Bordetella pertussis
Bordetella pertussis to Gram-ujemna bakteria odpowiedzialna za krztusiec (koklusz), wysoce zakaźną chorobę układu oddechowego. Patogen ten wytwarza liczne czynniki wirulencji, w tym toksynę krztuścową, cytotrachealna toksynę, adenylcyklazę hemolizyna oraz fimbrie, które umożliwiają adhezję do nabłonka oddechowego i zaburzają funkcje układu immunologicznego.
Zakażenie B. pertussis charakteryzuje się trzema fazami klinicznymi: nieżytową (kataralna), napadową i zdrowienia. Faza napadowa objawia się charakterystycznymi napadami kaszlu zakończonymi głośnym wdechem (tzw. „pianiem”). U niemowląt choroba może przebiegać atypowo, z bezdechami zamiast napadów kaszlu, co stanowi zagrożenie życia.
Diagnostyka opiera się na badaniach PCR, posiewach oraz serologii. Leczenie obejmuje antybiotykoterapię makrolidami (azytromycyna, klarytromycyna, erytromycyna), które eliminują bakterie i zmniejszają zakaźność, choć mogą nie wpływać na przebieg objawów, jeśli są wdrożone późno. Profilaktyka obejmuje szczepienia (DTP/DTaP/Tdap), które wymagają regularnych dawek przypominających z uwagi na stopniowy spadek odporności poszczepiennej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Infanrix-IPV to adsorbowana szczepionka zawierająca toksoidy błoniczy (≥30 j.m.), tężcowy (≥40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (25 µg), hemaglutyninę włókienkową (25 µg) oraz pertaktynę (8 µg), a także inaktywowane wirusy poliomyelitis typ 1 (40 jednostek antygenu D), typ 2 (8 jednostek antygenu D) i typ 3 (32 jednostki antygenu D). Składniki aktywne są adsorbowane na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu. Szczepionka jest dostępna w postaci mętnej, białej zawiesiny w ampułkostrzykawce o objętości 0,5 ml. Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, a także poniżej 0,07 ng kwasu para-aminobenzoesowego i 0,036 µg fenyloalaniny na dawkę. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. chlorek sodu, Medium 199 oraz woda do wstrzykiwań, co zapewnia izotoniczność i stabilność preparatu.
adiuwant, ampułkostrzykawka, błonica, Bordetella pertussis, chlorek sodu, fenyloalanina, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, jednostka antygenu D, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis inaktywowany, poliowirus inaktywowany, szczepionka adsorbowana, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka złożona, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna – Właściwości farmakodynamiczne
Neomycyna, antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania bakteriobójczego, hamuje syntezę białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu, co prowadzi do błędnego odczytu mRNA i śmierci komórki bakteryjnej. Wykazuje aktywność przeciwko licznym bakteriom Gram-dodatnim (m.in. Staphylococcus aureus, w tym niektórym szczepom MRSA, Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis, Mycobacterium tuberculosis) oraz Gram-ujemnym (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Pseudomonas aeruginosa, Neisseria spp.). Nie działa na większość paciorkowców, bakterie Serratia marcescens, Nocardia oraz większość Pseudomonas spp. Nie posiada aktywności przeciwgrzybiczej ani przeciwwirusowej. Neomycyna jest często stosowana w preparatach miejscowych, łączona z bacytracyną, polimyksyną B oraz kortykosteroidami, co pozwala na rozszerzenie spektrum działania i zwiększenie skuteczności terapeutycznej, np. w preparatach dermatologicznych (Betnovate N, Dexapolcort N, Lorinden N) oraz okulistycznych (Maxitrol, Dicortineff, Neomycinum Jelfa).
antybiotyk aminoglikozydowy, Bacillus anthracis, bacytracyna, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Bordetella pertussis, Corynebacterium diphtheriae, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwzapalne, działanie synergistyczne, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, laseczka wąglika, maczugowiec błonicy, MRSA, Mycobacterium tuberculosis, nadwrażliwość krzyżowa, pałeczka krztuśca, pneumokok, podjednostka 30S rybosomu, polimyksyna B, poliomyelitis, prątek gruźlicy, preparat dermatologiczny, preparat okulistyczny, preparat złożony, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza białek bakteryjnych, szczepionka przeciw błonicy, toksyczność ogólnoustrojowa, zakażenie rany - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka Pentaxim, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg, skoniugowany z toksoidem tężcowym), jest przeznaczona wyłącznie do stosowania w populacji pediatrycznej. Ze względu na brak badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, preparat nie jest wskazany dla tych grup pacjentek. W związku z tym nie ma konieczności oceny wpływu szczepionki na płodność, ciążę czy laktację.
błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, fenyloalanina, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, haemophilus typ b skoniugowana, hemaglutynina włókienkowa, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowana, polisacharyd Haemophilus influenzae, streptomycyna, szczepionka Pentaxim, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis - Leksykon substancji czynnych
Toksoid krztuścowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Toksoid krztuścowy, będący oczyszczoną i detoksykowaną toksyną Bordetella pertussis, jest kluczowym składnikiem szczepionek przeciwko krztuścowi, często w preparatach skojarzonych z antygenami przeciwko błonicy, tężcowi i poliomyelitis. Analiza Charakterystyk Produktów Leczniczych wykazała, że szczepionki dla młodzieży i dorosłych, takie jak Adacel (2,5 µg), Adacel Polio (2,5 µg), Boostrix (8 µg), Boostrix Polio (8 µg) oraz Tdap (20 µg), nie wykazują istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań, obserwacje kliniczne potwierdzają minimalne lub mało prawdopodobne ryzyko zaburzeń psychomotorycznych po podaniu tych preparatów. W przypadku szczepionek pediatrycznych, takich jak Infanrix-IPV i Tetraxim (oba zawierają 25 µg toksoidu), wpływ na zdolności psychomotoryczne jest marginalny ze względu na wiek pacjentów, choć Infanrix-IPV wskazuje na możliwość czasowego obniżenia zdolności prowadzenia pojazdów z powodu senności, będącej częstym objawem poszczepiennym.
antygen, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, inaktywowany wirus polio, krztusiec, kwalifikacja do szczepienia, obserwacja kliniczna, poliomyelitis, preparat złożony, reakcja poszczepienna, szczepionka Adacel, szczepionka Boostrix, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka pediatryczna, szczepionka przeciwko krztuścowi, szczepionka Tetraxim, Tdap szczepionka, toksoid krztuścowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM jest adsorbowanym preparatem zawierającym pełną dawkę antygenów przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa) oraz poliomyelitis (inaktywowany). Każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowany wirus polio typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek) i typ 3 (26 jednostek). Adjuwantem jest wodorotlenek glinu (0,3 mg Al³⁺). Preparat może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B oraz 12,5 µg fenyloalaniny, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
adjuwant, błonica, Bordetella pertussis, dawka uzupełniająca, droga domięśniowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, mięsień naramienny, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowany, przednio-boczna powierzchnia uda, streptomycyna, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Właściwości farmakodynamiczne
Szczepionka DTP zawiera inaktywowany szczep Bordetella pertussis w ilości nie mniejszej niż 4 j.m. na dawkę 0,5 ml, stanowiący pełnokomórkowy antygen krztuścowy, który po chemicznym zabiciu i odtoksycznieniu zachowuje właściwości immunogenne. Podanie szczepionki indukuje produkcję swoistych przeciwciał oraz pamięć immunologiczną, zapewniając ochronę przed krztuścem po pełnym schemacie szczepienia obejmującym 3 dawki pierwotne i 1 dawkę uzupełniającą zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych. Składniki szczepionki adsorbowane są na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺), który pełni funkcję adiuwanta, wzmacniając odpowiedź immunologiczną, a obecność całych komórek krztuśca dodatkowo potęguje efekt adiuwancyjny wobec toksoidów błoniczego (≥30 j.m.) i tężcowego (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich lub ≥60 j.m. w badaniu na myszach).
antygen krztuścowy, błonica, Bordetella pertussis, działanie adiuwancyjne, Farmakopea Europejska, inaktywowany szczep, kod ATC, krztusiec, odtoksycznienie, pamięć immunologiczna, Program Szczepień Ochronnych, Światowa Organizacja Zdrowia, szczepionka DTP, szczepionka przeciwbłonicza, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Interakcje
Bordetella pertussis, jako składnik inaktywowany szczepionek DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowych adsorbowanych), może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami z Programu Szczepień Ochronnych oraz preparatami immunoglobulin, bez istotnego wpływu na immunogenność. Zaleca się jednak stosowanie różnych miejsc podania oraz oddzielnych strzykawek i igieł, aby zminimalizować ryzyko interakcji i miejscowych reakcji niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne podawanie z koniugowanymi szczepionkami przeciw pneumokokom, które wiąże się ze zwiększoną częstością reakcji gorączkowych; w takich przypadkach rekomendowane jest profilaktyczne stosowanie leków przeciwgorączkowych. W przypadku stosowania leków immunosupresyjnych istnieje ryzyko osłabienia odpowiedzi immunologicznej, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ewentualnego odroczenia szczepienia.
alkohol etylowy, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, immunoglobuliny, krztusiec, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, odpowiedź immunologiczna, pałeczka krztuśca, preparat immunologiczny, Program Szczepień Ochronnych, reakcja gorączkowa, reakcja poszczepienna, strategia kokonowa, szczepionka DTP, szczepionka przeciw pneumokokom, zaburzenie odporności - Leksykon chorób i schorzeń
Czkawka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Krztusiec (pertussis) to wysoce zakaźna infekcja dróg oddechowych wywołana przez Bordetella pertussis, charakteryzująca się napadami intensywnego kaszlu z charakterystycznym świstem („whoop”) podczas wdechu. Szczególnie narażone są niemowlęta poniżej 1. roku życia, u których około 50% przypadków wymaga hospitalizacji z powodu ryzyka powikłań takich jak zapalenie płuc, drgawki czy uszkodzenie mózgu. Diagnostyka pielęgniarska powinna obejmować ocenę szmerów oddechowych, rytmu i głębokości oddechów, obecności sinicy, stanu nawodnienia oraz charakteru kaszlu. Leczenie opiera się na antybiotykoterapii (preferowana azytromycyna u niemowląt <1 miesiąca i kobiet w ciąży, klarytromycyna, erytromycyna, trimetoprim/sulfametoksazol jako alternatywa), która skraca okres zakaźności z 21 do 5 dni, oraz terapii wspomagającej, w tym nawadnianiu, tlenoterapii i drenażu ułożeniowym. Leki przeciwkaszlowe nie są zalecane u dzieci <4 lat ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
antybiotyk, antybiotykoterapia, azytromycyna, bezdech, Bordetella pertussis, diagnoza pielęgniarska, drenaż ułożeniowy, drogi oddechowe, duszność wysiłkowa, erytromycyna, farmakoterapia, higiena rąk, izolacja pacjenta, klarytromycyna, kontrola zakażeń, krztusiec, lek mukolityczny, lek rozszerzający oskrzela, maseczka ochronna, nawodnienie organizmu, nieefektywne oczyszczanie dróg oddechowych, obrzęk dróg oddechowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, profilaktyczna antybiotykoterapia, sinica, świst wdechowy, szczepionka DTaP, szczepionka Tdap, trimetoprim-sulfametoksazol, układ oddechowy, układ odpornościowy, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Toksoid krztuścowy – Interakcje
Toksoid krztuścowy, będący kluczowym składnikiem szczepionek przeciwko Bordetella pertussis, jest powszechnie stosowany w preparatach złożonych z toksoidami błonicy i tężca oraz innymi antygenami. Badania kliniczne wykazały, że szczepionki zawierające toksoid krztuścowy mogą być podawane jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, takimi jak przeciw HPV, inaktywowanej szczepionki przeciw grypie, WZW typu B, poliomyelitis, skoniugowanych szczepionek przeciw meningokokom (MenACWY), półpaścowi, MMR/MMRV oraz Haemophilus influenzae typ b, bez istotnych klinicznie interakcji. W niektórych przypadkach obserwowano niższe średnie geometryczne stężenia (GMC) przeciwciał (np. FHA, PRN, antygeny krztuśca), jednak bez wpływu na skuteczność immunologiczną. Zaleca się podawanie szczepionek w różne miejsca ciała, a także możliwość jednoczesnego stosowania z immunoglobulinami, w tym przeciwtężcową, bez ryzyka klinicznie istotnej interferencji.
Bordetella pertussis, choroba autoimmunologiczna, hemaglutynina włókienkowa, immunoglobulina przeciwtężcowa, immunosupresja, inaktywowana szczepionka przeciw grypie, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, szczepienie ochronne, szczepionka MMR, szczepionka przeciw Haemophilus influenzae, szczepionka przeciw HPV, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw półpaścowi, szczepionka przeciw WZW typu B, toksoid błonicy i tężca, toksoid krztuścowy, transplantacja narządów - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM to pięcioskładnikowa, adsorbowana szczepionka skojarzona, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg każdy), inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek) i 3 (26 jednostek) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg, skoniugowany z toksoidem tężcowym). Szczepionka dostępna jest w formie proszku i zawiesiny do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań (0,5 ml dawka po rekonstytucji). Zawiera śladowe ilości glutaraldehydu, antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz fenyloalaninę (12,5 µg/dawka), co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów, zwłaszcza z fenyloketonurią.
Bordetella pertussis, fenoksyetanol, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, Haemophilus influenzae typ b, haemophilus typ b, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, streptomycyna, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka skoniugowana, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
W praktyce klinicznej szczepionka Boostrix, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy oraz antygeny Bordetella pertussis adsorbowane na związkach glinu, jest rekomendowana do stosowania u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Dane z randomizowanego badania klinicznego na 341 kobietach oraz prospektywnego badania obserwacyjnego obejmującego 793 kobiety nie wykazały działań niepożądanych wpływających na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Brak jest danych z prospektywnych badań dotyczących stosowania szczepionki w pierwszym trymestrze, jednak pasywne monitorowanie przypadków nie wskazuje na ryzyko. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają brak szkodliwego wpływu na rozwój embrionalny, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy. Szczepienie w ciąży może chronić noworodki przed krztuścem, co stanowi istotną korzyść kliniczną.
antygen inaktywowany, Bordetella pertussis, drugi trymestr ciąży, hemaglutynina włókienkowa, karmienie piersią, krztusiec, laktacja, pertaktyna, pierwszy trymestr ciąży, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, szczepienie w ciąży, szczepionka dTpa-IPV, szczepionka inaktywowana, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, trzeci trymestr ciąży, związek glinu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
W kontekście bezpieczeństwa pacjenta, szczególnie w odniesieniu do zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, szczepionka PENTAXIM, stosowana wyłącznie w populacji pediatrycznej, nie wpływa bezpośrednio na te funkcje. Produkt ten zawiera toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf) i tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf) adsorbowane na wodorotlenku glinu, antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg, skoniugowany z toksoidem tężcowym). Zawiera także 0,3 mg Al³⁺ jako adjuwant oraz śladowe ilości antybiotyków i fenyloalaninę (12,5 µg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią. Ze względu na wiek pacjentów, kwestia wpływu na prowadzenie pojazdów jest formalnie wyłączona.
adjuwant, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, polisacharyd Haemophilus influenzae, reakcja poszczepienna, sprawność psychomotoryczna, streptomycyna, szczepionka pediatryczna, szczepionka pięciowalentna, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM, będąca skojarzoną szczepionką adsorbowaną przeciw błonicy (≥20 j.m. toksoidu błoniczego), tężcowi (≥40 j.m. toksoidu tężcowego), krztuścowi bezkomórkowemu (25 μg toksoidu i 25 μg hemaglutyniny włókienkowej Bordetella pertussis), poliomyelitis inaktywowanemu (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek) oraz Haemophilus influenzae typu b (10 μg polisacharydu skoniugowanego z toksoidem tężcowym), posiada ściśle określone przeciwwskazania. Bezwzględnie przeciwwskazane jest podanie szczepionki u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik aktywny lub pomocniczy, w tym śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B oraz fenyloalaniny (12,5 μg), co jest istotne u chorych z fenyloketonurią. Szczepionka nie powinna być stosowana u osób z reakcjami anafilaktycznymi po wcześniejszym podaniu PENTAXIM lub innych szczepionek zawierających antygeny krztuśca, a także u pacjentów z postępującą encefalopatią lub encefalopatią występującą w ciągu 7 dni po poprzednim szczepieniu przeciw krztuścowi.
adiuwant, antygen krztuśca, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, choroba neurologiczna, drgawka, encefalopatia, encefalopatia postępująca, fenyloketonuria, glutaraldehyd, haemophilus typ b, hemaglutynina włókienkowa, neomycyna, niepożądany odczyn poszczepienny, polimyksyna B, poliomyelitis, polisacharyd Haemophilus influenzae, reakcja anafilaktyczna, remisja, streptomycyna, szczepionka przeciw krztuścowi, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis inaktywowany, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Interakcje
Fimbrie typu 2 i 3, obecne w szczepionce ADACEL w dawce 5 μg na podanie, stanowią kluczowy antygen Bordetella pertussis odpowiedzialny za adhezję do nabłonka dróg oddechowych. W skład szczepionki wchodzą również toksoid krztuścowy (2,5 μg), hemaglutynina włókienkowa (5 μg) oraz pertaktyna (3 μg). Badania kliniczne potwierdzają brak istotnych interakcji przy jednoczesnym podaniu ADACEL z inaktywowaną szczepionką przeciw grypie, szczepionką przeciw WZW B, szczepionką przeciw poliomyelitis (inaktywowaną lub doustną) oraz rekombinowaną szczepionką przeciw HPV. Zaleca się podawanie szczepionek w różne kończyny, co minimalizuje ryzyko lokalnych reakcji poszczepiennych i ułatwia monitorowanie działań niepożądanych. Szczepionka jest inaktywowana i może być stosowana równocześnie z immunoglobulinami, pod warunkiem przestrzegania zasad podawania w różne miejsca ciała.
adhezja patogenu, antygen szczepionkowy, Bordetella pertussis, choroba wątroby, działanie niepożądane, fimbrie typu 2 i 3, formaldehyd i glutaraldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowana szczepionka przeciw grypie, kortykosteroid systemowy, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwnowotworowy, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, poliomyelitis, przeciwciało monoklonalne, przeszczep narządu, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, toksoid krztuścowy, wirus brodawczaka ludzkiego - Leksykon chorób i schorzeń
Czkawka – Objawy
Krztusiec (czkawka) to wysoce zakaźna infekcja układu oddechowego wywołana przez Bordetella pertussis, charakteryzująca się trzema stadami klinicznymi: nieżytem (1-2 tygodnie), napadowym kaszlem (1-6, do 10 tygodni) oraz okresem zdrowienia trwającym kilka tygodni do miesięcy. Typowy przebieg choroby obejmuje napadowy, gwałtowny kaszel z charakterystycznym „świstem” podczas wdechu, wymioty i wyczerpanie po napadach. Całkowity czas trwania choroby wynosi zwykle 6-10 tygodni, ale może się wydłużyć do 3-4 miesięcy, co uzasadnia nazwę „kaszel stuodniowy”. U niemowląt poniżej 6 miesiąca życia przebieg może być atypowy, z epizodami bezdechu, sinicą i bradykardią, a ryzyko powikłań takich jak zapalenie płuc, encefalopatia czy zgon jest znacznie podwyższone. U starszych dzieci i dorosłych objawy są zwykle łagodniejsze, choć mogą obejmować przewlekły kaszel i powikłania mechaniczne, np. złamania żeber czy krwotoki podspojówkowe.
bezdech, Bordetella pertussis, bradykardia, drgawki, duszność, encefalopatia, krwotok podspojówkowy, nabłonek rzęskowy, napad kaszlu, napadowy kaszel, nietrzymanie moczu, niewydolność oddechowa, nieżyt dróg oddechowych, okres inkubacji, omdlenie, przewlekłe zapalenie oskrzeli, sinica, śluz, świst wdechowy, uszkodzenie mózgu, wymioty, zapalenie, zapalenie płuc, złamanie żebra - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Wskazania do stosowania
Fimbrie typu 2 i 3 stanowią kluczowy składnik antygenowy bezkomórkowej szczepionki Adacel, występując w dawce 5 mikrogramów na 0,5 ml. W połączeniu z innymi antygenami krztuśca, takimi jak toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutynina włókienkowa (5 µg) oraz pertaktyna (3 µg), fimbrie te wzmacniają immunogenność preparatu, co przekłada się na skuteczną profilaktykę krztuśca. Szczepionka jest adsorbowana na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺) na dawkę, co optymalizuje odpowiedź immunologiczną. Adacel jest wskazany do stosowania jako dawka przypominająca przeciw tężcowi, błonicy i krztuścowi u osób powyżej 4. roku życia, które przeszły szczepienie podstawowe, a szczególnie u kobiet w ciąży, gdzie zapewnia bierną ochronę noworodków i niemowląt poprzez transfer przeciwciał przez łożysko.
adhezja patogenu, antygen krztuścowy, bierna ochrona, błonica, Bordetella pertussis, fimbrie typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, odpowiedź immunologiczna, patogeneza zakażenia, pertaktyna, profilaktyka krztuśca, przeciwciała matczyne, szczepienie przypominające, szczepionka przeciw krztuścowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Glutaraldehyd – Przeciwwskazania stosowania
Glutaraldehyd, stosowany jako środek inaktywujący lub konserwujący w procesie produkcji szczepionek, może występować w śladowych ilościach w preparacie TETRAXIM. Pomimo niskiego stężenia, obecność glutaraldehydu stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na tę substancję. Szczepionka TETRAXIM zawiera jako składniki czynne: toksoid błoniczy (≥20 j.m.), toksoid tężcowy (≥40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowany wirus polio typów 1, 2 i 3. Dodatkowo, preparat może zawierać śladowe ilości antybiotyków aminoglikozydowych (neomycyna, streptomycyna) oraz polipeptydowych (polimyksyna B), które również stanowią przeciwwskazanie u osób z nadwrażliwością na te substancje.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk polipeptydowy, Bordetella pertussis, encefalopatia postępująca, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, konsultacja alergologiczna, neomycyna, polimyksyna B, reakcja nadwrażliwości, środek inaktywujący, streptomycyna, szczepionka, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka Tetraxim, test diagnostyczny, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wywiad alergologiczny, zaburzenia neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Toksoid krztuścowy – Właściwości farmakodynamiczne
Toksoid krztuścowy, będący zdetoksykowaną formą toksyny Bordetella pertussis, stanowi kluczowy składnik bezkomórkowych szczepionek przeciwko krztuścowi, stosowanych w szczepieniach podstawowych i przypominających. Po podaniu indukuje specyficzną odpowiedź immunologiczną, manifestującą się wzrostem miana przeciwciał neutralizujących, co potwierdzają badania kliniczne szczepionek takich jak Adacel, Boostrix czy Adacel Polio. Wskaźniki seropozytywności po miesiącu od szczepienia wynoszą od 84,4% do 97,8% w różnych grupach wiekowych, a długotrwałość odpowiedzi utrzymuje się nawet do 10 lat (np. 82,1-97,3% seropozytywności u młodzieży i dorosłych). Szczepienie kobiet w ciąży w II i III trymestrze znacząco podnosi stężenia przeciwciał u noworodków (GMC do 68,8 EU/ml po urodzeniu), co przekłada się na ponad 90% skuteczność ochrony niemowląt w pierwszych miesiącach życia. Zawartość toksoidu w szczepionkach różni się w zależności od grupy wiekowej – od 2,5 µg w preparatach dla młodzieży i dorosłych (Adacel) do 25 µg w szczepionkach dla dzieci (Infanrix-IPV, Tetraxim).
Adacel Polio, astma, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, dawka przypominająca, fimbrie, hemaglutynina włókienkowa, Infanrix-IPV, interferencja immunologiczna, korelacja serologiczna, korelat ochrony, krew pępowinowa, krztusiec, obturacyjna choroba dróg oddechowych, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, seropozytywność, średnia geometryczna stężeń, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka Adacel, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka Boostrix, Tetraxim, toksoid krztuścowy, toksyna bakteryjna, trymestr ciąży, zachorowalność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana) jest przeznaczona wyłącznie do stosowania w populacji pediatrycznej i zawiera toksoidy błoniczy (≥30 j.m.), tężcowy (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich i ≥60 j.m. w badaniu na myszach białych) oraz inaktywowany szczep Bordetella pertussis (≥4 j.m.). Preparat występuje w postaci białej lub prawie białej zawiesiny do wstrzykiwań, adsorbowanej na wodorotlenku glinu uwodnionym (≤0,7 mg Al³⁺ na dawkę 0,5 ml), co zwiększa jego immunogenność. Ze względu na wskazania rejestracyjne, nie ma konieczności przekazywania informacji dotyczących wpływu szczepionki na płodność, ciążę czy laktację, gdyż nie jest ona stosowana u dorosłych, w tym kobiet ciężarnych i karmiących piersią.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tribiotic (10 mg + 5 mg + 0,833 mg)/g
Tribiotic to miejscowy preparat antybiotykowy, zawierający bacytracynę cynkową (400 j.m./g), neomycynę siarczan (5 mg/g) oraz polimyksynę B siarczan (5000 j.m./g). Bacytracyna, będąca antybiotykiem peptydowym, hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, wykazując aktywność głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, takich jak gronkowce, paciorkowce czy Clostridium spp. Neomycyna, aminoglikozyd, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek na poziomie podjednostki 30S rybosomu, obejmując szerokie spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym Staphylococcus aureus, Escherichia coli czy Pseudomonas aeruginosa. Polimyksyna B, antybiotyk polipeptydowy, zaburza integralność błony komórkowej bakterii Gram-ujemnych, takich jak E. coli, Klebsiella spp. i Legionella pneumophila, prowadząc do śmierci komórki bakteryjnej.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk peptydowy, antybiotyk polipeptydowy, bacytracyna cynkowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Bordetella pertussis, Escherichia coli, gronkowce i paciorkowce, infekcja bakteryjna skóry, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, Legionella pneumophila, Mycobacterium tuberculosis, neomycyny siarczan, podjednostka 30S rybosomu, polimyksyny B siarczan, przepuszczalność błony komórkowej, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza białek bakteryjnych, synteza ściany komórkowej bakterii, szczep oporny - Leksykon substancji czynnych
Toksoid krztuścowy – Wskazania do stosowania
Toksoid krztuścowy, będący inaktywowaną toksyną Bordetella pertussis, stanowi kluczowy składnik szczepionek wieloskładnikowych przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTaP i Tdap). Preparaty te różnią się zawartością toksoidu krztuścowego, która w szczepionkach do szczepień pierwotnych i uzupełniających (np. Tetraxim, Infanrix-IPV) wynosi 25 μg, natomiast w szczepionkach przypominających (np. Adacel, Boostrix) jest niższa i waha się od 2,5 μg do 20 μg. Szczepionki te zawierają również inne antygeny Bordetella pertussis, takie jak hemaglutynina włókienkowa (2,5–25 μg), pertaktyna (2,5–8 μg) oraz fimbrie typu 2 i 3 (obecne w wybranych preparatach). Wskazania do stosowania obejmują szczepienia pierwotne, uzupełniające i przypominające u niemowląt, dzieci, młodzieży oraz dorosłych, z uwzględnieniem specyfiki preparatu i wieku pacjenta.
antygen krztuśca, bierna ochrona niemowląt, Bordetella pertussis, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, kalendarz szczepień, krztusiec, pertaktyna, poliomyelitis, Program Szczepień Ochronnych, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, szczepienie w ciąży, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka DTaP, szczepionka przypominająca, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Hemaglutynina włókienkowa – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Hemaglutynina włókienkowa, kluczowy antygen Bordetella pertussis, jest składnikiem szczepionek DTaP i DTaP-IPV, z zawartością od 5 do 25 µg na dawkę w zależności od preparatu. Analiza wpływu tych szczepionek na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn wykazała, że preparaty takie jak Adacel i Adacel Polio (5 µg hemaglutyniny) oraz Boostrix i Boostrix Polio (8 µg) nie wykazują istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. W przypadku szczepionki Infanrix-IPV, zawierającej 25 µg hemaglutyniny, istnieje ryzyko wystąpienia senności, która może czasowo obniżyć zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczepionki pediatryczne Pentaxim i Tetraxim, również z 25 µg hemaglutyniny, nie dotyczą kwestii zdolności prowadzenia pojazdów ze względu na grupę docelową – dzieci.
bezpieczeństwo farmakoterapii, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, hemaglutynina włókienkowa, pałeczka krztuśca, poliomyelitis, preparat szczepionkowy, reakcja poszczepienna, senność, szczepionka Adacel, szczepionka ADACEL POLIO, szczepionka Boostrix, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka DTaP, szczepionka DTaP-IPV, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka Pentaxim, szczepionka przeciwkrztuścowa, szczepionka Tetraxim, szczepionka wieloskładnikowa, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, będąca zawiesiną do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce o objętości 0,5 ml, nie wymaga oceny farmakokinetycznej zgodnie z wytycznymi dla produktów immunologicznych. Mechanizm działania opiera się na stymulacji układu immunologicznego do wytworzenia odpowiedzi przeciwko adsorbowanym antygenom, w tym toksoidowi błoniczemu (≥2 j.m.), toksoidowi tężcowemu (≥20 j.m.), antygenom Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg) oraz inaktywowanym poliowirusom typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 40, 8 i 32 jednostek antygenu D). Antygeny są adsorbowane na wodorotlenku glinu uwodnionym (0,3 mg Al³⁺) i fosforanie glinu (0,2 mg Al³⁺), co wzmacnia i wydłuża odpowiedź immunologiczną. Poliowirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO, co zapewnia wysoką jakość i bezpieczeństwo produktu.
ampułko-strzykawka, Bordetella pertussis, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, miano przeciwciał, neomycyna, ochrona immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, serokonwersja, seroprotekcja, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Pertaktyna, jako kluczowy antygen Bordetella pertussis, jest stosowana w bezkomórkowych szczepionkach przeciw krztuścowi w dawkach od 2,5 µg (Boostrix, Boostrix Polio) przez 3 µg (Adacel, Adacel Polio) do 8 µg (Infanrix-IPV). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że szczepionki zawierające pertaktynę generalnie nie wpływają lub wywierają nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Wyjątkiem jest Infanrix-IPV, zawierający najwyższą dawkę pertaktyny (8 µg), gdzie producent zaznacza możliwość czasowego wpływu na te zdolności, głównie z powodu senności jako objawu poszczepiennego, co może mieć znaczenie kliniczne u osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku szczepionki DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowej adsorbowanej) nie stosuje się oceny właściwości farmakokinetycznych, co jest zgodne z charakterystyką produktów immunologicznych. Szczepionki nie podlegają typowym procesom farmakokinetycznym, takim jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie. Ich mechanizm działania polega na stymulacji układu odpornościowego do wytworzenia odpowiedzi immunologicznej przeciwko antygenom: toksoidowi błoniczemu, toksoidowi tężcowemu oraz inaktywowanym komórkom Bordetella pertussis.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fromilid Uno 500 mg
Fromilid Uno zawiera klarytromycynę w dawce 500 mg w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, należącą do makrolidów (kod ATC: J01FA09). Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białka poprzez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu bakterii. Klarytromycyna wykazuje silniejsze działanie niż erytromycyna, z MIC około dwukrotnie niższym, szczególnie skuteczna wobec Legionella pneumophila i Mycoplasma pneumoniae. Spektrum działania obejmuje tlenowe bakterie Gram-dodatnie (m.in. Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae), tlenowe Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis), mykobakterie (np. Mycobacterium leprae, MAC) oraz Helicobacter pylori. Metabolit 14-OH-klarytromycyna wykazuje aktywność addycyjną lub synergiczną, zwłaszcza wobec H. influenzae. W badaniach na modelach zwierzęcych klarytromycyna była 2-10-krotnie skuteczniejsza niż erytromycyna.
14-OH-klarytromycyna, aktywny transport antybiotyku, Bordetella pertussis, Borrelia burgdorferi, Chlamydia pneumoniae, drobnoustrój oporny, eradykacja Helicobacter pylori, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, klarytromycyna, Legionella pneumophila, linkozamid, makrolid, mechanizm oporności bakteryjnej, metylacja rybosomu, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium avium, mycoplasma pneumoniae, oporność krzyżowa, pochodna erytromycyny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Treponema pallidum - Leksykon leków
Skład i postać leku – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio to adsorbowana, bezkomórkowa, złożona szczepionka przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis (inaktywowana). Każda dawka 0,5 ml zawiera: toksoid błoniczy ≥ 2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥ 20 j.m. (5 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typ 1 (40 jednostek antygenu D), typ 2 (8 jednostek antygenu D) i typ 3 (32 jednostki antygenu D). Antygeny adsorbowane są na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanie glinu (0,2 mg Al³⁺). Wirusy polio namnażane są w hodowli komórkowej VERO, a szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny. Zawartość kwasu para-aminobenzoesowego wynosi <0,07 ng, a fenyloalaniny 0,0298 µg na dawkę.
ampułko-strzykawka, Bordetella pertussis, chlorek sodu, ciało obce, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, guma butylowa, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, medium 199, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis inaktywowana, szczepionka dTpa-IPV, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu, zatyczka tłoka, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM jest adsorbowaną na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) wieloskładnikową szczepionką przeznaczoną do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca oraz poliomyelitis u niemowląt i dzieci od 2. miesiąca życia. Jedna dawka 0,5 ml zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), 25 µg toksoidu krztuścowego i hemaglutyniny włókienkowej oraz inaktywowane antygeny wirusa polio typów 1, 2 i 3 w ilościach odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D. Szczepionka zawiera bezkomórkowy składnik krztuścowy (aP), co zmniejsza ryzyko odczynów poszczepiennych w porównaniu do szczepionek pełnokomórkowych. Może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B oraz 12,5 µg fenyloalaniny na dawkę.
Bordetella pertussis, choroba Heinego-Medina, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność, niepożądany odczyn poszczepienny, poliomyelitis, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wirus polio, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Tdap Szczepionka, zawierająca w dawce 0,5 ml oczyszczone toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz krztuścowy (20 µg), adsorbowane na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al(OH)₃), jest preparatem bezkomórkowym o zmniejszonej zawartości antygenu. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, szczepionka nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co oznacza, że pacjenci po jej podaniu mogą bezpiecznie wykonywać te czynności. Substancje czynne pochodzą z hodowli Corynebacterium diphtheriae, Clostridium tetani oraz Bordetella pertussis, a preparat może zawierać śladowe ilości formaldehydu stosowanego w procesie produkcji.
ampułko-strzykawka, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, działanie niepożądane, gorączka poszczepienna, kwalifikacja do szczepienia, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw błonicy, Tdap szczepionka, toksoid, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, stosowana w dawce 0,5 ml u dzieci w wieku 4-8 lat oraz osób dorosłych do 93 lat, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla szczepionek skojarzonych przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Najczęstsze reakcje to miejscowe objawy zapalne (ból, zaczerwienienie, obrzęk) występujące u 31,3-82,3% pacjentów, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, zmęczenie, ból głowy i senność, występują często i mają charakter przejściowy. Rzadziej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, powiększenie węzłów chłonnych, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne. Szczepionka zawiera śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) oraz fenyloalaniny (0,0298 μg), które mogą wywołać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów.
błonica, ból stawowy, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, duszność, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, hipotensja, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, obrzęk gardła, obrzęk miejsca wstrzyknięcia, pertaktyna, poliomyelitis, poliowirus inaktywowany, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, układ mięśniowo-szkieletowy, węzły chłonne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu leków na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa. Szczepionka Infanrix-IPV, stosowana w profilaktyce błonicy, tężca, krztuśca i poliomyelitis, zawiera w dawce 0,5 ml m.in. toksoid błoniczy (≥30 j.m.), toksoid tężcowy (≥40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg, pertaktyna 8 µg) oraz inaktywowane poliowirusy typów 1, 2 i 3 adsorbowane na wodorotlenku glinu. Chociaż szczepionka jest głównie podawana dzieciom, u których zdolność prowadzenia pojazdów jest mniej istotna, należy zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak senność, która może czasowo upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
ampułkostrzykawka, Bordetella pertussis, działanie niepożądane szczepionki, hemaglutynina włókienkowa, pertaktyna, profilaktyka błonicy, profilaktyka krztuśca, profilaktyka poliomyelitis, profilaktyka tężca, senność, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka złożona, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, zawierająca zmniejszoną ilość antygenów błonicy, tężca i krztuśca, jest podawana w dawce 0,5 ml domięśniowo, preferencyjnie w mięsień naramienny, u osób powyżej 4 roku życia. Zalecane jest powtarzanie szczepienia co 10 lat. U kobiet ciężarnych dopuszcza się podanie pojedynczej dawki w II i III trymestrze. W przypadku pacjentów o nieznanej historii szczepień lub nieukończonym cyklu, schemat obejmuje podanie jednej dawki Boostrix oraz dwóch dodatkowych dawek szczepionki przeciw błonicy i tężcowi po 1 i 6 miesiącach. W profilaktyce przeciwtężcowej po urazach, u osób z wcześniejszym szczepieniem podstawowym, stosuje się jedną dawkę Boostrix wraz z immunoglobuliną przeciwtężcową. Preparat zawiera m.in. 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg), adsorbowane na wodorotlenku i fosforanie glinu.
5 ml, ampułko-strzykawka, błonica, Boostrix, Bordetella pertussis, dawka 0, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunizacja, immunogenność, immunoglobulina przeciwtężcowa, iniekcja domięśniowa, krztusiec, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, profilaktyka przeciwtężcowa, reakcja poszczepienna, szczepienie podstawowe, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon substancji czynnych
Bacytracyna cynkowa – Właściwości farmakodynamiczne
Bacytracyna cynkowa jest antybiotykiem polipeptydowym stosowanym miejscowo, obecnym w preparatach takich jak Maxibiotic i Polibiotic w dawce 400 j.m./g. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie z nośnikiem lipidowym (undekapenolem), co uniemożliwia transport prekursorów peptydoglikanu i prowadzi do lizy komórki bakteryjnej. Bacytracyna wykazuje aktywność głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Clostridium spp. oraz Corynebacterium spp., a także wobec wybranych bakterii Gram-ujemnych, takich jak Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Fusobacterium i Haemophilus influenzae.
Acinetobacter, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk polipeptydowy, bacytracyna cynkowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, biosynteza ściany komórkowej, Bordetella pertussis, Clostridium, corynebacterium, działanie synergistyczne, Enterobacter, Fusobacterium, Haemophilus influenzae, Legionella pneumophila, Maxibiotic, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, neomycyna, nośnik lipidowy, paciorkowiec, podjednostka 30S rybosomu, Polibiotic, polimyksyna B, Proteus, przepuszczalność błony komórkowej, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella, shigella, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, synteza białek bakteryjnych, synteza ściany komórkowej, zakażenie skórne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana (DTP) jest przeznaczona wyłącznie dla populacji pediatrycznej i podawana w dawce 0,5 ml zawierającej: toksoid błoniczy adsorbowany ≥30 j.m., toksoid tężcowy adsorbowany ≥40 j.m. (badanie na świnkach morskich) lub ≥60 j.m. (badanie na myszach), zawiesinę inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis ≥4 j.m. oraz adiuwant wodorotlenek glinu (≤0,7 mg Al³⁺). Ze względu na wiek pacjentów, którzy nie prowadzą pojazdów mechanicznych ani nie obsługują maszyn, kwestia wpływu szczepionki na zdolność do tych czynności nie ma zastosowania klinicznego i nie wymaga omawiania podczas kwalifikacji do szczepienia.
adiuwant, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, działanie niepożądane, immunizacja, kwalifikacja do szczepienia, objawy ogólnoustrojowe, populacja pediatryczna, przeciwwskazanie do szczepienia, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu podania, szczepionka DTP, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg) oraz inaktywowany poliowirus (typ 1 – 40 jednostek antygenu D, typ 2 – 8 jednostek, typ 3 – 32 jednostki), jest rzadkim zdarzeniem klinicznym. Dane po wprowadzeniu do obrotu wskazują, że reakcje po podaniu dawki przekraczającej standardowe 0,5 ml nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po prawidłowym dawkowaniu. Przedawkowanie może skutkować nasileniem typowych reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych (gorączka, zmęczenie, ból głowy), jednak nie wyodrębniono specyficznych objawów odróżniających je od standardowych działań niepożądanych.
adiuwant, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, nadwrażliwość, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, szczepionka Boostrix Polio, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
W ocenie wpływu szczepionki Boostrix na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zgodnie z informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL), jest mało prawdopodobne, aby podanie dawki 0,5 ml (zawierającej toksoid błoniczy ≥ 2 j.m., toksoid tężcowy ≥ 20 j.m., toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutyninę włókienkową 8 μg oraz pertaktynę 2,5 μg adsorbowane na wodorotlenku i fosforanie glinu) wpływało bezpośrednio na funkcje układu nerwowego odpowiedzialne za prowadzenie pojazdów. Brak działania farmakologicznego na ośrodkowy układ nerwowy potwierdza minimalne ryzyko upośledzenia funkcji poznawczych i motorycznych niezbędnych do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Informacje te opierają się na właściwościach farmakologicznych szczepionki oraz doświadczeniu klinicznym.
błonica tężec krztusiec, ból głowy, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fosforan glinu, funkcja poznawcza, hemaglutynina włókienkowa, ośrodkowy układ nerwowy, pertaktyna, sprawność psychomotoryczna, szczepionka Boostrix, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ nerwowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Choroby zakaźne – Objawy
Choroby zakaźne wynikają z kolonizacji i namnażania patogennych mikroorganizmów, takich jak bakterie, wirusy, grzyby czy pasożyty, w organizmie gospodarza. Proces chorobowy przebiega przez pięć okresów: inkubacji, prodromalny, choroby właściwej, ustępowania objawów oraz rekonwalescencji. Okres inkubacji, trwający od kilku godzin do lat (np. odra 10-12 dni), charakteryzuje się namnażaniem patogenu bez objawów klinicznych, choć zakaźność może już występować. W okresie prodromalnym pojawiają się niespecyficzne objawy, takie jak gorączka (>37°C), ból i zmęczenie, wynikające z aktywacji układu odpornościowego. W fazie choroby właściwej objawy są najbardziej nasilone i mogą być zlokalizowane lub uogólnione, np. zaczerwienienie, obrzęk, ból, gorączka, kaszel czy biegunka. Okres ustępowania objawów to faza zmniejszania się liczby patogenów i poprawy klinicznej, a rekonwalescencja to powrót do zdrowia, choć możliwe są trwałe uszkodzenia i podatność na zakażenia wtórne. Objawy zakażeń różnią się w zależności od patogenu i zajętego układu, obejmując m.in. gorączkę, dreszcze, bóle mięśni, kaszel, biegunkę, a także specyficzne symptomy neurologiczne czy skórne.
Bordetella pertussis, choroba zakaźna, ekspozycja na patogen, encefalopatia mialgiczna, Haemophilus influenzae, HIV, Neisseria meningitidis, norowirus, okres choroby właściwej, okres inkubacji, okres prodromalny, okres rekonwalescencji, patogen, patogenność, prątek gruźlicy, rotawirus, RSV, stan zapalny, Streptococcus pneumoniae, toksyna bakteryjna, układ nerwowy, układ odpornościowy, wirus chikungunya, wirus dengi, wirus grypy, wirus odry, wirus opryszczki, wirus ospy wietrznej, wirus różyczki, wirus Zika, zakażenie bakteryjne, zakażenie bezobjawowe, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakażenie przewlekłe, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu pokarmowego, zakażenie utajone, zakażenie wirusowe, zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc, zespół chorobowy, zespół przewlekłego zmęczenia, zjadliwość patogenu, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej inaktywowany poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) w ilości 8 jednostek antygenu D na dawkę 0,5 ml, nie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju poliomyelitis ze względu na inaktywację wirusa. Objawy przedawkowania nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po standardowej dawce i obejmują potencjalne nasilenie reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych, typowych dla szczepionek skojarzonych. Szczepionka zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka), co w przypadku przedawkowania może teoretycznie zwiększyć ryzyko reakcji nadwrażliwości u osób uczulonych.
antygen wirusowy, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, inaktywowany wirus, kwas para-aminobenzoesowy, leczenie objawowe, neomycyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typu 2, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, szczepionka Boostrix Polio, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka Pentaxim (DTaP-IPV/Hib) jest pięciowalentnym preparatem przeznaczonym do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca, poliomyelitis oraz inwazyjnych zakażeń Haemophilus influenzae typu b (Hib). Wskazana jest do stosowania u niemowląt od 6. tygodnia życia w schemacie pierwotnym oraz jako szczepienie uzupełniające w drugim roku życia, rok po szczepieniu pierwotnym. Jedna dawka (0,5 ml) zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg), inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D) oraz 10 µg polisacharydu Hib skoniugowanego z toksoidem tężcowym. Preparat zawiera wodorotlenek glinu (0,3 mg Al³⁺) jako adiuwant oraz śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z alergiami. Zawartość fenyloalaniny wynosi 12,5 µg na dawkę, co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią.
adiuwant, Bordetella pertussis, fenyloketonuria, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, polisacharyd Haemophilus influenzae, posocznica, rekonstytucja, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, zakażenie Hib, zapalenie nagłośni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, będąca bezkomórkową, złożoną szczepionką przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawiera w dawce 0,5 ml toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (8 μg), hemaglutyninę włókienkową (8 μg) i pertaktynę (2,5 μg). Składniki aktywne są adsorbowane na adiuwantach wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanu glinu (0,2 mg Al³⁺), które modyfikują odpowiedź immunologiczną. Ze względu na charakter szczepionki, nie podlega ona standardowej ocenie farmakokinetycznej, gdyż jej działanie opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na klasycznych procesach ADME typowych dla leków.
adiuwant, badanie immunogenności, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, substancja adsorbująca, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Hemaglutynina włókienkowa – Wskazania do stosowania
Hemaglutynina włókienkowa stanowi kluczowy antygen w bezkomórkowych szczepionkach przeciw krztuścowi, będąc istotnym składnikiem preparatów złożonych stosowanych w szczepieniach pierwotnych, uzupełniających i przypominających. W szczepionkach dla niemowląt i małych dzieci (Pentaxim, Tetraxim, Infanrix-IPV) zawartość hemaglutyniny wynosi 25 µg na dawkę (0,5 ml), co odpowiada potrzebom immunologicznym tej grupy wiekowej. Preparaty te są wskazane do szczepień pierwotnych od 6. tygodnia lub 2. miesiąca życia oraz uzupełniających do 13. roku życia, zapewniając ochronę przed krztuścem, błonicą, tężcem, poliomyelitis oraz zakażeniami Haemophilus influenzae typu b. W szczepieniach przypominających u starszych dzieci, młodzieży i dorosłych stosuje się szczepionki zawierające mniejszą dawkę hemaglutyniny włókienkowej: 5 µg (Adacel, Adacel Polio) lub 8 µg (Boostrix, Boostrix Polio), co pozwala na podtrzymanie odpowiedzi immunologicznej i dalszą ochronę przed chorobą.
bierna ochrona, błonica, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, ciężki przebieg choroby, czynnik wirulencji, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, łożysko, odpowiedź immunologiczna, pałeczka krztuśca, poliomyelitis, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciało matczyne, przeciwciało ochronne, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, szczepionka bezkomórkowa przeciw krztuścowi, szczepionka DTaP, tężec, układ odpornościowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM jest przeznaczona do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz zakażeń Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). Schemat szczepienia obejmuje trzy dawki pierwotne podawane w odstępach 1-2 miesięcy oraz dawkę uzupełniającą po roku od zakończenia szczepienia pierwotnego, zwykle między 16 a 18 miesiącem życia dziecka. Szczepionka podawana jest domięśniowo, u niemowląt w przednio-boczną część uda, a u starszych dzieci w mięsień naramienny. Jedna dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis typów 1, 2 i 3 oraz 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z toksoidem tężcowym.
błonica, Bordetella pertussis, droga domięśniowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, kalendarz szczepień, krztusiec, mięsień naramienny, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, rekonstytucja, streptomycyna, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis - Leksykon leków
Interakcje leku – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane poliowirusy trzech typów, może być bezpiecznie podawana jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, MMRV, ospa wietrzna czy HPV, bez klinicznie istotnego zaburzenia odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak podawanie różnych preparatów w różne miejsca ciała, stosując oddzielne igły i strzykawki, aby uniknąć potencjalnych interakcji miejscowych. W przypadku stosowania immunoglobulin lub innych szczepionek poza wymienionymi, brak jest szczegółowych badań, ale prawdopodobieństwo istotnych interakcji jest niskie. Szczepionka zawiera również adiuwanty (wodorotlenek glinu, fosforan glinu) oraz śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, a także minimalne ilości kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) i fenyloalaniny (0,0298 µg), co może mieć znaczenie u pacjentów z fenyloketonurią.
błonica, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, cyklosporyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor TNF-alfa, kortykosteroid, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, metotreksat, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus, prednizon, szczepionka MMR, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wodorotlenek glinu