loratadyna
Loratadyna to lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, stosowany głównie w leczeniu objawów alergicznego nieżytu nosa oraz pokrzywki. Charakteryzuje się długim czasem działania (24 godziny), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. W przeciwieństwie do starszych leków przeciwhistaminowych, loratadyna w niewielkim stopniu przenika przez barierę krew-mózg, dzięki czemu wykazuje minimalne działanie sedatywne.
Mechanizm działania loratadyny polega na selektywnym blokowaniu obwodowych receptorów H1, co hamuje wydzielanie mediatorów zapalnych, w tym histaminy. Lek jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez cytochrom P450 CYP3A4 i CYP2D6, do aktywnego metabolitu – desloratadyny. Eliminacja następuje głównie z moczem i kałem.
Loratadyna jest zwykle dobrze tolerowana, a najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zmęczenie i suchość w jamie ustnej. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz przy jednoczesnym podawaniu inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol czy erytromycyna, gdyż może to prowadzić do zwiększenia stężenia leku w osoczu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Flonidan 10 mg
Loratadyna (Flonidan 10 mg) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi u dorosłych i młodzieży, gdzie działania niepożądane występowały u 2% pacjentów przy dawce 10 mg/dobę stosowanej w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywce idiopatycznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (1,2%), bóle głowy (0,6%), zwiększone łaknienie (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). Rzadkie, ale istotne działania obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), drgawki, tachykardię, zaburzenia czynności wątroby oraz zmiany skórne. Profil bezpieczeństwa u dzieci (2-12 lat) różni się nieco, z częstszym występowaniem bólów głowy (2,7%), nerwowości (2,3%) i uczucia zmęczenia (1%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, bezsenność, ból głowy, drgawki, farmakonadzór, loratadyna, łysienie, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, uczucie zmęczenia, wysypka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Loratan pro 10 mg
LORATAN pro to lek przeciwhistaminowy zawierający 10 mg loratadyny w formie kapsułek miękkich o charakterystycznym ciemnoniebieskim, owalnym kształcie i gładkiej powierzchni. Substancją pomocniczą o potencjalnym znaczeniu klinicznym jest sorbitol ciekły częściowo odwodniony (70,2 mg/kapsułkę), a także barwniki: czerwień koszenilowa (E 124) i błękit patentowy (E 131). Wypełnienie kapsułki stanowią makrogol 400, glicerol, kwas solny oraz woda oczyszczona, natomiast otoczka kapsułki zawiera żelatynę, sorbitol, wspomniane barwniki oraz wodę oczyszczoną. Postać farmaceutyczna zapewnia łatwość podania doustnego oraz stabilność substancji czynnej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Flonidan 10 mg
Flonidan to preparat zawierający 10 mg loratadyny w każdej tabletce, dostępny w postaci białych lub prawie białych, okrągłych tabletek z linią podziału. Substancją pomocniczą istotną klinicznie jest laktoza jednowodna w ilości 71,3 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to skrobia kukurydziana (pełniąca funkcję wypełniacza i środka rozsadzającego), magnezu stearynian (substancja poślizgowa) oraz skrobia żelowana (substancja wiążąca), które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne leku.
blister PVC/Aluminium, Flonidan, laktoza jednowodna, loratadyna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, środek ostrożności, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, właściwości terapeutyczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hitaxa 5 mg
Hitaxa (desloratadyna) w dawce 5 mg, w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, posiada wyraźne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – desloratadynę, a także na loratadynę, z uwagi na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, w tym mannitol (133,5 mg/tabletkę), aspartam (3 mg/tabletkę) oraz glikol propylenowy (0,75 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na aspartam), nietolerancją cukrów (z uwagi na mannitol) oraz nadwrażliwością na barwniki, które nadają tabletkom ceglastoczerwoną barwę.
aspartam, desloratadyna, fenyloketonuria, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mannitol, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja cukrów, nietolerancja substancji, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aleric Deslo Active 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active to doustny roztwór o stężeniu 0,5 mg/ml desloratadyny, będącej metabolitem loratadyny i lekiem przeciwhistaminowym II generacji. Preparat charakteryzuje się klarowną, bezbarwną formą o owocowym smaku, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu tabletek. W składzie znajdują się substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak sorbitol (150 mg/ml) i glikol propylenowy (150 mg/ml), które pełnią funkcje słodzące i rozpuszczalnikowe. Dodatkowo preparat zawiera regulatory kwasowości (sodu cytrynian, kwas cytrynowy), substancje zwiększające lepkość (hypromeloza, sorbitol ciekły) oraz aromat tutti frutti, co poprawia akceptację leku przez pacjentów.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Aleric Lora 10 mg
Aleric Lora to preparat przeciwhistaminowy dostępny w formie tabletek zawierających 10 mg loratadyny jako substancji czynnej. Tabletki są niepowlekane, białe, okrągłe, obustronnie wypukłe z rowkiem dzielącym, co ułatwia ich podział. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. celuloza mikrokrystaliczna, laktoza (63,5 mg na tabletkę), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, krospowidon, skrobia żelowana oraz kwas stearynowy, które zapewniają odpowiednią trwałość, rozpad i właściwości fizyczne leku. Obecność laktozy jest istotna dla pacjentów z jej nietolerancją.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Claritine 1 mg/ml
Claritine w postaci syropu zawiera loratadynę w stężeniu 1 mg/ml, będącą lekiem przeciwhistaminowym II generacji, stosowanym w terapii objawów alergicznych. Syrop zawiera substancje pomocnicze o istotnym znaczeniu klinicznym, takie jak sorbitol (200 mg/ml), glikol propylenowy (50 mg/ml) oraz benzoesan sodu (0,5 mg/ml). Preparat zawiera mniej niż 23 mg sodu w 5 ml, co kwalifikuje go jako produkt praktycznie „wolny od sodu”, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Kompleks substancji pomocniczych obejmuje również glicerol, sukralozę, maltitol, aromat winogronowy, substancje buforujące i chelatujące, co wpływa na stabilność, smak i właściwości farmaceutyczne syropu.
benzoesan sodu, glikol propylenowy, indeks glikemiczny, konserwant przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, maltitol, niezgodność farmaceutyczna, objawy alergii, regulator kwasowości, sorbitol, substancja buforująca, substancja chelatująca, substancja stabilizująca, substancje pomocnicze, sukraloza - Leksykon leków
Interakcje leku – Claritine Active 5 mg + 120 mg
Claritine Active zawiera loratadynę, lek przeciwhistaminowy o szerokim indeksie terapeutycznym i niskim ryzyku interakcji klinicznych, oraz pseudoefedrynę, sympatykomimetyk, który wykazuje liczne istotne interakcje farmakologiczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie pseudoefedryny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może prowadzić do przełomów nadciśnieniowych. Ponadto pseudoefedryna może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych takich jak α-metylodopa, mekamylamina, rezerpina i guanetydyna, a także zwiększać ryzyko działań niepożądanych przy łączeniu z agonistami dopaminy, pochodnymi ergotaminy, linezolidem oraz innymi sympatykomimetykami (fenylopropanolamina, fenylefryna, efedryna). Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zwiększać szybkość wchłaniania pseudoefedryny, natomiast kaolin ją zmniejsza, co wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego między podaniem tych leków.
agonista dopaminy, antybiotyk, ciśnienie tętnicze krwi, działanie przeciwnadciśnieniowe, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, linezolid, loratadyna, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, skurcz naczyń krwionośnych, układ sercowo-naczyniowy, wazokonstrykcja, zaburzenie rytmu serca, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nasometin Alergia Lora 10 mg
Loratadyna w preparacie Nasometin Alergia Lora jest zalecana w dawce 10 mg (1 tabletka) raz na dobę dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia, a także dla dzieci w wieku 6-12 lat o masie ciała powyżej 30 kg. Tabletki 10 mg nie są wskazane dla dzieci poniżej 6 lat lub o masie ciała mniejszej niż 30 kg, a skuteczność i bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 2 roku życia nie zostały ustalone. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, co ułatwia dostosowanie terapii do codziennego rytmu pacjenta, a tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Loratadyna Galena 10 mg
Loratadyna, jako lek przeciwhistaminowy o szerokim indeksie terapeutycznym, wykazuje ograniczoną liczbę klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Metabolizm loratadyny odbywa się głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, co powoduje, że inhibitory tych enzymów, takie jak cymetydyna, erytromycyna, ketokonazol, fluoksetyna czy paroksetyna, mogą zwiększać stężenie loratadyny w osoczu. Pomimo tego, badania kliniczne nie wykazały istotnych klinicznie zmian, w tym nie stwierdzono patologii w zapisie EKG, nawet przy podwyższonych stężeniach leku. Warto podkreślić, że interakcje z alkoholem nie prowadzą do nasilenia depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy, co odróżnia loratadynę od leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. Jednakże, ze względu na brak danych dotyczących populacji pediatrycznej, należy zachować ostrożność przy stosowaniu loratadyny u dzieci i młodzieży.
cymetydyna, depresja OUN, erytromycyna, fluoksetyna, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu cytochromu P450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, ritonawir, stężenie loratadyny w osoczu, zaburzenie czynności wątroby, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flonidan 10 mg
Loratadyna, substancja czynna leku Flonidan, jest trójpierścieniowym lekiem przeciwhistaminowym o częściowo wybiórczej aktywności wobec obwodowych receptorów histaminowych H1 (kod ATC: R06AX13). Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów H1, co skutkuje redukcją objawów alergicznych przy minimalnym wpływie na ośrodkowy układ nerwowy, co przekłada się na znikome działanie sedatywne i przeciwcholinergiczne w dawkach terapeutycznych. Loratadyna nie wykazuje istotnego działania na receptory H2 ani nie hamuje wychwytu noradrenaliny, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami wpływającymi na układ adrenergiczny.
blokowanie receptorów histaminowych, dawka terapeutyczna, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, elektrokardiografia, klasyfikacja ATC, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy trójpierścieniowy, loratadyna, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, receptor H1, receptor histaminowy H1, receptor histaminowy H2, układ adrenergiczny, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, wychwyt noradrenaliny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Claritine Allergy 10 mg
W przypadku kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, stosowanie loratadyny (substancji czynnej w Claritine Allergy) wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane kliniczne z ponad 1000 ciężarnych nie wykazały zwiększonego ryzyka wad rozwojowych płodu ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży i stan noworodka. Badania przedkliniczne na zwierzętach potwierdzają brak szkodliwego wpływu na procesy reprodukcyjne. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, zaleca się unikanie stosowania loratadyny w ciąży, a decyzję o terapii należy podejmować indywidualnie, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, laktacja, leczenie przeciwhistaminowe, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mleko kobiece, planowanie ciąży, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa, przenikanie leku, substancja czynna, teratogenność, wady rozwojowe płodu, wiek rozrodczy, zasada ostrożności - Leksykon leków
Interakcje leku – Nasometin Alergia Lora 10 mg
Loratadyna, substancja czynna leku Nasometin Alergia Lora, wykazuje interakcje farmakokinetyczne głównie z inhibitorami izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6, co prowadzi do umiarkowanego wzrostu stężenia loratadyny w osoczu. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z ketokonazolem, erytromycyną czy cymetydyną powoduje zwiększenie poziomu loratadyny, jednak bez istotnych klinicznie zmian, w tym bez wpływu na zapis EKG. Warto podkreślić, że badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u dzieci i młodzieży, zwłaszcza przy jednoczesnym podawaniu innych leków metabolizowanych przez te enzymy. Potencjalna konkurencja o enzymy CYP3A4/CYP2D6 z innymi lekami jest oceniana jako niska, jednak wymaga uwagi w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
antybiotyk makrolidowy, choroba wrzodowa, cymetydyna, EKG, erytromycyna, fluoksetyna, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor izoenzymu, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, populacja pediatryczna, sprawność psychomotoryczna, stężenie w osoczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hitaxa fast junior 2,5 mg
Lek Hitaxa fast junior zawiera desloratadynę w dawce 2,5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i posiada wyraźne przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na desloratadynę, loratadynę (związek macierzysty) lub na substancje pomocnicze takie jak mannitol (66,7 mg), aspartam (E951, 1,5 mg) oraz glikol propylenowy (0,375 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na aspartam), osoby wrażliwe na działanie przeczyszczające mannitolu oraz pacjentów predysponowanych do reakcji alergicznych na glikol propylenowy. Tabletki o wymiarach 6,4 mm × 2,4 mm, o specyficznej postaci farmaceutycznej, mogą być niewskazane u pacjentów z zaburzeniami połykania, kserostomią lub chorobami jamy ustnej, które utrudniają prawidłowe przyjęcie leku.
aspartam, choroba przełyku, desloratadyna, dysfagia, efekt przeczyszczający, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, kserostomia, laktacja, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mannitol, nadwrażliwość, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nasometin Alergia Lora 10 mg
Przedkliniczne badania loratadyny, substancji czynnej preparatu Nasometin Alergia Lora (10 mg loratadyny), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały klinicznie istotnych zaburzeń funkcji narządów wewnętrznych ani parametrów biochemicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego potencjału loratadyny, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego.
badania niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, narządy wewnętrzne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, właściwości kancerogenne - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na lateks – Leczenie
Alergia na lateks jest przewlekłą, nieodwracalną reakcją układu immunologicznego na białka naturalnego lateksu z drzewa Hevea brasiliensis, szczególnie istotną w środowisku ochrony zdrowia. Objawy obejmują wysypkę, świąd, obrzęk, a w ciężkich przypadkach anafilaksję zagrażającą życiu. Diagnostyka i leczenie opierają się przede wszystkim na unikaniu kontaktu z lateksem, stosowaniu leków objawowych (przeciwhistaminowych, kortykosteroidów miejscowych i systemowych) oraz przygotowaniu do szybkiego leczenia anafilaksji, w tym podaniu adrenaliny (epinefryny) w dawce 0,5-5 mcg/min dożylnie, metyloprednizolonu 50 mg co 6 godzin oraz leków rozszerzających oskrzela (metaproterenol 0,3 ml 5% roztworu w nebulizacji lub aminofilina 6 mg/kg/h). W środowiskach medycznych zaleca się tworzenie „środowisk bezpiecznych od lateksu” oraz odpowiednią identyfikację pacjentów (czerwona opaska, dokumentacja medyczna).
adrenalina, alergia na lateks, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma, autoiniektor epinefryny, choroba zawodowa, disulfiram, emolient, fototerapia, histamina, immunoterapia, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, immunoterapia swoista, intubacja, kortykosteroid, kortykosteroid systemowy, lateks naturalny, leczenie objawowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, medycyna ajurwedyjska, metyloprednizolon, omalizumab, pokrzywka, pracownik ochrony zdrowia, przeciwciało monoklonalne, psoralen, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, terapia anty-IgE, tlenoterapia, układ immunologiczny, układ odpornościowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Claritine 10 mg
Przedawkowanie loratadyny, substancji czynnej leku Claritine 10 mg, prowadzi do nasilenia objawów cholinolitycznych, w tym senności, tachykardii oraz bólu głowy. Objawy te wynikają z nasilonego działania przeciwhistaminowego na ośrodkowy układ nerwowy oraz zwiększonego napięcia układu współczulnego. W przypadku dawki przekraczającej zalecane dawkowanie terapeutyczne, obserwuje się charakterystyczną triadę objawów: nadmierną sedację, przyspieszenie czynności serca oraz silny, rozlany ból głowy, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
ból głowy, dawkowanie terapeutyczne, dializa otrzewnowa, działanie cholinolityczne, działanie przeciwhistaminowe, efekt psychoaktywny, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, loratadyna, metoda nerkozastępcza, monitorowanie pacjenta, napięcie układu współczulnego, objawy cholinolityczne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, postępowanie terapeutyczne, potencjał uzależniający, przedawkowanie loratadyny, przepływ mózgowy, sedacja, senność, tachykardia, triada objawów, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Claritine 10 mg
Claritine to lek przeciwhistaminowy dostępny w formie tabletek zawierających 10 mg loratadyny jako substancji czynnej. Każda tabletka zawiera również 71,3 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują także skrobię kukurydzianą oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniacza, środka rozsadzającego oraz substancji poślizgowej. Tabletki są białe lub prawie białe, owalne, z linią podziału ułatwiającą rozkruszenie, lecz nie służącą do dzielenia na równe dawki.
blister, cecha organoleptyczna, laktoza jednowodna, linia podziału, loratadyna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, nośnik substancji czynnej, okres ważności, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca, tabletka, tekturowe pudełko - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nasometin Alergia Lora 10 mg
Loratadyna, stosowana w dawce 10 mg w preparacie Nasometin Alergia Lora, była szeroko badana pod kątem bezpieczeństwa w ciąży, obejmując ponad 1000 kobiet ciężarnych, bez wykazania teratogenności ani toksyczności dla płodu i noworodka. Badania na zwierzętach potwierdziły brak szkodliwego wpływu na reprodukcję. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, stosowanie loratadyny w ciąży powinno być ograniczone i decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka dla matki i płodu. Loratadyna przenika do mleka matki, co może wpływać farmakologicznie na niemowlę, dlatego jej stosowanie w okresie laktacji nie jest zalecane; w razie konieczności terapii przeciwhistaminowej u kobiet karmiących należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne leczenie.
działanie farmakologiczne, działanie niepożądane loratadyny, karmienie piersią, kobieta ciężarna, leczenie objawów alergicznych, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, Nasometin Alergia Lora, objawy alergiczne, okres laktacji, płodność, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka kobiecego, toksyczność płodowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loratadyna Pylox 10 mg
Loratadyna Pylox w dawce 10 mg wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa jako lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, nie powodując klinicznie istotnych efektów sedatywnych. W badaniach klinicznych u dzieci w wieku 2-12 lat najczęściej obserwowano ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) oraz zmęczenie (1%). U dorosłych i młodzieży przy standardowej dawce 10 mg/dobę najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (1,2%), a rzadziej ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zawroty głowy, drgawki, tachykardię, nudności, suchość błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, nieprawidłową czynność wątroby, wysypkę, łysienie oraz zmęczenie. Częstość zwiększenia masy ciała pozostaje nieznana.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie diagnostyczne, drgawki, działanie niepożądane, kołatanie serca, lek przeciwalergiczny, loratadyna, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, preparat przeciwhistaminowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Zapobieganie i profilaktyka
Dermografizm, dotykający około 5% populacji, to łagodna dermatoza charakteryzująca się powstawaniem czerwonych, wypukłych śladów na skórze po lekkim ucisku, tarciu lub drapaniu, które zwykle ustępują w ciągu 15-30 minut. Kluczowe w profilaktyce jest unikanie czynników wyzwalających, takich jak mechaniczne drażnienie skóry, ciasne ubrania, ekstremalne temperatury oraz stres. Zalecana jest odpowiednia pielęgnacja skóry z użyciem łagodnych, bezzapachowych środków myjących, krótkich kąpieli w letniej wodzie, regularne stosowanie emolientów oraz utrzymanie właściwego nawodnienia organizmu. Optymalizacja środowiska, w tym stosowanie nawilżaczy powietrza i ochrona przeciwsłoneczna (SPF ≥30), również wspomaga kontrolę objawów. W terapii farmakologicznej podstawę stanowią leki przeciwhistaminowe II generacji, takie jak cetyryzyna i loratadyna, stosowane czasem w dawkach wyższych niż standardowe, z możliwością długotrwałego leczenia. W przypadkach opornych rozważa się omalizumab (dawki 150 mg i 300 mg) oraz fototerapię NB-UVB lub PUVA jako metody drugiego rzutu.
bąbel pokrzywkowy, cetyryzyna, choroba skóry, czynniki wyzwalające, dermatografizm, dermografizm, dermografizm jamy ustnej, dermografizm opóźniony, emolient, filtr przeciwsłoneczny, fototerapia, fototerapia NB-UVB, fototerapia UVB, immunoglobulina E, lek anksjolityczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, omalizumab, przeciwciało monoklonalne, sucha skóra, świąd, terapia PUVA, test prowokacyjny, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flonidan 10 mg
Przedawkowanie loratadyny (substancji czynnej Flonidanu 10 mg) objawia się nasileniem działania cholinolitycznego, manifestującym się sennością, tachykardią oraz bólami głowy. Objawy te mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga przedłużonej obserwacji klinicznej. Mechanizm toksyczności opiera się na blokadzie receptorów muskarynowych w układzie sercowo-naczyniowym oraz ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do nadmiernej senności, przyspieszenia czynności serca oraz zmian w ukrwieniu mózgu.
absorpcja leku, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie cholinolityczne, hemodializa, loratadyna, objawy cholinolityczne, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie loratadyny, przewód pokarmowy, receptory muskarynowe, senność, stan neurologiczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, ukrwienie mózgu, węgiel aktywny - Leksykon substancji czynnych
Pseudoefedryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyczna substancja czynna, jest szeroko stosowana w terapii obrzęku i przekrwienia błony śluzowej nosa. Badania toksykologiczne wykazały, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie kliniczne, co wskazuje na niski potencjał toksyczności w warunkach terapeutycznych. W badaniach skojarzeniowych z ibuprofenem, loratadyną oraz cetyryzyną nie stwierdzono synergistycznego ani addytywnego działania toksycznego, a obserwowane efekty były zgodne z farmakodynamicznym profilem poszczególnych składników. Wartości dawki stosowane w badaniach na zwierzętach sięgały nawet 30-40 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 8-11-krotnemu przekroczeniu dawek zalecanych u ludzi, bez wykazania istotnej toksyczności.
badanie niekliniczne, badanie teratogenne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa nosa, cetyryzyna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ibuprofen, lek zmniejszający przekrwienie, loratadyna, mutagenność i karcynogenność, narażenie człowieka, obrzęk błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, pseudoefedryna, pseudoefedryny chlorowodorek, siarczan pseudoefedryny, test klastogenności, test mikrojądrowy, toksyczność subchroniczna, toksyczny wpływ na płodność, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie hemodynamiczne, związek niegenotoksyczny - Leksykon substancji czynnych
Loratadyna – Działania niepożądane
Loratadyna, lek przeciwhistaminowy II generacji stosowany w dawce 10 mg/dobę, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i niską częstością działań niepożądanych, które występują u około 2% pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). U dzieci w wieku 2-12 lat dominują ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i zmęczenie (1%). Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, drgawki, tachykardię, kołatanie serca oraz nieprawidłową czynność wątroby, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również rzadkie przypadki łysienia, wysypki, zapalenia błony śluzowej żołądka oraz zwiększenia masy ciała.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, drgawka, dysfagia, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, pseudoefedryna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sympatykomimetyk, tachykardia, zaburzenie lipidowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loratan 10 mg
Lek Loratan zawiera loratadynę w dawce 10 mg i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i obejmują ból głowy, nerwowość, senność oraz zmęczenie, które występują u 1-10% pacjentów (≥1/100 do <1/10). Senność i zmęczenie mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Bezsenność występuje u 0,1-1% pacjentów (≥1/1000 do <1/100), a zawroty głowy bardzo rzadko (<1/10 000). W zakresie układu pokarmowego niezbyt często (1-10 na 1000 pacjentów) obserwuje się zwiększenie apetytu, a bardzo rzadko (<1/10 000) nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zapalenie błony śluzowej żołądka. Zaburzenia czynności wątroby oraz reakcje anafilaktyczne, wysypka, łysienie, tachykardia i kołatanie serca występują bardzo rzadko (<1/10 000), co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami wątroby i układu sercowo-naczyniowego.
bezsenność, ból głowy, działanie niepożądane, farmakoterapia, kołatanie serca, loratadyna, Loratan, łysienie, MedDRA, nerwowość, nudność, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawrót głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Claritine Allergy 10 mg
Lek Claritine Allergy w postaci tabletek zawiera 10 mg loratadyny jako substancji czynnej oraz 71,3 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na loratadynę, która może prowadzić do reakcji alergicznych o różnym nasileniu, włącznie z anafilaksją. Ponadto, istotne jest uwzględnienie nietolerancji laktozy lub galaktozemii, ze względu na obecność laktozy jednowodnej w tabletce. Linia podziału na tabletce służy jedynie ułatwieniu połknięcia, a nie dzieleniu dawki, co jest ważne dla prawidłowego dawkowania.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Claritine 10 mg
Loratadyna (Claritine 10 mg) jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, stosowanym w terapii alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W dawce 10 mg/dobę wykazuje minimalne działanie sedatywne (senność u 1,2% pacjentów), co stanowi przewagę nad lekami pierwszej generacji. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u około 2% pacjentów, najczęściej obejmując ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%), bezsenność (0,1%), zmęczenie, suchość w jamie ustnej oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Profil bezpieczeństwa u dzieci (2-12 lat) różni się nieco, z wyższą częstością bólu głowy (2,7%) i nerwowości (2,3%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezsenność, ból głowy, Claritine, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drgawki, enzym wątrobowy, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, objawy alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, właściwość uspokajająca, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Leczenie
Dermografizm, znany również jako dermografizm pokrzywkowy, to jedna z najczęstszych form pokrzywki fizykalnej, dotykająca około 5% populacji. Objawia się powstawaniem czerwonych, wypukłych linii lub bąbli pokrzywkowych w miejscu urazu mechanicznego skóry, które pojawiają się w ciągu kilku minut i zwykle ustępują samoistnie w ciągu 15-30 minut. Patogeneza opiera się na uwalnianiu histaminy i mediatorów zapalnych z mastocytów po kontakcie skóry z bodźcem, co jest reakcją immunologiczną z udziałem IgE. Diagnostyka opiera się na prostym teście klinicznym – potarciu skóry i obserwacji charakterystycznych zmian. Leczenie nie jest konieczne u pacjentów bezobjawowych, natomiast w przypadku objawowego dermografizmu stosuje się przede wszystkim leki przeciwhistaminowe H1 drugiej generacji (feksofenadyna, loratadyna, cetyryzyna, desloratadyna, lewocetyryzyna), z możliwością zwiększenia dawki do 4-krotności standardowej. W opornych przypadkach rozważa się dodanie leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji (hydroksyzyna, difenhydramina, doksepina) lub antagonistów receptorów H2 (famotydyna). Omalizumab (150-300 mg/miesiąc) jest skuteczną opcją w terapii opornej, wykazującą poprawę u 58-72% pacjentów.
antagonista receptora H2, biopsja skóry, cetyryzyna, desloratadyna, difenhydramina, doksepina, duszność, famotydyna, feksofenadyna, fototerapia, hydroksyzyna, immunoglobulina E, inhibitor leukotrienów, komórka tuczna, kortykosteroid, kromoglikan sodowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lewocetyryzyna, loratadyna, mastocytoza, mediator zapalny, omalizumab, pokrzywka fizykalna, promieniowanie UVA, promieniowanie UVB, przeciwciało monoklonalne, receptor H1, świerzb, test alergiczny, układ immunologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Loratan 10 mg
Loratan, zawierający 10 mg loratadyny w postaci kapsułek miękkich, jest lekiem przeciwhistaminowym stosowanym w objawowym leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W przypadku alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, lek łagodzi objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd, uczucie zatkania nosa oraz towarzyszące objawy oczne (łzawienie, zaczerwienienie, świąd). Loratan jest skuteczny zarówno w sezonowej, jak i całorocznej postaci tej choroby. W przewlekłej pokrzywce idiopatycznej, charakteryzującej się utrzymującymi się ponad 6 tygodni bąblami pokrzywkowymi i nasilonym świądem skóry, lek zmniejsza nasilenie objawów, poprawiając komfort pacjenta.
alergia na pleśnie, alergia na pyłki roślin, alergia na sierść zwierząt, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie nosa całoroczne, alergiczne zapalenie nosa sezonowe, bąble pokrzywkowe, kapsułki miękkie, kichanie, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łzawienie oczu, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, roztocza kurzu domowego, sorbitol, świąd skóry, wyciek z nosa, zatkany nos - Leksykon chorób i schorzeń
Kurczowe zapalenie skóry na zimno – Leczenie
Kurczowe zapalenie skóry na zimno (cold urticaria) to przewlekła alergiczna dermatoza manifestująca się bąblami pokrzywkowymi i/lub obrzękiem naczynioruchowym po ekspozycji na zimno. Podstawą leczenia jest unikanie czynników wyzwalających, takich jak kontakt z zimną wodą, zimne napoje czy niskie temperatury, oraz stosowanie nieuspokajających leków przeciwhistaminowych drugiej generacji (cetyryzyna, loratadyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna) w dawkach standardowych lub zwiększonych do 4-krotności dawki standardowej pod nadzorem lekarza. W przypadku oporności na leczenie przeciwhistaminowe zaleca się terapię omalizumabem (150-300 mg s.c. co 4 tygodnie), a także rozważenie leków drugiej linii, takich jak montelukast, cyklosporyna (3 mg/kg/dobę), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, cyproheptadyna czy ketotifen. W ciężkich zaostrzeniach dopuszcza się krótkotrwałe stosowanie doustnych kortykosteroidów (prednizon/prednizolon 0,5-1 mg/kg/dobę, max 60 mg).
adrenalina, anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, cetyryzyna, cyklosporyna, cyproheptadyna, desloratadyna, doksepina, dupilumab, feksofenadyna, hydroksyzyna, immunosupresant, ketotifen, komórka tuczna, kortykosteroid, kurczowe zapalenie skóry na zimno, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwleukotrienowy, lewocetyryzyna, loratadyna, mediator zapalny, montelukast, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka z zimna, prednizolon, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Loratan pro 10 mg
Loratadyna, stosowana w dawce 10 mg w preparacie Loratan pro (kapsułki miękkie), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w badaniach klinicznych, co wskazuje na relatywnie bezpieczny profil w kontekście aktywności wymagających koncentracji. Niemniej jednak, bardzo rzadko może wystąpić senność jako działanie niepożądane, które potencjalnie może zaburzać te zdolności. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjenta o tym ryzyku oraz zalecić obserwację własnej reakcji na lek, szczególnie podczas pierwszych dawek.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Loratan 10 mg
Loratadyna, substancja czynna leku LORATAN, jest trójpierścieniowym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1 (kod ATC: R06AX13). W przeciwieństwie do leków pierwszej generacji, loratadyna nie wykazuje ośrodkowego działania sedatywnego ani przeciwcholinergicznego w zalecanych dawkach, co eliminuje ryzyko senności i zaburzeń koncentracji. Ponadto, lek nie wpływa istotnie na receptory H2, wychwyt norepinefryny ani na czynność układu sercowo-naczyniowego, w tym na aktywność układu bodźcotwórczego serca, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa farmakodynamicznego. Długotrwałe badania kliniczne nie wykazały istotnych klinicznie zmian w parametrach życiowych, wynikach badań laboratoryjnych, badaniach fizykalnych ani zapisie EKG, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania loratadyny w terapii przewlekłej bez ryzyka kumulacji działań niepożądanych. Dzięki tym właściwościom loratadyna jest skutecznym i bezpiecznym lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, zapewniającym selektywne działanie przeciwalergiczne z minimalnym ryzykiem działań niepożądanych związanych z ośrodkowym układem nerwowym i układem sercowo-naczyniowym.
antagonista receptorów histaminowych H1, działanie przeciwalergiczne, działanie sedatywne, elektrokardiografia, hemodynamika, histamina, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek przeciwhistaminowy trójpierścieniowy, loratadyna, norepinefryna, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, receptor histaminowy H1, układ bodźcotwórczy serca, układ sercowo-naczyniowy