liszajec
Liszajec (impetigo) to powierzchowna, zakaźna choroba skóry wywołana najczęściej przez bakterie Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes. Występuje głównie u dzieci i charakteryzuje się powstawaniem grudek, pęcherzyków oraz miodowo-żółtych strupów, szczególnie na twarzy i kończynach.
Wyróżnia się dwie główne postacie liszajca: liszajec pęcherzowy (impetigo bullosa), wywoływany głównie przez gronkowce, oraz liszajec zakaźny właściwy (impetigo contagiosa), którego przyczyną są zazwyczaj paciorkowce. Zakażenie szerzy się przez bezpośredni kontakt, a czynnikami predysponującymi są urazy skóry, złe warunki higieniczne oraz obniżona odporność.
Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, choć w przypadkach wątpliwych wykonuje się posiew bakteriologiczny ze zmian skórnych. Leczenie obejmuje antybiotykoterapię miejscową (mupirocyna, kwas fusydowy) lub ogólną w przypadkach rozległych zmian (penicylina, makrolidy, cefalosporyny). Ważnym elementem terapii jest również właściwa higiena i izolacja pacjenta do czasu wyleczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Soltopin 20 mg/g
Soltopin w postaci maści zawiera 20 mg/g mupirocyny, będącej miejscowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Lek jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym Staphylococcus aureus, także szczepów metycylinoopornych (MRSA), oraz paciorkowców, a także wobec wybranych bakterii Gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli i Haemophilus influenzae. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń skóry, takich jak liszajec (impetigo), zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) oraz czyraczność (furunculosis), szczególnie w przypadkach infekcji wywołanych przez patogeny oporne na inne antybiotyki miejscowe.
butylohydroksytoluen, czyraczność, drobnoustrój wrażliwy, Escherichia coli, folliculitis, furunculosis, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, impetigo, infekcja dermatologiczna, infekcja skórna, liszajec, miejscowy produkt przeciwbakteryjny, MRSA, mupirocyna, paciorkowiec, patogen skórny, reakcja nadwrażliwości, spektrum przeciwbakteryjne, szczep metycylinooporny, szczep oporny, zakażenie skóry, zapalenie mieszka włosowego - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła choroba ziarniniakowa – Objawy
Przewlekła choroba granulomatyczna (CGD) to genetycznie uwarunkowane zaburzenie funkcji fagocytów, prowadzące do nawracających, ciężkich infekcji bakteryjnych i grzybiczych, zwłaszcza wywołanych przez patogeny katalazo-dodatnie, takie jak Staphylococcus aureus, Serratia marcescens czy Aspergillus. Objawy pojawiają się najczęściej we wczesnym dzieciństwie (mediana diagnozy 2,5-3 lat), choć łagodniejsze formy mogą manifestować się później. Charakterystyczne są infekcje płuc (w tym pneumonitis from mulch), skóry, węzłów chłonnych, przewodu pokarmowego oraz tworzenie ziarniniaków w różnych narządach, co może prowadzić do obstrukcji. Postać sprzężona z chromosomem X, stanowiąca 60-70% przypadków, cechuje się cięższym przebiegiem i wyższą śmiertelnością (około 20% zgonów do 10. roku życia), podczas gdy postacie autosomalne recesywne mają lepsze rokowanie i późniejszy początek objawów.
Aspergillus, autoimmunizacja, ból stawu, Burkholderia cepacia, cellulitis, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Raynauda, czyrak, dysfagia, dysregulacja immunologiczna, dziedziczenie autosomalne recesywne, egzema, fagocyt, fotowrażliwość skóry, hepatosplenomegalia, infekcja grzybicza, katalaza, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, liszajec, Nocardia, osteomyelitis, pneumonitis, posocznica, ropień okołoodbytniczy, ropień płuca, sepsa, Serratia marcescens, Staphylococcus aureus, węzeł chłonny, zapalenie jelit, zapalenie kości, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, ziarniniak - Leksykon substancji czynnych
Fenoksymetylopenicylina – Wskazania do stosowania
Fenoksymetylopenicylina (penicylina V) to antybiotyk bakteriobójczy z grupy penicylin naturalnych, dostępny w formie soli potasowej, stosowany głównie w leczeniu zakażeń o lekkim do umiarkowanego nasileniu wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na penicylinę, zwłaszcza paciorkowce. Preparaty handlowe to m.in. Ospen (tabletki powlekane 1 000 000 IU i 1 500 000 IU oraz zawiesina doustna 750 000 IU/5 ml) oraz Polcylin (granulat do roztworu lub zawiesiny w stężeniach 50 mg/ml, 100 mg/ml i 250 mg/ml). Fenoksymetylopenicylina jest wskazana w leczeniu zakażeń górnych dróg oddechowych (zapalenie gardła, migdałków, płonica, ostre zapalenie zatok i ucha środkowego), dolnych dróg oddechowych o łagodnym i umiarkowanym przebiegu (bakteryjne zapalenie oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, odoskrzelowe zapalenie płuc), zakażeń skóry i tkanek miękkich (róża, różyca, liszajec, czyraczność, ropnie, ropowica) oraz wczesnej fazy boreliozy skórnej (rumień wędrujący). W ciężkich zakażeniach, takich jak ciężkie zapalenie płuc, ropniak opłucnej czy posocznica, fenoksymetylopenicylina stosowana jest jedynie jako kontynuacja terapii po podaniu parenteralnym.
amoksycyklina, angina paciorkowcowa, angina Vincenta, bakteryjne zapalenie wsierdzia, borelioza skórna, czyraczność, doksycyklina, działanie bakteriobójcze, etiologia paciorkowcowa, fenoksymetylopenicylina, gorączka reumatyczna, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek przeciwbakteryjny, liszajec, odoskrzelowe zapalenie płuc, penicylina naturalna, pląsawica mniejsza, płonica, posocznica, pozaszpitalne zapalenie płuc, ropień, ropień zębowy, ropne zapalenie skóry, ropniak opłucnej, ropowica, róża, różyca, rumień wędrujący, Staphylococcus aureus, szczep MRSA, szkarlatyna, wrodzona wada serca, zakażenie bakteryjne, zakażenie gronkowcowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie błony śluzowej, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie osierdzia, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie szpiku, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wielostawowe, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Świerzb to zakaźna dermatoza wywołana przez roztocza Sarcoptes scabiei var. hominis, charakteryzująca się intensywnym świądem nasilającym się nocą oraz wysypką z obecnością nor drążonych przez pasożyty. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym i dermatoskopii, a różnicowanie obejmuje formę klasyczną oraz świerzb norweski (hiperkeratotyczny), szczególnie u osób z obniżoną odpornością. Leczenie polega na stosowaniu scabicydów, z permetryną 5% kremem jako lekiem pierwszego wyboru, alternatywnie benzoesanem benzylu 25%, krotamitonem, maścią siarkową lub doustną iwermektyną (szczególnie w świerzbie norweskim). Preparaty miejscowe aplikowane są na całe ciało (u dzieci i osób starszych także na twarz i głowę) na 8-14 godzin, z powtórzeniem terapii po 7 dniach. Dezynfekcja otoczenia obejmuje pranie odzieży i pościeli w temperaturze >50°C oraz izolację zakażonych przez co najmniej 24 godziny po rozpoczęciu leczenia.
antyhistaminik, dermatoskopia, diagnostyka różnicowa, infekcja bakteryjna, iwermektyna, izolacja kontaktowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroid miejscowy, krotamiton, liszajec, maść siarkowa, niedobór odporności, nory świerzbowca, obniżona odporność, ognisko epidemiczne, permetryna, placówka opieki długoterminowej, posocznica, reakcja alergiczna, Sarcoptes scabiei, świerzb norweski, wtórna infekcja skórna, zakażenie gronkowcowe, zakażenie paciorkowcowe - Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia poprzeczna – Diagnostyka i diagnoza
Neuralgia poprzeczna (Post-herpetic neuralgia, PHN) to przewlekły ból neuropatyczny utrzymujący się co najmniej 3 miesiące po epizodzie półpaśca, charakteryzujący się piekącym, przeszywającym bólem, allodynią, parestezjami, świądem i hiperalgezją w obszarze dermatomu objętego wysypką. Diagnoza opiera się głównie na wywiadzie i badaniu fizykalnym, z uwzględnieniem czynników ryzyka takich jak zaawansowany wiek, ciężki ból prodromalny, lokalizacja półpaśca w dermatomach nerwu trójdzielnego lub splotu ramiennego oraz obecność allodynii mechanicznej u około 50% pacjentów. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć zakażenia HSV, liszajec, kandydozę, kontaktowe zapalenie skóry, autoimmunologiczne choroby pęcherzowe oraz inne przyczyny bólu neuropatycznego. W większości przypadków nie są wymagane badania dodatkowe, jednak w atypowych sytuacjach pomocne mogą być testy PCR na VZV (czułość >95%, swoistość 99-100%), badania immunofluorescencyjne, serologia oraz MRI, które może wykazać zmiany w pniu mózgu i rdzeniu szyjnym u pacjentów z PHN.
allodynia, allodynia mechaniczna, badania obrazowe, badanie fizykalne, badanie immunofluorescencyjne, badanie PCR, ból neuropatyczny, ból przeszywający, choroba pęcherzowa, herpes zoster, hiperalgezja, hodowla wirusowa, kandydoza, kontaktowe zapalenie skóry, liszajec, nerw trójdzielny, neuralgia popółpaścowa, neuralgia poprzeczna, parestezje, pleksopatia, pleocytoza, płyn mózgowo-rdzeniowy, radikulopatia, reakcja łańcuchowa polimerazy, rezonans magnetyczny, splot ramienny, świąd, wirus opryszczki zwykłej, wirus półpaśca, wysypka półpaścowa, zoster sine herpete - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nobaxin 500 mg
Nobaxin, zawierający 500 mg azytromycyny w postaci tabletek powlekanych, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę. Wskazania obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, takie jak bakteryjne zapalenie gardła, zapalenie migdałków i zatok, a także ostre zapalenie ucha środkowego, szczególnie u dzieci. W dolnych drogach oddechowych lek jest stosowany w ostrym zapaleniu oskrzeli, zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz w zapaleniu płuc o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego, w tym postaci śródmiąższowej. Ponadto, Nobaxin jest wskazany w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, takich jak róża, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry, rumień wędrujący (borelioza z Lyme) oraz umiarkowany trądzik pospolity u dorosłych. Lek znajduje również zastosowanie w terapii niepowikłanych zakażeń wywołanych przez Chlamydia trachomatis, pod warunkiem potwierdzenia diagnostycznego.
antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia, antybiotykowrażliwość, azytromycyna, bakteryjne zapalenie gardła, borelioza z Lyme, Chlamydia trachomatis, etiologia bakteryjna, lekooporność, liszajec, ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie ucha środkowego, róża, rumień wędrujący, trądzik pospolity, wtórne ropne zapalenie skóry, zakażenie Chlamydia trachomatis, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie migdałków, zapalenie płuc, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumamed 125 mg
Sumamed, zawierający 125 mg azytromycyny w postaci dwuwodnej, jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę. Wskazania obejmują zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak bakteryjne zapalenie gardła, zapalenie migdałków oraz ostre i przewlekłe zapalenie zatok przynosowych. Lek jest również skuteczny w terapii ostrego zapalenia ucha środkowego, a także infekcji dolnych dróg oddechowych, w tym ostrego zapalenia oskrzeli, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz lekkiego do umiarkowanie ciężkiego zapalenia płuc, zarówno pozaszpitalnych, jak i niektórych szpitalnych. W zakresie zakażeń skóry i tkanek miękkich Sumamed znajduje zastosowanie w leczeniu róży, liszajca, wtórnego ropnego zapalenia skóry oraz rumienia wędrującego, charakterystycznego dla wczesnej postaci boreliozy z Lyme.
antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia, azytromycyna dwuwodna, borelioza z Lyme, drobnoustroje chorobotwórcze, etiologia bakteryjna, lek przeciwbakteryjny, liszajec, oporność na antybiotyki, paciorkowce, paciorkowiec grupy A, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropne zapalenie skóry, róża, rumień wędrujący, węzły chłonne szyjne, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie śródmiąższowe płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Taconal 20 mg/g
Taconal w postaci maści o stężeniu 20 mg/g mupirocyny jest miejscowym antybiotykiem skutecznym w leczeniu powierzchownych zakażeń bakteryjnych skóry, w tym liszajca (impetigo), zapalenia mieszków włosowych (folliculitis) oraz czyraczności (furunculosis). Substancja czynna wykazuje aktywność przeciwko Staphylococcus aureus, w tym szczepom metycylinoopornym (MRSA), a także innym gatunkom gronkowców i paciorkowców. Formuła na bazie makrogoli zapewnia odpowiednią penetrację mupirocyny do zakażonych tkanek, co jest kluczowe dla skuteczności terapii. Preparat jest wskazany do stosowania miejscowego na oczyszczoną i osuszoną skórę, przy zakażeniach o ograniczonym zasięgu do 10% powierzchni ciała, w obszarach anatomicznych umożliwiających komfortowe zastosowanie maści.
antybiotyk miejscowy, czyraczność, gronkowiec złocisty, infekcja bakteryjna skóry, liszajec, metycylinooporny gronkowiec złocisty, miejscowe stosowanie na skórę, MRSA, mupirocyna, paciorkowiec grupy A, środek przeciwbakteryjny, terapia przeciwbakteryjna, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie skóry, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie gronkowcowe – Objawy
Zakażenia gronkowcowe, najczęściej wywoływane przez Staphylococcus aureus, obejmują szerokie spektrum kliniczne od powierzchownych infekcji skóry, takich jak czyraki, liszajec, zapalenie tkanki łącznej (cellulitis) i zapalenie mieszków włosowych, po ciężkie zakażenia ogólnoustrojowe, w tym bakteriemię, sepsę, zapalenie wsierdzia, zapalenie płuc, osteomyelitis oraz septyczne zapalenie stawów. Charakterystyczne objawy skórne to bolesne, czerwone guzki, ropnie, zaczerwienienie, obrzęk i wysięk ropny, natomiast w przypadku zespołu oparzonej skóry (SSSS) obserwuje się gorączkę, wysypkę i złuszczanie naskórka. Szczególnie niebezpieczne są zakażenia metycylinoopornego S. aureus (MRSA), które cechuje oporność na standardowe antybiotyki i mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym posocznicy. W przypadku zakażeń systemowych objawy obejmują gorączkę powyżej 38,3°C, dreszcze, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardię, a także objawy miejscowe zależne od zajętego narządu.
bakteriemia, cellulitis, czyrak, folliculitis, gronkowiec, impetigo, karbunkuł, liszajec, metycylinooporny gronkowiec złocisty, MRSA, posocznica, ropień, sepsa, septyczne zapalenie stawów, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, układ limfatyczny, zapalenie kości, zapalenie kości i szpiku, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wsierdzia, zatrucie pokarmowe, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospen 750 750 000 j.m./5 ml
Ospen 750 to zawiesina doustna zawierająca fenoksymetylopenicylinę benzatynową lecztynowaną w dawce 750 000 j.m. na 5 ml, należąca do grupy penicylin o działaniu bakteriobójczym. Lek jest wskazany do leczenia lekkich i umiarkowanych zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na penicylinę, w tym zakażeń górnych dróg oddechowych (np. paciorkowcowe zapalenie gardła, angina, zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego), dolnych dróg oddechowych (bakteryjne zapalenie oskrzeli i płuc) oraz skóry i tkanek miękkich (róża, ropne zapalenia, ropnie). Ponadto, Ospen 750 jest stosowany w profilaktyce powikłań po zakażeniach paciorkowcowych, takich jak gorączka reumatyczna, zapalenie wsierdzia czy kłębuszków nerkowych, oraz w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed małymi zabiegami chirurgicznymi (np. tonsillektomia, ekstrakcja zęba).
angina Vincenta, antybiotyk penicylinowy, bakteryjne zapalenie wsierdzia, czyraczność, działanie bakteriobójcze, fenoksymetylopenicylina benzatynowa, gorączka reumatyczna, liszajec, odoskrzelowe zapalenie płuc, paciorkowiec beta-hemolizujący, pląsawica mniejsza, płonica, podanie parenteralne, posocznica, ropień, ropne zapalenie skóry, ropniak opłucnej, ropowica, róża (choroba), różyca, tonsillektomia, zakażenie paciorkowcowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie osierdzia, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie szpiku, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wielostawowe, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azimycin 250 mg
Azymycin w dawce 250 mg (azytromycyna dwuwodna) jest makrolidowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, wskazanym do leczenia zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę. Lek znajduje zastosowanie w terapii zakażeń górnych dróg oddechowych, takich jak bakteryjne zapalenie gardła, zapalenie migdałków, ostre bakteryjne zapalenie zatok oraz ostre zapalenie ucha środkowego, szczególnie gdy inne antybiotyki pierwszego rzutu są przeciwwskazane lub nieskuteczne. W dolnych drogach oddechowych azytromycyna jest stosowana w ostrym zapaleniu oskrzeli, zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz w lekkim do umiarkowanie ciężkiego zapaleniu płuc, w tym śródmiąższowym. Ponadto, Azimycin 250 mg jest efektywny w leczeniu wybranych zakażeń skóry i tkanek miękkich, takich jak róża, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry oraz rumień wędrujący (objaw boreliozy). W zakresie zakażeń dróg płciowych lek jest wskazany w niepowikłanych infekcjach wywołanych przez Chlamydia trachomatis, często stosowany jako jednorazowa terapia.
antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia, azytromycyna dwuwodna, badanie mikrobiologiczne, borelioza z Lyme, Chlamydia trachomatis, choroba przenoszona drogą płciową, dolne drogi oddechowe, działanie przeciwbakteryjne, erythema migrans, górne drogi oddechowe, lek przeciwbakteryjny, liszajec, oporność bakterii, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropne zapalenie skóry, róża, rumień wędrujący, zakażenie bakteryjne, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie śródmiąższowe, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie skóry (cellulitis) to bakteryjne zakażenie skóry i tkanki podskórnej, najczęściej wywołane przez paciorkowce lub gronkowce, manifestujące się zaczerwienieniem, obrzękiem, uciepleniem i bolesnością. Występuje ponad 14 milionów przypadków rocznie w USA. Czynniki ryzyka obejmują m.in. otyłość, obrzęk limfatyczny, cukrzycę, neuropatię i osłabiony układ odpornościowy. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, monitorowaniu parametrów życiowych, badaniach laboratoryjnych (w tym podwyższonej liczbie leukocytów) oraz posiewach. Kluczowe jest oznaczenie granic zakażenia na skórze dla monitorowania postępu leczenia. Diagnozy pielęgniarskie obejmują uszkodzoną integralność skóry, ostry ból, nieskuteczną perfuzję tkanek oraz ryzyko uogólnionej infekcji.
antybiotykoterapia, białe krwinki, cefaleksyna, cefazolina, ceftriakson, cefuroksym, choroba naczyń obwodowych, dikloksacylina, dysfagia, flukloksacylina, grzybica stóp, integralność skóry, klindamycyna, limfadenopatia, liszajec, martwicze zapalenie powięzi, MRSA, nafcylina, obrzęk limfatyczny, oksacylina, paciorkowce, perfuzja tkanek, posocznica, wankomycyna, zakażenie bakteryjne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń limfatycznych, zapalenie skóry, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azitrox 500 500 mg
Azitrox 500 to antybiotyk makrolidowy zawierający 500 mg azytromycyny dwuwodnej w tabletce powlekanej, wykazujący szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Lek jest wskazany w leczeniu zakażeń górnych dróg oddechowych, takich jak bakteryjne zapalenie gardła, angina, zapalenie zatok (z uwzględnieniem dodatkowych przeciwwskazań), oraz ostrego zapalenia ucha środkowego u dorosłych i dzieci. W dolnych drogach oddechowych stosuje się go w bakteryjnym zapaleniu oskrzeli, zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli (POChP) oraz w śródmiąższowym i pęcherzykowym zapaleniu płuc o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego. Ponadto, Azitrox 500 jest efektywny w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, takich jak rumień wędrujący, róża, liszajec, wtórnie zakażone ropne zapalenie skóry oraz umiarkowany trądzik pospolity u dorosłych. Wskazaniem są także niepowikłane zakażenia przenoszone drogą płciową, w tym zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy wywołane przez Chlamydia trachomatis.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie mikrobiologiczne, bakteryjne zapalenie gardła, bakteryjne zapalenie oskrzeli, borelioza z Lyme, Chlamydia trachomatis, dysfagia, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość, liszajec, oporność bakterii, ostre zapalenie ucha środkowego, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropne zapalenie skóry, róża (choroba), rumień wędrujący, szyjka macicy, trądzik pospolity, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie cewki moczowej, zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie płuc, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Pimekrolimus – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pimekrolimus, będący inhibitorem kalcyneuryny i substancją czynną kremu Elidel (10 mg/g), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami odporności lub poddawanych immunosupresji. Nie zaleca się stosowania kremu u osób z wrodzonym lub nabytym brakiem odporności oraz u pacjentów po przeszczepach, ze względu na potencjalne ryzyko rozwoju chłoniaków i nowotworów skóry. Pomimo zgłoszonych przypadków nowotworów, badania epidemiologiczne i obserwacyjne (w tym badanie PEER) nie wykazały istotnego zwiększenia ryzyka nowotworowego u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry leczonych miejscowo pimekrolimusem. Elidel nie powinien być stosowany na zmiany nowotworowe lub przednowotworowe oraz na skórę zakażoną wirusami, takimi jak Herpes simplex czy ospa wietrzna, a w przypadku zakażenia wirusowego stosowanie należy przerwać do czasu wyleczenia. Leczenie atopowego zapalenia skóry z nadkażeniem bakteryjnym wymaga najpierw wyleczenia infekcji bakteryjnej.
Podczas terapii pimekrolimusem mogą wystąpić miejscowe reakcje niepożądane, takie jak uczucie pieczenia czy ciepła, które zwykle są łagodne i przemijające. W przypadku silnych reakcji miejscowych należy ponownie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Kontakt kremu z oczami i błonami śluzowymi jest przeciwwskazany; w razie ekspozycji należy przepłukać te miejsca wodą. Pacjentom zaleca się ochronę przed promieniowaniem UV poprzez skrócenie ekspozycji, stosowanie filtrów UV oraz odpowiednie ubranie. W badaniach klinicznych odnotowano 0,9% przypadków uogólnionego powiększenia węzłów chłonnych, zwykle związanych z infekcjami, które ustępowały po antybiotykoterapii. W przypadku niejasnej etiologii powiększenia węzłów lub zakażenia mononukleozą zakaźną stosowanie Elidel należy przerwać. Produkt zawiera składniki pomocnicze (alkohol cetylowy i stearylowy po 40 mg/g, alkohol benzylowy 10 mg/g, glikol propylenowy 50 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne i podrażnienia; ze względu na glikol propylenowy nie zaleca się stosowania na otwarte rany lub duże uszkodzenia skóry bez konsultacji lekarskiej.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, antybiotykoterapia, atopowe zapalenie skóry, chłoniak skórny, ciężkie atopowe zapalenie skóry, glikol propylenowy, immunosupresja, inhibitor kalcyneuryny, kontaktowe zapalenie skóry, lek immunomodulujący, liszajec, mononukleoza zakaźna, nadkażenie bakteryjne, nowotwór złośliwy skóry, odpowiedź immunologiczna miejscowa, pimekrolimus, powiększenie węzłów chłonnych, wyprysk opryszczkowy, wysypka Kaposiego, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie Herpes simplex - Leksykon chorób i schorzeń
Herpetyczne białaczki palców – Etiologia i przyczyny
Herpetyczne białaczki palców to bolesna infekcja skóry wywołana przez wirusa opryszczki pospolitej (HSV) typu 1 lub 2, z częstością występowania około 2,4/100 000 osób rocznie. HSV-1 odpowiada za około 60% przypadków, a HSV-2 za 40%, przy czym zakażenia u dzieci częściej dotyczą HSV-1, a u dorosłych HSV-2, zwykle w wyniku autoinokulacji z pierwotnych zmian w jamie ustnej lub narządach płciowych. Wirus wnika przez uszkodzoną skórę (np. zadrapania, rozerwane skórki przy paznokciach), replikuje się w komórkach nabłonkowych i pozostaje uśpiony w zwojach nerwowych, z możliwością reaktywacji prowadzącej do nawrotów w 30-50% przypadków. Czynniki wyzwalające nawroty obejmują gorączkę, stres, zaburzenia hormonalne, ekspozycję na słońce, urazy oraz immunosupresję. Zakażenie jest wysoce zakaźne, przenoszone przez bezpośredni kontakt ze zmianami opryszczkowymi lub wydzielinami, a wirus może przetrwać na powierzchniach nieożywionych przez kilka godzin.
AIDS, autoinokulacja, herpetyczna białaczka palców, HSV-1, HSV-2, komórki nabłonkowe, liszajec, nacinanie i drenaż, obniżona odporność, opryszczka narządów płciowych, opryszczka wargowa, opryszczkowe zapalenie dziąseł, reaktywacja wirusa, ropień, Staphylococcus aureus, uszkodzenie skóry, wiremia, wirus opryszczki pospolitej, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie HSV, zakażenie pierwotne, zanokcica, zapalenie mózgu, zapalenie mózgu HSV, zapalenie tkanki łącznej, zmiany pęcherzykowe, zwój czuciowy, zwój korzeni grzbietowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – PV Jod 10% 100 mg/g
PV Jod 10% to roztwór powidonu jodowanego o stężeniu 100 mg/g, wykazujący szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, stosowany zarówno profilaktycznie, jak i leczniczo w zakażeniach skóry i błon śluzowych. Preparat jest wskazany w terapii i profilaktyce schorzeń takich jak liszajec, ropne stany zapalne skóry, łojotokowe zapalenia, czyraki oraz grzybica stóp. Ponadto, PV Jod 10% znajduje zastosowanie w odkażaniu różnego rodzaju ran (powierzchniowych, pooperacyjnych, oparzeń, strupów, owrzodzeń), a także w przygotowaniu skóry do zabiegów chirurgicznych, co pozwala na redukcję ryzyka infekcji okołooperacyjnych.
czyrak, dermatofity, dezynfekcja przedoperacyjna, gronkowiec złocisty, grzybica stóp, infekcja grzybicza, infekcja okołooperacyjna, liszajec, niewydolność żylna, odkażanie błon śluzowych, odkażanie skóry, oparzenie, owrzodzenie, paciorkowiec, patogeny, powidon jodowany, rana pooperacyjna, rana powierzchniowa, ropny stan zapalny skóry, roztwór powidonu jodowanego, stan zapalny, strup - Leksykon substancji czynnych
Oksytetracyklina – Wskazania do stosowania
Oksytetracyklina, antybiotyk z grupy tetracyklin, jest stosowana w terapii zakażeń bakteryjnych i stanów zapalnych w okulistyce, otolaryngologii oraz dermatologii. W okulistyce preparaty takie jak Atecortin (krople do oczu zawierające 5 mg oksytetracykliny chlorowodorku i 15 mg hydrokortyzonu octanu na 1 ml) oraz Oxycort A (maść do oczu z 10 mg oksytetracykliny i 10 mg hydrokortyzonu na 1 g) są wskazane w leczeniu bakteryjnego zapalenia spojówek, brzegów powiek, rogówki, woreczka łzowego, a także stanów zapalnych twardówki i tęczówki. Stosowanie Atecortinu po zabiegach okulistycznych powinno być rozpoczęte dopiero po całkowitym zagojeniu rany (8-10 dni). W otolaryngologii Atecortin w formie kropli do uszu jest zalecany w zapaleniu przewodu słuchowego zewnętrznego, a w razie potrzeby można zastosować maść Oxycort A. W dermatologii preparaty Oxycort (maść i aerozol) zawierające odpowiednio 30 mg i 9,3 mg oksytetracykliny oraz 10 mg i 3,1 mg hydrokortyzonu na 1 g, są stosowane w leczeniu liszajca, zapalenia mieszków włosowych, alergicznych chorób skóry powikłanych zakażeniem bakteryjnym, oparzeń I stopnia, stanów po ukąszeniach owadów oraz róży.
choroba alergiczna skóry, dermatologia, etiologia bakteryjna, hydrokortyzon, liszajec, odmrożenie, oksytetracyklina, okulistyka, otolaryngologia, pokrzywka, polimyksyna B, róża, świerzbiączka, tetracyklina, ukąszenie owada, wyprysk, zabieg chirurgiczny oka, zakażenie bakteryjne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie twardówki, zapalenie ucha zewnętrznego, zapalenie woreczka łzowego - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Objawy
Wysypki u niemowląt i dzieci są najczęściej wynikiem infekcji wirusowych, które manifestują się różnorodnymi zmianami skórnymi, takimi jak czerwone plamy, guzki, pęcherzyki czy zmiany łuszczące się. Charakterystyczne choroby wirusowe to rumień nagły (gorączka do 40°C przez 3-5 dni, wysypka utrzymująca się 1-3 dni), rumień zakaźny (wysypka utrzymująca się 1-3 tygodnie), choroba bostońska, płonica, odra oraz ospa wietrzna. Wysypki bakteryjne, grzybicze, alergiczne oraz związane z chorobami zapalnymi skóry (np. atopowe zapalenie skóry) również występują, a ich rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie. Wysypka meningokokowa, charakteryzująca się drobnymi czerwonymi lub purpurowymi plamkami (petechie) nie blednącymi pod naciskiem, wymaga natychmiastowej interwencji ze względu na ryzyko zagrażającej życiu infekcji. Choroba Kawasakiego, choć rzadka, manifestuje się wysoką gorączką utrzymującą się ponad 5 dni, rozległą czerwoną wysypką oraz objawami zapalnymi dłoni, stóp i węzłów chłonnych, co wymaga wczesnej diagnostyki i leczenia.
atopowe zapalenie skóry, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, choroba Kawasakiego, ciemieniucha, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwzapalny, liszajec, łojotokowe zapalenie skóry, milia, odra, ospa wietrzna, petechie, pieluszkowe zapalenie skóry, pokrzywka, potówki, rumień nagły, rumień toksyczny noworodków, rumień zakaźny, środek przeciwgrzybiczny, szkarlatyna, test szklanki, toksyna erytrogenna, trądzik niemowlęcy, wysypka meningokokowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duracef 500 mg
DURACEF (cefadroksyl) to cefalosporynowy antybiotyk dostępny w kapsułkach 500 mg, stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (masa ciała >40 kg) jest dostosowane do rodzaju i nasilenia zakażenia, z dawkami od 1 do 4 g na dobę, podawanymi raz lub dwa razy dziennie. Leczenie powinno trwać minimum 48-72 godziny po ustąpieniu objawów, a w przypadku zakażeń paciorkowcowych beta-hemolizujących z grupy A – co najmniej 10 dni. W ciężkich infekcjach, takich jak zapalenie szpiku czy bakteryjne zapalenie stawów, terapia może być przedłużona do 4-6 tygodni. Biodostępność leku nie jest zależna od posiłków, co umożliwia podawanie niezależnie od jedzenia.
antybiotyk cefalosporynowy, bakteryjne zapalenie stawów, bezmocz, biodostępność leku, cefadroksyl, eradykacja drobnoustrojów, hemodializa, klirens kreatyniny, kumulacja leku, liszajec, niewydolność nerek, paciorkowiec beta-hemolizujący, stężenie kreatyniny, zakażenie dolnych dróg moczowych, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie szpiku - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Etiologia i przyczyny
Zapalenie skóry (cellulitis) to bakteryjne zakażenie obejmujące skórę właściwą i tkankę podskórną, najczęściej lokalizujące się na kończynach dolnych. Dominującymi patogenami są paciorkowce beta-hemolizujące grupy A (Streptococcus pyogenes) stanowiące około 66% przypadków oraz Staphylococcus aureus odpowiadające za około 33%, z rosnącym udziałem metycylinoopornych szczepów MRSA. Inne bakterie, takie jak Haemophilus influenzae, Pasteurella multocida, Aeromonas hydrophila, Pseudomonas aeruginosa czy Vibrio vulnificus, występują w specyficznych sytuacjach klinicznych, np. po ugryzieniach zwierząt lub ekspozycji na wodę. Drogi wnikania patogenów to uszkodzenia skóry, w tym rany, ukłucia, ugryzienia, mikrourazy oraz choroby skóry naruszające barierę ochronną, takie jak egzema, grzybica stóp, łuszczyca czy świerzb. Zapalenie skóry nie jest zwykle zaraźliwe, gdyż dotyczy głębokich warstw skóry.
Aeromonas hydrophila, angina Ludwiga, bakterie beztlenowe, choroba naczyń obwodowych, czynniki wirulencji, egzema, grzybica stóp, Haemophilus influenzae, infekcja polimikrobialna, intertrigo, liszajec, łuszczyca, MRSA, neutropenia, nieropne zapalenie skóry, niewydolność żylna, obrzęk limfatyczny, ospa wietrzna, paciorkowce beta-hemolizujące, paciorkowce grupy B, półpasiec, Pseudomonas aeruginosa, skóra właściwa, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, świerzb, tinea pedis, tkanka podskórna, Vibrio vulnificus, zakażenie skóry, zapalenie skóry, zastoinowa niewydolność serca, zespół Wellsa - Leksykon chorób i schorzeń
Paciorkowiec grupy a – Etiologia i przyczyny
Paciorkowiec grupy A (Streptococcus pyogenes) to Gram-dodatnia bakteria beta-hemolityczna, odpowiedzialna za szeroki zakres infekcji od łagodnych, takich jak paciorkowcowe zapalenie gardła i liszajec, po inwazyjne i zagrażające życiu choroby, w tym martwicze zapalenie powięzi i streptokokowy zespół wstrząsu toksycznego (STSS). Diagnostyka opiera się na wykrywaniu beta-hemolizy na podłożu z krwią oraz testach antygenowych, a leczenie standardowo obejmuje antybiotykoterapię. Szczepy GAS dzieli się na klasy I i II, odpowiedzialne odpowiednio za gorączkę reumatyczną i ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, a ich wirulencja związana jest z czynnikami takimi jak białko M, kwas hialuronowy, streptokinaza i DNaza-B. Okres inkubacji paciorkowcowego zapalenia gardła wynosi 2-5 dni, a nosicielstwo asymptomatyczne występuje u około 12% dzieci, co sprzyja transmisji drogą kropelkową i kontaktem bezpośrednim. Wysoka zakaźność i sezonowość infekcji (szczyt późną zimą i wczesną wiosną) podkreślają znaczenie czynników środowiskowych i genetycznych w podatności na zakażenia.
angina paciorkowcowa, antygen węglowodanowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteriemia, beta-hemoliza, białko M, gorączka reumatyczna, inwazyjne zakażenie paciorkowcem grupy A, klasyfikacja Lancefielda, kwas hialuronowy, liszajec, łuszczyca kropelkowa, martwicze zapalenie powięzi, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, paciorkowcowe zapalenie gardła, paciorkowiec grupy A, PANDAS, pląsawica Sydenhama, płonica, posiew z gardła, postreptokokowe kłębuszkowe zapalenie nerek, róża, Streptococcus pyogenes, streptokinaza, superantygen bakteryjny, zapalenie mięśni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zespół nefrotyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumamed 500 mg
Sumamed w dawce 500 mg, zawierający azytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowanym w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ten lek. Wskazania obejmują infekcje górnych dróg oddechowych (bakteryjne zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie zatok), ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia dolnych dróg oddechowych (ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego), a także infekcje skórne takie jak róża, liszajec i wtórne ropne zapalenie skóry. Ponadto, Sumamed jest skuteczny w leczeniu rumienia wędrującego (wczesny objaw boreliozy), umiarkowanego trądziku pospolitego oraz niepowikłanych zakażeń wywołanych przez Chlamydia trachomatis. Przed wdrożeniem terapii zaleca się przeprowadzenie diagnostyki mikrobiologicznej oraz ocenę wrażliwości patogenu na azytromycynę, uwzględniając lokalne wytyczne i dane dotyczące oporności bakterii na makrolidy.
Sumamed 500 mg w postaci tabletek powlekanych powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarskimi, z uwzględnieniem pełnej kuracji oraz odpowiedniego schematu dawkowania, przyjmując tabletki na co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku w celu optymalizacji wchłaniania. Lek charakteryzuje się dobrą tolerancją, jednak konieczne jest monitorowanie skuteczności terapii oraz potencjalnych działań niepożądanych. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia stanu zdrowia pacjenta, wskazany jest kontakt z lekarzem. Każda tabletka zawiera 500 mg azytromycyny dwuwodnej, co stanowi pełną dawkę terapeutyczną dla dorosłych w większości wskazań. Przestrzeganie lokalnych wytycznych dotyczących stosowania antybiotyków jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka rozwoju oporności bakteryjnej.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, borelioza z Lyme, Chlamydia trachomatis, diagnostyka mikrobiologiczna, dysfagia, etiologia paciorkowcowa, infekcja górnych dróg oddechowych, lek przeciwbakteryjny, liszajec, niepowikłane zakażenie, oporność bakterii, ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie ucha środkowego, Propionibacterium acnes, przewlekła choroba oskrzeli, ropne zapalenie skóry, róża, rumień wędrujący, trądzik pospolity, zakażenie bakteryjne, zakażenie chlamydialne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie płuc, zapalenie śródmiąższowe, zapalenie zatok - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duracef 1 g
Lek Duracef zawierający 1 g cefadroksylu jednowodnego stosuje się doustnie w formie tabletek lub zawiesiny, z dawkowaniem dostosowanym do rodzaju i nasilenia zakażenia oraz masy ciała pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (>40 kg) dawki wahają się od 1 g do 2 g na dobę, podawane raz lub dwa razy dziennie, w zależności od wskazania (np. niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych: 1-2 g/dobę; zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g/dobę; zapalenie szpiku: 2 g 2x/dobę). U dzieci dawka dobowa wynosi 25-50 mg/kg masy ciała, zwykle podzielona na dwie dawki co 12 godzin, z wyjątkiem zapalenia gardła, migdałków i liszajca, gdzie można podać jednorazowo. Terapia powinna trwać co najmniej 48-72 godziny po ustąpieniu objawów, a w przypadku zakażeń paciorkowcami beta-hemolizującymi minimum 10 dni, natomiast w ciężkich zakażeniach, jak zapalenie szpiku, 4-6 tygodni.
bakteryjne zapalenie stawów, bezmocz, biodostępność, cefadroksyl, cefadroksyl jednowodny, dializoterapia, eradykacja patogenów, hemodializa, klirens kreatyniny, liszajec, niewydolność nerek, paciorkowiec beta-hemolizujący, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dolnych dróg moczowych, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie migdałków, zapalenie szpiku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dermitopic 0,03 %
Dermitopic 0,03% w postaci maści zawiera takrolimus jednowodny (0,3 mg/g maści) i jest stosowany miejscowo, jednak jego użycie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają uwagi klinicznej. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne takie jak pieczenie, świąd, rumień, uczucie ciepła, ból, parestezje oraz wysypkę w miejscu aplikacji, które zwykle mają charakter łagodny do umiarkowanego i ustępują w ciągu tygodnia. Często występuje także nietolerancja alkoholu objawiająca się zaczerwienieniem lub podrażnieniem skóry po spożyciu napojów alkoholowych. Ponadto, stosowanie Dermitopic zwiększa ryzyko miejscowych zakażeń skóry, w tym wyprysku opryszczkowego, zapalenia mieszków włosowych oraz zakażeń wirusem Herpes simplex. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana.
atopowe zapalenie skóry, chłoniak skóry, chłoniak z limfocytów T, dyzestezja, działanie niepożądane, herpes simplex, liszajec, nadwrażliwość skóry, nietolerancja alkoholu, opryszczka oczna, parestezja, pieczenie skóry, plamy soczewicowate, rak skóry, rumień, świąd, takrolimus jednowodny, takrolimus maść, trądzik, trądzik różowaty, wirus herpes, wyprysk opryszczkowy, wysiew ospopodobny Kaposiego, zakażenie wirusowe, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na nikiel – Leczenie
Alergia na nikiel jest częstą przyczyną alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, manifestującą się świądem i wysypką w miejscu kontaktu z metalem. Leczenie opiera się przede wszystkim na unikaniu ekspozycji na nikiel, zarówno w postaci biżuterii (zalecane materiały to stal chirurgiczna, złoto ≥14K, srebro, platyna), elementów metalowych ubrań, urządzeń elektronicznych, jak i pokarmów bogatych w nikiel (czekolada, orzechy, kasze, rośliny strączkowe). W terapii objawowej stosuje się miejscowe kortykosteroidy (np. klobetazol, dipropionian betametazonu), inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus), doustne kortykosteroidy (prednizon) oraz leki przeciwhistaminowe (cetyryzyna, feksofenadyna). W cięższych przypadkach rozważa się fototerapię PUVA oraz doustną hiposensytyzację siarczanem niklu (5 mg/tydzień przez 6 tygodni), która wykazuje obiecujące wyniki w indukcji tolerancji immunologicznej. Warto podkreślić, że skuteczność hiposensytyzacji i niektórych innych metod jest nadal eksperymentalna.
alergia na nikiel, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, antybiotykoterapia, dermatolog, dieta niskonieklowa, disulfiram, doustny test prowokacyjny, fototerapia PUVA, inhibitor kalcyneuryny, kortykosteroid doustny, kortykosteroid miejscowy, krem nawilżający, lek przeciwhistaminowy, liszajec, nanocząsteczka, semaforyna 3A, siarczan niklu, systemowy zespół alergii na nikiel, terapia genowa, test płatkowy, wyprysk rąk, zespół jelita drażliwego