lewotyroksyna sodowa
Lewotyroksyna sodowa to syntetyczna forma tyroksyny (T4), jednego z głównych hormonów wydzielanych przez tarczycę. Jest to podstawowy lek stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy (hipotyreozy) oraz w terapii supresyjnej w przypadku zróżnicowanego raka tarczycy.
Mechanizm działania lewotyroksyny polega na uzupełnianiu niedoboru endogennej tyroksyny. Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego lek jest przekształcany w organizmie do trijodotyroniny (T3), która jest biologicznie aktywną formą hormonu tarczycy. Hormony te regulują metabolizm komórkowy, wzrost i rozwój tkanek oraz wpływają na funkcjonowanie układu nerwowego i sercowo-naczyniowego.
Dawkowanie lewotyroksyny sodowej jest ściśle zindywidualizowane i zależy od wieku pacjenta, masy ciała, stopnia niedoboru hormonów tarczycy, chorób współistniejących oraz wyników badań laboratoryjnych. Lek należy przyjmować na czczo, co najmniej 30 minut przed posiłkiem, aby zapewnić optymalne wchłanianie. Monitorowanie skuteczności terapii odbywa się poprzez regularne oznaczanie stężenia TSH w surowicy krwi.
Istotnym aspektem stosowania lewotyroksyny jest zachowanie ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których zbyt szybkie zwiększanie dawki może prowadzić do zaostrzenia objawów choroby niedokrwiennej serca. Ponadto należy pamiętać o licznych interakcjach lekowych, które mogą wpływać na wchłanianie i metabolizm lewotyroksyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Euthyrox N 112 mcg
Przed rozpoczęciem terapii lewotyroksyną sodową konieczne jest wykluczenie lub leczenie współistniejących schorzeń takich jak niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki, niedoczynność kory nadnerczy oraz autonomiczna czynność tarczycy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych, rozpoczynając leczenie od niskich dawek i monitorując stan psychiczny. U chorych z niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca z tachykardią istotne jest unikanie nadczynności tarczycy wywołanej terapią oraz częste kontrolowanie stężeń hormonów tarczycy. W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy, zwłaszcza spowodowanej niedoczynnością przysadki, może być konieczne jednoczesne leczenie substytucyjne niedoczynności nadnerczy.
autonomiczna czynność tarczycy, dławica piersiowa, funkcja tarczycy, hormony tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedojrzała czynność nadnerczy, niewydolność serca, niewydolność wieńcowa, ostra niewydolność kory nadnerczy, scyntygrafia supresyjna, stężenie TSH, tachykardia, test z tyreoliberyną, tyreoliberyna, wcześniak, wtórna niedoczynność tarczycy, zaburzenia czynności kory nadnerczy, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Eferox 175 mcg
Lewotyroksyna sodowa, składnik leku Eferox, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność terapeutyczną. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), sole metali (Ca, Mg, Fe, Al, lantanu), inhibitory pompy protonowej oraz produkty sojowe i diety bogate w błonnik mogą znacząco obniżać wchłanianie lewotyroksyny, co wymaga zachowania odstępu czasowego 4-5 godzin między podaniem leków. Leki indukujące enzymy wątrobowe (karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, barbiturany, ziele dziurawca) zwiększają metabolizm lewotyroksyny, co może wymagać korekty dawki. Inhibitory konwersji T4 do T3 (propylotiouracyl, glikokortykosteroidy, propranolol) oraz amiodaron mogą zmieniać efekt terapeutyczny poprzez hamowanie przemiany T4 do aktywnego T3 lub wpływ na czynność tarczycy, co wymaga ścisłego monitorowania hormonów tarczycy (TSH, fT4). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi, doustnymi antykoagulantami (pochodne kumaryny), glikozydami naparstnicy oraz inhibitorami kinazy tyrozynowej, które mogą wymagać dostosowania dawek i regularnego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.
amiodaron, biodostępność lewotyroksyny, digoksyna, enzym cytochromu P-450, fenylobutazon, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, globulina wiążąca tyroksynę, hormon tarczycy, imatynib, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor konwersji T4 do T3, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja biotyny i streptawidyny, karbamazepina, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lewotyroksyna sodowa, monitorowanie INR, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, pochodna kumaryny, rytm serca, rytonawir, salicylan, stężenie TSH, sunitynib, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wole guzkowe, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 137 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej (Eferox) manifestuje się objawami klinicznymi typowymi dla nadczynności tarczycy, z dominującą rolą podwyższonego stężenia T3 jako bardziej wiarygodnego markera niż T4 lub fT4. Objawy obejmują pobudzenie, dezorientację, tachykardię, ból w klatce piersiowej, przyspieszone oddychanie, skurcze mięśni, drżenia, bezsenność, gorączkę oraz zaburzenia psychiczne, takie jak lęk i nerwowość. Dawki do 10 mg lewotyroksyny są zazwyczaj tolerowane bez poważnych powikłań, jednak dawki przekraczające tę wartość, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową, zwiększają ryzyko ciężkich powikłań, w tym przełomu tarczycowego, napadów drgawek, niewydolności serca i nagłej śmierci sercowej. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 6 dni, co wynika z konwersji T4 do aktywnego T3.
chloropromazyna, choroba wieńcowa, diazepam, dławica piersiowa, fT4, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, liotyronina, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad padaczkowy, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, propranolol, przełom tarczycowy, receptory beta-adrenergiczne, T3, T4, tachykardia, tachypnoe, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, węgiel leczniczy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Althyxin 25 mcg
Produkt leczniczy Althyxin zawierający lewotyroksynę sodową jest dostępny w ośmiu dawkach od 25 do 200 mikrogramów, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawka dobowa powinna być ustalana indywidualnie na podstawie oceny klinicznej oraz wyników badań laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia TSH jako najbardziej miarodajnego wskaźnika skuteczności terapii. Terapia rozpoczyna się od niskich dawek, które zwiększa się stopniowo co 2-4 tygodnie. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z chorobą wieńcową zaleca się szczególną ostrożność, stosując dawkę początkową nawet 12,5 mikrogramów na dobę i powolne jej zwiększanie co 14 dni. U noworodków i dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy dawka początkowa wynosi 10-15 mikrogramów/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące życia, a następnie jest indywidualnie dostosowywana.
choroba wieńcowa serca, eutyreoza, hormon tyreotropowy, hormony T4, hormony tarczycy, jod radioaktywny, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, rak tarczycy, resekcja wola, strumektomia, test hamowania tarczycy, tyroidektomia, wole guzkowe, wole łagodne, wrodzona niedoczynność tarczycy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tirosint Sol 125 mcg
Podczas terapii niedoczynności tarczycy preparatem Tirosint Sol (lewotyroksyna sodowa) u kobiet w ciąży i karmiących piersią kluczowa jest konsekwencja w stosowaniu oraz regularne monitorowanie stężenia TSH w surowicy. Zapotrzebowanie na lewotyroksynę wzrasta w ciąży, co wymaga dostosowania dawki, zwłaszcza że wzrost TSH może pojawić się już po 4 tygodniach ciąży. Zaleca się kontrolę TSH w każdym trymestrze oraz korektę dawki w przypadku podwyższenia wartości powyżej zakresu referencyjnego dla danego trymestru. Po porodzie dawkę należy powrócić do wartości sprzed ciąży, a kontrolne oznaczenie TSH wykonać po 6-8 tygodniach. Lewotyroksyna nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód i noworodka, a jej prawidłowe stosowanie jest niezbędne dla rozwoju mózgu dziecka.
czynność tarczycy, dawka terapeutyczna, hormony tarczycy, karmienie piersią, leczenie hormonalne tarczycy, leczenie wspomagające, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój mózgu, stężenie TSH, supresja TSH, terapia skojarzona, tyreostatyk, tyroksyna, właściwości teratogenne, zakres referencyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levothyroxine Accord 150 mcg
Levothyroxine Accord, zawierający lewotyroksynę sodową, może wywoływać działania niepożądane głównie w wyniku przekroczenia indywidualnej tolerancji dawki lub zbyt szybkiego zwiększania dawki, szczególnie na początku terapii. Objawy te przypominają klinicznie nadczynność tarczycy i obejmują zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (np. migotanie przedsionków, tachykardia, dławica piersiowa), neurologiczne (ból głowy, drżenie, guz rzekomy mózgu), mięśniowo-szkieletowe (osłabienie i skurcze mięśni), ogólnoustrojowe (uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się, niepokój, bezsenność), pokarmowe (wymioty, biegunka) oraz inne, takie jak zaburzenia miesiączkowania i utrata masy ciała. W przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie leczenia, a następnie ostrożne wznowienie terapii po ustąpieniu działań niepożądanych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, drgawki, dusznica bolesna, duszność, fT4, guz rzekomy mózgu, hormon tarczycy, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, nieregularna miesiączka, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, parametry tarczycy, pokrzywka, przyspieszona czynność serca, reakcja alergiczna, reakcja oddechowa, skurcz dodatkowy, skurcz mięśni, tachykardia, TSH, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tirosint Sol 75 mcg
Lek Tirosint Sol, zawierający lewotyroksynę sodową w formie roztworu doustnego o stężeniach od 13 do 200 µg, umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie powinno być ustalane na podstawie monitorowania stężenia TSH, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem niż poziomy T4 i fT4. Terapia rozpoczyna się od niskich dawek, stopniowo zwiększanych co 2-4 tygodnie, z wyjątkiem noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, u których konieczne jest szybkie wdrożenie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z chorobą wieńcową lub ciężką niedoczynnością tarczycy, stosując początkowo dawkę 13 µg/dobę i powolne jej zwiększanie co 14 dni. Zalecane dawki u dorosłych różnią się w zależności od wskazań, np. 75-200 µg/dobę w leczeniu łagodnego wola, 25-50 µg początkowo i 100-200 µg w terapii substytucyjnej niedoczynności tarczycy, a w terapii supresyjnej nowotworu złośliwego 150-300 µg/dobę. U dzieci dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100-150 µg/m² powierzchni ciała, a u noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy 10-15 µg/kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące.
choroba wieńcowa serca, eutyreoza, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, leczenie jodem radioaktywnym, lewotyroksyna sodowa, nabyta niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, noworodki i niemowlęta, resekcja wola, roztwór doustny, scyntygrafia, strumektomia, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, terapia wspomagająca, terapia zastępcza, test supresyjny tarczycy, Tirosint Sol, tyreoidektomia, tyreostatyk, wole gruczolakowate, wrodzona niedoczynność tarczycy, złośliwy nowotwór tarczycy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 75 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej (Eferox) prowadzi do objawów nadczynności tarczycy, z dominującą rolą podwyższonego stężenia T3 jako bardziej wiarygodnego wskaźnika niż T4 lub fT4. Kliniczna manifestacja obejmuje pobudzenie OUN (drażliwość, lęki, drżenia), objawy sercowo-naczyniowe (tachykardia, dławica, ryzyko nagłej śmierci sercowej), przyspieszone oddychanie, skurcze mięśni, biegunkę oraz gorączkę, wynikające z nadmiernej stymulacji receptorów adrenergicznych i hipermetabolizmu. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 6 dni, co wiąże się z konwersją T4 do aktywnego T3. Dawki do 10 mg lewotyroksyny były tolerowane bez poważnych powikłań, jednak u pacjentów z chorobą wieńcową ryzyko powikłań, takich jak przełom tarczycowy, napady padaczkowe czy nagła śmierć sercowa, jest znacznie wyższe.
biegunka, chloropromazyna, choroba wieńcowa serca, diazepam, dławica piersiowa, elektrokardiografia, hormon tyreotropowy, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, liotyronina, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad padaczkowy, niewydolność serca, perystaltyka jelit, plazmafereza, propranolol, przełom tarczycowy, receptor adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, trójjodotyronina, tyroksyna, układ współczulny, węgiel leczniczy, wolna tyroksyna, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Letrox 125 mikrogramów 125 mcg
Lewotyroksyna sodowa, zawarta w leku Letrox 125 mikrogramów, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jej wchłanianie, wiązanie z białkami surowicy, metabolizm oraz aktywność biologiczną. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), inhibitory pompy protonowej, kolesewelam, preparaty zawierające glin, żelazo, wapń, a także produkty sojowe i kawa mogą znacząco obniżać biodostępność lewotyroksyny, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem leków (np. Letrox 125 µg podawany 4-5 godzin przed żywicami jonowymiennymi lub kolesewelamem, co najmniej 2 godziny przed preparatami zawierającymi glin, żelazo, wapń). Ponadto, leki indukujące enzymy cytochromu P-450 (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, barbiturany, dziurawiec) oraz inhibitory kinazy tyrozynowej mogą zwiększać metabolizm lewotyroksyny, obniżając jej stężenie w surowicy i wymagając monitorowania funkcji tarczycy oraz ewentualnej korekty dawki.
amiodaron, antykoncepcja estrogenowa, beta-adrenolityk, biotyna, chlorochina, cytochrom P-450, dikumarol, glikokortykoid, hormon tarczycy, hormonalna terapia zastępcza, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, kolesewelam, lek przeciwcukrzycowy, lewotyroksyna sodowa, motesanib, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, pochodna kumaryny, propylotiouracyl, salicylan, semaglutyd, sertralina, sewelamer, sorafenib, środek kontrastujący z jodem, sunitynib, węglan lantanu, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Eltroxin 100 mcg
Lewotyroksyna sodowa, zawarta w leku Eltroxin (50 µg i 100 µg), jest kluczowa w leczeniu niedoczynności tarczycy u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. W trakcie ciąży lek przenika przez łożysko w minimalnych ilościach i nie wykazuje działania toksycznego na płód, a jego stosowanie jest niezbędne dla prawidłowego rozwoju mózgu dziecka. Monitorowanie stężenia TSH w surowicy matki, dostosowane do wartości referencyjnych dla trymestru ciąży, jest obowiązkowe, zwłaszcza w pierwszej połowie ciąży, aby zapewnić odpowiednią dawkę leku i zapobiec niedoczynności tarczycy u płodu. Po porodzie konieczna jest kontrola hormonów tarczycy zarówno u matki, jak i noworodka, co pozwala na ewentualną modyfikację terapii.
badanie przesiewowe, czynność tarczycy, Eltroxin, hormony tarczycy, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy u płodu, parametry kliniczne, równowaga hormonalna, terapia zastępcza lewotyroksyną, trymestr ciąży, TSH, tyroksyna, wrodzona niedoczynność tarczycy, zakres referencyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Euthyrox N 75 75 mcg
Euthyrox N (lewotyroksyna sodowa) jest dostępny w szerokim zakresie dawek od 12,5 µg do 200 µg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie rozpoczyna się od małych dawek (np. 25-50 µg/dobę u dorosłych z niedoczynnością tarczycy) i jest stopniowo zwiększane co 2-4 tygodnie, z uwzględnieniem monitorowania stężenia TSH w surowicy jako kluczowego parametru do oceny skuteczności terapii. W szczególnych grupach, takich jak osoby starsze, pacjenci z chorobą niedokrwienną serca czy ciężką niedoczynnością tarczycy, zaleca się ostrożne wprowadzanie leku, zaczynając od dawek nawet 12,5 µg i zwiększając je powoli co 2 tygodnie. U noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy dawka początkowa wynosi 10-15 µg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące, z dalszą indywidualizacją dawki na podstawie badań hormonalnych i oceny klinicznej.
chirurgiczne usunięcie wola, choroba niedokrwienna serca, długotrwała niedoczynność tarczycy, eutyreoza, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, jod radioaktywny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, rak tarczycy, stężenie hormonu tarczycy, strumektomia, tyroidektomia, wole guzkowe, wole obojętne, wole tarczycy, wrodzona niedoczynność tarczycy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrox 100 100 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Letrox, może powodować działania niepożądane, zwłaszcza przy nietolerancji dawki lub przedawkowaniu. Najczęściej obserwuje się objawy nadczynności tarczycy, takie jak kołatanie serca (bardzo często, ≥ 1/10), tachykardia (> 100 uderzeń/min, często, ≥ 1/100 do < 1/10), bezsenność (bardzo często), nerwowość (często) oraz bóle głowy (bardzo często). Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka oraz w rzadkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny, mogą wystąpić u pacjentów z nadwrażliwością na lewotyroksynę lub substancje pomocnicze. W przypadku objawów nadczynności tarczycy zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia na kilka dni, a następnie ostrożne wznowienie terapii.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, drżenie, dusznica bolesna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, nerwowość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Levothyroxine Accord 50 mcg
Levothyroxine Accord, zawierający lewotyroksynę sodową, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu terapii. Lewotyroksyna jest syntetycznym odpowiednikiem endogennej tyroksyny (T4), która po konwersji do trijodotyroniny (T3) reguluje funkcje tarczycy, przywracając fizjologiczne stężenia hormonów. Brak specjalistycznych badań klinicznych dotyczących wpływu preparatu na zdolności psychomotoryczne rekompensowany jest wiedzą o farmakologii leku, wskazującą, że prawidłowo dobrana dawka minimalizuje ryzyko zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych. Kluczowe jest przestrzeganie zaleceń dawkowania oraz regularne monitorowanie parametrów tarczycowych, co zapobiega objawom hipo- lub hipertyreozy, które mogłyby negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.
badanie laboratoryjne, dawkowanie lewotyroksyny, funkcja poznawcza, hipertyreoza, interakcja lekowa, lewotyroksyna sodowa, monitorowanie terapii, niedoczynność tarczycy, objaw niepożądany, parametr tarczycowy, parametry funkcji tarczycy, receptor hormonu tarczycy, rytm serca, stężenie hormonu tarczycy, terapia substytucyjna, trijodotyronina, tyroksyna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eferox 125 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Eferox, dostępna jest w dawkach od 25 do 200 µg i jest szeroko stosowana w terapii chorób tarczycy. Jednakże jej podawanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz w określonych stanach klinicznych, takich jak nieleczona nadczynność tarczycy (w tym subkliniczna i jawna tyreotoksykoza), nieleczona niedoczynność nadnerczy i przysadki, a także w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis. W okresie ciąży nie zaleca się terapii skojarzonej lewotyroksyną z lekami przeciwtarczycowymi ze względu na ryzyko niedoczynności tarczycy u płodu.
choroba tarczycy, choroba wieńcowa, cukrzyca, jawna tyreotoksykoza, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór kortyzolu, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy płodu, niewydolność serca, ostre zapalenie mięśnia sercowego, ostry zawał mięśnia sercowego, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, subkliniczna tyreotoksykoza, TSH, tyreotoksykoza, wtórna niedoczynność nadnerczy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wszystkich warstw serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tirosint Sol 13 mcg
Tirosint Sol to roztwór doustny zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 13 do 200 mikrogramów na 1 ml roztworu, dostępny w pojemnikach jednodawkowych o pojemności 1 ml. Preparat charakteryzuje się klarowną, bezbarwną do lekko żółtej barwy formą, a każda dawka jest oznaczona kolorem ułatwiającym identyfikację (np. 13 µg – zielony, 100 µg – żółty, 200 µg – różowy). Substancją pomocniczą jest jedynie glicerol 85%, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych u pacjentów z nietolerancjami na typowe dodatki farmaceutyczne. Produkt jest pakowany w nieprzezroczyste pojemniki LDPE, po 5 sztuk w saszetce PET/Al/PE, a standardowe opakowanie zawiera 30 pojemników.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levirox 25 mcg
Levirox (lewotyroksyna sodowa) dostępny jest w dawkach od 25 do 150 mikrogramów, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Zalecane dawkowanie rozpoczyna się od małych dawek, stopniowo zwiększanych co 2-4 tygodnie, z monitorowaniem stężenia TSH jako kluczowego wskaźnika skuteczności leczenia. U noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy dawka początkowa wynosi 10-15 µg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące, natomiast u osób starszych i z chorobą wieńcową zaleca się ostrożne wprowadzanie leku, zaczynając od 12,5 µg/dobę i powolne zwiększanie dawki co 14 dni. Dawkowanie różni się także w zależności od wskazań klinicznych, np. terapia substytucyjna u dorosłych wymaga dawki początkowej 25-50 µg/dobę i podtrzymującej 100-200 µg/dobę, a terapia supresyjna w raku tarczycy 150-300 µg/dobę.
badanie laboratoryjne, choroba wieńcowa serca, dawka substytucyjna, długotrwała niedoczynność tarczycy, eutyreoza, hormon stymulujący tarczycę, hormon tarczycy, jod radioaktywny, lek przeciwtarczycowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, ocena kliniczna, rak tarczycy, resekcja wola, stężenie T4, stężenie TSH, strumektomia, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, test supresyjny, tyroidektomia, wole guzkowe, wrodzona niedoczynność tarczycy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Levothyroxine Accord 112 mcg
Preparaty zawierające lewotyroksynę sodową, takie jak Levothyroxine Accord, wykazują działanie identyczne z naturalnym hormonem tarczycy i przy prawidłowym dawkowaniu oraz monitorowaniu terapii nie powinny wpływać negatywnie na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Brak jest specjalnych badań klinicznych oceniających wpływ tego preparatu na funkcje psychomotoryczne, jednak stosowanie leku zgodnie z zaleceniami minimalizuje ryzyko zaburzeń. Szczególną uwagę należy zwrócić na fazę inicjacji leczenia, zmiany dawki, przedawkowanie (możliwe objawy tyreotoksykozy: niepokój, drżenie rąk, zaburzenia koncentracji) oraz niedostateczną substytucję, które mogą przejściowo zaburzać zdolności prowadzenia pojazdów.
benzodiazepina, dawkowanie lewotyroksyny, funkcja psychomotoryczna, hormon tarczycy, lek przeciwhistaminowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, opioidowy lek przeciwbólowy, status hormonalny, stężenie hormonu, tyreotoksykoza, zaburzenie psychomotoryczne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levothyroxine Accord 100 mcg
Levothyroxine Accord (lewotyroksyna sodowa) jest wskazany do terapii zastępczej hormonów tarczycy, jednak jego stosowanie wymaga wykluczenia przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze składniki, w tym barwniki: żółcień pomarańczowa (E 110) w dawkach 25 μg, 100 μg i 125 μg, czerwień Allura AC (E 129) w dawkach 75 μg, 112 μg, 125 μg i 200 μg oraz tartrazyna (E 102) w dawkach 88 μg i 100 μg. Przeciwwskazania obejmują także nieleczone zaburzenia endokrynologiczne, takie jak niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki oraz nadczynność tarczycy, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym przełomu nadnerczowego czy nasilenia tyreotoksykozy. Ponadto, leczenie nie powinno być rozpoczynane u pacjentów z ostrymi schorzeniami sercowo-naczyniowymi, w tym świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego, zapaleniem mięśnia sercowego oraz pancarditis, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego.
choroba wieńcowa, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy płodu, pancarditis, przełom nadnerczowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, terapia zastępcza hormonów tarczycy, tyreotoksykoza, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Althyxin 75 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej leku Althyxin, prowadzi do objawów nadczynności tarczycy z nasilonymi efektami beta-sympatykomimetycznymi, takimi jak tachykardia (>100 uderzeń/min), lęk, pobudzenie psychoruchowe oraz hiperkineza. Istotnym wskaźnikiem laboratoryjnym przedawkowania jest podwyższone stężenie T3, które jest bardziej wiarygodne niż T4 lub fT4. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem 2-5 dni po przyjęciu nadmiernej dawki, co ma znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne. W ciężkich przypadkach obserwuje się ostrą psychozę, napady drgawek oraz ryzyko nagłej śmierci sercowej, szczególnie u pacjentów z długotrwałym nadużywaniem lewotyroksyny lub predyspozycjami neurologicznymi i psychicznymi.
działanie beta-sympatykomimetyczne, hiperkineza, konwersja T4 do T3, leczenie objawowe, lek beta-adrenolityczny, lewotyroksyna sodowa, monitorowanie EKG, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, ostra psychoza, plazmafereza, stężenie T3, stężenie T4, tachykardia, trójjodotyronina, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levirox 125 mcg
Levirox to preparat zawierający lewotyroksynę sodową, dostępny w dawkach 25, 50, 75, 100, 125 oraz 150 μg, umożliwiający precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek stosowany jest przede wszystkim w niedoczynności tarczycy, gdzie zastępuje endogenne hormony tarczycy, normalizując metabolizm i parametry laboratoryjne. Ponadto Levirox znajduje zastosowanie w leczeniu łagodnego wola tarczycy u pacjentów eutyreotycznych, profilaktyce nawrotów wola po resekcji, terapii supresyjnej w raku tarczycy (dawki 150-300 μg z celem supresji TSH poniżej normy) oraz w suplementacji skojarzonej z lekami przeciwtarczycowymi w nadczynności (25-100 μg). Preparat jest również wykorzystywany w teście supresyjnym (100-150 μg) do diagnostyki funkcjonalnej tarczycy.
autonomia tarczycy, badania tarczycy, eutyreoza, hormony tarczycy, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, radioterapia jodem radioaktywnym, rak tarczycy, resekcja tarczycy, stan hormonalny, test supresyjny tarczycy, TSH, tyreostatyki, tyreotropina, wole tarczycy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levirox 100 mcg
Levirox to preparat zawierający lewotyroksynę sodową, syntetyczny odpowiednik naturalnego hormonu tarczycy T4, stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy. Dostępny jest w sześciu dawkach: 25, 50, 75, 100, 125 oraz 150 mikrogramów, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Tabletki mają jednolity kształt i wielkość (średnica 7,5 mm), są białe do prawie białych, z wytłoczeniem dawki na jednej stronie oraz linią podziału na drugiej, co pozwala na ich dzielenie i stosowanie pośrednich dawek. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna uwodniona, kroskarmeloza sodowa oraz sodu stearylofumaran, zapewniają odpowiednią stabilność, rozpad i właściwości technologiczne tabletek.
blister aluminiowy, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, hormon tarczycy, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, leczenie substytucyjne, lewotyroksyna sodowa, niedobór hormonu tarczycy, niedoczynność tarczycy, podanie doustne, środek pochłaniający wilgoć, środek rozluźniający, stearylofumaran sodu, substancja poślizgowa, tyroksyna, wchłanianie hormonu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Althyxin 75 mcg
Lewotyroksyna sodowa zawarta w preparacie Althyxin może wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza przy nietolerancji dawki lub jej przedawkowaniu, które manifestują się objawami typowymi dla nadczynności tarczycy. Do najczęstszych należą zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardia (>100 uderzeń/min), kołatanie serca, bóle dławicowe, bóle głowy, drżenia mięśniowe, osłabienie mięśni, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała, wymioty, biegunka, zaburzenia miesiączkowania, niepokój ruchowy oraz bezsenność. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, wysypka i pokrzywka, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia, zwłaszcza gdy dotyczą dróg oddechowych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie terapii, a po ustąpieniu objawów – ostrożne wznowienie leczenia.
bezsenność, biegunka, choroba wieńcowa, dolegliwość dławicowa, kołatanie serca, kurcz mięśni, laktoza jednowodna, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, tachykardia, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Laktoza jednowodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktoza jednowodna jest istotnym składnikiem pomocniczym w preparacie Althyxin, zawierającym lewotyroksynę sodową jako substancję czynną. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach Althyxin waha się od 62,46 mg do 62,63 mg w zależności od dawki lewotyroksyny (25–200 µg). Zarówno lewotyroksyna, jak i laktoza jednowodna wykazują niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych. W badaniach przewlekłych na zwierzętach obserwowano działania toksyczne związane wyłącznie z substancją czynną (lewotyroksyną), takie jak hepatopatia i zmiany masy narządów, natomiast laktoza jednowodna nie wykazała takich efektów. Brak jest specyficznych danych dotyczących toksyczności rozrodczej obu substancji, jednak długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania laktozy jako substancji pomocniczej.
Althyxin, badanie karcynogenności, cukier mleczny, dwucukier, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, laktoza jednowodna, lewotyroksyna sodowa, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 137 mcg 137 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Euthyrox N, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na adaptacyjne lub uszkadzające efekty długotrwałego stosowania wysokich dawek lewotyroksyny. Niestety, brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu leku na funkcje rozrodcze, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
Euthyrox N, funkcja rozrodcza, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, masa narządów wewnętrznych, mutacja genetyczna, pierwotny zespół nerczycowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydalanie białka z moczem, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna sodowa – Działania niepożądane
Lekarz powinien być świadomy, że działania niepożądane lewotyroksyny sodowej wynikają głównie z przedawkowania lub przekroczenia indywidualnej tolerancji, manifestując się objawami nadczynności tarczycy. Najczęstsze powikłania dotyczą układu sercowo-naczyniowego i obejmują tachykardię, migotanie przedsionków, kołatanie serca, dusznicę bolesną, nadciśnienie tętnicze oraz ryzyko niewydolności serca i zawału mięśnia sercowego. Objawy ze strony układu nerwowego to m.in. ból głowy, drżenie, drgawki oraz rzekomy guz mózgu u dzieci. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, biegunkę i bóle brzucha. Warto podkreślić, że u pacjentów z chorobami serca ryzyko poważnych powikłań jest szczególnie wysokie, co wymaga ostrożnego dostosowania dawki i ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dolegliwość dławicowa, drgawka, drżenie, dusznica bolesna, duszność, gorączka, kołatanie serca, kraniostenoza, kurcz mięśniowy, lewotyroksyna sodowa, łysienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, nietolerancja wysokiej temperatury, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteoporoza, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pokrzywka, przedwczesne zarastanie nasad kości, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna skórna, rzekomy guz mózgu, ścieśnienie czaszki, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzmożony apetyt, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Euthyrox N 25 25 mcg
Leczenie niedoczynności tarczycy preparatem Euthyrox N (lewotyroksyna sodowa) w okresie ciąży i laktacji wymaga ciągłego monitorowania i dostosowywania dawki. Zapotrzebowanie na lewotyroksynę może wzrosnąć już od 4 tygodnia ciąży, co wymaga regularnego oznaczania stężenia TSH w każdym trymestrze, z uwzględnieniem wartości referencyjnych specyficznych dla ciąży. W przypadku podwyższonego TSH konieczne jest zwiększenie dawki leku. Po porodzie dawkę należy natychmiast przywrócić do wartości sprzed ciąży, a kontrolę TSH przeprowadzić w ciągu 6-8 tygodni. Stosowanie lewotyroksyny w zalecanych dawkach nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód, jednak nadmierne dawki mogą negatywnie wpływać na rozwój płodu i dziecka. W trakcie ciąży przeciwwskazane jest łączenie lewotyroksyny z lekami przeciwtarczycowymi, które mogą przenikać przez łożysko i indukować niedoczynność tarczycy u płodu.
działanie teratogenne, Euthyrox N, funkcja tarczycy, karmienie piersią, laktacja, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, monoterapia, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, parametry tarczycowe, rozwój płodu, rozwój postnatalny, stężenie TSH, substancja radioaktywna, test diagnostyczny, trymestr ciąży, zakres referencyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levirox 150 mcg
Levirox to lek zawierający lewotyroksynę sodową, dostępny w sześciu dawkach: 25, 50, 75, 100, 125 oraz 150 mikrogramów, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta z zaburzeniami funkcji tarczycy. Tabletki mają jednolity wygląd (biały kolor, okrągły kształt, średnica 7,5 mm) z wytłoczonym oznaczeniem dawki oraz linią podziału ułatwiającą podział na równe części. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna uwodniona, kroskarmeloza sodowa i sodu stearylofumaran, wspierają odpowiednie właściwości mechaniczne, rozpad i stabilność tabletki.
celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lewotyroksyna sodowa, odpad farmaceutyczny, okres ważności, postać farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stabilność substancji czynnej, stearylofumaran sodu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, zaburzenie funkcji tarczycy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levirox 150 mcg
Levirox, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 25 do 150 mikrogramów, jest stosowany przede wszystkim w terapii substytucyjnej niedoczynności tarczycy, zarówno pierwotnej, jak i wtórnej. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu łagodnego wola tarczycy u pacjentów w stanie eutyreozy, gdzie celem jest zmniejszenie objętości gruczołu poprzez hamowanie stymulacji TSH. Levirox jest także wykorzystywany w profilaktyce nawrotów wola po resekcji chirurgicznej oraz w terapii supresyjnej raka tarczycy, gdzie podawany w wyższych dawkach (100-150 mikrogramów) ogranicza wydzielanie TSH i potencjalną stymulację wzrostu komórek nowotworowych. Dawkowanie leku ustala się indywidualnie, bazując na stanie klinicznym i wynikach badań hormonalnych, głównie stężeniu TSH.
dysfunkcja tarczycy, eutyreoza, funkcja tarczycy, hormon tyreotropowy, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, miąższ tarczycy, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy pierwotna, niedoczynność tarczycy wtórna, oś przysadkowo-tarczycowa, resekcja chirurgiczna, terapia block and replace, terapia substytucyjna tarczycy, terapia supresyjna tarczycy, test supresyjny tarczycy, tyreostatyk, wole tarczycy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Medithyrox 100 mcg
Medithyrox to lek zawierający lewotyroksynę sodową, dostępny w formie tabletek o szerokim zakresie dawek od 13 do 200 mikrogramów, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy 6,5 mm i grubości 3,5 mm, z wytłoczonym oznaczeniem dawki. Substancje pomocnicze obejmują celulozę (E460), kroskarmelozę sodową (E468), krzemionkę koloidalną bezwodną (E551) oraz magnezu stearynian (E572), które wpływają na spoistość, rozpad i właściwości fizyczne tabletek. Produkt jest pakowany w blistry PVC/TE/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających od 30 do 100 tabletek, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Euthyrox N 200 200 mcg
Lewotyroksyna sodowa, składnik aktywny Euthyrox N 200, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej biodostępność i skuteczność terapeutyczną. Substancje takie jak cholestyramina, kolestypol, preparaty zawierające glin, żelazo, sole wapnia oraz sewelamer znacząco obniżają wchłanianie lewotyroksyny, dlatego zaleca się zachowanie odstępów czasowych (4-5 godzin dla cholestyraminy i kolestypolu, co najmniej 2 godziny dla pozostałych). Inhibitory pompy protonowej mogą zmniejszać wchłanianie poprzez podwyższenie pH żołądka, co wymaga regularnej kontroli funkcji tarczycy i ewentualnej korekty dawki. Orlistat może prowadzić do niedoczynności tarczycy poprzez zmniejszenie wchłaniania jodu i lewotyroksyny. Ponadto, lewotyroksyna wiąże się z białkami osocza, a leki takie jak salicylany, dikumarol, furosemid (>250 mg), klofibrat i fenytoina mogą wypierać ją z tych połączeń, zwiększając stężenia wolnych hormonów (fT4, fT3) i potencjalnie nasilając jej działanie lub metabolizm (fenytoina). Szczególnie istotna jest interakcja z pochodnymi kumaryny, które mogą zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza u osób starszych, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.
choroba wątroby, czynność tarczycy, dikumarol, fenytoina, furosemid, glikemia, hormon tarczycy, indynawir, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, klofibrat, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, leki wiążące kwasy żółciowe, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, niedoczynność tarczycy, orlistat, ośrodkowy układ nerwowy, parametry tarczycy, pochodna kumaryny, preparaty glinu, preparaty żelaza, rytonawir, salicylan, sewelamer, sukralfat, tyroksyna, wolna frakcja hormonu