Dawkowanie i sposób podawania
Tirosint Sol 75 mcg
Lek Tirosint Sol, zawierający lewotyroksynę sodową w formie roztworu doustnego o stężeniach od 13 do 200 µg, umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie powinno być ustalane na podstawie monitorowania stężenia TSH, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem niż poziomy T4 i fT4. Terapia rozpoczyna się od niskich dawek, stopniowo zwiększanych co 2-4 tygodnie, z wyjątkiem noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, u których konieczne jest szybkie wdrożenie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z chorobą wieńcową lub ciężką niedoczynnością tarczycy, stosując początkowo dawkę 13 µg/dobę i powolne jej zwiększanie co 14 dni. Zalecane dawki u dorosłych różnią się w zależności od wskazań, np. 75-200 µg/dobę w leczeniu łagodnego wola, 25-50 µg początkowo i 100-200 µg w terapii substytucyjnej niedoczynności tarczycy, a w terapii supresyjnej nowotworu złośliwego 150-300 µg/dobę. U dzieci dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100-150 µg/m² powierzchni ciała, a u noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy 10-15 µg/kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące.
Dawkowanie i sposób podawania leku Tirosint Sol
Lek Tirosint Sol (lewotyroksyna sodowa) jest dostępny w postaci roztworu doustnego w pojemnikach jednodawkowych o stężeniach od 13 do 200 mikrogramów, co umożliwia indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta i stosowanie tylko jednego pojemnika jednodawkowego na dobę.1
Zasady ogólne dawkowania
Dawkowanie należy traktować jako wytyczne, a indywidualna dawka dobowa powinna być ustalona na podstawie badań laboratoryjnych i klinicznych. Podczas monitorowania terapii podstawowe stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy stanowi bardziej wiarygodną podstawę dalszego leczenia niż stężenie T4 i fT4, które u niektórych pacjentów w trakcie leczenia mogą być podwyższone.2
Leczenie hormonami tarczycy powinno rozpocząć się od małej dawki ze stałym zwiększaniem co 2 do 4 tygodni, aż do osiągnięcia pełnej dawki podtrzymującej. Wyjątek stanowią noworodki z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, u których wskazane jest szybkie wdrożenie terapii zastępczej.3
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Szczególną ostrożność należy zachować przy wprowadzaniu leczenia hormonami tarczycy u następujących grup pacjentów:4
- pacjenci w podeszłym wieku
- pacjenci z chorobą wieńcową serca
- pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy
U tych pacjentów należy podawać małą dawkę początkową (np. 13 mikrogramów/dobę), którą następnie należy zwiększać powoli i z mniejszą częstością (np. stopniowe zwiększanie o 13 mikrogramów/dobę co 14 dni), z częstym monitorowaniem hormonów tarczycy. W tych przypadkach konieczne może być zastosowanie mniejszej dawki niż w przypadku pełnej terapii zastępczej.5
Mniejsze dawki są również wystarczające w przypadku pacjentów z małą masą ciała i dużym wolem gruczolakowatym.6
Dawkowanie u dorosłych
Poniższa tabela przedstawia zalecane dawkowanie lewotyroksyny sodowej u osób dorosłych w zależności od wskazania:7
| Wskazanie | Zalecana dawka (sól sodowa lewotyroksyny w mikrogramach/dobę) |
|---|---|
| Leczenie łagodnego wola w stanie eutyreozy | 75 – 200 |
| Zapobieganie wznowie wola po resekcji wola w stanie eutyreozy | 75 – 200 |
| Terapia substytucyjna (zastępcza) hormonu tarczycy w niedoczynności tarczycy | początkowo: 25 – 50 dawka podtrzymująca: 100 – 200 |
| Terapia wspomagająca w leczeniu nadczynności tarczycy tyreostatykami | 50 – 100 |
| Terapia supresyjna w złośliwym nowotworze tarczycy | 150 – 300 |
| W celach diagnostycznych podczas testu supresyjnego tarczycy | 2 x 100 lub 1 x 200 (przez 14 dni przed wykonaniem scyntygrafii) |
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci i młodzieży dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj od 100 do 150 mikrogramów na m² powierzchni ciała.8
W przypadku noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, gdzie istotne jest szybkie wdrożenie terapii zastępczej, początkowa zalecana dawka wynosi 10-15 mikrogramów na kg masy ciała (BW) na dobę przez pierwsze 3 miesiące. Następnie dawkę należy dostosowywać indywidualnie w zależności od wyników badań klinicznych oraz stężenia hormonu tarczycy i TSH.9
U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy początkowa zalecana dawka wynosi od 13 do 50 mikrogramów na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo co 2 do 4 tygodni w zależności od wyników badań klinicznych oraz stężenia hormonu tarczycy i TSH, aż do osiągnięcia pełnej dawki zastępczej.10
Okres stosowania
Czas trwania leczenia zależy od wskazania:11
- Dożywotnie leczenie w przypadku:
- niedoczynności tarczycy
- strumektomii lub tyreoidektomii złośliwego nowotworu tarczycy
- profilaktyki nawrotów po resekcji wola tarczycy
- Terapia wspomagająca w leczeniu nadczynności tarczycy wskazana jest w okresie podawania tyreostatyków12
- Leczenie wola łagodnego w stanie eutyreozy wymaga okresów od 6 miesięcy do 2 lat. Jeżeli w tym okresie leczenie farmakologiczne nie jest wystarczające, należy rozważyć zabieg chirurgiczny lub leczenie wola jodem radioaktywnym.13
Sposób podawania
Całkowitą dawkę dobową lewotyroksyny należy przyjmować w jednej dawce rano na pusty żołądek, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. W przypadku dzieci, całkowitą dawkę dobową należy podać co najmniej pół godziny przed pierwszym posiłkiem w ciągu dnia.14
Tirosint Sol można podawać na dwa sposoby:15
- Rozprowadzony w wodzie:
- Zawartość jednego pojemnika jednodawkowego należy wycisnąć do szklanki lub filiżanki wody
- Rozcieńczony roztwór należy wymieszać i natychmiast przyjąć
- Szklankę lub filiżankę należy przepłukać dodatkową ilością wody i wypić zawartość, aby zapewnić spożycie pełnej dawki
- Produkt można rozcieńczać wyłącznie w wodzie, nie w innych płynach
- Pojemnik jednodawkowy należy otworzyć i przygotować roztwór bezpośrednio przed spożyciem16
- Bezpośrednie podanie (bez wody):
- Zawartość pojemnika jednodawkowego wycisnąć do ust albo na łyżkę i natychmiast połknąć
- W przypadku noworodków i niemowląt zawartość pojemnika jednodawkowego należy wycisnąć na wewnętrzną stronę policzka lub na łyżkę i natychmiast podać17
Technika aplikacji roztworu z pojemnika jednodawkowego
Aby prawidłowo wylać roztwór z pojemnika jednodawkowego, należy:18
- Odkręcić górne zamknięcie pojemnika
- Odwrócić pojemnik spodem do góry
- Powoli naciskać środkową, miękką część pojemnika palcem wskazującym i kciukiem
- Zwolnić nacisk na kilka sekund
- Trzymając odwrócony pojemnik, powtórzyć naciskanie co najmniej 5 razy, aż do momentu, gdy lek przestanie wypływać z pojemnika
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania