płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum Adamed 10 mg
Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku wiąże się z toksycznym działaniem przeciwcholinergicznym oraz zaburzeniami funkcji ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Stopień nasilenia objawów jest zależny od dawki i wieku pacjenta, przy czym dzieci są szczególnie wrażliwe – dawka 60-100 mg u dwulatka wywołuje łagodne objawy, a 300 mg może prowadzić do ciężkiego zatrucia. U dorosłych dawki 1-1,5 g powodują łagodne zatrucie, a 1,5-2,5 g umiarkowane. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, tachykardię, gorączkę, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego, drżenie, splątanie, omamy, a w ciężkich przypadkach depresję oddechową, drgawki, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zapaść krążeniowo-oddechową. Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, które mogą prowadzić do zgonu.
depresja oddechowa, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, gazometria, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, monitorowanie elektrokardiograficzne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objaw żołądkowo-jelitowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie hydroksyzyny, saturacja krwi tętniczej, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie odruchu źrenicznego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowo-oddechowa, zapis EKG, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bioxetin 20 mg
Przedawkowanie fluoksetyny, substancji czynnej leku Bioxetin, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowy (bezobjawowe zaburzenia rytmu, komorowe arytmie, wydłużenie odstępu QTc, rzadko torsade de pointes i zatrzymanie akcji serca), oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy (pobudzenie, drgawki, śpiączka). Najpoważniejszym powikłaniem jest zatrzymanie akcji serca związane z zaburzeniami rytmu, jednak zgony wywołane wyłącznie fluoksetyną są niezwykle rzadkie, co wskazuje na stosunkowo wysoki profil bezpieczeństwa w porównaniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Dawki i wartości parametrów EKG, takie jak wydłużenie odstępu QTc, wymagają ścisłego monitorowania w trakcie leczenia.
częstoskurcz komorowy polimorficzny, dializa, diureza wymuszona, drgawka, elektrokardiografia, fluoksetyna, hemoperfuzja, norfluoksetyna, nudności i wymioty, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie fluoksetyny, śpiączka, torsade de pointes, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu komorowego, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, charakteryzuje się zróżnicowanym profilem toksyczności w przypadku przedawkowania, z objawami wynikającymi z działania poszczególnych składników. Przedawkowanie atorwastatyny może prowadzić do zaburzeń czynności wątroby i wzrostu aktywności kinazy kreatynowej, wymagając monitorowania parametrów wątrobowych; hemodializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie z białkami osocza. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, może wywołać niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej oraz niewydolność nerek; leczenie obejmuje dożylne podanie 0,9% roztworu chlorku sodu, ułożenie pacjenta w pozycji z głową poniżej tułowia oraz monitorowanie elektrolitów i kreatyniny, a w razie potrzeby hemodializę. Amlodypina powoduje znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych z odruchową tachykardią, ryzyko długotrwałego obniżenia ciśnienia tętniczego i wstrząsu, a także rzadki, ale groźny niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu; leczenie obejmuje podtrzymywanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, dożylne podanie glukonianu wapnia oraz kontrolę objętości płynów i diurezy, przy czym dializa jest nieskuteczna z powodu silnego wiązania leku z białkami osocza.
atorwastatyna peryndopryl amlodypina, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, glukonian wapnia, hiperwentylacja, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, leczenie przeciwwstrząsowe, lek wazopresyjny, napięcie naczyń, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, palpitacje, parametry wątrobowe, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie peryndoprylu, tachykardia, terapia przeciwobrzękowa, Triveram, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Bluefish 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, w tym preparatu Olanzapine Bluefish, może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, które często wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy bardzo często występujące (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresja, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, a także zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Zgony odnotowano już po dawkach około 450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g przyjętych doustnie.
agresja, akatyzja, antidotum, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, monitorowanie EKG, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niestabilność autonomiczna, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm, płukanie żołądka, pobudzenie, resuscytacja, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dymista (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedawkowanie leku Dymista, zawierającego azelastynę chlorowodorek (137 µg/dawkę) oraz flutykazon propionian (50 µg/dawkę), stanowi kliniczne wyzwanie, zwłaszcza w kontekście przypadkowego doustnego spożycia. Flutykazon propionian, będący kortykosteroidem, w dawce donosowej do 2 mg (10-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową) podawanej dwukrotnie przez 7 dni, nie wykazuje wpływu na oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (PPN). Jednak długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zalecane może prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy, co wymaga monitorowania stężenia kortyzolu w osoczu i dostosowania terapii. Brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących skutków ostrego lub przewlekłego przedawkowania flutykazonu donosowego.
antyhistaminik, azelastyny chlorowodorek, Dymista, flutykazonu propionian, kortykosteroid, kortyzol, niedociśnienie, oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, zaburzenia świadomości, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Irbesartan Aurovitas 150 mg
Przedawkowanie irbesartanu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 150 mg lub 300 mg na dobę, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak niedociśnienie tętnicze, tachykardia oraz rzadziej bradykardia. W badaniach klinicznych dawki do 900 mg/dobę przez 8 tygodni nie wykazały toksyczności, jednak przekroczenie zalecanych dawek może skutkować nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego, co objawia się zawrotami głowy, omdleniami i zaburzeniami świadomości. Mechanizmy tych objawów obejmują nasilone blokowanie receptorów angiotensyny II oraz reakcje kompensacyjne układu sercowo-naczyniowego. W przypadku przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, zwłaszcza u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko powikłań jest zwiększone.
antidotum, bradykardia, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze, hemodializa, irbesartan, Irbesartan Aurovitas, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, receptor angiotensyny II, tachykardia, układ przewodzący serca, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertralina Krka 100 mg
Przedawkowanie Sertraliny Krka (tabletki powlekane 50 mg i 100 mg) stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się objawami wynikającymi z nadmiernej aktywności serotoninergicznej. Do najczęstszych symptomów należą senność, nudności, wymioty, częstoskurcz, drżenie mięśni, pobudzenie oraz zawroty głowy. Rzadziej obserwuje się śpiączkę, wydłużenie odstępu QTc oraz zagrażający życiu częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes. Ze względu na ryzyko powikłań kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu serca, niezbędne jest monitorowanie EKG u pacjentów po przedawkowaniu sertraliny, aż do ustabilizowania stanu klinicznego i normalizacji parametrów elektrokardiograficznych.
częstoskurcz, dializa, drżenie mięśni, działanie serotoninergiczne, hemoperfuzja, monitoring EKG, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, sertralina, śpiączka, tabletka powlekana, tlenoterapia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Wamlox 10 mg + 160 mg
Przedawkowanie leku Wamlox, zawierającego amlodypinę i walsartan, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym znacznego niedociśnienia tętniczego, które stanowi główne zagrożenie kliniczne i może skutkować wstrząsem oraz zgonem. Objawy przedawkowania wynikają z synergistycznego działania obu składników: walsartan powoduje głównie niedociśnienie i zawroty głowy, natomiast amlodypina wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych oraz częstoskurcz odruchowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu i wymaga intensywnego wspomagania oddychania. Wczesne działania resuscytacyjne, zwłaszcza przeciążenie płynami, mogą predysponować do tego powikłania.
amlodypina walsartan, bloker kanału wapniowego, częstoskurcz odruchowy, glukonian wapnia, hemodializa, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, niewydolność krążenia, niewydolność serca, obrzęk płuc niekardiogenny, opór obwodowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, Wamlox, wazokonstryktor, węgiel aktywny, wstrząs, wywoływanie wymiotów, zaburzenia perfuzji narządowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny prowadzi do nasilenia jej znanych działań farmakologicznych, manifestujących się przede wszystkim sennością, uspokojeniem, tachykardią oraz niedociśnieniem tętniczym, a także objawami przeciwcholinergicznymi, takimi jak suchość w jamie ustnej czy zaburzenia widzenia. W ciężkich przypadkach obserwuje się poważne powikłania, w tym wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę z podwyższeniem kinazy kreatynowej, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne, śpiączkę, a nawet zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia, u których ryzyko zagrażających życiu powikłań jest znacznie wyższe.
blokada receptorów alfa, choroba układu krążenia, depresja ośrodka oddechowego, duszność, działanie farmakologiczne, działanie przeciwcholinergiczne, elektrokardiografia, epinefryna, fizostygmina, kinaza kreatynowa, Kventiax, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, saturacja, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sinecod 5 mg/ml
Przedawkowanie produktu leczniczego Sinecod (cytrynian butamiratu 5 mg/ml, krople doustne) może wywołać objawy obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (senność, zawroty głowy), układ pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka) oraz układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie tętnicze). Dawka 20 kropli zawiera 5 mg substancji czynnej, a przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do poważnych zaburzeń, w tym zaburzeń świadomości, odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Występujące objawy wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą zagrażać życiu pacjenta.
antidotum, centrum zatruć, ciśnienie krwi, cytrynian butamiratu, diureza, etanol, kwas benzoesowy, leki wazoaktywne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy niepożądane, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządów, płukanie żołądka, płynoterapia, przedawkowanie leku, saturacja krwi, sorbitol, stan neurologiczny, substancje pomocnicze, tlenoterapia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clopizam 50 mg
Przedawkowanie klozapiny wiąże się z wysokim ryzykiem poważnych powikłań, w tym śmiertelności sięgającej około 12%, szczególnie przy dawkach przekraczających 2000 mg, gdzie dominującymi przyczynami zgonów są niewydolność serca oraz zachłystowe zapalenie płuc. Już dawki rzędu 400 mg u dorosłych, którzy nie byli wcześniej leczeni klozapiną, mogą wywołać zagrażające życiu stany śpiączkowe, a u dzieci toksyczność obserwowana jest przy dawkach 50-200 mg. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych (senność, śpiączka, drgawki), psychicznych (splątanie, majaczenie), autonomicznych (nadmierne wydzielanie śliny, zaburzenia termoregulacji), sercowo-naczyniowych (niedociśnienie, arytmie) oraz oddechowych (zahamowanie czynności oddechowej, niewydolność oddechowa). Wysokie dawki (>2000 mg) szczególnie predysponują do ciężkich powikłań kardiologicznych i oddechowych.
arefleksja, arytmia serca, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, duszność, dystonia, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, klozapina, letarg, majaczenie, mydriaza, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, omamy, płukanie żołądka, przedawkowanie klozapiny, ślinotok, stan śpiączkowy, węgiel aktywny, zaburzenia widzenia, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Karwedylol – Przedawkowanie
Karwedylol, będący beta-adrenolitykiem z właściwościami alfa-1-adrenolitycznymi, w przypadku przedawkowania wywołuje poważne objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Do najważniejszych objawów należą ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min), ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo mogą wystąpić skurcz oskrzeli, zaburzenia świadomości (od splątania do śpiączki) oraz uogólnione napady drgawkowe. Mechanizmy tych objawów obejmują blokadę receptorów alfa-1, beta-1 i beta-2 adrenergicznych, co prowadzi do ujemnego działania inotropowego, zwężenia oskrzeli oraz niedotlenienia mózgu.
Leczenie przedawkowania karwedylolu wymaga intensywnej opieki medycznej z ciągłym monitorowaniem EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji oraz funkcji oddechowych i neurologicznych. W pierwszych godzinach stosuje się płukanie żołądka, węgiel aktywowany oraz ewentualnie wywołanie wymiotów. Bradykardię leczy się atropiną (0,5-2 mg i.v.) lub przezżylną stymulacją serca. Niewydolność serca i zaburzenia rytmu wymagają podania glukagonu (1-10 mg i.v. początkowo, następnie wlew 2-5 mg/h), sympatykomimetyków (dobutamina, izoprenalina) oraz inhibitorów fosfodiesterazy (amrynon, milrynon). W przypadku rozszerzenia naczyń obwodowych stosuje się norfenefrynę lub noradrenalinę. Skurcz oskrzeli leczy się beta-sympatykomimetykami wziewnie lub dożylnie oraz aminofiliną lub teofiliną. Drgawki wymagają podania diazepamu lub klonazepamu i.v. Ze względu na wysokie wiązanie karwedylolu z białkami osocza dializa jest nieskuteczna, a leczenie podtrzymujące powinno być kontynuowane do stabilizacji stanu pacjenta, uwzględniając wydłużony okres półtrwania leku i redystrybucję z tkanek.
alfa-1-adrenolityk, aminofilina, amrynon, atropina, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, diazepam, dobutamina, drgawki, glukagon, inhibitor fosfodiesterazy, izoprenalina, klonazepam, lek sympatykomimetyczny, milrynon, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, noradrenalina, okres półtrwania leku, płukanie żołądka, przedawkowanie karwedylolu, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, teofilina, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Medikinet 10 mg 10 mg
Przedawkowanie metylofenidatu chlorowodorku, substancji czynnej leku Medikinet (10 mg tabletka zawiera 10 mg metylofenidatu chlorowodorku, co odpowiada 8,65 mg metylofenidatu), prowadzi do nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego. Objawy kliniczne obejmują pobudzenie psychoruchowe, drżenia mięśniowe, drgawki, silny ból głowy, rabdomiolizę, zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, omamy), tachykardię (>100 uderzeń/min), arytmie, nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, wymioty, pocenie się, wysoką gorączkę oraz rozszerzenie źrenic i suchość błon śluzowych. Przedawkowanie stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
ADHD, benzodiazepiny, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, euforia, hemodializa pozaustrojowa, leczenie nefrologiczne, majaczenie, metylofenidatu chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, objawy neurologiczne, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bloxazoc 190 mg
Przedawkowanie metoprololu bursztynianu (substancji czynnej leku Bloxazoc) stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawką śmiertelną u dorosłych wynoszącą około 7,5 g. Objawy toksyczne pojawiają się w ciągu 20 minut do 2 godzin od przyjęcia i obejmują głównie układ sercowo-naczyniowy (bradykardia <60/min, blok przedsionkowo-komorowy I-III°, asystolia, niedociśnienie, wstrząs kardiogenny), układ oddechowy (depresja oddechowa, bezdech) oraz ośrodkowy układ nerwowy (zmęczenie, dezorientacja, utrata przytomności). U dzieci dominują objawy neurologiczne i depresja oddechowa. Dawki wywołujące umiarkowane zatrucie to 1,4 g, ciężkie ≥2,5 g, a bardzo ciężkie 7,5 g. Czynniki nasilające toksyczność to alkohol, inne leki przeciwnadciśnieniowe, chinidyna i barbiturany.
asystolia, atropina, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dekontaminacja, depresja oddechowa, dobutamina, elektrostymulacja serca, glukagon, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, intubacja dotchawicza, metoprolol bursztynian, niedociśnienie, parestezja, perfuzja obwodowa, płukanie żołądka, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zatrucie metoprololem, zespół miasteniczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketipinor 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się głównie nasileniem działania sedatywnego, zaburzeniami rytmu serca (w tym częstoskurczem i wydłużeniem odstępu QT), niedociśnieniem tętniczym opornym na leczenie oraz objawami antycholinergicznymi, takimi jak suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu i zmniejszona perystaltyka jelit. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, rabdomioliza z podwyższeniem poziomu CPK, niewydolność oddechowa oraz zaburzenia świadomości, włącznie ze śpiączką. Szczególnie narażone są osoby z chorobami układu krążenia. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie EKG, parametrów życiowych, funkcji nerek oraz stężenia CPK i elektrolitów, ze względu na ryzyko powikłań metabolicznych i kardiologicznych.
blok serca, choroba układu krążenia, częstoskurcz, drgawki, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, intubacja dotchawicza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diohespan 1000 mg
Przedawkowanie zmikronizowanej diosminy, stosowanej w dawce 1000 mg w preparacie Diohespan, manifestuje się głównie zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności i wymioty. Pomimo braku udokumentowanych przypadków ciężkiego zatrucia, objawy te stanowią klucz do rozpoznania i wymagają natychmiastowego wdrożenia standardowych procedur medycznych, w tym wywołania wymiotów, płukania żołądka roztworem soli fizjologicznej oraz podania węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania substancji. Leczenie objawowe powinno skupiać się na monitorowaniu i zabezpieczeniu funkcji życiowych pacjenta, w tym korekcie zaburzeń elektrolitowych i nawodnieniu dożylnym.
ból brzucha, dyskomfort brzuszny, korekta zaburzeń elektrolitowych, leczenie objawowe, lek prokinetyczny, lek przeciwwymiotny, nawodnienie dożylne, nawodnienie pacjenta, płukanie żołądka, postępowanie medyczne, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie diosminy, równowaga elektrolitowa, węgiel aktywny, wymioty i nudności, wywołanie wymiotów, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmikronizowana diosmina - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polfungicid (50 mg + 10 mg)/ml
Przedawkowanie Polfungicid, roztworu na skórę zawierającego chlormidazolu chlorowodorek (50 mg/ml) oraz kwas salicylowy (10 mg/ml), jest niezwykle rzadkie i nie odnotowano dotychczas udokumentowanych przypadków. Mimo to, w przypadku przypadkowego lub omyłkowego doustnego spożycia preparatu, który jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego, istnieje ryzyko toksyczności. W takich sytuacjach zaleca się natychmiastowe podjęcie działań eliminujących lek z organizmu, w tym indukcję wymiotów, płukanie żołądka oraz monitorowanie równowagi wodno-elektrolitowej i leczenie objawowe w razie potrzeby.
badanie laboratoryjne, chlormidazolu chlorowodorek, działanie niepożądane, glikol propylenowy, indukcja wymiotów, kwas salicylowy, leczenie objawowe, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, równowaga wodno-elektrolitowa, salicylizm, toksyczność, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie kwasem salicylowym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dentosept –
Koncentrat Dentosept (4,55 g/5 ml) stosowany do sporządzania roztworu do jamy ustnej zawiera złożony wyciąg roślinny z siedmiu składników (rumianek, kora dębu, szałwia, arnika, tatarak, mięta pieprzowa, tymianek) ekstrahowanych etanolem 70% (V/V). 1 ml produktu zawiera 0,91 g wyciągu oraz 60-70% (V/V) etanolu. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania, co może wynikać z miejscowego stosowania po rozcieńczeniu, minimalizującego ryzyko toksyczności. Potencjalne zagrożenia teoretyczne obejmują toksyczność etanolową (przy spożyciu nierozcieńczonego koncentratu), działanie drażniące na błonę śluzową jamy ustnej oraz reakcje alergiczne, zwłaszcza u osób nadwrażliwych na arnikę i rumianek.
działanie drażniące, ekstrakcja etanolem, kłącze tataraku, koncentrat Dentosept, kora dębu, koszyczek rumianku, leczenie objawowe, liść szałwii, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, olejek eteryczny, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, toksyczność etanolowa, węgiel aktywny, wyciąg roślinny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie etanolem, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nizoral 20 mg/g
Przedawkowanie szamponu leczniczego Nizoral, zawierającego 20 mg ketokonazolu na 1 g produktu, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych typowych dla standardowego stosowania, a także do podrażnienia błon śluzowych przewodu pokarmowego, nudności i wymiotów. W przypadku przypadkowego spożycia preparatu zaleca się leczenie wyłącznie wspomagające i objawowe, bez prowokowania wymiotów ani płukania żołądka ze względu na ryzyko zachłyśnięcia i powikłań takich jak zachłystowe zapalenie płuc. Monitorowanie parametrów życiowych oraz obserwacja pacjenta pod kątem objawów zatrucia są kluczowe w postępowaniu terapeutycznym.
alkohol benzylowy, butylohydroksytoluen, działanie niepożądane, ketokonazol, kwas benzoesowy, leczenie wspomagające i objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, nadwrażliwość na składniki, nudności i wymioty, płukanie żołądka, podrażnienie błon śluzowych, postępowanie diagnostyczne, preparat dermatologiczny, szampon leczniczy Nizoral, zachłyśnięcie treścią żołądkową, zachłystowe zapalenie płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flucofast 100 mg
Przedawkowanie flukonazolu, szczególnie preparatu Flucofast dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, manifestuje się głównie objawami neuropsychiatrycznymi, takimi jak omamy (wzrokowe, słuchowe, dotykowe), zachowania paranoidalne oraz zaburzenia świadomości, od niepełnej orientacji po splątanie. Ze względu na wysoką biodostępność leku po podaniu doustnym, przedawkowanie może szybko prowadzić do wzrostu stężenia flukonazolu w osoczu, co wymaga szybkiego rozpoznania i interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na współistniejące choroby, zwłaszcza niewydolność nerek, oraz potencjalne interakcje lekowe, które mogą nasilać toksyczność i utrudniać eliminację leku.
biodostępność, flukonazol, halucynacje wzrokowe, hemodializa, interakcje lekowe, leczenie objawowe, niewydolność nerek, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, stężenie leku w osoczu, toksyczność leku, urojenia prześladowcze, wymuszona diureza, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Digoxin Teva 250 mcg
Przedawkowanie digoksyny stanowi istotne wyzwanie kliniczne, z uwagi na wieloczynnikowe predyspozycje do toksyczności, które mogą wystąpić nawet przy stężeniach terapeutycznych poniżej 3 ng/ml. Kluczowymi czynnikami ryzyka są zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hiperkalcemia), zasadowica, stany hipoksji oraz współistniejące choroby sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność naczyń wieńcowych czy zapalenie mięśnia sercowego. Dodatkowo, wiek podeszły, zmniejszona masa mięśniowa, niedoczynność tarczycy oraz dysfunkcja nerek zwiększają wrażliwość na digoksynę i ryzyko kumulacji leku. Manifestacja kliniczna jest wielosystemowa, obejmując objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), neurologicznego (zaburzenia widzenia, omamy, splątanie) oraz sercowo-naczyniowego (bradykardia, arytmie komorowe, nadkomorowe tachyarytmie, niedociśnienie). W ostrym zatruciu obserwuje się hiperkaliemię, natomiast w przewlekłym hipokaliemię, co ma istotne znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne.
arytmia komorowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, diplopia, dysfunkcja nerek, elektrostymulacja serca, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipoksja, hipomagnezemia, kolestyramina, migotanie komór, niedoczynność tarczycy, niewydolność wieńcowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przeciwciała swoiste, przedawkowanie digoksyny, serce płucne, tachyarytmia nadkomorowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, xanthopsia, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia widzenia, zapalenie mięśnia sercowego, zasadowica, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku TamisPras DUO, zawierającego solifenacynę (6 mg) i tamsulosynę (0,4 mg), może prowadzić do nasilenia objawów antycholinergicznych (suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, omamy, drgawki) oraz ostrej hipotonii (znaczny spadek ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, omdlenia). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i wydłużenie odstępu QT, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego. W badaniach klinicznych odnotowano przypadek przyjęcia dawki 126 mg solifenacyny bursztynianu i 5,6 mg tamsulosyny chlorowodorku, po którym pacjent doświadczył jedynie przedłużonej suchości w jamie ustnej. Objawy przedawkowania obejmują także zatrzymanie moczu oraz niewydolność oddechową, co wymaga szybkiej interwencji medycznej.
arytmia, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, chlorowodorek tamsulosyny, ciśnienie tętnicze, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, inhibitor acetylocholinesterazy, karbachol, krystaloidy, kwas gamma-aminomasłowy, lek wazopresyjny, nadmierne pobudzenie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, omdlenie, ostra hipotonia, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, solifenacyna i tamsulosyna, suchość jamy ustnej, tachykardia, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Digoksyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie digoksyny, często spotykane w praktyce klinicznej, może prowadzić do zagrażającego życiu zatrucia, którego objawy pojawiają się częściej przy stężeniach leku powyżej 2,0 ng/ml (2,56 nmol/l), choć indywidualna wrażliwość jest zmienna. Ocena ryzyka toksyczności powinna uwzględniać nie tylko poziom digoksyny w surowicy, ale także czynniki sprzyjające, takie jak zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hiperkalcemia), zasadowica, niedotlenienie, niewydolność serca, wiek pacjenta oraz choroby współistniejące (np. niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek). Szczególnie narażeni są pacjenci dializowani, zwłaszcza z niskim poziomem potasu przed dializą. Śmiertelność zależy od dawki: u dorosłych dawka 10-15 mg jest śmiertelna dla około 50% pacjentów, a dawka powyżej 25 mg wymaga leczenia przeciwciałami Fab; u dzieci w wieku 1-3 lat dawka 6-10 mg jest śmiertelna dla połowy pacjentów, a powyżej 10 mg bez leczenia przeciwciałami może prowadzić do zgonu.
anoreksja, arytmia komorowa, asystolia, bigeminia, blok serca, bradyarytmia, bradykardia, bromek ipratropium, fenytoina, hemodializa, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kardiostymulacja elektryczna, kolestyramina, lidokaina, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność naczyń wieńcowych, niewydolność nerek, płukanie żołądka, przeciwciała Fab, przedawkowanie digoksyny, przedwczesny skurcz komorowy, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, serce płucne, tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia komorowa, toksyczność digoksyny, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia przewodzenia, zapalenie mięśnia sercowego, zasadowica, zatrucie digoksyną, zatrzymanie zatokowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vermox 100 mg
Przedawkowanie mebendazolu, substancji czynnej leku Vermox (100 mg/tabletka), może prowadzić do objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak napadowe skurcze brzucha, nudności, wymioty oraz biegunka. W przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek obserwowano rzadko poważniejsze powikłania, w tym przemijające zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby z podwyższonymi parametrami wątrobowymi), zapalenie kłębuszkowe nerek manifestujące się białkomoczem i krwinkomoczem oraz neutropenię zwiększającą ryzyko infekcji. Zalecane dawkowanie Vermoxu nie powinno przekraczać trzech dni, co minimalizuje ryzyko toksyczności i powikłań.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból prawego podżebrza, funkcje nerek, funkcje wątroby, kłębuszki nerkowe, krwinkomocz, leczenie objawowe, mebendazol, neutrofile, neutropenia, nudności, objawy niepożądane, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, skurcze jamy brzusznej, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cardilopin 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Cardilopin, prowadzi do nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych poprzez blokadę kanałów wapniowych, co skutkuje znacznym i przedłużającym się obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi. W odpowiedzi na hipotensję może wystąpić odruchowa tachykardia. Najpoważniejszym powikłaniem jest wstrząs, który może zakończyć się zgonem. Rzadkim, ale istotnym klinicznie powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający wsparcia oddechowego. Czynnikiem predysponującym do obrzęku płuc jest intensywne nawadnianie podczas resuscytacji, co należy uwzględnić w postępowaniu terapeutycznym.
amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, białko osocza, blokada kanałów wapniowych, glukonian wapnia, hemodializa, hipotensja, lek wazokonstrykcyjny, łożysko naczyniowe, napięcie ścian naczyń krwionośnych, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, obniżenie ciśnienia tętniczego, odruchowa tachykardia, opór naczyniowy, perfuzja tkanek, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rowatinex –
Przedawkowanie preparatu Rowatinex, zawierającego mieszaninę olejków eterycznych (α-pinen, β-pinen, kamfen, cyneol, fenchon, borneol, anetol), może prowadzić do poważnych zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz przewodu pokarmowego. Toksyczność wynika z dwukierunkowego działania olejków na OUN, powodując zarówno depresję (stupor, obniżony poziom świadomości, niewydolność oddechową z hipoksemią i hiperkapnią), jak i nadmierną stymulację (pobudzenie psychoruchowe, drgawki toniczno-kloniczne). Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, wynikające z podrażnienia błon śluzowych żołądka i jelit oraz stymulacji ośrodka wymiotnego w pniu mózgu.
benzodiazepiny, biegunka, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diureza, drgawki toniczno-kloniczne, enzymy wątrobowe, hiperkapnia, hipoksemia, niewydolność oddechowa, nudności, oddział intensywnej terapii, olejek eteryczny, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, saturacja krwi, stupor, stymulacja układu nerwowego, tlenoterapia, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia układu nerwowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Maysiglu 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, stosowanej w dawkach do 800 mg jednorazowo (8-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej 100 mg/dobę), nie wykazuje istotnych klinicznie działań niepożądanych, choć odnotowano minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG. W badaniach wielokrotnych dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni nie zaobserwowano zależnych od dawki działań niepożądanych. Objawy przedawkowania mogą obejmować nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz potencjalne zwiększenie ryzyka hipoglikemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwcukrzycowych. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące dawek powyżej 800 mg, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i ścisłe monitorowanie pacjenta.
badanie elektrokardiograficzne, badanie kliniczne, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, gospodarka węglowodanowa, hemodializa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, niewydolność nerek, odstęp QTc, płukanie żołądka, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapis elektrokardiograficzny, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aclotin 250 mg
Przedawkowanie tyklopidyny, substancji czynnej leku Aclotin, jest rzadkością w praktyce klinicznej, z udokumentowanym tylko jednym przypadkiem. Charakterystyczne objawy obejmowały wydłużenie czasu krwawienia oraz podwyższoną aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT), co wskazuje na zaburzenia hemostazy i potencjalną hepatotoksyczność. W opisywanym przypadku parametry hematologiczne i biochemiczne uległy samoistnej normalizacji bez konieczności specjalistycznej interwencji terapeutycznej, co sugeruje stosunkowo niski potencjał toksyczny tyklopidyny przy jednorazowym przekroczeniu dawki terapeutycznej.
agregacja płytek krwi, aminotransferaza alaninowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, funkcja płytek krwi, funkcja wątroby, hemostaza, hepatotoksyczność, leczenie hepatoprotekcyjne, lek przeciwpłytkowy, mechanizm działania tyklopidyny, morfologia krwi, płukanie żołądka, preparat krwiopochodny, układ krzepnięcia, uszkodzenie komórek wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coryol 6,25 mg 6,25 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Coryol, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz neurologicznego, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Dominującymi objawami są ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, a także zahamowanie zatokowe i zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddechowe, w tym skurcz oskrzeli, oraz objawy neurologiczne takie jak zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki. Wczesne rozpoznanie i intensywna obserwacja pacjenta są kluczowe ze względu na ryzyko hipoperfuzji narządów i dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego.
atropina, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, dializa, drgawki uogólnione, działanie beta-adrenolityczne, glukagon, hipoperfuzja narządowa, inhibitor fosfodiesterazy, karwedylol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, płukanie żołądka, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulacja przezżylna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie świadomości, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertraline Medreg 100 mg
Przedawkowanie sertraliny stanowi poważny stan kliniczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i intensywnego monitorowania. Objawy obejmują senność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), tachykardię, drżenia, pobudzenie psychoruchowe oraz zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach śpiączkę. Szczególnie istotnym powikłaniem jest wydłużenie odstępu QTc i ryzyko torsade de pointes, co wymaga rutynowego monitorowania EKG. Nie istnieje swoista odtrutka, dlatego leczenie opiera się na postępowaniu objawowym, w tym zabezpieczeniu dróg oddechowych, zapewnieniu odpowiedniej wentylacji, podaniu węgla aktywowanego oraz monitorowaniu funkcji serca i parametrów życiowych. Wywoływanie wymiotów nie jest zalecane, a metody eliminacji pozaustrojowej mają ograniczoną skuteczność ze względu na farmakokinetykę leku.
częstoskurcz komorowy, drżenie, EKG, inhibitory MAO, interwencja medyczna, leki SNRI, leki SSRI, monitorowanie EKG, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, sedacja farmakologiczna, senność, skala Glasgow, śpiączka, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Findarts Duo 0,5 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie dutasterydu, nawet do 40 mg/dobę (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg) przez 7 dni lub 5 mg/dobę przez 6 miesięcy, nie wykazuje istotnych działań niepożądanych wykraczających poza te obserwowane przy dawce terapeutycznej. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta. W przypadku tamsulosyny chlorowodorku, przedawkowanie dawką 5 mg (12,5-krotność dawki terapeutycznej 0,4 mg) może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe 70 mm Hg), wymiotów i biegunki. Postępowanie obejmuje ułożenie pacjenta w pozycji leżącej, uzupełnienie płynów, a w razie potrzeby podanie leków zwiększających objętość krwi krążącej oraz leków zwężających naczynia, wraz z monitorowaniem czynności nerek.
antidotum, ciśnienie skurczowe, częstość pracy serca, czynność nerek, dawka terapeutyczna, dializa, dutasteryd i tamsulosyna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lek zwężający naczynia, obniżenie ciśnienia tętniczego, osmotyczny środek przeczyszczający, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, pozycja leżąca, siarczan sodu, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, tamsulosyny chlorowodorek, uzupełnienie płynów, węgiel leczniczy, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Osaver HCT 40 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie Osaver HCT, zawierającego olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, prowadząc do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Olmesartan medoksomil może wywołać ciężkie niedociśnienie tętnicze, tachykardię lub rzadko bradykardię, natomiast hydrochlorotiazyd powoduje hipokaliemię (potas), hipochloremię (chlorki) oraz odwodnienie na skutek nadmiernej diurezy. Hipokaliemia jest szczególnie niebezpieczna, gdyż może indukować skurcze mięśni i zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Objawy przedawkowania obejmują również nudności i senność, a nasilenie symptomów zależy od dawki i czasu od przyjęcia leku.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykardia, diuretyk tiazydowy, EKG, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, indukcja wymiotów, lek przeciwarytmiczny, monitorowanie parametrów życiowych, nadmierna diureza, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, obniżenie ciśnienia tętniczego, oddział intensywnej opieki medycznej, odwodnienie, olmesartan medoksomil, płukanie żołądka, skurcz mięśni, tachykardia, utrata elektrolitów, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku CoAramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Dominujące objawy to niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty, kurcze mięśniowe, zawroty głowy, senność oraz stan splątania, wynikające głównie z działania peryndoprylu i indapamidu. Hipowolemia może prowadzić do oligurii lub anurii, a zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej manifestują się hiponatremią i hipokaliemią. Amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych z odruchową tachykardią, a w ciężkich przypadkach obserwuje się długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, wstrząs oraz rzadki, ale groźny niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu.
amlodypina, anuria, blokada kanałów wapniowych, dializa, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, lek wazopresyjny, niedobór płynów, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, parametry hemodynamiczne, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, stan splątania, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dalfaz SR 5 5 mg
Przedawkowanie alfuzosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Dalfaz SR 5, stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego monitorowania parametrów układu krążenia, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego. Kluczowe jest ułożenie pacjenta w pozycji leżącej celem zapobiegania omdleniom oraz szybkie wdrożenie leczenia farmakologicznego, w tym podanie leków obkurczających naczynia krwionośne w przypadku istotnej hipotensji. Wczesne zastosowanie płukania żołądka oraz podanie węgla aktywowanego może ograniczyć dalsze wchłanianie leku, jednak ze względu na wysokie wiązanie alfuzosyny z białkami osocza, dializoterapia jest mało skuteczna w eliminacji substancji z organizmu.
alfuzosyny chlorowodorek, białka osocza, ciśnienie tętnicze, Dalfaz SR, dializoterapia, drogi oddechowe, EKG, farmakokinetyka alfuzosyny, hipotensja, leki obkurczające naczynia krwionośne, niedokrwienie OUN, omdlenie, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, przepływ mózgowy, tachykardia odruchowa, układ krążenia, węgiel aktywowany, wsparcie oddechowe, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furaginum Hasco 50 mg/5 ml
Przedawkowanie furazydyny, zawartej w produkcie Furaginum Hasco (50 mg/5 ml, zawiesina doustna), może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, w tym bólów głowy, zawrotów głowy, reakcji alergicznych, nudności, wymiotów oraz niedokrwistości. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których kumulacja leku jest zwiększona ze względu na jego eliminację głównie przez nerki. Objawy przedawkowania wynikają z toksycznego działania metabolitów furazydyny na układ nerwowy, immunologiczny oraz szpik kostny, a także z bezpośredniego drażniącego wpływu na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Niedokrwistość może być szczególnie ciężka u osób z niedoborem G6PD, co wymaga monitorowania morfologii krwi i ewentualnej transfuzji.
badanie ogólne moczu, badanie spirometryczne, dawka terapeutyczna, detoksykacja organizmu, diureza, droga nerkowa, duszność wysiłkowa, enzym wątrobowy, furazydyna, gazometria krwi tętniczej, hemodializa, hemoliza, interwencja medyczna, kumulacja leku, lek przeciwbólowy, morfologia krwi, naczynie mózgowe, nawodnienie, niedobór G6PD, niedokrwistość, niewydolność nerek, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk naczynioruchowy, odruchy obronne dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, postępowanie terapeutyczne, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, stężenie bilirubiny, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, szpik kostny, układ przedsionkowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddechowe, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aramlessa 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Aramlessa, zawierającego peryndopryl, argininę i amlodypinę, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. Do najczęstszych symptomów należą znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchowa tachykardia, głębokie niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolność nerek, bradykardia oraz objawy neurologiczne takie jak zawroty głowy i lęk. Szczególnie istotne jest ryzyko wstrząsu, w tym zagrażającego życiu, oraz opóźniony (24-48h) niekardiogenny obrzęk płuc wymagający wsparcia oddechowego. Warto podkreślić, że peryndopryl może powodować zaburzenia elektrolitowe i nefrotoksyczność, a amlodypina odpowiada za rozszerzenie naczyń i tachykardię.
aminy katecholowe, angiotensyna II, blokada kanału wapniowego, bradykardia, elektrolity w surowicy, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, kreatynina w surowicy, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk płuc niekardiogenny, peryndopryl z argininą i amlodypiną, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, stymulator serca, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Tyrotrycyna – Przedawkowanie
Tyrotrycyna, peptydowy antybiotyk o działaniu miejscowym, jest składnikiem preparatów DoriTri mięta oraz DoriTri smak owoców leśnych, występując w dawce 0,5 mg na tabletkę do ssania, w połączeniu z 1,0 mg chlorku benzalkoniowego oraz 1,5 mg benzokainy. Przy prawidłowym stosowaniu ryzyko zatrucia jest minimalne, a w literaturze nie odnotowano przypadków toksyczności. Jednakże przedawkowanie, zwłaszcza dużej liczby tabletek, może wywołać objawy niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz poważne powikłania, takie jak methemoglobinemia indukowana benzokainą, manifestująca się dusznością i sinicą, szczególnie niebezpieczną u dzieci.
antybiotyk peptydowy, benzokainy, chlorek benzalkoniowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, dyskomfort przewodu pokarmowego, methemoglobina, methemoglobinemia, niedotlenienie tkanek, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry życiowe, płukanie żołądka, saturacja krwi, sinica, sinica skóry, tyrotrycyna, węgiel aktywowany, zaburzenia transportu tlenu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Colchicine RPH 500 mcg
Kolchicyna, substancja czynna preparatu Colchicine RPH w dawce 500 mikrogramów, cechuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co powoduje wysokie ryzyko toksyczności przy przedawkowaniu. Szczególnie narażeni na działania niepożądane są pacjenci z niewydolnością nerek, wątroby, chorobami przewodu pokarmowego, serca oraz osoby w podeszłym wieku. Toksyczność przebiega fazowo: w fazie wczesnej (około 3 godziny po przedawkowaniu) dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, krwotoczne zapalenie błony śluzowej) oraz zaburzenia hemodynamiczne (hipowolemia, spadek ciśnienia tętniczego, leukocytoza). Faza późna (24-72 godziny) charakteryzuje się poważnymi powikłaniami wielonarządowymi, takimi jak ostra niewydolność nerek, pancytopenia, zaburzenia rytmu serca, niewydolność oddechowa i koagulopatia. Śmiertelność najczęściej wynika z depresji oddechowej i zapaści krążeniowej.
depresja mięśnia sercowego, depresja oddechowa, hemodializa, hipotensja, hipowolemia, koagulopatia ze zużycia, kolchicyna, krwotoczne zapalenie błony śluzowej żołądka, lek wazoaktywny, leukocytoza, leukocytoza z odbicia, łysienie odwracalne, neuropatia obwodowa, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, płukanie żołądka, przedawkowanie kolchicyny, schorzenia przewodu pokarmowego, toksyczność kolchicyny, wąski indeks terapeutyczny, węgiel aktywny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa