Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Claritine Duo (5 mg + 120 mg)

Claritine Duo to produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: loratadynę (5 mg) oraz siarczan pseudoefedryny (120 mg) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne obu składników aktywnych.

Farmakokinetyka loratadyny

Wchłanianie loratadyny

Loratadyna charakteryzuje się szybkim i dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym. Spożywanie pokarmu może zwiększać ilość wchłoniętej loratadyny, jednak nie powoduje to znaczących klinicznie objawów. Biodostępność loratadyny oraz jej czynnego metabolitu jest proporcjonalna do zastosowanej dawki.¹

W badaniach klinicznych z grupą kontrolną wykazano, że jednoczesne stosowanie loratadyny z takimi lekami jak ketokonazol, erytromycyna lub cymetydyna prowadzi do zwiększenia stężenia loratadyny w osoczu, jednak bez powodowania klinicznie istotnych zmian, włączając w to zmiany w zapisie elektrokardiograficznym.²

Dystrybucja loratadyny

Loratadyna wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (97-99%), podczas gdy jej czynny metabolit – desloratadyna – wiąże się z białkami w stopniu umiarkowanym (73-76%). U osób zdrowych okres półtrwania dystrybucji w osoczu wynosi około 1 godziny dla loratadyny i 2 godziny dla jej czynnego metabolitu.³

Metabolizm loratadyny

Po podaniu doustnym loratadyna podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia, w którym uczestniczą głównie izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6. Głównym metabolitem jest desloratadyna, która jest farmakologicznie czynna i w znacznym stopniu odpowiada za działanie kliniczne produktu. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (tmax) wynosi 1-1,5 godziny dla loratadyny oraz 1,5-3,7 godziny dla desloratadyny po podaniu doustnym.⁴

Eliminacja loratadyny

W procesie eliminacji loratadyny około 40% podanej dawki wydalane jest z moczem, a 42% z kałem w ciągu 10 dni, głównie w postaci sprzężonych metabolitów. W pierwszych 24 godzinach około 27% dawki wydalane jest z moczem. Należy podkreślić, że mniej niż 1% loratadyny lub desloratadyny wydalane jest w postaci niezmienionej.⁵

Średni okres półtrwania loratadyny wynosi 8,4 godziny (zakres od 3 do 20 godzin), natomiast dla czynnego metabolitu wartość ta jest znacznie dłuższa i wynosi 28 godzin (zakres od 8,8 do 92 godzin).⁶

Farmakokinetyka loratadyny w stanach chorobowych

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zarówno pole powierzchni pod krzywą (AUC), jak i maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) loratadyny i jej metabolitu osiągają większe wartości w porównaniu do parametrów obserwowanych u osób z prawidłową czynnością nerek. Warto jednak zaznaczyć, że nie zaobserwowano istotnych różnic w średnich wartościach okresu półtrwania loratadyny i jej metabolitu w porównaniu z osobami zdrowymi. Hemodializa u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek nie wpływa na farmakokinetykę loratadyny i jej czynnego metabolitu.⁷

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z przewlekłą poalkoholową chorobą wątroby obserwuje się dwukrotnie większe pole powierzchni pod krzywą (AUC) i maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) loratadyny w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością tego narządu. Jednakże profil farmakokinetyczny czynnego metabolitu nie ulega znaczącej zmianie. Okres półtrwania w tej grupie pacjentów wynosi 24 godziny dla loratadyny i 37 godzin dla jej metabolitu, przy czym wydłuża się on wraz z nasileniem choroby wątroby.⁸

Profil farmakokinetyczny loratadyny w populacjach specjalnych

Profil farmakokinetyczny loratadyny i jej metabolitu wykazuje podobieństwo zarówno w grupie zdrowych, dorosłych ochotników, jak i w grupie zdrowych osób w podeszłym wieku.⁹

Farmakokinetyka siarczanu pseudoefedryny

Wchłanianie pseudoefedryny

Po podaniu doustnym siarczan pseudoefedryny wchłania się szybko i całkowicie. Działanie farmakologiczne rozpoczyna się w ciągu 30 minut od podania, a efekt zmniejszający przekrwienie utrzymuje się przez 4 do 6 godzin po zastosowaniu dawki 60 mg.¹⁰

W przeciwieństwie do loratadyny, w przypadku pseudoefedryny nie zaobserwowano wpływu pokarmu na ilość wchłoniętej substancji czynnej.¹¹

Dystrybucja pseudoefedryny

Przyjmuje się, że pseudoefedryna przenika przez barierę łożyskową oraz barierę krew-mózg. Substancja czynna przenika również do mleka kobiecego.¹²

Metabolizm pseudoefedryny

Siarczan pseudoefedryny podlega niecałkowitemu metabolizmowi w wątrobie w procesie N-demetylacji, prowadząc do powstania nieaktywnego metabolitu.¹³

Eliminacja pseudoefedryny

U ludzi okres półtrwania pseudoefedryny przy średnim pH moczu wynoszącym 6 mieści się w zakresie od 5 do 8 godzin. Zarówno substancja czynna, jak i jej metabolit są wydalane z moczem, przy czym 55-75% podanej dawki wydala się w postaci niezmienionej.¹⁴

Warto podkreślić, że pH moczu istotnie wpływa na farmakokinetykę pseudoefedryny:

• W przypadku zakwaszenia moczu (pH 5) – szybkość wydalania z moczem ulega zwiększeniu, a czas działania substancji czynnej skraca się¹⁵
• W przypadku alkalizacji moczu – zachodzi częściowa resorpcja pseudoefedryny, co może wydłużać jej działanie¹⁶

Zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych Claritine Duo