płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitynib Adamed 50 mg
Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej zawartej w produkcie Sunitynib Adamed (50 mg sunitynibu na kapsułkę), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie typowych działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, tachykardia, nadciśnienie lub hipotensja, zaburzenia rytmu serca oraz znaczne zmęczenie i astenia. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nasilona inhibicję kinaz tyrozynowych, toksyczny wpływ na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz hamowanie proliferacji komórek szpiku kostnego. W kapsułce znajduje się również 284,18 mg mannitolu, który może nasilać zaburzenia wodno-elektrolitowe przy przedawkowaniu.
astenia, badania laboratoryjne, elektrokardiogram, hipotensja, jabłczan sunitynibu, kinaza tyrozynowa, mannitol, monitoring kliniczny, morfologia krwi, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, odtrutka swoista, parametry biochemiczne, płukanie żołądka, sunitynib, szpik kostny, tachykardia, trombocytopenia, wywoływanie wymiotów, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa Rapid 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolaxa Rapid (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej), wiąże się z występowaniem licznych objawów o różnym stopniu nasilenia. Do bardzo częstych objawów (>10% przypadków) należą: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Znaczące klinicznie objawy obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz arytmie serca (<2% przypadków). Skrajnie niebezpieczne jest zatrzymanie krążenia i oddychania, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. W literaturze opisano zgony po dawkach jednorazowych ≥450 mg, ale także powroty do zdrowia po dawkach około 2 g olanzapiny.
adrenalina, aktywność beta-agonistyczna, arytmia serca, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, resuscytacja, śpiączka, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolaxa Rapid - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pulnozin Junior o smaku malinowym 250 mg
Przedawkowanie karbocysteiny, substancji czynnej w preparacie Pulnozin Junior (tabletki do ssania zawierające 250 mg karbocysteiny oraz 225,90 mg izomaltu), nie zostało dotychczas szczegółowo udokumentowane w praktyce klinicznej. Potencjalne objawy przedawkowania dotyczą głównie układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunkę. Ze względu na brak konkretnych przypadków klinicznych, ocena ryzyka i objawów opiera się na dostępnych danych farmakologicznych oraz charakterystyce działania mukolitycznego karbocysteiny.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Oftensin 2,5 mg/ml
Przedawkowanie tymololu, substancji czynnej leku Oftensin (2,5 mg/ml, krople do oczu), może prowadzić do poważnych objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów β-adrenergicznych. Typowe manifestacje obejmują zawroty głowy, ból głowy, duszność, bradykardię (<60 uderzeń/min), skurcz oskrzeli oraz w najcięższych przypadkach zatrzymanie akcji serca. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują niedostateczną perfuzję mózgową, skurcz oskrzeli związany z blokadą receptorów β2 oraz bezpośredni efekt blokady receptorów β1 w sercu, prowadzący do zwolnienia rytmu serca i potencjalnego zatrzymania krążenia.
aminofilina, blok serca, ból głowy, bradykardia, digoksyna, diuretyk, duszność, działanie bronchodylatacyjne, glikozyd naparstnicy, glukagon, izoprenalina, krążenie mózgowe, lek wazopresorowy, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, obniżenie ciśnienia tętniczego, ostra niewydolność serca, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, przedawkowanie tymololu, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, receptor β-adrenergiczny, rozrusznik serca, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, tlenoterapia, wentylacja płuc, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Itopryd – Przedawkowanie
Itopryd, stosowany w dawce 50 mg w formie tabletek powlekanych (produkty: Itokin, Predox, Prokit, Zirid), jest lekiem prokinetycznym wykorzystywanym w terapii zaburzeń czynnościowych górnego odcinka przewodu pokarmowego. Do tej pory nie odnotowano klinicznie potwierdzonych przypadków przedawkowania itoprydu u ludzi, co świadczy o jego stosunkowo bezpiecznym profilu toksyczności. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się standardowe postępowanie obejmujące płukanie żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej substancji oraz leczenie objawowe, ukierunkowane na łagodzenie potencjalnych symptomów wynikających z mechanizmu działania itoprydu jako antagonisty receptorów dopaminowych i inhibitora acetylocholinesterazy.
antagonista receptorów dopaminowych, antidotum, bradykardia, dawka toksyczna, drżenie, działanie prokinetyczne, efekt cholinergiczny, inhibitor acetylocholinesterazy, itopryd chlorowodorek, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nadmierna potliwość, objawy cholinergiczne, objawy pozapiramidowe, parametry życiowe, płukanie żołądka, skurcz oskrzeli, ślinotok, sztywność mięśniowa, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nikozipix 1,5 mg
Przedawkowanie cytyzyny, substancji czynnej w preparacie Nikozipix (1,5 mg/tabletka), wywołuje objawy charakterystyczne dla zatrucia nikotyną, wynikające z agonistycznego działania na receptory nikotynowe. Klinicznie obserwuje się nudności, wymioty, tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego (początkowo wzrost, następnie spadek), zaburzenia oddychania (od przyspieszenia do depresji oddechowej), zaburzenia widzenia (rozszerzenie źrenic, zaburzenia akomodacji) oraz drgawki kloniczne, które wskazują na ciężkie zatrucie. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym EKG, ciśnienia tętniczego i funkcji oddechowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi kardiologicznymi i neurologicznymi.
cytyzyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne, kontrola diurezy, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, monitorowanie EKG, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriaza, nudności, ośrodek wymiotny, płukanie żołądka, receptor nikotynowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wahanie ciśnienia tętniczego, zaburzenie akomodacji, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Risperidon Vipharm 2 mg
Przedawkowanie rysperydonu manifestuje się nasileniem działania farmakologicznego leku, obejmując objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, sedacja, objawy pozapiramidowe takie jak dystonia, dyskineza, akatyzja, parkinsonizm polekowy) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100 uderzeń/min, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes). Mechanizmy obejmują blokadę receptorów dopaminergicznych D₂, histaminowych H₁, α₁-adrenergicznych oraz wpływ na kanały potasowe mięśnia sercowego. Szczególnie niebezpieczne jest ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów SSRI, np. paroksetyny. Diagnostyka powinna uwzględniać możliwość polipragmazji oraz wymagać monitorowania EKG i funkcji życiowych pacjenta.
akatyzja, arytmia zagrażająca życiu, badanie przedmiotowe, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawka, dyskineza, dystonia, działanie antycholinergiczne, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, kanał potasowy, leczenie objawowe, lek antycholinergiczny, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie funkcji życiowych, monitorowanie układu krążenia, niedociśnienie, objaw pozapiramidowy, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, paroksetyna, płukanie żołądka, powikłanie kardiologiczne, powikłanie neurologiczne, próg drgawkowy, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy H1, receptor α1-adrenergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, sedacja, tachyarytmia komorowa, tachykardia, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrucie wieloma substancjami - Leksykon substancji czynnych
Kwas tioktynowy – Przedawkowanie
Przedawkowanie kwasu tioktynowego, szczególnie w dawkach od 10 do 40 g, stanowi poważne zagrożenie życia, manifestujące się początkowo niespecyficznymi objawami takimi jak nudności, wymioty i bóle głowy, a następnie progresją do pobudzenia psychoruchowego, zaburzeń świadomości, napadów uogólnionych oraz kwasicy mleczanowej. W ciężkich przypadkach obserwuje się hipoglikemię, wstrząs, rabdomiolizę, hemolizę, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz niewydolność wielonarządową. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie powyżej 6 g u dorosłych (więcej niż 10 tabletek po 600 mg) oraz 50 mg/kg masy ciała u dzieci, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem, co zwiększa ryzyko zgonu. Nie odnotowano natomiast przypadków zatrucia dożylnego kwasem tioktynowym.
dysfagia, hemodializa, hemoliza, hemoperfuzja, hiperbilirubinemia, hipoglikemia, hipotonia, kwas tioktynowy, kwasica mleczanowa, napad uogólniony, niewydolność wielonarządowa, oczyszczanie pozaustrojowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rabdomioliza, węgiel aktywowany, wstrząs, wywoływanie wymiotów, zaburzenie świadomości, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zatrucie śmiertelne, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kastel 10 mg + 5 mg
Lek Kastel zawiera rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz ramipryl (5 mg lub 10 mg), a przedawkowanie może prowadzić do złożonego obrazu klinicznego wynikającego z nadmiernego działania obu substancji. Przedawkowanie rozuwastatyny objawia się podwyższonymi enzymami wątrobowymi (AspAT, AlAT) oraz wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK), co może skutkować rabdomiolizą. W przypadku ramiprylu dominują objawy związane z nadmiernym rozszerzeniem naczyń obwodowych, prowadzącym do hipotensji, a nawet wstrząsu, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemia) oraz niewydolność nerek wtórną do hipoperfuzji. Monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby, nerek oraz elektrolitów jest kluczowe w diagnostyce i leczeniu przedawkowania.
agonista alfa-1-adrenergiczny, angiotensyna II, bradykardia, enzymy wątrobowe, hemodializa, hiperkaliemia, hipoperfuzja nerek, hipotensja, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, niewydolność nerek, parametry życiowe, płukanie żołądka, rabdomioliza, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozuwastatyna, statyna, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Proxacin 1% 10 mg/ml
Przedawkowanie cyprofloksacyny, substancji czynnej preparatu Proxacin 1%, może prowadzić do wieloukładowych objawów toksyczności, w tym neurologicznych (zawroty głowy, drżenia, bóle głowy, drgawki, omamy, splątanie), pokarmowych (nudności, wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej), nerkowych (przemijające zaburzenia czynności nerek, krystaluria, krwiomocz) oraz wątrobowych (podwyższone enzymy, uszkodzenie hepatocytów). Dawka 12 g wywołuje objawy lekkiej toksyczności, natomiast dawka ≥16 g może skutkować ostrą niewydolnością nerek. Ponadto, przedawkowanie wiąże się z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca, co wymaga monitorowania EKG.
cyprofloksacyna, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenie, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie kardiotoksyczne, enzymy wątrobowe, hemodializa, krwiomocz, krystaluria, monitorowanie elektrokardiograficzne, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, płukanie żołądka, splątanie, układ moczowy, układ pokarmowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wątroby, zakwaszanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etiagen XR 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Etiagen XR) charakteryzuje się opóźnionym wystąpieniem maksymalnej sedacji oraz tachykardii, a także wydłużonym czasem powrotu do stanu wyjściowego w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu. Unikalnym i poważnym powikłaniem jest tworzenie się bezoarów żołądkowych, które utrudniają standardowe metody dekontaminacji przewodu pokarmowego. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum od senności, tachykardii, niedociśnienia tętniczego (w tym opornego na leczenie), przez działania przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, napady drgawek, rabdomiolizę, depresję oddechową, aż po stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka. Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone.
bezoar żołądkowy, blokada receptorów alfa, blokada receptorów muskarynowych, choroba układu krążenia, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, endoskopowe usunięcie bezoaru, fizostygmina, kwetiapina, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek wazopresyjny, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – GlimeHexal 1 1 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku GlimeHexal, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko długotrwałej hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotów nawet po początkowej normalizacji glikemii. Objawy kliniczne obejmują zarówno dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu), jak i objawy neurologiczne związane z hipoglikemią, takie jak niepokój ruchowy, drżenie, zaburzenia widzenia i koordynacji, senność, a w ciężkich przypadkach śpiączka i drgawki. Manifestacja objawów może być opóźniona, pojawiając się nawet po 24 godzinach od zażycia leku, co wymaga długotrwałej obserwacji pacjenta.
ból nadbrzusza, drgawka, glimepiryd, glukoza we krwi, hiperglikemia, hipoglikemia, infuzja dożylna, niepokój ruchowy, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, siarczan sodu, śpiączka, stan padaczkowy, węgiel aktywowany, wstrzyknięcie dożylne, wywoływanie wymiotów, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – GlimeHexal 6 6 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej GlimeHexal 6 mg, prowadzi do przedłużającej się hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotów po początkowej normalizacji glikemii. Objawy kliniczne obejmują zarówno dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu), jak i objawy neurologiczne wynikające z niedoboru glukozy w OUN, takie jak niepokój ruchowy, drobnofaliste drżenie rąk, zaburzenia widzenia (podwójne, zamazane), ataksja, senność, śpiączka oraz toniczno-kloniczne drgawki. Ze względu na opóźnione pojawienie się symptomów (do 24 godzin) oraz ryzyko ciężkich powikłań, konieczna jest hospitalizacja i ścisła obserwacja pacjenta przez minimum 72 godziny.
ataksja, dożylne podanie glukozy, drżenie drobnofaliste, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia przedłużona, monitorowanie glikemii, napady toniczno-kloniczne, niepokój ruchowy, normalizacja glikemii, objawy neurologiczne, oddział intensywnej opieki medycznej, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, siarczan sodu, węgiel aktywowany, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ipres long 1,5 1,5 mg
Przedawkowanie indapamidu, substancji czynnej leku Ipres long 1,5, może prowadzić do poważnych zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza hiponatremii i hipokaliemii, które zwiększają ryzyko arytmii serca oraz innych powikłań kardiologicznych. Dawki do 40 mg (27-krotnie wyższe niż terapeutyczne) nie wykazały toksyczności w badaniach, jednak mechanizm toksyczny opiera się na nasileniu działania diuretycznego i natriuretycznego, co skutkuje utratą sodu i potasu. Klinicznie obserwuje się objawy takie jak nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, kurcze mięśni, osłabienie, zawroty głowy, senność, poliurię, a w ciężkich przypadkach oligurię, przednerkową niewydolność nerek oraz zaburzenia oddychania. Hiponatremia i hipokaliemia są szczególnie niebezpieczne ze względu na potencjał wywołania zaburzeń rytmu serca i neurologicznych objawów.
diuretyk tiazydopodobny, działanie diuretyczne, działanie natriuretyczne, elektrokardiografia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, kreatynina, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, oliguria, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poliuria, przedawkowanie indapamidu, przednerkowa niewydolność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nemedan 10 mg
Przedawkowanie memantyny, antagonisty receptora NMDA stosowanego w terapii choroby Alzheimera, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć dane dotyczące takich przypadków są ograniczone. Objawy przedawkowania zależą od dawki: przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej dawce dominują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzony chód) oraz objawy żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka). Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się zmęczenie, osłabienie i/lub biegunkę, choć czasem brak objawów. W skrajnych przypadkach jednorazowego przedawkowania 400 mg lub 2000 mg występują ciężkie objawy neurologiczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, śpiączka trwająca nawet 10 dni, a następnie podwójne widzenie i pobudzenie.
agresja, antidotum, biegunka, choroba Alzheimera, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna, nadpobudliwość OUN, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, receptor NMDA, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Caramlo 8 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Caramlo, zawierającego kandesartan cyleksetyl i amlodypinę, prowadzi do istotnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, przede wszystkim znacznego niedociśnienia tętniczego (hipotensji) oraz odruchowej tachykardii. Kandesartan wywołuje głównie obniżenie ciśnienia tętniczego, co manifestuje się zawrotami głowy i ryzykiem wstrząsu, natomiast amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych i może indukować niekardiogenny obrzęk płuc z opóźnionym początkiem (24-48 godzin po przedawkowaniu). W ciężkich przypadkach hipotensja może być długotrwała i prowadzić do zgonu. Doświadczenia kliniczne wskazują, że nawet dawki kandesartanu do 672 mg mogą być odwracalne bez poważnych powikłań, jednak połączenie z amlodypiną zwiększa ryzyko powikłań, w tym obrzęku płuc wymagającego wsparcia oddechowego.
blokada kanałów wapniowych, diureza, dysfagia, glukonian wapnia, hemodializa, kandesartan cyleksetyl i amlodypina, leki obkurczające naczynia, napięcie naczyń krwionośnych, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, obniżenie ciśnienia tętniczego, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kostarox 90 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Kostarox, charakteryzuje się relatywnie niską toksycznością nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. Badania eksperymentalne wykazały, że pojedyncze dawki do 500 mg oraz dawki wielokrotne do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wywołują istotnych klinicznie objawów toksyczności. W praktyce klinicznej objawy przedawkowania dotyczą głównie układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, owrzodzenia przewodu pokarmowego), sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, obrzęki, zaburzenia rytmu serca, ryzyko incydentów zakrzepowych) oraz nerkowego (zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, zatrzymanie płynów, wzrost stężenia kreatyniny, ostra niewydolność nerek). Objawy te nasilają się przy dawkach powyżej 90-150 mg/dobę, a szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.
badanie kliniczne, białka osocza, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, etorykoksyb, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, incydent zakrzepowy, indeks terapeutyczny, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, mechanizm działania leku, metoda nerkozastępcza, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr hemodynamiczny, parametry życiowe, płukanie żołądka, powikłania, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność, toksyczność leku, układ nerkowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Soreca 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Soreca, może prowadzić do nasilonych objawów cholinolitycznych zarówno ośrodkowego, jak i obwodowego układu nerwowego. W opisywanym przypadku pacjent otrzymał 280 mg solifenacyny w ciągu 5 godzin, co skutkowało głównie zmianami stanu psychicznego, bez konieczności hospitalizacji. Typowe objawy przedawkowania obejmują omamy, pobudzenie, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic. Postępowanie terapeutyczne powinno obejmować dekontaminację przewodu pokarmowego (węgiel aktywowany, płukanie żołądka w ciągu pierwszej godziny), a także leczenie objawowe: fizostygmina lub karbachol przy ciężkich objawach ośrodkowych, benzodiazepiny na drgawki, sztuczną wentylację przy niewydolności oddechowej, beta-adrenolityki na tachykardię, cewnikowanie pęcherza moczowego oraz pilokarpinę w kroplach i zaciemnienie pomieszczenia przy mydriazie.
benzodiazepina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, działanie cholinolityczne, fizostygmina, halucynacja, hipokaliemia, hipoksemia, karbachol, lek beta-adrenolityczny, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objaw cholinolityczny, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, solifenacyna bursztynianu, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solifenacin US Pharmacia 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu prowadzi do nasilonych działań cholinolitycznych, wynikających z blokady receptorów muskarynowych w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Objawy kliniczne obejmują ciężkie zaburzenia psychiczne (omamy, pobudzenie psychoruchowe), drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). W literaturze opisano przypadek przyjęcia dawki 280 mg (56-krotność dawki terapeutycznej) w ciągu 5 godzin, skutkujący zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego dekontaminację przewodu pokarmowego (węgiel aktywowany, płukanie żołądka w ciągu pierwszej godziny) oraz terapię objawową, m.in. fizostygminą lub karbacholem na objawy ośrodkowe, benzodiazepinami na drgawki, sztuczną wentylację przy niewydolności oddechowej, beta-adrenolitykami na tachykardię, cewnikowanie pęcherza oraz pilokarpinę w kroplach na mydriazę.
agonista cholinergiczny, benzodiazepina, blokada cholinergiczna, blokada przywspółczulna, blokada receptora muskarynowego, bradykardia, bursztynian solifenacyny, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, inhibitor acetylocholinesterazy, karbachol, kardioselektywny beta-bloker, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objaw ogólnoustrojowy, ośrodkowy objaw cholinolityczny, płukanie żołądka, przekaźnictwo cholinergiczne, przepełnienie pęcherza moczowego, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Binatta 200 mg
Przedawkowanie tapentadolu, substancji czynnej leku BINATTA (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się objawami typowymi dla opioidów działających jako agoniści receptorów μ, takimi jak zwężenie źrenic, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości, drgawki oraz depresja oddechowa. Depresja oddechowa, charakteryzująca się zmniejszeniem częstości i głębokości oddechów aż do ich zatrzymania, jest najczęstszą przyczyną zgonów w przedawkowaniu opioidów. Wczesne rozpoznanie i natychmiastowa interwencja są kluczowe, a objawy takie jak zapaść krążeniowa i zaburzenia świadomości wymagają pilnej hospitalizacji i intensywnego nadzoru. Dane kliniczne dotyczące przedawkowania tapentadolu są ograniczone, jednak na podstawie badań przedklinicznych objawy są analogiczne do innych opioidów.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawka, lek BINATTA, nalokson, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, rabdomioliza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polsart Plus 80 mg + 25 mg
Przedawkowanie preparatu Polsart Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Telmisartan wywołuje głównie niedociśnienie tętnicze oraz tachykardię, choć opisywano także bradykardię, a także może powodować zawroty głowy, wymioty, podwyższenie stężenia kreatyniny oraz ostrą niewydolność nerek. Hydrochlorotiazyd natomiast prowadzi do hipokaliemii, hipochloremii i hipowolemii, co manifestuje się nudnościami, sennością, skurczami mięśni oraz zaburzeniami rytmu serca, szczególnie niebezpiecznymi u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Warto podkreślić, że telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.
bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, diureza, glikozyd naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemja, hydrochlorotiazyd, kreatynina, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, objętość wewnątrznaczyniowa, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, tachykardia, telmisartan, węgiel aktywny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlopin 10 mg 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, będącej blokerem kanałów wapniowych, prowadzi do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem wstrząsu kardiogennego. Objawy kliniczne obejmują spadek oporu naczyniowego, zaczerwienienie skóry, ciepłe kończyny oraz potencjalnie zagrażający życiu wstrząs z hipoperfuzją narządową. Szczególnie istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, często wymagając intensywnej terapii i wspomagania oddychania. Wczesne agresywne uzupełnianie płynów może paradoksalnie predysponować do tego powikłania.
białko osocza, bloker kanałów wapniowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, duszność, eliminacja pozaustrojowa, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoksemia, hipoperfuzja narządowa, intensywna terapia, lek wazopresyjny, metoda dializacyjna, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność lewokomorowa, niewydolność wielonarządowa, odruchowa tachykardia, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xonvea 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Xonvea, zawierającego 10 mg doksylaminy wodorobursztynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza ze względu na postać dojelitową o opóźnionym uwalnianiu, co może opóźniać pojawienie się objawów toksycznych. Wczesne symptomy obejmują niepokój, suchość w jamie ustnej, rozszerzenie źrenic, senność, zawroty głowy, dezorientację oraz tachykardię, wynikające głównie z działania antycholinergicznego doksylaminy. W przypadku dawek toksycznych obserwuje się poważne powikłania, takie jak drgawki, rabdomioliza, ostra niewydolność nerek, arytmie, w tym torsade de pointe, a także ryzyko zgonu. Szczególnie narażone są dzieci, u których dawka toksyczna przekracza 1,8 mg/kg masy ciała, a przypadki śmiertelne związane z zatrzymaniem czynności serca i oddechu zostały udokumentowane.
arytmia, częstoskurcz komorowy polimorficzny, dawka toksyczna, doksylaminy wodorobursztynian, drgawki, drgawki grand mal, działanie antycholinergiczne, monitorowanie funkcji nerek, monitorowanie kardiologiczne, mydriaza, ostra niewydolność nerek, pirydoksyny chlorowodorek, płukanie jelita, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rabdomioliza, śpiączka, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointe, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Jansitin 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, substancji czynnej leku Jansitin, może prowadzić do powikłań wymagających natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego. W badaniach klinicznych zdrowym ochotnikom podawano dawki do 800 mg jednorazowo (8-krotność maksymalnej dawki dobowej 100 mg) oraz wielokrotne dawki do 600 mg/dobę przez 10 dni i 400 mg/dobę przez 28 dni, bez istotnych klinicznie działań niepożądanych zależnych od dawki. Zaobserwowano minimalne wydłużenie odstępu QTc przy dawce 800 mg, co wymaga monitorowania EKG, choć nie wiązało się to z poważnymi zaburzeniami rytmu serca. Objawy ze strony przewodu pokarmowego mogą wystąpić, jednak brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących ich charakteru i nasilenia.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek cedrowy – Przedawkowanie
Olejek cedrowy (Cedri oleum), obecny w preparatach miejscowych takich jak Rub-Arom (0,75 g/100 g) oraz Vicks VapoRub, wykazuje niskie ryzyko toksyczności przy prawidłowym stosowaniu. Przedawkowanie miejscowe może prowadzić głównie do podrażnienia skóry, objawiającego się zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem. Ogólnoustrojowe reakcje toksyczne są rzadkie, jednak należy uwzględnić potencjalne działania toksyczne innych składników preparatów, takich jak kamfora racemiczna, lewomentol, olejek eukaliptusowy czy olejek terpentynowy. Spożycie doustne preparatów zawierających olejek cedrowy może wywołać objawy ze strony układu pokarmowego (mdłości, wymioty, biegunka), a w ciężkich przypadkach drgawki, porażenie oddychania i śpiączkę, choć brak jest jednoznacznych danych dotyczących toksycznych dawek samego olejku cedrowego.
aspiracja, ból brzucha, drgawki, kamfora racemiczna, leczenie objawowe, lewomentol, nudności, odwodnienie, olejek cedrowy, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, przypadkowe spożycie, reakcja toksyczna, śpiączka, uderzenia gorąca, utrata przytomności, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levosol 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Levosol, wykazuje niski potencjał toksyczny nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawkowanie terapeutyczne. Badania kliniczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych po podaniu pojedynczej dawki do 240 mg (czterokrotność dawki terapeutycznej) oraz po stosowaniu dawki 120 mg trzy razy na dobę (360 mg/dobę) przez 8 dni. W literaturze opisano jedynie jeden przypadek przedawkowania u dziecka (360 mg/dobę), który objawił się umiarkowanym bólem brzucha i wymiotami, ustępującymi samoistnie bez długotrwałych następstw. Brak jest danych dotyczących skutków przedawkowania dawkami wyższymi oraz długoterminowych konsekwencji.
adsorpcja leku, ból brzucha, dawkowanie terapeutyczne, leczenie objawowe, lewodropropizyna, obserwacja medyczna, parametry życiowe, płukanie żołądka, podaż pozajelitowa płynów, podrażnienie przewodu pokarmowego, przedawkowanie lewodropropizyny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, węgiel aktywny, wymioty, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
Przedawkowanie hydrochlorotiazydu stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, takich jak hipokaliemia, hiponatremia oraz alkaloza metaboliczna. Najwyższe odnotowane dawki zatrucia u dzieci wynosiły 500 mg u 14-latki oraz 125 mg u 2,5-letniego dziecka, przy czym nie opisano dotąd przypadków zgonów. Klinicznie obserwuje się objawy sercowo-naczyniowe (tachykardia, niedociśnienie, wstrząs), neurologiczne (stany splątania, zawroty głowy, parestezje, utrata świadomości), mięśniowe (skurcze, osłabienie) oraz ze strony układu moczowego (poliuria, oliguria, anuria) i przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, pragnienie). Szczególnie niebezpieczne jest podwyższone stężenie azotu mocznikowego u pacjentów z niewydolnością nerek, co wymaga intensywnego monitorowania i leczenia.
alkaloza, anuria, azot mocznikowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipernatremia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, niedociśnienie, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność nerek, parestezje, płukanie żołądka, poliuria, pozycja Trendelenburga, skurcz mięśni łydek, stan splątania, tachykardia, tlenoterapia, węgiel aktywny, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fokusin 0,4 mg
Przedawkowanie chlorowodorku tamsulosyny, substancji czynnej leku Fokusin, prowadzi do ciężkiego działania hipotensyjnego, które może manifestować się jako znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, ostre niedociśnienie wymagające natychmiastowej interwencji oraz zaburzenia rytmu serca. Dodatkowo, hipotensja może skutkować upośledzeniem funkcji nerek, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych. Objawy te występują przy różnych poziomach przedawkowania, co wskazuje na indywidualną wrażliwość pacjentów na tamsulosynę. Warto zaznaczyć, że dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku ze względu na jego wysokie wiązanie z białkami osocza.
białka osocza, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, czynność nerek, dializa, działanie hipotensyjne, funkcja nerek, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie, parametry hemodynamiczne, pasaż jelitowy, płukanie żołądka, środek przeczyszczający osmotyczny, tamsulosyna chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Karbagen 300 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, substancji czynnej leku Karbagen, może prowadzić do wieloukładowych objawów klinicznych, obejmujących zaburzenia neurologiczne (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), okulistyczne (diplopia, mioza, nieostre widzenie), gastroenterologiczne (nudności, wymioty, hiperkineza) oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, przede wszystkim hiponatremię. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie i wydłużenie odstępu QTc w EKG, a także objawy ze strony układu oddechowego, w tym duszność i zmniejszenie częstości oddechów. Największa udokumentowana dawka toksyczna wynosiła około 48 000 mg, znacznie przekraczającą maksymalną dawkę terapeutyczną.
agresja, ataksja, ból głowy, diplopia, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, hiperkineza, hiponatremia, Karbagen, mioza, monitorowanie serca, niedociśnienie, nieostre widzenie, nudności, oczopląs, odstęp QTc, okskarbazepina, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie okskarbazepiny, senność, śpiączka, stan splątania, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sulfasalazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie sulfasalazyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty przy dawkach >25 g), nerkowy (krystaluria, krwiomocz, skąpomocz, bezmocz), metaboliczny (hipoglikemia), hematologiczny (methemoglobinemia, sulfhemoglobinemia, sinica), wątrobowy (uszkodzenie wątroby, podwyższenie enzymów), neurologiczny (zaburzenia świadomości, drgawki) oraz reakcje nadwrażliwości (agranulocytoza, pokrzywka, zapalenie wielonerwowe). Dawka toksyczna może sięgać 25 g, a dawka śmiertelna to 43 g w ciągu 24 godzin, z powikłaniami takimi jak sulfhemoglobinemia i methemoglobinemia. U noworodków istnieje ryzyko żółtaczki jąder podkorowych, co może prowadzić do uszkodzenia mózgu.
agranulocytoza, alkalizacja moczu, bezmocz, błękit metylenowy, ciężkie zatrucie, diureza, hipoglikemia, krwiomocz, krystaluria, methemoglobinemia, nawadnianie dożylne, płukanie żołądka, pokrzywka, sinica, skąpomocz, sulfasalazyna, sulfhemoglobinemia, sulfonamid, węgiel aktywowany, wodorowęglan sodu, wymienne przetoczenie krwi, zapalenie wielonerwowe, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trittico CR 75 mg
Przedawkowanie chlorowodorku trazodonu, substancji czynnej leku Trittico CR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg i 150 mg), może wywołać szerokie spektrum objawów klinicznych, od łagodnych (senność, zawroty głowy, nudności, wymioty) po zagrażające życiu (śpiączka, drgawki, torsade de pointes, depresja oddechowa). Objawy mogą pojawić się w ciągu 24 godzin, jednak ze względu na przedłużone uwalnianie leku, ich wystąpienie może być opóźnione. Wśród powikłań kardiologicznych szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, a także hipotonia i hiponatremia. Monitorowanie parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, saturacji oraz ocena świadomości w skali Glasgow, jest niezbędne w trakcie obserwacji pacjenta, która powinna trwać co najmniej 12 godzin dla preparatów o przedłużonym uwalnianiu.
bradykardia, chlorowodorek trazodonu, częstoskurcz komorowy polimorficzny, depresja oddechowa, diazepam, dobutamina, dopamina, drgawki, dysfagia, fenytoina, hiponatremia, hipotonia, lek przeciwdepresyjny, lorazepam, napad drgawkowy, nudności, płukanie żołądka, przedłużone uwalnianie, równowaga kwasowo-zasadowa, skala Glasgow, śpiączka, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, toksyczność, torsade de pointes, Trittico CR, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie elektrofizjologiczne, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flegamina Classic o smaku malinowym 4 mg/5 ml
Przedawkowanie bromoheksyny chlorowodorku zawartego w syropie Flegamina Classic (4 mg/5 ml) manifestuje się nasileniem typowych działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, nadmierna senność, zawroty głowy, bóle głowy, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz zwiększona sekrecja oskrzelowa. W składzie syropu znajdują się również substancje pomocnicze, które w dużych dawkach mogą potęgować objawy przedawkowania: maltitol ciekły (1500 mg/5 ml) o działaniu przeczyszczającym, kwas benzoesowy (1,5 mg/5 ml) nasilający reakcje alergiczne, glikol propylenowy (3,26 mg/5 ml) wywołujący objawy neurologiczne oraz alkohol benzylowy (0,875 µg/5 ml), potencjalnie toksyczny u pacjentów z niewydolnością wątroby.
adsorbent, błąd medyczny, bromoheksyna chlorowodorek, czynność układu oddechowego, dawka terapeutyczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie mukolityczne, działanie niepożądane leku, efekt przeczyszczający, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitorowanie neurologiczne, nadmierna dawka, nadmierna senność, nawadnianie, nieumyślne przedawkowanie, objaw neurologiczny, parametr życiowy, płukanie żołądka, reakcja alergiczna, stan świadomości, toksyczne stężenie, węgiel aktywny, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie lekiem, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedawkowanie produktu leczniczego Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva, zawierającego 137 µg azelastyny chlorowodorku (odpowiednik 125 µg azelastyny) oraz 50 µg flutykazonu propionianu w dawce donosowej, może prowadzić do specyficznych objawów zależnych od drogi podania i czasu ekspozycji. Długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zalecane może skutkować czasowym zahamowaniem czynności nadnerczy, objawiającym się zaburzeniami wydzielania kortyzolu, które ustępują zwykle w ciągu kilku dni po redukcji dawki. Badania kliniczne wykazały, że nawet dawka flutykazonu propionianu donosowo do 2 mg (10-krotnie wyższa niż zalecana) stosowana dwukrotnie na dobę przez 7 dni nie powodowała dysfunkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza u zdrowych ochotników. W przypadku przypadkowego doustnego spożycia produktu mogą wystąpić objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, splątanie, śpiączka, tachykardia oraz niedociśnienie, związane głównie z działaniem azelastyny chlorowodorku.
azelastyny chlorowodorek, ciśnienie tętnicze, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, kortyzol w osoczu, leczenie objawowe, niedociśnienie, odtrutka, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja narządów, płukanie żołądka, podanie donosowe, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, wydzielanie kortyzolu, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orlifique 0,1 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie preparatu Orlifique, zawierającego 0,10 mg lewonorgestrelu oraz 0,02 mg etynyloestradiolu, nie jest związane z poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi, jednak wymaga uwagi klinicznej. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, oraz objawy ginekologiczne, w tym niewielkie krwawienia z pochwy i krwawienia z odstąpienia, które mogą wystąpić nawet u dziewcząt przed pierwszą miesiączką. Brak jest doniesień o ciężkich lub zagrażających życiu skutkach, co wskazuje na stosunkowo łagodny przebieg przedawkowania tego doustnego środka antykoncepcyjnego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alpragen 1 mg
Przedawkowanie alprazolamu, podobnie jak innych benzodiazepin, manifestuje się spektrum objawów od senności i splątania w lekkich przypadkach, przez ataksję, hipotonię i zaburzenia oddychania w umiarkowanych i ciężkich, aż po śpiączkę i zgon w skrajnych sytuacjach, zwłaszcza przy współistniejącym spożyciu innych substancji depresyjnych OUN, w tym alkoholu. Kluczowe jest monitorowanie funkcji życiowych, w tym oddechu, tętna i ciśnienia tętniczego, oraz zapewnienie drożności dróg oddechowych i odpowiedniego nawodnienia. W przypadku przytomnych pacjentów możliwe jest wywołanie wymiotów do 1 godziny od przyjęcia leku, natomiast u nieprzytomnych wskazane jest płukanie żołądka z zabezpieczeniem dróg oddechowych oraz podanie węgla aktywowanego, z ewentualnym zastosowaniem środka przeczyszczającego.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepina, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diureza wymuszona, drgawki, drożność dróg oddechowych, flumazenil, hemodializa, hipotensja, hipotonia, letarg, monitoring funkcji życiowych, padaczka, płukanie żołądka, przedawkowanie alprazolamu, sedacja głęboka, śpiączka, splątanie, substancja depresyjna, węgiel aktywowany, zaburzenie układu oddechowego, zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego