zapalenie dziąseł
Zapalenie dziąseł (gingivitis) to choroba przyzębia charakteryzująca się stanem zapalnym tkanek otaczających zęby, bez uszkodzenia przyczepu łącznotkankowego. Główną przyczyną jest nagromadzenie się płytki nazębnej zawierającej bakterie, które wywołują reakcję zapalną organizmu.
Objawy zapalenia dziąseł obejmują zaczerwienienie, obrzęk, bolesność oraz tendencję do krwawienia dziąseł, szczególnie podczas szczotkowania. W przeciwieństwie do zaawansowanego zapalenia przyzębia, zapalenie dziąseł jest stanem odwracalnym, jeśli zostanie odpowiednio leczone.
Leczenie zapalenia dziąseł opiera się przede wszystkim na właściwej higienie jamy ustnej, obejmującej regularne szczotkowanie zębów, stosowanie nici dentystycznej oraz płynów do płukania jamy ustnej. W przypadkach bardziej zaawansowanych konieczne jest profesjonalne usunięcie kamienia nazębnego i płytki bakteryjnej przez stomatologa lub higienistkę stomatologiczną.
Nieleczone zapalenie dziąseł może prowadzić do zapalenia przyzębia (periodontitis), które charakteryzuje się już nieodwracalnym uszkodzeniem tkanek podporowych zęba, tworzeniem kieszonek dziąsłowych, recesją dziąseł, a w konsekwencji rozchwianiem i utratą zębów. Regularne wizyty kontrolne u stomatologa pozwalają na wczesne wykrycie i leczenie zapalenia dziąseł.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tynidazol – Dawkowanie i sposób podawania
Tynidazol jest lekiem przeciwpierwotniakowym i przeciwbakteryjnym, stosowanym w terapii zakażeń wywołanych przez drobnoustroje beztlenowe. U dorosłych standardowe dawkowanie w zakażeniach bakteriami beztlenowymi to 2 g (4 tabletki po 500 mg) jednorazowo pierwszego dnia, następnie 1 g (2 tabletki po 500 mg) na dobę, podawane jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych, przez 5-6 dni, z możliwością przedłużenia terapii. W leczeniu rzęsistkowicy i giardiozy u dorosłych zalecana jest pojedyncza dawka 2 g, u dzieci dawka wynosi 50-75 mg/kg masy ciała jednorazowo, z możliwością powtórzenia. W przypadku pełzakowicy jelitowej i ropnia wątroby dawki u dorosłych wynoszą odpowiednio 2 g na dobę przez 2-3 dni (możliwe przedłużenie do 6 dni) oraz 1,5-2 g na dobę przez 3-6 dni (całkowita dawka 4,5-12 g). W terapii zakażenia Helicobacter pylori stosuje się schemat skojarzony: 500 mg tynidazolu dwa razy na dobę, 250 mg klarytromycyny dwa razy na dobę oraz 20 mg omeprazolu dwa razy na dobę przez 7 dni.
bakterie beztlenowe, choroba wrzodowa, dializa, drobnoustroje beztlenowe, giardiaza, giardioza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, lek przeciwpierwotniakowy, morfologia krwi, omeprazol, pełzakowica jelitowa, przewód pokarmowy, ropień wątroby, rzęsistek pochwowy, rzęsistkowica, terapia skojarzona, tynidazol, zaburzenie czynności nerek, zakażenie pooperacyjne, zapalenie dziąseł, zapalenie pochwy - Leksykon substancji czynnych
Benzokaina – Wskazania do stosowania
Benzokaina, pochodna kwasu para-aminobenzoesowego, jest miejscowym środkiem znieczulającym stosowanym w różnych postaciach farmaceutycznych, głównie w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz schorzeń dermatologicznych przebiegających z bólem i świądem. Preparaty zawierające benzokainę, takie jak tabletki do ssania (np. DoppelSept Gardło 5 mg benzokainy, Sebidin Intensive 5 mg benzokainy), płyny do jamy ustnej (Dentosept A), zawiesiny na skórę (Puder Płynny Dermopur 15 mg/g, Puder płynny z anestezyną 20 mg/g benzokainy) oraz żele (Savarix 10 mg/g benzokainy) i czopki (Hemorol 100 mg benzokainy), są wskazane do krótkotrwałego, miejscowego leczenia łagodnych do umiarkowanych stanów zapalnych, bólu i świądu. Szczególne zastosowanie mają w leczeniu infekcji jamy ustnej i gardła bez gorączki, stanów zapalnych skóry takich jak ospa wietrzna, półpasiec, ukąszenia owadów, a także w terapii wspomagającej zaburzenia krążenia żylnego i hemoroidy. Preparaty te są przeznaczone dla różnych grup wiekowych, z ograniczeniami wiekowymi dla niektórych form (np. tabletki do ssania od 12 lat, czopki i testy diagnostyczne tylko dla dorosłych).
afta, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, benzokaina, chlorek benzalkoniowy, chlorheksydyna, dysfagia, hemoroid, heparyna sodowa, kwas para-aminobenzoesowy, lewomentol, miejscowy środek znieczulający, odleżyna jamy ustnej, ospa wietrzna, parodontoza, plaster do testów prowokacyjnych, pokrzywka, półpasiec, potówka, preparat doodbytniczy, schorzenie dermatologiczne, stan wysiękowy, świąd neurogenny, świerzbiączka, tlenek cynku, trądzik młodzieńczy, tyrotrycyna, ukąszenie owada, wyciąg z kasztanowca, wyprysk dziecięcy, zaburzenie krążenia żylnego, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, żylaki kończyn dolnych, żylaki odbytu - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie zastawki aorty – Zapobieganie i profilaktyka
Zwężenie zastawki aorty (AS) jest najczęstszą wadą zastawkową serca u osób powyżej 80. roku życia, dotykając około 40% tej populacji. Profilaktyka opiera się głównie na zapobieganiu gorączce reumatycznej poprzez wczesne leczenie paciorkowcowego zapalenia gardła antybiotykami, co jest kluczowe w prewencji zapalnego podłoża AS. Profilaktyka przeciwbakteryjna przeciw infekcyjnemu zapaleniu wsierdzia jest obecnie zalecana jedynie u pacjentów z protezami zastawkowymi, wcześniejszym zapaleniem wsierdzia lub wybranymi wadami wrodzonymi, a nie rutynowo u chorych ze zwężeniem zastawki aorty. Istotna jest także prawidłowa higiena jamy ustnej i regularne kontrole stomatologiczne, gdyż choroby dziąseł mogą predysponować do infekcyjnego zapalenia wsierdzia i wtórnego uszkodzenia zastawki. Kontrola tradycyjnych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, takich jak nadciśnienie tętnicze (obecne u 40% pacjentów z AS), dyslipidemia, cukrzyca oraz zaprzestanie palenia, jest niezbędna w celu opóźnienia progresji choroby.
angina paciorkowcowa, bloker receptora angiotensyny, choroba reumatyczna, cukrzyca, dyslipidemia, echokardiografia dopplerowska, gorączka reumatyczna, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca tętnic wieńcowych, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, paciorkowce beta-hemolizujące, paciorkowcowe zapalenie gardła, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka przeciwbakteryjna, proteza zastawki serca, receptor beta-3-adrenergiczny, stenoza zastawki aorty, terapia farmakologiczna, terapia genowa, terapia statynami, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada zastawkowa serca, wrodzona wada serca, wymiana zastawki, zaburzenia lipidowe, zapalenie dziąseł, zapalenie wsierdzia, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Halset 1,5 mg
Halset w postaci tabletek do ssania zawiera 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku jednowodnego jako substancję czynną i jest wskazany zarówno profilaktycznie, jak i leczniczo w lekkich oraz średniociężkich stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak zapalenie gardła (pharyngitis), zapalenie migdałków (tonsillitis), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis), zapalenie dziąseł (gingivitis) oraz afty jamy ustnej (aphthae). Tabletki mają charakterystyczny, prostokątny kształt, są białe, o słodkim, miętowym smaku i mentolowym zapachu, co sprzyja dobrej akceptacji przez pacjentów podczas terapii ambulatoryjnej.
afty jamy ustnej, cetylopirydyniowy chlorek, cetylopirydyniowy chlorek jednowodny, dziedziczna nietolerancja fruktozy, leczenie ambulatoryjne, nietolerancja cukrów, sorbitol, stan zapalny jamy ustnej i gardła, tabletka do ssania, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie migdałków - Leksykon chorób i schorzeń
Liszaj płaski jamy ustnej – Objawy
Liszaj płaski jamy ustnej (OLP) to przewlekła choroba zapalna błony śluzowej jamy ustnej, dotykająca 1-2% populacji, częściej kobiety w średnim wieku. Wyróżnia się kilka typów klinicznych: siateczkowaty (reticular) z białymi prążkami Wickhama, zwykle bezobjawowy; nadżerkowy (erosive) z bolesnymi nadżerkami i owrzodzeniami, cechujący się podwyższonym ryzykiem transformacji nowotworowej (1-3% w ciągu 10 lat); zanikowy (atrophic), płytkowy (plaque-like) oraz pęcherzowy (bullous). Objawy obejmują białe linie, zaczerwienienia, pieczenie, ból nasilający się przy spożyciu pokarmów pikantnych, kwaśnych lub gorących, a także dyskomfort podczas mówienia i żucia. Przebieg jest przewlekły z okresami zaostrzeń i remisji, a czynniki takie jak stres, dieta, alkohol, tytoń i urazy mechaniczne mogą nasilać objawy. OLP wymaga regularnej obserwacji ze względu na ryzyko rozwoju raka kolczystokomórkowego jamy ustnej, zwłaszcza w typie nadżerkowym.
ablacja laserem CO2, biopsja, błona śluzowa jamy ustnej, higiena jamy ustnej, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, liszaj płaski jamy ustnej, nawrót choroby, pieczenie jamy ustnej, pimekrolimus, prążki Wickhama, remisja objawów, suchość jamy ustnej, takrolimus, transformacja nowotworowa, zaburzenie smaku, zakażenie grzybicze, zapalenie dziąseł, złuszczające zapalenie dziąseł - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coripren 20 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Coripren, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu i 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku, został oceniony w pięciu badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz dwóch badaniach otwartych, obejmujących 1141 pacjentów. Profil bezpieczeństwa wykazuje, że działania niepożądane są zbliżone do tych obserwowanych w monoterapii poszczególnymi składnikami. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%), klasyfikowane jako często występujące. Inne działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, hiperkaliemia, reakcje nadwrażliwości, niedociśnienie czy zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), występowały niezbyt często lub rzadko, co wskazuje na stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
AlAT, AspAT, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, częstomocz, elektrolity, enalaprylu maleinian, hemoglobina, hiperkaliemia, kaszel, kołatanie serca, lerkanidypiny chlorowodorek, małopłytkowość, monoterapia, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, obrzęk warg, obrzęki obwodowe, osłabienie, pokrzywka, rumień, szum uszny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wielomocz, wysypka, zaburzenia erekcji, zaburzenia psychiczne, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zaparcie, zapaść krążeniowa, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pelogel –
Pelogel to żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawierający 80g/100g wodnego wyciągu borowinowego jako składnik czynny. Preparat jest wskazany jako terapia wspomagająca w leczeniu zapalenia przyzębia (paradontozy) oraz zapalenia dziąseł, schorzeń charakteryzujących się procesem zapalnym tkanek przyzębia i dziąseł, prowadzącym do ich destrukcji oraz objawów takich jak zaczerwienienie, obrzęk i krwawienie. Działanie Pelogelu opiera się na właściwościach przeciwzapalnych i regenerujących wyciągu borowinowego, co wspomaga procesy gojenia i redukcję stanu zapalnego w obrębie tkanek przyzębia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Plendil 10 mg
Felodypina, substancja czynna preparatu Plendil, jest blokadorem kanałów wapniowych stosowanym w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych jest ściśle związany z mechanizmem rozszerzania naczyń obwodowych i wykazuje zależność od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaczerwienienie twarzy, bóle głowy, kołatanie serca, zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia, które zwykle pojawiają się na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki i mają charakter przemijający. Szczególnie istotne są obrzęki obwodowe, zwłaszcza w okolicach kostek, występujące u ≥1/10 pacjentów, wynikające z rozszerzenia tętniczek przedwłośniczkowych, co odróżnia je od obrzęków związanych z niewydolnością serca. Bardzo rzadkim, ale klinicznie istotnym działaniem niepożądanym jest przerost dziąseł u pacjentów z zapaleniem przyzębia, który można ograniczyć poprzez odpowiednią higienę jamy ustnej.
blokery kanałów wapniowych, choroba przyzębia, choroby układu sercowo-naczyniowego, częstoskurcz, dysfunkcja seksualna, felodypina, fotowrażliwość, impotencja, kołatanie serca, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, przerost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozszerzenie tętniczek, rumień twarzy, tachykardia, zapalenie dziąseł, zapalenie naczyń leukocytoklastyczne, zapalenie przyzębia, zatrzymanie płynów, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tinctura Salviae Herbapol w Krakowie SA –
Tinctura Salviae Herbapol w Krakowie SA to koncentrat do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej, zawierający nalewkę z liścia szałwii (Salviae folium tinctura) w stosunku 1:5, z etanolem 70% jako ekstrahentem, a końcowy produkt zawiera 60-70% (v/v) etanolu. Preparat wykazuje właściwości przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, co czyni go skutecznym w leczeniu stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, takich jak zapalenie dziąseł (gingivitis), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis), zapalenie gardła (pharyngitis) oraz stany zapalne towarzyszące infekcjom bakteryjnym. Działanie ściągające nalewki przyczynia się do zmniejszenia przekrwienia i obrzęku śluzówki.
działanie ściągające, gingivitis, infekcja bakteryjna jamy ustnej, nalewka z liścia szałwii, pharyngitis, podrażnienie śluzówki jamy ustnej, przekrwienie i obrzęk, stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, stomatitis, Tinctura Salviae, właściwości przeciwgrzybicze, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ubistesin (40 mg + 6 mcg)/ml
Ubistesin to roztwór do wstrzykiwań zawierający artykainę chlorowodorek (40 mg/ml) oraz epinefrynę chlorowodorek (0,006 mg/ml), stosowany jako miejscowe znieczulenie. Profil działań niepożądanych jest zbliżony do innych amidowych środków znieczulających z dodatkiem środków obkurczających naczynia. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (neuropatia, neuralgia, niedoczulica), reakcje miejscowe w miejscu iniekcji, reakcje alergiczne oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak bradykardia, tachykardia czy niedociśnienie tętnicze. Produkt zawiera także siarczyn sodu (0,6 mg/ml), co może wywoływać reakcje u pacjentów wrażliwych. Porażenie nerwu twarzowego może pojawić się z opóźnieniem do 2 tygodni po podaniu i utrzymywać się długo, a parestezje mogą mieć charakter przewlekły, szczególnie po blokadzie nerwu żuchwowego.
amidowy środek znieczulający, artykaina chlorowodorek, bradykardia, depresja OUN, drgawka typu grand mal, dysfagia, dysfonia, epinefryna chlorowodorek, idiosynkrazja, kołatanie serca, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuralgia, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, porażenie mięśni okoruchowych, przeczulica słuchowa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, siarczyn sodu, skurcz oskrzeli, substancja obkurczająca naczynia krwionośne, szczękościsk, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie nerwu twarzowego, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie dziąseł, zespół Hornera, zespół Kearns-Sayre - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kwiat Nagietka –
Kwiat nagietka (Calendula officinalis L., flos) w dawce 1 g kwiatu na 1 g produktu stanowi tradycyjny produkt leczniczy roślinny, stosowany głównie w leczeniu objawowym łagodnych stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, takich jak podrażnienia, zapalenie dziąseł oraz łagodne zapalenia gardła. Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne i łagodzące, co czyni go użytecznym w terapii wspomagającej. Ponadto, kwiat nagietka znajduje zastosowanie w łagodzeniu stanów zapalnych skóry, zwłaszcza oparzeń słonecznych, redukując zaczerwienienie, pieczenie i napięcie skóry. Wskazane jest stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty, z uwzględnieniem formy podania – wewnętrznej dla stanów zapalnych jamy ustnej i gardła oraz zewnętrznej dla schorzeń skórnych.
- Leksykon substancji czynnych
Dąb bezszypułkowy – Właściwości farmakodynamiczne
Dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) jest jednym z trzech gatunków dębu wykorzystywanych w produkcie leczniczym Kora dębu, zawierającym 8–20% garbników katechinowych i hydrolizujących. Garbniki te odpowiadają za działanie ściągające, przeciwzapalne, antybakteryjne oraz hemostatyczne kory, poprzez denaturację białek tkanek, tworzenie ochronnej warstwy na błonach śluzowych i skórze, obkurczanie naczyń krwionośnych oraz hamowanie wydzielania płynów w obszarach zapalnych. Mechanizmy te umożliwiają zastosowanie kory w leczeniu stanów zapalnych skóry i błon śluzowych, łagodnych biegunek, nadmiernej potliwości stóp i dłoni oraz wspomagająco w terapii hemoroidów. Kora działa również przeciwbakteryjnie poprzez oddziaływanie na błony komórkowe bakterii, co redukuje florę bakteryjną na powierzchni leczonych tkanek.
Wskazane jest zachowanie odstępu czasowego między stosowaniem preparatów zawierających korę dębu a innymi lekami miejscowymi, ze względu na możliwość tworzenia kompleksów garbników z białkami i alkaloidami, co może obniżać wchłanianie leków. Kora dębu bezszypułkowego, stosowana jako odwar do płukania jamy ustnej i gardła, tworzy warstwę ochronną na błonach śluzowych, łagodząc stany zapalne i podrażnienia, co jest szczególnie korzystne w leczeniu zapalenia dziąseł i błony śluzowej jamy ustnej. Produkt leczniczy Kora dębu w postaci ziół do zaparzania zawiera 1 g kory dębu na 1 g produktu i opiera się na tradycyjnych oraz przedklinicznych danych potwierdzających skuteczność farmakodynamiczną kory dębu bezszypułkowego.
błona śluzowa jelit, dąb bezszypułkowy, dąb omszony, dąb szypułkowy, denaturacja białek, działanie antybakteryjne, działanie przeciwbiegunkowe, działanie ściągające, garbniki, garbniki katechinowe, hemoroidy, interakcje farmakodynamiczne, kompleks z białkami, kora dębu, krwawienie powierzchniowe, mediatory zapalenia, obkurczenie naczyń krwionośnych, stan zapalny skóry, właściwości hemostatyczne, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tantum Verde Smak eukaliptusowy 3 mg
Preparat Tantum Verde o smaku eukaliptusowym w formie pastylek twardych zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy (2,68 mg benzydaminy) i jest wskazany do leczenia objawowego stanów zapalnych jamy ustnej i gardła u dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Lek wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, skutecznie łagodząc ból, zaczerwienienie oraz obrzęk tkanek błony śluzowej. Preparat znajduje zastosowanie w zapaleniu gardła o różnej etiologii, zapaleniu błony śluzowej jamy ustnej (w tym aftach i owrzodzeniach), stanach zapalnych dziąseł oraz dolegliwościach bólowych związanych z procesami zapalnymi w obrębie jamy ustnej i gardła. Pastylki zawierają również 3124,43 mg izomaltu jako substancję pomocniczą, co wpływa na komfort stosowania i przedłużone uwalnianie substancji czynnej.
afta, afta nawracająca, benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, działanie przeciwzapalne, infekcja górnych dróg oddechowych, leczenie objawowe, miejscowe działanie przeciwzapalne, obrzęk jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, radioterapia, stan zapalny jamy ustnej i gardła, terapia przyczynowa, uraz błony śluzowej, uwalnianie substancji czynnej, zabieg stomatologiczny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diemono 2 mg
Dienogest w dawce 2 mg (produkt leczniczy Diemono) jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które najczęściej występują w pierwszych miesiącach terapii i stopniowo ustępują. Najczęstsze objawy to ból głowy (9,0%), dyskomfort piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%). Znaczne zmiany w profilu krwawień menstruacyjnych obserwuje się u większości pacjentek, z początkowym występowaniem przedłużonych (38,3%) i nieregularnych krwawień (35,2%), które w czwartym okresie referencyjnym (po około 12 miesiącach) ulegają poprawie – brak miesiączki wzrasta do 28,2%, a przedłużone krwawienia spadają do 4,0%. Pomimo tych zmian, pacjentki rzadko zgłaszają je jako działania niepożądane. U młodych pacjentek (12 do <18 lat) istotnym problemem jest zmniejszenie gęstości mineralnej kości (BMD) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4), które po 12 miesiącach terapii dotyczy około 72% badanych.
biegunka, BMD, ból brzucha, ból głowy, ból kości, ból pleców, brak miesiączki, częste krwawienie, depresja, Diemono, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, hirsutyzm, kandydoza pochwy, kołatanie serca, kurcz mięśni, łamliwość paznokci, lęk, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienie, nudność, obniżony nastrój, osłabienie, przedłużone krwawienie, rzadkie krwawienie, stwardnienie piersi, suche oko, szum uszny, torbiel jajnika, trądzik, uderzenie gorąca, utrata libido, wzdęcie, zaburzenia krwawienia menstruacyjnego, zaburzenie snu, zakażenie dróg moczowych, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acitren 25 mg
Podczas terapii acytretyną (Acitren) u większości pacjentów obserwuje się działania niepożądane, które najczęściej ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Początkowo może wystąpić przejściowe pogorszenie objawów łuszczycy. Najczęstsze objawy to suchość błon śluzowych, zwłaszcza ust, co można łagodzić stosowaniem tłustych maści. Działania niepożądane obejmują m.in. bóle głowy (często), senność (niezbyt często), neuropatię obwodową (rzadko) oraz bardzo rzadkie łagodne nadciśnienie śródczaszkowe wymagające natychmiastowej interwencji. W obrębie oczu często występuje suchość i zapalenie błon śluzowych, nietolerancja soczewek kontaktowych, a rzadko ślepota nocna i owrzodzenia rogówki. Zgłaszano także zaburzenia słuchu i szumy uszne o częstości nieznanej. W układzie oddechowym bardzo często obserwuje się suchość i zapalenie błon śluzowych, a w przewodzie pokarmowym suchość ust i nasilone pragnienie (bardzo często), zapalenie żołądka i zaburzenia trawienne (często), a także zapalenie dziąseł (niezbyt często). Wątroba może reagować zapaleniem (niezbyt często) i żółtaczką (bardzo rzadko), co wymaga przerwania leczenia i konsultacji hepatologicznej.
acytretyna, dysfonia, egzostoza, hiperostoza, hiperwitaminoza A, krwawienie z odbytnicy, kseroftalmia, łuszczyca, łysienie, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, retynoid, ślepota nocna, szum uszny, zakażenie sromu i pochwy, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Przyczepienie języka (ankyloglossia) – Objawy
Ankyloglossia, czyli przyczepienie języka, to wrodzony defekt polegający na skróceniu, pogrubieniu lub nadmiernym napięciu wędzidełka językowego, które ogranicza ruchomość języka. Występuje u około 4-11% noworodków i niemowląt, manifestując się trudnościami w unoszeniu języka do podniebienia, przesuwaniu na boki oraz wysuwaniu poza dolne zęby. U niemowląt objawia się głównie problemami z karmieniem piersią i butelką, takimi jak trudności z prawidłowym przystawieniem, częste odrywanie się od piersi, długie sesje karmienia, a także powolne przyjmowanie pokarmu i dławienie się. Nieleczone ankyloglossia może prowadzić do zaburzeń przyrostu masy ciała (słaby przyrost lub utrata masy), niedoboru wzrostu oraz problemów u matek karmiących, takich jak ból i uszkodzenia brodawek sutkowych, mastitis czy niewystarczająca produkcja mleka. Ponadto, ograniczona ruchomość języka może powodować trudności w artykulacji dźwięków (t, d, n, l, r, s, z, th, ch, zh, j, dg), problemy stomatologiczne (próchnica, zapalenie dziąseł, nieprawidłowy rozwój zgryzu) oraz zaburzenia funkcji oralnych i społecznych.
ankyloglossia, bezdech senny, brodawka sutkowa, frenulotomia, karmienie piersią, kolka niemowlęca, migrena, napięcie mięśniowe, oddychanie przez usta, problemy stomatologiczne, próchnica zębów, refluks, ruchomość języka, staw skroniowo-żuchwowy, wędzidełko językowe, zaburzenia mowy, zaburzenia snu, zapalenie dziąseł, zapalenie piersi, zatkane przewody mleczne - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z rumianku – Wskazania do stosowania
Olejek eteryczny z rumianku (Matricariae aetheroleum) w stężeniu 0,3 g/100 g żelu Mucosit wykazuje wielokierunkowe działanie terapeutyczne w leczeniu schorzeń błony śluzowej jamy ustnej. Jego właściwości obejmują działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, ściągające, miejscowo znieczulające oraz wspomagające gojenie i regenerację tkanek. Preparat jest wskazany w terapii chorób przyzębia (gingivitis, periodontitis), stanów zapalnych błony śluzowej różnego pochodzenia, odleżyn protetycznych oraz w okresie po zabiegach chirurgicznych przyzębia, pod warunkiem nadzoru stomatologicznego. Olejek działa synergistycznie z innymi składnikami preparatu, takimi jak ekstrakty roślinne (rumianek, nagietek, podbiał, dąb, szałwia, tymianek), alantoina oraz olejek z mięty pieprzowej, co potęguje efekt terapeutyczny.
aftowe zapalenie jamy ustnej, choroba przyzębia, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, gojenie ran, odleżyna protezy zębowej, olejek eteryczny z rumianku, olejek rumiankowy, preparat Mucosit, zabieg implantologiczny, zabieg resekcyjny, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie kątów ust, zapalenie przyzębia, ziarninowanie tkanek, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Wskazania do stosowania
Cetylopirydyniowy chlorek jest substancją o działaniu antyseptycznym, szeroko stosowaną w leczeniu stanów zapalnych i infekcji jamy ustnej oraz gardła. Wskazania obejmują zapalenie gardła, krtani, migdałków podniebiennych, zapalenia dziąseł, afty, pleśniawki oraz podrażnienia błony śluzowej wywołane czynnikami mechanicznymi lub aparatami ortodontycznymi. Preparaty dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, takich jak aerozole (np. Dezaftan med 2,9 mg/ml), pastylki do ssania (np. Orofar Max 2 mg), czy żele (np. Calgel 1 mg/g), często w połączeniu z lidokainą (1–3,3 mg/g) i związkami cynku lub benzydaminą, co wzmacnia efekt przeciwzapalny i znieczulający. Stosowanie preparatów jest dostosowane do wieku pacjenta, z preparatami dla niemowląt, dzieci i dorosłych, a dawkowanie zależy od postaci i stężenia substancji czynnej.
afta, angina, antybiotykoterapia, aparat ortodontyczny, benzydamina, cetylopirydyniowy chlorek, działanie antyseptyczne, działanie znieczulające, ekstrakcja zęba, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja grzybicza, lidokaina, pleśniawka, podrażnienie błony śluzowej, proteza dentystyczna, radioterapia głowy, ropne zapalenie migdałków, zabieg stomatologiczny, ząbkowanie, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie krtani, zapalenie migdałków podniebiennych, związek cynku - Leksykon substancji czynnych
Olejek melisy lekarskiej – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek melisy lekarskiej (Melissae officinalis aetheroleum) jest składnikiem preparatu Argol Essenza Balsamica, zawierającego 0,340 g olejku na 100 g płynu. Preparat dostępny jest w dwóch formach farmaceutycznych: butelki ze szkła brunatnego (50-200 ml) z kroplomierzem, przeznaczone do stosowania doustnego, inhalacji parowych, płukań jamy ustnej oraz aplikacji na skórę, oraz butelki ze szkła bezbarwnego (8-18 ml) z pompką rozpylającą, dedykowane do stosowania miejscowego na błony śluzowe i skórę. Produkt jest wskazany dla osób dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia, a dawkowanie jest dostosowane do drogi podania i wskazań klinicznych. W leczeniu przeziębienia i grypy zaleca się podawanie 10-15 kropli doustnie do 3 razy dziennie, natomiast w zaburzeniach trawienia 10-15 kropli w ½ szklanki wody, również do 3 razy dziennie. Inhalacje parowe wykonuje się z 2,5-5 ml preparatu na filiżankę gorącej wody, do 3 razy dziennie.
afta, Argol Essenza Balsamica, ból stawowo-mięśniowy, dolegliwość reumatyczna, inhalacja parowa, kroplomierz, migrena, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, olejek eteryczny, olejek melisy lekarskiej, owrzodzenie błony śluzowej, patyczek higieniczny, płukanie jamy ustnej, podanie doustne, podrażnienie strun głosowych, pompka rozpylająca, ukąszenie owada, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z rumianku – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z rumianku (Matricariae aetheroleum) jest składnikiem preparatów leczniczych stosowanych w schorzeniach jamy ustnej, takich jak Mucosit. Terapia tymi produktami wymaga ścisłego przestrzegania zasad higieny jamy ustnej oraz regularnych wizyt kontrolnych u stomatologa w celu monitorowania stanu zapalnego dziąseł i oceny skuteczności leczenia. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa, preparaty zawierające olejek rumiankowy nie powinny być stosowane u dzieci. Ponadto, należy uwzględnić ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z alergią na rośliny z rodziny Asteraceae, do której należy rumianek.
błona śluzowa jamy ustnej, bronopol, etylu parahydroksybenzoesan, higiena jamy ustnej, Matricariae aetheroleum, olejek eteryczny z rumianku, olejek rumiankowy, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja typu późnego, rodzina Asteraceae, schorzenie jamy ustnej, sodu benzoesan, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry kontaktowe, zmiana zapalna - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór jamy ustnej – Objawy
Nowotwór jamy ustnej, najczęściej rak płaskonabłonkowy (OSCC), manifestuje się różnorodnie, obejmując niegojące się owrzodzenia utrzymujące się ponad 2-3 tygodnie, leukoplakię, erytroplakię, zgrubienia błony śluzowej, niewyjaśnione krwawienia oraz chropowate zmiany. Wczesne stadia często przebiegają bezobjawowo lub z niecharakterystycznymi symptomami, co opóźnia diagnozę. Zaawansowane objawy to ból, dysfagia, trudności w żuciu i mówieniu, drętwienie, ból ucha, rozchwianie zębów, utrata masy ciała, powiększone węzły chłonne oraz zmiany głosu. Progresja choroby przebiega przez stadia 0-IV, gdzie stadium I obejmuje guzy ≤2 cm bez przerzutów, a stadium IV cechuje naciek tkanek sąsiednich lub przerzuty odległe. Mediana czasu do rozprzestrzenienia się nowotworu wynosi 10-12 miesięcy, z przerzutami lokalnymi, regionalnymi i odległymi (płuca, wątroba, kości). Wczesne wykrycie jest kluczowe, gdyż 5-letni wskaźnik przeżycia w stadium I sięga 90%, a w przypadku przerzutów do węzłów chłonnych spada do 20-25%.
afty, biopsja, carcinoma in situ, chemioterapia, chirurgia onkologiczna, dysfagia, erytroplakia, kserostomia, leukoplakia, niegojące się owrzodzenie, nowotwór jamy ustnej, nowotwór wargi, przerzuty odległe, przerzuty regionalne, radioterapia, rak jamy ustnej, rak płaskonabłonkowy, rezonans magnetyczny, szczękościsk, tomografia komputerowa, węzły chłonne, zapalenie dziąseł, złamania patologiczne, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Septosan fix (1000 mg + 500 mg + 500 mg)/sasz.
Preparat Septosan fix, zawierający 1,0 g ziela tymianku (Thymus vulgaris L.; Thymus zygis L., herba), 0,5 g liścia szałwii (Salvia officinalis L., folium) oraz 0,5 g liścia mięty pieprzowej (Mentha x piperita L., folium) w saszetce, jest tradycyjnie stosowany jako środek odkażający w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła oraz zapalenia dziąseł. Ziele tymianku dostarcza olejków eterycznych bogatych w tymol i karwakrol, wykazujących działanie przeciwbakteryjne i odkażające. Liść szałwii wykazuje właściwości przeciwzapalne, ściągające i antyseptyczne, natomiast liść mięty pieprzowej, dzięki zawartości mentolu, działa chłodząco i przeciwbólowo, łagodząc dolegliwości bólowe i obrzękowe.
antyseptyk, dysfagia, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, mentol, mięta pieprzowa, nawracająca infekcja, obniżona odporność, odkażanie, ostry stan zapalny gardła, przewlekły stan zapalny gardła, stan zapalny jamy ustnej i gardła, szałwia lekarska, tymianek, tymol, zapalenie dziąseł - Leksykon substancji czynnych
Benzoksoniowy chlorek – Wskazania do stosowania
Benzoksoniowy chlorek, w połączeniu z lidokainą chlorowodorkiem, stanowi substancję czynną preparatu Orofar Junior w formie tabletek do ssania, każda zawierająca 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy. Preparat wykazuje działanie przeciwbakteryjne oraz miejscowo znieczulające, co jest szczególnie korzystne w leczeniu zakażeń błony śluzowej jamy ustnej i gardła, w tym stanów zapalnych dziąseł, aft, zapalenia gardła, krtani oraz migdałków. Orofar Junior jest wskazany dla pacjentów powyżej 6 roku życia, co umożliwia jego szerokie zastosowanie w praktyce klinicznej. Tabletki zawierają również 1 g sorbitolu oraz 40 mg aromatu pomarańczowego, który może wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych osób.
afta, angina, antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie migdałków, benzoksoniowy chlorek, ból gardła, chlorowodorek lidokainy, działanie odkażające, działanie przeciwbakteryjne, infekcja gardła, infekcja jamy ustnej, lidokaina, owrzodzenie błony śluzowej, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, zakażenie błony śluzowej, zakażenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie gardła i krtani, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gencjana 0,5% roztwór wodny 5 mg/g
Gencjana 0,5% roztwór wodny, zawierający 5 mg/g metylorozanilinowego chlorku, jest preparatem o działaniu antyseptycznym przeznaczonym do stosowania zewnętrznego. Wskazania obejmują odkażanie powierzchownych uszkodzeń naskórka (np. drobne skaleczenia, otarcia), zakażenia bakteryjne skóry (czyraki, ropnie powierzchowne, zapalenie mieszków włosowych), infekcje błon śluzowych (zapalenie dziąseł, afty), a także powierzchowne grzybice i drożdżyce skóry oraz błon śluzowych. Preparat stosuje się punktowo na oczyszczone zmiany chorobowe, z uwzględnieniem delikatnej aplikacji na błony śluzowe. W dermatologii, pediatrii, medycynie rodzinnej, stomatologii i ginekologii preparat pełni rolę środka pierwszego wyboru lub uzupełniającego w terapii zakażeń powierzchownych o etiologii bakteryjnej i grzybiczej.
afta, błona śluzowa, Candida, chlorek metylorozanilinowy, czyrak, drożdżyca, grzybica, grzybica paznokci, grzybica skóry, infekcja narządów płciowych, kandydoza błon śluzowych, kandydoza jamy ustnej, kandydoza skóry, nadżerka, ropień powierzchowny, środek antyseptyczny, uszkodzenie naskórka, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie błony śluzowej, zakażenie ropne skóry, zapalenie dziąseł, zapalenie mieszka włosowego - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z koszyczka nagietka – Wskazania do stosowania
Ekstrakt gęsty z koszyczka nagietka (Calendulae anthodio), stanowiący 0,5 części w złożonym ekstrakcie o stężeniu 6-12:1 w preparacie Mucosit, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakologiczne, w tym ściągające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz miejscowo znieczulające. Preparat jest wskazany do miejscowego stosowania w chorobach przyzębia, takich jak zapalenie dziąseł (gingivitis), zapalenie przyzębia (periodontitis) oraz krwawienie dziąseł, gdzie przyczynia się do redukcji objawów zapalnych i poprawy stanu tkanek otaczających zęby. Ponadto ekstrakt wspomaga leczenie stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, w tym odleżyn po protezach zębowych, aftowego zapalenia jamy ustnej oraz innych zapaleń o różnej etiologii, łagodząc ból i przyspieszając proces gojenia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alantoina, choroba przyzębia, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, ekstrakcja zęba, ekstrakt z nagietka, gojenie ran, kiretaż, kora dębu, krwawienie dziąseł, nagietek, odleżyna po protezie zębowej, olejek miętowy, olejek rumiankowy, podbiał, rumianek, szałwia, tymianek, zabieg chirurgiczny na przyzębiu, zabieg implantologiczny, zabieg periodontologiczny, zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, ziarninowanie - Leksykon substancji czynnych
Dąb bezszypułkowy – Wskazania do stosowania
Dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) jest źródłem kory bogatej w garbniki, wykazującej działanie ściągające i przeciwzapalne, co znajduje zastosowanie w medycynie tradycyjnej. Kora ta jest wskazana w objawowym leczeniu łagodnych biegunek, dzięki redukcji wydzielania i perystaltyki jelit, a także w łagodnych stanach zapalnych skóry oraz błon śluzowych jamy ustnej i gardła, takich jak afty, zapalenie dziąseł czy drobne urazy. Ponadto, preparaty z kory dębu stosuje się w łagodzeniu dolegliwości związanych z chorobą hemoroidalną, zwłaszcza świądu i pieczenia okolicy odbytu, poprzez zmniejszenie obrzęku i podrażnienia tkanek. Preparaty dostępne są w formie ziół do zaparzania, umożliwiających przygotowanie odwarów i naparów do stosowania wewnętrznego i zewnętrznego, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych.
afta, błona śluzowa jamy ustnej, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba hemoroidalna, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwzapalne i antyseptyczne, działanie ściągające, kąpiel nasiadowa, kora dębu, krew w stolcu, łagodna biegunka, nadwrażliwość na składniki, niedrożność jelit, perystaltyka jelit, stan zapalny gardła, stan zapalny skóry, stan zapalny śluzówki, tanina, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości ściągające i przeciwzapalne, zapalenie dziąseł, zapalna choroba jelit, zaparcie, związek garbnikowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Orofar Junior to lek w formie tabletek do ssania, zawierający 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku, przeznaczony do miejscowego stosowania w jamie ustnej i gardle. Benzoksoniowy chlorek wykazuje działanie przeciwbakteryjne, natomiast lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie, co pozwala na szybkie łagodzenie bólu i dyskomfortu. Preparat jest wskazany w leczeniu infekcji gardła o etiologii bakteryjnej i wirusowej, stanów zapalnych jamy ustnej, w tym zapalenia dziąseł i aftowego zapalenia błony śluzowej, a także w dolegliwościach bólowych gardła towarzyszących przeziębieniom, zapaleniu gardła i krtani. Może być stosowany u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 roku życia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, angina, antybiotykoterapia, ból gardła, chlorek benzoksoniowy, chlorowodorek lidokainy, infekcja gardła, infekcja jamy ustnej, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie błony śluzowej, terapia przeciwbakteryjna, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków - Leksykon leków
Działania niepożądane – ProHance 279,3 mg/ml
ProHance (gadoteridol), gadolinowy środek kontrastowy stosowany w rezonansie magnetycznym, wykazuje profil działań niepożądanych o niskiej częstości występowania, nie przekraczającej 2%. Działania niepożądane obejmują reakcje rzekomo-anafilaktyczne i anafilaktyczne, lęk, objawy neurologiczne (ból głowy, parestezje, zawroty głowy, drgawki, utrata przytomności), zaburzenia sercowo-naczyniowe (niemiarowość węzłowa, zatrzymanie czynności serca), oddechowe (kurcz krtani, duszność, bezdech), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), skórne (świąd, wysypka, obrzęk twarzy) oraz reakcje w miejscu podania (ból, osłabienie). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje wazowagalne, które mogą prowadzić do omdlenia, oraz na ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek. Wystąpiły także pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF), głównie u pacjentów jednocześnie leczonych innymi gadolinowymi środkami kontrastowymi.
bezdech, bradykardia, chelat gadolinu, drgawki, duszność, gadoteridol, kurcz krtani, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niedociśnienie, niemiarowość węzłowa, obrzęk języka, obrzęk płuc, obrzęk twarzy, omdlenie wazowagalne, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, szum w uszach, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenie smaku, zapalenie dziąseł, zapalenie śluzówki nosa, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Niski poziom białych krwinek – Objawy
Leukopenia definiowana jest jako liczba białych krwinek poniżej 4000 komórek/μl, z istotnym znaczeniem spadku liczby neutrofili, zwłaszcza gdy bezwzględna liczba neutrofili (ANC) spada poniżej 0,5 x 10⁹/L, co znacząco zwiększa ryzyko infekcji. Stan ten może mieć charakter ostry lub przewlekły i jest często bezobjawowy do momentu rozwoju infekcji. Typowe objawy infekcji u pacjentów z leukopenią to gorączka >38°C, dreszcze, przewlekłe lub nawracające infekcje oraz objawy miejscowe zależne od lokalizacji zakażenia (np. kaszel, ból przy oddawaniu moczu, owrzodzenia jamy ustnej, wysypki skórne). Ciężka neutropenia może charakteryzować się brakiem ropy w miejscu infekcji, co odróżnia ją od zakażeń u osób z prawidłową liczbą leukocytów.
anemia aplastyczna, badanie krwi, bezwzględna liczba neutrofili, białaczka, białaczka włochatokomórkowa, białe krwinki, chłoniak, gorączka, hipersplenizm, infekcja oportunistyczna, kortykosteroidy, leukafereza, leukopenia, morfologia krwi, neutrofile, niedobór kwasu foliowego, niedobór witaminy B12, ostra białaczka szpikowa, owrzodzenie jamy ustnej, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep szpiku kostnego, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie zatok, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Rumianek – Wskazania do stosowania
Rumianek (Matricaria recutita L.) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym o udokumentowanych właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych, spazmolitycznych oraz łagodzących podrażnienia. W gastroenterologii znajduje zastosowanie w łagodnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, takich jak wzdęcia i skurcze o niewielkim nasileniu, m.in. w preparacie Gastrosan fix zawierającym 1,00 g kwiatu rumianku, 0,66 g korzenia prawoślazu oraz 0,34 g liścia mięty pieprzowej na saszetkę. W stomatologii rumianek jest wykorzystywany w leczeniu stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, w tym zapalenia dziąseł i powierzchniowego zapalenia przyzębia, np. w preparacie Dentosept (wyciąg z koszyczka rumianku i innych ziół) oraz w Dentinox N (15% nalewka z rumianku, 0,34% lidokaina), stosowanym w łagodzeniu dolegliwości związanych z wyrzynaniem się zębów mlecznych.
bezsenność, czyrak, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie nasenne, działanie przeciwzapalne, działanie uspokajające, krwawienie dziąseł, menopauza, nadwrażliwość, nalewka rumiankowa, napięcie nerwowe, narządy płciowe żeńskie, oparzenie słoneczne, parodontoza, pobudliwość nerwowa, podrażnienie dziąseł, podrażnienie skóry, przeziębienie, rana powierzchniowa, skurcze przewodu pokarmowego, stan zapalny, wyrzynanie zębów mlecznych, wzdęcia, zaburzenia snu, zaburzenia trawienia, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej i gardła, zapalenie języka, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie przyzębia, zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Septolete ultra o smaku eukaliptusowym 3 mg + 1 mg
Lek Septolete ultra o smaku eukaliptusowym w formie twardych pastylek zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego na pastylkę, co zapewnia potrójne działanie terapeutyczne: przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz antyseptyczne. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6. roku życia, z uwagi na formę farmaceutyczną i skład substancji czynnych. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu podrażnień gardła, jamy ustnej i dziąseł, a także w zapaleniu dziąseł i gardła, łagodząc objawy takie jak ból, obrzęk, zaczerwienienie oraz dyskomfort. Pastylki mają średnicę 18,0-19,0 mm i grubość 7,0-8,0 mm, zawierają również 2471,285 mg izomaltu (E 953), co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
błona śluzowa jamy ustnej, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, compliance terapeutyczny, dysfagia, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, infekcja górnych dróg oddechowych, leczenie kompleksowe, podrażnienie dziąseł, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, postać farmaceutyczna, stan zapalny, substancja czynna, zabieg stomatologiczny, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowca chińskiego – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek cynamonowca chińskiego (Cinnamomi cassiae aetheroleum) jest składnikiem preparatu Argol Essenza Balsamica w stężeniu 0,465 g/100 g. Preparat dostępny jest w dwóch formach farmaceutycznych: płyn w butelce ze szkła brunatnego (50-200 ml) z kroplomierzem, stosowany doustnie, na skórę, do inhalacji i płukania jamy ustnej, oraz płyn w butelce ze szkła bezbarwnego (8-18 ml) z pompką rozpylającą, przeznaczony do stosowania doustnego, w jamie ustnej i na skórę. Preparat jest wskazany dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia, z przeciwwskazaniem dla dzieci młodszych. Dawkowanie doustne obejmuje 10-15 kropli do 3 razy dziennie w objawach przeziębienia, grypy oraz zaburzeniach trawienia. Inhalacje parowe wykonuje się z 2,5-5 ml preparatu na filiżankę gorącej wody, do 3 razy dziennie. W jamie ustnej stosuje się płukanki z 2,5 ml preparatu do 3 razy dziennie lub spryskiwanie gardła 1-2 rozpyleniami do 3 razy dziennie. Aplikacja miejscowa na skórę obejmuje stosowanie kilku kropli lub do ½ łyżki stołowej preparatu w zależności od wskazania (np. bóle mięśniowo-stawowe, świąd po ukąszeniach, bóle migrenowe).
afta, ból gardła, ból głowy migrenowy, ból stawowo-mięśniowy, choroba wątroby, chrypka, Cinnamomi cassiae aetheroleum, dolegliwość reumatyczna, etanol, inhalacja parowa, interakcja lekowa, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, olejek cynamonowca chińskiego, olejek eteryczny, owrzodzenie błony śluzowej, podrażnienie strun głosowych, przeziębienie i grypa, świąd i podrażnienie skóry, ukąszenie owada, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie trawienia, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neotigason 25 mg
Acytretyna, stosowana w dawkach 10 mg i 25 mg, wywołuje działania niepożądane u większości pacjentów, które zazwyczaj ustępują po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu terapii. Charakterystyczne jest początkowe paradoksalne pogorszenie objawów łuszczycy. Najczęściej obserwuje się objawy hiperwitaminozy A, takie jak suchość ust, którą można łagodzić stosowaniem tłustych maści. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych należą suchość błon śluzowych (oczu, nosa, jamy ustnej), bóle głowy, zapalenie skóry, zaburzenia lipidowe (wzrost trójglicerydów i cholesterolu), a także obrzęki obwodowe i nieprawidłowości enzymów wątrobowych.
acytretyna, dysfonia, fotowrażliwość, hiperostoza kręgosłupa, hiperwitaminoza A, kandydoza pochwy, kseroftalmia, łuszczenie skóry, łuszczyca, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, przedwczesne zarastanie nasad kości, ślepota nocna, tolerancja glukozy, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienia pozaszkieletowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – INALDIN Gardło 3 mg
INALDIN Gardło to lek w postaci tabletek do ssania zawierających 3 mg chlorowodorku benzydaminy (odpowiadającego 2,68 mg benzydaminy), stosowany miejscowo w objawowym leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak zapalenie gardła, migdałków, błony śluzowej jamy ustnej i dziąseł oraz podrażnienia po zabiegach stomatologicznych czy intubacji. Benzydamina, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, co przekłada się na redukcję bólu, zaczerwienienia i obrzęku. Tabletki o średnicy około 13 mm, zielonej marmurkowej powierzchni i miętowym zapachu zapewniają przedłużony kontakt substancji czynnej z miejscem zapalenia, zwiększając skuteczność terapii.
antybiotykoterapia, aspartam, benzydamina, ból gardła, chlorowodorek benzydaminy, fenyloketonuria, gingivitis, infekcja bakteryjna, intubacja, niesteroidowy lek przeciwzapalny, stan zapalny jamy ustnej i gardła, stomatitis, tabletka do ssania, zabieg stomatologiczny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie migdałków - Leksykon leków
Działania niepożądane – Endovelle 2 mg
Endovelle (dienogest 2 mg) wykazuje profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w początkowych miesiącach terapii i ulegają złagodzeniu z czasem. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (9,0%), dyskomfort piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%). Zmiany w profilu krwawień menstruacyjnych są powszechne, z obserwowanym wzrostem odsetka pacjentek z brakiem miesiączki z 1,7% w pierwszym 90-dniowym okresie do 28,2% w czwartym okresie referencyjnym, a jednoczesnym spadkiem częstości przedłużonych krwawień z 38,3% do 4,0%. Zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, nerwowość, utrata libido, lęk czy depresja, występują rzadziej, jednak wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentek z historią zaburzeń psychicznych.
biegunka, BMD odcinka lędźwiowego, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, brak miesiączki, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, hirsutyzm, kandydoza pochwy, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, krwawienie menstruacyjne, kurcz mięśni, łamliwość paznokci, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienie, nudności, obniżony nastrój, przedłużone krwawienie, rzadkie krwawienie, stwardnienie piersi, suche oko, szumy uszne, torbiel jajnika, trądzik, uderzenia gorąca, utrata libido, wzmożona potliwość, zaburzenie pigmentacji, zakażenie dróg moczowych, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie dziąseł, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Olejek tymianku pospolitego – Wskazania do stosowania
Olejek tymianku pospolitego (Thymi aetheroleum) w stężeniu 0,240 g/100 g jest głównym składnikiem preparatu Argol Essenza Balsamica, który zawiera także mentol oraz olejki eteryczne z melisy, cynamonowca, goździkowy, cytrynowy, muszkatołowca, kolendry i mięty. Preparat wykazuje wielokierunkowe działanie terapeutyczne, szczególnie w chorobach górnych dróg oddechowych, gdzie stosowany jest do inhalacji parowych, płukań jamy ustnej i gardła oraz miejscowo w formie sprayu. Olejek tymianku wykazuje właściwości mukolityczne, przeciwzapalne, antyseptyczne i łagodzące, ułatwiając odkrztuszanie, rozrzedzanie śluzu oraz łagodzenie stanów zapalnych i bólu gardła. Preparat jest również stosowany doustnie jako środek wspomagający leczenie przeziębień i grypy oraz miejscowo do nacierania w celu zmniejszenia objawów nieżytu górnych dróg oddechowych i poprawy komfortu pacjenta.
afta, ból gardła, ból stawowo-mięśniowy, chrypka, dolegliwość reumatyczna, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, grypa, inhalacja parowa, migrena, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, odkrztuszanie wydzieliny, olejek tymianku, olejek tymianku pospolitego, owrzodzenie błony śluzowej, płyn doustny, podrażnienie strun głosowych, przeziębienie, rozrzedzanie śluzu, stan zapalny gardła, świąd, ukrwienie skóry, zaburzenie trawienia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elmex 12,5 mg fluoru/g
Żel Elmex zawiera 12,5 mg fluoru na gram, w postaci aminofluorków (Olaflur i Dectaflur) oraz fluorku sodu, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych głównie miejscowych, dotyczących błony śluzowej jamy ustnej. Działania te obejmują bardzo rzadkie przypadki (<1/10 000) złuszczania nabłonka, powierzchownych nadżerek oraz owrzodzeń jamy ustnej. Częstość występowania podrażnień błony śluzowej, takich jak zapalenie, zaczerwienienie, pieczenie, zdrętwienie, obrzęk, świąd, zmiany smaku czy suchość, jest nieznana. Ponadto, mogą wystąpić nudności i wymioty, najczęściej po przypadkowym połknięciu preparatu. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się reakcje nadwrażliwości o charakterze alergicznym, które mogą mieć przebieg miejscowy lub ogólnoustrojowy.
aminofluorek, działanie niepożądane, fluorek sodu, nadwrażliwość, nadżerka błony śluzowej, nudności i wymioty, obrzęk jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, pieczenie w jamie ustnej, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, stan zapalny, suchość jamy ustnej, świąd jamy ustnej, zaburzenia smaku, zaburzenie odżywiania, zaczerwienienie błony śluzowej, zakażenie miejscowe, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zdrętwienie jamy ustnej, złuszczanie błony śluzowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Lek Tantum Verde w postaci pastylek twardych o smaku miodowo-pomarańczowym zawiera 3 mg benzydaminy chlorowodorku (odpowiadające 2,68 mg benzydaminy) i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia. Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz miejscowo znieczulające, co czyni go skutecznym w łagodzeniu objawów stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak ból, zaczerwienienie oraz obrzęk. Pastylki charakteryzują się dwuwklęsłym, żółto-pomarańczowym wyglądem i przyjemnym smakiem, co ułatwia ich stosowanie, zwłaszcza u pacjentów z dolegliwościami bólowymi utrudniającymi połykanie.
angina, benzydaminy chlorowodorek, dolegliwość bólowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, obrzęk, stan zapalny jamy ustnej i gardła, zaczerwienienie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie krtani, znieczulenie miejscowe - Leksykon chorób i schorzeń
Suchość w ustach – Diagnostyka i diagnoza
Xerostomia, czyli subiektywne uczucie suchości jamy ustnej, może wynikać z hiposaliwacji (wydzielanie śliny <0,1 ml/min w stanie niestymulowanym lub <0,7 ml/min po stymulacji), zmian w składzie śliny lub innych przyczyn. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad lekarski, badanie fizykalne jamy ustnej (ocena błony śluzowej, języka, gruczołów ślinowych), pomiar szybkości wydzielania śliny (sjalometria), a w razie potrzeby badania dodatkowe, takie jak badania krwi (w kierunku chorób autoimmunologicznych, cukrzycy, HIV), obrazowe (USG, TK, MRI), scyntygrafia, sjalografia oraz biopsja gruczołów ślinowych z oceną focus score (≥1/4 mm² wskazuje na zespół Sjögrena). Kwestionariusze takie jak Foxa, Xerostomia Inventory czy Clinical Oral Dryness Score (CODS) służą do oceny nasilenia objawów. Kluczowe jest różnicowanie przyczyn, w tym ponad 400 leków (np. przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe, moczopędne), chorób ogólnoustrojowych (zespół Sjögrena, cukrzyca, niedoczynność tarczycy), radioterapii, chemioterapii, uszkodzeń nerwów, odwodnienia oraz czynników stylu życia (palenie, alkohol, oddychanie przez usta). Nieleczona xerostomia prowadzi do powikłań takich jak próchnica, zapalenie dziąseł, kandydoza, zaburzenia mowy i połykania oraz halitoza.
biopsja gruczołów ślinowych, cewimelin, choroba przyzębia, gruczoł ślinowy, halitoza, hiposaliwacja, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, niestymulowany przepływ śliny, pilokarpina, próchnica zębów, radioterapia głowy i szyi, scyntygrafia, sialagog, substytut śliny, suchość jamy ustnej, sztuczna ślina, xerostomia, Xerostomia Inventory, zapalenie dziąseł, zespół Sjögrena - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu 3 mg + 1 mg
Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu to produkt leczniczy w formie twardych pastylek zawierających 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego. Lek wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i antyseptyczne, co czyni go skutecznym w leczeniu podrażnień i stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz dziąseł, w tym gingivitis i pharyngitis. Preparat jest wskazany dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Pastylki mają średnicę 18,0-19,0 mm, grubość 7,0-8,0 mm, smak cytryny i czarnego bzu, co poprawia komfort stosowania, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych.
benzoesan sodu, błona śluzowa jamy ustnej, butylohydroksyanizol, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, drobnoustroje, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, izomalt, nadwrażliwość, podrażnienie dziąseł, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, stan zapalny, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon chorób i schorzeń
Szkorbut – Leczenie
Szkorbut jest chorobą wynikającą z niedoboru witaminy C, kluczowej dla syntezy kolagenu i prawidłowego funkcjonowania organizmu. Leczenie opiera się na szybkim uzupełnieniu niedoboru witaminy C, głównie poprzez suplementację oraz dietę bogatą w świeże owoce i warzywa. Dla dorosłych zalecane dawki początkowe wynoszą 1000-2000 mg/dobę przez 2-3 dni, następnie 500 mg/dobę przez tydzień i 100 mg/dobę przez 1-3 miesiące. U dzieci stosuje się dawki 100-300 mg/dobę, dostosowane do wieku i nasilenia objawów. Witamina C może być podawana doustnie, dożylnie (np. preparat Ascor 200 mg/dobę dożylnie przez maksymalnie 7 dni) lub domięśniowo, w zależności od stanu pacjenta. Poprawa kliniczna następuje zwykle w ciągu 24-72 godzin, a pełne wyleczenie osiąga się w ciągu 2-3 tygodni, choć niektóre objawy mogą ustępować do 3 miesięcy.
anoreksja, dializa, krwawienie okołomieszkowe, krwawienie podskórne, krwawienie z dziąseł, kwas askorbinowy, leczenie stomatologiczne, letarg, nawrót choroby, niedobór witaminy C, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, powikłania, splątanie, suplementacja witaminy C, suplementacja żelaza, synteza kolagenu, szkorbut, transfuzja krwi, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie odżywiania, zaburzenie poznawcze, zaburzenie wchłaniania, zapalenie dziąseł, zespół interdyscyplinarny, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawki aorty – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba zastawki aorty, choć częściowo uwarunkowana genetycznie i związana z procesem starzenia, może być profilaktycznie modyfikowana poprzez kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Kluczowe działania obejmują utrzymanie prawidłowego ciśnienia tętniczego, poziomu cholesterolu LDL, glukozy oraz lipoproteiny(a), co zmniejsza ryzyko kalcyfikacji i degeneracji zastawki. Profilaktyka infekcyjnego zapalenia wsierdzia wymaga dbałości o higienę jamy ustnej oraz indywidualnego rozważenia antybiotykoterapii u pacjentów wysokiego ryzyka (amoksycylina 3 g p.o. 1 h przed zabiegiem lub klindamycyna 600 mg p.o. u osób z alergią na penicyliny). Wczesne leczenie paciorkowcowych infekcji gardła i długoterminowa antybiotykoterapia profilaktyczna u chorych po przebytym gorączce reumatycznej są niezbędne dla zapobiegania uszkodzeniom zastawki.
aktywność fizyczna, antybiotykoterapia, antybiotykoterapia profilaktyczna, beta-bloker, choroba zastawki aorty, cukrzyca, diuretyk, echokardiografia, gorączka reumatyczna, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kalcyfikacja zastawki aorty, lek obniżający cholesterol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lipoproteina a, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedomykalność zastawki aorty, paciorkowcowe zapalenie gardła, proteza zastawkowa, statyna, stenoza aorty, wapniejąca choroba zastawki aorty, wrodzona wada serca, zapalenie dziąseł - Leksykon substancji czynnych
Rumianek pospolity – Wskazania do stosowania
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) jest rośliną leczniczą o szerokim spektrum działania przeciwzapalnego, rozkurczowego i łagodzącego, wykorzystywaną w dermatologii, gastroenterologii, pediatrii oraz medycynie sportowej. W dermatologii stosuje się go w łagodnych stanach zapalnych skóry, oparzeniach słonecznych, powierzchownych ranach i podrażnieniach okolic odbytu oraz narządów płciowych. W leczeniu błon śluzowych jamy ustnej i gardła preparaty takie jak Azulan i Koszyczek Rumianku są wskazane w stanach zapalnych jamy ustnej, gardła i dziąseł oraz niewielkich owrzodzeniach. W gastroenterologii rumianek działa rozkurczowo, wiatropędnie i przeciwzapalnie, stosowany jest w stanach skurczowych przewodu pokarmowego, wzdęciach i łagodnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych. Preparaty dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, m.in. Azulan (płyn doustny, do jamy ustnej i na skórę), Koszyczek Rumianku (zioła do zaparzania), Camilia (roztwór doustny), Sedalia (syrop) oraz Traumeel S (maść, żel). Camilia jest dedykowana do łagodzenia bolesnego ząbkowania u niemowląt, a Sedalia do wspomagania leczenia stanów niepokoju i zaburzeń snu u dzieci powyżej 1. roku życia i młodzieży.
ból mięśni, choroba wątroby, czyrak, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie przeciwzapalne, kwiat rumianku, oparzenie słoneczne, owrzodzenie błony śluzowej, padaczka, podrażnienie skóry, rana powierzchowna, rumianek pospolity, skręcenie stawu, skurcz przewodu pokarmowego, środek wiatropędny, stan niepokoju, stan zapalny skóry, substancja biologicznie czynna, uzależnienie od alkoholu, wzdęcie, ząbkowanie, zaburzenie snu, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przewodu pokarmowego