mutacja genowa
Mutacja genowa to trwała zmiana w sekwencji nukleotydów DNA, stanowiąca podstawowy mechanizm ewolucji organizmów i kluczowy czynnik w patogenezie wielu chorób. Może obejmować substytucję (zamianę) pojedynczego nukleotydu, delecję (utratę) fragmentu sekwencji lub insercję (wstawienie) dodatkowych nukleotydów.
W praktyce klinicznej mutacje genowe dzieli się na germinalne (występujące w komórkach rozrodczych i przekazywane potomstwu) oraz somatyczne (nabyte w ciągu życia i niewpływające na dziedziczenie). Zmiany te mogą być punktowe (dotyczące pojedynczego nukleotydu), jak mutacja odpowiedzialna za anemię sierpowatą, lub obejmować większe fragmenty genomu.
Konsekwencje mutacji genowych zależą od ich lokalizacji i charakteru. Mutacje w regionach kodujących mogą prowadzić do zmian w strukturze i funkcji białek, powodując choroby monogenowe (np. mukowiscydoza, hemofilia) lub zwiększając ryzyko chorób wieloczynnikowych (np. niektóre nowotwory). Diagnostyka molekularna mutacji genowych stanowi podstawę współczesnej medycyny precyzyjnej, umożliwiając wczesne wykrywanie predyspozycji do chorób oraz personalizację terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diphereline 0,1 mg 0,1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tryptoreliny na modelach zwierzęcych nie wykazały specyficznych właściwości toksycznych, a obserwowane efekty były związane z farmakologicznym działaniem agonisty GnRH na układ wydzielania wewnętrznego. Testy mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak działania mutagennego, nie stwierdzając indukcji mutacji genowych ani aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania na myszach, przy dawkach do 6000 µg/kg masy ciała przez 18 miesięcy, nie wykazały potencjału onkogennego tryptoreliny.
aberracja chromosomowa, agonista GnRH, badanie toksykologiczne, działanie toksyczne, gonadoliberyna, guz przysadki, łagodny guz przysadki, mechanizm działania farmakologicznego, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, test genotoksyczności, tryptorelina, układ wydzielania wewnętrznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipancrea 8000 8 000 j.Ph. Eur. Lipazy
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego LIPANCREA 8000, zawierającego pankreatynę z trzustki wieprzowej o aktywności enzymatycznej: lipazy 8000 j. Ph. Eur., amylazy 5750 j. Ph. Eur. oraz proteaz 450 j. Ph. Eur., nie wykazały istotnych oznak toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej przy dawkach terapeutycznych oraz wielokrotnie wyższych. Badania toksykologiczne przeprowadzone w różnych modelach ekspozycji potwierdziły brak klinicznie istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście stosowania u ludzi. Standaryzacja aktywności enzymatycznej zgodnie z Farmakopeą Europejską (1 j. Ph. Eur. = 1 j. FIP) zapewnia powtarzalność i kontrolę jakości produktu.
aberracja chromosomowa, aktywność enzymatyczna, amylaza, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, Farmakopea Europejska, genotoksyczność, lipaza, mutacja genowa, pankreatyna, proteaza, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, trzustka wieprzowa, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levoxa 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna leku Levox, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. W standardowych modelach zwierzęcych nie stwierdzono istotnej toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, ani działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie zaobserwowano zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu, przypisywane toksyczności matczynej. Genotoksyczność in vitro wykazała aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co wiąże się z hamowaniem topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego, sugerując niskie ryzyko kliniczne. Fototoksyczność występuje jedynie przy bardzo wysokich dawkach w modelu mysim, bez wykazania fotomutagenności, a badania fotokarcynogenności wskazały na hamowanie rozwoju komórek nowotworowych pod wpływem światła.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, lewofloksacyna, mutacja genowa, mutacja letalna, naprawa DNA, odwarstwienie chrząstki, potencjał fototoksyczny, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, topoizomeraza II, uszkodzenie chromosomu, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mel Max Actigel 20 mg/g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Mel Max Actigel w stężeniu 20 mg/g, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych. Badania toksyczności ostrej wykazały, że diklofenak sodowy w dawkach terapeutycznych nie stanowi zagrożenia dla pacjentów, co jest istotne w kontekście ryzyka przypadkowego przedawkowania. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnej toksyczności kumulacyjnej, co jest szczególnie ważne przy miejscowym stosowaniu żelu, gdzie ekspozycja ogólnoustrojowa jest ograniczona w porównaniu z podaniem doustnym.
aberracja chromosomowa, diklofenak sodowy, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, mutacja genowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, terapia przeciwzapalna, toksyczność kumulacyjna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA, żel przeciwzapalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform SR 500 mg
Ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych uszkodzeń narządów czy tkanek. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego komórek.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaxomyl 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku betaksololu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych działań niepożądanych, a standardowe badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej, obejmujących modele szczurów i królików, działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, a brak efektu teratogennego sugeruje niskie ryzyko wad rozwojowych płodu.
aberracja chromosomowa, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek betaksololu, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, ryzyko genotoksyczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Augmentin MFF (400 mg + 57 mg)/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny z kwasem klawulanowym (Augmentin MFF) nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy genotoksyczności, obejmujące standardowe badania mutagenności i klastogenności in vitro i in vivo, nie potwierdziły potencjału uszkadzającego DNA ani mutagennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój okołoporodowy i poporodowy, co eliminuje ryzyko teratogenności i zaburzeń rozwojowych potomstwa po ekspozycji prenatalnej. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na psach zaobserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka (zmiany histopatologiczne), wymioty oraz przebarwienia języka, co koreluje z klinicznym profilem działań niepożądanych leku. Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących potencjału rakotwórczego Augmentin MFF, jednak brak danych wskazujących na karcynogenność jest zgodny z charakterystyką beta-laktamów oraz krótkotrwałym stosowaniem antybiotyków w praktyce klinicznej. Podsumowując, profil bezpieczeństwa amoksycyliny z kwasem klawulanowym jest korzystny, bez istotnych zagrożeń farmakologicznych, genotoksycznych i reprodukcyjnych, a obserwowane działania niepożądane są zgodne z dotychczasową praktyką kliniczną.
aberracja chromosomowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, Augmentin MFF, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenezy, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Buscopan 10 mg
Butylobromek hioscyny, substancja czynna leku Buscopan, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącym 1000-3300 mg/kg m.c. u myszy i szczurów oraz 600 mg/kg m.c. u psów, natomiast po podaniu dożylnym LD50 spada do 10-23 mg/kg m.c. u myszy i 18 mg/kg m.c. u szczurów. Objawy toksyczności obejmują ataksję, zmniejszone napięcie mięśni, drżenia i drgawki u myszy oraz mydriasis, suchość błon śluzowych i tachykardię u psów. W badaniach przewlekłych NOAEL ustalono na poziomie 500 mg/kg m.c. (4 tygodnie, szczury), 200 mg/kg m.c. (26 tygodni, szczury) oraz 30 mg/kg m.c. (39 tygodni, psy). Wyższe dawki powodowały hamowanie czynności przewodu pokarmowego, zaparcia, śmiertelność oraz objawy neurologiczne. Miejscowa tolerancja była dobra, choć przy podaniu domięśniowym dawki ≥10 mg/kg m.c. obserwowano uszkodzenia mięśni w miejscu iniekcji.
aberracja chromosomalna, ataksja, badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, butylobromek hioscyny, dawka śmiertelna 50, drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hipotonia mięśniowa, kserostomia, mutacja genowa, mutagenność, mydriasis, nabłonek łożyska, ognisko martwicze, podanie domięśniowe, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, poziom dawkowania bez obserwowanego działania niepożądanego, szpik kostny, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, zaparcie, zatrzymanie oddechu - Leksykon substancji czynnych
Sód amidotryzoinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód amidotryzoinian, główny składnik aktywny produktu Gastrografin, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność układową, genotoksyczność, wpływ na reprodukcję oraz tolerancję miejscową. Badania ostrej toksyczności nie wykazały ryzyka zatrucia po podaniu doustnym, a niskie wchłanianie do krążenia ogólnego uzasadnia brak konieczności badań wielokrotnych dawek doustnych. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, co zmniejsza ryzyko długoterminowych działań niepożądanych. Pomimo braku specyficznych badań rakotwórczości, brak działania genotoksycznego, stabilność metaboliczna oraz farmakokinetyka wskazują na niskie ryzyko kancerogenności przy jednorazowym podaniu. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani embriotoksyczności, a minimalne wchłanianie doustne ogranicza potencjalne ryzyko dla płodu, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży.
Brak specyficznych badań tolerancji miejscowej błon śluzowych przewodu pokarmowego dla Gastrografin rekompensują dane dotyczące tolerancji po dootrzewnowym i dojajowodowym podaniu amidotryzoinianu megluminy, które nie wykazały działań niekorzystnych. Wieloletnie doświadczenie kliniczne potwierdza dobrą tolerancję miejscową oraz brak działania uczulającego w testach kontaktowych. Niemniej jednak, ze względu na charakterystykę środków kontrastowych zawierających jod, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią alergii. Podsumowując, profil bezpieczeństwa sodu amidotryzoinianu w produkcie Gastrografin jest korzystny, a ryzyko działań niepożądanych jest niskie przy jednorazowym doustnym podaniu w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego.
badanie genotoksyczności, diagnostyka radiologiczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas amidotryzoesowy, meglumina amidotryzoinian, mutacja genowa, ostra toksyczność, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktoidalna, sód amidotryzoinian, środek kontrastowy, substancja kontrastowa, toksyczność układowa, tolerancja miejscowa, uczulenie kontaktowe, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Epinastyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania chlorowodorku epinastyny, substancji czynnej preparatu Relestat w stężeniu 0,5 mg/ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych u zwierząt. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły rakotwórczego potencjału epinastyny, nawet przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane terapeutycznie u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, chlorowodorek epinastyny, dane niekliniczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr rozrodczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic 1000 mg
Metforminy chlorowodorek, substancja czynna leku Formetic, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Długotrwała toksyczność po wielokrotnym podaniu w różnych dawkach nie ujawniła istotnych zagrożeń toksykologicznych, co jest kluczowe w terapii przewlekłej cukrzycy typu 2. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, cukrzyca typu 2, działanie teratogenne, farmakoterapia, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogeneza, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, terapia przewlekła, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biosteron 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dehydroepiandrosteronu (DHEA), substancji czynnej preparatu Biosteron, wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące analizę parametrów biochemicznych, funkcji narządów oraz badania histopatologiczne, nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych. Dodatkowo, badania genotoksyczności (testy mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowe in vivo) potwierdziły brak potencjału uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego związanego ze stosowaniem DHEA.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo onkologiczne, dehydroepiandrosteron, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, model zwierzęcy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne krwi, rozwój płodu, rozwój postnatalny, substancja czynna, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Crusia, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach stosowano dawki 10–15 mg/kg/dobę podskórnie i dożylnie przez 13–26 tygodni, nie wykazując działań niepożądanych poza spodziewanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej w szpiku kostnym szczura) nie wykazały mutagenności ani klastogenności enoksaparyny. Badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, przy dawkach do 30 mg/kg/dobę, nie potwierdziły działania teratogennego ani toksycznego na rozwój płodu. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze szczurów obu płci przy dawkach do 20 mg/kg/dobę nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój potomstwa.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, droga dożylna, droga podskórna, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, limfocyt ludzki, mutacja genowa, ocena histopatologiczna, organogeneza, parametry hematologiczne, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko krwawienia, szpik kostny, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, wskaźnik płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Meloksykam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne meloksykamu, obejmujące ocenę ostrej i przewlekłej toksyczności, wpływu na reprodukcję, mutagenności oraz karcynogenności, potwierdzają typowy dla NLPZ profil bezpieczeństwa. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (5-10-krotnie przekraczających dawki kliniczne 7,5-15 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała dla osoby 75 kg) u zwierząt skutkowało owrzodzeniami przewodu pokarmowego oraz martwicą brodawek nerkowych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥1 mg/kg (toksyczne dla matki) wywoływały zmniejszenie owulacji, hamowanie implantacji i embriotoksyczność, jednak nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików. Meloksykam wykazuje toksyczny wpływ na płód w końcowym okresie ciąży, co jest charakterystyczne dla inhibitorów syntezy prostaglandyn. Obecność leku w mleku zwierząt karmiących wskazuje na konieczność ostrożności podczas laktacji.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, mutacja genowa, mutagenność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, resorpcja zarodka, synteza prostaglandyn, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RIXACAM 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego, co potwierdza zgodność profilu toksyczności z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Testy toksyczności po jednorazowym i wielokrotnym podaniu nie ujawniły niespecyficznych działań toksycznych, choć zaobserwowano farmakodynamiczne efekty, w tym wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym stężeniom. Badania fototoksyczności, genotoksyczności oraz karcynogenności nie wykazały ryzyka reakcji fototoksycznych, uszkodzeń DNA ani potencjału rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania rywaroksabanu.
aberracja chromosomowa, antykoagulant, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, implantacja zarodka, inhibitor czynnika Xa, karcynogenność, łożysko, mutacja genowa, nadwrażliwość na światło, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rozwój zarodkowy, rywaroksaban, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana morfologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak oka – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w raku oka jest wieloczynnikowe i zależy od stadium zaawansowania, lokalizacji guza, typu komórek, wskaźnika mitotycznego, wielkości guza, zmian chromosomowych, mutacji genowych, profilu ekspresji genów, wieku pacjenta oraz ogólnego stanu zdrowia. W Kanadzie 5-letni współczynnik przeżycia netto wynosi 74%, w Anglii 80%, natomiast dla czerniaka oka w IV stadium według Amerykańskiego Towarzystwa Raka 5-letni względny wskaźnik przeżycia wynosi 16%. Mediana przeżycia pacjentów z chorobą przerzutową wynosi 4,5-17 miesięcy. Czerniak błony naczyniowej (UM) charakteryzuje się 30% śmiertelnością po 5 latach i 40% po 10-15 latach, a mediana przeżycia po przerzutach to 34 miesiące z rocznym wskaźnikiem śmiertelności 80%. Klasyfikacja TNM dla czerniaka ciała rzęskowego i naczyniówki obejmuje 5-letnie przeżycie od 96% w stadium I do 3% w stadium IV. Wskaźniki przeżycia w siatkówczaku (RB) różnią się geograficznie, osiągając 95% w USA i zaledwie 30% w niektórych krajach Afryki Wschodniej.
biopsja płynna, ciało rzęskowe, czerniak błony naczyniowej, czerniak naczyniówki, czerniak oka, czerniak tęczówki, czerniak wewnątrzgałkowy, enukleacja, klasyfikacja TNM, komórki nabłonkowate, komórki wrzecionowate, krążące komórki nowotworowe, mutacja genowa, profilowanie ekspresji genów, przerzut nowotworowy, rak oka, siatkówczak, tebentafusp, wskaźnik mitotyczny, wskaźnik przeżycia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allefin Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna w dawce 5 mg zawarta w produkcie Allefin Allergy, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały specyficznych zagrożeń, a badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału leku. Długoterminowe analizy nie wskazały na działanie karcynogenne substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, Allefin Allergy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten Q-Tab 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirzaten Q-Tab, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano u zwierząt zmiany specyficzne gatunkowo, takie jak guzy tarczycy u szczurów i nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy, które nie mają przełożenia na ryzyko u ludzi i są związane z wysokimi dawkami indukującymi enzymy wątrobowe.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, guz tarczycy, laktacja, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał genotoksyczny, strata poimplantacyjna, terapia depresji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol Vitabalans 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu hemifumaranu wykazały typowy dla beta-adrenolityków profil farmakologiczny bez specyficznych efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe w komórkach bakteryjnych i ssaków oraz aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały właściwości mutagennych ani klastogennych. Długoterminowe badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału onkogennego, co wskazuje na brak ryzyka karcynogennego u ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano efekty toksyczne u matek i rozwoju zarodka/płodu, takie jak zmniejszenie masy ciała ciężarnych, zwiększona resorpcja zarodków, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego młodych, jednak tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol hemifumaran, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał onkogenny, resorpcja zarodka, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa płodu, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etraga 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna preparatu Etraga, wykazuje wyraźny potencjał genotoksyczny potwierdzony badaniami in vitro, które wykazały indukcję mutacji genowych oraz aberracji chromosomowych w komórkach bakterii i ssaków. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) stwierdzono działanie rakotwórcze, w tym rozwój nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków i skóry u myszy oraz nowotworów jądra u szczurów po długotrwałej ekspozycji dootrzewnowej (3 razy w tygodniu przez 50-52 tygodnie). Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu azacytydyny ze względu na jej onkogenny potencjał.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, deformacja stopy, działanie genotoksyczne, egzencefalia, embriotoksyczność, karcynogenność, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, najądrze, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nieprawidłowość żebra, nowotwór jądra, nowotwór płuc, nowotwór sutka, nowotwór układu krwiotwórczego, obrzęk, obumarcie płodu, oligodaktylia, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, plemnik, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, resorpcja, syndaktylia, toksyczność rozwojowa, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esceven 167 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.), będącego substancją czynną produktu leczniczego Esceven w dawce 167 mg, wykazały brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, co potwierdza brak toksyczności narządowej przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, Aesculus hippocastanum, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, Hippocastani seminis extractum, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, teratogenność, testy mutagenności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Astha 0,03 mg + 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Astha, zawierającego 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, obejmują szeroki zakres badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności nie wykazały szczególnych zagrożeń dla funkcjonowania organów wewnętrznych, parametrów hematologicznych i biochemicznych przy długotrwałej ekspozycji na dawki terapeutyczne. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Standardowe badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rakotwórcze w stosowanych dawkach, choć należy uwzględnić charakterystyczną dla steroidowych hormonów płciowych możliwość nasilenia rozwoju tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol i dienogest, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, parametr hematologiczny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, steroidowy hormon płciowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ofloxacin-POS 3 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące ofloksacyny w stężeniu 3 mg/ml (produkt Ofloxacin-POS) potwierdzają jej dobry profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu okulistycznym. Badania toksyczności miejscowej nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach odpowiadających klinicznym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego i klastogennego. Ponadto, ofloksacyna nie wykazuje działania teratogennego, nie wpływa negatywnie na płodność, rozwój okołoporodowy ani poporodowy potomstwa, a także nie powoduje zaćmy. Brak jest jednak danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego u zwierząt.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie neurologiczne, chinolony, chrząstka stawowa, fototoksyczność, krople do oczu, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, narząd wzroku, neurotoksyczność, podanie oczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, tkanka chrzęstna, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Biofarm 850 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzona z wykorzystaniem standardowych modeli badawczych, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksykologiczne na zwierzętach, przy dawkach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi, nie wykazały istotnych zmian narządowych, potwierdzając korzystny stosunek korzyści do ryzyka. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, test genotoksyczności, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AlleMax 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, zawartego w preparacie AlleMax 10 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły toksyczności narządowej ani kumulacji leku, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na gryzoniach nie potwierdziły potencjału onkogennego cetyryzyny dichlorowodorku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cetyryzyna dichlorowodorek, ciśnienie krwi, działanie teratogenne, funkcje oddechowe, laktacja, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry elektrokardiograficzne, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Przeprowadzone badania przedkliniczne enoksaparyny sodowej, stosowanej w preparacie Crusia, potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u szczurów, psów i małp, przy dawkach do 15 mg/kg/dobę (podskórnie) oraz 10 mg/kg/dobę (podskórnie i dożylnie) przez okres do 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności (m.in. test Amesa i test mutacji komórek chłoniaka myszy) oraz klastogenności (badania aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich i komórek szpiku kostnego szczura) wykazały brak aktywności mutagennej i klastogennej, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji czynnej.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, droga dożylna, droga podskórna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, komórki chłoniaka, limfocyty ludzkie, mutacja genowa, postępująca mutacja, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła choroba ziarniniakowa – Epidemiologia
Przewlekła choroba ziarniniakowa (CGD) to rzadkie, wrodzone zaburzenie odporności pierwotnej, charakteryzujące się nawracającymi zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi oraz tworzeniem ziarniniaków. Światowa częstość występowania wynosi około 1 na 200 000-250 000 żywych urodzeń, z wyższą częstością w populacjach arabskich (1,5/100 000) i żydowskich w Izraelu (1,05/10 000). Około 65-70% przypadków jest sprzężonych z chromosomem X (mutacja w genie CYBB), co powoduje dominację zachorowań u mężczyzn (80% pacjentów). Autosomalne recesywne formy CGD są częstsze w populacjach z wysokim wskaźnikiem małżeństw konsangwinicznych, np. w Arabii Saudyjskiej, gdzie częstość wynosi 6,4 na 100 000. Diagnoza najczęściej stawiana jest przed 5. rokiem życia, z cięższymi postaciami ujawniającymi się wcześniej (9-14 miesięcy), a łagodniejsze formy później (2,5-3,4 lat). Epidemiologia wykazuje znaczne zróżnicowanie regionalne i genetyczne, co ma wpływ na profil kliniczny i przebieg choroby.
allogeniczne przeszczepienie komórek krwiotwórczych, aspergiloza, badania przesiewowe noworodków, CGD sprzężone z chromosomem X, dziedziczenie autosomalne recesywne, gen CYBB, gronkowiec złocisty, interferon gamma, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna choroba grzybicza, itrakonazol, kandydoza, mukormykoza, mutacja genowa, mykobakterie, pałeczka Serratia, pierwotny niedobór odporności, posocznica, profilaktyka przeciwgrzybicza, przeszczepienie komórek krwiotwórczych, przewlekła choroba ziarniniakowa, terapia genowa, zapalenie płuc, ziarniniaki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Advantan 1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metyloprednizolonu aceponianu, substancji czynnej produktu leczniczego Advantan, wykazały typowy dla glikokortykosteroidów profil toksyczności i tolerancji. Wielokrotne podawanie podskórne i miejscowe nie ujawniło działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty glikokortykosteroidów, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry i pod okluzją. Badania toksyczności zarodkowej potwierdziły potencjał letalny i teratogenny, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu. Analizy genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego metyloprednizolonu aceponianu, co potwierdza jego bezpieczeństwo pod tym względem.
Advantan, aplikacja skórna, działanie niepożądane, efekt teratogenny, ekspozycja immunosupresyjna, glikokortykoidy, kortykosteroid, metyloprednizolonu aceponian, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okluzja, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, reakcja uczuleniowa, toksyczność zarodkowa, tolerancja systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin ZIM 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały występowanie fosfolipidozy, czyli wewnątrzkomórkowej akumulacji fosfolipidów, w wielu tkankach (wątroba, nerki, śledziona, trzustka, układ nerwowy, narząd wzroku, woreczek żółciowy) u myszy, szczurów i psów po podaniu wielokrotnych dawek. Efekt ten był odwracalny po zaprzestaniu terapii i obserwowano go zarówno u osobników dorosłych, jak i noworodków. Nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności ze względu na krótkotrwały charakter terapii, a dostępne dane nie wskazują na potencjał rakotwórczy. Kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego azytromycyny, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa genotoksycznego.
aberracja chromosomowa, akumulacja fosfolipidów, azytromycyna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genowa, narząd wzroku, nerka, okres okołoporodowy, opóźnienie kostnienia, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, śledziona, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, trzustka, układ nerwowy, wątroba, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taromentin 1000 mg + 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Taromentin, zawierającego amoksycylinę i kwas klawulanowy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy genotoksyczności nie potwierdziły ryzyka uszkodzeń DNA, mutacji genowych ani aberracji chromosomowych. Ocena toksyczności reprodukcyjnej nie wykazała efektów teratogennych ani zaburzeń rozwojowych, co wskazuje na brak przeciwwskazań do stosowania leku w ciąży i okresie rozrodczym. W badaniach na psach po wielokrotnym podaniu zaobserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, wymioty oraz przebarwienia języka, co jest zgodne z profilem bezpieczeństwa antybiotyków beta-laktamowych.
aberracja chromosomowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, błona śluzowa żołądka, drażnienie przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, efekt teratogenny, genotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie żołądka, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 400 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności pentoksyfiliny, substancji czynnej Agapurin SR 400, wykazały niski potencjał toksyczny. W badaniach ostrej toksyczności LD50 wyniosła 1385 mg/kg (myszy, doustnie), 230 mg/kg (szczury, dożylnie) oraz 1770 mg/kg (szczury, doustnie). W toksyczności przewlekłej, podawanie do 1000 mg/kg/dobę szczurów i do 100 mg/kg/dobę psów nie wywołało uszkodzeń narządów. Niekorzystne efekty, takie jak niewydolność krążenia, krwawienia czy obrzęk płuc, pojawiły się jedynie przy dawkach >320 mg/kg/dobę u psów, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki olbrzymie, krwawienie, mutacja genowa, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, płodność, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia koordynacji ruchowej, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 100 mg/5 ml
Azytromycyna, będąca składnikiem aktywnym Sumamedu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. W modelach zwierzęcych stosowano dawki do 40-krotności standardowych dawek terapeutycznych u ludzi, co wywołało przemijającą fosfolipidozę bez objawów toksyczności. Nie stwierdzono działania mutagennego ani teratogennego w badaniach in vitro i in vivo na myszach i szczurach. Brak długoterminowych badań rakotwórczości uzasadniono krótkotrwałym zastosowaniem leku w terapii ostrych infekcji bakteryjnych, co minimalizuje ryzyko karcinogenne.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, infekcja bakteryjna, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, opóźnienie kostnienia, przemijająca fosfolipidoza, toksyczność, toksyczność ogólna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zabak 0,25 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania wodorofumaranu ketotifenu w kroplach do oczu ZABAK w stężeniu 0,25 mg/ml zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, nerwowego ani oddechowego. Długotrwałe badania toksyczności przewlekłej po wielokrotnym podaniu nie ujawniły znaczących efektów toksycznych ani miejscowych, co wskazuje na dobrą tolerancję preparatu przy stosowaniu w zalecanych dawkach.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt ogólnoustrojowy, genotoksyczność, krople do oczu, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, rozrodczość, rozwój płodu, rozwój poporodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wodorofumaran ketotifenu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxiparine 2850 j.m. a.Xa/0,3 ml
Bezpieczeństwo stosowania nadroparyny wapniowej (Fraxiparine) zostało potwierdzone w szerokim zakresie badań przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksykologię, genotoksyczność oraz karcynogenność. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły patologicznych zmian narządowych ani objawów toksyczności systemowej przy dawkach klinicznych od 2 850 j.m. AXa/0,3 ml do 9 500 j.m. AXa/1 ml. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Fraxiparine, materiał genetyczny, mutacja genowa, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność systemowa, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rozwojowe, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivahib 10 mg
Rywaroksaban w dawce 10 mg, substancja czynna leku Varodoax, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego poza oczekiwanym działaniem przeciwkrzepliwym. Testy toksyczności ostrej i wielokrotnej nie ujawniły toksyczności przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, choć obserwowano efekty związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego ani genotoksycznego, a badania karcynogenności nie potwierdziły ryzyka nowotworowego nawet przy długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, działanie przeciwkrzepliwe, efekt przeciwkrzepliwy, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, inhibitor krzepnięcia, karcynogenność, mutacja genowa, nadwrażliwość na światło, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, selektywny inhibitor czynnika Xa, test Amesa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa - Leksykon substancji czynnych
Dokozanol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dokozanol, substancja czynna preparatu Erazaban 10% Krem (100 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów ubocznych przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów stosujących dokozanol.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dokozanol, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, efekt toksyczny, ERAZABAN, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, opryszczka wargowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron B. Braun 0,16 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały korzystny profil toksykologiczny i farmakologiczny, bez istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału leku, a badania rakotwórczości nie wykazały kancerogenności. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych objawów toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania ondansetronu w dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani pourodzeniowy, co jest istotne dla potencjalnego stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, choć decyzje kliniczne powinny uwzględniać również dane z badań klinicznych.
aberracja chromosomowa, akumulacja w mleku, badanie przedkliniczne, kanał potasowy hERG, kanały jonowe serca, mutacja genowa, mutageneza, ondansetron, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil toksykologiczny, rakotwórczość, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Troxerutin Chema 20 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne trokserutyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne nie powodowało kumulacji toksycznych metabolitów ani klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy nie potwierdziły działania rakotwórczego trokserutyny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kancerogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akineton SR 4 mg 4 mg
Przedkliniczne badania biperydenu chlorowodorku, substancji czynnej Akineton SR 4 mg, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach nie zaobserwowano toksyczności narządowej, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak jest długoterminowych badań rakotwórczości u zwierząt, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego. Informacje dotyczące toksyczności ostrej oraz postępowania w przypadku przedawkowania zostały szczegółowo opisane w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.9).
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, biperyden chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, mutacja genowa, ostre zatrucie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, toksyczne działanie na płód, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol VP 10 mg
Badania przedkliniczne bisoprololu fumaranu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksycznych przy przewlekłym stosowaniu. Analizy toksyczności przewlekłej nie ujawniły działań niepożądanych o znaczeniu klinicznym, a badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału do indukowania mutacji genowych, aberracji chromosomowych czy uszkodzeń DNA. Ponadto, długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa leku przed jego wprowadzeniem do terapii u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Contrahist 5 mg
Przedkliniczne badania lewocetyryzyny dichlorowodorku, stosowanej w dawce terapeutycznej 5 mg (Contrahist), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały toksyczności narządowej ani układowej. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, badania aberracji chromosomowych oraz testy in vivo, nie potwierdziły potencjału uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, funkcja rozrodcza, karcynogenność, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiogamma Turbo-Set 600 mg/50 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu tioktynowego, substancji czynnej preparatu Thiogamma Turbo-Set (600 mg/50 ml), wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności po wielokrotnym podaniu są wątroba i nerki, a objawy toksyczne dotyczą zarówno ośrodkowego, jak i wegetatywnego układu nerwowego. Badania mutagenności i genotoksyczności dały wyniki negatywne, co wyklucza zdolność do indukcji mutacji genowych i aberracji chromosomalnych. Długoterminowe testy rakotwórczości u szczurów nie wykazały działania kancerogennego, również w połączeniu z N-nitrozo-dimetyloaminą (NDEA). Wpływ na rozrodczość był minimalny – doustne dawki do 68,1 mg/kg nie zaburzały płodności ani wczesnego rozwoju zarodków, a podanie dożylne nie wykazało efektów teratogennych nawet przy dawkach toksycznych dla samic.
aberracja chromosomalna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas tioktynowy, mutacja genowa, N-nitrozo-dimetyloamina, niedobór tiaminy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rozwój zarodka, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wegetatywny układ nerwowy