Dawkowanie i sposób podawania
Lansoprazol

Dawkowanie lansoprazolu – informacje dla lekarzy

Lansoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wymaga precyzyjnego dawkowania w zależności od wskazania klinicznego i indywidualnych cech pacjenta. Produkt leczniczy Zalanzo zawierający lansoprazol dostępny jest w dawkach 15 mg i 30 mg w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Dla uzyskania optymalnej skuteczności terapeutycznej, lansoprazol powinien być przyjmowany raz na dobę, najlepiej rano lub wieczorem na czczo. ¹

Zalecane dawkowanie w różnych wskazaniach

Choroba wrzodowa dwunastnicy wymaga stosowania 30 mg lansoprazolu raz na dobę przez 2 tygodnie. Jeżeli w tym czasie nie nastąpiło wyleczenie, dopuszcza się kontynuację leczenia tą samą dawką przez kolejne 4 tygodnie. ²

W chorobie wrzodowej żołądka zaleca się dawkę 30 mg lansoprazolu raz na dobę przez 4 tygodnie. Brak odpowiedzi terapeutycznej w tym okresie pozwala na przedłużenie terapii o kolejne 4 tygodnie z zachowaniem tej samej dawki. ³

W przypadku refluksowego zapalenia przełyku zalecana dawka wynosi 30 mg lansoprazolu raz na dobę przez 4 tygodnie, z możliwością przedłużenia terapii o kolejne 4 tygodnie przy zachowaniu tej samej dawki, jeśli leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. W leczeniu podtrzymującym, które ma zapobiegać nawrotom refluksowego zapalenia przełyku, stosuje się 15 mg lansoprazolu raz na dobę, w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 30 mg. ⁴

W zapobieganiu refluksowemu zapaleniu przełyku należy podawać 15 mg lansoprazolu raz na dobę. Jeśli zaistnieje taka konieczność, dawkę można zwiększyć do 30 mg na dobę. ⁵

W objawowej chorobie refluksowej przełyku zaleca się 15 lub 30 mg lansoprazolu na dobę. Złagodzenie objawów następuje szybko, a dawkowanie należy dostosować indywidualnie. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku w dawce 30 mg na dobę nie uzyskano poprawy, zaleca się przeprowadzenie dodatkowych badań diagnostycznych. ⁶

Leczenie i profilaktyka owrzodzeń związanych z NLPZ: W leczeniu łagodnych owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u pacjentów wymagających stałego leczenia NLPZ stosuje się 30 mg lansoprazolu raz na dobę przez 4 tygodnie, z możliwością przedłużenia o kolejne 4 tygodnie. U pacjentów z trudnymi do wyleczenia owrzodzeniami lub zwiększonym ryzykiem ich wystąpienia, może być konieczne przedłużenie leczenia i/lub stosowanie większych dawek. ⁷

W profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u pacjentów przyjmujących NLPZ, którzy należą do grupy ryzyka (np. wiek powyżej 65 lat lub choroba wrzodowa w wywiadzie), zaleca się dawkę 15 mg lansoprazolu raz na dobę. W przypadku nieskuteczności leczenia, należy zwiększyć dawkę do 30 mg raz na dobę. ⁸

W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 60 mg lansoprazolu na dobę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie i kontynuować leczenie tak długo, jak jest to konieczne. Stosowano dawki do 180 mg na dobę. W przypadku dawek przekraczających 120 mg na dobę, należy je podawać w dwóch dawkach podzielonych. ⁹

Eradykacja Helicobacter pylori

W leczeniu eradykacyjnym zakażenia Helicobacter pylori zaleca się podawanie lansoprazolu w dawce 30 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, w połączeniu z jednym z następujących schematów antybiotykoterapii:

• klarytromycyna 250-500 mg dwa razy na dobę + amoksycylina 1 g dwa razy na dobę
• klarytromycyna 250 mg dwa razy na dobę + metronidazol 400-500 mg dwa razy na dobę

¹⁰

Odsetek skutecznej eradykacji H. pylori po zastosowaniu schematu z klarytromycyną w połączeniu z lansoprazolem i amoksycyliną lub metronidazolem może sięgać nawet 90%. Po sześciu miesiącach od zakończenia skutecznej eradykacji ryzyko reinfekcji oraz nawrotu choroby jest niewielkie. ¹¹

Istnieje również alternatywny schemat leczenia: lansoprazol 30 mg dwa razy na dobę, amoksycylina 1 g dwa razy na dobę oraz metronidazol 400-500 mg dwa razy na dobę. Ten schemat wykazuje jednak niższy wskaźnik eradykacji w porównaniu ze schematami zawierającymi klarytromycynę. Może być jednak użyteczny w przypadku przeciwwskazań do stosowania klarytromycyny lub w populacjach z niskim poziomem oporności na metronidazol. ¹²

Dawkowanie w populacjach szczególnych

Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów geriatrycznych może dochodzić do zmniejszenia klirensu lansoprazolu, co wymaga indywidualnego doboru dawkowania. Jeżeli nie istnieją istotne wskazania kliniczne, u osób starszych nie zaleca się stosowania dawki większej niż 30 mg na dobę. ¹³

Pacjenci z niewydolnością wątroby: U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby zaleca się regularne monitorowanie oraz redukcję dawki dobowej o 50%. ¹⁴

Pacjenci z niewydolnością nerek: Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania lansoprazolu u pacjentów z niewydolnością nerek. ¹⁵

Dzieci: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania lansoprazolu w populacji pediatrycznej. ¹⁶

Sposób podawania

Kapsułki lansoprazolu powinny być połykane w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Jeżeli pacjent ma trudności z połykaniem kapsułek w całości, możliwe jest ich otwarcie i wsypanie zawartości do łyżki stołowej soku jabłkowego, a następnie natychmiastowe połknięcie. Należy podkreślić, że pH soku jabłkowego zapewnia stabilność leku. Mikrogranulek dojelitowych lansoprazolu nie wolno żuć ani kruszyć, gdyż mogłoby to prowadzić do degradacji substancji czynnej. ¹⁷

W przypadku pacjentów ze zgłębnikiem nosowo-żołądkowym, zawartość kapsułki można zmieszać z 40 ml soku jabłkowego i podać przez zgłębnik. Po podaniu leku, zgłębnik należy przepłukać dodatkową porcją soku jabłkowego. ¹⁸

Tabela dawkowania lansoprazolu