podanie donosowe
Podanie donosowe (ang. intranasal administration) to metoda aplikacji leków przez błonę śluzową nosa. Jest to nieinwazyjna droga podania, która umożliwia szybkie wchłanianie substancji leczniczych bezpośrednio do krwiobiegu, z pominięciem przewodu pokarmowego i metabolizmu wątrobowego pierwszego przejścia.
Ta droga podania jest szczególnie korzystna w przypadku leków wymagających szybkiego działania, takich jak preparaty przeciwbólowe, przeciwmigrenowe czy niektóre leki psychiatryczne. Ponadto podanie donosowe wykorzystywane jest w anestezjologii (np. ketamina), w terapii nagłych stanów (np. nalokson w przedawkowaniu opioidów) oraz w leczeniu chorób miejscowych nosa i zatok.
Zaletami podania donosowego są: duża powierzchnia wchłaniania, bogate unaczynienie błony śluzowej, możliwość osiągnięcia wysokiego stężenia leku w ośrodkowym układzie nerwowym dzięki bezpośredniemu transportowi przez struktury węchowe oraz dobra biodostępność wielu substancji. Ograniczeniami mogą być: miejscowe podrażnienie błony śluzowej, zmienność wchłaniania w przypadku chorób nosa oraz ograniczona objętość podawanego preparatu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową
Tafen Nasal to aerozol do nosa w postaci białej, jednorodnej zawiesiny zawierającej budezonid w dawce 50 μg na dawkę donosową. Preparat jest przeznaczony do stosowania donosowego i pakowany w butelki z ciemnego szkła z pompką dozującą, każda zawierająca 200 dawek. Substancje pomocnicze obejmują m.in. konserwanty parahydroksybenzoesanu metylu (50 μg/dawka) i propylu (10 μg/dawka), glikol propylenowy (5 mg/dawka), celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetylocelulozę sodową, disodu edetynian, polisorbat 80, symetykon, sacharozę oraz kwas solny do regulacji pH. Preparat nie wykazuje znanych niezgodności farmaceutycznych i jest gotowy do użycia bez dodatkowych czynności przygotowawczych.
aerozol do nosa, budezonid, celuloza mikrokrystaliczna, disodu edetynian, glikol propylenowy, karboksymetyloceluloza, konserwant, niezgodność farmaceutyczna, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, podanie donosowe, polisorbat, substancja przeciwpieniąca, symetykon, współrozpuszczalnik, zawiesina, związek chelatujący - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulfarinol (50 mg + 1 mg)/ml
Preparat Sulfarinol w postaci kropli do nosa zawiera sulfatiazol (50 mg/ml) oraz azotan nafazoliny (1 mg/ml) i może wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. W populacji pediatrycznej, zwłaszcza u dzieci poniżej 12 roku życia uczulonych na sulfonamidy, często obserwuje się reakcje uczuleniowe, mimo przeciwwskazań. Miejscowe objawy obejmują kichanie, kłujący ból nosa, pieczenie, zwiększone wydzielanie z nosa oraz stany uczuleniowe. Ogólnoustrojowe działania niepożądane, głównie związane z azotanem nafazoliny, to wzrost ciśnienia tętniczego, nudności, bóle i zawroty głowy, kołatanie serca, senność, ospałość oraz zwolnienie czynności serca. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie u dzieci poniżej 3 roku życia, gdzie ryzyko systemowego wchłaniania i toksyczności jest wysokie.
azotan nafazoliny, błona śluzowa, błona śluzowa nosa, ciśnienie tętnicze, działanie ogólnoustrojowe, obkurczenie naczyń, ośrodkowy układ nerwowy, personel medyczny, podanie donosowe, podrażnienie miejscowe, przewód pokarmowy, reakcja skórno-śluzówkowa, reakcja uczuleniowa, reakcja zagrażająca życiu, stan uczuleniowy, Sulfarinol, sulfatiazol, sulfonamid, układ sercowo-naczyniowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Astepro 1,5 mg/ml
Astepro zawiera azelastynę chlorowodorek w stężeniu 1,5 mg/ml, gdzie pojedyncze naciśnięcie dozownika (0,14 ml) uwalnia 0,21 mg substancji czynnej (0,19 mg azelastyny). Dawkowanie u dorosłych i młodzieży (≥12 lat) wynosi standardowo 2 dawki do każdego otworu nosowego raz dziennie, z możliwością zwiększenia do 2 dawek dwa razy dziennie w przypadku nasilonych objawów, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 8 dawek. U dzieci w wieku 6-11 lat zaleca się 1 dawkę do każdego otworu nosowego dwa razy dziennie, z ograniczeniem stosowania do 4 tygodni ze względu na brak danych dotyczących dłuższego stosowania. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest niewskazane z powodu braku danych o bezpieczeństwie i skuteczności.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie kliniczne, bezpieczeństwo i skuteczność leku, błona śluzowa nosa, czynniki uczulające, dawka dobowa, działania niepożądane, efekt terapeutyczny, narażenie na alergeny, nasilenie objawów alergicznych, objawy alergiczne, podanie donosowe, pompka dozująca, roztwór leku, substancja czynna, technika aplikacji leku, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrovent 0,25 mg/ml
Bromek ipratropiowy wykazuje szeroki profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, z zastosowaniem dróg podania wziewnej, doustnej i dożylnej. Wartości LD50 po podaniu wziewnym u samców świnek morskich wynosiły 199 mg/kg, natomiast u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy dawkach do 0,05 mg/kg (4-godzinna ekspozycja) lub 160 rozpyleniach po 0,02 mg/rozpylenie. Doustne LD50 wynosiły 1585 mg/kg u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, a dożylne odpowiednio 13,6 mg/kg, 15,8 mg/kg i około 18,2 mg/kg u psów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia, skurcze i tachykardię, zgodne z działaniem antagonistycznym wobec receptorów muskarynowych. W badaniach przewlekłych NOAEL dla podania wziewnego wynosiły 0,38 mg/kg/dobę u szczurów, 0,18 mg/kg/dobę u psów oraz 0,8 mg/kg/dobę u małp Rhesus, bez histopatologicznych zmian w układzie oddechowym i innych narządach. Badania donosowe u psów potwierdziły brak toksyczności przy dawkach >0,20 mg/kg/dobę, a profil toksykologiczny był podobny dla preparatów z HFA i CFC.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy, dawka śmiertelna, duszność, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, LD50, NOAEL, podanie donosowe, potencjał genotoksyczny, poziom bez obserwowanego działania niepożądanego, poziom dawkowania, proszek do inhalacji, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, roztwór do nebulizacji, ryzyko onkogenne, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szpik kostny, tachykardia, test Amesa, test cytogenetyczny, test mikrojądrowy, toksyczność dla zarodka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oskrzelowo-płucny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Polyvaccinum mite to nieswoista szczepionka bakteryjna w postaci kropli do nosa, zawierająca inaktywowane szczepy bakterii odpowiedzialnych za zakażenia górnych dróg oddechowych. W 1 ml preparatu znajduje się m.in. 50 mln komórek Staphylococcus aureus i Staphylococcus epidermidis, 10 mln komórek Streptococcus salivarius, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Klebsiella pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, 20 mln komórek Escherichia coli oraz Corynebacterium pseudodiphtheriticum. Charakterystyka produktu leczniczego nie wskazuje na występowanie objawów przedawkowania, co świadczy o korzystnym profilu bezpieczeństwa preparatu.
bakteria chorobotwórcza, charakterystyka produktu leczniczego, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, inaktywowany szczep bakterii, Klebsiella pneumoniae, krople do nosa, Moraxella catarrhalis, nieswoista szczepionka bakteryjna, objaw niepożądany, podanie donosowe, Polyvaccinum mite, profil bezpieczeństwa, schemat dawkowania, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Betadrin WZF (1 mg + 0,33 mg)/ml
Betadrin WZF to krople do nosa zawierające difenhydraminy chlorowodorek (1 mg/ml) oraz nafazoliny azotan (0,33 mg/ml). Nafazolina wykazuje szybki początek działania miejscowego już po 5 minutach od aplikacji oraz długotrwały efekt utrzymujący się od 6 do 8 godzin, co umożliwia rzadsze dawkowanie. Wchłanianie systemowe nafazoliny jest możliwe, lecz u dorosłych pacjentów po standardowym podaniu donosowym jest mało prawdopodobne. Difenhydramina również może ulegać absorpcji przez błonę śluzową nosa, jednak ryzyko ogólnoustrojowych działań antyhistaminowych jest bardzo niskie, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania preparatu.
absorpcja systemowa, Betadrin WZF, błona śluzowa nosa, difenhydramina, difenhydraminy chlorowodorek, działanie antyhistaminowe, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, efekt farmakologiczny, krople do nosa, nafazolina, nafazoliny azotan, parametr farmakokinetyczny, podanie donosowe, profil farmakokinetyczny, przekrwienie błony śluzowej nosa, wchłanianie do krążenia ogólnego - Leksykon substancji czynnych
Mepiramina – Dawkowanie i sposób podawania
Mepiramina maleinian, stosowana w aerozolach donosowych (np. Envil katar, Sinumedin), jest wskazana do objawowego leczenia nieżytu nosa u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 lat. Preparaty zawierają 1,5 mg mepiraminy maleinianu i 2,5 mg fenylefryny chlorowodorku w 1 ml roztworu, a pojedyncza dawka rozpylona dostarcza 0,15 mg mepiraminy i 0,25 mg fenylefryny. Zalecane dawkowanie to 2 dawki do każdego przewodu nosowego co 4-6 godzin, nie przekraczając 5 aplikacji na dobę, co odpowiada maksymalnej dobowej dawce 3,00 mg mepiraminy. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest przeciwwskazane. Maksymalny czas terapii wynosi 3 dni, co ma na celu ograniczenie ryzyka działań niepożądanych i nadużywania leku.
aerozol do nosa, aerozol donosowy, aplikacja aerozolu, chlorowodorek fenylefryny, czas terapii, częstotliwość stosowania, dawka dobowa, dawka jednorazowa, działanie niepożądane, Envil katar, fenylefryny chlorowodorek, mepiraminy maleinian, nadużywanie leku, nieżyt nosa, objawowy nieżyt nosa, podanie donosowe, roztwór, Sinumedin, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Efrinol 1% 10 mg/g
Produkt leczniczy Efrinol 1% zawiera efedryny chlorowodorek w stężeniu 10 mg/g (1%) w formie kropli do nosa, gdzie jedna kropla dostarcza 0,5 mg substancji czynnej. Zalecane dawkowanie to 1-3 krople do każdego otworu nosowego, stosowane 2-5 razy na dobę, co przekłada się na minimalną dawkę dobową 1 mg (2 krople) oraz maksymalną 15 mg efedryny chlorowodorku (30 kropli). Produkt przeznaczony jest wyłącznie do stosowania donosowego, a maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 5 dni, aby uniknąć ryzyka polekowego zapalenia błony śluzowej nosa oraz tachyfilaksji.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Polcrom 2% 20 mg/ml
POLCROM 2% to aerozol donosowy zawierający 20 mg/ml sodu kromoglikanu, z pojedynczą dawką dostarczającą 2,8 mg substancji czynnej bezpośrednio do jamy nosowej. Preparat zawiera również 0,1 mg/ml chlorku benzalkoniowego jako konserwant, co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik. Formuła leku obejmuje substancje pomocnicze takie jak sorbitol, disodu fosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan jednowodny, disodu edetynian, sodu chlorek, polisorbat 80 oraz wodę oczyszczoną, które stabilizują roztwór i regulują jego właściwości fizykochemiczne. Lek jest przeznaczony wyłącznie do podania donosowego za pomocą pompki dozującej, co umożliwia precyzyjne i skuteczne dostarczenie substancji czynnej.
- Leksykon substancji czynnych
Luffa – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Euphorbium S zawiera Luffa operculata w rozcieńczeniu D4 jako jedną z pięciu substancji czynnych, podawany jest w formie bezzapachowego aerozolu do nosa. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zaleca się 1-2 dawki do każdego otworu nosowego, 3-5 razy dziennie, maksymalnie do 20 dawek na dobę; u dzieci 6-12 lat 1-2 dawki, 3-4 razy dziennie, maksymalnie 16 dawek; u dzieci 2-6 lat dawkowanie wymaga indywidualnej oceny lekarza, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 2 roku życia. Podczas wywiadu medycznego konieczne jest dokładne ustalenie wieku pacjenta oraz poinstruowanie go o prawidłowej aplikacji i konieczności nieprzekraczania zalecanej dawki.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bactroban 20 mg/g
Bactroban w postaci maści do nosa o stężeniu 20 mg/g zawiera mupirocynę wapniową i jest stosowany miejscowo w leczeniu nosicielstwa bakterii w przedsionku nosa u dzieci, dorosłych oraz osób w podeszłym wieku. Zalecane dawkowanie to aplikacja około 30 mg (wielkość główki zapałki) do każdego nozdrza dwa razy na dobę (co 12 godzin) przez minimum 5 dni, maksymalnie do 10 dni. Preparat jest przeciwwskazany u noworodków i niemowląt. Po aplikacji maści należy kilkakrotnie zacisnąć skrzydełka nosa, aby zapewnić równomierne rozprowadzenie leku na błonie śluzowej przedsionka nosa. Nosicielstwo bakterii zwykle ustępuje po 3-5 dniach terapii, a brak poprawy wymaga ponownej oceny diagnostycznej. Maksymalny czas stosowania to 10 dni, dłuższe stosowanie nie jest zalecane.
- Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec zapalenia płuc – Przeciwwskazania stosowania
Streptococcus pneumoniae, jako składnik nieswoistych szczepionek bakteryjnych z serii Polyvaccinum (submite, mite, forte), wymaga precyzyjnej kwalifikacji pacjentów ze względu na liczne przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki preparatu oraz wcześniejsze reakcje alergiczne po szczepionkach zawierających ten antygen. Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane w przebiegu aktywnych chorób zakaźnych, ostrych stanów zapalnych (z wyjątkiem Polyvaccinum mite, gdzie nie wymieniono przeciwwskazania), niewydolności krążenia, chorób nerek i wątroby, a także u pacjentów z chorobami układowymi i rozrostowymi układu krwiotwórczego (szczególnie w przypadku Polyvaccinum mite). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące ciąży i laktacji (bezwzględne dla submite i forte, nie wymienione dla mite) oraz dzieci poniżej 2. roku życia (bezwzględne dla submite i forte, nie wymienione dla mite). Stosowanie immunosupresantów również stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko braku skuteczności i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
choroba nerek i wątroby, choroba rozrostowa układu krwiotwórczego, choroba układowa, choroba zakaźna, ciąża i laktacja, krople do nosa, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność krążenia, niewydolność serca, ostry stan zapalny, paciorkowiec zapalenia płuc, podanie donosowe, Polyvaccinum, postać farmaceutyczna, preparat immunosupresyjny, reakcja alergiczna, Streptococcus pneumoniae, szczepionka nieswoista, terapia immunosupresyjna, układ immunologiczny, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flixonase Nasule 400 mcg/dawkę donosową
Flixonase Nasule to donosowy preparat w postaci kropli zawiesiny, zawierający 400 μg mikronizowanego flutykazonu propionianu w pojedynczej dawce. Lek dostarczany jest w jednorazowych pojemnikach z LDPE, pakowanych w aluminiowe saszetki chroniące przed światłem i zanieczyszczeniami. Każdy pojemnik zawiera dawkę przeznaczoną do aplikacji do obu nozdrzy – po 6 kropli (200 μg flutykazonu) na każde. Substancje pomocnicze obejmują polisorbat 20, laurynian sorbitanu, bufor fosforanowy, chlorek sodu oraz wodę do wstrzykiwań, co zapewnia stabilność, izotoniczność i odpowiednie pH zawiesiny.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – OtriAllergy Control 50 mcg/dawkę
Flutykazon propionian (50 µg/dawkę) w aerozolu do nosa OtriAllergy Control wymaga ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u ciężarnych, a badania na zwierzętach wskazują na ryzyko wad rozwojowych płodu, takich jak rozszczep podniebienia i zahamowanie wzrostu, choć u ludzi ryzyko to jest oceniane jako bardzo niskie. Donosowa aplikacja minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową, co potencjalnie zwiększa bezpieczeństwo terapii. Stosowanie u ciężarnych jest zalecane jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, z koniecznością indywidualnej oceny i monitorowania ciąży. W przypadku karmiących piersią brak jest bezpośrednich badań, jednak dane zwierzęce sugerują możliwość przenikania flutykazonu do mleka, choć donosowa forma leku w zalecanych dawkach nie wykazuje mierzalnych stężeń w osoczu, co wskazuje na niskie ryzyko ekspozycji dziecka. Terapia u karmiących powinna być stosowana ostrożnie, po ocenie bilansu korzyści i ryzyka.
aerozol donosowy, badanie eksperymentalne, badanie kliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja dziecka, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazon propionian, kortykosteroid, model zwierzęcy, OtriAllergy Control, podanie donosowe, przenikanie flutykazonu, rozszczep podniebienia, stężenie flutykazonu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon substancji czynnych
Gronkowiec skórny – Dawkowanie i sposób podawania
Staphylococcus epidermidis stanowi istotny komponent nieswoistych szczepionek bakteryjnych Polyvaccinum, dostępnych w formie zawiesin do wstrzykiwań (Polyvaccinum submite, mite, forte) oraz kropli do nosa (Polyvaccinum mite). Zawartość bakterii w preparatach różni się istotnie: od 5 mln komórek/ml w submite, przez 50 mln komórek/ml w mite, do 500 mln komórek/ml w forte. Schemat dawkowania obejmuje sekwencyjne podawanie kolejnych preparatów co 3-5 dni, z dawkami dostosowanymi do wieku pacjenta (np. 1,0 ml submite dla dorosłych w pierwszych trzech wstrzyknięciach, a następnie stopniowe zwiększanie stężenia i objętości). Pełny cykl szczepień powtarza się dwukrotnie w roku przez minimum 2 lata. Krople donosowe stosuje się codziennie przez 6 tygodni, dwa razy w roku, z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od wieku i wrażliwości pacjenta.
antygen bakteryjny, charakterystyka produktu leczniczego, cykl szczepień, działanie niepożądane, gronkowiec skórny, interwencja farmakologiczna, krople do nosa, leczenie przeciwzapalne, mięsień naramienny, nadwrażliwość na składniki szczepionki, nieswoista szczepionka bakteryjna, podanie domięśniowe, podanie donosowe, podanie parenteralne, podanie podskórne, Polyvaccinum, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, staphylococcus epidermidis, wstrzyknięcie, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawiesina do wstrzykiwań, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Budezonid, stosowany w postaci zawiesiny do nebulizacji (0,5 mg/2 ml lub 1 mg/2 ml), jest bezpieczny w użyciu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, pod warunkiem zachowania odpowiedniej oceny korzyści i ryzyka. Dane z badań epidemiologicznych oraz monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu nie wykazały zwiększonego ryzyka działań niepożądanych u płodu lub noworodka. Kontrola astmy w ciąży jest kluczowa dla zdrowia matki i prawidłowego rozwoju płodu, a niekontrolowana astma stanowi większe zagrożenie niż stosowanie budezonidu. Decyzja o terapii powinna być indywidualnie dostosowana, zgodnie z zasadami farmakoterapii w okresie ciąży.
astma w ciąży, badanie epidemiologiczne prospektywne, badanie farmakokinetyczne, budezonid, budezonid inhalacyjny, budezonid wziewny, dawka terapeutyczna budezonidu, działanie niepożądane u płodu, ekspozycja dziecka karmionego piersią, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakoterapia w ciąży, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, leczenie podtrzymujące budezonidem, leczenie przeciwastmatyczne, limit oznaczalności, monitorowanie bezpieczeństwa, nebulizacja, podanie donosowe, podanie doodbytnicze, przenikanie do mleka, stężenie budezonidu w osoczu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Flixonase 50 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian, stosowany miejscowo w postaci aerozolu do nosa (Flixonase, 50 µg/dawkę), wykazuje minimalny potencjał wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jego działanie ogranicza się głównie do lokalnego efektu przeciwzapalnego w błonie śluzowej nosa, przy jednoczesnym niskim ryzyku ekspozycji ogólnoustrojowej. Brak jest dowodów na depresję ośrodkowego układu nerwowego, sedację czy zaburzenia koordynacji psychoruchowej, co potwierdza niskie prawdopodobieństwo upośledzenia funkcji poznawczych i motorycznych. Substancja pomocnicza, chlorek benzalkoniowy (0,02 mg/dawkę), nie wpływa na te parametry.
aerozol do nosa, alergiczny nieżyt nosa, błona śluzowa nosa, chlorek benzalkoniowy, działanie ogólnoustrojowe, efekt sedatywny, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka i farmakodynamika, flutykazonu propionian, funkcja poznawcza, glikokortykosteroid, koordynacja psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie donosowe, zaburzenie psychomotoryczne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Envil katar (1,5 mg + 2,5 mg)/ml
Envil katar to aerozol do nosa zawierający 1,5 mg mepiraminy maleinianu oraz 2,5 mg fenylefryny chlorowodorku na ml roztworu, gdzie pojedyncza dawka rozpylona dostarcza 0,15 mg mepiraminy i 0,25 mg fenylefryny. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 lat, z dawkowaniem 2 dawki do każdego przewodu nosowego co 4-6 godzin, maksymalnie 5 razy na dobę przez nie więcej niż 3 dni. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyko działań niepożądanych. Przekroczenie zalecanej dawki lub czasu stosowania może prowadzić do polekowego zapalenia błony śluzowej nosa i innych powikłań.
aerozol do nosa, błona śluzowa nosa, działanie niepożądane, fenylefryna, mepiraminy maleinian, otwór nosowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, podanie donosowe, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przewód nosowy, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dymol (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Lek Dymol zawiera azelastyny chlorowodorek (137 µg) oraz flutykazonu propionian (50 µg) na dawkę donosową i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tych substancji w ciąży są ograniczone, dlatego lek powinien być stosowany wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Konieczne jest indywidualne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając nasilenie objawów oraz dostępność alternatywnych terapii. Pacjentki planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.
aerozol do nosa, alternatywne metody leczenia, azelastyny chlorowodorek, chlorek benzalkoniowy, ciąża, działanie niepożądane, flutykazonu propionian, karmienie piersią, mleko kobiece, płód, podanie donosowe, profil bezpieczeństwa, ryzyko terapeutyczne, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fanipos Plus (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Fanipos Plus, zawierającego flutykazon propionian i azelastynę chlorowodorku, wykazały, że flutykazon, typowy glikokortykosteroid, wywołuje efekty toksykologiczne związane z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i kancerogenności flutykazonu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a długoterminowe testy na myszach i szczurach potwierdziły brak zwiększonego ryzyka nowotworów. Wpływ na rozwój płodu, w tym ryzyko rozszczepu podniebienia i opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, obserwowany u zwierząt, jest prawdopodobnie nieistotny klinicznie przy donosowym stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
aerozol donosowy, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, podanie donosowe, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Euphorbium S –
Euphorbium S to aerozol do nosa zawierający substancje czynne: Euphorbium D4, Pulsatilla pratensis D4, Luffa operculata D4, Hydrargyrum biiodatum D12 oraz Argentum nitricum D10. Preparat jest przeznaczony do stosowania donosowego, a dawkowanie zależy od wieku pacjenta. Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia powinni stosować 1-2 dawki do każdego otworu nosowego, 3-5 razy dziennie, natomiast dzieci w wieku 6-12 lat 1-2 dawki, 3-4 razy dziennie. Stosowanie u dzieci w wieku 2-6 lat wymaga konsultacji lekarskiej. Preparat jest bezbarwny, bezzapachowy, zawiera chlorek benzalkoniowy, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję.