reakcja alergiczna
Reakcja alergiczna to nadmierna odpowiedź układu immunologicznego na substancje, które dla większości ludzi są nieszkodliwe. Alergeny, takie jak pyłki roślin, składniki pokarmowe, leki czy jad owadów, mogą wywołać szereg objawów różniących się nasileniem – od łagodnych (wysypka, katar, łzawienie) po zagrażające życiu (obrzęk krtani, zapaść krążeniowa).
Mechanizm reakcji alergicznej opiera się głównie na wytwarzaniu przeciwciał klasy IgE, które wiążą się z komórkami tucznymi i bazofilami. Przy ponownym kontakcie z alergenem dochodzi do degranulacji tych komórek i uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i cytokiny, odpowiedzialnych za objawy kliniczne.
Anafilaksja, najcięższa postać reakcji alergicznej, rozwija się gwałtownie i wymaga natychmiastowego podania adrenaliny. W diagnostyce alergii wykorzystuje się testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz próby prowokacyjne, natomiast leczenie obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy) oraz immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oxcarbazepin NeuroPharma 300 mg
Oxcarbazepin NeuroPharma jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na okskarbazepinę, eslikarbazepinę lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Przeciwwskazanie dotyczy wszystkich dostępnych dawek leku: 150 mg, 300 mg oraz 600 mg. Przed rozpoczęciem terapii należy szczegółowo zbadać historię alergii pacjenta, zwłaszcza w kontekście reakcji na leki przeciwpadaczkowe o podobnej strukturze chemicznej, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Tabletki mają linię podziału umożliwiającą dostosowanie dawki, co jest istotne przy stopniowym zwiększaniu lub zmniejszaniu dawki w odpowiedzi na działania niepożądane.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Letizen 10 mg
Letizen, zawierający cetyryzynę dichlorowodorek w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych, jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji stosowanym w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno sezonowego, jak i przewlekłego) oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki. Lek skutecznie łagodzi objawy nosowe (wodnisty wyciek, świąd, kichanie, uczucie zatkania nosa) oraz oczne (zaczerwienienie, łzawienie, świąd), a także zmniejsza nasilenie bąbli pokrzywkowych i świądu skóry poprzez blokadę receptorów histaminowych. Letizen jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia, natomiast nie jest zalecany dla młodszych dzieci ze względu na dawkę i formę farmaceutyczną. Tabletki zawierają 75 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergen pyłków roślin, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, blokowanie histaminy, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie niepożądane, efekt sedatywny, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, mediator zapalny, nietolerancja laktozy, przewlekła idiopatyczna pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, roztocze kurzu domowego, schorzenie alergiczne, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd skóry, tabletka powlekana, wodnisty wyciek z nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Immunine 1200 IU 1200 j.m.
IMMUNINE 1200 IU, preparat zawierający ludzki czynnik IX krzepnięcia, stosowany w terapii hemofilii B, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, szczególnie w porównaniu do preparatów o niższej czystości. W badaniach klinicznych przeprowadzonych na 197 pacjentach, w tym populacji pediatrycznej (dzieci 6-12 lat, młodzież powyżej 12 lat oraz dzieci poniżej 6 roku życia), nie wykryto inhibitorów czynnika IX. Niemniej jednak, preparat może wywoływać reakcje nadwrażliwości, od łagodnych (pieczenie w miejscu podania) po ciężkie, takie jak anafilaksja. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z obecnością inhibitorów czynnika IX, u których może dojść do niedostatecznej odpowiedzi klinicznej oraz rozwoju zespołu nerczycowego po próbie indukcji tolerancji immunologicznej. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania wymienia się m.in. reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, epizody zakrzepowo-zatorowe (w tym zawał serca, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, zakrzepicę żylną i tętniczą), a także objawy neurologiczne jak parestezje czy ból głowy.
anafilaksja, choroba posurowicza, częstoskurcz, czynnik IX krzepnięcia, duszność, epizod zakrzepowo-zatorowy, hemofilia B, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, ośrodek leczenia hemofilii, parestezja, pokrzywka, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, świszczący oddech, zakrzepica tętnicy mózgu, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zawał serca, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Drosera – Przeciwwskazania stosowania
Preparaty zawierające Drosera w rozcieńczeniu D4, takie jak L52 krople doustne, mają określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na Drosera lub inne składniki preparatu. Produkt nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2 roku życia. Istotnym aspektem jest wysoka zawartość etanolu (67,5% v/v) w L52, co wyklucza jego podawanie pacjentom z chorobami wątroby (w tym marskością), osobom z uzależnieniem od alkoholu, kobietom w ciąży i karmiącym, a także pacjentom przyjmującym leki wchodzące w interakcje z alkoholem oraz osobom prowadzącym pojazdy i obsługującym maszyny.
aconitum napellus, arnica montana, Belladonna, Bryonia, China rubra, choroba autoimmunologiczna, ciąża, Drosera, drosera D4, Eucalyptus globulus, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium, interakcja z alkoholem, karmienie piersią, krople doustne, lek immunosupresyjny, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancje, Polygala, preparat złożony, reakcja alergiczna, rosiczka, rozcieńczenie D4, składnik aktywny, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Achillea millefolium – Przeciwwskazania stosowania
Achillea millefolium, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 16 mg/tabletkę (w formie nasion Achilleae millefolii semen), wykazuje liczne właściwości lecznicze, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tę roślinę oraz na inne gatunki z rodziny astrowatych (Astraceae/Compositae), takie jak rumianek, arnika czy nagietek, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. W preparacie Liv.52 znajdują się również inne składniki roślinne (m.in. Capparis spinosae cortex 65 mg, Cichorii intybus semen 65 mg, Solani nigri herba 32 mg, Terminaliae arjunae cortex 32 mg, Cassiae occidentalis semen 16 mg, Tamarix gallicae herba 16 mg) oraz Mandur Bhasma (33 mg) zawierający 3 mg żelaza (Fe+2 i Fe+3), których przeciwwskazania również należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii.
achillea millefolium, Capparis spinosae cortex, cassiae occidentalis semen, Cichorii intybus semen, krwawnik pospolity, Mandur Bhasma, nadwrażliwość na substancje, obrzęk, postępowanie medyczne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, Solani nigri herba, świąd, Tamarix gallicae herba, Terminaliae arjunae cortex, trudności w oddychaniu, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zabak 0,25 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu ZABAK, zawierających 0,25 mg ketotifenu w postaci wodorofumaranu, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się zaburzenia narządu wzroku, takie jak podrażnienie oczu, ból oczu, punkcikowate zapalenie rogówki oraz punktowa nadżerka nabłonka rogówki, występujące często (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawiają się niewyraźne widzenie podczas aplikacji, zespół suchego oka, zaburzenia powiek, zapalenie spojówek, światłowstręt, wylew spojówkowy, reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, ból głowy, suchość w ustach, wysypka, wyprysk, pokrzywka oraz senność. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje alergiczne miejscowe i uogólnione, zaostrzenie astmy i egzemy oraz zawroty głowy, których częstość nie została określona.
astma, badanie fluoresceinowe, ból głowy, ból oczu, egzema, film łzowy, kontaktowe zapalenie skóry, krople do oczu, nadwrażliwość, nadżerka nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, obrzęk oczu, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, podrażnienie oczu, pokrzywka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja alergiczna, senność, suchość w ustach, świąd, światłowstręt, wodorofumaran ketotifenu, wylew spojówkowy, wyprysk, wysypka, zaburzenia powiek, zaczerwienienie oczu, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Senalax Extra 17 mg sumy sennozydów/tabl.
Senalax Extra to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 17 mg sumy sennozydów wapniowych (Calcii sennosides) o stężeniu 60%, które wykazują działanie przeczyszczające. Tabletki mają charakterystyczny pomarańczowy kolor dzięki otoczce Opadry II 85F23368 Orange, zawierającej m.in. alkohol poliwinylowy, makrogol (PEG MW 3350), talk oraz barwniki: lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej (E110) i lak aluminiowy żółcieni chinolinowej (E104). Substancje pomocnicze w rdzeniu, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, karboksymetyloskrobia sodowa i magnezu stearynian, pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, rozsadzających i poślizgowych. Obecność barwników E110 i E104 wymaga ostrożności u pacjentów z alergiami na te substancje.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, działanie przeczyszczające, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, lak aluminiowy żółcieni chinolinowej, lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, reakcja alergiczna, sennozydy, sennozydy wapniowe, środek ostrożności, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diohespan Max
Produkt leczniczy Diohespan Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy w postaci proszku doustnego i jest stosowany objawowo w leczeniu żylaków odbytu, z zaleceniem krótkotrwałej terapii. W przypadku utrzymywania się lub nasilenia dolegliwości konieczne jest przeprowadzenie specjalistycznego badania proktologicznego oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia. Preparat zawiera istotne ilości substancji pomocniczych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii u wybranych grup pacjentów, co wymaga szczegółowej analizy przed rozpoczęciem leczenia.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benzydamine neo-angin smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Lek Benzydamine neo-angin smak miodowo-pomarańczowy w postaci pastylek twardych zawiera chlorowodorek benzydaminy w dawce 3 mg (odpowiadającej 2,68 mg benzydaminy) jako substancję czynną. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na chlorowodorek benzydaminy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Każda pastylka zawiera 2464,514 mg izomaltu (E 953) oraz 3,409 mg aspartamu (E 951), co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją cukrów oraz fenyloketonurią. Lek ma charakterystyczny wygląd – pastylki twarde, kości słoniowej, lekko przezroczyste, o średnicy około 19 mm, co powinno być przekazane pacjentowi w celu uniknięcia pomyłek z innymi preparatami.
alternatywna terapia, aspartam, benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, fenyloketonuria, izomalt, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nietolerancja, nietolerancja cukrów, opcja terapeutyczna, pastylka twarda, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek cynchokainy – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorowodorek cynchokainy jest składnikiem mieszaniny kain w produkcie TRUE Test 36, stosowanym do testów płatkowych w diagnostyce alergii kontaktowej na miejscowe środki znieczulające z grupy estrów kwasu para-aminobenzoesowego. W panelu nr 1 (pozycja 5) chlorowodorek cynchokainy występuje w proporcji 1 części na 7 części mieszaniny (5 części benzokainy, 1 część chlorowodorku tetrakainy, 1 część chlorowodorku cynchokainy), co odpowiada około 72,9 μg chlorowodorku cynchokainy na płatek (510 μg/płatek całkowitej mieszaniny kain) lub 630 μg/cm². Produkt jest aplikowany miejscowo na nieuszkodzoną skórę w małych stężeniach, co minimalizuje ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i działań niepożądanych systemowych.
alergia kontaktowa, benzokainy, chlorowodorek cynchokainy, chlorowodorek tetrakainy, diagnostyka alergii kontaktowej, ester kwasu para-aminobenzoesowego, miejscowy środek znieczulający, mieszanina kain, nadwrażliwość, parametr farmakokinetyczny, plaster do testów prowokacyjnych, reakcja alergiczna, test płatkowy, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zyx 5 mg
Lek Zyx w postaci tabletek powlekanych zawierających 5 mg dichlorowodorku lewocetyryzyny jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (79 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów, którzy wcześniej doświadczyli reakcji alergicznych na cetyryzynę lub hydroksyzynę, manifestujących się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym lub anafilaksją.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z chorobami nerek konieczna jest ocena funkcji nerek i oznaczenie klirensu kreatyniny. U pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć indywidualnie korzyści i ryzyko związane z podaniem leku Zyx.
cetyryzyna, choroba nerek, dichlorowodorek lewocetyryzyny, działanie niepożądane, hydroksyzyna, klirens kreatyniny, kumulacja substancji czynnej, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pochodna piperazyny, pokrzywka, preparat przeciwhistaminowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja uczuleniowa, świąd, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hemoroidal (50 mg + 5 mg)/g
Lek Hemoroidal w postaci żelu doodbytniczego zawiera 50 mg/g wyciągu z kory kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.) oraz 5 mg/g chlorowodorku lidokainy jednowodnej. Przed zastosowaniem preparatu należy wykluczyć nadwrażliwość na substancje czynne (wyciąg z kory kasztanowca, lidokainę) oraz na substancje pomocnicze, w tym balsam peruwiański, bronopol i etylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe podrażnienia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na amidowe środki miejscowo znieczulające (np. bupiwakina, mepiwakina) ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych z lidokainą. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na rośliny z rodziny Asteraceae, co może skutkować reakcją krzyżową na składniki preparatu.
aktywna infekcja, amidowy środek znieczulający, balsam peruwiański, bronopol, bupiwakaina, chlorowodorek lidokainy, działanie niepożądane, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, mepiwakaina, nadwrażliwość na Asteraceae, nadwrażliwość na substancje czynne, owrzodzenie, paraben, parahydroksybenzoesan etylu, preparat leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, schorzenie odbytu, śluzówka odbytu, wyciąg z kory kasztanowca, zaburzenie czynności wątroby, żel doodbytniczy, zmiana skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neosynephrin-Pos 10% 100 mg/ml
Neosynephrin-POS 10% (100 mg/ml, krople do oczu) zawiera chlorowodorek fenylefryny i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fenylefrynę lub substancje pomocnicze, w tym benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/ml), u osób z suchym zapaleniem błon śluzowych nosa, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz dzieci poniżej 12 lat. Ze względu na działanie sympatykomimetyczne fenylefryny, lek może nasilać objawy jaskry z wąskim kątem przesączania oraz wywoływać efekty ogólnoustrojowe u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze czy choroba wieńcowa. Ponadto, u chorych na cukrzycę konieczna jest ostrożność ze względu na możliwy wpływ na poziom glukozy we krwi.
chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek fenylefryny, choroba wieńcowa, działanie sympatykomimetyczne, efekt ogólnoustrojowy, fenylefryna, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, jaskra z wąskim kątem przesączania, krople do oczu, nadciśnienie tętnicze, poziom glukozy we krwi, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Contril 60 mg/10 ml
Contril w postaci syropu (60 mg lewodropropizyny/10 ml) jest wskazany do objawowego leczenia nieproduktywnego, suchego kaszlu, który często towarzyszy infekcjom górnych dróg oddechowych, podrażnieniom, refluksowi żołądkowo-przełykowemu oraz niektórym chorobom przewlekłym. Lewodropropizyna, jako substancja czynna, działa przeciwkaszlowo, łagodząc dolegliwości bez wpływu na przyczynę kaszlu. Syrop o wiśniowym smaku i przezroczystej, jasnożółtej barwie ułatwia dawkowanie, szczególnie u pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek. W 10 ml preparatu znajduje się 60 mg lewodropropizyny, a także substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (4 g/10 ml), metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 13 mg/10 ml) oraz propylu parahydroksybenzoesan (E 216, 2 mg/10 ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być istotne u pacjentów z cukrzycą.
dysfagia, działanie przeciwkaszlowe, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel nieproduktywny, kaszel podrażnieniowy, kaszel produktywny, kaszel suchy, lewodropropizyna, metylu parahydroksybenzoesan, odkrztuszanie wydzieliny, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, sacharoza, zaleganie wydzieliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diuver 20 mg
Diuver 20 mg, zawierający torasemid, jest diuretykiem o profilu bezpieczeństwa obejmującym częstość działań niepożądanych sklasyfikowaną od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000). Najczęściej obserwuje się zmniejszenie liczby erytrocytów, leukocytów i trombocytów, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów poddawanych długotrwałej terapii. Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemia, występują niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) i manifestują się objawami neurologicznymi i kardiologicznymi, takimi jak bóle głowy, spadki ciśnienia tętniczego, osłabienie, senność, stany splątania oraz kurcze mięśniowe. Rzadko zgłaszane są parestezje kończyn oraz zaburzenia sensoryczne, w tym szumy uszne i utrata słuchu. Bardzo rzadko mogą wystąpić powikłania zakrzepowo-zatorowe i zaburzenia krążenia sercowego i mózgowego, związane z zagęszczeniem krwi na skutek nadmiernej diurezy i odwodnienia.
ciężka reakcja skórna, ciśnienie tętnicze, diureza, drętwienie, enzym wątrobowy, erytrocyt, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, kurcz mięśniowy, kwas moczowy, lek diuretyczny, leukocyt, morfologia krwi obwodowej, odwodnienie, parestezja kończyn, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeczulica, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, stan splątania, szum uszny, torasemid, trombocyt, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krążenia, zaburzenie sensoryczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zwężenie cewki moczowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ginkofar 40 mg
Produkt leczniczy Ginkofar 40 mg, zawierający wyciąg z liści miłorzębu (Ginkgo biloba L.), wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które dotyczą głównie układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowanym objawem jest ból głowy, występujący bardzo często (≥1/10), oraz zawroty głowy, które pojawiają się często (≥1/100 do <1/10). Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty, również występują często (≥1/100 do <1/10) i mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych przy dłuższym utrzymywaniu się. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień narządowych (oczy, nos, przewód pokarmowy, naczynia mózgowe) o nieznanej częstości, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwkrzepliwe.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dolegliwości gastryczne, ginkgo biloba, gospodarka wodno-elektrolitowa, krwawienie narządowe, krwawienie oczne, lek przeciwzakrzepowy, naczynia mózgowe, nudności, obrzęk, parametry krzepnięcia, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, rumień, świąd, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, wstrząs alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z liści miłorzębu, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia krzepnięcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml
Ondansetron Accord 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, posiada bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Należą do nich nadwrażliwość na ondansetron lub składniki pomocnicze (cytrynian sodu, chlorek sodu, wodorotlenek sodu), które mogą wywołać reakcje alergiczne. Każdy mililitr roztworu zawiera 3,62 mg sodu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie apomorfiny, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, co jest szczególnie istotne u chorych na chorobę Parkinsona, gdzie należy rozważyć alternatywne leki przeciwwymiotne.
apomorfina, chlorek sodu, chlorowodorek ondansetronu, choroba Parkinsona, cytrynian sodu, dawkowanie leku, działanie niepożądane, lek przeciwwymiotny, nadwrażliwość na lek, ondansetron, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, terapia lekowa, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermopanten 50 mg/g
Badania przedkliniczne dotyczące deksopantenolu w stężeniu 50 mg/g w maści Dermopanten wykazały niski profil toksyczności przy stosowaniu miejscowym, z wartością NOEL wynoszącą 9 g/kg masy ciała u szczurów. Nie zaobserwowano ograniczonej tolerancji miejscowej, działań drażniących, alergizujących ani fototoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo aplikacji na skórę, także przy długotrwałym stosowaniu. W testach in vitro nie wykazano działania mutagennego deksopantenolu ani jego metabolitów, co wskazuje na bezpieczeństwo genetyczne substancji. Brak doniesień o właściwościach rakotwórczych sugeruje niskie ryzyko onkogenezy, choć nie przeprowadzono dedykowanych badań kancerogenności długoterminowej.
badanie kancerogenności, bezpieczeństwo genetyczne, deksopantenol, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, enzym mikrosomalny, funkcja rozrodcza, komórka eukariotyczna, komórka prokariotyczna, NOEL, podrażnienie skóry, potencjał mutagenny, profil toksyczności, reakcja alergiczna, reakcja fotouczuleniowa, rozwój pourodzeniowy, tolerancja miejscowa, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olfen żel 10 mg/g
W praktyce klinicznej stosowanie miejscowego diklofenaku dietyloamoniowego w postaci Olfen żel 10 mg/g nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe substancji czynnej ogranicza ryzyko upośledzenia funkcji poznawczych i motorycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego preparatu w kontekście czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualną wrażliwość pacjenta, możliwe interakcje z innymi lekami oraz zakres powierzchni skóry poddanej aplikacji, które mogą teoretycznie wpłynąć na profil bezpieczeństwa terapii.
choroba współistniejąca, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak w postaci żelu, działanie niepożądane, farmakoterapia pacjenta, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, lek wpływający na OUN, miejscowe stosowanie diklofenaku, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wrażliwość pacjenta, zdolność motoryczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Folacid 0,4 mg 0,4 mg
Preparat Folacid 0,4 mg zawiera kwas foliowy i jest generalnie dobrze tolerowany, z niewielką liczbą działań niepożądanych, głównie o charakterze reakcji alergicznych. W składzie leku znajduje się laktoza jednowodna w ilości 69,45 mg na tabletkę, co stanowi istotny czynnik ryzyka u pacjentów z nietolerancją laktozy. Działania niepożądane obejmują wysypkę skórną, zaczerwienienie skóry, skurcz oskrzeli oraz gorączkę, przy czym częstość ich występowania nie jest dokładnie określona. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli, który może prowadzić do niewydolności oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
drogi oddechowe, duszność, gorączka, kwas foliowy, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niewydolność oddechowa, podwyższona temperatura ciała, przekrwienie skóry, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, układ immunologiczny, układ oddechowy, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Siarczan neomycyny – Dawkowanie i sposób podawania
Siarczan neomycyny, stosowany w preparacie okulistycznym Maxitrol (3500 j.m./ml w kroplach do oczu), wykazuje działanie przeciwbakteryjne i jest dawkowany w zależności od nasilenia stanu zapalnego: 1-2 krople do worka spojówkowego 4-6 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 1-2 kropli co godzinę w ostrych przypadkach, z zaleceniem stopniowego zmniejszania dawki wraz z poprawą kliniczną. Wskazane jest unikanie przedwczesnego przerwania terapii. U dzieci skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały określone, a u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania ze względu na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe. Podczas aplikacji należy stosować techniki ograniczające wchłanianie systemowe, takie jak ucisk przewodu nosowo-łzowego oraz zachować odstępy czasowe między różnymi preparatami okulistycznymi.
alergia kontaktowa, dysfagia, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, International Contact Dermatitis Research Group, krostka, naciek zapalny, nasilenie procesu chorobowego, objaw zapalny, pęcherzyk, plamkowy rumień, populacja pediatryczna, preparat okulistyczny, przewód nosowo-łzowy, reakcja alergiczna, reakcja opóźniona, reakcja podrażnienia, siarczan neomycyny, test płatkowy, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmiana grudkowa, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – PoltechRBC 13,4 mg
Produkt leczniczy PoltechRBC, liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawiera 13,40 mg sodu pirofosforanu dziesięciowodnego jako substancję czynną oraz 4,3 mg cyny (II) chlorku dwuwodnego jako substancję pomocniczą. Jedynym udokumentowanym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu, w szczególności na sodu pirofosforan lub cyny (II) chlorek dwuwodny. Przed podaniem PoltechRBC konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze zwróceniem uwagi na wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na radiofarmaceutyki zawierające te związki. Produkt nie zawiera radionuklidu w zestawie, który jest dodawany dopiero podczas przygotowania do podania, co ma znaczenie przy ocenie potencjalnych reakcji alergicznych.
chlorek cyny, historia alergologiczna, liofilizat, liofilizat do wstrzykiwań, metoda diagnostyczna, nadwrażliwość, PoltechRBC, produkt radiofarmaceutyczny, radiofarmaceutyk, radionuklid, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sodu pirofosforan, substancja czynna, substancja pomocnicza, technika diagnostyczna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Clotrimazolum Aflofarm 10 mg/g
Clotrimazolum Aflofarm w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g, zawierający klotrymazol jako substancję czynną, nie wykazuje wpływu na sprawność psychofizyczną pacjentów. Preparat działa miejscowo, bez efektów ogólnoustrojowych, które mogłyby zaburzać funkcje poznawcze, koordynację ruchową, czas reakcji czy koncentrację. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, stosowanie tego leku nie upośledza zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjentów aktywnych zawodowo, zwłaszcza kierowców i operatorów maszyn.
aplikacja miejscowa, Clotrimazolum Aflofarm, dysfagia, działanie ogólnoustrojowe, efekt niepożądany, funkcje poznawcze, klotrymazol, koordynacja ruchowa, krem przeciwgrzybiczy, lek przeciwgrzybiczy, nadwrażliwość na lek, objaw niepożądany, preparat przeciwgrzybiczy, prowadzenie pojazdów, reakcja alergiczna, sprawność psychofizyczna, stosowanie klotrymazolu - Leksykon substancji czynnych
Siarczan neomycyny – Przedawkowanie
Siarczan neomycyny, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w preparatach okulistycznych (np. Maxitrol zawierający 3500 j.m./ml) oraz w plastrach do prób prowokacyjnych (TRUE Test 36 z 600 mikrogramów/cm² lub 486 mikrogramów/płatek), może wywoływać objawy przedawkowania głównie miejscowe. W przypadku preparatów okulistycznych objawy te obejmują punkcikowe zapalenie rogówki, zaczerwienienie spojówek, wzmożone łzawienie, obrzęk i świąd powiek. Nie określono dawki wywołującej toksyczność, jednak objawy te są zbliżone do działań niepożądanych obserwowanych podczas standardowego stosowania, co wskazuje na zwiększoną podatność u pacjentów z nadwrażliwością na neomycynę. W przypadku przypadkowego spożycia zawartości jednej butelki Maxitrol ryzyko toksyczności systemowej jest niskie.
antybiotyk aminoglikozydowy, działanie niepożądane, działanie toksyczne, narząd wzroku, obrzęk powiek, ostre przedawkowanie, plaster do prób prowokacyjnych, preparat okulistyczny, przedawkowanie miejscowe, przekrwienie spojówek, punkcikowe zapalenie rogówki, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, siarczan neomycyny, świąd powiek, toksyczność systemowa, uszkodzenie nabłonka rogówki, wzmożone łzawienie, zaczerwienienie oczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Profil bezpieczeństwa pleryksaforu stosowanego w dawce 0,24 mg/kg mc. podawanej podskórnie w skojarzeniu z G-CSF (10 μg/kg mc. przez 4 dni) został oceniony w badaniach klinicznych fazy II i III obejmujących łącznie 543 pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym i szpiczakiem mnogim. Czas ekspozycji na lek wynosił od 1 do 7 dni (mediana 2 dni). W trakcie 12-miesięcznej obserwacji po autologicznym przeszczepieniu komórek nie stwierdzono istotnych różnic w częstości działań niepożądanych pomiędzy grupami leczonymi pleryksaforem a placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane z pleryksaforem obejmowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności – bardzo często ≥1/10; wymioty, ból brzucha – często ≥1/100 do <1/10), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często), bóle stawów i mięśni, zawroty głowy, bezsenność oraz nadmierne pocenie się. Rzadziej obserwowano reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, oraz splenomegalię i pęknięcie śledziony (częstość nieznana).
autologiczne przeszczepienie komórek, ból kostno-mięśniowy, ból stawów, chłoniak nieziarniczy, duszność, G-CSF, hiperleukocytoza, koszmary senne, leukocytoza, macierzyste komórki krwiotwórcze, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie, obrzęk okołogałkowy, omdlenie, parestezja, pęknięcie śledziony, pleryksafor, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, splenomegalia, szpiczak mnogi, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Arnika górska – Przeciwwskazania stosowania
Arnika górska (Arnica montana) jest stosowana w różnych formach farmaceutycznych, takich jak żele, maści, syropy i tabletki, jednak jej użycie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na nadwrażliwość krzyżową u osób uczulonych na rośliny z rodziny Astrowatych (Asteraceae), w tym rumianek pospolity i krwawnik pospolity, co wyklucza stosowanie preparatów takich jak Traumeel S. Preparaty zawierają różne stężenia arniki: Arnigel – 7 g/100 g żelu, Drosetux – Arnica montana 3CH w 15 ml na 150 ml syropu, Paragrippe – 0,6 mg/tabletkę (4CH), Traumeel S – 1,5 g/100 g (D3). Substancje pomocnicze o potencjalnym ryzyku alergicznym to m.in. etanol (20 g 96% V/V w Arnigel), sacharoza i benzoesan sodu (Drosetux), laktoza i sacharoza (Paragrippe), alkohol cetostearylowy (Traumeel S maść).
alkohol cetostearylowy, arnika górska, Belladonna, benzoesan sodu, cukrzyca, etanol, Ferrum phosphoricum, historia alergiczna, krwawnik pospolity, laktoza, maść Traumeel S, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, rodzina astrowatych, rumianek pospolity, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, żel Arnigel - Leksykon substancji czynnych
N,N’-difenylo-parafenylenodiamina – Dawkowanie i sposób podawania
TRUE Test 36 zawiera N,N’-difenylo-parafenylenodiaminę (PPD) jako kluczowy składnik mieszaniny czarnej gumy (alergen nr 16) w stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek), w proporcji 5 części PPD do 2 części N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiaminy oraz 5 części N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiaminy. Test płatkowy nakłada się na zdrową skórę pleców lub ramienia, pozostawiając na 48 godzin bez zmoczenia czy przesuwania. Oceny reakcji dokonuje się 30 minut po zdjęciu plastra, następnie po 1-2 dniach oraz kontrolnie po 5-7 dniach, aby wykryć ewentualne reakcje opóźnione. Miejsca aplikacji oznacza się markerem zgodnie z nacięciami na plastrze, co ułatwia identyfikację alergenu. Test jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci.
dermatitis, International Contact Dermatitis Research Group, mieszanina czarnej gumy, N, N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N’-difenylo-parafenylenodiamina, odcinek grzbietowy kręgosłupa, plamkowy rumień, plaster do prób prowokacyjnych, reakcja alergiczna, reakcja fałszywie ujemna, reakcja opóźniona, reakcja podrażnienia, reakcja ujemna, reakcja wątpliwa, rumień, rumień grudkowy, rumień pęcherzykowy, substancja testująca, test płatkowy, TRUE Test 36, zmiana grudkowa, zmiana pęcherzykowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asentra 50 mg
Lek Asentra, zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg (odpowiednio 55,95 mg i 111,90 mg chlorowodorku sertraliny), posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na sertralinę lub substancje pomocnicze, co wyklucza stosowanie leku ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Ponadto, absolutnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego okresu karencji po odstawieniu inhibitora MAO przed rozpoczęciem terapii sertraliną oraz co najmniej 7 dni odstępu po zakończeniu leczenia sertraliną przed włączeniem inhibitora MAO.
chlorowodorek sertraliny, drżenie mięśniowe, farmakoterapia, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, nadwrażliwość, okres karencji, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, sertralina, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Posterisan H 387,1 mg + 5 mg
Posterisan H w formie czopków zawiera 387,1 mg standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli (zabitej) oraz 5 mg hydrokortyzonu, a także 6,6 mg płynnego fenolu jako konserwantu. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (Escherichia coli, hydrokortyzon) oraz na substancje pomocnicze, w szczególności hydroksystearynian makrogolglicerolu. Stosowanie leku jest niewskazane w przypadku obecności określonych patologii skórnych w miejscu aplikacji, takich jak gruźlica skóry, kiła, rzeżączka, grzybica, ospa wietrzna, reakcje poszczepienne, zapalenie skóry okolicy ust oraz trądzik różowaty, ze względu na ryzyko maskowania objawów, zaburzenia odpowiedzi immunologicznej oraz nasilenia infekcji lub zmian chorobowych pod wpływem kortykosteroidu.
choroba przenoszona drogą płciową, gruźlica skóry, grzybica, hydrokortyzon, hydroksystearynian makrogologlicerolu, infekcja grzybicza, kiła, kortykosteroid, nadwrażliwość na substancje czynne, odpowiedź immunologiczna, okolica okołoodbytnicza, ospa wietrzna, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, rzeżączka, substancja pomocnicza o znanym działaniu, trądzik różowaty, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zapalenie skóry okolicy ust, zawiesina kultury bakteryjnej Escherichia coli - Leksykon substancji czynnych
Histamina – Właściwości farmakodynamiczne
Histamina (dichlorowodorek histaminy) jest stosowana jako kontrola dodatnia w diagnostycznych testach skórnych, szczególnie w punktowych próbach alergicznych. Jako naturalny mediator uwalniany z mastocytów podczas reakcji alergicznej, histamina wywołuje bezpośrednią reakcję skórną objawiającą się bąblem i rumieniem w miejscu aplikacji. Mechanizm działania histaminy polega na aktywacji receptorów H1 w skórze, co prowadzi do zwiększenia przepuszczalności naczyń krwionośnych i pobudzenia zakończeń nerwowych, skutkując obrzękiem, zaczerwienieniem oraz świądem. W testach skórnych reakcja na histaminę potwierdza prawidłową reaktivność skóry i poprawność wykonania testu, co jest niezbędne do wiarygodnej interpretacji wyników testów z alergenami. Działanie histaminy jest niezależne od obecności swoistych przeciwciał IgE, w przeciwieństwie do reakcji na alergeny, które wymagają wcześniejszej sensytyzacji i degranulacji mastocytów.
bąbel i rumień, choroba alergiczna, degranulacja mastocytów, diagnostyka alergologiczna, dichlorowodorek histaminy, dysfagia, jednostka alergenowa, jednostka azotu białkowego, jednostka biologiczna, komórka tuczna, kontrola dodatnia, mastocyt, mediator zapalny, nibynóżka, przeciwciało IgE, przepuszczalność naczyń krwionośnych, reakcja alergiczna, reakcja antygen-przeciwciało, reaktywność skóry, receptor histaminowy, skórna próba punktowa, standaryzowana jednostka biologiczna, swoiste przeciwciało IgE, test skórny diagnostyczny, triada objawów, wyciąg alergenowy - Leksykon substancji czynnych
Epoprostenol – Przeciwwskazania stosowania
Epoprostenol, dostępny w preparacie VELETRI w dawkach 0,5 mg i 1,5 mg jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężką dysfunkcją lewej komory serca oraz u tych, u których podczas ustalania dawki wystąpił obrzęk płuc. Podanie leku w tych sytuacjach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak reakcje alergiczne, pogorszenie niewydolności serca wskutek zwiększenia obciążenia wstępnego oraz ciężkie powikłania oddechowe związane z obrzękiem płuc. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena kliniczna, w tym wywiad alergologiczny, echokardiografia oraz monitorowanie objawów obrzęku płuc w trakcie fazy ustalania dawki. VELETRI po rekonstytucji zawiera 0,1 mg/ml epoprostenolu w fiolce 0,5 mg oraz 0,3 mg/ml w fiolce 1,5 mg, co ma kluczowe znaczenie przy dalszym rozcieńczaniu i ustalaniu dawkowania infuzji. Lekarz powinien uwzględnić specyfikę postaci farmaceutycznej – proszku do sporządzania roztworu do infuzji – oraz możliwości techniczne i logistyczne związane z przygotowaniem i podawaniem leku. Przestrzeganie przeciwwskazań oraz odpowiednie monitorowanie pacjenta minimalizuje ryzyko powikłań i zapewnia bezpieczeństwo terapii epoprostenolem.
badanie obrazowe, bezpieczeństwo terapii, dostosowywanie dawki, duszność, dysfunkcja lewej komory, echokardiografia, epoprostenol, fiolka, funkcja lewej komory serca, hemodynamika krążenia, infuzja, kaszel, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk płuc, powikłanie, reakcja alergiczna, rekonstytucja, rozcieńczanie, roztwór do infuzji, trzeszczenia nad polami płucnymi, VELETRI, wywiad alergologiczny, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Priorix –
Szczepionka Priorix, zawierająca żywe, atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki, może być podawana jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami inaktywowanymi i skoniugowanymi, takimi jak DTPa, dTpa, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, MenB, MenC, MenACWY, VZV oraz szczepionka przeciw pneumokokom, pod warunkiem podania w różne miejsca ciała. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podaniu Priorix i szczepionki Bexsero (przeciw meningokokom grupy B), ze względu na zwiększone ryzyko gorączki, tkliwości w miejscu wstrzyknięcia, zmiany nawyków żywieniowych oraz drażliwości. W przypadku szczepionek zawierających żywe wirusy, które nie mogą być podane jednocześnie, zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca. U pacjentów po podaniu ludzkiej immunoglobuliny lub transfuzji krwi szczepienie Priorix powinno być odroczone o 3 do 11 miesięcy, aby uniknąć obniżenia skuteczności szczepienia z powodu biernie nabytych przeciwciał.
anergia, anergia tuberkulinowa, doustna szczepionka przeciw polio, DTPA, fałszywie ujemny wynik, Haemophilus influenzae typu B, HAV, HBV, inaktywowana szczepionka przeciw polio, IPV, lek immunosupresyjny, ludzka immunoglobulina, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, szczepionka Bexsero, szczepionka Priorix, szczepionka przeciw meningokokom grupy B, szczepionka przeciw odrze śwince i różyczce, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw pneumokokom, test tuberkulinowy, transfuzja krwi, układ immunologiczny, VZV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 10 mg
Konaten, zawierający atomoksetynę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dzieci i dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dzieci i młodzieży to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które zazwyczaj mają charakter przemijający i rzadko prowadzą do przerwania terapii (0,1% dla bólu głowy, 0,2% dla bólu brzucha, 0,0% dla zmniejszenia łaknienia). W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić nudności, wymioty i senność u około 10-11% pacjentów, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Istotne jest monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%).
anoreksja, astenia, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dyspepsja, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, lęk, letarg, migrena, mydriaza, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, priapizm, profil bezpieczeństwa, psychoza, reakcja alergiczna, senność, spowolnienie przyrostu masy ciała, świąd, tachykardia, tiki, układ noradrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowania samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lactulosum Orifarm 2,5 g/5 ml
Lactulosum Orifarm w formie syropu zawiera 2,5 g laktulozy w 5 ml i jest wskazany w leczeniu przewlekłych zaparć oraz w terapii niewydolności wątroby, stanów przedśpiączkowych i śpiączki wątrobowej. Dawkowanie u dorosłych z zaparciami rozpoczyna się od 20-40 ml/dobę, podawanych jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych, z indywidualną modyfikacją w celu uzyskania optymalnego efektu. W przypadku niewydolności wątroby dawki są znacznie wyższe, wynoszące 120-240 ml/dobę, podzielone na 3-4 dawki, z koniecznością dostosowania co 1-2 dni, aby utrzymać 2-3 wypróżnienia na dobę. U dzieci dawkowanie zależy od wieku: niemowlęta otrzymują dawkę początkową 2,5 ml, dzieci do 3 lat 5 ml, a powyżej 3 lat 15 ml, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do 15 ml/dobę, dostosowując ją do tolerancji i efektu terapeutycznego.
dziedziczna nietolerancja fruktozy, encefalopatia wątrobowa, etanol, fruktoza, galaktoza, laktoza, laktuloza, nietolerancja cukrów, niewydolność wątroby, podanie doustne, przewlekłe zaparcia, reakcja alergiczna, siarczyn, sorbitol, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, uzależnienie od alkoholu, wzdęcia brzucha