czynna choroba wątroby
Czynna choroba wątroby (active liver disease) to stan patologiczny charakteryzujący się trwającym procesem zapalnym lub uszkodzeniem tkanki wątrobowej, który prowadzi do postępującego upośledzenia funkcji tego narządu. W przeciwieństwie do nieaktywnej choroby wątroby, postać czynna wiąże się z aktualnie toczącym się procesem chorobowym, co znajduje odzwierciedlenie w podwyższonych wartościach enzymów wątrobowych oraz innych markerach biochemicznych.
Najczęstszymi przyczynami czynnej choroby wątroby są przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD) oraz autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Stan ten może manifestować się poprzez zmęczenie, żółtaczkę, świąd skóry, bóle brzucha, hepatomegalię, splenomegalię oraz zaburzenia krzepnięcia.
Diagnoza czynnej choroby wątroby opiera się na badaniach laboratoryjnych (podwyższone wartości ALT, AST, ALP, GGT, bilirubiny), obrazowych oraz niekiedy biopsji wątroby. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje terapię przeciwwirusową, immunosupresyjną, zaprzestanie spożywania alkoholu, modyfikację stylu życia lub farmakoterapię skierowaną na określone mechanizmy patogenetyczne. Nieleczona czynna choroba wątroby może prowadzić do marskości, niewydolności wątroby i rozwoju raka wątrobowokomórkowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fervex ból i gorączka baby 80 mg
Produkt leczniczy Efferalgan 80 mg w postaci czopków doodbytniczych jest wskazany dla niemowląt i dzieci o masie ciała 5-10 kg (około 2-24 miesiące). Dawkowanie opiera się na masie ciała, z zalecaną dawką jednorazową paracetamolu około 15 mg/kg, co odpowiada 1 czopkowi zawierającemu 80 mg substancji czynnej. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 60 mg/kg masy ciała, czyli 4 czopków (320 mg) na dobę, podawanych co najmniej co 6 godzin. Stosowanie leku nie powinno przekraczać 3 dni bez konsultacji lekarskiej ze względu na ryzyko miejscowego działania drażniącego na błonę śluzową odbytu. Czopki nie są zalecane u dzieci z biegunką, aby uniknąć zaburzeń wchłaniania i dodatkowego podrażnienia śluzówki.
błona śluzowa odbytu, czopek doodbytniczy, czynna choroba wątroby, działanie drażniące, hiperbilirubinemia niehemolityczna, klirens kreatyniny, masa ciała dziecka, niewydolność wątroby, paracetamol, podanie doodbytnicze, przewlekła choroba alkoholowa, przewlekłe niedożywienie, rezerwy glutationu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Gilberta - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zaranta 20 mg
Lek Zaranta, zawierający rozuwastatynę wapniową, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (obecna w ilościach od 43,5 mg w dawce 5 mg do 348,0 mg w dawce 40 mg), czynna choroba wątroby (aminotransferazy >3x GGN), ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatia, a także przy jednoczesnym stosowaniu sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru lub cyklosporyny. Terapia jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży, karmiących oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności. Dodatkowo, dawki 30 mg i 40 mg nie powinny być stosowane u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami nerek (klirens <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, genetycznymi chorobami mięśni, wcześniejszymi objawami miopatii po statynach lub fibratach, nadużywających alkoholu, pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz przy jednoczesnym stosowaniu fibratów, ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
Przed rozpoczęciem terapii Zarantą konieczna jest szczegółowa ocena stanu zdrowia pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji wątroby i nerek oraz wywiadu dotyczącego chorób mięśni i stosowanych leków. W przypadku pacjentów z nietolerancją laktozy należy uwzględnić zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach, która wzrasta wraz z dawką (od 43,5 mg w dawce 5 mg do 348,0 mg w dawce 40 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów azjatyckiego pochodzenia ze względu na zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) nie zaleca się stosowania dawek 30 mg i 40 mg, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (klirens <30 ml/min) terapia jest całkowicie przeciwwskazana. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu.
aminotransferazy, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, fibraty, genetyczne choroby mięśni, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, pochodzenie azjatyckie, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 10 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva dostępny jest w kapsułkach twardych zawierających rozuwastatynę w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg oraz kwas acetylosalicylowy 100 mg. Standardowa dawka dla dorosłych to jedna kapsułka raz na dobę, przyjmowana o dowolnej porze dnia, podczas posiłku, bez rozgryzania. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii, a jedynie do stosowania u pacjentów już ustabilizowanych na odpowiednich dawkach obu składników. W przypadku konieczności zmiany dawkowania któregokolwiek ze składników, zaleca się powrót do stosowania pojedynczych preparatów w celu optymalizacji terapii. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami tych narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z 8-9 punktami w skali Child-Pugh, u których obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę i zaleca się ocenę czynności nerek.
atazanawir, BCRP, białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, inhibitor proteazy, kapsułka twarda, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, typranawir, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Lek Roxiper, dostępny w formie tabletek powlekanych, zawiera kombinację rozuwastatyny, peryndoprylu oraz indapamidu, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Standardowe dawkowanie to jedna tabletka raz dziennie, najlepiej rano przed posiłkiem, stosowana wyłącznie u pacjentów kontynuujących leczenie poszczególnymi składnikami w dotychczasowych dawkach. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min, a w umiarkowanych zaburzeniach (30-60 ml/min) nie zaleca się stosowania dawek 10 mg/8 mg/2,5 mg oraz 20 mg/8 mg/2,5 mg. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu w surowicy. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz aktywną chorobą wątroby Roxiper jest przeciwwskazany, natomiast u umiarkowanych zaburzeń modyfikacja dawkowania nie jest wymagana. U osób z wynikiem 8-9 punktów w skali Childa-Pugha obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga dodatkowej oceny czynności nerek.
białko transportujące, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja systemowa, indapamid, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, peryndopryl, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Childa-Pugha, stężenie kreatyniny, typranawir, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvasterol 80 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Atorvasterol) pacjent powinien stosować standardową dietę hipolipemizującą, którą należy kontynuować przez cały okres leczenia. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zależnie od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalną skuteczność po 4 tygodniach. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemi dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub dodanie leków wiążących kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki od 10 do 80 mg/dobę stosuje się jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, prewencja wtórna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inegy 10 mg + 10 mg
Lek Inegy, zawierający ezetymib i symwastatynę, jest wskazany w leczeniu zaburzeń lipidowych, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnie nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na składniki leku, kobietom w ciąży i karmiącym piersią ze względu na ryzyko wad rozwojowych płodu. Przeciwwskazaniem jest także aktywna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz. Należy monitorować funkcję wątroby przed i w trakcie terapii. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 58,2 mg (dawka 10 mg + 10 mg) do 535,8 mg (dawka 10 mg + 80 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aminotransferazy, androgen syntetyczny, antybiotyk makrolidowy, czynna choroba wątroby, ezetymib i symwastatyna, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunosupresant, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakologiczna, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwwirusowy, lomitapid, miopatia, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pravator 40 mg
Prawastatyna sodowa, substancja czynna preparatu Pravator dostępnego w dawkach 20 mg i 40 mg, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (124,9 mg w dawce 20 mg i 249,8 mg w dawce 40 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także czynna choroba wątroby oraz utrzymujące się, niewyjaśnione podwyższenie aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy, ze względu na ryzyko kumulacji leku, hepatotoksyczności oraz nieprzewidywalnej farmakokinetyki. Ponadto, stosowanie prawastatyny jest zakazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią z uwagi na potencjalne ryzyko teratogenności oraz przenikanie leku do mleka matki.
aminotransferazy, ciąża, czynna choroba wątroby, farmakokinetyka i farmakodynamika, hepatotoksyczność, laktoza bezwodna, miopatia, nadwrażliwość na prawastatynę, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, Pravator, prawastatyna sodowa, statyna, synteza cholesterolu, teratogenność, upośledzona funkcja wątroby, wątroba, zaburzenia lipidowe - Leksykon substancji czynnych
Ezetymib – Przeciwwskazania stosowania
Ezetymib, inhibitor wchłaniania cholesterolu w jelitach, jest stosowany w terapii hipercholesterolemii zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu ze statynami. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ezetymib lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Monoterapia ezetymibem nie jest bezwzględnie przeciwwskazana w ciąży i laktacji, jednak brak jest wystarczających danych bezpieczeństwa, natomiast terapia skojarzona ze statynami (np. Atozet, Inegy) jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży, karmiących oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, terapia skojarzona jest przeciwwskazana przy czynnej chorobie wątroby, niewyjaśnionym wzroście aminotransferaz oraz przy aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotnie GGN dla leków złożonych.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynna choroba wątroby, ezetymib, fibraty, genetycznie uwarunkowana choroba mięśni, hamowanie wchłaniania cholesterolu, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lomitapid, miopatia, monitorowanie funkcji wątroby, monoterapia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, podwyższone aminotransferazy, próby wątrobowe, rabdomioliza, statyny, terapia hipolipemizująca, terapia skojarzona ezetymib statyna, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medreg 20 mg
Atorvastatin Medreg jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg atorwastatyny (trójwodna sól wapniowa). Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. W terapii pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, a efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę początkową 10 mg można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg w połączeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki od 10 do 80 mg/dobę stosuje się jako leczenie wspomagające, np. aferezę LDL-C. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, natomiast u chorych z aktywną chorobą wątroby stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane.
afereza LDL-C, atorwastatyna, compliance pacjenta, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, dyslipidemia, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka zakażeń wirusem cytomegalii, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosufy 10 mg
Rozuwastatyna (Rosufy) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, aktywną chorobą wątroby (w tym trwałym, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istniejącą miopatią, jednoczesnym stosowaniem cyklosporyny, ciążą, karmieniem piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji. Dawka 40 mg jest szczególnie przeciwwskazana u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii lub rabdomiolizy, takimi jak umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, interakcje lekowe, pochodzenie azjatyckie oraz jednoczesne stosowanie fibratów. Produkt zawiera laktozę jednowodną w dawkach od 96,79 mg (10 mg) do 193,57 mg (20 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
aminotransferazy, choroby mięśni, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dysfagia, działanie teratogenne, fibraty, hepatotoksyczność, inhibitory proteazy HIV, inhibitory reduktazy HMG-CoA, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leki przeciwgrzybicze, miopatia, nadwrażliwość na lek, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, próby wątrobowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyny, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo 20 mg
Rozuwastatyna (Crosuvo) jest stosowana w leczeniu hipercholesterolemii z indywidualnie dostosowanym schematem dawkowania, uwzględniającym wyjściowe stężenie cholesterolu, ryzyko sercowo-naczyniowe oraz tolerancję pacjenta. Dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celu terapeutycznego przy dawce 20 mg. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych rekomendowana dawka to 20 mg/dobę. U osób powyżej 70. roku życia oraz pacjentów pochodzenia azjatyckiego dawka początkowa wynosi 5 mg, a maksymalna 20 mg. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zaleca się dawkę początkową 5 mg, przy czym stosowanie dawki 40 mg jest przeciwwskazane. Ciężkie zaburzenia nerek oraz czynna choroba wątroby stanowią bezwzględne przeciwwskazania do stosowania leku.
atazanawir, białko transportujące, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, typranawir, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dopegyt 250 mg
Metyldopa (Dopegyt 250 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, czynna chorobą wątroby (w tym ostrym zapaleniem i marskością), a także u osób z historią wątroby uszkodzonej przez metyldopę. Lek może wywoływać reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, oraz wykazuje potencjał hepatotoksyczny, co wymaga dokładnej oceny parametrów wątrobowych przed terapią. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego, a także obecność guza chromochłonnego, który może powodować gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego. Ponadto, depresja stanowi istotne przeciwwskazanie, gdyż metyldopa może nasilać objawy depresyjne, co wymaga oceny stanu psychicznego i ewentualnej konsultacji psychiatrycznej przed rozpoczęciem leczenia.
anafilaksja, choroba depresyjna, czynna choroba wątroby, depresja, guz chromochłonny, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, lek o działaniu ośrodkowym, lek przeciwdepresyjny, marskość wątroby, metyldopa, nadwrażliwość, nieprawidłowa funkcja wątroby, ostre zapalenie wątroby, parametry wątrobowe, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie nastroju - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Genoptim 80 mg
Atorvastatin Genoptim, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera atorwastatynę wapniową jako substancję czynną. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atorwastatynę lub substancje pomocnicze, u osób z czynną chorobą wątroby oraz przy trwale podwyższonej aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotność górnej granicy normy (GGN). Ponadto, stosowanie atorwastatyny jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem stosowanymi w terapii wirusowego zapalenia wątroby typu C, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i powikłań miopatycznych, w tym rabdomiolizy.
aminotransferazy, atorwastatyna, czynna choroba wątroby, dyspnea, enzymy wątrobowe, glekaprewir z pibrentaswirem, górna granica normy, hepatotoksyczność, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, przeciwwskazanie, rabdomioliza, reakcja alergiczna, stężenie lipidów, substancja czynna, terapia statynami, uszkodzenie hepatocytów, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Crestor 10 mg
Rozuwastatyna (Crestor) w dawkach 10 mg i 20 mg posiada liczne przeciwwskazania, które należy starannie ocenić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (tabletki zawierają laktozę: 91,3 mg w dawce 10 mg i 182,6 mg w dawce 20 mg), czynną chorobę wątroby z aminotransferazami przekraczającymi 3-krotnie GGN, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatię, a także stosowanie cyklosporyny i leków przeciwwirusowych (sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir). Dawkę 40 mg rozuwastatyny należy unikać u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami nerek (klirens <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, nadużywających alkoholu, pochodzących z Azji oraz u osób stosujących fibraty ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Ponadto lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
aminotransferazy, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, fibraty, górna granica normy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, miopatia, nadwrażliwość na substancje, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, profil bezpieczeństwa, rabdomioliza, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tabletka powlekana, toksyczność mięśniowa, toksyczność wątrobowa, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Torvacard neo 80 mg
Torvacard neo, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (obecna w dawkach od 11,990 mg w tabletce 10 mg do 95,920 mg w tabletce 80 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby oraz niewyjaśnione, trwałe podwyższenie aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania leku do mleka matki.
atorwastatyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, działanie teratogenne, glekaprewir z pibrentaswirem, górna granica normy, hepatotoksyczność statyn, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadwrażliwość na atorwastatynę, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, trójwodna sól wapniowa, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atostat 80 mg
Atorwastatyna (produkt Atostat) jest stosowana w leczeniu hipercholesterolemii i zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym, z dawką początkową zwykle wynoszącą 10 mg raz na dobę, którą można modyfikować co 4 tygodnie w zależności od poziomu LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Maksymalna dawka wynosi 80 mg na dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg jest skuteczna u większości pacjentów, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej postaci leku używa się jako terapii wspomagającej, z dawkami od 10 do 80 mg na dobę, mimo ograniczonych danych klinicznych. U dzieci powyżej 10 lat dawka początkowa to również 10 mg, z możliwością zwiększenia do 80 mg pod kontrolą specjalisty.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, LDL-C, lek wiążący kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ridlip 5 mg
Leczenie rozuwastatyną (lek Ridlip) wymaga indywidualnego dostosowania dawki, uwzględniając stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyko działań niepożądanych. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą lekarską. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 do 10 mg (wiek 6-9 lat) oraz 5 do 20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 5-10 mg, z maksymalną dawką 20 mg/dobę. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat nie jest zalecane. U pacjentów powyżej 70. roku życia dawka początkowa to 5 mg.
białko transportujące, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rabdomioliza, Ridlip, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medical Valley 20 mg
Atorvastatin Medical Valley jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, złożonej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także do prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zależności od odpowiedzi klinicznej i docelowego stężenia LDL-C. Maksymalna dawka to 80 mg/dobę, z wyjątkiem sytuacji jednoczesnego stosowania leków przeciwwirusowych (elbaswir z grazoprewirem lub letermowir), gdzie dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć leczenie skojarzone z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U dzieci powyżej 10 roku życia dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy czym stosowanie u dzieci poniżej 10 lat nie jest zalecane ze względu na ograniczone dane kliniczne.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, pierwotna hipercholesterolemia, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo Plus 20 mg + 10 mg
Crosuvo Plus to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz ezetymib, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii u dorosłych pacjentów, u których wcześniej ustalono odpowiednie dawki obu składników podawanych oddzielnie. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka o odpowiedniej mocy, przyjmowana o stałej porze dnia, niezależnie od posiłków, w połączeniu z dietą hipolipemiczną. U pacjentów powyżej 70 roku życia oraz u osób pochodzenia azjatyckiego początkowa dawka rozuwastatyny wynosi 5 mg, a terapia powinna być rozpoczęta od oddzielnych składników. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min) oraz u osób z czynnikami predysponującymi do miopatii, gdzie stosowanie najwyższej dawki 40 mg + 10 mg jest przeciwwskazane. W przypadku łagodnych zaburzeń czynności nerek i wątroby (5-6 pkt w skali Childa-Pugha) nie jest konieczna zmiana dawki, natomiast umiarkowane i ciężkie zaburzenia wątroby stanowią przeciwwskazanie do stosowania leku.
atazanawir, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynnik ryzyka, dieta zmniejszająca stężenie lipidów, ekspozycja układowa, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, predyspozycja do miopatii, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, środek wiążący kwasy żółciowe, typranawir - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atostat 10 mg
Atostat, zawierający atorwastatynę, dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wyjściowe stężenie LDL, cel terapeutyczny oraz odpowiedź na leczenie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę. W leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii efekty terapeutyczne pojawiają się po około 2 tygodniach, a maksymalna skuteczność osiągana jest po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i atorwastatyna powinna być stosowana jako terapia wspomagająca inne metody, np. aferezę LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia pediatryczna, leczenie hipolipemizujące, lek wiążący kwasy żółciowe, marker funkcji wątroby, parametr lipidowy, prewencja pierwotna, stężenie LDL-C, terapia wspomagająca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Atorva 10 mg
Stosowanie atorwastatyny wapniowej (Apo-Atorva) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywną chorobą wątroby oraz przy utrzymującym się, niewyjaśnionym wzroście aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy. Leku nie należy stosować w okresie ciąży i laktacji ze względu na potencjalne działanie teratogenne i przenikanie do mleka matki. Ponadto, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie Apo-Atorva z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir, stosowanymi w terapii WZW typu C, ze względu na ryzyko toksycznego wzrostu stężenia atorwastatyny w osoczu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii.
aminotransferazy, atorwastatyna wapniowa, cytochrom P450 3A4, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, działanie teratogenne, glekaprewir z pibrentaswirem, lek przeciwwirusowy, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość na atorwastatynę, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia mięśniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (243,89 mg w dawce 5 mg + 10 mg; 238,39 mg w dawce 10 mg + 10 mg; 228,29 mg w dawce 20 mg + 10 mg). Nie należy go stosować u osób z czynną chorobą wątroby, niewyjaśnionym trwałym wzrostem aminotransferaz lub gdy ich aktywność przekracza 3-krotnie górną granicę normy, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Lek jest przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Ponadto, stosowanie jest zabronione u pacjentów z rozpoznaną miopatią oraz przy jednoczesnym stosowaniu sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru lub cyklosporyny ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy wynikające z interakcji farmakokinetycznych.
aminotransferazy, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, cytochrom P450, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, dziedziczne choroby mięśni, fibraty, hepatotoksyczność, inhibitory reduktazy HMG-CoA, interakcje farmakokinetyczne, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leki immunosupresyjne, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności tarczycy, zakażenie HCV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator jest lekiem złożonym zawierającym atorwastatynę (w formie atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w formie amlodypiny bezylanu), dostępny w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, z maksymalną dawką dobową jednej tabletki 20 mg + 10 mg. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii; dawkowanie należy ustalać poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych składników w terapii preparatami jednoskładnikowymi, a dopiero po stabilizacji dawkowania można wprowadzić Amlator. W przypadku konieczności zmiany dawki któregokolwiek składnika, zaleca się powrót do terapii oddzielnymi lekami celem ponownego ustalenia dawkowania. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe zawierające elbaswir z grazoprewirem lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, co odpowiada maksymalnej dawce Amlator 20 mg + 10 mg. Stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir wraz z cyklosporyną.
Amlator, amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna z L-lizyną, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializa, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka amlodypiny, lek przeciwwirusowy, letermowir, preparat złożony, stężenie w osoczu, substancja czynna, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Valarox 80 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Valarox jest preparatem złożonym zawierającym rozuwastatynę (w postaci rozuwastatyny wapniowej) oraz walsartan, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, jednak preparat nie jest wskazany do leczenia początkowego – pacjenci powinni być wcześniej skutecznie leczeni stałymi dawkami poszczególnych składników. Dawkowanie należy dostosować na podstawie dotychczas stosowanych dawek, a w przypadku konieczności zmiany dawki któregokolwiek składnika, zaleca się ponowne stosowanie indywidualnych substancji czynnych w celu ustalenia optymalnej terapii. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >10 ml/min) oraz u osób w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. Stosowanie Valarox jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz w przypadku jednoczesnego stosowania walsartanu z aliskirenem u pacjentów z GFR <60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, atazanawir, BCRP, białko transportowe, cholestaza, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta niskocholesterolowa, inhibitor proteazy, miopatia, OATP1B1, pochodzenie azjatyckie, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, typranawir, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności wątroby, żółciowa marskość wątroby - Leksykon substancji czynnych
Atorwastatyna – Przeciwwskazania stosowania
Atorwastatyna, jako lek z grupy statyn, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym orzeszki ziemne, soję (lecytyna sojowa) oraz laktozę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub trwale podwyższona aktywność aminotransferaz przekraczająca 3-krotnie górną granicę normy (GGN). Ponadto, atorwastatyna nie powinna być stosowana w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir, które mogą wielokrotnie zwiększać stężenie atorwastatyny, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
badanie laboratoryjne, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, działanie teratogenne statyn, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, lecytyna sojowa, lek hipolipemizujący, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, rabdomioliza, sakubitryl z walsartanem, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wstrząs kardiogenny, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvezen Neo 20 mg + 10 mg
Preparat SUVEZEN NEO to lek złożony zawierający rozuwastatynę oraz ezetymib w stałych dawkach: 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg. Stosowany jest u pacjentów, u których monoterapia statynami nie przyniosła oczekiwanej kontroli lipidów lub u tych, którzy już stosują terapię skojarzoną rozuwastatyną i ezetymib w oddzielnych preparatach. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, dostosowywana indywidualnie do pacjenta, uwzględniając wiek, rasę, genotyp oraz funkcję nerek i wątroby. U osób powyżej 70 lat oraz pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zaleca się rozpoczęcie terapii od 5 mg rozuwastatyny w formie jednoskładnikowej, a dawka 40 mg + 10 mg jest przeciwwskazana. SUVEZEN NEO nie jest wskazany do rozpoczynania leczenia hipolipemizującego oraz u pacjentów z aktywną chorobą wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
białko transportowe, czynna choroba wątroby, ekspozycja układowa, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, kwasy żółciowe, leczenie hipolipemizujące, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, preparat złożony, rozuwastatyna i ezetymib, skala Child-Pugh, statyna, stężenie lipidów, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Aurovitas 40 mg
Atorvastatin Aurovitas, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atorwastatynę, orzeszki ziemne, soję (zawartość lecytyny sojowej: 0,061 mg, 0,122 mg, 0,244 mg odpowiednio dla dawek 10, 20 i 40 mg) oraz inne składniki pomocnicze. Lek zawiera laktozę jednowodną w ilościach 43,75 mg, 87,5 mg i 175 mg w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, co jest istotne u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy. Stosowanie jest przeciwwskazane u osób z czynną chorobą wątroby, w tym ostrym i przewlekłym zapaleniem, schorzeniami cholestatycznymi oraz przy niewyjaśnionym, trwale podwyższonym poziomie aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenne i przenikanie substancji czynnej do mleka matki.
alergia na orzeszki ziemne, alkoholizm, atorwastatyna, ciąża, czynna choroba wątroby, dziedziczne choroby mięśni, fibraty, glecaprewir pibrentaswir, karmienie piersią, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, leki przeciwwirusowe WZW C, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, statyny, wiek rozrodczy, zaburzenia czynności nerek, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Romazic 40 mg
Rozuwastatyna (Romazic), jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem w terapii zaburzeń lipidowych, jednak jej stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, aktywną chorobą wątroby (aminotransferazy >3-krotna górna granica normy), ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, a także u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Ponadto, jednoczesne stosowanie cyklosporyny jest przeciwwskazane ze względu na istotne interakcje farmakologiczne. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawce 40 mg, która jest związana z wyższym ryzykiem miopatii i rabdomiolizy, zwłaszcza u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, genetycznymi chorobami mięśni, wcześniejszym uszkodzeniem mięśni po statynach lub fibratach, nadużywaniem alkoholu, a także u pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz przy jednoczesnym stosowaniu fibratów.
aminotransferazy, choroba mięśni, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, fibrat, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakologiczna, klirens kreatyniny, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, Romazic, rozuwastatyna, statyny, stężenie leku w osoczu, synteza cholesterolu, uszkodzenie mięśni, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia lipidowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lamegom 25 mg
Lamegom, zawierający 25 mg agomelatyny, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na agomelatynę lub substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również obecność zaburzeń czynności wątroby, w tym marskości wątroby niezależnie od etiologii oraz aktywnej choroby wątroby, obejmującej procesy zapalne lub destrukcyjne. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane przy podwyższonej aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) przekraczającej 3-krotnie górny zakres normy. Monitorowanie funkcji wątroby jest zatem kluczowe dla bezpieczeństwa terapii agomelatyną.
agomelatyna, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, cyprofloksacyna, czynna choroba wątroby, enzym wątrobowy, fluorochinolon, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, marskość wątroby, nadwrażliwość na agomelatynę, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, parametry funkcji wątroby, podwyższona aktywność aminotransferaz, reakcja anafilaktyczna, SSRI, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva dostępny jest w dawkach 5 mg + 100 mg, 10 mg + 100 mg oraz 20 mg + 100 mg, podawany w formie kapsułek twardych, z zalecaną dawką dobową jednej kapsułki. Produkt nie jest wskazany do inicjacji terapii, a zmiana na lek złożony powinna nastąpić u pacjentów już stabilizowanych na stałych dawkach poszczególnych składników. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki. Przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób z czynną chorobą wątroby. U pacjentów z 8-9 punktami w skali Child-Pugh obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga oceny czynności nerek, natomiast brak jest danych dla pacjentów z wynikiem powyżej 9 punktów.
białka transportowe OATP1B1 i BCRP, białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ustrojowa, inhibitor proteazy, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, typranawir, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kastel 20 mg + 10 mg
Lek Kastel, będący połączeniem rozuwastatyny i ramiprylu, dostępny jest w czterech wariantach dawki: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, podawany w formie kapsułek twardych raz na dobę. Terapia powinna być poprzedzona ustaleniem indywidualnych dawek obu substancji czynnych w postaci oddzielnych preparatów, gdyż produkt złożony nie jest wskazany do inicjacji leczenia. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się początkową dawkę rozuwastatyny 5 mg oraz ramiprylu 1,25 mg, z powolnym dostosowywaniem dawek. U osób z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki rozuwastatyny, natomiast dawkowanie ramiprylu powinno być dostosowane do klirensu kreatyniny: maksymalnie 10 mg/dobę przy klirensie ≥ 60 ml/min oraz 5 mg/dobę przy klirensie 30-60 ml/min. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens < 30 ml/min) oraz z aktywną chorobą wątroby, gdzie maksymalna dawka ramiprylu wynosi 2,5 mg/dobę.
U pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz u osób z czynnikami ryzyka miopatii lub specyficznymi polimorfizmami genetycznymi zwiększającymi ekspozycję na rozuwastatynę, zalecana jest początkowa dawka rozuwastatyny 5 mg, jednak również w tych przypadkach terapia powinna być rozpoczęta od oddzielnych preparatów. Rozuwastatyna jest substratem białek transportowych OATP1B1 i BCRP, co zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak cyklosporyna czy inhibitory proteazy (np. rytonawir z atazanawirem, lopinawirem lub tipranawirem). W takich sytuacjach należy rozważyć alternatywne leczenie, przerwać terapię lub dostosować dawkę rozuwastatyny. Lek Kastel nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Pacjent powinien stosować dietę obniżającą cholesterol przez cały okres terapii, a lek można przyjmować niezależnie od posiłku.
atazanawir, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja układowa, inhibitor proteazy, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, pochodzenie azjatyckie, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i ramipryl, rytonawir, substancja czynna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Genoptim 10 mg
Atorvastatin Genoptim stosuje się w leczeniu hipercholesterolemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych, rozpoczynając terapię od dawki początkowej 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. Dawkowanie dostosowuje się indywidualnie co 4 tygodnie lub rzadziej, uwzględniając wyjściowe stężenie LDL-C, cel terapeutyczny oraz odpowiedź pacjenta. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach leczenia. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i atorwastatyna pełni rolę leczenia wspomagającego inne metody, np. aferezę LDL-C.
afereza LDL-C, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dawka początkowa, dieta ubogocholesterolowa, efekt terapeutyczny, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, niewydolność wątroby, pierwotna hipercholesterolemia, populacja pediatryczna, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosufy 40 mg
Rozuwastatyna (Rosufy) jest skutecznym lekiem hipolipemizującym, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, czynna chorobą wątroby (w tym niewyjaśnioną, trwale podwyższoną aktywnością aminotransferaz przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, w ciąży i podczas karmienia piersią, a także u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie cyklosporyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia rozuwastatyny i powikłań mięśniowych, takich jak rabdomioliza.
aminotransferazy, ciąża i karmienie piersią, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działania niepożądane, fibraty, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miopatia, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna, substancja pomocnicza, terapia hipolipemizująca, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, uszkodzenie mięśni, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Krka 30 mg
Lek Atorvastatin Krka, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 80 mg atorwastatyny wapniowej, jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, złożonej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po 2 tygodniach, a maksymalna skuteczność osiągana jest po 4 tygodniach terapii. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną możliwe jest leczenie skojarzone z lekami wiążącymi kwasy żółciowe przy dawce 40 mg/dobę. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna stosowana jest jako terapia wspomagająca, w dawkach od 10 mg do 80 mg na dobę. U dzieci powyżej 10. roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zaleca się rozpoczęcie terapii od 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 80 mg/dobę, przy regularnym monitorowaniu skuteczności i tolerancji leczenia.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia dziecięca, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, populacja pediatryczna, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Suvardio Plus 40 mg + 10 mg
Preparat Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę 40 mg oraz ezetymib 10 mg, jest skutecznym lekiem w terapii zaburzeń lipidowych, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze (w tym 195,27 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), z czynną chorobą wątroby (w tym przy trwałym, niewyjaśnionym lub >3-krotnym wzroście aktywności aminotransferaz), u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), z rozpoznaną miopatią oraz u osób przyjmujących cyklosporynę ze względu na ryzyko kumulacji rozuwastatyny i powikłań mięśniowych, takich jak rabdomioliza.
aminotransferazy, azole przeciwgrzybicze, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, fibrat, inhibitor proteazy HIV, karmienie piersią, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwzakrzepowy, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, warfaryna, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atostat 40 mg
Lek Atostat, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w kwalifikacji pacjentów do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na atorwastatynę lub substancje pomocnicze, a także czynna choroba wątroby oraz niewyjaśnione, trwale podwyższone poziomy aminotransferaz (AlAT, AspAT) przekraczające 3-krotnie górną granicę normy. Wskazane jest szczegółowe badanie biochemiczne wątroby przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne monitorowanie w trakcie terapii, aby minimalizować ryzyko hepatotoksyczności i innych działań niepożądanych.
aminotransferazy, atorwastatyna wapniowa, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, laktacja, nadwrażliwość, parametry wątrobowe, patologia wątroby, podwyższony poziom aminotransferaz, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, statyny, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 5 mg + 100 mg
Preparat Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva dostępny jest w dawkach 5 mg + 100 mg, 10 mg + 100 mg oraz 20 mg + 100 mg, podawany w formie jednej kapsułki dobowo. Produkt złożony nie jest wskazany do inicjacji terapii – pacjent powinien być wcześniej ustabilizowany na pojedynczych składnikach, a dobór dawki produktu złożonego powinien odpowiadać wcześniej stosowanym dawkom. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki. Stosowanie jest przeciwwskazane u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u pacjentów z czynną chorobą wątroby. U pacjentów z 8-9 punktami w skali Child-Pugh obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga oceny czynności nerek przed terapią. U pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz z określonymi polimorfizmami genetycznymi zaleca się stosowanie niższych dawek rozuwastatyny, co może wymagać indywidualnego doboru preparatów.
atazanawir, białka transportowe, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ustrojowa, inhibitor proteazy, kapsułka twarda, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, typranawir - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Zahron Combi dostępny jest w czterech stężeniach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, zawierających rozuwastatynę i amlodypinę w postaci kapsułek twardych. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana o dowolnej porze, z posiłkiem lub bez. Lek nie jest wskazany do leczenia początkowego; terapia powinna być rozpoczęta od stałych dawek poszczególnych składników podawanych jednocześnie, a dawka Zahron Combi ustalana na ich podstawie. U pacjentów z nadciśnieniem amlodypinę można łączyć z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-blokerami oraz inhibitorami ACE bez konieczności zmiany dawki. Nie wymaga się modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek, natomiast stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek jest przeciwwskazane. Amlodypina nie jest dializowalna i powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów dializowanych.
amlodypina, amlodypina bezylan, białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializa, dieta niskocholesterolowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, miopatia, nadciśnienie tętnicze, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Atorvox (atorwastatyna) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wyjściowego stężenia cholesterolu LDL, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna skuteczność osiągana jest po 4 tygodniach. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka podtrzymująca wynosi 10-40 mg/dobę, a u homozygotycznej od 10 do 80 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia. W prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych stosuje się zazwyczaj 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki w celu osiągnięcia docelowego LDL-C. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a stosowanie jest przeciwwskazane przy czynnej chorobie wątroby.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lekarz specjalista, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, upośledzona czynność nerek, upośledzona czynność wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Krka 60 mg
Atorvastatin Krka, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera atorwastatynę wapniową jako substancję czynną. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atorwastatynę lub składniki pomocnicze, u osób z aktywną chorobą wątroby lub z trwałym, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy, a także u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów leczonych przeciwwirusowo na WZW typu C z lekami zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 175 mg (30 mg dawka), 350 mg (60 mg) oraz 467 mg (80 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aktywna choroba wątroby, aminotransferazy, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, czynna choroba wątroby, czynność wątroby, działanie hepatotoksyczne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, glekaprewir z pibrentaswirem, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, WZW typu C - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard neo 40 mg
Torvacard neo (atorwastatyna) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w oparciu o wyjściowe stężenie LDL-C, cel terapeutyczny oraz odpowiedź pacjenta. Standardowa dawka początkowa to 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź po około 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując Torvacard neo jako terapię wspomagającą lub alternatywną do aferezy LDL-C. U dzieci powyżej 10 lat dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, natomiast lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 10 lat.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL-C, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta hipolipemizująca, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja sercowo-naczyniowa, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lipidowe, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tulip 40 mg 40 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (produkt Tulip) u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną, hiperlipidemią złożoną oraz rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną i homozygotyczną, należy wdrożyć standardową dietę hipolipemizującą, którą kontynuuje się przez cały okres leczenia. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi terapeutycznej i celów leczenia. Efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalny efekt osiągany jest po około 4 tygodniach stosowania. U pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną możliwe jest także łączenie dawki 40 mg atorwastatyny z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku rodzinnej hipercholesterolemii homozygotycznej atorwastatyna stosowana jest jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL, z dawkami od 10 do 80 mg/dobę. W profilaktyce pierwotnej chorób układu krążenia zaleca się dawkę 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowych stężeń LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, leczenie hiperlipidemii, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, profilaktyka pierwotna chorób układu krążenia, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, tolerancja leku, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Romazic 30 mg
Romazic (rozuwastatyna) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od celu terapii, stężenia cholesterolu oraz czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Zalecana dawka początkowa u dorosłych to 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg, jednak dawki 30 mg i 40 mg są zarezerwowane dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, zwłaszcza z rodzinną hipercholesterolemią. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg (6-9 lat: 5-10 mg, 10-17 lat: 5-20 mg), natomiast u homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej maksymalna dawka to 20 mg/dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat. U pacjentów powyżej 70 roku życia oraz z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka początkowa to 5 mg, a stosowanie dawek 30 mg i 40 mg jest przeciwwskazane. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek oraz aktywnej choroby wątroby stosowanie Romazicu jest przeciwwskazane.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia, Romazic, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Genoptim 20 mg
Atorvastatin Genoptim, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z czynną chorobą wątroby lub trwałym, niewyjaśnionym podwyższeniem aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ciąża, okres karmienia piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu i niemowlęcia. Ponadto, stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane podczas terapii lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem, stosowanymi w leczeniu WZW typu C, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i powikłań miopatycznych.
aminotransferazy, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, ciąża, czynna choroba wątroby, funkcja wątroby, glekaprewir z pibrentaswirem, górna granica normy, karmienie piersią, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadwrażliwość, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, WZW typu C, zaburzenia funkcji wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus jest lekiem złożonym zawierającym rozuwastatynę i ezetymib, przeznaczonym dla dorosłych pacjentów z kontrolowaną hipercholesterolemią, u których dawki poszczególnych składników były wcześniej ustalone. Nie jest wskazany do inicjacji terapii, którą należy rozpocząć od oddzielnych preparatów. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka o odpowiedniej mocy (5/10 mg, 10/10 mg, 20/10 mg lub 40/10 mg rozuwastatyny i ezetymibu) przyjmowana niezależnie od posiłku, z zachowaniem diety hipolipemizującej. Szczególne zalecenia dotyczą pacjentów powyżej 70 roku życia, u których dawka początkowa rozuwastatyny powinna wynosić 5 mg. W przypadku stosowania leków wiążących kwasy żółciowe, podanie Crosuvo Plus powinno być oddalone o co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po ich zażyciu.
białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynniki predysponujące do miopatii, czynniki ryzyka miopatii, ekspozycja układowa na rozuwastatynę, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lopinawir i typranawir, miopatia, OATP1B1 i BCRP, polimorfizm genetyczny, produkty wiążące kwasy żółciowe, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, środek wiążący kwasy żółciowe, stężenie lipidów, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron 5 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną (produkt leczniczy Zahron) konieczne jest wdrożenie i kontynuacja diety obniżającej stężenie cholesterolu. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania, z zalecaną dawką początkową 5 mg lub 10 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków. Po 4 tygodniach możliwe jest zwiększenie dawki, jednak dawka maksymalna 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłym nadzorem specjalisty. W badaniach klinicznych dawka 20 mg/dobę była stosowana w celu redukcji ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 10 mg (6-9 lat) i 20 mg (10-17 lat). W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej u dzieci dawka maksymalna to 20 mg/dobę, a tabletki 40 mg są przeciwwskazane. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby