Przedawkowanie
Sunitinib Synthon 50 mg

Przedawkowanie sunitynibu, dostępnego w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, stanowi poważny stan kliniczny bez swoistej odtrutki. Leczenie opiera się na standardowych procedurach podtrzymujących funkcje życiowe oraz eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej, takich jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, szczególnie w pierwszych godzinach po przyjęciu leku. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie typowych działań niepożądanych sunitynibu, w tym zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie, niewydolność serca), metaboliczne (hipoglikemia, hiperkalemia, hiponatremia), skórne (zespół ręka-stopa, przebarwienia), neurologiczne (bóle głowy, zaburzenia świadomości) oraz zaburzenia funkcji wątroby i nerek (podwyższone enzymy wątrobowe, wzrost kreatyniny, niewydolność narządowa). Ryzyko i nasilenie objawów korelują z wielkością przyjętej dawki.

Przedawkowanie leku Sunitinib Synthon

Przedawkowanie sunitynibu stanowi poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Lek Sunitinib Synthon, dostępny w postaci kapsułek twardych w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawiera sunitynibu jabłczan w ilości odpowiadającej odpowiednio 12,5 mg, 25 mg lub 50 mg sunitynibu jako substancji czynnej. W przypadku przedawkowania tego preparatu nie istnieje swoista odtrutka, która mogłaby bezpośrednio zniwelować skutki przyjęcia nadmiernej dawki leku.1

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania sunitynibu opiera się na zastosowaniu standardowych procedur i środków wspomagających. Postępowanie terapeutyczne powinno być ukierunkowane na podtrzymanie funkcji życiowych i zwalczanie objawów klinicznych wynikających z przedawkowania.2

W przypadku niedawnego przyjęcia nadmiernej dawki leku, można rozważyć eliminację niewchłoniętej jeszcze substancji czynnej poprzez:

  • Wywołanie wymiotów – metoda stosowana w pierwszych godzinach po spożyciu, gdy lek może znajdować się jeszcze w żołądku
  • Płukanie żołądka – procedura wykonywana w warunkach szpitalnych, mająca na celu mechaniczne usunięcie niewchłoniętej substancji

3

Objawy przedawkowania

Zgłaszano przypadki przedawkowania sunitynibu, przy czym należy podkreślić, że niektóre z nich wiązały się z występowaniem działań niepożądanych, które są spójne ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowania tego leku. Oznacza to, że objawy przedawkowania mogą stanowić nasilenie typowych działań niepożądanych obserwowanych podczas standardowej terapii sunitynibem.4

Objawy przedawkowania Opis Związek z dawką
Nasilenie typowych działań niepożądanych Intensyfikacja działań niepożądanych charakterystycznych dla sunitynibu, w tym zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne Wzrasta wraz z wielkością przyjętej dawki
Objawy ze strony układu pokarmowego Nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, potencjalnie o większym nasileniu niż podczas standardowej terapii Mogą wystąpić nawet przy nieznacznym przedawkowaniu
Zaburzenia hematologiczne Nasilona neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość Ryzyko wzrasta wraz z wielkością dawki
Zaburzenia kardiologiczne Wydłużenie odstępu QT, inne zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca Zależne od przyjętej dawki, mogą wystąpić przy znacznym przedawkowaniu
Zaburzenia metaboliczne Hipoglikemia, hiperkalemia, hiponatremia Mogą wystąpić przy różnych poziomach przedawkowania
Reakcje skórne Nasilone zmiany skórne, zespół ręka-stopa, przebarwienia skóry i włosów Mogą nasilać się wraz z dawką
Zaburzenia neurologiczne Bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia świadomości Mogą wystąpić przy różnych poziomach przedawkowania
Zaburzenia funkcji wątroby i nerek Podwyższone wartości enzymów wątrobowych, kreatyniny, niewydolność narządowa Ryzyko wzrasta znacząco przy wysokich dawkach

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

U pacjentów z podejrzeniem przedawkowania sunitynibu należy przeprowadzić dokładne monitorowanie parametrów życiowych, badań laboratoryjnych oraz funkcji najważniejszych narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na funkcję układu krwiotwórczego, wątroby, nerek oraz układu sercowo-naczyniowego, gdyż te układy są najbardziej narażone na toksyczne działanie leku w przypadku przedawkowania.5

Należy pamiętać, że ze względu na stosunkowo długi okres półtrwania sunitynibu, objawy przedawkowania mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, wymagając przedłużonego monitorowania stanu pacjenta oraz terapii wspomagającej. W związku z tym, pacjenci po przedawkowaniu sunitynibu powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją medyczną przez odpowiednio długi okres.6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl