślinny, etanol, Iberis amara, Iberogast, objawy przedawkowania, objawy toksyczności, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, toksyczność etanolu, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Kwas klawulanowy – Przedawkowanie
Kwas klawulanowy, stosowany w połączeniu z amoksycyliną (najczęściej w dawkach 875 mg amoksycyliny + 125 mg kwasu klawulanowego lub 500 mg amoksycyliny + 125 mg kwasu klawulanowego), działa jako inhibitor beta-laktamaz, zwiększając skuteczność antybiotyku. Przedawkowanie tego preparatu może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, krystalurii, niewydolności nerek oraz drgawek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub przy podawaniu dużych dawek. Krystaluria, polegająca na wytrącaniu się kryształków amoksycyliny w moczu, stanowi poważne powikłanie mogące prowadzić do ostrej niewydolności nerek poprzez blokadę kanalików nerkowych. Dodatkowo, u pacjentów cewnikowanych obserwuje się ryzyko wytrącania się amoksycyliny w cewnikach dopęcherzowych, co wymaga regularnej kontroli drożności cewników.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, cewnik dopęcherzowy, diureza, farmakoterapia objawowa, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, klawulanian potasu, kreatynina, krystalizacja amoksycyliny, krystaluria, kwas klawulanowy, kwasica, napad drgawkowy, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olfen 100 SR 100 mg
Diklofenak sodowy w dawce 100 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Olfen 100 SR) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (50 mg), sód (7,27 mg) oraz glicerol trójmirystynian (75 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywne lub przebyte krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, a także ostatni trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz wydłużenia czasu krwawienia. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca (klasa II-IV wg NYHA), a także u osób z triadą aspirynową, u których podanie NLPZ może wywołać ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak napady astmy, pokrzywka czy ostre zapalenie błony śluzowej nosa.
astma, choroba autoimmunologiczna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, hepatocyty, incydent zakrzepowo-zatorowy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na diklofenak, nawracająca choroba wrzodowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przedawkowanie, przewód tętniczy, retencja płynów, substancja czynna, triada aspirynowa, trymestr ciąży, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoclopramidum Polpharma 10 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa chlorowodorku metoklopramidu, substancji czynnej Metoclopramidum Polpharma (10 mg/tabletka), są ograniczone ze względu na długotrwałe stosowanie i dobrze poznany profil bezpieczeństwa tej substancji. W dokumentacji produktu nie uwzględniono nowych istotnych danych przedklinicznych, gdyż wszystkie kluczowe informacje dotyczące bezpieczeństwa, w tym przeciwwskazania, ostrzeżenia, interakcje, działania niepożądane oraz przedawkowanie, zostały już szczegółowo opisane w innych sekcjach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Produkt zawiera również 50 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek metoklopramidu, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, laktoza jednowodna, metoklopramid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, przedawkowanie, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Jext 150 mcg
Podczas konsultacji z kobietami w wieku rozrodczym, ciężarnymi oraz karmiącymi piersią, które wymagają stosowania adrenaliny w formie automatycznego wstrzykiwacza Jext, należy szczegółowo omówić kwestie bezpieczeństwa i wskazań do stosowania leku. Dane kliniczne dotyczące stosowania adrenaliny w ciąży są ograniczone, jednak w przypadku anafilaksji korzyści z podania adrenaliny (dawki 150 µg lub 300 µg) przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, gdyż nieleczona anafilaksja stanowi bezpośrednie zagrożenie życia matki i dziecka. U kobiet karmiących piersią adrenalina nie stanowi przeciwwskazania do kontynuacji karmienia, ponieważ jej biodostępność po podaniu doustnym jest znikoma, a ewentualne śladowe ilości przenikające do mleka nie wywołują działań niepożądanych u niemowląt. Nie ma konieczności przerywania karmienia ani odrzucania mleka po zastosowaniu Jext.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elvanse
Lisdeksamfetamina dimezylanu (Elvanse) wymaga szczegółowej oceny ryzyka nadużywania i uzależnienia, zwłaszcza u dorosłych pacjentów, oraz ostrożności u osób z dodatnim wywiadem w kierunku substancji psychoaktywnych. Lek może powodować objawy nadużywania, takie jak zmiany dermatologiczne, bezsenność, drażliwość, nadpobudliwość, chwiejność emocjonalna i psychozę, a po odstawieniu – zmęczenie i depresję. U pacjentów pediatrycznych i dorosłych z chorobami serca lub ciężkimi zaburzeniami kardiologicznymi stosowanie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nagłych zgonów, udaru mózgu i zawału serca. Leki psychostymulujące powodują umiarkowany wzrost ciśnienia tętniczego o 2-4 mmHg i częstości tętna o 3-6/min, co wymaga regularnego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem, niewydolnością serca, niedawnym zawałem mięśnia sercowego lub zaburzeniami rytmu komorowego. Lisdeksamfetamina może wydłużać odstęp QTc, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub chorobą serca.
ADHD, arytmia, badanie kardiologiczne, choroba organiczna serca, choroba wieńcowa, działanie sympatykomimetyczne, epizod maniakalny, kardiomiopatia, komorowe zaburzenia rytmu, lek psychostymulujący, lisdeksamfetamina dimezylan, mania, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, napad drgawkowy, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, odstęp QTc, omamy, pochodne amfetaminy, przedawkowanie, psychoza, tendencje urojeniowe, tiki głosowe, tiki nerwowe, tiki ruchowe, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od leków, uzależnienie psychiczne, zaburzenia akomodacji, zaburzenia EEG, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychotyczne, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adoben
Podczas terapii produktem leczniczym Adoben (tapentadol) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD). Szczególnie narażeni są pacjenci z wywiadem rodzinnym zaburzeń używania substancji, aktualni palacze tytoniu oraz osoby z zaburzeniami psychicznymi. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę zachowań wskazujących na poszukiwanie leku oraz przegląd stosowanych jednocześnie opioidów i leków psychoaktywnych, zwłaszcza benzodiazepin. Jednoczesne stosowanie Adobenu z lekami uspokajającymi wymaga ograniczenia dawki, skrócenia czasu terapii i ścisłego nadzoru ze względu na ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Pacjenci i opiekunowie powinni być poinformowani o objawach nadmiernego uspokojenia i depresji oddechowej.
agonista receptora opioidowego, benzodiazepina, brak laktazy, buprenorfina, centralny bezdech senny, ciężkie zaburzenia czynności nerek, depresja oddechowa, działanie uspokajające, farmakokinetyka leku, laktoza, nalbufina, napad drgawkowy, nietolerancja galaktozy, opioid, ostre zapalenie trzustki, pentazocyna, przedawkowanie, skurcz zwieracza Oddiego, tapentadol, tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia oddychania w czasie snu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hyzaar Forte 100 mg + 25 mg
Przedawkowanie Hyzaar Forte, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Objawy przedawkowania losartanu obejmują głównie objawowe niedociśnienie tętnicze, tachykardię lub rzadziej bradykardię, wynikające z nadmiernej blokady receptorów angiotensyny II oraz pobudzenia układu przywspółczulnego. Hydrochlorotiazyd natomiast może wywołać hipokaliemię, hipochloremię, hiponatremię, odwodnienie oraz niemiarowość serca, szczególnie niebezpieczną u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji losartanu ani jego metabolitów, a stopień usuwania hydrochlorotiazydu tą metodą pozostaje nieustalony.
arytmia serca, blokada receptorów angiotensyny II, bradykardia, działanie moczopędne, elektrokardiogram, enzymy wątrobowe, glikozydy naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, hydrochlorotiazyd, kreatynina, losartan potasowy, mocznik, nerw błędny, niedobór elektrolitów, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, przedawkowanie, śpiączka wątrobowa, tachykardia, układ przywspółczulny, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie perfuzji narządowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etoxam 100 mg/g
Przedawkowanie etofenamatu w postaci żelu (Etoxam), zawierającego 100 mg etofenamatu na gram produktu, może prowadzić do wystąpienia objawów takich jak bóle głowy, zawroty głowy oraz dolegliwości w nadbrzuszu. Przedawkowanie najczęściej wynika z zastosowania całej zawartości opakowania jednorazowo, aplikacji większej niż zalecana ilości żelu lub pokrycia nim znacznej powierzchni ciała w krótkim czasie. Preparat zawiera również 30 mg glikolu propylenowego na gram, który może mieć wpływ na profil bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Macromax 500 mg
Przedawkowanie azytromycyny, stosowanej w dawce 500 mg (Macromax), wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych typowych dla antybiotyków makrolidowych. Objawy toksyczności obejmują przemijającą utratę słuchu związaną z uszkodzeniem VIII nerwu czaszkowego, silne nudności, wymioty oraz biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i odwodnienia. Ze względu na długi okres półtrwania azytromycyny i jej kumulację w tkankach, objawy przedawkowania mogą pojawić się z opóźnieniem i utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, biegunka, gospodarka wodno-elektrolitowa, lek przeciwwymiotny, nudności, odwodnienie, okres półtrwania, parametry krążeniowo-oddechowe, przedawkowanie, przemijająca utrata słuchu, VIII nerw czaszkowy, węgiel aktywny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DETRICAL 7000 IU
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania cholekalcyferolu zawartego w produkcie leczniczym DETRICAL 7000 IU (zawierającym 0,175 mg witaminy D3, co odpowiada 7000 IU) są ograniczone i nie wykazują specyficznych zagrożeń poza tymi już opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. Produkt zawiera również 12,25 mg sacharozy jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa u wybranych grup pacjentów. Brak dodatkowych danych przedklinicznych wskazuje na konieczność odniesienia się do innych sekcji dokumentacji dotyczących przeciwwskazań, ostrzeżeń i działań niepożądanych związanych z witaminą D3. Ze względu na rozpuszczalność witaminy D3 w tłuszczach, stosowanie DETRICAL 7000 IU wiąże się z ryzykiem hiperwitaminozy D oraz hiperkalcemii w przypadku przedawkowania. Szczegółowe informacje dotyczące objawów toksyczności oraz postępowania w takich sytuacjach znajdują się w innych częściach charakterystyki produktu leczniczego. W praktyce klinicznej należy zatem monitorować dawki i stan pacjenta, uwzględniając potencjalne ryzyko wynikające z wysokiego stężenia cholekalcyferolu (7000 IU) w preparacie.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Krople miętowe –
Podczas przepisywania Kropli miętowych, zawierających 80-86% (v/v) etanolu, lekarze powinni zwrócić szczególną uwagę na potencjalny wpływ leku na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Wysokie stężenie etanolu, będącego substancją psychoaktywną, może negatywnie oddziaływać na funkcje poznawcze i motoryczne, takie jak czas reakcji, koordynacja wzrokowo-ruchowa oraz ocena odległości. Brak badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ Kropli miętowych na zdolność prowadzenia pojazdów nie wyklucza ryzyka, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane. Dodatkowo, obecność etanolu w preparacie może prowadzić do fałszywie pozytywnych wyników testów alkomatem, co niesie za sobą potencjalne konsekwencje prawne dla pacjentów kierujących pojazdami.
alkohol w lekach, badanie alkomatem, ekstrakt etanolowy, etanol, farmakoterapia, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, koordynacja wzrokowo-ruchowa, krople doustne, krople miętowe, lek o działaniu ośrodkowym, nalewka miętowa, olejek miętowy, przedawkowanie, zaburzenia funkcji wątroby, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Tomka wonna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Immunoterapia alergenowa z użyciem preparatów zawierających tomkę wonną (Anthoxanthum odoratum), będącą składnikiem mieszanek alergenów pyłku traw, wymaga prowadzenia wyłącznie przez doświadczonych alergologów w warunkach wyposażonych w sprzęt do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz dostęp do epinefryny. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i oceny klinicznej, uwzględniającej obecność infekcji, gorączki, tolerancję poprzednich dawek oraz ocenę czynności płuc u pacjentów z astmą (np. pomiar szczytowego przepływu wydechowego). Preparaty te, mimo rzadkiego występowania ciężkich działań niepożądanych, niosą ryzyko reakcji anafilaktycznych, zwłaszcza przy przedawkowaniu lub podaniu dożylnym. Po podaniu preparatu, np. Catalet T, pacjent powinien pozostawać pod obserwacją medyczną przez co najmniej 30-60 minut, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości – do całkowitego ich ustąpienia lub hospitalizacji.
alergen reagujący krzyżowo, alergeny adsorbowane, alergolog, atak astmy, duszność, epinefryna, immunoterapia alergenowa, leczenie farmakologiczne, nadwrażliwość, niedociśnienie, nudności i wymioty, objaw ostrzegawczy, obrzęk krtani, ocena kliniczna, pokrzywka, preparat podjęzykowy, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sinica, skurcz oskrzeli, stan zapalny, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, tomka wonna, układ sercowo-naczyniowy, utrata świadomości, wstrzyknięcie preparatu, wywiad medyczny, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Hypromeloza – Przedawkowanie
Hypromeloza, stosowana jako substytut łez w leczeniu zespołu suchego oka, występuje w preparatach okulistycznych takich jak Artelac (3,2 mg/ml) oraz Tears Naturale II (3 mg/ml hypromelozy i 1 mg/ml dekstranu 70). Przedawkowanie hypromelozy jest zjawiskiem rzadkim i nie zostało opisane w literaturze medycznej, a dostępne dane kliniczne nie wskazują na występowanie specyficznych objawów toksycznych ani przy nadmiernej aplikacji miejscowej, ani przy przypadkowym spożyciu zawartości jednego opakowania. Ze względu na niskie stężenia i właściwości fizykochemiczne substancji, ryzyko poważnych działań niepożądanych jest minimalne.
aplikacja miejscowa do oka, Artelac, charakterystyka produktu leczniczego, dekstran 70, działanie toksyczne, hypromeloza, interakcja lekowa, ocena kliniczna, preparaty okulistyczne, przedawkowanie, przedawkowanie miejscowe, przepłukanie oczu, przypadkowe spożycie, substytut łez, Tears Naturale, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apitussic 52 mg/5 ml
Lek Apitussic w formie syropu zawiera 52 mg sulfogwajakolu na 5 ml i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (3,21 g/5 ml), która może wywołać reakcje alergiczne. Nie powinien być stosowany u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia dolegliwości, prawdopodobnie z powodu drażniącego działania sulfogwajakolu na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyka przedawkowania. W praktyce klinicznej lekarz powinien unikać przepisywania Apitussicu w przypadku uczulenia na składniki, aktywnej choroby wrzodowej, nietolerancji sacharozy oraz u dzieci <6 lat. W takich sytuacjach zaleca się wybór alternatywnych leków przeciwkaszlowych o innym mechanizmie działania, które nie będą pogarszać stanu pacjenta. W pediatrii należy stosować preparaty dedykowane dla najmłodszych, z odpowiednio dostosowanym składem i dawkowaniem, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
apitussic, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, farmakoterapia, lek przeciwkaszlowy, nadwrażliwość, nietolerancja sacharozy, produkt leczniczy, przedawkowanie, reakcja alergiczna, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, sulfogwajakol - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elvanse
Przed rozpoczęciem terapii lisdeksamfetaminą dimezylanem (Elvanse) konieczna jest szczegółowa ocena ryzyka nadużywania, uzależnienia oraz przeciwwskazań kardiologicznych. Ryzyko nadużycia jest wyższe u dorosłych, zwłaszcza młodych, oraz u pacjentów z historią uzależnień. Leki psychostymulujące mogą powodować umiarkowany wzrost ciśnienia tętniczego (o około 2-4 mmHg) i częstości tętna (średnio o 3-6 uderzeń/min), a także wydłużenie odstępu QTc, co wymaga regularnego monitorowania układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem, niewydolnością serca, zaburzeniami rytmu czy po przebytym zawale. Stosowanie lisdeksamfetaminy jest przeciwwskazane u pacjentów z jawną chorobą układu sercowo-naczyniowego oraz umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym. W trakcie leczenia należy przeprowadzać wywiad rodzinny i badania kardiologiczne (EKG, echokardiografia) oraz monitorować objawy sugerujące chorobę serca.
arytmia, bezsenność, choroba organiczna serca, choroba wieńcowa, chwiejność emocjonalna, depresja, działanie sympatykomimetyczne, epizod maniakalny, kardiomiopatia, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek psychostymulujący, lisdeksamfetamina dimezylan, mania, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niewydolność serca, omam, pochodna amfetaminy, próba samobójcza, przedawkowanie, psychoza, tik ruchowy, udar mózgu, urojenie, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, uzależnienie psychiczne, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie akomodacji, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie myślenia, zawał serca, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tran Hasco 500 mg
Produkt leczniczy Tran Hasco w postaci kapsułek miękkich 500 mg zawiera olej wątłuszowy (Iecoris aselli oleum) jako substancję czynną, w dawce 500 mg na kapsułkę. Olej ten dostarcza witaminę A w zakresie 300-1250 j.m., cholekalcyferol (witaminę D) 30-125 j.m., a także kwasy tłuszczowe omega-3: EPA 35-80 mg oraz DHA 30-90 mg. Należy podkreślić, że dla tego preparatu nie przeprowadzono badań nieklinicznych, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności, kancerogenności oraz badań farmakologicznych bezpieczeństwa, co ogranicza dostępność specyficznych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego produktu.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania niekliniczne, badania przedkliniczne, cholekalcyferol, forma farmaceutyczna, genotoksyczność, hiperwitaminoza D, kancerogenność, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, olej wątłuszowy, przedawkowanie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, witamina A - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru – Przedawkowanie
Owoc kopru (Foeniculum vulgare) jest składnikiem preparatów leczniczych, takich jak Salviasept, które nie są przeznaczone do stosowania doustnego. Przypadkowe spożycie, zwłaszcza u dzieci poniżej 2 lat, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, głównie z powodu obecności olejku goździkowego. Doustne podanie 5-10 ml olejku goździkowego u małych dzieci może wywołać stany zagrażające życiu, w tym depresję ośrodkowego układu nerwowego, śpiączkę, drgawki, hipoglikemię oraz niewydolność wielonarządową. W obrazie klinicznym obserwuje się także zaburzenia metaboliczne, kwasicę z luką anionową, dysfunkcję nerek oraz pogorszenie funkcji wątroby, co wymaga kompleksowej oceny i monitorowania parametrów neurologicznych, nerkowych, wątrobowych oraz równowagi kwasowo-zasadowej.
depresja OUN, drgawka, dysfunkcja nerek, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, gazometria, hipoglikemia, kwasica z luką anionową, leczenie objawowe, luka anionowa, monitorowanie parametrów życiowych, N-acetylocysteina, napad drgawkowy, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, objaw toksyczny, odtrutka, olejek goździkowy, owoc kopru, płukanie gardła, poziom glikemii, preparat złożony, przedawkowanie, równowaga kwasowo-zasadowa, Salviasept, śpiączka, stan zagrażający życiu, właściwość antyoksydacyjna, wyładowanie neuronalne, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu moczowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Delacet –
Delacet to preparat do stosowania zewnętrznego w postaci płynu na skórę, zawierający nalewkę z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura) w stężeniu 96 g/100 g, kwas octowy 80% w ilości 4 g/100 g oraz etanol w stężeniu 59,0-65,0% v/v. W dokumentacji medycznej produktu nie zarejestrowano danych dotyczących przedawkowania, nie ma udokumentowanych przypadków ani szczegółowych informacji o objawach nadmiernej ekspozycji. Składniki preparatu, takie jak wysokie stężenie etanolu i kwasu octowego oraz obecność potencjalnie toksycznych alkaloidów z nalewki z ostróżeczki, mogą jednak stwarzać ryzyko przy nieprawidłowym stosowaniu.
alkaloidy, aplikacja preparatu, charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, Delphini consolidae tinctura, dokumentacja medyczna, ekspozycja na preparat, etanol, kwas octowy, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, nalewka z ziela ostróżeczki, płyn na skórę, przedawkowanie, stosowanie zewnętrzne - Leksykon substancji czynnych
Arnica montana – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Arnica montana, stosowana w stężeniach homeopatycznych (D3, D4, 3CH), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Preparaty takie jak Angin-Heel SD (30 mg Arnica montana D4/tabletka) oraz Homeogene 9 (0,667 mg Arnica montana 3CH/tabletka) nie wykazują negatywnego wpływu na te funkcje, choć brak jest specjalistycznych badań klinicznych potwierdzających ten fakt. W praktyce klinicznej nie ma konieczności ostrzegania pacjentów przy stosowaniu tych form farmaceutycznych o ograniczeniach w prowadzeniu pojazdów czy obsłudze maszyn.
Angin-Heel SD, arnica montana, Arnica montana 3CH, Arnica montana D4, charakterystyka produktu leczniczego, dane obserwacyjne, etanol, funkcja psychomotoryczna, Homeogene 9, krople doustne, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, przedawkowanie, składnik pomocniczy, stężenie homeopatyczne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Ziele hyzopu – Przedawkowanie
Produkt leczniczy Pectosol, zawierający ziele hyzopu (Hyssopus officinalis L., herba) jako jeden z komponentów wyciągu roślinnego (3 części z 30 części mieszanki), jest koncentratem do sporządzania roztworu doustnego. W 100 g produktu znajduje się 90 g płynnego wyciągu (1:3) z etanolem 70% (V/V) jako ekstrahentem, a końcowy roztwór zawiera 57-63% etanolu (V/V). Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) nie dostarcza danych dotyczących toksyczności ani objawów przedawkowania samego ziela hyzopu w preparacie, co uniemożliwia precyzyjne określenie dawki toksycznej i symptomatologii związanej z jego nadmiernym spożyciem.
charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, dawka toksyczna, ekstrahent, etanol, Hyssopus officinalis, intoksykacja alkoholowa, intoksykacja etanolem, koncentrat do roztworu doustnego, korzeń mydlnicy, Pectosol, porost islandzki, przedawkowanie, wyciąg płynny, wyciąg wieloskładnikowy, ziele hyzopu, ziele tymianku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apenal 250 mg
Lek Apenal w formie czopków doodbytniczych dostępny jest w dawkach 250 mg i 500 mg paracetamolu, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i masy ciała pacjenta. Preparat 250 mg jest przeznaczony głównie dla dzieci, z zalecaną dawką jednorazową 10-15 mg/kg mc., podawaną 3-4 razy na dobę, nie częściej niż co 4 godziny, z maksymalną dawką dobową 60 mg/kg mc. Preparat 500 mg dedykowany jest dorosłym i dzieciom powyżej 50 kg (powyżej 12 lat), z dawką 1-2 czopków co 4-6 godzin i maksymalną dawką dobową 4 g paracetamolu. U dzieci o odpowiedniej masie ciała stosuje się analogiczne zasady dawkowania jak dla preparatu 250 mg.
- Leksykon substancji czynnych
Bieluń – Przedawkowanie
Preparat leczniczy Sedalia zawiera bieluń (Stramonium) w rozcieńczeniu homeopatycznym 9 CH, w ilości 1,5 g na 100 g syropu. Wysokie rozcieńczenie homeopatyczne znacząco redukuje zawartość substancji aktywnej, co przekłada się na minimalne ryzyko toksycznego działania. W dostępnej dokumentacji medycznej nie odnotowano żadnych działań niepożądanych ani przypadków przedawkowania związanych z zastosowaniem preparatu Sedalia zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Leuprostin 3,6 mg
Przedawkowanie leku Leuprostin, zawierającego octan leuproreliny, nie wykazuje dotychczas klinicznie istotnych objawów toksyczności, nawet przy dawkach sięgających 20 mg na dobę przez okres do 2 lat, co znacznie przekracza standardowe dawkowanie terapeutyczne (implant 3,6 mg lub 1 mg/dobę doustnie). Badania kliniczne nie wykazały nowych lub nasilonych działań niepożądanych w porównaniu z dawkami terapeutycznymi, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa leku. Standardowe działania niepożądane pozostają zgodne z charakterystyką produktu leczniczego (ChPL) i nie ulegają istotnej zmianie przy przedawkowaniu.
ampułko-strzykawka, badania kliniczne, dawka terapeutyczna, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, farmakoterapia, implant, leczenie objawowe, leuprorelina, Leuprostin, octan leuproreliny, parametry hormonalne, personel medyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, przedawkowanie leku, zatrucie - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon propionian – Przedawkowanie
Przedawkowanie flutykazonu propionianu, silnego kortykosteroidu stosowanego wziewnie w leczeniu astmy i innych chorób układu oddechowego, może prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy. W przypadku ostrego przedawkowania, objawiającego się przemijającym zahamowaniem funkcji nadnerczy, stan ten zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni i wymaga monitorowania stężenia kortyzolu w osoczu. Przewlekłe stosowanie dawek przekraczających zalecane wiąże się z ryzykiem trwałego zahamowania czynności kory nadnerczy, co może wymagać włączenia ogólnoustrojowych kortykosteroidów oraz stałego monitorowania rezerwy nadnerczowej. Szczególnie niebezpieczne jest przewlekłe przedawkowanie u dzieci, gdzie dawki ≥1000 µg/dobę przez miesiące lub lata mogą wywołać ostry przełom nadnerczowy objawiający się hipoglikemią, zaburzeniami świadomości i drgawkami, zwłaszcza w sytuacjach stresowych, takich jak uraz, zabieg chirurgiczny czy infekcja.
agonista receptorów β2, astma, ból głowy, ciśnienie skurczowe krwi, drgawki, drżenia, dysfagia, flutykazon propionian, hipoglikemia, hipokaliemia, infekcja, kora nadnerczy, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostry przełom nadnerczowy, przedawkowanie, rezerwa nadnerczowa, salmeterol, stężenie jonów potasowych, stężenie kortyzolu w osoczu, suplementacja potasu, tachykardia, układ oddechowy, uraz, zabieg chirurgiczny, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Velaxin ER 75 mg 75 mg
Velaxin ER (wenlafaksyna) to lek przeciwdepresyjny z grupy psychoanaleptyków, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, odpowiadających odpowiednio 42,42 mg, 84,84 mg i 169,68 mg chlorowodorku wenlafaksyny. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz słabym hamowaniu wychwytu dopaminy, bez istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych i α1-adrenergicznych, co ogranicza działania niepożądane typowe dla innych leków przeciwdepresyjnych. Wenlafaksyna nie hamuje monoaminooksydazy (MAO) i nie wykazuje powinowactwa do receptorów opioidowych ani benzodiazepinowych, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania. Skuteczność leku potwierdzono w licznych badaniach klinicznych, zarówno w leczeniu epizodów dużej depresji (dawki do 375 mg/dobę dla formy o natychmiastowym uwalnianiu oraz 75-225 mg/dobę dla formy o przedłużonym uwalnianiu), jak i w profilaktyce nawrotów depresji (dawki 100-200 mg/dobę).
agorafobia, arytmia komorowa, efekt antycholinergiczny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, inhibitor zwrotnego wychwytu, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy, monoaminooksydaza, neuroprzekaźnik, O-demetylowenlafaksyna, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, torsade de pointes, uogólnione zaburzenie lękowe, Velaxin ER, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bobodent 0,5 g/100 g
Lek Bobodent w formie żelu o stężeniu lidokainy chlorowodorku jednowodnego 0,5 g/100 g jest wskazany do miejscowego stosowania na śluzówkę jamy ustnej u niemowląt w celu łagodzenia bólu związanego z ząbkowaniem. Zalecana jednorazowa dawka to kropla żelu wielkości ziarna grochu, aplikowana 3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 6 aplikacji na dobę. Preparat powinien być stosowany doraźnie, szczególnie po posiłkach i przed snem, poprzez delikatne wmasowanie żelu w bolesne miejsce na dziąśle, przy zachowaniu odpowiedniej higieny (czyste ręce lub wacik).