podanie donosowe
Podanie donosowe (ang. intranasal administration) to metoda aplikacji leków przez błonę śluzową nosa. Jest to nieinwazyjna droga podania, która umożliwia szybkie wchłanianie substancji leczniczych bezpośrednio do krwiobiegu, z pominięciem przewodu pokarmowego i metabolizmu wątrobowego pierwszego przejścia.
Ta droga podania jest szczególnie korzystna w przypadku leków wymagających szybkiego działania, takich jak preparaty przeciwbólowe, przeciwmigrenowe czy niektóre leki psychiatryczne. Ponadto podanie donosowe wykorzystywane jest w anestezjologii (np. ketamina), w terapii nagłych stanów (np. nalokson w przedawkowaniu opioidów) oraz w leczeniu chorób miejscowych nosa i zatok.
Zaletami podania donosowego są: duża powierzchnia wchłaniania, bogate unaczynienie błony śluzowej, możliwość osiągnięcia wysokiego stężenia leku w ośrodkowym układzie nerwowym dzięki bezpośredniemu transportowi przez struktury węchowe oraz dobra biodostępność wielu substancji. Ograniczeniami mogą być: miejscowe podrażnienie błony śluzowej, zmienność wchłaniania w przypadku chorób nosa oraz ograniczona objętość podawanego preparatu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Nafazolina, będąca sympatykomimetykiem α-adrenomimetycznym o działaniu naczyniozwężającym, jest stosowana miejscowo w postaci azotanu nafazoliny w preparatach donosowych, okulistycznych oraz na skórę. Dawkowanie różni się w zależności od postaci i wskazań: Rhinazin (1 mg/ml) stosuje się u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat w dawce 1-2 kropli do każdego otworu nosowego co 4-6 godzin, maksymalnie przez 3-5 dni; Betadrin WZF (0,33 mg/ml + 1 mg/ml difenhydraminy) u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w dawce 1-3 kropli co 4-6 godzin; Sulfarinol (1 mg/ml + 50 mg/ml sulfatiazolu) u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, 1-2 krople co 4-6 godzin, z aplikacją na skrzydełko nosa i zaciskaniem nosa. Krople do oczu Betadrin (0,33 mg/ml) stosuje się u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat, 1-2 krople do worka spojówkowego co 6-8 godzin, nie dłużej niż 3-5 dni. Aerozol Allertec Ukąszenia (0,25 mg/ml + 5 mg/ml antazoliny) jest przeznaczony do stosowania miejscowego u dorosłych (>18 lat) na miejsca po ukąszeniach owadów co 4-6 godzin, bez określonego maksymalnego czasu stosowania, jednak zaleca się ograniczenie czasu terapii podobnie jak w innych preparatach z nafazoliną.
aerozol na skórę, Allertec Ukąszenia, antazoliny siarczan, azotan nafazoliny, Betadrin, Betadrin WZF, difenhydraminy chlorowodorek, działanie naczyniozwężające, krople do nosa, nafazolina, podanie donosowe, preparat złożony, preparaty donosowe, Rhinazin, Sulfarinol, sulfatiazol, sympatykomimetyk, ukąszenie owada, worek spojówkowy, α-adrenomimetyk -
Leksykon leków
Nosox Classic to 0,05% roztwór oksymetazoliny chlorowodorku stosowany donosowo w leczeniu objawowego przekrwienia błony śluzowej nosa u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat. Zalecane dawkowanie to 1 dawka aerozolu (45 μL, zawierająca 22,5 μg oksymetazoliny chlorowodorku) do każdego otworu nosowego, 2-3 razy na dobę, co daje maksymalną dobową dawkę 135 μg substancji czynnej. Terapia nie powinna przekraczać 5-7 dni, a w przypadku konieczności ponownego leczenia należy zachować kilkudniową przerwę, aby zapobiec polekowemu zapaleniu błony śluzowej nosa oraz uzależnieniu od leku. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na stężenie substancji czynnej.
Przed pierwszym użyciem aerozolu konieczne jest kilkukrotne naciśnięcie pompki do pojawienia się pełnego rozpylenia, co zapewnia prawidłowe dawkowanie. W przypadku przerwy w stosowaniu dłuższej niż 4 dni, dozownik należy ponownie przygotować w ten sam sposób. Ze względów higienicznych jedno opakowanie powinno być stosowane wyłącznie przez jednego pacjenta. Substancją pomocniczą jest chlorek benzalkoniowy (2,3 μg w dawce), który należy uwzględnić w ocenie bezpieczeństwa stosowania. Przestrzeganie zaleceń dawkowania i czasu terapii jest kluczowe dla skuteczności i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
aerozol donosowy, błona śluzowa nosa, chlorek benzalkoniowy, działanie niepożądane, konsultacja medyczna, leczenie objawowe, oksymetazolina chlorowodorek, podanie donosowe, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, substancja czynna, substancja pomocnicza, uzależnienie od leku -
Leksykon leków
Ksylometazolina, będąca składnikiem aktywnym preparatu Xylometazolin VP w stężeniu 0,5 mg/g, wykazuje farmakokinetykę charakterystyczną dla miejscowego podania donosowego. Pomimo ograniczonych danych dotyczących parametrów farmakokinetycznych, wiadomo, że substancja ulega wchłanianiu zarówno przez bogato unaczynioną błonę śluzową nosa, jak i częściowo przez przewód pokarmowy po spłynięciu do gardła. Brak jest szczegółowych informacji dotyczących dystrybucji tkankowej, metabolizmu wątrobowego oraz eliminacji ksylometazoliny po podaniu donosowym, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
absorpcja, błona śluzowa nosa, chlorowodorek ksylometazoliny, czas działania, drogi eliminacji, dystrybucja, dystrybucja tkankowa, efekt terapeutyczny, eliminacja, jama nosowa, krople do nosa, ksylometazolina, metabolizm, metabolizm wątrobowy, parametr farmakokinetyczny, początek działania, podanie donosowe, podanie miejscowe, przewód pokarmowy, wchłanianie systemiczne, właściwości farmakokinetyczne -
Leksykon leków
Xylogel 0,1% to żel do nosa zawierający chlorowodorek ksylometazoliny w stężeniu 1 mg/g, stosowany donosowo u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Pojedyncza dawka dostarcza 0,1 mg substancji czynnej i powinna być aplikowana do każdego otworu nosowego co 8-10 godzin, maksymalnie 3 razy na dobę. Maksymalny czas stosowania wynosi 5-7 dni u dorosłych oraz 3-5 dni u młodzieży, natomiast preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Jedno opakowanie powinno być używane wyłącznie przez jednego pacjenta, aby zapobiec przenoszeniu zakażeń.
alfa-sympatykomimetyk, chlorowodorek ksylometazoliny, dawkowanie leku, forma leku, ksylometazolina, otwór nosowy, podanie donosowe, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, preparat żelowy, przenoszenie zakażeń, substancja czynna, wywiad lekarski, Xylogel, żel do nosa -
Leksykon leków
Lek Xylometazoline + Dexpanthenol Teva w postaci aerozolu do nosa zawiera 1 mg/ml ksylometazoliny chlorowodorku oraz 50 mg/ml deksopantenolu, dostarczając w jednym rozpyleniu (0,1 ml) odpowiednio 0,1 mg ksylometazoliny i 5 mg deksopantenolu. Preparat jest przeznaczony do stosowania donosowego u dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia, z dawkowaniem 1 rozpylenia do każdego otworu nosowego, maksymalnie 3 razy na dobę przez okres do 7 dni. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest przeciwwskazane. W przypadku braku poprawy po 7 dniach lub pogorszenia stanu klinicznego, konieczna jest ponowna ocena medyczna. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie może prowadzić do reaktywnego przekrwienia błony śluzowej nosa lub jej zaniku, szczególnie u pacjentów z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej, dlatego terapia powinna być prowadzona pod nadzorem lekarza i z zachowaniem przerw w leczeniu.
aerozol do nosa, aplikator, błona śluzowa, deksopantenol, ksylometazoliny chlorowodorek, odpowiedź kliniczna, otwór nosowy, podanie donosowe, przekrwienie z odbicia, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, reaktywne przekrwienie, sytuacja kliniczna, terapia, wrażliwość pacjenta, zanik błony śluzowej nosa -
Leksykon leków
Nafazoliny azotan, substancja czynna kropli do nosa Rhinazin (roztwór 1 mg/ml), wykazuje szybki początek działania już po 2-4 minutach od aplikacji donosowej, co umożliwia szybkie zmniejszenie przekrwienia błony śluzowej nosa. Maksymalne działanie terapeutyczne osiągane jest około 7 minut po podaniu, a efekt obkurczenia naczyń utrzymuje się przez około 3,5 godziny. Te parametry farmakokinetyczne są kluczowe dla skuteczności klinicznej leku oraz optymalnego planowania terapii, zwłaszcza w sytuacjach wymagających szybkiej ulgi w objawach przekrwienia nosa.
-
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mometazonu furoinianu, substancji czynnej kremu Ovixan (1 mg/g), wykazały profil farmakologiczny i toksykologiczny zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Badania farmakologiczne nie ujawniły nieoczekiwanych efektów farmakodynamicznych, a toksyczność ostra i przewlekła odpowiadała typowym działaniom tej klasy leków. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności, a ocena potencjału rakotwórczego przy podaniu donosowym nie wykazała zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania miejscowego kremu.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, deformacja szkieletowa, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, mometazonu furoinian, narażenie ogólnoustrojowe, podanie donosowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, rozszczepienie podniebienia, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna -
Leksykon leków
Produkt Xylometazoline + Dexpanthenol Teva Kids w formie aerozolu do nosa zawiera ksylometazolinę chlorowodorek 0,5 mg/ml oraz deksopantenol 50 mg/ml, co odpowiada dawce 0,05 mg ksylometazoliny i 5,0 mg deksopantenolu na jedno rozpylenie (0,1 ml). Preparat jest przeznaczony do stosowania donosowego u dzieci w wieku 2-6 lat, z zaleceniem podawania jednej dawki do każdego otworu nosowego maksymalnie 3 razy na dobę. Maksymalny czas terapii wynosi 7 dni, a przekroczenie dawki lub dłuższe stosowanie bez nadzoru lekarza jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko reaktywnego przekrwienia błony śluzowej nosa oraz potencjalnego zaniku błony śluzowej przy przewlekłym zapaleniu. U dzieci poniżej 2 roku życia stosowanie jest przeciwwskazane.
aerozol do nosa, deksopantenol, ksylometazolina, leki bez konserwantów, nadwrażliwość, odpowiedź kliniczna, podanie donosowe, przedłużone stosowanie leku, przekrwienie reaktywne, przekrwienie z odbicia, przenoszenie infekcji, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do alergii, wrażliwość na leki, zanik błony śluzowej nosa -
Leksykon leków
Przedawkowanie aerozolu donosowego Dymol, zawierającego 137 µg azelastyny chlorowodorku oraz 50 µg flutykazonu propionianu na dawkę, wymaga szczególnej uwagi, choć zgodnie z farmakokinetyką i dostępnymi danymi klinicznymi, ostre przedawkowanie donosowe nie wywołuje typowych objawów toksyczności. Badania na zdrowych ochotnikach wykazały, że podawanie flutykazonu propionianu donosowo w dawce 2 mg (10-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową) dwa razy dziennie przez 7 dni nie wpływało na funkcję osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (PPN), co wskazuje na względnie wysoki profil bezpieczeństwa. Jednak przewlekłe stosowanie dawek większych niż zalecane może prowadzić do czasowego zahamowania czynności kory nadnerczy, co wymaga monitorowania stężenia kortyzolu w osoczu i odpowiedniego postępowania medycznego.
azelastyny chlorowodorek, ciśnienie tętnicze krwi, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, kortykosteroid endogenny, kortyzol w osoczu, niedociśnienie, odtrutka, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podanie donosowe, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, zahamowanie czynności kory nadnerczy -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Xylorin w postaci aerozolu do nosa zawiera ksylometazolinę chlorowodorek w stężeniu 550 μg/ml, z pojedynczą dawką dostarczającą 50 μg substancji czynnej. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: u dzieci w wieku 6-12 lat zaleca się 1-2 dawki do każdego otworu nosowego co 10-12 godzin, z maksymalnym czasem leczenia 3-5 dni. U młodzieży powyżej 12 lat i dorosłych stosuje się podobne dawkowanie, ale czas terapii może trwać do 7 dni. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na wysokie stężenie substancji czynnej, co wymaga stosowania preparatów o niższym stężeniu. Przekroczenie zalecanych dawek lub czasu stosowania może prowadzić do działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem ksylometazoliny.
aerozol do nosa, aplikacja donosowa, błona śluzowa nosa, czas leczenia, działanie niepożądane, ksylometazolina, ksylometazoliny chlorowodorek, mechanizm dozujący, otwór nosowy, podanie donosowe, podrażnienie miejscowe, pompka dozująca, przedawkowanie, substancja czynna, terapia, Xylorin -
Leksykon leków
Stosowanie wziewnego budezonidu (Pulmicort) u kobiet w ciąży nie wykazuje zwiększonego ryzyka działań niepożądanych u płodu i noworodka, co potwierdzają prospektywne badania epidemiologiczne oraz dane po wprowadzeniu leku do obrotu. Kluczowe jest utrzymanie kontroli astmy u ciężarnych, gdyż prawidłowe leczenie wpływa korzystnie zarówno na zdrowie matki, jak i rozwój płodu. Decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać bilans korzyści i potencjalnego ryzyka, analogicznie jak w przypadku innych leków stosowanych w ciąży.
astma w ciąży, badanie epidemiologiczne prospektywne, badanie farmakokinetyczne, badanie kliniczne, biodostępność doustna, budezonid, budezonid inhalacyjny, budezonid wziewny, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, leczenie podtrzymujące budezonidem, podanie donosowe, podanie doodbytnicze, przenikanie leków do mleka, Pulmicort
