Wskazania do stosowania
Lansoprazol

Lansoprazol – wskazania do stosowania substancji czynnej

Lansoprazol to substancja czynna z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP), która znajduje szerokie zastosowanie w stanach chorobowych wymagających ograniczenia wydzielania kwasu żołądkowego. Produkt leczniczy ZALANZO zawierający lansoprazol dostępny jest w postaci kapsułek dojelitowych twardych w dawkach 15 mg i 30 mg. ¹

Podstawowe wskazania do stosowania lansoprazolu

Lansoprazol znajduje zastosowanie w leczeniu stanów chorobowych, w których konieczne jest ograniczenie wydzielania kwasu żołądkowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do stosowania tej substancji czynnej. ²

Choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka

Choroba wrzodowa dwunastnicy stanowi jedno z głównych wskazań do zastosowania lansoprazolu. Substancja ta, poprzez zmniejszenie wydzielania kwasu solnego, sprzyja gojeniu się owrzodzeń dwunastnicy. Podobnie, w przypadku choroby wrzodowej żołądka, lansoprazol jest skutecznym środkiem leczniczym prowadzącym do ustąpienia zmian chorobowych. ³

Eradykacja Helicobacter pylori

Lansoprazol odgrywa istotną rolę w leczeniu zakażenia Helicobacter pylori. Należy podkreślić, że w tym wskazaniu stosowany jest w terapii skojarzonej z antybiotykami. Schemat leczenia obejmujący lansoprazol wraz z odpowiednimi antybiotykami pozwala na skuteczną eradykację bakterii H. pylori, która jest głównym czynnikiem etiologicznym choroby wrzodowej. ⁴

Refluksowe zapalenie przełyku

Lansoprazol jest wskazany zarówno w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, jak i w zapobieganiu nawrotom tej choroby. Zastosowanie tej substancji czynnej przyczynia się do zmniejszenia ekspozycji przełyku na treść żołądkową o kwaśnym odczynie, co prowadzi do ustąpienia objawów zapalenia i zapobiega nawrotom choroby. ⁵

Zastosowanie lansoprazolu u pacjentów stosujących NLPZ

Lansoprazol znajduje szczególne zastosowanie u pacjentów przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które mogą powodować uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego. ⁶

Leczenie owrzodzeń przy terapii NLPZ

Lansoprazol stosuje się w leczeniu łagodnych owrzodzeń żołądka i dwunastnicy towarzyszących terapii niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi u pacjentów, którzy wymagają stałego leczenia NLPZ. Redukcja wydzielania kwasu żołądkowego przyspiesza gojenie owrzodzeń i łagodzi objawy związane z uszkodzeniem błony śluzowej przewodu pokarmowego. ⁷

Profilaktyka owrzodzeń przy terapii NLPZ

Lansoprazol jest również wskazany w profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy towarzyszących leczeniu NLPZ. To zastosowanie dotyczy szczególnie pacjentów z grupy ryzyka wymagających stałego leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Profilaktyczne stosowanie lansoprazolu zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań ze strony przewodu pokarmowego związanych z terapią NLPZ. ⁸

Dodatkowe wskazania do stosowania lansoprazolu

Objawowa choroba refluksowa przełyku

Lansoprazol jest skuteczny w leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku, nawet w przypadkach, gdy nie występuje endoskopowo potwierdzone zapalenie przełyku. Przez redukcję wydzielania kwasu żołądkowego, substancja ta łagodzi objawy refluksu, takie jak zgaga, regurgitacja kwaśnej treści żołądkowej czy dysfagia. ⁹

Zespół Zollingera-Ellisona

Zespół Zollingera-Ellisona to rzadkie schorzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego, najczęściej spowodowane występowaniem gastrinoma – guza wydzielającego gastrynę. Lansoprazol, dzięki silnemu hamowaniu wydzielania kwasu żołądkowego, jest jednym z leków z wyboru w leczeniu tego zespołu. ¹⁰

Postać farmaceutyczna lansoprazolu

Lansoprazol w produkcie ZALANZO dostępny jest w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Kapsułki o dawce 15 mg mają żółty, nieprzezroczysty wygląd i zawierają białe lub prawie białe mikrogranulki. Natomiast kapsułki o dawce 30 mg są białe, nieprzezroczyste i również zawierają białe lub prawie białe mikrogranulki. ¹¹ Warto zaznaczyć, że forma dojelitowa chroni substancję czynną przed przedwczesnym rozkładem w kwaśnym środowisku żołądka, co zapewnia jej dotarcie do jelita, gdzie może być skutecznie wchłonięta.