płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Maxipulmon 3 mg/ml
Przedawkowanie butamiratu cytrynianu (Maxipulmon) prowadzi do toksycznych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego, takich jak senność, nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze. Objawy te mogą występować pojedynczo lub w kombinacji, a ich nasilenie zależy od dawki leku. Warto podkreślić, że niedociśnienie tętnicze wymaga szczególnej uwagi, ze względu na potencjalny wpływ butamiratu na regulację naczyniową. Diagnostyka powinna obejmować ocenę stanu świadomości, parametrów życiowych oraz równowagi wodno-elektrolitowej.
antidotum, biegunka, butymirat cytrynian, dekontaminacja przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy toksyczne, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, płynoterapia, pozycja Trendelenburga, regulacja naczyniowa, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, układ przedsionkowy, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Famogast 40 mg
Przedawkowanie famotydyny (Famogast 40 mg) cechuje się profilem bezpieczeństwa zbliżonym do standardowej terapii, z relatywnie niskim ryzykiem poważnych powikłań nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane 40 mg/dobę. Kliniczne obserwacje pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona, stosujących dawki do 800 mg/dobę przez ponad 12 miesięcy, potwierdzają dobrą tolerancję leku. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia OUN (bóle głowy, senność, splątanie) przy dawkach >400 mg/dobę, a także rzadkie zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT) przy dawkach >800 mg/dobę. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może wiązać się z hematologicznymi zmianami (leukopenia, trombocytopenia), natomiast reakcje skórne (wysypka, świąd) występują niezależnie od dawki i mają charakter nadwrażliwości.
ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, dekontaminacja przewodu pokarmowego, farmakokinetyka, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie objawowe, leukopenia, niewydolność nerek, płukanie żołądka, reakcja nadwrażliwości, saturacja, skórne reakcje niepożądane, trombocytopenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu, stosowanego w dawkach 1 mg/ml lub 5 mg/ml, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych, takich jak senność, ataksja, dyzartria, oczopląs, brak odruchów, bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja krążeniowo-oddechowa oraz w rzadkich przypadkach śpiączka. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu oddechowego, u których depresyjne działanie benzodiazepin na ośrodek oddechowy jest nasilone. Współistnienie alkoholu lub innych leków o działaniu depresyjnym na OUN potęguje toksyczność midazolamu. Śpiączka wywołana przedawkowaniem zazwyczaj trwa kilka godzin, ale u osób starszych może mieć charakter przedłużony i cykliczny.
ataksja, benzodiazepiny, bezdech, brak odruchów, depresja krążeniowo-oddechowa, dyzartria, działanie depresyjne, flumazenil, interakcja lekowa, leczenie wspomagające, monitorowanie parametrów życiowych, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, okres półtrwania, ospałość, płukanie żołądka, przedawkowanie midazolamu, receptory benzodiazepinowe, senność, śpiączka, węgiel aktywowany, zaburzenia czuwania, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furaginum US Pharmacia 50 mg
Przedawkowanie furazydyny, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na kumulację leku i ryzyko toksyczności. Objawy przedawkowania obejmują bóle głowy, zawroty głowy, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk), nudności, wymioty oraz niedokrwistość z obniżeniem parametrów morfologii krwi i spadkiem poziomu hemoglobiny. Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowej interwencji, zwłaszcza monitorowania hematologicznego i funkcji nerek, które są kluczowe dla eliminacji furazydyny z organizmu.
badanie czynności wątroby, badanie morfologiczne krwi, ból głowy, furazydyna, hemodializa, hemoglobina, hepatotoksyczność, morfologia krwi, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudność, płukanie żołądka, powikłanie pulmonologiczne, reakcja alergiczna, upośledzenie funkcji nerek, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gastroenterologiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krwi, zaburzenie neurologiczne, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Przedawkowanie preparatu Co-Amlessa, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę oraz indapamid, manifestuje się głównie znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz tachykardią odruchową. Objawy obejmują również nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, splątanie oraz zaburzenia diurezy, takie jak oliguria mogąca przejść w anurię wskutek hipowolemii. Przedawkowanie może prowadzić do istotnych zaburzeń elektrolitowych, w tym hiponatremii i hipokaliemii. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, długotrwałe niedociśnienie układowe, które może skutkować wstrząsem, a także rzadki, ale poważny niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po ekspozycji, wymagający wsparcia oddechowego.
amlodypina, anuria, dializoterapia, glukonian wapnia, hipowolemia, indapamid, lek inotropowy, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, roztwór izotoniczny soli, tachykardia odruchowa, wazokonstryktor, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mobilat (0,2 g + 1 g + 2 g)/100 g
Mobilat, żel o składzie 0,2 g mukopolisacharydowego polisiarczanu, 1,0 g ekstraktu z kory nadnerczy oraz 2,0 g kwasu salicylowego na 100 g, charakteryzuje się niskim ryzykiem przedawkowania ze względu na zewnętrzną formę aplikacji. Jednak przypadkowe spożycie, zwłaszcza u dzieci oraz pacjentów z dysfunkcją wątroby lub nerek, może prowadzić do zatrucia salicylanami. Objawy kliniczne zatrucia obejmują wymioty, nasilone pocenie się, tachykardię (>100 uderzeń/min), hiperwentylację, gorączkę, szumy uszne, zaburzenia świadomości (od splątania do śpiączki), zasadowicę oddechową oraz zasadowy odczyn moczu (pH >7,0). Wczesne rozpoznanie i monitorowanie stężenia salicylanów w surowicy oraz parametrów kwasowo-zasadowych są kluczowe dla skutecznego leczenia.
dializa, diureza forsowana, działanie ogólnoustrojowe, ekstrakt z kory nadnerczy, gorączka, hiperwentylacja, kwas salicylowy, leczenie objawowe, monitorowanie EKG, mukopolisacharydowy polisiarczan, nadwrażliwość na salicylany, nasilone pocenie, niewydolność nerek, ototoksyczność salicylanów, płukanie żołądka, stężenie salicylanów w surowicy, szum uszny, tachykardia, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zasadowica oddechowa, zasadowy odczyn moczu, zatrucie salicylanami - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Bluefish Pharma 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, nawet w dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne (do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie u dorosłych oraz do 900 mg/dobę przez tydzień w badaniach krótkotrwałych), nie wykazuje klinicznie istotnych działań niepożądanych. Zgłoszone przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka w wieku 42 miesięcy), nie odbiegały od znanego profilu bezpieczeństwa leku. Najczęściej obserwowane objawy to ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, które odpowiadają standardowemu profilowi działań niepożądanych montelukastu stosowanego terapeutycznie.
astma, ból brzucha, ból głowy, dawkowanie terapeutyczne, dializa otrzewnowa, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, hemodializa, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, pobudzenie, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apiolin 100 mg
Przedawkowanie sertraliny stanowi poważny stan kliniczny, który może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych, obejmujących objawy neurologiczne (senność, drżenia, pobudzenie, zawroty głowy, rzadko śpiączka), gastroenterologiczne (nudności, wymioty, zaburzenia perystaltyki) oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, zaburzenia rytmu). Zgłaszano przypadki zgonów zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami lub alkoholem, co podkreśla konieczność intensywnego nadzoru medycznego. Margines bezpieczeństwa sertraliny jest zmienny i zależy od indywidualnych cech pacjenta oraz współistniejącej farmakoterapii.
agitacja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenie, działanie niepożądane, EKG, hemoperfuzja, indukcja wymiotów, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna, monitorowanie kardiologiczne, monoterapia, natychmiastowa interwencja, niepokój psychoruchowy, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, objętość dystrybucji, odtrutka, płukanie żołądka, przedawkowanie sertraliny, śpiączka, środek przeczyszczający, tachykardia, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, właściwości farmakokinetyczne, wymuszona diureza, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zgon - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitalopram Aurovitas 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów klinicznych przy dawkach od 400 do 800 mg, stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, rzadko zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które wymagają monitorowania i korekty. Przypadki śmiertelne dotyczą najczęściej jednoczesnego przedawkowania escytalopramu z innymi substancjami.
bradyarytmia, częstoskurcz, czynności życiowe, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drogi oddechowe, elektrokardiografia, hipokaliemia, hiponatremia, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, powikłania kardiologiczne, przedawkowanie escytalopramu, stan kliniczny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Uldiulan 12,5 mg
Przedawkowanie chlortalidonu, substancji czynnej leku Uldiulan, prowadzi do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, manifestujących się m.in. zawrotami głowy, osłabieniem, nudnościami, bólami i skurczami mięśni, tachykardią oraz niedociśnieniem tętniczym. W ciężkich przypadkach obserwuje się hipowolemię, hemokoncentrację, drgawki, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniową oraz ostrą niewydolność nerek. Szczególnie niebezpieczna jest hipokaliemia, której objawy obejmują zmęczenie, parestezje, niedowład, apatię, a także groźne arytmie serca. Wartości elektrolitów, zwłaszcza potasu, są kluczowe w ocenie stanu pacjenta, gdyż ich znaczne obniżenie może prowadzić do porażennej niedrożności jelit lub śpiączki hipokaliemicznej.
arytmia serca, chlortalidon, drgawki, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemokoncentracja, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja nerek, hipotensja, hipowolemia, letarg, meteoryzm, niedociśnienie tętnicze, niedowład, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, ostra niewydolność nerek, parestezje, płukanie żołądka, porażenna niedrożność jelit, regulacja ortostatyczna, śpiączka hipokaliemiczna, splątanie, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Uronorm 5 mg
Przedawkowanie bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej preparatu Uronorm, wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich działań cholinolitycznych, obejmujących zarówno ośrodkowe, jak i obwodowe objawy toksyczności. W literaturze opisano przypadek przyjęcia jednorazowo 280 mg solifenacyny, co znacznie przekracza maksymalną dawkę terapeutyczną, skutkujący zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Objawy przedawkowania mogą obejmować omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, tachykardię, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (np. hipokaliemia, bradykardia, stosowanie leków wydłużających QT) oraz z istotnymi chorobami serca (niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, zastoinowa niewydolność serca), u których przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych.
agitacja, aktywność antymuskarynowa, benzodiazepina, beta-bloker, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dysfagia, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, fizostygmina, fotofobia, hipokaliemia, karbachol, monitoring kardiologiczny, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niepokój psychomotoryczny, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, omamy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptory muskarynowe, rozszerzenie źrenic, schorzenie kardiologiczne, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Captopril Polfarmex 12,5 mg
Przedawkowanie kaptoprylu, będącego inhibitorem konwertazy angiotensyny, prowadzi do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, wstrząsu, bradykardii oraz zaburzeń elektrolitowych, w tym hiperkaliemii, a także ostrej niewydolności nerek objawiającej się oligurią i wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron, hipoperfuzję narządową i mózgową, a także bezpośredni wpływ na węzeł zatokowo-przedsionkowy. Wartości kliniczne obejmują bradykardię poniżej 60 uderzeń na minutę oraz konieczność monitorowania parametrów takich jak ciśnienie tętnicze, częstość rytmu serca, stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu), kreatyniny i mocznika.
aldosteron, angiotensyna II, atropina, bradykardia, hemodializa, hiperkaliemia, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja narządowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, niedociśnienie, niewydolność nerek, oliguria, osłupienie, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, równowaga kwasowo-zasadowa, rozrusznik zewnętrzny, stymulacja serca, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etoricoxib Teva 30 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Etoricoxib Teva, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Badania kliniczne wykazały, że pojedyncze dawki do 500 mg (ponad 4-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dobową 120 mg) oraz powtarzane dawki do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wywoływały ciężkich działań niepożądanych. W przypadkach przedawkowania obserwuje się przede wszystkim objawy żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia), sercowo-naczyniowe (zaburzenia rytmu, nadciśnienie lub niedociśnienie), nerkowe (zmniejszenie diurezy, wzrost kreatyniny i mocznika, ostra niewydolność nerek) oraz rzadziej wątrobowe i neurologiczne. Objawy nasilają się przy dawkach powyżej 150 mg/dobę, a w ostrych przedawkowaniach powyżej 500 mg.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, etorykoksyb, funkcja nerek, hemodializa, hipotensja, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, nudności, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, parametry krzepnięcia, parametry życiowe, płukanie żołądka, stężenie kreatyniny, tachykardia, toksyczność, uszkodzenie wątroby, zaburzenia świadomości, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atinepte 12,5 mg
Przedawkowanie tianeptyny, z maksymalną odnotowaną dawką 2250 mg (180-krotność dawki terapeutycznej 12,5 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami takimi jak splątanie, drgawki, senność, suchość błon śluzowych oraz niewydolność oddechowa. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożycie tianeptyny z alkoholem, które potęguje toksyczność i ryzyko ciężkich powikłań, w tym hipoksemii i konieczności wspomagania oddychania. Wczesne objawy neurologiczne i oddechowe wymagają natychmiastowej interwencji, a leczenie opiera się na intensywnym monitorowaniu funkcji życiowych oraz terapii objawowej, gdyż brak jest swoistej odtrutki dla tego leku.
ciężkie powikłanie, dawka terapeutyczna, gospodarka kwasowo-zasadowa, hipoksemia, interwencja medyczna, intubacja dotchawicza, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, mioklonia, monitorowanie EKG, monitorowanie funkcji życiowych, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność oddechowa, objaw toksyczny, płukanie żołądka, postępowanie nefroprotekcyjne, przedawkowanie tianeptyny, saturacja krwi, śpiączka, stan splątania, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tezeo 40 mg
Przedawkowanie telmisartanu, substancji czynnej leku Tezeo (dawki 40 mg i 80 mg), manifestuje się głównie zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego i nerkowego. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, często towarzyszone tachykardią jako mechanizmem kompensacyjnym, choć opisywano również bradykardię paradoksalną. Dodatkowo mogą wystąpić zawroty głowy, podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy oraz ostra niewydolność nerek, wynikające ze spadku perfuzji narządowej. Monitorowanie parametrów życiowych i biochemicznych, w tym ciśnienia tętniczego, tętna, saturacji, stężenia elektrolitów i kreatyniny, jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta.
bradykardia paradoksalna, EKG, funkcja nerek, hemodializa, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja sorbitolu, objętość wewnątrznaczyniowa, ostra niewydolność nerek, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, przedawkowanie telmisartanu, saturacja, stan neurologiczny, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, suplementacja płynów, tachykardia, telmisartan, węgiel aktywny, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie leku Roxiper, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, z dominującym objawem niedociśnienia tętniczego. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, zawroty głowy, senność, splątanie oraz kurcze mięśniowe, które są powiązane z hipowolemią i zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hiponatremia i hipokaliemia. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia funkcji nerek manifestujące się skąpomoczem, mogącym przejść w bezmocz, co wymaga natychmiastowej interwencji. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym aktywności kinazy kreatynowej, jest kluczowe ze względu na ryzyko rabdomiolizy indukowanej rozuwastatyną.
aktywność transaminaz, bezmocz, ciśnienie tętnicze, dializoterapia, diureza godzinowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, indapamid, kinaza kreatynowa, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, rabdomioliza, rozuwastatyna, skąpomocz, splątanie psychiczne, stężenie kreatyniny, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lesiplus 3 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Lesiplus (zawierający drospirenon 3 mg i etynyloestradiol 0,02 mg), może manifestować się objawami takimi jak nudności oraz krwawienie z odstawienia, w tym u dziewcząt przed menarche. Mechanizm tych objawów wiąże się z nadmiernym stężeniem hormonów, które wpływa na układ pokarmowy oraz endometrium. W przypadku przedawkowania brak jest specyficznej odtrutki, dlatego leczenie jest objawowe i obejmuje monitorowanie stanu klinicznego, nawodnienie, ewentualne leczenie przeciwwymiotne oraz obserwację w kierunku zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza ze względu na antyaldosteronowe właściwości drospirenonu.
drospirenon i etynyloestradiol, hemostaza, krwawienie z odstawienia, lek przeciwwymiotny, Lesiplus, menarche, nudności, parametry krzepnięcia, pierwsza miesiączka, płukanie żołądka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, węgiel aktywowany, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, złożona antykoncepcja hormonalna, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon substancji czynnych
Cyprofloksacyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie cyprofloksacyny, antybiotyku z grupy fluorochinolonów, może prowadzić do poważnych objawów toksyczności, zwłaszcza przy dawkach doustnych i dożylnych ≥12 g, a szczególnie niebezpieczne jest ostre przedawkowanie ≥16 g, które może wywołać ostrą niewydolność nerek. Objawy obejmują neurotoksyczność (zawroty głowy, drżenie, drgawki, splątanie, omamy), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból, nudności, wymioty), nefrotoksyczność (krystaluria, krwiomocz), hepatotoksyczność (podwyższenie enzymów wątrobowych) oraz kardiotoksyczność (wydłużenie odstępu QT). W przypadku preparatów miejscowych (krople do oczu i uszu) ryzyko przedawkowania jest niskie, jednak długotrwałe stosowanie kropli usznych zawierających cyprofloksacynę i kortykosteroid (fluocynolon acetonid) może indukować hiperkortyzolizm, zwłaszcza u dzieci, z hamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i spadkiem tempa wzrostu.
dializa otrzewnowa, drgawki, fluocynolonu acetonid, fluorochinolony, hepatotoksyczność, hiperkortyzolizm, kardiotoksyczność, kortyzol w osoczu, krople do uszu, krwiomocz, krystaluria, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, omamy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, preparaty miejscowe, preparaty oczne, przewodnictwo sercowe, splątanie, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zakwaszanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bi-Profenid 150 mg
Przedawkowanie ketoprofenu zawartego w leku Bi-Profenid, którego maksymalna dawka terapeutyczna wynosi 150 mg na tabletkę o zmodyfikowanym uwalnianiu, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu. Przy dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną, a szczególnie przy dawkach rzędu 2,5 g, obserwuje się objawy łagodne, takie jak letarg, senność, nudności, wymioty oraz ból brzucha, jak również ciężkie powikłania ogólnoustrojowe, w tym niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie oddechu oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Objawy te wymagają szybkiej diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego leczenia, zwłaszcza w przypadku znacznego przekroczenia dawki terapeutycznej.
Bi-Profenid, ból brzucha, hemodializa, intubacja dotchawicza, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica, letarg, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności i wymioty, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, preparaty krwiopochodne, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, wentylacja mechaniczna, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia perfuzji narządowej, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie Zahron Combi, zawierającego rozuwastatynę i amlodypinę, prowadzi przede wszystkim do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, wywołuje nadmierną wazodilatację naczyń obwodowych, skutkującą znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego i odruchową tachykardią. Długotrwałe niedociśnienie może prowadzić do wstrząsu z niewydolnością krążenia i hipoperfuzją narządów. Rozuwastatyna natomiast może powodować podwyższenie enzymów wątrobowych oraz wzrost aktywności kinazy kreatynowej, co wskazuje na potencjalne uszkodzenie wątroby i mięśni. Warto podkreślić, że dializoterapia jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza oraz farmakokinetykę rozuwastatyny.
aminy presyjne, antagonista kanałów wapniowych, blokada kanałów wapniowych, czynność oddechowa, czynność wątroby, dializa, dializoterapia, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja narządów, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leczenie podtrzymujące, napięcie ścian naczyń, niedociśnienie układowe, odruchowa tachykardia, parametry biochemiczne, parametry hemodynamiczne, parametry życiowe, płukanie żołądka, płynoterapia, przepływ krwi, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozuwastatyna i amlodypina, spadek ciśnienia tętniczego, środek wazokonstrykcyjny, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie mięśni, wazodilatacja, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apap Przeziębienie CAPS 500 mg + 6,1 mg
Przedawkowanie preparatu Apap Przeziębienie CAPS, zawierającego paracetamol (500 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (6,1 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Dawka toksyczna paracetamolu wynosi ≥ 5 g jednorazowo, co wymaga natychmiastowego wywołania wymiotów (jeśli od spożycia nie minęła godzina), podania 60-100 g węgla aktywowanego oraz oznaczenia stężenia paracetamolu w surowicy. Wczesne objawy zatrucia obejmują nudności, wymioty, potliwość, senność i osłabienie, natomiast późniejsze symptomy, takie jak rozpieranie w nadbrzuszu, nawrót nudności i żółtaczka, wskazują na rozwijające się uszkodzenie wątroby. Leczenie odtrutkami (metionina min. 2,5 g i/lub acetylocysteina) jest najskuteczniejsze w ciągu pierwszych 10-12 godzin od zatrucia, ale może być korzystne nawet po 24 godzinach.
acetylocysteina, bradykardia, dawka toksyczna, depresja oddechowa, fenylefryna, intensywna terapia, lek beta-adrenolityczny, metionina, nadciśnienie tętnicze, odtrutka, paracetamol, płukanie żołądka, stężenie paracetamolu, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wywoływanie wymiotów, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia widzenia, zapaść naczyniowa, zespół objawów toksycznych, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Bromoheksyna – Przedawkowanie
Bromoheksyna, stosowana jako lek mukolityczny w terapii chorób układu oddechowego, charakteryzuje się szerokim indeksem terapeutycznym, jednak jej przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u pacjentów z POChP, astmą oskrzelową, a także u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Głównym objawem toksyczności jest nadmierne zwiększenie objętości wydzieliny oskrzelowej, co może skutkować zaburzeniami oddychania. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, a przy dawkach przekraczających 50-krotnie dawkę jednorazową (np. w preparacie Flegatussin Caps) może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego. Inne działania niepożądane obejmują bóle i zawroty głowy, zmęczenie, reakcje alergiczne oraz wzrost aktywności aminotransferaz.
astma oskrzelowa, bromoheksyna, choroby układu oddechowego, choroby wątroby, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, działania niepożądane, efekty hemodynamiczne, farmakokinetyka leków, indeks terapeutyczny, leczenie objawowe, lek mukolityczny, nudności i wymioty, płukanie żołądka, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód pokarmowy, syrop, tabletki, węgiel aktywny, wydzielina oskrzelowa, zaburzenia oddechowe, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Doloxib 30 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Doloxib, choć rzadko prowadzi do poważnych objawów toksyczności, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Badania kliniczne wykazały, że jednorazowe dawki do 500 mg oraz dawki powtarzane do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wywołują istotnych działań niepożądanych, mimo że maksymalne dawki terapeutyczne wynoszą 30-120 mg/dobę. Najczęściej obserwowane objawy przedawkowania dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, arytmie, nadciśnienie tętnicze, hipotensja) oraz nerek (oliguria, anuria, wzrost kreatyniny i mocznika). W przypadku przedawkowania zaleca się płukanie żołądka, monitorowanie parametrów życiowych, funkcji nerek i wątroby oraz leczenie wspomagające, dostosowane do objawów klinicznych. Etorykoksyb nie jest usuwany przez hemodializę, a skuteczność dializy otrzewnowej pozostaje niepotwierdzona.
arytmia, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, dializa otrzewnowa, diureza, EKG, enzym wątrobowy, etorykoksyb, funkcja nerek, hemodializa, hepatotoksyczność, hipotensja, inhibitor ACE, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, mocznik, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, NLPZ, oliguria, parametry życiowe, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, retencja sodu, równowaga elektrolitowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polpril 5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora ACE stosowanego w leku Polpril, prowadzi do charakterystycznego zespołu objawów klinicznych, w tym nadmiernego rozszerzenia obwodowego łożyska naczyniowego, co skutkuje znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg lub spadek o >40 mmHg od wartości wyjściowych) i ryzykiem wstrząsu. Dodatkowo obserwuje się bradykardię (<60 uderzeń/min), zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia) oraz ostrą niewydolność nerek spowodowaną hipoperfuzją. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, jest słabo usuwalny podczas hemodializy, co ogranicza skuteczność tej metody eliminacji leku. Monitorowanie pacjentów obejmuje ciągłą kontrolę parametrów życiowych, EKG, gospodarki elektrolitowej oraz funkcji nerek (stężenie kreatyniny, mocznika, diureza godzinowa).
agonista receptorów alfa-1, angiotensyna II, bradykardia, bradykinina, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, inhibitor ACE, lek wazopresyjny, łożysko naczyniowe, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, równowaga kwasowo-zasadowa, rozszerzenie łożyska naczyniowego, technika nerkozastępcza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simvastatin Genoptim 10 mg
Przedawkowanie symwastatyny, choć rzadko raportowane, stanowi istotne wyzwanie kliniczne, zwłaszcza przy dawkach sięgających do 3,6 g. W dotychczasowych opisach przypadków wszyscy pacjenci doznali pełnego wyzdrowienia bez długoterminowych powikłań. Objawy przedawkowania mogą obejmować miopatię i rabdomiolizę (z bólami mięśniowymi, osłabieniem, wzrostem kinazy kreatynowej CK i ryzykiem mioglobinurii), hepatotoksyczność (podwyższone AlAT, AspAT, możliwa żółtaczka), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), zaburzenia neurologiczne (bóle i zawroty głowy, zaburzenia świadomości) oraz inne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i zaburzenia elektrolitowe. Spektrum toksyczności nie jest jednoznacznie określone, jednak wymaga uważnej obserwacji klinicznej i laboratoryjnej.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, mioglobinuria, miopatia, płukanie żołądka, przedawkowanie symwastatyny, rabdomioliza, symwastatyna, uszkodzenie nerek, węgiel aktywowany, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia syntezy białek, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam Kalceks 1 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu, benzodiazepiny działającej poprzez wzmocnienie aktywności kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, prowadzi do nasilonej sedacji oraz depresji układu oddechowego i krążeniowego. Klinicznie manifestuje się szerokim spektrum objawów, od senności i niezborności ruchowej, przez dyzartrię, oczopląs, arefleksję, aż po bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresję krążeniowo-oddechową i śpiączkę, która może trwać kilka godzin i występować cyklicznie, zwłaszcza u osób starszych. Szczególnie niebezpieczne jest synergistyczne działanie midazolamu z innymi substancjami depresyjnymi, w tym alkoholem, co zwiększa ryzyko ciężkiej depresji oddechowej. Warto podkreślić, że przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz u osób w podeszłym wieku.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, arefleksja, benzodiazepiny, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu oddechowego, dyzartria, flumazenil, intubacja, kwas gamma-aminomasłowy, lek obniżający próg drgawkowy, lek wazoaktywny, midazolam, monitorowanie parametrów życiowych, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niezborność ruchowa, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, płynoterapia, senność, śpiączka, tlenoterapia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ oddechowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zatrucie mieszane - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trandolapril Aurobindo 2 mg
Przedawkowanie trandolaprylu, inhibitora ACE, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, przede wszystkim znacznego niedociśnienia tętniczego rozwijającego się około 6 godzin po przyjęciu leku. Charakterystyczne objawy obejmują wstrząs krążeniowy, hiperkaliemię, niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz, rzadkoskurcz), osłupienie, hiperwentylację, zawroty głowy, lęk oraz suchy kaszel. Dawki terapeutyczne wynoszą 2 mg, natomiast w badaniach klinicznych dawki do 32 mg (jednorazowo) i 16 mg (dobowo) były dobrze tolerowane bez objawów przedawkowania, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa przy przekroczeniu zalecanej dawki.
angiotensyna II, bradykardia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoperfuzja, inhibitor ACE, katecholamina, kołatanie serca, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, stupor, stymulator serca, trandolapryl, trandolaprylat, układ renina-angiotensyna, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetoalergedd 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetoalergedd, występuje przy dawkach ≥50 mg (pięciokrotnie przekraczających zalecaną dawkę dobową 10 mg) i manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (zawroty głowy, ból głowy, drżenie, senność, osłupienie), psychiatrycznych (dezorientacja, niepokój ruchowy, sedacja), gastroenterologicznych (biegunka), cholinolitycznych (mydriaza, zatrzymanie moczu) oraz sercowo-naczyniowych (częstoskurcz >100 uderzeń/min). Objawy te wynikają z działania cetyryzyny na ośrodkowy układ nerwowy oraz efektów cholinolitycznych, co wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji medycznej.
Leczenie przedawkowania opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej, gdyż brak jest specyficznego antidotum dla cetyryzyny. Wczesne płukanie żołądka może być rozważone, jeśli czas od zażycia leku jest krótki. Postępowanie obejmuje monitorowanie i leczenie objawów cholinolitycznych (np. podanie leków cholinergicznych), sercowo-naczyniowych (monitorowanie EKG, beta-blokery), neurologicznych (leczenie przeciwdrgawkowe, sedacja) oraz zapewnienie prawidłowego nawodnienia i wsparcia funkcji życiowych. Hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji cetyryzyny. W ciężkich przypadkach wskazana jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych.
badanie EKG, beta-bloker, biegunka, cetyryzyna dichlorowodorek, częstoskurcz, dezorientacja, drżenie, działanie cholinolityczne, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, lek cholinergiczny, mydriaza, nawodnienie, niepokój ruchowy, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, objawy psychiatryczne, objawy sercowo-naczyniowe, oddział intensywnej terapii, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sedacja, wsparcie oddechowe, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren-Swift 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny (Zolafren-Swift) może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonów po dawkach ≥450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy kliniczne obejmują często tachykardię (>10%), pobudzenie/agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Rzadziej występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania (<10%). Objawy rozwijają się szybko i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na brak swoistej odtrutki, leczenie jest objawowe i wspomagające, z koniecznością monitorowania funkcji sercowo-naczyniowych, oddechowych i neurologicznych.
adrenalina, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leczenie drgawek, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania leku, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alpragen 0,25 mg
Przedawkowanie alprazolamu, substancji czynnej leku Alpragen, prowadzi do progresywnego zahamowania ośrodkowego układu nerwowego, manifestującego się od senności i splątania po ataksję, hipotonię, zaburzenia oddychania, aż do śpiączki i rzadko zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożycie alkoholu lub innych depresantów OUN. W przypadku przedawkowania należy rozważyć możliwość wielolekowej intoksykacji, a objawy kliniczne i ich nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Monitorowanie parametrów życiowych, w tym oddechu, tętna i ciśnienia tętniczego, jest kluczowe, a w cięższych przypadkach konieczne jest zabezpieczenie drożności dróg oddechowych i podtrzymanie funkcji życiowych.
alprazolam, ataksja, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze, diureza, drgawki, drogi oddechowe, efekt sedacyjny, flumazenil, hemodializa, intensywna opieka medyczna, intoksykacja wielolekowa, letarg, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, receptory benzodiazepinowe, śpiączka, środek przeczyszczający, substancja czynna, substancje psychoaktywne, układ krążenia, układ oddechowy, węgiel aktywowany, zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Stada 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych i kardiologicznych. Najczęściej obserwuje się częstoskurcz, pobudzenie lub agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, w tym sedację i śpiączkę. Rzadziej występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca, a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki toksyczne zaczynają się już od niewielkiego przekroczenia zalecanej dawki, a dawka ≥450 mg może być śmiertelna. W historii klinicznej odnotowano zgony po dawkach około 450 mg oraz przeżycia po dawkach nawet do 2 g, co podkreśla indywidualną zmienność tolerancji i konieczność szybkiej interwencji.
adrenalina, akatyzja, arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dystonia, dyzartria, lek przeciwpsychotyczny, napad padaczkowy, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, równowaga wodno-elektrolitowa, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Przedawkowanie preparatu Co-Prenessa, zawierającego peryndopryl (2 mg) oraz indapamid (0,625 mg), manifestuje się przede wszystkim ciężkim niedociśnieniem tętniczym, będącym wynikiem nadmiernego hamowania ACE przez peryndopryl oraz działania diuretycznego indapamidu. Objawy kliniczne obejmują również nudności, wymioty, skurcze mięśni spowodowane hipokaliemią, zawroty głowy, senność i dezorientację wynikające z niedokrwienia mózgu oraz zaburzeń elektrolitowych, a także skąpomocz do bezmoczu na tle hipowolemii i hipoperfuzji nerek. Charakterystyczne zaburzenia wodno-elektrolitowe to hiponatremia i hipokaliemia, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i innych powikłań układowych.
bezmocz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie diuretyczne, hamowanie ACE, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, izotoniczny roztwór chlorku sodu, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, preparat hipotensyjny, skąpomocz, suplementacja potasu, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solacutan 30 mg/g
Solacutan w postaci żelu o stężeniu 30 mg/g zawiera diklofenak sodowy jako substancję czynną. Ze względu na miejscową aplikację i minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, ryzyko przedawkowania przy standardowym stosowaniu jest bardzo niskie. W przypadku nadmiernej aplikacji zaleca się przemycie skóry wodą w celu usunięcia nadmiaru preparatu. Do tej pory nie odnotowano poważnych powikłań klinicznych związanych z miejscowym przedawkowaniem. Jednakże, w przypadku przypadkowego spożycia całej tuby o pojemności 100 g, co odpowiada 3000 mg diklofenaku sodowego, mogą wystąpić objawy charakterystyczne dla przedawkowania doustnych form diklofenaku, wymagające odpowiedniego leczenia.
białko osocza, depresja oddechowa, dializa, diklofenak sodowy, drgawka, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, owrzodzenie, płukanie żołądka, podrażnienie przewodu pokarmowego, wchłanianie ogólnoustrojowe, węgiel aktywny, wymuszona diureza, zaburzenie funkcji płytek krwi, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – DoriTri mięta 0,5 mg + 1 mg + 1,5 mg
Lek DoriTri mięta w formie tabletek do ssania zawiera 1,0 mg benzalkoniowego chlorku, 1,5 mg benzokainy oraz 0,5 mg tyrotrycyny na tabletkę. Przedawkowanie, choć rzadkie, może prowadzić do objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka, wynikających z działania wszystkich trzech substancji czynnych. Najpoważniejszym powikłaniem jest methemoglobinemia, związana z benzokainą, objawiająca się dusznością i sinicą, szczególnie niebezpieczna u dzieci. W dokumentacji medycznej nie odnotowano dotychczas zatruć tym preparatem przy prawidłowym stosowaniu, jednak przy spożyciu znacznie większej liczby tabletek ryzyko zatrucia wzrasta.
benzokaina, chlorek benzalkoniowy, dolegliwości układu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, methemoglobinemia, niedotlenienie tkanek, płukanie żołądka, przedawkowanie benzokainy, sacharoza, sinica, sorbitol, tyrotrycyna, utlenione żelazo hemoglobiny, węgiel aktywowany, zaburzenia transportu tlenu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxychloroquine sulfate Edest 200 mg
Przedawkowanie siarczanu hydroksychlorochiny stanowi poważne zagrożenie życia, szczególnie u niemowląt, gdzie dawki rzędu 1-2 g mogą być śmiertelne. Toksyczność manifestuje się głównie zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, w tym patologicznymi zmianami w EKG, takimi jak poszerzenie kompleksu QRS, bradyarytmie, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie odstępu QT oraz groźne arytmie (częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, migotanie komór). Objawy kliniczne obejmują bóle głowy, zaburzenia widzenia, zapaść sercowo-naczyniową, drgawki, hipokaliemię oraz zatrzymanie oddechu i akcji serca, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
badanie elektrokardiograficzne, badanie kliniczne, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, ciśnienie żylne, częstoskurcz komorowy, diazepam, dopamina, dysfagia, elektrokardiogram, hipokaliemia, intubacja dotchawicza, kardiotoksyczność, lek inotropowy, manifestacja kliniczna, migotanie komór, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, objaw toksyczny, płukanie żołądka, poszerzenie QRS, przedawkowanie leku, rytm węzłowy, siarczan hydroksychlorochiny, torsade de pointes, tracheotomia, węgiel aktywowany, wstrząs, wydłużenie QT, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kventiax 300 mg tabletki powlekane 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny prowadzi do nasilenia jej podstawowych działań farmakologicznych, manifestujących się objawami od łagodnej sedacji po zagrażające życiu stany, takie jak śpiączka, drgawki, czy niewydolność oddechowa. Charakterystyczne objawy obejmują senność, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne (np. zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), wydłużenie odstępu QT w EKG, a także potencjalną rabdomiolizę z podwyższeniem CPK i mioglobiny. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca i depresja ośrodka oddechowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Warto podkreślić, że brak jest specyficznego antidotum na przedawkowanie kwetiapiny, co wymaga intensywnego monitorowania i leczenia objawowego w warunkach OIT.
blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, objaw antycholinergiczny, objaw neurologiczny, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, rozszerzenie źrenic, senność, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, tlenoterapia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy