Właściwości farmakokinetyczne
Olopatadyna

Właściwości farmakokinetyczne olopatadyny

Olopatadyna to substancja czynna stosowana w preparatach okulistycznych w postaci kropli do oczu oraz w aerozolach do nosa. Jej właściwości farmakokinetyczne zostały szczegółowo przebadane, zarówno po podaniu miejscowym, jak i doustnym. Poniżej przedstawiono kompleksową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych olopatadyny, uwzględniając wszystkie istotne aspekty jej wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji z organizmu.<sup data-drug="Oftahist" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Olopatadyna, podobnie jak inne miejscowo podawane produkty lecznicze, jest wchłaniany ogólnoustrojowo. Ogólnoustrojowe wchłanianie olopatadyny podawanej miejscowo jest jednak minimalne; stężenia występujące w osoczu mieszczą się w zakresie od poniżej granicy oznaczalności (1

Wchłanianie i dystrybucja

Olopatadyna, podobnie jak inne produkty lecznicze podawane miejscowo, podlega ogólnoustrojowemu wchłanianiu. Jednakże wchłanianie ogólnoustrojowe olopatadyny po podaniu miejscowym (okulistycznym) jest minimalne. Stężenia substancji w osoczu mieszczą się w zakresie od wartości poniżej granicy oznaczalności (mniej niż 0,5 ng/ml) do 1,3 ng/ml. Co istotne, stężenia te są od 50 do 200 razy niższe niż stężenia osiągane po podaniu dobrze tolerowanych dawek doustnych.<sup data-drug="Olopatadine UNIMED PHARMA" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Olopatadyna, podobnie jak inne miejscowo podawane produkty lecznicze, podlega ogólnoustrojowemu wchłanianiu. Ogólnoustrojowe wchłanianie olopatadyny podawanej miejscowo jest jednak minimalne; stężenia występujące w osoczu mieszczą się w zakresie od poniżej granicy oznaczalności (2

W przypadku podania donosowego, po wielokrotnym zastosowaniu 2 rozpyleń produktu Ryaltris (2400 mikrogramów olopatadyny i 100 mikrogramów mometazonu furoinianu) do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę u pacjentów z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, średnia maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) wynosiła 19,80 ± 7,01 ng/ml dla olopatadyny, a średnie pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUCtau) wynosiło 88,77 ± 23,87 ng*hr/ml. Mediana czasu do osiągnięcia maksymalnej ekspozycji po podaniu pojedynczej dawki wynosiła 1 godzinę dla olopatadyny.³

Badania wykazały, że olopatadyna wiąże się umiarkowanie z białkami surowicy ludzkiej na poziomie około 55% i jest to wiązanie niezależne od stężenia leku w zakresie od 0,1 do 1000 ng/ml. Olopatadyna wiąże się głównie z albuminami surowicy ludzkiej.⁴

Metabolizm

Olopatadyna nie ulega intensywnemu metabolizmowi w organizmie. W moczu wykryto obecność dwóch metabolitów występujących w małych stężeniach: mono-demetyloolopatadyny oraz N-tlenku olopatadyny. Badania in vitro wykazały, że olopatadyna nie hamuje reakcji metabolicznych z udziałem izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450. Wyniki te wskazują, że jest mało prawdopodobne, aby olopatadyna powodowała interakcje metaboliczne z innymi jednocześnie podawanymi substancjami czynnymi.⁵

Metabolizm wątrobowy ma mniejsze znaczenie dla eliminacji olopatadyny w porównaniu z wydalaniem nerkowym, co ma istotne implikacje kliniczne w kontekście modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.⁶

Eliminacja

Z badań farmakokinetycznych prowadzonych po podawaniu doustnym wynika, że okres półtrwania olopatadyny w osoczu wynosi w przybliżeniu 8 do 12 godzin. Eliminacja substancji odbywa się głównie poprzez wydzielanie nerkowe, gdzie około 60-70% dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej.⁷

Po podaniu donosowym okres półtrwania olopatadyny w osoczu u zdrowych ochotników wynosił około sześciu do siedmiu godzin.⁸

Należy zauważyć, że ponieważ olopatadyna wydala się przez nerki głównie w postaci niezmienionej, zaburzenie czynności nerek wpływa na farmakokinetykę olopatadyny. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (średni klirens kreatyniny 13,0 ml/min) obserwuje się 2,3-krotne zwiększenie stężeń maksymalnych w osoczu w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi.⁹

W przypadku podania doustnego dawki 10 mg pacjentom poddawanym hemodializie (nie wydalającym moczu), stężenia olopatadyny w osoczu były znacząco niższe w dniu wykonywania hemodializy niż w dniach, w których nie przeprowadzano tego zabiegu. Sugeruje to, że olopatadyna może być efektywnie usuwana z organizmu poprzez hemodializę.¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Badania porównujące farmakokinetykę olopatadyny podawanej doustnie w dawce 10 mg u młodych ochotników (średnia wieku 21 lat) i ochotników w wieku podeszłym (średnia wieku 74 lata) nie wykazały żadnych znaczących różnic w stężeniach w osoczu (AUC), wiązaniu z białkami lub wydalaniu w moczu niezmienionego leku i jego metabolitów.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Badanie wpływu zaburzenia czynności nerek na farmakokinetykę olopatadyny po podaniu doustnym przeprowadzono u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Wyniki wskazują, że w tej populacji po podaniu olopatadyny można spodziewać się nieco większych stężeń w osoczu. W przypadku doustnego podania dawki 10 mg pacjentom z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, AUC0-∞ w osoczu jest 8-krotnie większe w porównaniu do zdrowych osób dorosłych.¹²

Jednakże, ponieważ stężenia olopatadyny w osoczu po miejscowym podaniu do oka są 50 do 200 razy mniejsze niż po podaniu dobrze tolerowanych dawek doustnych, nie wydaje się, aby istniała konieczność zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.¹³

W przypadku badań dotyczących eliminacji olopatadyny poprzez hemodializę, zaobserwowano, że stężenia olopatadyny w osoczu były znacząco niższe w dniu wykonywania hemodializy niż w dniach, w których nie przeprowadzano tego zabiegu, co sugeruje możliwość usuwania substancji z organizmu poprzez hemodializę.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie należy spodziewać się, aby zaburzenia czynności wątroby wpływały klinicznie istotnie na farmakokinetykę olopatadyny, ponieważ jest ona wydalana głównie w postaci niezmienionej w moczu. Metabolizm wątrobowy ma mniejsze znaczenie dla eliminacji olopatadyny, dlatego u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby zmiana dawkowania olopatadyny nie wydaje się konieczna.^{15 16}

Podsumowanie właściwości farmakokinetycznych

Olopatadyna charakteryzuje się następującymi kluczowymi parametrami farmakokinetycznymi:

• Minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe po podaniu miejscowym (okulistycznym)
• Stężenia w osoczu po podaniu miejscowym: <0,5 ng/ml do 1,3 ng/ml
• Okres półtrwania w osoczu: 8-12 godzin (po podaniu doustnym) i 6-7 godzin (po podaniu donosowym)
• Eliminacja głównie przez nerki (60-70% dawki w postaci niezmienionej)
• Dwa wykryte metabolity w moczu: mono-demetyloolopatadyna i N-tlenek olopatadyny
• Wiązanie z białkami osocza: około 55%, głównie z albuminami
• Brak konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek przy podaniu miejscowym

<sup data-drug="Starazolin Alergia" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Olopatadyna, podobnie jak inne miejscowo podawane produkty lecznicze, jest wchłaniana ogólnoustrojowo. Ogólnoustrojowe wchłanianie olopatadyny podawanej miejscowo jest jednak minimalne; stężenia występujące w osoczu mieszczą się w zakresie od poniżej granicy oznaczalności (17 ^{18 19}