łysienie
Łysienie to proces utraty włosów, który może występować jako zjawisko fizjologiczne (np. łysienie androgenowe) lub patologiczne. W aspekcie medycznym rozróżnia się kilka typów łysienia, w tym androgenowe, plackowate, bliznowaciejące oraz telogenowe.
Łysienie androgenowe (AGA) jest najczęstszą postacią, dotykającą nawet 70% mężczyzn i 40% kobiet w ciągu życia. Charakteryzuje się ono postępującym przerzedzeniem włosów w okolicy czołowo-ciemieniowej u mężczyzn oraz rozlanym przerzedzeniem w części centralnej skalpu u kobiet. W patogenezie kluczową rolę odgrywa dihydrotestosteron (DHT) oraz czynniki genetyczne.
Łysienie plackowate (alopecia areata) ma podłoże autoimmunologiczne i objawia się nagłym pojawieniem się ognisk wyłysienia o gładkiej powierzchni. Choroba może dotyczyć różnych obszarów owłosionej skóry głowy, a w skrajnych przypadkach prowadzić do utraty wszystkich włosów (alopecia universalis).
Diagnostyka łysienia obejmuje badanie trichoskopowe, ocenę profilu hormonalnego oraz w wybranych przypadkach biopsję skóry. Leczenie zależy od typu łysienia i może obejmować farmakoterapię (finasteryd, minoksydil, kortykosteroidy), fototerapię, immunoterapię oraz metody zabiegowe, takie jak przeszczep włosów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aromek 2,5 mg
Lek Aromek zawierający letrozol w dawce 2,5 mg jest generalnie dobrze tolerowany w terapii zaawansowanego raka piersi, zarówno w leczeniu pierwszego i drugiego rzutu, jak i w przedłużonym leczeniu uzupełniającym po tamoksyfenie. Działania niepożądane występują u około 33% pacjentek, z najczęstszymi objawami takimi jak uderzenia gorąca (≥1/10), nudności, wymioty, łysienie oraz bóle kostno-mięśniowe (≥1/100 do <1/10). Objawy te są związane z farmakologicznym hamowaniem syntezy estrogenów. Inne często obserwowane działania to zmęczenie, obrzęki obwodowe, bóle głowy, zawroty głowy, depresja, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. niestrawność, zaparcia, biegunka), wysypki skórne oraz zmiany w apetycie i metabolizmie lipidów (wzrost cholesterolu). Rzadziej występują poważniejsze incydenty naczyniowe, takie jak zakrzepica żył i tętnic, zator płucny czy udar niedokrwienny mózgu.
astenia, biegunka, ból głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, depresja, duszność, dyspepsja, hipercholesterolemia, kołatanie serca, krwawienie z pochwy, leczenie uzupełniające, letrozol, leukopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk obwodowy, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, rak piersi, suchość błon śluzowych, suchość pochwy, synteza estrogenów, tachykardia, tamoksyfen, udar mózgu, udar niedokrwienny, uderzenia gorąca, zaburzenia pamięci, zaćma, zakrzepica tętnicza, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatorowość płucna, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Jelfa 50 mg
Kaptopryl (Captopril Jelfa) w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jako inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna oraz małopłytkowość, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Często obserwuje się zaburzenia snu, dysgeuzję, zawroty głowy oraz suchy, uporczywy kaszel charakterystyczny dla inhibitorów ACE, który może wymagać przerwania terapii. Rzadko występują incydenty naczyniowo-mózgowe, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Wśród działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego dominują nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka, a także rzadziej zapalenie jamy ustnej i owrzodzenia aftowe. Bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, a także poważne powikłania płucne, w tym eozynofilowe zapalenie płuc.
anoreksja, artralgia, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dławica piersiowa, duszność, dysgeusia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, inhibitor ACE, kołatanie serca, łysienie, małopłytkowość, mialgia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Biernackiego, oliguria, pancytopenia, pokrzywka, poliuria, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia snu, zapalenie języka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neoparin 20 mg/0,2 ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna preparatu Neoparin, została przebadana klinicznie na ponad 15 000 pacjentach, potwierdzając jej profil bezpieczeństwa w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej oraz ostrych zespołów wieńcowych. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania: profilaktyka – 4000 j.m. (40 mg) s.c. raz/dobę; leczenie zakrzepicy – 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 h lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz/dobę; niestabilna dławica piersiowa – 100 j.m./kg mc. co 12 h; świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem ST – bolus 3000 j.m. (30 mg) i następnie 100 j.m./kg mc. co 12 h. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (do 4,2% u pacjentów chirurgicznych), małopłytkowość, trombocytoza oraz reakcje alergiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, krwiak okołordzeniowy oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGRP).
aminotransferaza, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, deficyt neurologiczny, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzki w miejscu wstrzyknięcia, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Bikalutamid – Działania niepożądane
Bikalutamid, niesteroidowy antyandrogen stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość (≥1/10), zawroty głowy (≥1/10), uderzenia gorąca (≥1/10), bóle brzucha, zaparcia i nudności (≥1/10), krwiomocz (≥1/10), ginekomastię i tkliwość piersi (≥1/10), osłabienie i obrzęki (≥1/10). Często występują także zmniejszenie apetytu, depresja, zmniejszenie libido, senność, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, hepatotoksyczność, żółtaczka, hipertransaminazemia, łysienie, wysypka, suchość skóry, świąd oraz zaburzenia erekcji (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się reakcje nadwrażliwości, śródmiąższową chorobę płuc, niewydolność wątroby, nadwrażliwość na światło (≥1/10 000 do <1/1 000). Wydłużenie odstępu QT o nieznanej częstości stanowi istotne ryzyko arytmii. Działania te mogą znacząco wpływać na jakość życia pacjentów i wymagają szczegółowej oceny klinicznej oraz monitorowania.
agonista LHRH, bikalutamid, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, depresja, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipertransaminazemia, impotencja, krwiomocz, łysienie, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy antyandrogen, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość skóry, świąd, tkliwość piersi, uderzenia gorąca, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml
Kabazytaksel, stosowany w leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa oparty na danych z trzech dużych badań klinicznych (TROPIC, PROSELICA, CARD) obejmujących 1092 pacjentów. Lek podawany był w dawce 25 mg/m² co 3 tygodnie wraz z prednizonem lub prednizolonem, średnio przez 6-7 cykli. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość (99,0%), leukopenia (93,0%), neutropenia (87,9%) oraz trombocytopenia (41,1%). Działania niepożądane o stopniu ≥3 obejmowały neutropenię (73,1%), leukopenię (59,5%), niedokrwistość (12,0%), gorączkę neutropeniczną (8,0%) i biegunkę (4,7%). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych dotyczyło około 18-20% pacjentów, najczęściej z powodu krwiomoczu, zmęczenia i neutropenii.
antybiotykoterapia profilaktyczna, arytmia, astenia, biegunka, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, duszność, gorączka neutropeniczna, hiperglikemia, hipoglikemia, kabazytaksel, krwiomocz, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, premedykacja, profil bezpieczeństwa, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, skala CTCAE, tachykardia, terminologia MedDRA, trombocytopenia, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abagat 75 mg
Dabigatran eteksylan, stosowany w dawkach 150 mg lub 220 mg na dobę, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 35 000 pacjentów, w tym 6 684 leczonych w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, występujące u około 14% pacjentów, z dużymi krwawieniami obserwowanymi u mniej niż 2%. Krwawienia mogą mieć różne lokalizacje, w tym z błon śluzowych przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego, i mogą stanowić zagrożenie życia. W badaniach porównawczych z enoksaparyną częstość dużych krwawień wynosiła 1,3-1,8% dla dabigatranu i 1,5% dla enoksaparyny, a każde krwawienie występowało u około 13,8% pacjentów. Ryzyko krwawienia jest zwiększone u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, stosujących leki wpływające na hemostazę lub silne inhibitory P-glikoproteiny. W przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu – idarucyzumab.
agranulocytoza, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylan, dysfagia, enoksaparyna, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, hiperbilirubinemia, inhibitor P-glikoproteiny, krwawienie, krwiak wewnątrzstawowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, łysienie, małopłytkowość, nefropatia przeciwzakrzepowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, zespół ciasnoty międzypowięziowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thyrozol 10 mg
Lek Thyrozol, zawierający tiamazol, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym powikłaniem są zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytoza występująca w 0,3-0,6% przypadków, która może pojawić się nawet po kilku tygodniach lub miesiącach terapii i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Bardzo rzadko obserwuje się trombocytopenię, pancytopenię oraz uogólnioną limfadenopatię. Rzadko może wystąpić autoimmunologiczny zespół insulinowy z hipoglikemią, zaburzenia smaku, zapalenie nerwu, polineuropatia, zapalenie naczyń, ostry obrzęk ślinianki, ostre zapalenie trzustki oraz żółtaczka cholestatyczna i toksyczne zapalenie wątroby, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Należy różnicować objawy cholestazy z zaburzeniami wywołanymi nadczynnością tarczycy, takimi jak podwyższenie GGTP i fosfatazy alkalicznej.
agranulocytoza, autoimmunologiczny zespół insulinowy, ból stawów, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotranspeptydaza, gorączka polekowa, limfadenopatia uogólniona, łysienie, nadczynność tarczycy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, polineuropatia, skórna reakcja alergiczna, terapia tyreostatyczna, Thyrozol, tiamazol, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uogólnione zapalenie skóry, zaburzenie smaku, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard 10 10 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z których 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje alergiczne, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym bóle mięśni, stawów, skurcze mięśni), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) i kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz anafilaksję. U dzieci i młodzieży (wiek 10-17 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, a najczęstszymi działaniami są infekcje.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, infekcja, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, szumy uszne, wymioty, wysypka, wzdęcie, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketokonazol 200 mg
Ketokonazol Polfarmex w dawce 200 mg/dobę wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejsze klinicznie jest hepatotoksyczne działanie leku. U około 10% pacjentów obserwuje się niewielkie podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby podczas terapii. Poważne uszkodzenie wątroby występuje rzadko (1 na 10 000 pacjentów) i objawia się żółtaczką, ciemnym moczem, odbarwionymi stolcami oraz objawami ogólnymi, takimi jak świąd skóry i bóle brzucha. Szczególnie narażone na hepatotoksyczność są kobiety oraz osoby powyżej 40 roku życia. Ponadto, ketokonazol wpływa na układ endokrynny, powodując przemijające obniżenie stężenia testosteronu w osoczu przez 4-6 godzin po podaniu dawki 200 mg, bez trwałych zmian przy długotrwałym stosowaniu. Dawkowanie powyżej 400 mg/dobę wiąże się z ryzykiem wystąpienia przemijającej ginekomastii i oligospermii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie śródczaszkowe, dysfagia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, gorączka z dreszczami, hepatotoksyczność, impotencja, ketokonazol, łysienie, nieregularne miesiączkowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, senność, światłowstręt, testosteron, trombocytopenia, układ endokrynny, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Endovelle 2 mg
Endovelle (dienogest 2 mg) wykazuje profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w początkowych miesiącach terapii i ulegają złagodzeniu z czasem. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (9,0%), dyskomfort piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%). Zmiany w profilu krwawień menstruacyjnych są powszechne, z obserwowanym wzrostem odsetka pacjentek z brakiem miesiączki z 1,7% w pierwszym 90-dniowym okresie do 28,2% w czwartym okresie referencyjnym, a jednoczesnym spadkiem częstości przedłużonych krwawień z 38,3% do 4,0%. Zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, nerwowość, utrata libido, lęk czy depresja, występują rzadziej, jednak wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentek z historią zaburzeń psychicznych.
biegunka, BMD odcinka lędźwiowego, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, brak miesiączki, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, hirsutyzm, kandydoza pochwy, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, krwawienie menstruacyjne, kurcz mięśni, łamliwość paznokci, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienie, nudności, obniżony nastrój, przedłużone krwawienie, rzadkie krwawienie, stwardnienie piersi, suche oko, szumy uszne, torbiel jajnika, trądzik, uderzenia gorąca, utrata libido, wzmożona potliwość, zaburzenie pigmentacji, zakażenie dróg moczowych, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie dziąseł, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta, jest antagonistą kanałów wapniowych o szerokim zastosowaniu klinicznym, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, klasyfikowaną od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Objawy neurologiczne, takie jak senność i zawroty głowy, oraz naczyniorozszerzające reakcje sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, dominują w początkowej fazie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, czy reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu (np. zespół Stevensa-Johnsona).
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 6 6 mg
GlimeHexal 6 mg, zawierający glimepiryd, może powodować szereg działań niepożądanych, w tym rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne takie jak małopłytkowość, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Ciężka małopłytkowość z liczbą płytek poniżej 10 000/µl oraz plamica małopłytkowa występują z nieznaną częstością. Reakcje nadwrażliwości, w tym leukoklastyczne zapalenie naczyń, mogą prowadzić do duszności, spadku ciśnienia tętniczego i wstrząsu. Hipoglikemia, choć rzadka, może mieć ciężki przebieg i zależy od indywidualnych czynników pacjenta. Przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy oraz zaburzenia smaku również zostały odnotowane.
agranulocytoza, biegunka, ciężka małopłytkowość, działanie niepożądane, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hemoliza, hipoglikemia, hiponatremia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, przemijające zaburzenia widzenia, reakcja krzyżowa, sulfonylomocznik, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aphtin 200 mg/g
Produkt leczniczy Aphtin (200 mg/g roztwór do stosowania w jamie ustnej) zawierający czteroboran sodu (Natrii tetraboras) nie wykazuje dotychczas przypadków przedawkowania, jednak długotrwałe stosowanie miejscowe może prowadzić do wchłonięcia substancji do krwioobiegu i wywołania objawów toksycznych. Przedawkowanie manifestuje się objawami ze strony układu pokarmowego (brak łaknienia, wymioty, biegunki), skóry (wysypki, łysienie), ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, drgawki) oraz układu krwiotwórczego (niedokrwistość). Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowego zaprzestania stosowania leku i konsultacji lekarskiej.
absorpcja ogólnoustrojowa, biegunka, brak łaknienia, czteroboran sodu, drgawki, działanie niepożądane, erytrocyt, funkcje życiowe, hemoglobina, jama ustna, krwioobieg, łysienie, neurotoksyczność, niedokrwistość, objawy toksyczne, przewód pokarmowy, splątanie, układ krwiotwórczy, uszkodzenie OUN, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie połykania, związek boru - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trund 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Trund dostępnego w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 3416 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Profil ten jest spójny we wszystkich grupach wiekowych, jednak u dzieci i młodzieży (4-16 lat) częściej występują wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresja (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu, oraz na potencjalne poważne powikłania hematologiczne, takie jak pancytopenia i zahamowanie czynności szpiku, wymagające monitorowania morfologii krwi.
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, ból głowy, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, napad częściowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, szpik kostny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychotyczne, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxylamine Biofarm 25 mg
Doksylamina w postaci wodorobursztynianu (substancja czynna preparatu Doxylamine Biofarm, 25 mg) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o łagodnym i przemijającym przebiegu, najczęściej występujących w początkowym okresie terapii. Dominującymi objawami są senność oraz efekty przeciwcholinergiczne, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilone wydzielanie oskrzelowe i zawroty głowy. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 65 roku życia, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone ze względu na współistniejące schorzenia i politerapię. W tej grupie zaleca się redukcję dawki i ścisłe monitorowanie stanu klinicznego.
agranulocytoza, aktywność przeciwcholinergiczna, alergiczne zapalenie skóry, biegunka, diplopia, drgawki, drżenie mięśniowe, duszność, dyspepsja, hemoliza krwinek czerwonych, koszmary senne, kserostomia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, paradoksalne pobudzenie, parestezja, podwójne widzenie, suchość jamy ustnej, szum w uszach, tinnitus, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wydzielanie śluzu w oskrzelach, wysypka skórna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pozapiramidowe, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bicardef 5 mg 5 mg
Bisoprolol fumaran w dawce 5 mg (Bicardef) może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, najczęściej pojawiające się na początku terapii i ustępujące w ciągu 1-2 tygodni. Do często obserwowanych należą zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Niezbyt często występują bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, pogorszenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie mięśni i kurcze mięśni. Rzadko obserwuje się podwyższenie triglicerydów, reakcje alergiczne skóry, zaburzenia potencji, podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), zapalenie wątroby, upośledzenie słuchu oraz alergiczny nieżyt nosa. Bardzo rzadko mogą wystąpić zapalenie spojówek i utrata włosów.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, enzymy wątrobowe, halucynacja, hipertriglicerydemia, kurcz mięśniowy, laktoza jednowodna, łuszczyca, łysienie, miopatia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedosłuch, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, nudności, POChP, reakcja alergiczna, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levetiracetam Stada 100 mg/ml
Lewetyracetam, stosowany w terapii padaczki, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, który jest stosunkowo spójny w różnych grupach wiekowych i wskazaniach klinicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy. W układzie nerwowym dominują senność i ból głowy (>1/10), a także drgawki, zaburzenia równowagi, ataksja, parestezje i encefalopatia, która jest odwracalna po przerwaniu leczenia. Zaburzenia psychiczne obejmują depresję, agresję, lęk i bezsenność, z rzadkimi przypadkami prób samobójczych i zaburzeń psychotycznych. W układzie żołądkowo-jelitowym często występują ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a rzadziej zapalenie trzustki. Ponadto, mogą pojawić się małopłytkowość, leukopenia, wysypka, reakcje nadwrażliwości (w tym zespół DRESS), nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych oraz rzadkie przypadki niewydolności wątroby. Wśród działań ogólnych często zgłaszana jest astenia, a w układzie mięśniowo-szkieletowym rzadko rabdomioliza, szczególnie u pacjentów japońskich.
agranulocytoza, ataksja, biegunka, ból głowy, choreoatetoza, drżenie, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, test wątrobowy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie chodu, zaburzenie koncentracji uwagi, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Pemetreksed – Działania niepożądane
Pemetreksed, stosowany w terapii onkologicznej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniego postępowania. Najczęściej obserwowane efekty uboczne obejmują mielosupresję manifestującą się niedokrwistością, neutropenią, leukopenią oraz trombocytopenią, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zakażenia oportunistyczne i sepsa. Toksyczność żołądkowo-jelitowa objawia się jadłowstrętem, nudnościami, wymiotami, biegunką, zaparciami oraz zapaleniem błon śluzowych, co może znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Nefrotoksyczność, manifestująca się wzrostem poziomu kreatyniny i obniżeniem GFR, wymaga regularnej oceny funkcji nerek oraz odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, pemetreksed może powodować wzrost aktywności aminotransferaz, łysienie, zmęczenie, wysypki skórne, w tym rzadkie, ale zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i martwicę rozpływną naskórka, a także neuropatię obwodową i zaburzenia neurologiczne.
aminotransferaza, aminotransferazy, białe krwinki, biegunka, bilirubina, czynnik krzepnięcia, czynnik wzrostu, dyspepsja, erytropoetyna, filtracja kłębuszkowa, G-CSF, gorączka neutropeniczna, hemoglobina, jadłowstręt, klirens kreatyniny, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas foliowy, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, łysienie, martwica rozpływna naskórka, mielosupresja, nefrotoksyczność, neuropatia, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość, niedożywienie, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemetreksed, płytki krwi, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, rumień, sepsa, świąd, system MedDRA, szpik kostny, toksyczność żołądkowo-jelitowa, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, witamina B12, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia smaku, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błon śluzowych, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczanie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Colchican 0,5 mg
Colchican, zawierający kolchicynę w dawce 0,5 mg, wykazuje bardzo wysoką częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, biegunki oraz bóle brzucha (≥1/10). Objawy te mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i są często pierwszym sygnałem przedawkowania. Poza tym, obserwacje postmarketingowe wskazują na poważne, choć rzadkie, powikłania hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niewydolność szpiku kostnego, anemia aplastyczna, hemolityczna, pancytopenia oraz trombocytopenia, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku oraz interwencji medycznej. Dodatkowo, kolchicyna może wywoływać neuromiopatię, zawroty głowy, hepatotoksyczność, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia dermatologiczne (świąd, purpura, łysienie) oraz poważne powikłania mięśniowo-szkieletowe, takie jak rabdomioliza, które mogą prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, biegunka, ból brzucha, Colchican, dysfunkcja nerek, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, kolchicyna, łysienie, miopatia, morfologia krwi, nadwrażliwość, neuromiopatia, niewydolność szpiku kostnego, nudności, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, pieczenie skóry, purpura, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schorzenia paznokci, świąd, tabletka powlekana, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Epirubicyna chlorowodorek (stężenie 2 mg/ml, Epimedac) jest lekiem przeciwnowotworowym charakteryzującym się wysokim ryzykiem działań niepożądanych, które występują u ponad 10% pacjentów. Najczęstsze powikłania to mielosupresja (leukopenia, granulocytopenia, neutropenia, niedokrwistość, gorączka neutropeniczna, trombocytopenia), zapalenie błon śluzowych, nudności, wymioty, biegunka, łysienie (60-90% pacjentów), zakażenia oraz kardiotoksyczność manifestująca się częstoskurczem komorowym, blokami przedsionkowo-komorowymi, bradykardią i zastoinową niewydolnością serca. Mielosupresja może prowadzić do poważnych infekcji, zwłaszcza przy dużych dawkach, a ciężka neutropenia (<500 neutrofilów/mm³ przez <7 dni) jest odwracalna, lecz wymaga monitorowania i czasem hospitalizacji. Kardiotoksyczność wymaga regularnej oceny funkcji serca, w tym frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF). Ponadto, często obserwuje się działania skórne (wysypka, świąd, pigmentacje), zaburzenia układu moczowego (chromaturia, bolesne oddawanie moczu) oraz reakcje anafilaktyczne i miejscowe reakcje po podaniu dopęcherzowym.
arytmia, astenia, azoospermia, bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego, biegunka, blok odnóg pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak miesiączki, choroba zakrzepowo-zatorowa, chromaturia, częstomocz, częstoskurcz komorowy, dreszcze, dysuria, epirubicyna chlorowodorek, frakcja wyrzutowa lewej komory, gorączka, gorączka neutropeniczna, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, łysienie, martwica tkanek, mielosupresja, nadmierna pigmentacja skóry, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, nadżerka błony śluzowej, nagłe zaczerwienienie twarzy, nawrót objawów popromiennych, neutropenia, niedokrwistość, nieprawidłowości EKG, nudności, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka mieloblastyczna, ostra białaczka szpikowa, owrzodzenie żołądka, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wymioty, zakażenie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherza, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zator, zator tętnicy, złe samopoczucie