działanie synergistyczne
Działanie synergistyczne (synergizm) to zjawisko polegające na współdziałaniu dwóch lub więcej substancji, w wyniku którego efekt końcowy jest większy niż suma efektów wywołanych przez każdą z tych substancji działającą oddzielnie. W medycynie ma to szczególne znaczenie w farmakoterapii, gdzie odpowiednio dobrane leki mogą wzajemnie wzmacniać swoje działanie terapeutyczne.
W praktyce klinicznej synergizm jest często wykorzystywany w terapii skojarzonej, na przykład w leczeniu zakażeń (kombinacje antybiotyków), w terapii przeciwnowotworowej (protokoły wielolekowe) czy w leczeniu nadciśnienia tętniczego (połączenia leków hipotensyjnych). Pozwala to na osiągnięcie lepszych efektów terapeutycznych przy jednoczesnym zmniejszeniu dawek poszczególnych leków, co może ograniczać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Należy pamiętać, że synergizm może dotyczyć również działań niepożądanych leków, co wymaga szczególnej uwagi podczas planowania farmakoterapii. Klasycznym przykładem jest synergistyczne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy obserwowane przy jednoczesnym stosowaniu benzodiazepin i alkoholu lub innych leków o działaniu sedatywnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Klabax 250 mg
Klarytromycyna, będąca półsyntetyczną pochodną erytromycyny A i należąca do makrolidów (kod ATC: J01FA09), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego poprzez hamowanie syntezy białka bakteryjnego na poziomie podjednostki 50S rybosomu. Minimalne stężenie hamujące (MIC) klarytromycyny jest około dwukrotnie niższe niż erytromycyny, co przekłada się na wyższą skuteczność. Lek jest szczególnie efektywny wobec bakterii Gram-dodatnich (np. Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae), Gram-ujemnych (Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis), atypowych (Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae) oraz mykobakterii (Mycobacterium leprae, kompleks MAC). Klarytromycyna i jej aktywny metabolit 14-OH-klarytromycyna wykazują synergistyczne działanie, zwłaszcza wobec H. influenzae, gdzie metabolit jest dwukrotnie silniejszy. W modelach zwierzęcych dawka 1,6 mg/kg mc./dobę klarytromycyny przewyższała skutecznością erytromycynę podawaną w dawce 50 mg/kg mc./dobę.
14-OH-klarytromycyna, aktywny transport antybiotyku, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, beta-laktamaza, Chlamydia pneumoniae, działanie addycyjne, działanie synergistyczne, Enterobacteriaceae, eradykacja H. pylori, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, metylacja rybosomu, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium, Mycobacterium avium, Mycobacterium leprae, mycoplasma pneumoniae, oporność krzyżowa, oporność nabyta, pierścień laktonowy, pochodna erytromycyny, Pseudomonas, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza białka bakteryjnego, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie układu oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Kminek zwyczajny – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka kminku zwyczajnego (Carum carvi L.) jako składnika preparatu Tabletki przeciw niestrawności Labofarm nie została szczegółowo zbadana, co jest zgodne z przepisami europejskimi (art. 16c (1) (a) (iii) Dyrektywy 2001/83/WE). Kminek występuje w preparacie w formie sproszkowanej, w proporcji 2:1 z korzeniem mniszka, w dawce 150 mg mieszaniny na tabletkę. Produkt zawiera także liść mięty pieprzowej (60 mg), korę kruszyny (60 mg, odpowiadającą 3,8 mg glukofrangulin) oraz wyciąg z owocu ostropestu (7 mg sylimaryny). Brak dedykowanych badań farmakokinetycznych wynika z klasyfikacji kminku jako tradycyjnego produktu leczniczego roślinnego o ugruntowanym zastosowaniu i potwierdzonej skuteczności.
badanie farmakokinetyczne, biodostępność, Carum carvi, działanie synergistyczne, fitoterapia, glukofrangulina, kora kruszyny, korzeń mniszka, liść mięty pieprzowej, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, roślina lecznicza, substancja aktywna, surowiec roślinny, sylimaryna, tabletki przeciw niestrawności, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wchłanianie i dystrybucja leku, wyciąg z ostropestu, wydalanie substancji czynnej, zaburzenie trawienne, związek aktywny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Candepres HCT 32 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candepres HCT to preparat złożony zawierający kandesartan cyleksetylu (32 mg) oraz hydrochlorotiazyd w dawkach 12,5 mg lub 25 mg, dostępny w formie tabletek o charakterystycznym wyglądzie (jasnobrązowe lub czerwonawobrązowe, podłużne, z wyciśniętym symbolem i linią podziału). Lek jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia kandesartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego. Linia podziału na tabletkach służy jedynie ułatwieniu połykania i nie powinna być wykorzystywana do dzielenia dawki.
antagonista receptora angiotensyny II, dawkowanie leku, diuretyk tiazydowy, działanie synergistyczne, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, monoterapia kandesartanem, nadciśnienie tętnicze, niedostateczna odpowiedź, preparat złożony, samoistne nadciśnienie tętnicze, sartan - Leksykon substancji czynnych
Anetol – Dawkowanie i sposób podawania
Anetol, będący składnikiem aktywnym preparatu Rowatinex, występuje w formie kropli doustnych (3-5 kropli, co odpowiada 0,115-0,192 ml, podawanych 4-5 razy na dobę) oraz kapsułek miękkich (1 kapsułka 3-4 razy na dobę). Lek należy przyjmować doustnie, 30 minut przed posiłkami, przy czym krople podaje się na cukrze (kostka lub łyżeczka). W trakcie terapii konieczne jest zwiększenie podaży płynów. Preparatu nie należy stosować u dzieci. Dawkowanie może być modyfikowane przez lekarza prowadzącego w zależności od stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie. Anetol działa synergistycznie z innymi składnikami Rowatinex, takimi jak α-pinen, β-pinen, camfen, cineol, fenchon i borneol.
anetol, borneol, camfen, charakterystyka produktu leczniczego, cineol, działanie niepożądane, działanie synergistyczne, fenchon, kapsułki miękkie, krople doustne, kroplomierz, odpowiedź terapeutyczna, podaż płynów, postać farmaceutyczna, Rowatinex, roztwór olejowy, składnik aktywny leku, wywiad medyczny, α-pinen, β-pinen - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Wskazania do stosowania
Tramadol chlorowodorek jest opioidowym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego, działającym poprzez mechanizmy opioidowe oraz modulację układu noradrenergicznego i serotoninergicznego. Preparaty zawierające tramadol występują w różnych formach farmaceutycznych, w tym o natychmiastowym i przedłużonym uwalnianiu, co pozwala na dostosowanie terapii do charakteru bólu – ostrego lub przewlekłego. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (np. Tramal Retard, Adamon SR) są szczególnie wskazane w leczeniu bólu przewlekłego, zapewniając stabilne stężenie leku we krwi i mniejszą częstotliwość dawkowania. Tramadol jest również dostępny w preparatach złożonych, najczęściej z paracetamolem (np. Doreta, Poltram Combo) lub deksketoprofenem (Skudexa), co umożliwia synergistyczne działanie i stosowanie mniejszych dawek substancji czynnych. Preparaty złożone z tramadol/paracetamol są wskazane u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, w przypadku bólu, który nie ustępuje po lekach o działaniu obwodowym.
ból neuropatyczny, ból nowotworowy, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból przewlekły, choroba układu ruchu, choroba wrzodowa, deksketoprofen, drabina analgetyczna WHO, działanie synergistyczne, efekt analgetyczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, opioidowy lek przeciwbólowy, przedłużone uwalnianie, skala numeryczna, skala wizualno-analogowa, tramadol chlorowodorek, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – APAP intense 200 mg + 500 mg
APAP intense to preparat w formie tabletek powlekanych zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 500 mg paracetamolu, przeznaczony do doraźnego leczenia bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Kombinacja tych dwóch substancji czynnych zapewnia synergistyczne działanie przeciwbólowe, przewyższające skuteczność monoterapii ibuprofenem lub paracetamolem. Lek wskazany jest w leczeniu różnorodnych dolegliwości bólowych, takich jak ból głowy (w tym migrenowy), ból pleców związany z napięciem mięśniowym, bóle menstruacyjne, ból zęba, bóle reumatyczne i mięśniowe, łagodne postaci zapalenia stawów, a także ból towarzyszący przeziębieniu, grypie i stanom zapalnym gardła. Ponadto, APAP intense może być stosowany w terapii gorączki związanej z infekcjami wirusowymi.
ból gardła, ból głowy, ból menstruacyjny, ból o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, ból pleców, ból zęba, bóle reumatyczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, działanie synergistyczne, gorączka, ibuprofen, mechanizm działania leku, migrena, napięcie mięśniowe, nasilenie objawów, paracetamol, przeciwwskazania, przeziębienie i grypa, stan zapalny, zapalenie stawów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Olimestra 40 mg + 12,5 mg
Co-Olimestra to preparat przeciwnadciśnieniowy w formie tabletek powlekanych, zawierający olmesartan medoksomil (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy). Dostępny jest w dwóch dawkach: 40 mg olmesartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 40 mg olmesartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu. Lek jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia olmesartanem w dawce 40 mg nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami: dawka 40 mg + 12,5 mg to białe, okrągłe tabletki o średnicy 12 mm z oznaczeniem C3, natomiast dawka 40 mg + 25 mg to białe, owalne tabletki o wymiarach 15 mm x 8 mm z linią podziału po obu stronach.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, działanie synergistyczne, hydrochlorotiazyd, intensyfikacja terapii, mechanizm działania leku, monoterapia olmesartanem, nadciśnienie tętnicze pierwotne, olmesartan medoksomil, tabletka powlekana, terapia skojarzona, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nefrol –
Produkt leczniczy Nefrol w postaci płynu doustnego (4,5 g/5 ml) zawiera kompleks ekstraktów roślinnych, w tym Ziele nawłoci (6,9 g/100 g), Korzeń mniszka z zielem (3,7 g/100 g), Owoc aminka (2,47 g/100 g) oraz Owocnię fasoli (0,71 g/100 g), ekstraktowanych w 70% etanolu. Dotychczas nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetycznych, co oznacza brak danych dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnych. Obecność 61-69% (v/v) etanolu jako rozpuszczalnika może wpływać na rozpuszczalność i absorpcję składników aktywnych, potencjalnie modyfikując ich biodostępność po podaniu doustnym.
absorpcja substancji czynnej, biodostępność substancji, dezintegracja leku, działanie synergistyczne, etanol jako ekstrahent, farmakokinetyka leku, korzeń mniszka, nalewka lecznicza, owoc aminka, owocnia fasoli, parametr farmakokinetyczny, płyn doustny, początek działania leku, postać farmaceutyczna, preparat roślinny, rozpuszczalność substancji czynnej, skład fitochemiczny, wchłanianie substancji czynnej, ziele nawłoci - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 5 mg + 10 mg
Lek Rosuvastatin/Ezetimibe Teva to złożony preparat zawierający rozuwastatynę (5 mg, 10 mg lub 20 mg w postaci wapniowej) oraz ezetymib (10 mg), dostępny w formie tabletek niepowlekanych. Wskazany jest do leczenia substytucyjnego pierwotnej hipercholesterolemii oraz profilaktyki zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i historią ostrego zespołu wieńcowego. Warunkiem zastosowania jest wcześniejsze osiągnięcie kontroli parametrów lipidowych przy monoterapii obydwoma składnikami w identycznych dawkach. Preparat uzupełnia odpowiednią dietę i jest dostępny w trzech dawkach umożliwiających indywidualizację terapii, z zawartością laktozy jednowodnej od 228,29 mg do 243,89 mg oraz 0,243 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
choroba niedokrwienna serca, compliance, działanie synergistyczne, ezetymib, hipercholesterolemia pierwotna, incydent sercowo-naczyniowy, leczenie substytucyjne, monoterapia, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, rozuwastatyna, synteza cholesterolu, wchłanianie cholesterolu, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Telmisartan HCT EGIS 40 mg + 12,5 mg
Telmisartan HCT EGIS to lek złożony zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy diuretyk), stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia telmisartanem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 40 mg + 12,5 mg, 80 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 25 mg, które dobiera się indywidualnie w zależności od stopnia kontroli ciśnienia tętniczego i odpowiedzi na leczenie. Pierwszy etap terapii rozpoczyna się od dawki 40 mg + 12,5 mg, następnie w przypadku niedostatecznej kontroli stosuje się 80 mg + 12,5 mg, a w ostateczności 80 mg + 25 mg, co pozwala na stopniowe zwiększanie intensywności leczenia hipotensyjnego.
antagonista receptora angiotensyny, docelowe wartości ciśnienia, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, działanie synergistyczne, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie hipotensyjne, lek moczopędny tiazydowy, monoterapia telmisartanem, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, produkt złożony, telmisartan, terapia skojarzona, wydalanie sodu - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyna – Interakcje
Cetylopirydyna (chlorowodorek cetylopirydyniowy) w stężeniu 0,2%, stosowana miejscowo w jamie ustnej w formie tabletek do ssania, wykazuje działanie antyseptyczne bez udokumentowanych klinicznie istotnych interakcji z innymi lekami. Jej skuteczność jest jednak zależna od pH środowiska – optymalna w środowisku słabo zasadowym, natomiast w pH kwaśnym (<5) dochodzi do inaktywacji i zmniejszenia działania przeciwbakteryjnego. Potencjalne interakcje fizykochemiczne obejmują obniżenie skuteczności przez anionowe detergenty (tworzenie kompleksów) oraz kwaśne pokarmy i napoje, które mogą obniżać pH jamy ustnej. Spożywanie posiłków i napojów może mechanicznie skracać czas kontaktu substancji czynnej z błoną śluzową, co również obniża efektywność terapeutyczną.
cetylopirydyna, chlorek cetylopirydyniowy, detergent anionowy, działanie antagonistyczne, działanie antyseptyczne, działanie drażniące, działanie przeciwbakteryjne, działanie synergistyczne, efekt terapeutyczny, kationowy związek powierzchniowo czynny, płukanka antyseptyczna, podrażnienie błony śluzowej, środek antyseptyczny, tabletka do ssania, związek anionowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amantix 100 mg
Amantadyna, substancja czynna preparatu Amantix, jest lekiem przeciwparkinsonowskim z grupy dopaminergicznych (kod ATC: N04 BB 01), wykazującym złożony mechanizm działania. Jej podstawowy efekt polega na pośrednim agonizmie receptorów dopaminergicznych w prążkowiu, co prowadzi do zwiększenia aktywności dopaminergicznej w OUN. Mechanizmy te obejmują nasilenie uwalniania dopaminy z zakończeń neuronalnych oraz blokowanie jej wychwytu zwrotnego, co skutkuje podwyższeniem pozakomórkowego stężenia dopaminy i wzmocnieniem transmisji dopaminergicznej. Dodatkowo, amantadyna wykazuje działanie antycholinergiczne poprzez hamowanie uwalniania acetylocholiny za pośrednictwem receptorów NMDA, co pomaga zrównoważyć nadmierną aktywność cholinergiczną charakterystyczną dla choroby Parkinsona.
aktywność cholinergiczna, amantadyna, choroba Parkinsona, działanie agonistyczne, działanie antycholinergiczne, działanie synergistyczne, efekt terapeutyczny, lewodopa, mechanizm działania, neuron presynaptyczny, objawy motoryczne, ośrodkowy układ nerwowy, prążkowie, receptor dopaminergiczny, receptor NMDA, stężenie dopaminy, transmisja dopaminergiczna, uwalnianie acetylocholiny, wychwyt zwrotny dopaminy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Alpragen 1 mg
Alprazolam, substancja czynna leku Alpragen dostępnego w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg, wywiera istotny wpływ na zdolności psychofizyczne pacjentów, co przekłada się na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najważniejszych zaburzeń należą sedacja, amnezja, zaburzenia koncentracji oraz zaburzenia czynności mięśni, które mogą prowadzić do spowolnienia reakcji, ograniczenia uwagi oraz obniżenia precyzji ruchów. Szczególnie dawka 1 mg wymaga bezwzględnego odradzania prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dodatkowo, czynniki takie jak spożycie alkoholu, niewystarczająca ilość snu oraz jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu ośrodkowym nasilają depresyjny wpływ alprazolamu na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększając ryzyko wypadków.
alprazolam, amnezja, benzodiazepiny, depresja OUN, działanie sedatywne, działanie synergistyczne, działanie terapeutyczne leku, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, spowolnienie reakcji, substancja czynna, zaburzenia czynności mięśni, zaburzenia koncentracji, zaburzenia psychofizyczne, zaburzenia sprawności psychofizycznej, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach przedklinicznych wykazano jego skuteczność przeciwdrgawkową w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W badaniu klinicznym porównującym monoterapię lakozamidem (200–600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% i 91,1% (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8), a po 12 miesiącach 77,8% i 82,7%, co wskazuje na porównywalną skuteczność obu leków. W populacji geriatrycznej najczęściej stosowano dawki lakozamidu 200 mg/dobę (88,7%).
działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, geriatria, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, patofizjologia, R-2-acetamido-N-benzyl-3-metoksypropionamid, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefuroxime Dali Pharma 750 mg
Cefuroksym, cefalosporyna II generacji (kod ATC: J01DC02), dostępny w postaci soli sodowej w dawkach 750 mg i 1500 mg do wstrzykiwań/infuzji, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii przez wiązanie z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Oporność na cefuroksym może wynikać z hydrolizy przez beta-laktamazy (w tym ESBL i Amp-C), zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej u bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania leku z komórki. Wartości graniczne MIC według EUCAST (wersja 12.0, od 2022-01-01) dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych, dla Streptococcus pneumoniae ≤0,5 mg/l i >1 mg/l, a dla Haemophilus influenzae ≤1 mg/l i >2 mg/l. Stężenia graniczne odnoszą się do dawki 1500 mg trzy razy na dobę i uwzględniają mechanizmy oporności, w tym ESBL i AmpC.
antybiotyk aminoglikozydowy, Bacteroides fragilis, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, biosynteza peptydoglikanu, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym, ciężkie zakażenie, Clostridioides difficile, działanie synergistyczne, Enterobacteriaceae, enzym Amp-C, ESBL, Haemophilus influenzae, lek przeciwbakteryjny, liza komórki bakteryjnej, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, oporność bakterii, oporność naturalna, pompa bakteryjna, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, stężenie graniczne, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórkowej, wrażliwość mikrobiologiczna, wrażliwość na metycylinę - Leksykon leków
Interakcje leku – Perlid 50 mg/ml
Produkt leczniczy Perlid (50 mg/ml lakier do paznokci z amorolfiną chlorowodorkiem) stosowany miejscowo wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, co znacząco ogranicza ryzyko klinicznie istotnych interakcji farmakologicznych z lekami podawanymi systemowo. Amorolfina działa poprzez hamowanie syntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów, prowadząc do ich śmierci. Brak formalnych badań interakcji nie wyklucza jednak potencjalnych efektów synergistycznych z innymi lekami przeciwgrzybiczymi stosowanymi miejscowo lub ogólnoustrojowo, choć ich znaczenie kliniczne pozostaje nieokreślone. Spożycie alkoholu doustnie nie powinno wpływać na skuteczność terapii, natomiast alkohol etylowy obecny w lakierze wymaga unikania kontaktu świeżo polakierowanych paznokci z zewnętrznymi preparatami alkoholowymi, aby nie doszło do rozpuszczenia warstwy leczniczej.
absorpcja systemowa, błona komórkowa grzyba, chlorowodorek amorolfiny, działanie synergistyczne, grzyb chorobotwórczy, interakcja systemowa, interakcje lekowe, lakier leczniczy, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny miejscowy, lek przeciwgrzybiczny ogólnoustrojowy, penetracja leku, płytka paznokciowa, preparat miejscowy, przenikanie leku, synteza ergosterolu, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon substancji czynnych
Liście orzecha włoskiego – Właściwości farmakodynamiczne
Liście orzecha włoskiego (Juglans regia L., folium) stanowią główny składnik roślinny leku Imupret, występując w dawce 12,00 mg na jedną tabletkę drażowaną, co jest najwyższą zawartością spośród wszystkich komponentów preparatu. Zawierają one biologicznie czynne związki, takie jak naftochinony (juglon i pochodne) o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, garbniki o właściwościach ściągających i przeciwzapalnych, flawonoidy (m.in. kwercetyna) wykazujące aktywność przeciwutleniającą, kwasy fenolowe (kwas kawowy, chlorogenowy) o działaniu przeciwzapalnym, olejek eteryczny (α-pinen, β-pinen, limonen) oraz związki mineralne (jod, wapń, magnez, potas). Pomimo bogatego składu chemicznego, Charakterystyka Produktu Leczniczego Imupret nie zawiera szczegółowych danych farmakodynamicznych dotyczących liści orzecha włoskiego, oznaczonych adnotacją „Nie dotyczy”.
alfa-pinen, beta-pinen, charakterystyka produktu leczniczego, działanie przeciwutleniające, działanie synergistyczne, działanie terapeutyczne, flawonoid, garbnik, glikozyd, Imupret, juglon, kora dębu, korzeń prawoślazu, kwas chlorogenowy, kwas fenolowy, kwas kawowy, kwercetyna, kwiat rumianku, limonen, liść orzecha włoskiego, mechanizm działania farmakologicznego, olejek eteryczny, tabletka drażowana, właściwość farmakodynamiczna, właściwość przeciwdrobnoustrojowa, właściwość przeciwzapalna, ziele krwawnika pospolitego, ziele mniszka lekarskiego, ziele skrzypu, związek jodu, związek mineralny, związek polifenolowy - Leksykon substancji czynnych
Noretysteron octan – Właściwości farmakodynamiczne
Noretysteronu octan (NETA) jest syntetycznym progestagenem, pochodną 19-nortestosteronu, stosowanym w terapii hormonalnej menopauzy w połączeniu z 17β-estradiolem. W systemie transdermalnym Systen Conti uwalnia się w dawce 170 µg/dobę z plastra o powierzchni 16 cm², zawierającego 11,2 mg substancji. Jego główną funkcją jest przeciwdziałanie estrogenozależnej proliferacji endometrium, co zapobiega hiperplazji i zmniejsza ryzyko rozwoju raka endometrium u kobiet z zachowaną macicą stosujących HTZ. Terapia sekwencyjna Systen Sequi, obejmująca 14 dni monoterapii estradiolem (3,2 mg) oraz 14 dni terapii skojarzonej z noretysteronu octanem, naśladuje fizjologiczne zmiany hormonalne cyklu miesiączkowego, zapewniając skuteczne łagodzenie objawów menopauzalnych oraz ochronę endometrium.
17β-estradiol, 19-nortestosteron, atrofia urogenitalna, cykl miesiączkowy, czynnik krzepnięcia, działanie progestagenne, działanie synergistyczne, efekt pierwszego przejścia, estrogenowa terapia zastępcza, farmakokinetyka, faza folikularna, faza lutealna, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca hormony tarczycy, globulina wiążąca kortyzol, hiperplazja, hormonalna terapia zastępcza, noretysteronu octan, objawy menopauzalne, objawy naczynioruchowe, obraz cytologiczny pochwy, podanie przezskórne, rak endometrium, synteza białek wątrobowych, system transdermalny, terapia sekwencyjna, uderzenia gorąca, układ krzepnięcia, uwalnianie substancji czynnej, wskaźnik Kuppermana, zaburzenie funkcji wątroby, związek progestagenowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowy – Właściwości farmakodynamiczne
Olejek cynamonowy (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum) jest istotnym składnikiem preparatów złożonych, takich jak Amol, gdzie występuje w stężeniu 2,40 mg/g. Wykazuje on właściwości rozkurczające, co znajduje zastosowanie w łagodzeniu dolegliwości trawiennych przy podaniu doustnym. Ponadto, stosowany zewnętrznie działa rozgrzewająco i indukuje miejscowe przekrwienie skóry. W preparatach takich jak Amol olejek cynamonowy współdziała z innymi substancjami czynnymi, m.in. mentolem (17,23 mg/g), olejkiem cytronelowym (1,00 mg/g), goździkowym (1,00 mg/g), cytrynowym (5,70 mg/g), mięty pieprzowej (2,40 mg/g) oraz lawendowym (2,40 mg/g), co warunkuje kompleksowe działanie farmakodynamiczne.
aplikacja zewnętrzna, dolegliwości trawienne, działanie rozkurczające, działanie synergistyczne, efekt terapeutyczny, farmakodynamika, mechanizm działania, mentol, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, podanie doustne, przekrwienie skóry, środek rozgrzewający, substancja czynna, właściwości farmakodynamiczne, właściwości rozkurczające - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flucontrol Hot (1000 mg + 10 mg + 4 mg)/sasz.
FluControl Hot to proszek do sporządzania roztworu doustnego, zawierający w każdej saszetce 1000 mg paracetamolu, 10 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 4 mg chlorfenaminy maleinianu, przeznaczony do objawowego leczenia infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie i grypa. Preparat działa kompleksowo, łącząc właściwości przeciwbólowe i przeciwgorączkowe paracetamolu, obkurczające naczynia fenylefryny oraz przeciwhistaminowe chlorfenaminy, co pozwala na łagodzenie gorączki, bólów głowy, mięśniowych i stawowych, obrzęku i przekrwienia błony śluzowej nosa oraz objawów alergicznych, takich jak kichanie i świąd. Dzięki formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, lek umożliwia szybkie rozpoczęcie działania i wygodne dawkowanie.
ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, chlorfenaminy maleinian, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie sympatykomimetyczne, działanie synergistyczne, fenylefryny chlorowodorek, gorączka, grypa, infekcja górnych dróg oddechowych, kichanie, objaw alergiczny, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, przekrwienie błony śluzowej, przeziębienie, stan zapalny błony śluzowej, substancja przeciwhistaminowa, świąd, wzmożona produkcja wydzieliny, złożony produkt leczniczy - Leksykon substancji czynnych
Topola balsamiczna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Topola balsamiczna (Populus candicans) jest jednym ze składników preparatu homeopatycznego Homeovox, występującym w potencji 6CH w dawce 0,091 mg na tabletkę. Lek ten zawiera również dziesięć innych substancji czynnych w potencjach homeopatycznych, każda w ilości 0,091 mg, co wskazuje na złożony charakter preparatu i potencjalne synergistyczne działanie terapeutyczne. Stosowanie Homeovox wymaga uwzględnienia przeciwwskazań związanych z obecnością substancji pomocniczych, takich jak sacharoza i laktoza, które mogą wywoływać działania niepożądane u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi, np. nietolerancją sacharozy, fruktozy, galaktozy, niedoborem laktazy czy zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
aconitum napellus, Arum triphyllum, Belladonna, Bryonia, calendula officinalis, działanie niepożądane, działanie synergistyczne, Ferrum phosphoricum, Hepar sulfuris calcareum, Homeovox, Kalium bichromicum, laktoza, lek homeopatyczny, mercurius solubilis, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja sacharozy, pacjent pediatryczny, potencja homeopatyczna, Spongia tosta, topola balsamiczna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy gorzkiej – Właściwości farmakodynamiczne
Owocnia pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L. ssp. aurantium) jest kluczowym składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), obecnej w preparatach takich jak Krople Żołądkowe oraz Krople żołądkowe Amara. Mechanizm działania farmakodynamicznego opiera się na obecności substancji goryczkowych, które stymulują wydzielanie soków trawiennych, pobudzają łaknienie, wspomagają trawienie oraz regulują motorykę przewodu pokarmowego. Drażnienie receptorów smakowych w jamie ustnej inicjuje neuroendokrynny proces zwiększający wydzielanie śliny, soku żołądkowego (zawierającego enzymy trawienne i kwas solny) oraz śluzu ochronnego. W preparacie Krople Żołądkowe stosunek ekstraktu do surowca (DER) wynosi 1:3,8-4,5, a w Kroplach żołądkowych Amara 1:3,5, przy użyciu 70% etanolu jako ekstrahentu. Zawartość nalewki gorzkiej to odpowiednio 25,0 g/100 g produktu oraz 25 ml/100 ml produktu.
błona śluzowa, Citrus aurantium, działanie rozkurczające, działanie synergistyczne, działanie wiatropędne, funkcja ochronna, Gentiana lutea, Hypericum perforatum, klasyfikacja ATC, korzeń goryczki, krople żołądkowe, kubek smakowy, lek poprawiający trawienie, liść bobrka, Menyanthes trifoliata, nalewka gorzka, nalewka z kozłka, nalewka z mięty pieprzowej, ośrodkowy układ nerwowy, owocnia pomarańczy gorzkiej, receptor smakowy, sok trawienny, sok żołądkowy, substancja goryczkowa, Valeriana officinalis, wyciąg z dziurawca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Cefuroksym, cefalosporyna II generacji (kod ATC: J01DC02), dostępny jako cefuroksym sodowy w dawkach 750 mg i 1500 mg do wstrzykiwań, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii przez wiązanie z białkami PBP. Oporność na cefuroksym może wynikać z hydrolizy przez beta-laktamazy (w tym ESBL i Amp-C), zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej u bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania leku z komórki. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l (wrażliwe) i >8 mg/l (oporne), dla Streptococcus pneumoniae ≤0,5 mg/l i >1 mg/l, a dla Haemophilus influenzae ≤1 mg/l i >2 mg/l. Lokalna epidemiologia oporności powinna być uwzględniana przy wyborze terapii, zwłaszcza w ciężkich zakażeniach.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, białko wiążące penicylinę, biosynteza ściany komórkowej, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym sodowy, Clostridioides difficile, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, działanie synergistyczne, enzym Amp-C, EUCAST, Haemophilus influenzae, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, oporność bakterii, peptydoglikan, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza bakteryjnej ściany komórkowej, wrażliwość na metycylinę - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lercaprel w postaci tabletek powlekanych zawiera 20 mg enalaprylu maleinianu (odpowiadającego 15,29 mg enalaprylu) oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku (9,44 mg lerkanidypiny) i jest wskazany wyłącznie do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, u których monoterapia enalaprylem w dawce 20 mg nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego. Lek nie powinien być stosowany jako terapia początkowa, a jego wprowadzenie jest zalecane jedynie jako kontynuacja leczenia u pacjentów wcześniej leczonych enalaprylem w dawce 20 mg. Tabletki zawierają również 92 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista wapnia, działanie synergistyczne, enalapryl maleinian, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, leczenie hipotensyjne, lerkanidypiny chlorowodorek, monoterapia enalaprylem, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia początkowa, wartość ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Taromentin 2000 mg + 200 mg
Taromentin 2000 mg + 200 mg to preparat do infuzji dożylnej, zawierający amoksycylinę sodową (2000 mg) oraz kwas klawulanowy w postaci klawulanianu potasu (200 mg). Połączenie tych substancji zapewnia synergistyczne działanie przeciwbakteryjne, gdzie kwas klawulanowy chroni amoksycylinę przed degradacją przez β-laktamazy bakteryjne. Produkt występuje w postaci proszku do rozpuszczenia w minimalnej objętości 20 ml rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań, 0,9% NaCl, roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna), a następnie rozcieńczenia do 100 ml płynu infuzyjnego. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co jest korzystne u pacjentów z nadwrażliwościami. Warto zwrócić uwagę na zawartość jonów sodu (151 mg) i potasu (42,02 mg) w jednej fiolce, co ma znaczenie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej, niewydolnością nerek lub serca. Podawanie w formie bolusa jest przeciwwskazane.
aminoglikozyd, amoksycylina, amoksycylina sodowa, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykooporność, bilans elektrolitowy, chlorek sodu, działanie synergistyczne, emulsja tłuszczowa, enzym bakteryjny, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, klawulanian potasu, kwas klawulanowy, niezgodność farmaceutyczna, preparat krwiopochodny, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, sól fizjologiczna, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Neuraxpharm 100 mg
Lakozamid, substancja czynna preparatu Lacosamide Neuraxpharm, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18). Jego mechanizm działania opiera się na selektywnej modulacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych poprzez nasilanie powolnej inaktywacji tych kanałów, co stabilizuje błony komórkowe neuronów o nadmiernej pobudliwości. Potwierdzono skuteczność lakozamidu w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz jego zdolność do hamowania rozwoju kindlingu, co sugeruje potencjalne działanie przeciw epileptogenezie.
aminokwas funkcjonalizowany, działanie synergistyczne, efekt przeciwdrgawkowy, epileptogeneza, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, napad częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, padaczka, stabilizacja błony komórkowej neuronu, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dymol (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Dymol to preparat donosowy łączący azelastynę chlorowodorek (137 µg/dawka) oraz flutykazon propionian (50 µg/dawka), należący do grupy leków obkurczających naczynia i kortykosteroidów (ATC: R01AD58). Flutykazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne, 3-5 razy silniejsze niż deksametazon, dzięki wysokiemu powinowactwu do receptorów glikokortykoidowych. Azelastyna działa jako selektywny antagonista receptorów H₁, stabilizator mastocytów oraz środek przeciwzapalny, hamując uwalnianie mediatorów alergicznych (leukotrieny, histamina, PAF, serotonina). Klinicznie, azelastyna redukuje objawy alergii już po 15 minutach od podania. Preparat wykazuje synergistyczne działanie w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i towarzyszącego zapalenia spojówek, skutecznie łagodząc objawy nosowe (wydzielina, niedrożność, kichanie, świąd) oraz oczne (świąd, łzawienie, zaczerwienienie).
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonizm receptorów H1, azelastyny chlorowodorek, czynnik aktywujący płytki krwi, działanie synergistyczne, flutykazonu propionian, histamina, kichanie, kortykosteroid, kwestionariusz RQLQ, leukotrieny, łzawienie oczu, mastocyty, mediatory chemiczne, mediatory reakcji alergicznej, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, przekrwienie spojówek, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor glikokortykoidowy, serotonina, stabilizacja komórek tucznych, swędzenie nosa, świąd oczu, wydzielina z nosa, zaczerwienienie oczu, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gexiro (10 mg + 3 mg)/ml
Produkt leczniczy Gexiro zawiera paracetamol (10 mg/ml) oraz ibuprofen (3 mg/ml) i jest klasyfikowany w grupie N02BE51 jako lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy z grupy anilid. Paracetamol działa głównie poprzez podniesienie progu bólowego, potencjalnie hamując szlak tlenku azotu oraz oddziałując na receptory NMDA i substancję P, natomiast ibuprofen, jako pochodna kwasu propionowego, hamuje enzym cyklooksygenazy, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn i wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Istotna jest potencjalna interakcja ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen w dawce 400 mg może kompetycyjnie hamować działanie ASA 81 mg na agregację płytek, co może wpływać na kardioprotekcję przy długotrwałym stosowaniu, choć sporadyczne użycie prawdopodobnie nie ma klinicznego znaczenia.
agregacja płytek krwi, anilidy, cyklooksygenaza, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwbólowe przeciwzapalne przeciwgorączkowe, działanie synergistyczne, kwas acetylosalicylowy, kwas propionowy, mediator zapalny, monoterapia paracetamolem, natężenie bólu, paracetamol i ibuprofen, próg bólowy, substancja P, synteza prostaglandyn, szlak tlenku azotu, tromboksan - Leksykon leków
Interakcje leku – Ciclopirox Ziaja 10 mg/g
Ciclopirox Ziaja, krem zawierający 10 mg/g cyklopiroksu z olaminą, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod względem interakcji lekowych. Dane kliniczne potwierdzają brak istotnych interakcji zarówno z lekami stosowanymi miejscowo, jak i ogólnoustrojowo, co jest związane z ograniczoną absorpcją ogólnoustrojową cyklopiroksu przy aplikacji miejscowej. Nie zaobserwowano również interakcji z alkoholem etylowym, mimo że preparat zawiera alkohole pomocnicze: benzylowy (4 mg/g), cetylowy (57,5 mg/g) oraz stearylowy (57,5 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje nadwrażliwości, ale nie wpływają na farmakokinetykę alkoholu etylowego.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, cyklopiroks z olaminą, działanie synergistyczne, interakcja lekowa, kontaktowe zapalenie skóry, miejscowa reakcja skórna, miejscowy kortykosteroid, miejscowy preparat przeciwgrzybiczy, nadwrażliwość miejscowa, penetracja leku przez skórę, preparat przeciwgrzybiczy, preparat z cyklopiroksem - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Zentiva 100 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (ATC: N03AX18), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilanie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i leczeniu wspomagającym napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych. W randomizowanym badaniu z udziałem 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, dawkowanie 200–600 mg/dobę lakozamidu wykazało 6-miesięczną skuteczność uwolnienia od napadów na poziomie 89,8%, porównywalną do karbamazepiny CR (400–1200 mg/dobę). U pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca wynosiła najczęściej 200 mg/dobę, z zachowaniem podobnej skuteczności. W leczeniu wspomagającym, dawki 200 i 400 mg/dobę skutkowały odpowiednio 34% i 40% redukcją częstości napadów o co najmniej 50%, w porównaniu do 23% w grupie placebo.
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, ekstrapolacja danych, estymator Kaplana-Meiera, grupa farmakoterapeutyczna, karbamazepina CR, kindling, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna uogólniona, powolna inaktywacja, substancja czynna, terapia wspomagająca, uwolnienie od napadów padaczkowych, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Interakcje leku – Strepsils Intensive Direct 8,75 mg/dawkę
Flurbiprofen, zawarty w produkcie Strepsils Intensive Direct w dawce 8,75 mg na dawkę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia. Również łączenie flurbiprofenu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach powyżej 75 mg/dobę jest niewskazane. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), leków przeciwpłytkowych, cyklosporyny, kortykosteroidów, metotreksatu, SSRI, takrolimusu oraz zydowudyny, gdzie konieczne jest monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, a w niektórych przypadkach modyfikacja dawkowania. Flurbiprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyków, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II) oraz nasilać nefrotoksyczność, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.
alkohol etylowy, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, ASA, choroba wrzodowa, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, działanie nefrotoksyczne, działanie synergistyczne, fenytoina, flurbiprofen, GFR, glikemia, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitory COX-2, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, metylu parahydroksybenzoesan, mifepriston, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność serca, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr krzepnięcia, powikłanie krwotoczne, probenecyd, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, zaburzenie krzepliwości krwi, zydowudyna