choroba wrzodowa dwunastnicy
Choroba wrzodowa dwunastnicy to schorzenie charakteryzujące się występowaniem ubytków w błonie śluzowej dwunastnicy, które sięgają w głąb tkanki, poza blaszkę mięśniową błony śluzowej. Jest to jedna z najczęstszych postaci choroby wrzodowej przewodu pokarmowego, stanowiąc około 80% wszystkich przypadków.
Głównym czynnikiem etiologicznym choroby wrzodowej dwunastnicy jest zakażenie bakterią Helicobacter pylori, które stwierdza się u 90-95% pacjentów. Drugim istotnym czynnikiem jest przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Do rzadszych przyczyn należą: zespół Zollingera-Ellisona, hiperkalcemia, mastocytoza oraz stany hipergastrynemi.
Objawy kliniczne obejmują ból w nadbrzuszu, który typowo pojawia się 2-3 godziny po posiłku, często w nocy, i ustępuje po spożyciu pokarmu lub przyjęciu leków zobojętniających kwas solny. Choroba ma charakter nawrotowy, z okresami zaostrzeń i remisji. Diagnostyka opiera się na badaniu endoskopowym górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz testach wykrywających zakażenie H. pylori.
Leczenie obejmuje eradykację zakażenia H. pylori za pomocą terapii antybiotykowej (najczęściej potrójna lub poczwórna), stosowanie inhibitorów pompy protonowej, antagonistów receptora H2 oraz preparatów osłonowych. W przypadkach opornych na leczenie lub powikłanych (krwawienie, perforacja, zwężenie odźwiernika) może być konieczne leczenie chirurgiczne.
Nieleczona choroba wrzodowa dwunastnicy może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwawienie z przewodu pokarmowego, perforacja wrzodu do jamy otrzewnej, penetracja do sąsiednich narządów czy zwężenie odźwiernika. Dlatego wczesna diagnostyka i skuteczne leczenie są kluczowe dla pomyślnego rokowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omeprazol Biofarm 40 mg
Omeprazol Biofarm stosowany jest w różnych dawkach w zależności od wskazań klinicznych. W leczeniu owrzodzenia dwunastnicy zaleca się dawkę 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadku oporności, a czas leczenia wynosi od 2 do 4 tygodni. W owrzodzeniach żołądka dawka podstawowa to również 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w opornych przypadkach, a czas leczenia może trwać do 8 tygodni. W eradykacji Helicobacter pylori stosuje się schematy skojarzone z klarytromycyną, amoksycyliną i metronidazolem, z dawką omeprazolu 20-40 mg podawaną 1-2 razy na dobę przez 7 dni. W refluksowym zapaleniu przełyku dawka wynosi 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w ciężkich przypadkach, a leczenie trwa od 4 do 8 tygodni. U dzieci powyżej 1 roku życia dawki są dostosowane do masy ciała, np. 10 mg raz na dobę dla masy 10-20 kg, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg w zależności od wieku i masy ciała.
amoksycylina, antybiotyk, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, klarytromycyna, lekooporność drobnoustrojów, metronidazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, peletki dojelitowe, refluksowe zapalenie przełyku, środek przeciwbakteryjny, tynidazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apitussic 52 mg/5 ml
Lek Apitussic w formie syropu zawiera 52 mg sulfogwajakolu na 5 ml i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (3,21 g/5 ml), która może wywołać reakcje alergiczne. Nie powinien być stosowany u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia dolegliwości, prawdopodobnie z powodu drażniącego działania sulfogwajakolu na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyka przedawkowania. W praktyce klinicznej lekarz powinien unikać przepisywania Apitussicu w przypadku uczulenia na składniki, aktywnej choroby wrzodowej, nietolerancji sacharozy oraz u dzieci <6 lat. W takich sytuacjach zaleca się wybór alternatywnych leków przeciwkaszlowych o innym mechanizmie działania, które nie będą pogarszać stanu pacjenta. W pediatrii należy stosować preparaty dedykowane dla najmłodszych, z odpowiednio dostosowanym składem i dawkowaniem, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
apitussic, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, farmakoterapia, lek przeciwkaszlowy, nadwrażliwość, nietolerancja sacharozy, produkt leczniczy, przedawkowanie, reakcja alergiczna, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, sulfogwajakol - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z dziurawca – Przeciwwskazania stosowania
Nalewka z dziurawca (Hyperici tinctura) w Kroplach żołądkowych z papaweryną występuje w stężeniu 24,9 g/100 g produktu, ekstrahowana etanolem 70%. Preparat zawiera 67-74% obj. etanolu, co przekłada się na 1460 mg etanolu w dawce 2,5 ml. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki (w tym mentol), choroby układu pokarmowego takie jak nadkwaśność, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, a także stany kliniczne związane z wysokim ryzykiem etanolowym: uzależnienie od alkoholu, choroby wątroby, padaczka oraz choroby OUN. Ze względu na indukcję enzymów cytochromu P450 przez dziurawiec, preparat może obniżać skuteczność leków immunosupresyjnych, doustnych antykoagulantów, antykoncepcyjnych oraz przeciwwirusowych, co wymaga szczególnej ostrożności w terapii skojarzonej.
Ze względu na ryzyko fotosensybilizacji, stosowanie nalewki jest niewskazane u pacjentów planujących długotrwałą ekspozycję na promieniowanie UV, korzystających z solariów, poddawanych fototerapii lub z chorobami skóry zwiększającymi wrażliwość na UV. Dodatkowo, preparat zawiera nalewki kozłkową, miętową (z mentolem) i gorzką oraz chlorowodorek papaweryny, co rozszerza spektrum przeciwwskazań, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością na mentol. Stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących, dzieci i młodzieży oraz osób w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji wątroby jest odradzane. Wskazana jest indywidualna ocena kliniczna i uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii.
Amara tinctura, chlorowodorek papaweryny, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, doustny antykoagulant, doustny środek antykoncepcyjny, Fortestomachicae, fototerapia, Hyperici tinctura, indukcja enzymu cytochromu P450, krople żołądkowe z papaweryną, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, Menthae pip. tinctura, nadkwaśność, nadwrażliwość, nadwrażliwość na mentol, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, padaczka, Papaverini hydrochloridum, reakcja alergiczna, reakcja fotosensybilizacyjna, uzależnienie od alkoholu, Valerianae tinctura - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Sprint 200 mg
Ibuprom Sprint zawiera ibuprofen (200 mg w kapsułce miękkiej), należący do NLPZ, stosowany w terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej. Stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dawkach dobowych do 2400 mg, wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów do terapii oraz w leczeniu długoterminowym. Działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne (pokrzywka, świąd – częstość niezbyt częsta ≥1/1000 do <1/100), ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, krtani, duszność, wstrząs anafilaktyczny - bardzo rzadko <1/10 000), a także zaostrzenie astmy u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Neurologiczne objawy, takie jak bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy, bezsenność, depresja i jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, występują rzadko. Wysokie dawki NLPZ mogą powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, a także zespół Kounisa (częstość nieznana).
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból gardła, ból głowy, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działanie niepożądane, depresja, dezorientacja, duszność, gorączka, hipotensja, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymiot, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw grypopodobny, obrzęk, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, pancytopenia, perforacja, plamica, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smołowaty stolec, sztywność karku, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyna, wymioty, wzdęcie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie morfologii krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mesopral 20 mg
Mesopral, zawierający ezomeprazol w postaci ezomeprazolu magnezowego dwuwodnego, dostępny jest w kapsułkach dojelitowych o dawkach 20 mg i 40 mg. Lek jest wskazany u dorosłych w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), w tym nadżerek refluksowych, zapobieganiu nawrotom oraz leczeniu objawowym bez nadżerek. Ponadto stosowany jest w eradykacji Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykoterapią w chorobie wrzodowej dwunastnicy oraz w profilaktyce i leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy związanych z długotrwałym stosowaniem NLPZ. Mesopral znajduje także zastosowanie w terapii zespołu Zollingera-Ellisona oraz w kontynuacji leczenia po dożylnej terapii zapobiegającej ponownemu krwawieniu z wrzodów trawiennych. U pacjentów pediatrycznych powyżej 12 roku życia wskazania ograniczają się do GERD i eradykacji H. pylori.
antybiotykoterapia, błona śluzowa przełyku, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, czynniki ryzyka, eradykacja Helicobacter pylori, ezomeprazol magnezowy, gastrinoma, kapsułki dojelitowe, krwawienie z wrzodów trawiennych, leczenie przeciwbakteryjne, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nadżerki przełyku, niesteroidowe leki przeciwzapalne, powikłania żołądkowo-jelitowe, refluks żołądkowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia dożylna, wrzód trawienny, wrzód żołądka, wrzody żołądka i dwunastnicy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zollingera-ellisona – Epidemiologia
Zespół Zollingera-Ellisona (ZES) to rzadkie schorzenie neuroendokrynne, spowodowane przez gastrinoma, które prowadzi do nadmiernej sekrecji gastryny i wtórnej hipersekrecji kwasu żołądkowego. Roczna zapadalność wynosi 0,5-3 przypadków na milion osób, z lokalizacją guzów głównie w dwunastnicy (50-88% przypadków) i trzustce (20-25%). ZES manifestuje się opornymi na leczenie wrzodami żołądka i dwunastnicy, refluksem oraz biegunką. Około 20-30% przypadków jest związanych z zespołem MEN1, gdzie objawy pojawiają się średnio w wieku 34,9 lat, wcześniej niż w sporadycznych przypadkach (45,7 lat). Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia gastryny na czczo (3-10-krotne przekroczenie normy) oraz obrazowaniu receptorów somatostatynowych (PET z galem-68). W momencie diagnozy 25% pacjentów ma przerzuty, co pogarsza rokowanie. Leczenie obejmuje długoterminową kontrolę hipersekrecji kwasu za pomocą inhibitorów pompy protonowej oraz, gdy to możliwe, chirurgiczne usunięcie guza pierwotnego i przerzutów, co znacząco poprawia przeżywalność.
badanie endoskopowe, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, gastrinoma, gastryna, gastryna w surowicy, gruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza, guz neuroendokrynny żołądka, hipersekrecja kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, insulinoma, lek przeciwwydzielniczy, nowotwór neuroendokrynny, oporność na leczenie, przerzut do wątroby, przeżycie 5-letnie, refluks żołądkowo-przełykowy, rezonans magnetyczny, scyntygrafia receptorów somatostatynowych, tomografia komputerowa, wrzód trawienny, wydzielanie kwasu żołądkowego, zapadalność, zapalenie przełyku, zespół MEN 1, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclac 25 mg/ml (75 mg/3 ml)
Diclac w postaci roztworu do wstrzykiwań (25 mg/ml, 75 mg/3 ml) zawierający diklofenak sodowy jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (120 mg/ampułka) i glikol propylenowy (600 mg/ampułka). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują astmę oskrzelową indukowaną NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, ostry nieżyt nosa, czynną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywne krwawienie lub perforację przewodu pokarmowego oraz historię nawrotów tych schorzeń. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i mózgowych, niewydolnością wątroby i nerek oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu.
alkohol benzylowy, antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, enzym wątrobowy, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, incydent wieńcowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esomeprazol Towa 20 mg
Ezomeprazol Towa, dostępny w kapsułkach dojelitowych twardych o dawkach 20 mg i 40 mg, jest wskazany do leczenia różnych schorzeń układu pokarmowego u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Wśród głównych wskazań u dorosłych znajdują się: leczenie nadżerek w refluksowym zapaleniu przełyku, długoterminowa terapia podtrzymująca po wyleczeniu zapalenia przełyku, objawowe leczenie GERD, eradykacja Helicobacter pylori w terapii wrzodów dwunastnicy, profilaktyka i leczenie wrzodów żołądka związanych z NLPZ, kontynuacja leczenia po dożylnych wlewach w celu zapobieżenia krwawieniom oraz leczenie zespołu Zollingera-Ellisona. U młodzieży powyżej 12 lat lek stosuje się w leczeniu GERD oraz choroby wrzodowej dwunastnicy związanej z H. pylori.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, ezomeprazol sodowy, gastrinoma, GERD, kapsułka dojelitowa, krwawienie z wrzodów trawiennych, niesteroidowe leki przeciwzapalne, refluksowe zapalenie przełyku, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wydzielanie kwasu żołądkowego, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Panrazol 40 mg
Panrazol 40 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny, jest stosowany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w terapii eradykacji Helicobacter pylori. W refluksowym zapaleniu przełyku i chorobie wrzodowej zalecana dawka to 1 tabletka 40 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 2 tabletek w przypadku braku odpowiedzi na leczenie, a czas terapii wynosi odpowiednio 4 tygodnie (z możliwością przedłużenia o kolejne 4 tygodnie) oraz 2 tygodnie (z możliwością przedłużenia o kolejne 2 tygodnie w przypadku wrzodów dwunastnicy). W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 80 mg (2 tabletki 40 mg) na dobę, z indywidualną modyfikacją dawki i czasem leczenia dostosowanym do potrzeb klinicznych. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, a u osób z zaburzeniami nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania.
amoksycylina, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, Helicobacter pylori, klarytromycyna, lek przeciwbakteryjny, metronidazol, monoterapia, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, owrzodzenie dwunastnicy, pantoprazol, pantoprazol sodowy, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia eradykacyjna, terapia skojarzona, tynidazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nalgesin 275 mg
Lek Nalgesin (naproksen sodowy) w dawce 275 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na naproksen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią astmy, skurczu oskrzeli, pokrzywki lub zapalenia błony śluzowej nosa wywołanych NLPZ lub kwasem acetylosalicylowym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest aktywna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, zwłaszcza przy co najmniej dwóch epizodach owrzodzenia lub krwawienia, a także wcześniejsze krwawienia lub perforacje przewodu pokarmowego związane z NLPZ. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nefrotoksyczności, oraz u osób z ciężką niewydolnością serca, gdzie NLPZ mogą nasilać retencję płynów i podnosić ciśnienie tętnicze. Stosowanie w ostatnim trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka zamknięcia przewodu tętniczego płodu i innych powikłań.
antykoagulant, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, glikokortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, ryzyko krwawień, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji nerek płodu, zamknięcie przewodu tętniczego płodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cholinex 150 mg
Przy zalecaniu leku Cholinex, zawierającego 150 mg choliny salicylanu w postaci pastylek twardych, konieczne jest uwzględnienie licznych przeciwwskazań, które wpływają na bezpieczeństwo terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cholinę salicylanu lub substancje pomocnicze, takie jak aspartam (1,75 mg), izomalt (2671,32 mg) oraz maltytol (667,83 mg). Ponadto, stosowanie Cholinexu jest niewskazane u osób przyjmujących inne salicylany lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) ze względu na ryzyko kumulacji działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z żylakami przełyku, gdzie ryzyko krwotoku jest istotnie podwyższone z powodu przeciwpłytkowego działania salicylanów. Dodatkowo, obecność aspartamu wyklucza stosowanie leku u chorych z fenyloketonurią, a izomalt i maltytol stanowią przeciwwskazanie u pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub nietolerancją fruktozy.
agregacja płytek krwi, aspartam, błona śluzowa przewodu pokarmowego, cholina salicylanu, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie przeciwpłytkowe, fenyloalanina, fenyloketonuria, infekcja wirusowa, interakcja farmakodynamiczna, izomalt, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, maltytol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, salicylany, zespół Reye’a, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Przeciwwskazania stosowania
Diklofenak epolamina, będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), stosowany jest miejscowo w postaci plastra (np. Flector Patch) o stężeniu 1% (każdy plaster 140 cm² zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 140 mg sodu diklofenaku) w leczeniu stanów bólowych i zapalnych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na diklofenak, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, aktywna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, uszkodzenia skóry w miejscu aplikacji (np. wysiękowe zapalenie skóry, zakażone rany, oparzenia), ciąża od 6. miesiąca oraz wiek poniżej 16 lat. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z triadą aspirynową (astma oskrzelowa, polipy nosa, nietolerancja aspiryny), niewydolnością nerek lub wątroby ze względu na ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania i kumulacji metabolitów.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak epolamina, glikol propylenowy, kwas acetylosalicylowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja aspiryny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, plaster leczniczy, polipy nosa, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, sodu diklofenak, substancja czynna, substancja pomocnicza, triada aspirynowa, wysiękowe zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Itokin 50 mg
Itokin w dawce 50 mg itoprydu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia objawów czynnościowej niestrawności u dorosłych, takich jak wzdęcia, uczucie nadmiernej pełności w żołądku, ból w nadbrzuszu, dyskomfort, brak łaknienia, zgaga, nudności oraz wymioty. Lek działa na zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego i jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów powyżej 18. roku życia. Tabletki mają średnicę 7 mm i zawierają 58,7 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u osób z nietolerancją laktozy.
ból nadbrzusza, brak łaknienia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czynnościowa niestrawność, dyspepsja czynnościowa, itopryd chlorowodorek, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nowotwór przewodu pokarmowego, nudności, tabletka powlekana, wymioty, wzdęcie brzucha, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast 0,5 mg/ml
Ranigast w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 0,5 mg/ml (50 mg ranitydyny w 100 ml roztworu, co odpowiada 56 mg ranitydyny chlorowodorku) jest wskazany do stosowania u pacjentów hospitalizowanych, u których konieczne jest szybkie i skuteczne zmniejszenie wydzielania kwaśnego soku żołądkowego, a podanie leku doustnie jest niemożliwe. Preparat znajduje zastosowanie w ostrych zaostrzeniach choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, szczególnie w okresie okołooperacyjnym, przy ryzyku krwawienia lub perforacji, a także w zespołach hipersekrecyjnych, takich jak zespół Zollingera-Ellisona. Roztwór do infuzji zawiera również sód w ilości 0,10 mmol (2,35 mg) na 1 ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
antagonista receptorów histaminowych H₂, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dieta niskosodowa, komórka okładzinowa żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedrożność przewodu pokarmowego, postać parenteralna, ranitydyna chlorowodorek, receptor H2, roztwór do infuzji, stan przedoperacyjny, zaburzenie połykania, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omeprazole Genoptim 40 mg
Omeprazole Genoptim 40 mg, w postaci kapsułek dojelitowych twardych, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu i profilaktyce schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Wskazania obejmują chorobę wrzodową dwunastnicy i żołądka, eradykację Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami, owrzodzenia indukowane NLPZ oraz różne postaci choroby refluksowej przełyku (GERD), w tym refluksowe zapalenie przełyku i leczenie podtrzymujące. Ponadto lek jest stosowany w zespole Zollingera-Ellisona, gdzie dawkowanie wymaga indywidualizacji. U dzieci powyżej 1. roku życia i masie ciała ≥ 10 kg omeprazol jest wskazany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz objawów refluksu, a u dzieci powyżej 4 lat w terapii eradykacyjnej H. pylori.
błona śluzowa przełyku, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, gastrinoma, gastryna, GERD, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, kwas solny, laktoza bezwodna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie NLPZ, peletki, refluks żołądkowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia eradykacyjna, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flegtac ORO 4 mg
Przeciwwskazania do stosowania bromoheksyny chlorowodorku w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej Flegtac ORO 4 mg obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym mannitol (88 mg na tabletkę). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 roku życia. Tabletki mają postać białych, okrągłych tabletek o średnicy 7 mm, z możliwością podziału na równe dawki, co nie zmienia przeciwwskazania wiekowego. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie objawowe.
astma oskrzelowa, bromoheksyna chlorowodorek, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciąża, Flegtac ORO, karmienie piersią, leczenie objawowe, mannitol, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw skórny, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maalox (460 mg + 400 mg)/4,3 ml
Maalox w postaci zawiesiny doustnej zawiera 460 mg glinu tlenku uwodnionego oraz 400 mg magnezu wodorotlenku w każdej saszetce o objętości 4,3 ml. Lek wykazuje działanie zobojętniające kwas solny w żołądku, co czyni go skutecznym w leczeniu objawowym schorzeń związanych z nadkwaśnością, takich jak nieżyt żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego, a także niestrawność i zgaga. Działanie to pozwala na łagodzenie objawów takich jak ból w nadbrzuszu, uczucie pełności, pieczenie za mostkiem oraz kwaśne odbijania.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, glinu tlenek uwodniony, kwas solny, magnezu wodorotlenek, nadkwaśność, niestrawność, nietolerancja cukrów, nieżyt żołądka, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, sacharoza, sorbitol, wydzielanie kwasu solnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawiesina doustna, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast 150 mg
Ranigast (ranitydyna) w dawce 150 mg w tabletkach powlekanych stosuje się w różnych schorzeniach gastrologicznych z dostosowaniem dawkowania do wskazań klinicznych. W chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka standardowa dawka to 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg jednorazowo przed snem przez 4-8 tygodni. W przypadku owrzodzeń związanych z NLPZ zaleca się 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg na noc przez 8-12 tygodni, a w profilaktyce owrzodzeń podczas terapii NLPZ stosuje się 150 mg dwa razy na dobę. W terapii skojarzonej z zakażeniem Helicobacter pylori ranitydynę podaje się w dawce 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg na noc wraz z amoksycyliną 750 mg i metronidazolem 500 mg, obydwa trzy razy dziennie przez 2 tygodnie, po czym kontynuuje się monoterapię ranitydyną przez kolejne 2 tygodnie. W refluksowym zapaleniu przełyku stosuje się 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg na noc przez 8-12 tygodni, z możliwością zwiększenia dawki do 150 mg cztery razy na dobę w cięższych przypadkach.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, dolegliwość dyspeptyczna, Helicobacter pylori, hemodializa, klirens kreatyniny, metronidazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, owrzodzenie dwunastnicy, przewlekła dializa, ranitydyna, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia podtrzymująca, terapia skojarzona, zachłyśnięcie treścią żołądkową, zapalenie przełyku, zespół Mendelsona, znieczulenie, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Dziurawiec – Przeciwwskazania stosowania
Dziurawiec (Hypericum perforatum L.) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym w preparatach ziołowych, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na mentol i rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Szczególne przeciwwskazania dotyczą pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby i dróg żółciowych, takimi jak niedrożność dróg żółciowych, kamica pęcherzyka żółciowego, zapalenie wątroby (ostre i przewlekłe) oraz inne choroby wątroby i dróg żółciowych. Preparaty zawierające dziurawiec, np. Hepatosan fix, nie powinny być stosowane także u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz niedrożnością jelit. Dodatkowo, stosowanie preparatów z dziurawcem jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
ból brzucha o nieustalonej przyczynie, choroba dróg żółciowych, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czynna choroba wrzodowa, dziurawiec, kamica pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność jelit, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, preparat hepatoprotekcyjny, rośliny astrowate, wyciąg z dziurawca, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – FluControl Symptom 300 mg + 100 mg + 50 mg
Lek FluControl Symptom zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg o-etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny w jednej tabletce i posiada liczne przeciwwskazania. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, chorobami przewodu pokarmowego (czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, stany zapalne), skazami krwotocznymi, zaburzeniami krzepnięcia, astmą oskrzelową z polipami nosa, ciężką niewydolnością nerek, wątroby i serca oraz u dzieci poniżej 12 roku życia w przebiegu infekcji wirusowych ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Ponadto, o-etoksybenzamid jest przeciwwskazany w ciąży z uwagi na potencjalne teratogenne działanie i ryzyko powikłań ciążowych.
astma oskrzelowa, bezsenność, choroba przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, o-etoksybenzamid, polip nosa, refluks żołądkowo-przełykowy, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, stan lękowy, stan zapalny przewodu pokarmowego, trombocytopenia, właściwość przeciwpłytkowa, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Ezomeprazol – Dawkowanie i sposób podawania
Ezomeprazol, inhibitor pompy protonowej, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. U dorosłych dawki zależą od wskazania: refluksowe zapalenie przełyku leczone jest 40 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni, leczenie podtrzymujące to 20 mg raz na dobę. W chorobie wrzodowej dwunastnicy z zakażeniem Helicobacter pylori stosuje się 20 mg ezomeprazolu z 1 g amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny dwa razy na dobę przez 7 dni. W przypadku wrzodów żołądka związanych z NLPZ zalecana dawka to 20 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni, a zapobieganie nawrotom wymaga długotrwałego stosowania tej samej dawki. W zespole Zollingera-Ellisona początkowa dawka wynosi 40 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 80-160 mg/dobę podzielonych na dawki. Leczenie pozajelitowe obejmuje m.in. wlew dożylny 80 mg przez 30 minut, a następnie 8 mg/godzinę przez 72 godziny w profilaktyce nawrotów krwawienia z wrzodu.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, ciągły wlew dożylny, eradykacja Helicobacter pylori, GERD, inhibitor pompy protonowej, klirens kreatyniny, kwas żołądkowy, leczenie endoskopowe, leczenie pozajelitowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, otoczka dojelitowa, refluksowe zapalenie przełyku, wlew dożylny, wrzód trawienny, wrzód żołądka, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gerdin 40 mg 40 mg
Gerdin 40 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny w dawce 40 mg, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. W refluksowym zapaleniu przełyku standardowa dawka wynosi 40 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg w przypadku braku odpowiedzi, a czas terapii to 4-8 tygodni. W eradykacji H. pylori stosuje się leczenie skojarzone z dwoma tabletkami pantoprazolu 40 mg na dobę (przyjmowanymi 1 godzinę przed posiłkami) wraz z antybiotykami (amoksycylina 1000 mg, klarytromycyna 500 mg lub metronidazol/tynidazol), przez 7-14 dni. W chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy dawka wynosi 40 mg na dobę, z możliwością podwojenia, a czas leczenia wynosi odpowiednio 4-8 tygodni i 2-4 tygodnie. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg na dobę, z możliwością modyfikacji i podziału dawki na dwa podania, a czas leczenia jest nieograniczony i dostosowany do objawów klinicznych.
amoksycylina, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, klarytromycyna, leczenie skojarzone, lek przeciwbakteryjny, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu, niewydolność wątroby, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, pantoprazol sodowy, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, tynidazol, zaburzenie czynności nerek, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultrapiryna Plus
Ultrapiryna Plus zawiera kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbinowy (300 mg) oraz wapń w postaci wapnia laktoglukonianu (200 mg), co wymaga szczególnej ostrożności w terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, astmą oskrzelową, alergiami, zaburzeniami hematologicznymi, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u dzieci poniżej 12 lat ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. U osób powyżej 65 lat zaleca się stosowanie mniejszych dawek z uwagi na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Przed zabiegami chirurgicznymi lek należy odstawić co najmniej 5 dni wcześniej ze względu na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień.
antykoncepcja wewnątrzmaciczna, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, fenyloketonuria, grypa typu A, grypa typu B, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na NLPZ, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, ospa wietrzna, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenie hematologiczne, zawał serca, zespół Reye’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sagalix 20 mg
Lek Sagalix, zawierający omeprazol w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w postaci kapsułek dojelitowych, jest wskazany do leczenia i profilaktyki choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksowego zapalenia przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona oraz wrzodów związanych z długotrwałym stosowaniem NLPZ. U dorosłych stosuje się go także w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami. W pediatrii lek jest dopuszczony do stosowania u dzieci powyżej 1. roku życia (masa ciała ≥10 kg) w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz u dzieci i młodzieży powyżej 4 lat w terapii choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez H. pylori. Dawkowanie i forma leku umożliwiają indywidualne dostosowanie terapii do wieku, masy ciała oraz nasilenia schorzenia.
antykoagulant, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, glikokortykosteroid, guz wydzielający gastrynę, Helicobacter pylori, kapsułka dojelitowa twarda, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niedobór sacharazy-izomaltazy, nieerozyjną choroba refluksowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, omeprazol, powikłanie żołądkowo-jelitowe, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, sekrecja kwasu solnego, terapia eradykacyjna, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzód związany z NLPZ, zarzucanie kwaśnej treści, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lekoklar mite 250 mg
Lekoklar mite to preparat zawierający 250 mg klarytromycyny w formie tabletek powlekanych, należący do grupy antybiotyków makrolidowych o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazany jest do leczenia zakażeń bakteryjnych u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia, w tym bakteryjnego zapalenia gardła, ostrego bakteryjnego zapalenia zatok, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz lekkiego lub umiarkowanego pozaszpitalnego zapalenia płuc. Ponadto, Lekoklar mite znajduje zastosowanie w terapii zakażeń skóry i tkanek miękkich, takich jak zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej oraz róża. Szczególnym wskazaniem jest terapia skojarzona eradykacji Helicobacter pylori u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, gdzie preparat stosowany jest wraz z innymi antybiotykami i lekami przeciwwrzodowymi zgodnie z aktualnymi schematami leczenia.
antybiotyk makrolidowy, ból gardła, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, Helicobacter pylori, klarytromycyna, lek przeciwwrzodowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oporność bakterii, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omeprazole Genoptim 40 mg
Omeprazol Genoptim w dawce 40 mg, kapsułki dojelitowe, jest stosowany w leczeniu i profilaktyce chorób układu pokarmowego, takich jak owrzodzenia dwunastnicy i żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona oraz zakażenie Helicobacter pylori. Standardowe dawkowanie w leczeniu owrzodzeń dwunastnicy i żołądka wynosi 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadku oporności na leczenie. W terapii eradykacyjnej H. pylori stosuje się omeprazol w dawkach 20-40 mg w skojarzeniu z antybiotykami (klarytromycyna, amoksycylina, metronidazol lub tynidazol) przez 7 dni. W refluksowym zapaleniu przełyku dawka początkowa to 20 mg raz na dobę, a w ciężkich przypadkach 40 mg raz na dobę, z możliwością leczenia podtrzymującego dawką 10 mg. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 60 mg na dobę, z indywidualnym dostosowaniem do 120 mg na dobę, podawanym w dwóch dawkach podzielonych powyżej 80 mg.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, eradykacja patogenu, kapsułka dojelitowa, klarytromycyna, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, leczenie podtrzymujące, lekooporność drobnoustrojów, metronidazol, NLPZ, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, peletki dojelitowe, refluksowe zapalenie przełyku, terapia skojarzona, tinidazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Goprazol Max 20 mg
Omeprazol, będący racemiczną mieszaniną enancjomerów i substancją czynną leku Goprazol Max (20 mg w kapsułkach dojelitowych), jest specyficznym inhibitorem pompy protonowej (H+/K+-ATP-azy) w komórkach okładzinowych żołądka. Mechanizm działania polega na odwracalnym hamowaniu wydzielania kwasu solnego, co skutkuje znacznym zmniejszeniem kwaśności soku żołądkowego – u pacjentów z wrzodem dwunastnicy dawka 20 mg/dobę redukuje 24-godzinną kwaśność o około 80%, a maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną spada o około 70%. Efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania, a pH żołądka utrzymuje się na poziomie ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę. Omeprazol wykazuje szybkie i długotrwałe działanie, bez obserwowanego zjawiska tachyfilaksji, co czyni go skutecznym w leczeniu choroby refluksowej przełyku oraz choroby wrzodowej dwunastnicy.
błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, cyjanokobalamina, enancjomer, gastryna, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, hipochlorhydria, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, kapsułka dojelitowa twarda, komórka okładzinowa żołądka, mieszanina racemiczna, Salmonella, sekrecja kwasu żołądkowego, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, witamina B12, wrzód dwunastnicy, wydzielanie kwasu solnego, zakażenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Aflofarm 400 mg
Ibuprofen Aflofarm w dawce 400 mg, będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne NLPZ, chorobą wrzodową przewodu pokarmowego (zwłaszcza z powikłaniami takimi jak perforacja czy krwawienie), skazą krwotoczną, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), a także u dzieci poniżej 12 lat ze względu na wysoką dawkę. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w III trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz wydłużenia czasu krwawienia. Istotne są także przeciwwskazania wynikające z zawartości substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (420,5 mg w tabletce), co wyklucza stosowanie u pacjentów z nietolerancją cukrów oraz u osób na diecie niskosodowej (0,7-0,84 mg sodu w tabletce), choć ta ostatnia jest rzadko klinicznie istotna.
alergia krzyżowa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka, dieta niskosodowa, doustny kortykosteroid, działanie antyagregacyjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, inhibitor COX-2, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, właściwość antyagregacyjna, wydłużony czas krwawienia, zamknięcie przewodu tętniczego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Panprazox 40 mg
Panprazox 40 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny, jest dostępny w postaci dojelitowych tabletek o wymiarach 11,6 mm × 6 mm. Standardowe dawkowanie w refluksowym zapaleniu przełyku to 40 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg w przypadkach opornych, a czas terapii wynosi zwykle 4-8 tygodni. W leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy dawka wynosi 40 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg, a czas leczenia wynosi odpowiednio 4 tygodnie (żołądek) i 2 tygodnie (dwunastnica), z możliwością przedłużenia. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg na dobę, z możliwością modyfikacji i tymczasowego zwiększenia do ponad 160 mg, podawanych w dawkach podzielonych. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, a u osób z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa w terapii eradykacyjnej H. pylori w tych grupach.
amoksycylina, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność wątroby, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, klarytromycyna, lekooporność, metronidazol, pantoprazol, pantoprazol sodowy, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, tynidazol, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia czynności nerek, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Lansoprazol – Dawkowanie i sposób podawania
Lansoprazol, dostępny w postaci kapsułek dojelitowych o dawkach 15 mg i 30 mg, jest stosowany w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy (30 mg raz na dobę przez 2-6 tygodni), wrzodowej żołądka (30 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni), refluksowego zapalenia przełyku (30 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni) oraz w profilaktyce i leczeniu owrzodzeń związanych z NLPZ (15-30 mg raz na dobę). W terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori lansoprazol podaje się w dawce 30 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, w skojarzeniu z antybiotykami (klarytromycyna 250-500 mg i amoksycylina 1 g lub metronidazol 400-500 mg, oba dwa razy na dobę), osiągając skuteczność eradykacji do 90%. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 60 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 180 mg, podawanych w dwóch dawkach podzielonych powyżej 120 mg. U pacjentów geriatrycznych zaleca się nie przekraczać dawki 30 mg na dobę, a u osób z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby konieczna jest redukcja dawki o 50% i regularne monitorowanie.
amoksycylina, antybiotykoterapia, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dawka dobowa, dawka podzielona, eradykacja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa twarda, klarytromycyna, lansoprazol, metronidazol, mikrogranulki dojelitowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, owrzodzenie NLPZ, populacja pediatryczna, refluksowe zapalenie przełyku, reinfekcja, terapia podtrzymująca, zespół Zollingera-Ellisona, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acesan 75 mg
Lek Acesan 75 mg, zawierający kwas acetylosalicylowy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany lub substancje pomocnicze, w tym czerwień koszenilową (E124), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Nie należy go stosować u osób z hematologiczną skazą krwotoczną, aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, ze względu na ryzyko nasilenia krwawień, zaburzeń funkcji narządów oraz retencji sodu i wody. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u chorych z astmą indukowaną przez salicylany lub NLPZ, gdyż może wywołać ciężki skurcz oskrzeli zagrażający życiu.
astma indukowana przez salicylany, astma oskrzelowa, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, czerwień koszenilowa, encefalopatia, grypa, hamowanie syntezy prostaglandyn, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, metotreksat, mielosupresja, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napad astmy oskrzelowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ospa wietrzna, ostatni trymestr ciąży, przewód tętniczy Botalla, reakcja alergiczna, retencja sodu i wody, salicylany, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acecardin 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg (Acecardin, tabletki dojelitowe) jest powszechnie stosowany, jednak wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęstsze objawy to zgaga, nudności, wymioty i bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zapalenia żołądka i jelit oraz choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, które mogą prowadzić do krwotoków i perforacji. Rzadko obserwuje się przemijające zaburzenia czynności wątroby z podwyższoną aktywnością aminotransferaz (≥1/10 000 do <1/1 000). Objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i szumy uszne, mogą wskazywać na przedawkowanie leku. Acecardin zwiększa ryzyko krwawień (różne lokalizacje, w tym krwotok okołooperacyjny, krwiaki, krwawienia z nosa, dróg moczowo-płciowych i dziąseł), a poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu (krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy). Długotrwałe krwawienia mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza.
aminotransferazy, astma, ból brzucha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja alergiczna, cukrzyca, czas krwawienia, doustny lek przeciwcukrzycowy, hamowanie syntezy prostaglandyn, hipoglikemia, inhibicja agregacji płytek, insulina, krwawe wymioty, krwawienie, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, nadciśnienie tętnicze, niedobór żelaza, niedokrwistość, niestrawność, objawy dyspeptyczne, obrzęk, odczyn skórny, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, stężenie glukozy we krwi, stolec smolisty, świąd, szum w uszach, tabletka dojelitowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lanzul 30 mg
Lanzul (lanzoprazol) stosowany jest w różnych jednostkach chorobowych przewodu pokarmowego z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych. W chorobie wrzodowej dwunastnicy zaleca się 30 mg raz na dobę przez 2 tygodnie, z możliwością przedłużenia o kolejne 2 tygodnie. W chorobie wrzodowej żołądka oraz refluksowym zapaleniu przełyku stosuje się 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, z opcją przedłużenia terapii o kolejne 4 tygodnie w przypadku braku wyleczenia. Profilaktyka i leczenie owrzodzeń u pacjentów przyjmujących NLPZ wymaga 15-30 mg raz na dobę, natomiast w zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 180 mg dzielonych na dwie dawki. W eradykacji Helicobacter pylori zaleca się 30 mg dwa razy na dobę przez 7 dni w skojarzeniu z antybiotykami (klarytromycyna 250-500 mg i amoksycylina 1 g lub metronidazol 400-500 mg, oba podawane dwa razy na dobę), co pozwala osiągnąć skuteczność do 90%.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, klarytromycyna, lanzoprazol, Lanzul, metronidazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, reinfekcja, sonda żołądkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gastrostad 40 mg
Lek Gastrostad zawiera 40 mg pantoprazolu (w postaci 45,1 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego) w formie tabletek dojelitowych i jest wskazany do leczenia stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, w tym eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z dwoma antybiotykami, choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka oraz umiarkowanego i ciężkiego refluksowego zapalenia przełyku. Pantoprazol skutecznie hamuje sekrecję kwasu solnego, co sprzyja gojeniu owrzodzeń i redukcji objawów refluksu. W terapii zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych hipersekrecji kwasu lek stosowany jest długoterminowo, z indywidualnym dostosowaniem dawki. Każda tabletka zawiera ponadto 76,85 mg maltitolu, 0,690 mg lecytyny (z oleju sojowego) oraz 3,68 mg sodu, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii.
choroba refluksowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, lecytyna, maltitol, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol sodowy półtorawodny, refluksowe zapalenie przełyku, sekrecja kwasu solnego, stan hipersekrecyjny, substancja pomocnicza, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, terapia trójskładnikowa, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Helicid Forte 40 mg
Helicid Forte zawiera 40 mg omeprazolu w kapsułce dojelitowej i jest stosowany w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, refluksowego zapalenia przełyku, eradykacji Helicobacter pylori oraz zapobieganiu i leczeniu owrzodzeń wywołanych NLPZ. Standardowe dawki wahają się od 10 mg do 40 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg w przypadku zespołu Zollingera-Ellisona. Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy zwykle trwa 2-4 tygodnie, a żołądka 4-8 tygodni, z dawkami 20 mg lub 40 mg w zależności od odpowiedzi na terapię. Eradykacja H. pylori wymaga terapii skojarzonej z omeprazolem i dwoma antybiotykami przez 7 dni, z dawkami dostosowanymi do masy ciała u dzieci i młodzieży. U pacjentów z zaburzeniami wątroby zaleca się dawki 10-20 mg, natomiast u osób starszych i z niewydolnością nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, kapsułka dojelitowa, klarytromycyna, leczenie skojarzone, lek przeciwbakteryjny, metronidazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, omeprazol, peletki dojelitowe, refluksowe zapalenie przełyku, terapia skojarzona, tynidazol, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Helicid 20 20 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (kod ATC: A02BC01), działa poprzez specyficzne, odwracalne hamowanie H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Doustne podanie dawki 20 mg na dobę prowadzi do około 80% redukcji 24-godzinnej kwaśności soku żołądkowego oraz utrzymania pH ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę u pacjentów z wrzodem dwunastnicy. Maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach systematycznego stosowania. Omeprazol wykazuje skuteczność w leczeniu choroby refluksowej przełyku poprzez zmniejszenie ekspozycji przełyku na kwaśną treść żołądkową, a także w terapii eradykacyjnej zakażenia Helicobacter pylori, szczególnie w schematach trójlekowych, które przewyższają skutecznością dwulekowe. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do łagodnych torbieli gruczołowych żołądka oraz zwiększonego ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami takimi jak Salmonella i Campylobacter, co jest związane z obniżeniem kwaśności soku żołądkowego.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, dyspepsja, eradykacja H. pylori, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, rak żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, sok żołądkowy, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy, zakażenie przewodu pokarmowego, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – HELICID 40 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC01), działa poprzez specyficzne, odwracalne hamowanie ATP-azy H+/K+ w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Mechanizm ten jest zależny od dawki i obejmuje zarówno wydzielanie podstawowe, jak i stymulowane. Dożylne podanie 40 mg omeprazolu powoduje natychmiastowe zmniejszenie kwaśności żołądka o około 90% w ciągu 24 godzin, co odpowiada efektowi po doustnym podaniu 20 mg. Skuteczność leku koreluje z AUC w osoczu, a nie z chwilowym stężeniem, i nie wykazuje tachyfilaksji podczas długotrwałego stosowania. Omeprazol jest kluczowy w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori, co prowadzi do wygojenia zmian błony śluzowej i długotrwałej remisji owrzodzeń trawiennych.
ATP-aza H+/K+, Campylobacter, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, Clostridium difficile, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa, kwaśność wewnątrzżołądkowa, mieszanina racemiczna, owrzodzenie trawienne, pompa protonowa, rak żołądka, Salmonella, tachyfilaksja, terapia eradykacyjna, torbiel gruczołowa żołądka, zaburzenie wydzielania kwasu solnego, zakażenie przewodu pokarmowego, zanikowe zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sagalix 20 mg
Lek Sagalix zawiera omeprazol w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w postaci kapsułek dojelitowych. Dawkowanie u dorosłych jest ściśle zależne od wskazań klinicznych: w leczeniu wrzodów dwunastnicy stosuje się 20 mg raz na dobę przez 2-4 tygodnie, a w przypadku wrzodów opornych 40 mg przez 4 tygodnie. W profilaktyce nawrotów owrzodzeń dawka wynosi 20 mg, z możliwością zmniejszenia do 10 mg lub zwiększenia do 40 mg w razie potrzeby. W leczeniu wrzodów żołądka zaleca się 20 mg przez 4-8 tygodni, a w opornych przypadkach 40 mg przez 8 tygodni. Refluksowe zapalenie przełyku leczy się 20 mg przez 4-8 tygodni, a w ciężkich przypadkach 40 mg przez 8 tygodni. Długoterminowo w wygojonym refluksowym zapaleniu przełyku stosuje się 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg. W terapii skojarzonej eradykacji Helicobacter pylori stosuje się Sagalix 20 mg lub 40 mg wraz z antybiotykami (klarytromycyna, amoksycylina, metronidazol lub tynidazol) przez 7 dni, dostosowując schemat do lokalnych wytycznych i oporności. U dzieci powyżej 1. roku życia i masie ciała ≥ 10 kg dawki są odpowiednio zmniejszone i dostosowane do wieku oraz masy ciała, z nadzorem specjalistycznym w przypadku leczenia H. pylori. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek ani u osób w podeszłym wieku, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się dawkę 10-20 mg na dobę.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, Helicobacter pylori, kapsułka dojelitowa, klarytromycyna, lekooporność bakteryjna, metronidazol, omeprazol, otoczka dojelitowa, owrzodzenie dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia eradykacyjna, tynidazol, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzód związany z NLPZ, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Przeciwwskazania stosowania
Goryczka (Gentianae) jest stosowana w preparatach ziołowych na zaburzenia trawienia, brak apetytu i dolegliwości dyspeptyczne, jednak jej użycie wymaga ostrożności ze względu na liczne przeciwwskazania. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na goryczkę lub inne składniki preparatu, np. mentol w Kroplach żołądkowych. Preparaty zawierające goryczkę, zwłaszcza w formie nalewek alkoholowych (Krople żołądkowe zawierają 65-75% v/v etanolu, Krople żołądkowe T około 70% obj.), są przeciwwskazane u pacjentów z nadkwaśnością, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, gdyż mogą nasilać wydzielanie soku żołądkowego i pogarszać stan kliniczny. Ponadto, ze względu na wysoką zawartość alkoholu, preparaty te nie powinny być stosowane u osób z uzależnieniem od alkoholu, chorobami wątroby, padaczką, urazami mózgu, kobiet w ciąży i karmiących, a także u pacjentów przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem.
alkohol etylowy, choroba mózgu, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciąża, cukrzyca, cytochrom P450, dolegliwość dyspeptyczna, działanie niepożądane, interakcja lekowa, karmienie piersią, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sedatywny, nadkwaśność, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancje, nalewka alkoholowa, padaczka, sacharoza, sok żołądkowy, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie trawienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospamox 1000 mg 1000 mg
Ospamox, zawierający amoksycylinę trójwodną w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym u dorosłych i dzieci w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Wskazania obejmują infekcje układu oddechowego (ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc), zakażenia układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek), a także dur brzuszny i rzekomy, ropień okołozębowy, eradykację Helicobacter pylori, zakażenia okołoprotezowe, chorobę z Lyme oraz profilaktykę zapalenia wsierdzia. Tabletki można dzielić na równe dawki, a zawartość sodu w jednej tabletce jest poniżej 23 mg, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk szerokowidmowy, antybiotykoterapia celowana, antybiotykoterapia empiryczna, bakteriomocz, bakteryjne zapalenie zatok, Borrelia burgdorferi, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, paciorkowcowe zapalenie migdałków, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, rumień wędrujący, zakażenie bakteryjne, zakażenie okołoprotezowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 5 mg/ml
Ipidacrine hydrochloride Grindeks w formie roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml i 15 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu, a także u osób z padaczką, zaburzeniami pozapiramidowymi z hiperkinezją oraz zaburzeniami przedsionkowymi ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak dławica piersiowa i znaczna bradykardia, ze względu na cholinergiczne działanie mogące pogorszyć stan kliniczny. Astma oskrzelowa stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż ipidakryna może wywołać skurcz oskrzeli i nasilić obturację dróg oddechowych.
astma oskrzelowa, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dławica piersiowa, działanie prokonwulsyjne, hamowanie acetylocholinesterazy, ipidakryna chlorowodorek, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność dróg moczowych, niedrożność jelit, obturacja dróg oddechowych, padaczka, perystaltyka jelit, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, skurcz oskrzeli, transmisja cholinergiczna, wypieracz pęcherza moczowego, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przedsionkowe, zaburzenie przewodzenia, zatrzymanie moczu, zawrót głowy