letarg
Letarg to stan głębokiego uśpienia lub ospałości, charakteryzujący się znacznym obniżeniem aktywności fizycznej i psychicznej. W kontekście medycznym letarg jest objawem, który może towarzyszyć różnym schorzeniom neurologicznym, metabolicznym lub infekcyjnym.
Pacjent w stanie letargu wykazuje znaczną senność, spowolnienie psychoruchowe, zmniejszoną reaktywność na bodźce zewnętrzne oraz trudności w utrzymaniu świadomości. Stan ten różni się od śpiączki tym, że pacjent w letargu może być wybudzony przy zastosowaniu odpowiednio silnych bodźców, choć po ustaniu stymulacji zazwyczaj powraca do stanu senności.
Letarg może być objawem wielu poważnych stanów klinicznych, w tym encefalopatii wątrobowej, zaburzeń elektrolitowych, ciężkich infekcji, chorób neurodegeneracyjnych, udarów mózgu czy guzów mózgu. Wystąpienie letargu wymaga pilnej diagnostyki medycznej w celu ustalenia przyczyny i wdrożenia odpowiedniego leczenia, ponieważ nieleczony może prowadzić do pogłębienia zaburzeń świadomości.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Toramat 200 mg
Profil bezpieczeństwa topiramatu, substancji czynnej leku Toramat, opiera się na danych z 20 badań z podwójnie ślepą próbą (4111 pacjentów, w tym 3182 leczonych topiramatem) oraz 34 badaniach otwartych (2847 pacjentów). Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5% i przewyższające placebo) obejmują jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresję, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksję, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulicę, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i niewyraźne widzenie, biegunki, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
afazja, dysestezja, dyskinezja, encefalopatia hiperamonemiczna, eozynofilia, hiperamonemia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra zamkniętego kąta, kamica nerkowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, neutropenia, niedokrwistość, oczopląs, omam słuchowy, omam wzrokowy, parestezja, podwójne widzenie, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, przeczulica, topiramat, zaburzenie ekspresji werbalnej, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyniówki, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół móżdżkowy, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cloranxen 10 mg
Przedawkowanie klorazepanu dipotasowego (Cloranxen 10 mg) prowadzi do zahamowania aktywności ośrodkowego układu nerwowego, z objawami od umiarkowanej senności, dezorientacji i letargu, po ciężkie stany takie jak ataksja, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie tętnicze, depresja oddechowa, a w najcięższych przypadkach śpiączka i bardzo rzadko zgon. Nasilenie objawów koreluje z dawką i może skutkować zaburzeniami świadomości, koordynacji ruchowej, niestabilnością hemodynamiczną oraz niewydolnością oddechową. Warto podkreślić, że przedawkowanie benzodiazepin samo w sobie rzadko jest bezpośrednio śmiertelne, jednak współistniejące spożycie alkoholu lub innych substancji depresyjnych na OUN znacząco zwiększa ryzyko powikłań.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, dezorientacja, flumazenil, hipotonia mięśniowa, letarg, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, śpiączka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odcinka QRS, wydłużenie odcinka QT, zatrucie doustne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmisartan HCT EGIS
Produkt Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak ostra niewydolność oddechowa (ARDS) pojawiająca się w ciągu kilku minut do godzin po podaniu, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym ARDS po hydrochlorotiazydzie. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych, ciężką niewydolnością wątroby oraz u kobiet w ciąży. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek. Konieczne jest monitorowanie elektrolitów, kreatyniny i kwasu moczowego, zwłaszcza u osób z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko azotemii i zaburzeń wodno-elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hiponatremia i alkaloza hipochloremiczna.
alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, astenia, azotemia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, cukrzyca utajona, diuretyk tiazydowy, diureza, dna moczanowa, duszność, hiperaldosteronizm, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, kardiopatia niedokrwienna, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, letarg, marskość wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, oliguria, ostra niewydolność nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skurcz mięśniowy, śpiączka wątrobowa, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastój żółci, zawał serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, jest stosowany w terapii napadów częściowych padaczki, jednak jego stosowanie wiąże się z wysokim odsetkiem działań niepożądanych, które wystąpiły u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, z przewagą objawów ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych blok I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, 0,5% przy 600 mg, a w okresie porejestracyjnym zgłaszano także bloki II i III stopnia. U 12,2% pacjentów leczenie przerwano z powodu działań niepożądanych, a u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) odsetek ten wzrósł do 21,0%, z częstszym występowaniem upadków, biegunek i drżeń oraz bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia (4,8%).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napady częściowe, nudności, oczopląs, odstęp PR, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, senność, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, zaburzenia zachowania, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aglan 15 mg
Przedawkowanie meloksykamu, substancji czynnej leku Aglan (15 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań), manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego, takimi jak letarg, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu. Istotnym powikłaniem jest krwawienie z przewodu pokarmowego, które może prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego i wymaga natychmiastowej interwencji. Ciężkie zatrucie może skutkować nadciśnieniem tętniczym, ciężką niewydolnością nerek (oligo- lub anurią), zaburzeniami czynności wątroby (podwyższenie enzymów wątrobowych), depresją oddechową, śpiączką, drgawkami, zapaścią krążeniową oraz zatrzymaniem akcji serca. Dodatkowo, istnieje ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznej po nadmiernym przyjęciu leku z grupy NLPZ.
Aglan, anuria, cholestyramina, depresja oddechowa, drgawki, glikokortykosteroid, hematemeza, hemodializa, hiperkapnia, hipoksemia, hipotonia, intubacja, krążenie jelitowo-wątrobowe, krwawienie utajone, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek inotropowy, letarg, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, napad toniczno-kloniczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, śpiączka, tlenoterapia, wentylacja mechaniczna, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia czynności wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pharmavate 100 j.m./ml
Pharmavate, będący ludzkim VIII czynnikiem krzepnięcia dostępnym w stężeniach 50 j.m./ml oraz 100 j.m./ml, jest stosowany w terapii hemofilii A. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje rzadkie, ale potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości i alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, świszczący oddech, tachykardię, spadek ciśnienia tętniczego oraz wstrząs anafilaktyczny, który wymaga natychmiastowej interwencji. Istotnym klinicznie problemem jest również ryzyko wytworzenia inhibitorów czynnika VIII, co manifestuje się niewystarczającą odpowiedzią na leczenie i koniecznością konsultacji w specjalistycznym ośrodku hemofilii. Działania niepożądane występują z różną częstością, od rzadkich (np. reakcje alergiczne, gorączka, nudności, wymioty) po bardzo rzadkie (wstrząs anafilaktyczny), a ich monitorowanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
czynnik VIII krzepnięcia, hemofilia, hemofilia A, hipotonia, inhibicja czynnika VIII, inhibitor czynnika VIII, letarg, obrzęk naczynioruchowy, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, parestezja, pokrzywka uogólniona, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, tachykardia, układ chłonny, układ immunologiczny, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biprolast 2 mg/ml
Biprolast, zawierający winian brymonidyny (1,3 mg w przeliczeniu na wolną zasadę w 2 mg/ml roztworze do oczu), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to suchość błony śluzowej jamy ustnej, przekrwienie gałki ocznej oraz pieczenie i kłucie oczu, występujące u 22-25% pacjentów, zwykle przemijające i rzadko wymagające przerwania leczenia. Reakcje alergiczne dotyczące oczu pojawiły się u 12,7% pacjentów, prowadząc do przerwania terapii u 11,5%, najczęściej między 3 a 9 miesiącem stosowania. Inne często występujące działania to ból głowy, senność, zawroty głowy, zaburzenia smaku, objawy ze strony górnych dróg oddechowych, zmęczenie i osłabienie. Rzadziej obserwowano palpitacje, arytmie, suchość błony śluzowej nosa, duszność, a bardzo rzadko nadciśnienie, niedociśnienie, zapalenie tęczówki czy zwężenie źrenicy.
alergiczne zapalenie powiek, alergiczne zapalenie spojówek, arytmia, bezdech, bezsenność, bradykardia, depresja, duszność, grudkowe zapalenie spojówek, hipotermia, jaskra wrodzona, jaskra wtórna, letarg, łzawienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, obrzęk spojówek, obrzęk twarzy, pieczenie oczu, przekrwienie gałki ocznej, reakcja alergiczna oka, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość oczu, światłowstręt, uszkodzenie nabłonka rogówki, winian brymonidyny, zaćma, zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka, zapalenie brzegów powiek, zapalenie tęczówki, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olpinat 10 mg
Profil bezpieczeństwa olanzapiny jest dobrze udokumentowany na podstawie licznych badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) obejmują senność, przyrost masy ciała (≥7% u 22,2% pacjentów po krótkotrwałym leczeniu i 64,4% po długotrwałym), eozynofilię, podwyższone stężenia prolaktyny (u około 30% pacjentów), cholesterolu, glukozy (wzrost z wartości prawidłowych <5,56 mmol/l do ≥7 mmol/l) i triglicerydów. Często występują również cukromocz, wzmożony apetyt, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, leukopenia, neutropenia, dyskineza, niedociśnienie ortostatyczne oraz objawy antycholinergiczne. Długotrwałe stosowanie (≥48 tygodni) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem niekorzystnych zmian metabolicznych, w tym istotnych klinicznie wzrostów masy ciała, glukozy, cholesterolu całkowitego, LDL, HDL i triglicerydów. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem odnotowano zwiększoną śmiertelność i ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych, a u chorych z chorobą Parkinsona i psychozą polekową – nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy. Wskazane jest stopniowe odstawianie olanzapiny, aby uniknąć objawów odstawiennych, takich jak pocenie się, bezsenność, drżenie czy lęk.
akatyzja, astenia, bradykardia, cukromocz, dyskineza, dystonia, działania antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hiperurykemia, letarg, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowy chód, nietrzymanie moczu, olanzapina, omamy wzrokowe, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, walproinian, wydłużenie odstępu QTc, wzmożony apetyt, zakrzepica żył głębokich, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zdarzenia naczyniowo-mózgowe, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripiprazole Aurovitas 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, głównie ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. U dorosłych odnotowano przypadki przyjęcia dawek do 1260 mg, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, bez zgłoszonych zgonów. Dominujące objawy to letarg, senność, tachykardia (>100 uderzeń/min), nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). U dzieci, przy dawkach do 195 mg, obserwowano senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak drżenie, sztywność mięśniowa, dyskineza i dystonia. W obu grupach wiekowych brak jest doniesień o zgonach wywołanych samym przedawkowaniem arypiprazolu.
białko osocza, biegunka, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie, dyskineza, dystonia, funkcja poznawcza, hemodializa, letarg, nadciśnienie tętnicze, nudność, objaw pozapiramidowy, parametr farmakokinetyczny, przedawkowanie arypiprazolu, senność, stężenie leku we krwi, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aribit 5 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, zarówno u dorosłych (do 1260 mg), jak i u dzieci (do 195 mg), manifestuje się szeregiem objawów klinicznych, takich jak letarg, senność, tachykardia (>100/min), nudności, wymioty, biegunka oraz u dzieci dodatkowo przejściowa utrata świadomości i objawy pozapiramidowe (dystonie, akatyzja, parkinsonizm, dyskinezy). Mimo wysokich dawek, nie odnotowano przypadków śmiertelnych. Kluczowe jest rozpoznanie tych symptomów w celu szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia, które obejmuje utrzymanie drożności dróg oddechowych, dotlenienie, ewentualną wentylację mechaniczną oraz leczenie objawowe. Monitorowanie funkcji układu krążenia, w tym ciągły zapis EKG, jest niezbędne ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca.
akatyzja, drożność dróg oddechowych, dyskineza, dystonia, hemodializa, interakcja lekowa, interwencja medyczna, intubacja pacjenta, letarg, nadciśnienie tętnicze, objawy podmiotowe i przedmiotowe, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, parkinsonizm, pole pod krzywą stężenia leku, populacja pediatryczna, przedawkowanie arypiprazolu, stężenie leku w osoczu, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Accordeon 5 mg
Preparaty zawierające oksykodon, takie jak Accordeon, mają istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wymaga szczegółowego poinformowania pacjenta. Ryzyko upośledzenia zdolności psychomotorycznych jest szczególnie wysokie w początkowym okresie terapii, podczas zwiększania dawki, zmiany leku, a także przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu lub stosowaniu innych leków o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów należą: senność, zawroty głowy, ból głowy, sedacja, letarg, drżenie, zaburzenia widzenia oraz zaburzenia koncentracji. Lekarz powinien indywidualnie ocenić zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów, uwzględniając stabilność dawkowania, tolerancję, współistniejące schorzenia oraz stosowane leki.
benzodiazepiny, ból głowy, depresja oddechowa, drżenie, działanie depresyjne, działanie sedatywne, efekty sedatywne, funkcje poznawcze, leki psychotropowe, letarg, oksykodon, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, senność, splątanie, tolerancja, uzależnienie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia poznawcze, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zdolności psychomotoryczne, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lokren 20 20 mg
Produkt leczniczy Lokren 20 zawiera 20 mg betaksololu chlorowodorku i wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują zawroty głowy, bóle głowy, osłabienie, bezsenność, ból w nadbrzuszu, biegunkę, nudności, wymioty, bradykardię oraz ziębnięcie kończyn i impotencję. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak niewydolność serca, niedociśnienie, zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, reakcje skórne (w tym zaostrzenie łuszczycy), zespół Raynauda, skurcz oskrzeli oraz pojawienie się przeciwciał przeciwjądrowych. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<0,01%) to parestezje, omamy, splątanie, koszmary senne, zaburzenia widzenia, hipoglikemia i hiperglikemia oraz ciężka bradykardia wymagająca interwencji medycznej.
beta-adrenolityk, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, depresja, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, impotencja, letarg, łuszczyca, niewydolność serca, omamy, parestezja, POChP, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zespół Raynauda, ziębnięcie kończyn - Leksykon leków
Przedawkowanie – Petinimid 250 mg
Przedawkowanie etosuksymidu, substancji czynnej leku Petinimid, wiąże się z nasileniem działań niepożądanych, głównie o charakterze neurologicznym i psychiatrycznym, takimi jak letarg, zmęczenie, stany depresyjne, pobudzenie oraz poirytowanie. Objawy te pojawiają się zwykle przy stężeniach przekraczających 150 μg/mL, podczas gdy zakres terapeutyczny wynosi 40-100 μg/mL. W ciężkich przypadkach dochodzi do zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, prowadzącego do śpiączki i zaburzeń oddychania. W ocenie zatrucia należy uwzględnić możliwość celowego przedawkowania oraz interakcje z alkoholem i innymi lekami działającymi na OUN. Długi okres półtrwania etosuksymidu (ponad 60 godzin u dorosłych, około 30 godzin u dzieci) determinuje konieczność długotrwałego monitorowania pacjenta.
antidotum, bezdech okresowy, dializa otrzewnowa, etosuksymid, hemodializa, infuzja płynów, letarg, napad drgawkowy, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, Petinimid, płukanie żołądka, śpiączka, stan depresyjny, stężenie w osoczu, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wywoływanie wymiotów, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zakres terapeutyczny, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tractiva 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Tractiva, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak letarg, senność, tachykardia (>100 uderzeń/min), wzrost ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty oraz biegunka u dorosłych, przy dawkach sięgających do 1260 mg. U pacjentów pediatrycznych, przy dawkach do 195 mg, obserwuje się senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, dystonia, akatyzja, dyskineza). Przypadki przedawkowania, zarówno przypadkowego, jak i zamierzonego, nie zakończyły się zgonem, jednak wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania stanu pacjenta.
akatyzja, arypiprazol, badanie farmakokinetyczne, biegunka, dystonia, elektrokardiogram, hemodializa, hipersomnia, letarg, nadciśnienie tętnicze, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, przedawkowanie arypiprazolu, senność, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Soloxelam 2,5 mg
Przedawkowanie midazolamu w formie roztworu doustnego (Soloxelam) prowadzi do nasilonego hamowania ośrodkowego układu nerwowego (OUN), z objawami od senności i splątania umysłowego po śpiączkę i zatrzymanie oddechu. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością oddechową, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, zaawansowanym wiekiem oraz stosujący jednocześnie inne depresanty OUN lub alkohol. Przedawkowanie może manifestować się ataksją, niedociśnieniem tętniczym i głębokim zahamowaniem oddychania, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Stopień nasilenia objawów koreluje z dawką i indywidualną wrażliwością pacjenta, a krytyczne przypadki mogą prowadzić do zgonu.
antagonista benzodiazepin, ataksja, benzodiazepin, depresant OUN, flumazenil, letarg, midazolam, midazolam roztwór do jamy ustnej, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, Soloxelam, śpiączka, splątanie umysłowe, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności oddechowej, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gabacol 100 mg
Przedawkowanie gabapentyny, nawet w dawkach sięgających 49 g, charakteryzuje się stosunkowo niskim potencjałem toksycznym, co potwierdzają obserwacje kliniczne. Mechanizm ograniczający toksyczność polega na zmniejszonym wchłanianiu leku przy bardzo dużych dawkach, co redukuje ilość substancji aktywnej w organizmie. Dominujące objawy przedawkowania to zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy, diplopia, dyzartria, ospałość, letarg oraz utrata przytomności, a także łagodna biegunka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śpiączki w przypadku jednoczesnego stosowania gabapentyny z lekami przeciwdepresyjnymi, co stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji.
ataksja, biegunka, dawka letalna, diplopia, dyzartria, hemodializa, leczenie wspomagające, lek przeciwdepresyjny, letarg, niewydolność nerek, ospałość, potencjał toksyczny, przedawkowanie gabapentyny, ptoza, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, toksyczność ostra, utrata przytomności, zaburzenia oddychania, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Abilium 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Abilium, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. U dorosłych zgłaszano dawki przedawkowania sięgające do 1260 mg, bez przypadków zgonów, z objawami takimi jak letarg, nadciśnienie tętnicze, senność, tachykardia oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). U dzieci dawki przedawkowania sięgały do 195 mg, z objawami obejmującymi senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak dystonia, drżenie, sztywność mięśniowa i akatyzja. W obu grupach wiekowych konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego i funkcji życiowych pacjenta.
akatyzja, arypiprazol, drżenie, dystonia, EKG, hemodializa, letarg, monitorowanie układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, stężenie leku, sztywność mięśniowa, tachykardia, tlenoterapia, utrata świadomości, wchłanianie leku, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depakine 288,2 mg/5 ml
Walproinian sodu w postaci syropu 288,2 mg/5 ml wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, trombocytopenia bardzo często, leukopenia i pancytopenia niezbyt często), endokrynologiczne (hiponatremia i zwiększenie masy ciała bardzo często, zespół SIADH i hiperandrogenizm często), neurologiczne (drżenie bardzo często, stany splątania, halucynacje, zaburzenia uwagi często, a także encefalopatia i śpiączka rzadko), żołądkowo-jelitowe (nudności bardzo często, zapalenie trzustki niezbyt często), a także uszkodzenie wątroby, szczególnie u dzieci poniżej 3 roku życia. Dodatkowo obserwuje się reakcje skórne, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaburzenia nerek i układu rozrodczego, a także zmiany w parametrach krzepnięcia krwi. W terapii walproinianem konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi, funkcji wątroby oraz ocena objawów neurologicznych i endokrynologicznych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, u których ryzyko powikłań jest zwiększone.
agranulocytoza, ataksja, DRESS, drgawki, dysfagia, encefalopatia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hipokarnitynemia, hiponatremia, hipotermia, letarg, leukopenia, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość makrocytowa, niewydolność szpiku kostnego, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, SIADH, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, walproinian sodu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Epistatus 5 mg
Przedawkowanie midazolamu, zawartego w produkcie Epistatus, stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością oddechową, sercową lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na OUN, w tym alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują spektrum od łagodnej senności, splątania i letargu, przez ataksję, zmniejszone napięcie mięśniowe, niedociśnienie tętnicze i zahamowanie czynności oddechowej, aż do śpiączki i zgonu. Dawki midazolamu w Epistatus wynoszą 2,5 mg (0,25 mL), 5 mg (0,5 mL), 7,5 mg (0,75 mL) oraz 10 mg (1 mL), przy czym zawartość etanolu w tych dawkach waha się od 49 mg do 197 mg, co może nasilać depresję OUN.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepiny, dysfagia, flumazenil, letarg, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie midazolamu, senność, śpiączka, splątanie, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zahamowanie czynności oddechowej, zmniejszone napięcie mięśniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nimefort 100 mg
Przedawkowanie nimesulidu, zawartego w preparacie Nimefort (100 mg/tabletka), może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych, w tym letargu, senności, nudności, wymiotów oraz bólów w nadbrzuszu. Najpoważniejszymi powikłaniami są krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, zatrzymanie oddechu oraz śpiączka. Rzadko obserwuje się również reakcje anafilaktyczne, które mogą wystąpić zarówno po dawkach terapeutycznych, jak i w przypadku przedawkowania. Ze względu na wysokie (do 97,5%) wiązanie nimesulidu z białkami osocza, metody detoksykacji takie jak hemodializa czy hemoperfuzja są nieskuteczne w eliminacji leku.
alkalizacja moczu, białko osocza, ból nadbrzusza, hemodializa, hemoperfuzja, hepatotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, letarg, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, oliguria, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, senność, śpiączka, węgiel aktywny, wymioty, wymuszona diureza, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apra 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Apra, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych, które różnią się w zależności od wieku pacjenta i dawki. U dorosłych obserwuje się letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardię (>100 uderzeń/min), nudności, wymioty oraz biegunkę. U dzieci, przy dawkach do 195 mg, dominują senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, dystonia czy akatyzja. W badaniach klinicznych odnotowano przypadki przedawkowania nawet do 1260 mg u dorosłych bez zgonów, co wskazuje na stosunkowo niskie ryzyko śmiertelności, jednak wymaga to natychmiastowej interwencji medycznej.
dawka leku, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drożność dróg oddechowych, dystonia, funkcje życiowe, hemodializa, hipertermia, interwencja medyczna, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwwymiotny, letarg, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, objawy kliniczne, objawy pozapiramidowe, obserwacja kliniczna, przedawkowanie arypiprazolu, przedawkowanie zamierzone, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Grypolek 325 mg + 200 mg + 30 mg + 15 mg
Przedawkowanie leku GRYPOLEK, zawierającego 325 mg paracetamolu, 200 mg gwajfenezyny, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny oraz 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu w tabletce, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu hepatotoksyczności paracetamolu. W pierwszych 24 godzinach od przedawkowania paracetamolu objawy mogą być niecharakterystyczne lub nieobecne, co utrudnia wczesną diagnostykę. W kolejnych dniach rozwijają się symptomy uszkodzenia wątroby, takie jak ból w prawym podżebrzu, żółtaczka, hepatomegalia, a w ciężkich przypadkach encefalopatia wątrobowa, depresja oddechowa, śpiączka, obrzęk mózgu, zaburzenia krzepnięcia, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zapaść naczyniowa. Przedawkowanie paracetamolu może także prowadzić do hipokalemii, co wymaga monitorowania elektrolitów. Pseudoefedryna wywołuje objawy pobudzenia OUN i kardiotoksyczność, w tym tachykardię, arytmie, wzrost ciśnienia tętniczego, ryzyko przełomu nadciśnieniowego, krwawień śródczaszkowych i zawału mięśnia sercowego. Dekstrometorfan powoduje zaburzenia psychiczne, senność, tachykardię, nadciśnienie oraz dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka i wymioty.
arytmia, ból brzucha, ból prawego podżebrza, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, działanie kardiotoksyczne, encefalopatia wątrobowa, gwajfenezyna, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hipokalemia, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek GRYPOLEK, letarg, metionina, N-acetylocysteina, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, paracetamol, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, substancja sympatykomimetyczna, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca, zapaść naczyniowa, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Uldiulan 12,5 mg
Przedawkowanie chlortalidonu, substancji czynnej leku Uldiulan, prowadzi do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, manifestujących się m.in. zawrotami głowy, osłabieniem, nudnościami, bólami i skurczami mięśni, tachykardią oraz niedociśnieniem tętniczym. W ciężkich przypadkach obserwuje się hipowolemię, hemokoncentrację, drgawki, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniową oraz ostrą niewydolność nerek. Szczególnie niebezpieczna jest hipokaliemia, której objawy obejmują zmęczenie, parestezje, niedowład, apatię, a także groźne arytmie serca. Wartości elektrolitów, zwłaszcza potasu, są kluczowe w ocenie stanu pacjenta, gdyż ich znaczne obniżenie może prowadzić do porażennej niedrożności jelit lub śpiączki hipokaliemicznej.
arytmia serca, chlortalidon, drgawki, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemokoncentracja, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja nerek, hipotensja, hipowolemia, letarg, meteoryzm, niedociśnienie tętnicze, niedowład, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, ostra niewydolność nerek, parestezje, płukanie żołądka, porażenna niedrożność jelit, regulacja ortostatyczna, śpiączka hipokaliemiczna, splątanie, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bi-Profenid 150 mg
Przedawkowanie ketoprofenu zawartego w leku Bi-Profenid, którego maksymalna dawka terapeutyczna wynosi 150 mg na tabletkę o zmodyfikowanym uwalnianiu, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu. Przy dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną, a szczególnie przy dawkach rzędu 2,5 g, obserwuje się objawy łagodne, takie jak letarg, senność, nudności, wymioty oraz ból brzucha, jak również ciężkie powikłania ogólnoustrojowe, w tym niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie oddechu oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Objawy te wymagają szybkiej diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego leczenia, zwłaszcza w przypadku znacznego przekroczenia dawki terapeutycznej.
Bi-Profenid, ból brzucha, hemodializa, intubacja dotchawicza, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica, letarg, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności i wymioty, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, preparaty krwiopochodne, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, wentylacja mechaniczna, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia perfuzji narządowej, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aryfrenix 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Aryfrenix, może prowadzić do objawów takich jak letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardia, nudności, wymioty oraz biegunka u dorosłych, przy dawkach sięgających nawet 1260 mg bez odnotowanych zgonów. U dzieci, przy dawkach do 195 mg, obserwowano senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak sztywność mięśniowa i dystonie. Postępowanie w przypadku przedawkowania opiera się na leczeniu podtrzymującym, obejmującym utrzymanie drożności dróg oddechowych, odpowiednie dotlenienie, wentylację oraz leczenie objawowe, a także ścisłe monitorowanie funkcji układu krążenia, w tym ciągłe EKG, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i możliwość współistniejącego przedawkowania innych leków.
akatyzja, drożność dróg oddechowych, dystonia, EKG, farmakokinetyka arypiprazolu, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie podtrzymujące, letarg, monitorowanie układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, objawy przedmiotowe i podmiotowe, przedawkowanie arypiprazolu, spowolnienie psychoruchowe, stężenie w osoczu, tachykardia, układ pozapiramidowy, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ludiomil 75 mg
Stosowanie chlorowodorku maprotyliny u kobiet w ciąży i karmiących wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani mutagennego, jednak bezpieczeństwo stosowania u ludzi nie jest w pełni potwierdzone. Pojedyncze przypadki kliniczne sugerują możliwy negatywny wpływ na płód, dlatego lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Zaleca się zaprzestanie terapii co najmniej 7 tygodni przed porodem, aby zapobiec u noworodka objawom niepożądanym, takim jak duszność, letarg, drażliwość, częstoskurcz, hipotonia, drgawki, drżączka i hipotermia.
antykoncepcja, chlorowodorek maprotyliny, częstoskurcz, drażliwość, drgawki, drżączka, duszność, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, karmienie piersią, letarg, maprotylina, napięcie mięśniowe, skurcz mięśni, uszkodzenie płodu, wyładowanie elektryczne w mózgu, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Paroksetyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych, jednak jej podawanie kobietom w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności. Badania przedkliniczne wskazują na potencjalny, odwracalny wpływ paroksetyny na jakość nasienia, choć nie potwierdzono jednoznacznego wpływu na płodność u ludzi. Epidemiologiczne dane sugerują zwiększone ryzyko wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza ubytków przegrody międzykomorowej i międzyprzedsionkowej, przy stosowaniu leku w pierwszym trymestrze ciąży – ryzyko to wynosi poniżej 2% w porównaniu do około 1% w populacji ogólnej. Stosowanie paroksetyny w ciąży jest wskazane wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach medycznych, z zaleceniem unikania nagłego odstawienia ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. Ponadto, stosowanie SSRI w późnym okresie ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż versus 1-2 na 1000 w populacji ogólnej – oraz zwiększonym ryzykiem krwotoku poporodowego po ekspozycji na leki SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
badanie epidemiologiczne, badanie przedkliniczne, bezdech, drgawki, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, letarg, pierwszy trymestr ciąży, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sinica, trzeci trymestr ciąży, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, zaburzenie psychiczne, zespół odstawienny, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prograf 5 mg
Przedawkowanie takrolimusu, choć rzadkie, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się głównie objawami neurotoksycznymi (np. drżenie mięśniowe, letarg), zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz zmianami laboratoryjnymi wskazującymi na nefrotoksyczność (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny) i hepatotoksyczność (podwyższenie aktywności ALT). Dodatkowo obserwuje się zwiększoną podatność na infekcje oraz reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka. Objawy te wynikają z mechanizmu działania leku i jego właściwości farmakokinetycznych, w tym silnego wiązania z erytrocytami i białkami osocza.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, bąbel pokrzywkowy, ból głowy, drżenie mięśniowe, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie wazokonstrykcyjne, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, immunosupresja, kreatynina, letarg, neurotoksyczność takrolimusu, nudności i wymioty, pokrzywka, Prograf, reakcja alergiczna, spowolnienie psychoruchowe, takrolimus, technika dializacyjna, technika nerkozastępcza, węgiel aktywowany, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakażenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alpragen 0,25 mg
Przedawkowanie alprazolamu, substancji czynnej leku Alpragen, prowadzi do progresywnego zahamowania ośrodkowego układu nerwowego, manifestującego się od senności i splątania po ataksję, hipotonię, zaburzenia oddychania, aż do śpiączki i rzadko zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożycie alkoholu lub innych depresantów OUN. W przypadku przedawkowania należy rozważyć możliwość wielolekowej intoksykacji, a objawy kliniczne i ich nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Monitorowanie parametrów życiowych, w tym oddechu, tętna i ciśnienia tętniczego, jest kluczowe, a w cięższych przypadkach konieczne jest zabezpieczenie drożności dróg oddechowych i podtrzymanie funkcji życiowych.
alprazolam, ataksja, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze, diureza, drgawki, drogi oddechowe, efekt sedacyjny, flumazenil, hemodializa, intensywna opieka medyczna, intoksykacja wielolekowa, letarg, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, receptory benzodiazepinowe, śpiączka, środek przeczyszczający, substancja czynna, substancje psychoaktywne, układ krążenia, układ oddechowy, węgiel aktywowany, zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lexapro 10 mg
Stosowanie escytalopramu (Lexapro) u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż stosowanie SSRI może prowadzić do objawów odstawienia u noworodków (np. zaburzenia oddechowe, neurologiczne, metaboliczne, termoregulacji, problemy z karmieniem, zaburzenia behawioralne) pojawiających się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w późnej ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) u noworodków do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej. Istnieje także nieznacznie podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego u pacjentek leczonych SSRI lub SNRI w miesiącu przed porodem.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Emoclot 500 j.m.
Produkt leczniczy Emoclot, zawierający ludzki czynnik VIII, stosowany w terapii hemofilii A, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym reakcje nadwrażliwości, alergiczne oraz potencjalnie ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania inhibitorów czynnika VIII jest różna w zależności od populacji: u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN) występują bardzo często, natomiast u pacjentów uprzednio leczonych (PUL) – niezbyt często. Inhibitory manifestują się jako niewystarczająca odpowiedź kliniczna na leczenie i wymagają pilnej konsultacji w specjalistycznym ośrodku. Dodatkowo, obserwuje się objawy takie jak gorączka, ból głowy, tachykardia, parestezje, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nudności, wymioty oraz reakcje miejscowe w miejscu infuzji.
ból głowy, czynnik VIII krzepnięcia krwi, czynnik zakaźny, dreszcze, działanie niepożądane produktu leczniczego, Emoclot, gorączka, hemofilia A, inhibitor czynnika VIII, klasyfikacja MedDRA, letarg, niedociśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, parestezja, pokrzywka, populacja pediatryczna, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apra-swift 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, dostępnego w postaci tabletek do rozpadu w jamie ustnej (Apra-swift 10 mg, 15 mg, 30 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Maksymalne odnotowane dawki przedawkowania u dorosłych sięgały 1260 mg, a u dzieci 195 mg, przy czym nie odnotowano przypadków śmiertelnych. Objawy przedawkowania obejmują letarg, senność, wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardię (>100/min), nudności, wymioty, biegunkę oraz objawy pozapiramidowe, które u dzieci występują częściej i mogą manifestować się jako sztywność mięśniowa i dyskineza. Nasilenie symptomów koreluje z dawką, przy czym dawki powyżej 30 mg u dorosłych i 15 mg u dzieci wywołują objawy neurologiczne, a dawki powyżej 100 mg u dorosłych mogą powodować istotne zaburzenia układu krążenia.
Apra-swift, arypiprazol, biegunka, drżenie, dyskineza, hemodializa, hipoksemia, letarg, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności, objawy pozapiramidowe, przedawkowanie arypiprazolu, senność patologiczna, sztywność mięśniowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia koordynacji, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alpragen 1 mg
Przedawkowanie alprazolamu, podobnie jak innych benzodiazepin, manifestuje się spektrum objawów od senności i splątania w lekkich przypadkach, przez ataksję, hipotonię i zaburzenia oddychania w umiarkowanych i ciężkich, aż po śpiączkę i zgon w skrajnych sytuacjach, zwłaszcza przy współistniejącym spożyciu innych substancji depresyjnych OUN, w tym alkoholu. Kluczowe jest monitorowanie funkcji życiowych, w tym oddechu, tętna i ciśnienia tętniczego, oraz zapewnienie drożności dróg oddechowych i odpowiedniego nawodnienia. W przypadku przytomnych pacjentów możliwe jest wywołanie wymiotów do 1 godziny od przyjęcia leku, natomiast u nieprzytomnych wskazane jest płukanie żołądka z zabezpieczeniem dróg oddechowych oraz podanie węgla aktywowanego, z ewentualnym zastosowaniem środka przeczyszczającego.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepina, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diureza wymuszona, drgawki, drożność dróg oddechowych, flumazenil, hemodializa, hipotensja, hipotonia, letarg, monitoring funkcji życiowych, padaczka, płukanie żołądka, przedawkowanie alprazolamu, sedacja głęboka, śpiączka, splątanie, substancja depresyjna, węgiel aktywowany, zaburzenie układu oddechowego, zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon chorób i schorzeń
Herpes noworodkowy – Objawy
Herpes noworodkowy to zakażenie wirusem HSV, które manifestuje się w pierwszych 4 tygodniach życia i dzieli się na trzy formy: SEM (skóra, oczy, jama ustna, 45% przypadków), CNS (układ nerwowy, 30%) oraz zakażenie rozsiane (25%). Inkubacja wynosi 2-12 dni, a objawy pojawiają się odpowiednio: SEM między 9. a 11. dniem, CNS między 16. a 19. dniem, a zakażenie rozsiane między 10. a 12. dniem życia. Wczesne symptomy są niespecyficzne (letarg, drażliwość, niestabilna temperatura, trudności w karmieniu i oddychaniu), co utrudnia diagnozę. Charakterystyczne zmiany skórne (pęcherzyki) występują nie zawsze, zwłaszcza na początku choroby. Nieleczone zakażenie SEM może progresować do CNS lub zakażenia rozsianego w ciągu 7-10 dni, co wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań neurologicznych i śmiertelności.
acyklowir dożylny, apatia, chorobowość i śmiertelność, ciemiączko, drgawki, herpes noworodkowy, leczenie przeciwwirusowe, letarg, małogłowie, mózgowe porażenie dziecięce, niewydolność oddechowa, okres inkubacji, opóźnienie psychoruchowe, pęcherzyki skórne, powikłania neurologiczne, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sinica, spastyczność, upośledzenie umysłowe, wirus opryszczki pospolitej, zakażenie HSV, zakażenie OUN, zakażenie rozsiane, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera 5 mg oksykodonu chlorowodorku (odpowiadającego 4,5 mg oksykodonu) oraz 2,5 mg naloksonu chlorowodorku (2,74 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, co odpowiada 2,25 mg naloksonu). Oksykodon wykazuje potencjał do wywoływania depresji oddechowej, zwężenia źrenic, skurczu oskrzeli, skurczu mięśni gładkich oraz zahamowania odruchu kaszlowego. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania wg systemu MedDRA, obejmując kategorie od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej. Wśród najczęstszych działań niepożądanych układu nerwowego wymienia się zawroty głowy, ból głowy i senność, a także rzadziej drgawki, zaburzenia uwagi i mowy. W zakresie zaburzeń psychicznych często występuje bezsenność, a rzadziej splątanie, depresja, niepokój, omamy i zmiany nastroju, w tym agresja i koszmary senne. W układzie pokarmowym najczęściej obserwuje się ból brzucha, a także zaparcia, nudności, wymioty i wzdęcia. Istotne klinicznie działania niepożądane to m.in. depresja oddechowa (rzadko), reakcje anafilaktyczne, hipogonadyzm, kolka żółciowa oraz zastój żółci.
agresja, amenorrhea, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, depresja, depresja oddechowa, derealizacja, dławica piersiowa, drgawka, drżenie, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzuria, euforia, hipertonia mięśniowa, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmar senny, krwawienie dziąsłowe, letarg, migrena, mimowolny skurcz mięśniowy, nadwrażliwość, nalokson chlorowodorek, nerwowość, niedoczulica, niedrożność jelit, niepokój, niestrawność, nudności, obniżone libido, obrzęk obwodowy, oksykodon chlorowodorek, omam, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smoliste, suchość jamy ustnej, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie od leku, wymioty, wzdęcie, zaburzenie erekcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zahamowanie odruchu kaszlowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie ranolazyny, stosowanej w leczeniu dławicy piersiowej, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, z objawami zależnymi od drogi podania i dawki. Doustne przedawkowanie prowadzi do zawrotów głowy, nudności i wymiotów, których częstość wzrasta proporcjonalnie do dawki, szczególnie przy dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg (preparaty Ralik, Ranozek). Dożylne podanie wiąże się z występowaniem podwójnego widzenia, letargu i omdleń, które mogą znacząco obniżać świadomość i zwiększać ryzyko powikłań neurologicznych. W skrajnych przypadkach, zwłaszcza przy łączeniu ranolazyny z innymi lekami, odnotowano zgony. Ze względu na silne wiązanie ranolazyny z białkami osocza (~62%), hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji substancji w zatruciu.
badania kliniczne, białka osocza, dławica piersiowa, dyplopia, hemodializa, letarg, monitorowanie funkcji życiowych, niedokrwienie mózgu, nudności, objawy niepożądane, omdlenie, parametry hemodynamiczne, podwójne widzenie, powikłanie, przedawkowanie, ranolazyna, stężenie toksyczne, stężenie we krwi, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wymioty, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anticol 500 mg
Disulfiram (Anticol) w dawce 500 mg wykazuje stosunkowo niską toksyczność przy przedawkowaniu, jednak dawki sięgające 25 g mogą wywołać poważne objawy neurologiczne, które ostatecznie ustępują. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 12 godzin, choć możliwe jest ich opóźnione wystąpienie nawet po kilku dniach, co wymaga długotrwałej obserwacji. Przedawkowanie manifestuje się szerokim spektrum symptomów: od żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka) przez zaburzenia neurologiczne (senność, majaczenie, omamy) po poważne powikłania układu krążeniowo-oddechowego (tachykardia, hipertermia, niedociśnienie tętnicze, szczególnie hipotonia u dzieci). Zaburzenia metaboliczne obejmują hiperglikemię, leukocytozę, ketozę oraz methemoglobinemię, z ketozą często nieproporcjonalną do stopnia odwodnienia.
ataksja, disulfiram, drgawki, dystonia, elektroencefalografia, encefalopatia, hiperglikemia, hipertermia, hipotonia, katatonia, ketoza, letarg, leukocytoza, majaczenie, methemoglobinemia, neuropatia czuciowo-ruchowa, niedociśnienie tętnicze, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, omamy, psychoza, śpiączka, tachykardia, węgiel aktywowany, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Andepin 20 mg
Fluoksetyna, substancja czynna leku Andepin 20 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Do bardzo często występujących działań należą bezsenność, bóle głowy, biegunka, nudności oraz zmęczenie (astenia). Często obserwuje się także lęk, niepokój, obniżone libido, zaburzenia snu, kołatanie serca, wysypkę, bóle stawów, częste oddawanie moczu, krwawienia ginekologiczne oraz zaburzenia erekcji i wytrysku. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, arytmie komorowe, zapalenie naczyń, zespół serotoninowy, konwulsje, a także ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (>10%) do bardzo rzadkich (<0,01%), a niektóre zdarzenia mają częstość nieznaną ze względu na ograniczone dane.
akatyzja, arytmia komorowa, atak paniki, ataksja, bruksizm, choroba posurowicza, częstomocz, depersonalizacja, dyskineza, fluoksetyna, halucynacja, hipomania, hiponatremia, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kapsułka twarda, konwulsja, letarg, małopłytkowość, mioklonia, mlekotok, myśl samobójcza, nadmierne wydzielanie prolaktyny, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sedacja, skaza krwotoczna, splątanie, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wybroczyna, zaburzenie erekcji, zaburzenie orgazmu, zaburzenie smaku, zaburzenie wytrysku, zapalenie naczyń, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół odstawienny, zespół policzkowo-językowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka