obkurczanie naczyń krwionośnych

Obkurczanie naczyń krwionośnych, inaczej wazokonstrykcja, to fizjologiczny mechanizm polegający na zmniejszeniu światła naczyń krwionośnych wskutek skurczu mięśni gładkich znajdujących się w ich ścianach. Proces ten odgrywa kluczową rolę w regulacji przepływu krwi, ciśnienia tętniczego oraz utrzymaniu homeostazy organizmu.

Do najważniejszych mediatorów wazokonstrykcji należą: noradrenalina, adrenalina, angiotensyna II, wazopresyna, endotelina-1 oraz tromboksan A2. Obkurczenie naczyń może być również wywołane stymulacją układu współczulnego, obniżoną temperaturą, hipoksją oraz działaniem niektórych leków (m.in. α-adrenomimetyków, ergotaminy, tryptanów).

Klinicznie wazokonstrykcja ma istotne znaczenie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, krwawień, objawów alergii oraz przekrwienia błon śluzowych. Patologiczne obkurczenie naczyń może prowadzić do niedokrwienia tkanek i narządów, występuje w chorobie Raynauda, migrenie, zespole odwracalnej tylnej encefalopatii czy w zatruciu ergotaminą. W praktyce anestezjologicznej często wykorzystuje się leki obkurczające naczynia (np. fenylefrynę, noradrenalinę) do stabilizacji hemodynamicznej pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 24.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl