Przedawkowanie
Maxipulmon 3 mg/ml

Przedawkowanie butamiratu cytrynianu (Maxipulmon) prowadzi do toksycznych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego, takich jak senność, nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze. Objawy te mogą występować pojedynczo lub w kombinacji, a ich nasilenie zależy od dawki leku. Warto podkreślić, że niedociśnienie tętnicze wymaga szczególnej uwagi, ze względu na potencjalny wpływ butamiratu na regulację naczyniową. Diagnostyka powinna obejmować ocenę stanu świadomości, parametrów życiowych oraz równowagi wodno-elektrolitowej.

Substancja czynna
Kategoria leku

Przedawkowanie butamiratu cytrynianu (Maxipulmon, 3 mg/ml, syrop)

Przedawkowanie produktu leczniczego Maxipulmon (butymirat cytrynian) może prowadzić do wystąpienia szeregu objawów niepożądanych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i odpowiedniego postępowania klinicznego. Butymirat cytrynian w dawkach przekraczających zalecane może powodować efekty toksyczne, które manifestują się głównie zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi. 1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie Maxipulmonu charakteryzuje się występowaniem kilku charakterystycznych objawów klinicznych, które mogą rozwinąć się w różnym nasileniu zależnie od przyjętej dawki. Do najczęściej obserwowanych należą: senność, nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy oraz niedociśnienie tętnicze. Objawy te mogą wystąpić zarówno pojedynczo, jak i w kombinacji, co wymaga kompleksowego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego. 2

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku rozpoznania przedawkowania Maxipulmonu należy wdrożyć standardowe postępowanie doraźne. Zaleca się przeprowadzenie płukania żołądka, szczególnie w przypadku niedawnego przyjęcia leku. Istotnym elementem terapii jest również podanie węgla aktywnego, który adsorbuje substancję czynną i ogranicza jej wchłanianie z przewodu pokarmowego. Pacjenci wymagają ciągłego monitorowania parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego, które może ulec obniżeniu. W razie konieczności należy prowadzić leczenie podtrzymujące podstawowe funkcje życiowe. Należy zaznaczyć, że nie istnieje specyficzne antidotum dla butamiratu cytrynianu, co podkreśla znaczenie szybkiego wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego. 3

Tabela objawów przedawkowania

Objaw Opis Mechanizm Postępowanie
Senność Nadmierna ospałość, zaburzenia świadomości, trudności w utrzymaniu czuwania Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy Monitorowanie stanu świadomości, w ciężkich przypadkach zabezpieczenie drożności dróg oddechowych
Nudności Uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu z tendencją do wymiotów Podrażnienie ośrodka wymiotnego w pniu mózgu Leczenie objawowe, nawodnienie
Wymioty Gwałtowne opróżnianie zawartości żołądka Bezpośrednia stymulacja ośrodka wymiotnego Kontrola równowagi wodno-elektrolitowej, nawodnienie
Biegunka Częste oddawanie luźnych stolców Przyspieszenie perystaltyki jelit Nawodnienie, kontrola elektrolitów
Zawroty głowy Uczucie wirowania lub niestabilności Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy i układ przedsionkowy Bezpieczne ułożenie pacjenta, zapobieganie upadkom
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych Potencjalny wpływ na regulację naczyniową Pozycja leżąca z uniesionymi nogami, płynoterapia, monitoring parametrów życiowych

Schemat postępowania w przedawkowaniu

W przypadku pacjentów z podejrzeniem przedawkowania Maxipulmonu należy wdrożyć następujący algorytm postępowania:

  1. Ocena stanu klinicznego – ocena podstawowych parametrów życiowych, stanu świadomości oraz nasilenia objawów przedawkowania
  2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w przypadku niedawnego spożycia leku (do 1-2 godzin) należy rozważyć płukanie żołądka
  3. Podanie węgla aktywnego – standardowa dawka dla dorosłych wynosi 50-100 g, dla dzieci 1-2 g/kg masy ciała
  4. Leczenie objawowe:
  5. Monitorowanie – regularna kontrola parametrów życiowych, stanu neurologicznego, równowagi wodno-elektrolitowej

Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie przedawkowania Maxipulmonu ma charakter wyłącznie objawowy i podtrzymujący. Należy kontynuować obserwację pacjenta do ustąpienia objawów toksycznych. 4

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl