tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Sandoz 50 mg
Sitagliptin Sandoz jest dostępny w trzech dawkach: 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, każda tabletka powlekana zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg chlorowodorku jednowodnego sytagliptyny jako substancji czynnej. Formulacja tabletek obejmuje substancje pomocnicze w rdzeniu (celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa typ A, magnezu stearynian) oraz w otoczce (alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek E171, makrogol 3350, talk, żelaza tlenki E172). Charakterystyczne cechy wizualne tabletek (kolor, kształt, wytłoczenia i wymiary) ułatwiają identyfikację dawki i zapobiegają pomyłkom – np. tabletki 50 mg mają jasnobeżowy kolor z dodatkiem żelaza tlenku czarnego, co odróżnia je od pozostałych dawek.
alkohol poliwinylowy, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, Sitagliptin, środek smarujący, substancja przeciwadhezyjna, substancja rozsadzająca, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tamoxifen Sandoz 20 mg
Terapia tamoksyfenem (Tamoxifen Sandoz 20 mg, zawierający 30,4 mg tamoksyfenu cytrynianu) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w szczególności zaburzeń widzenia (niewyraźne widzenie, zmniejszona ostrość wzroku) oraz uczucia oszołomienia. Objawy te występują często i mogą znacząco pogarszać percepcję wzrokową, zdolność oceny odległości i szybkości oraz wydłużać czas reakcji, co stanowi istotne ograniczenie podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń wymagających koncentracji. Zaleca się, aby lekarz informował pacjenta o tych potencjalnych skutkach oraz o konieczności zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Noctis Noc 12,5 mg
Lek Noctis Noc zawierający doksylaminę w dawce 12,5 mg w formie tabletek powlekanych jest wskazany do krótkotrwałego leczenia bezsenności u dorosłych i osób powyżej 65 roku życia. Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg (1 tabletka) przyjmowana 30 minut przed snem, z możliwością zwiększenia do 25 mg (2 tabletki) w przypadku nieskuteczności. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 25 mg, a czas leczenia nie powinien przekraczać 7 dni bez konsultacji lekarskiej. U osób starszych konieczna jest regularna ocena skuteczności i bezpieczeństwa terapii, a w przypadku działań niepożądanych dawkę należy zmniejszyć do 12,5 mg. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 18 lat oraz u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek i/lub wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji i działań niepożądanych. W przypadku łagodnych zaburzeń czynności nerek i/lub wątroby zaleca się ograniczenie dawki maksymalnej do 12,5 mg na dobę.
bezsenność, biodostępność leku, choroba współistniejąca, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, doksylamina, doksylaminy wodorobursztynian, dostępność biologiczna, działanie niepożądane, konsultacja specjalistyczna, łagodne zaburzenie czynności nerek, łagodne zaburzenie czynności wątroby, Noctis Noc, schyłkowa niewydolność nerek, senność dzienna, tabletka powlekana, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność wątroby, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Roticox 60 mg
Roticox to lek w formie tabletek powlekanych zawierający etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2 z grupy NLPZ, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg. Substancja czynna wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Tabletki różnią się wielkością (od 6 mm do 10 mm średnicy) oraz kolorem powłoki, zależnie od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan, kroskarmelozę sodową oraz substancje tworzące powłokę, takie jak alkohol poliwinylowy i tytanu dwutlenek (E 171). Tabletki są pakowane w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, choć nie wszystkie mogą być obecne w obrocie farmaceutycznym.
alkohol poliwinylowy, blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, etorykoksyb, inhibitor COX-2, interakcja lekowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niezgodność farmaceutyczna, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja plastyfikująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kwetaplex 150 mg
Kwetiapina, dostępna w dawkach 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg i 300 mg w postaci tabletek powlekanych (produkt Kwetaplex), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane z badań obserwacyjnych obejmujących 300-1000 ciąż nie wykazały jednoznacznego wzrostu ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak brak jest ostatecznych dowodów potwierdzających bezpieczeństwo leku w tym okresie. Badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na potencjalną toksyczność reprodukcyjną. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie kwetiapiny w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, nadmierne pobudzenie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, drżenie, senność, zaburzenia oddechowe oraz karmienia, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego po porodzie.
dawka terapeutyczna, drżenie, Kwetaplex, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, pierwszy trymestr ciąży, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, przenikanie do mleka, senność patologiczna, tabletka powlekana, toksyczność kwetiapiny, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia karmienia, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Exferana 90 mg
Produkt leczniczy Exferana (deferazyroks) wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, jednak podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, które mogą znacząco zaburzać sprawność psychofizyczną pacjenta. Zawroty głowy, choć niezbyt częste, stanowią istotne ryzyko dla bezpieczeństwa podczas wykonywania czynności wymagających wzmożonej koncentracji. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności zachowania ostrożności, a w przypadku wystąpienia objawów upośledzających zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, zalecić czasowe powstrzymanie się od tych czynności do ustąpienia symptomów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, deferazyroks, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, epizod zawrotu głowy, Exferana, funkcje poznawcze, interakcja lekowa, okres leczenia, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, układ nerwowy, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metformin Medreg 500 mg
Metformin Medreg (chlorowodorek metforminy) jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą, u których modyfikacja diety i aktywności fizycznej nie zapewniła odpowiedniej kontroli glikemii. Lek dostępny jest w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych, z zawartością substancji czynnej odpowiednio 390 mg, 662,9 mg i 780 mg metforminy. Metforminę można stosować jako monoterapię, terapię skojarzoną z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub w połączeniu z insuliną, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 10. roku życia. Szczególną korzyścią jest udokumentowane zmniejszenie powikłań cukrzycowych u dorosłych z nadwagą, co podkreśla jej rolę jako leku pierwszego wyboru w algorytmach leczenia cukrzycy typu 2.
chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek pierwszego rzutu, lek przeciwcukrzycowy, modyfikacja diety, monoterapia, nadwaga, powikłania cukrzycowe, powikłania makronaczyniowe, substancja aktywna, tabletka powlekana, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DIH 500 mg
Lek DIH zawiera 500 mg zmikronizowanej diosminy w postaci tabletek powlekanych i charakteryzuje się bardzo wąskim profilem przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jedynie nadwrażliwość na diosminę lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Reakcje alergiczne mogą obejmować objawy od łagodnych, takich jak świąd i wysypka, do ciężkich, w tym obrzęk naczynioruchowy czy wstrząs anafilaktyczny. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergii pacjenta na diosminę lub inne flawonoidy oraz na reakcje na substancje pomocnicze powłoczki tabletki.
biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, diosmina zmikronizowana, dokumentacja medyczna, flawanoid, forma farmaceutyczna, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, postępowanie medyczne, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sildenafil Ranbaxy 100 mg
Sildenafil Ranbaxy jest lekiem wskazanym wyłącznie dla dorosłych mężczyzn z potwierdzonymi zaburzeniami erekcji, charakteryzującymi się niezdolnością do uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do satysfakcjonującego stosunku płciowego. Substancją czynną jest syldenafil w postaci cytrynianu, dostępny w dawkach 50 mg oraz 100 mg. Tabletki o mocy 50 mg zawierają 1,774 mg czerwieni koszenilowej (E124), natomiast tabletki 100 mg – 3,548 mg tej substancji pomocniczej. Lek nie wywołuje erekcji samoistnie, wymaga bowiem stymulacji seksualnej, wspomagając naturalny mechanizm fizjologiczny. Charakterystyczne cechy tabletek to czerwony kolor, kształt zaokrąglonego trójkąta oraz oznaczenia „S22” dla dawki 50 mg i „S23” dla dawki 100 mg.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram Bluefish 20 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii escytalopramem należy bezwzględnie uwzględnić przeciwwskazania, w tym nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi takimi jak wysypka, świąd, obrzęk czy reakcje anafilaktyczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. linezolid), ze względu na wysokie ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią, stanowiącego zagrożenie życia.
arytmia, choroba układu sercowo-naczyniowego, dysfagia, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, kanałopatia, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nieselektywny nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, reakcja anafilaktyczna, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, wywiad alergologiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cezarius 250 mg
Produkt leczniczy CEZARIUS zawiera lewetyracetam i jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, z możliwością podziału na dwie równe części. Lek jest wskazany do monoterapii u pacjentów od 16 roku życia z nowo rozpoznaną padaczką, obejmującą napady częściowe lub częściowe wtórnie uogólnione. Ponadto CEZARIUS stosuje się jako terapię wspomagającą u szerokiego spektrum pacjentów: od 1 miesiąca życia w napadach częściowych, od 12 lat w napadach mioklonicznych (młodzieńcza padaczka miokloniczna) oraz w napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych (idiopatyczna padaczka uogólniona). Wskazania te uwzględniają różne typy napadów i grupy wiekowe, co podkreśla wszechstronność leku w leczeniu padaczki.
dysfagia, faza kloniczna, faza toniczna, idiopatyczna padaczka uogólniona, leczenie padaczki, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nowo rozpoznana padaczka, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, utrata przytomności - Leksykon leków
Skład i postać leku – Topamax 100 mg
Topamax jest dostępny w formie tabletek powlekanych o zawartości topiramatu 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg. Każda tabletka zawiera różną ilość laktozy jednowodnej: odpowiednio 30,85 mg, 61,70 mg, 123,40 mg oraz 43,50 mg. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują laktozę jednowodną, skrobię kukurydzianą żelowaną, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową (typ A) oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek składa się z systemu OPADRY (zawierającego hypromelozę, makrogol, polisorbat 80 oraz barwniki: dwutlenek tytanu E171, tlenki żelaza E172) oraz wosku Carnauba. Kolorystyka i wielkość tabletek różnią się w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
blister aluminiowy, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, skrobia kukurydziana żelowana, środek osuszający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, Topamax, topiramat, wosk carnauba - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban Farmak 2,5 mg
Rivaroxaban Farmak w dawce 2,5 mg, dostępny w postaci tabletek powlekanych, jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa stosowanym w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów. Główne wskazania obejmują: 1) profilaktykę po ostrym zespole wieńcowym (OZW) u pacjentów z podwyższonymi biomarkerami sercowymi (np. troponina, CK-MB), gdzie lek stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) – w schemacie dwulekowym (Rivaroxaban + ASA) lub trójlekowym (Rivaroxaban + ASA + klopidogrel/tyklopidyna) w zależności od ryzyka nawrotu incydentów niedokrwiennych; 2) profilaktykę u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub objawową chorobą tętnic obwodowych (PAD) obciążonych wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych, gdzie Rivaroxaban 2,5 mg jest stosowany wyłącznie w połączeniu z ASA. Tabletki zawierają 2,5 mg rywaroksabanu oraz 26,46 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
biomarkery sercowe, choroba miażdżycowa, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, CK-MB, inhibitor czynnika Xa, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka zdarzeń zakrzepowych, rywaroksaban, tabletka powlekana, terapia skojarzona, troponina, tyklopidyna, zdarzenie niedokrwienne, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symgliptin 100 mg
Lek Symgliptin (sytagliptyna) dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych i stosowany jest w terapii cukrzycy typu 2. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. W trakcie kwalifikacji pacjenta do leczenia należy szczegółowo zbadać wywiad alergiczny, zwłaszcza w kontekście reakcji na inhibitory DPP-4, gdyż nadwrażliwość może manifestować się objawami skórnymi, oddechowymi lub układowymi. Wystąpienie takich objawów wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Symgliptin 50 mg
Symgliptin (sytagliptyna) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki Symgliptinu pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, jednak nie wolno stosować dawki podwójnej w tym samym dniu. Lek można podawać niezależnie od posiłku, co zwiększa komfort stosowania.
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność nerek, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Glucophage 850 mg 850 mg
Glucophage 850 mg to lek w formie białych, okrągłych, powlekanych tabletek, zawierających 850 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 662,9 mg metforminy jako substancji czynnej. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak powidon K 30 i magnezu stearynian w rdzeniu oraz hypromelozę w otoczce. Produkt dostępny jest w różnych opakowaniach, w tym blistrach PVC/Aluminium (od 1 do 1000 tabletek) oraz butelkach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi (30 do 600 tabletek), co pozwala na elastyczne dostosowanie do potrzeb terapeutycznych pacjenta.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Lek IBU-SPA dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 400 mg ibuprofenu oraz 100 mg kofeiny. Zalecane dawkowanie w leczeniu bólu ostrego do umiarkowanego to jedna tabletka co 6-8 godzin, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 1200 mg ibuprofenu i 300 mg kofeiny (3 tabletki na dobę). Czas leczenia nie powinien przekraczać 3 dni. U pacjentów z wrażliwym żołądkiem rekomenduje się przyjmowanie leku podczas posiłku. Produkt nie jest wskazany do stosowania w stanach łagodnego bólu ani w terapii dłuższej niż 3 dni, gdzie preferowana jest monoterapia ibuprofenem w dawce 200 mg. Lek przeznaczony jest wyłącznie do krótkotrwałego stosowania, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – DIH MAX COMFORT 1000 mg
Przedawkowanie DIH MAX COMFORT, zawierającego 1000 mg zmikronizowanej diosminy w tabletce powlekanej, nie jest obecnie powiązane z żadnymi znanymi objawami klinicznymi. Produkt ten, dostępny w formie owalnych, różowych tabletek, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Mimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania, zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania leku, zwłaszcza w sytuacjach podejrzenia przyjęcia dawki przekraczającej zalecaną.
dawka zalecana, DIH MAX COMFORT, diosmina zmikronizowana, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie pacjenta, objaw kliniczny, objaw przedawkowania, postać farmaceutyczna, postępowanie w przedawkowaniu, problem kliniczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bosutinib Stada 100 mg
Bosutinib Stada, dostępny w dawkach 100 mg, 400 mg oraz 500 mg w postaci tabletek powlekanych, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+). Lek ten jest wskazany zarówno u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznaną CML Ph+ w fazie przewlekłej (CP) jako terapia pierwszego rzutu, jak i u pacjentów z CML Ph+ w fazie przewlekłej, akceleracji (AP) lub przełomu blastycznego (BP), którzy wcześniej byli leczeni inhibitorami kinazy tyrozynowej i wykazali brak odpowiedzi, nietolerancję lub przeciwwskazania do imatynibu, nilotynibu i dasatynibu. Bosutinib jest szczególnie zalecany u pacjentów z mutacjami domeny kinazowej BCR-ABL1 wrażliwymi na ten lek, ale opornymi na inne inhibitory. Dawkowanie i postać leku umożliwiają indywidualne dostosowanie terapii w zależności od odpowiedzi i tolerancji pacjenta.
badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, badanie PCR, badanie szpiku kostnego, blast, bosutynib, CML Ph+, enzymy wątrobowe, faza akceleracji, faza przełomu blastycznego, faza przewlekła, funkcja wątroby i nerek, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitory kinazy tyrozynowej, komórka białaczkowa, morfologia krwi, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, parametry nerkowe, przewlekła białaczka szpikowa Philadelphia, tabletka powlekana, transkrypt BCR-ABL1 - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Donepezil Bluefish 5 mg
Donepezil Bluefish to lek dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierający donepezylu chlorowodorek jednowodny jako substancję czynną. Przeciwwskazania do stosowania obejmują potwierdzoną nadwrażliwość na donepezyl, pochodne piperydyny oraz na jakąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 98,00 mg w tabletce 5 mg oraz 196,00 mg w tabletce 10 mg. Prawidłowa identyfikacja postaci leku jest istotna, gdyż tabletki różnią się wyglądem, rozmiarem (7,14 mm dla 5 mg i 8,73 mm dla 10 mg) oraz zawartością laktozy, co ma znaczenie w kontekście alergii i nietolerancji.
donepezil, donepezylu chlorowodorek jednowodny, farmakoterapia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, opcja terapeutyczna, pochodne piperydyny, produkt leczniczy, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana na lek, substancja pomocnicza, sytuacja kliniczna, tabletka powlekana, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Darunavir Aurovitas 800 mg
Leczenie produktem Darunavir Aurovitas powinno być prowadzone przez doświadczonych specjalistów w dziedzinie HIV, z uwzględnieniem konieczności stosowania wzmacniaczy farmakokinetycznych – kobicystatu (150 mg/dobę) lub rytonawiru (100 mg/dobę). Dawkowanie u dorosłych pacjentów wcześniej nieleczonych wynosi 800 mg darunawiru raz na dobę, podawane podczas posiłku. U pacjentów wcześniej leczonych bez mutacji DRV-RAM, z wiremią HIV-1 RNA < 100 000 kopii/ml i liczbą CD4+ ≥ 100 x 10^6/L, stosuje się ten sam schemat. W pozostałych przypadkach zalecane jest dawkowanie 600 mg darunawiru dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę. U dzieci i młodzieży (3-17 lat, ≥ 40 kg) dawkowanie jest analogiczne, z zastrzeżeniem, że kobicystat stosuje się tylko u młodzieży ≥ 12 lat. Lek podaje się wyłącznie doustnie w formie tabletek powlekanych, co może ograniczać stosowanie u małych dzieci i pacjentów z trudnościami w połykaniu.
darunawir, dializa, dysfagia, ekspozycja na lek, genotypowanie HIV-1, HIV, HIV-1 RNA, kanaliki nerkowe, klirens kreatyniny, kobicystat, komórki CD4, mutacja DRV-RAM, okres półtrwania, rytonawir, skala Child-Pugh, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Leverette 0,15 mg + 0,03 mg
Produkt leczniczy Leverette, zawierający 0,150 mg lewonorgestrelu oraz 0,030 mg etynyloestradiolu w tabletkach powlekanych aktywnych, nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje neurokognitywne związane z prowadzeniem pojazdów mechanicznych oraz obsługą maszyn. Badania kliniczne potwierdzają minimalny lub brak wpływu na zdolności psychomotoryczne, czas reakcji i koncentrację, co odróżnia ten preparat od innych grup leków, takich jak benzodiazepiny czy opioidy, które mogą znacząco upośledzać te funkcje. Zawartość laktozy jednowodnej (84,32 mg w tabletkach aktywnych i 89,50 mg w tabletkach placebo) nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania Leverette w kontekście aktywności zawodowej pacjentek.
antykoncepcja hormonalna, benzodiazepina, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, funkcja psychomotoryczna, hormon steroidowy, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lewonorgestrel, opioid, placebo, preparat hormonalny, substancja steroidowa, tabletka powlekana, właściwość sedatywna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Entekavir Adamed 0,5 mg
Entekavir Adamed, zawierający entekawir jednowodny w dawkach 0,5 mg i 1 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, choć brak jest dedykowanych badań oceniających ten wpływ. W praktyce klinicznej najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi, które mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne, są zawroty głowy, zmęczenie oraz senność. Objawy te mogą prowadzić do zaburzeń równowagi, pogorszenia koordynacji, wydłużenia czasu reakcji, a w przypadku senności – ryzyka mikrodrzemek, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, entekawir, funkcje psychomotoryczne, mikrodrzemka, objawy niepożądane, senność, tabletka powlekana, terapia entekawirem, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aropilo 0,5 mg
Ropinirol w postaci tabletek powlekanych 0,5 mg wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od skuteczności i tolerancji pacjenta. W leczeniu choroby Parkinsona zaleca się stosowanie ropinirolu trzy razy na dobę, rozpoczynając od dawki 0,25 mg TID przez pierwszy tydzień, z kolejnym stopniowym zwiększaniem dawki co tydzień o 0,25 mg TID do dawki 1 mg TID (3 mg/dobę) w 4. tygodniu. Po tym okresie dawkę można zwiększać o 0,5–1 mg TID (1,5–3 mg/dobę) do zakresu terapeutycznego 3–9 mg/dobę, maksymalnie do 24 mg/dobę. W przypadku przerwania terapii na ≥1 dobę, ponowne wprowadzenie leku powinno odbywać się według schematu stopniowego zwiększania dawki. W terapii skojarzonej z lewodopą możliwe jest stopniowe zmniejszanie dawki lewodopy o około 20%, co może łagodzić dyskinezy pojawiające się podczas zwiększania dawki ropinirolu. Odstawianie ropinirolu wymaga stopniowego zmniejszania liczby dawek w ciągu doby przez okres około tygodnia.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, dyskineza, efekt terapeutyczny, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens ropinirolu, krańcowe stadium niewydolności nerek, L-DOPA, leczenie skojarzone, lewodopa, niewydolność nerek, odpowiedź terapeutyczna, reakcja pacjenta, ropinirol, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tolerancja leku, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Finaster 5 mg
Finaster w dawce 5 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Pomimo braku dowodów na zaburzenia zdolności psychomotorycznych, lekarz powinien poinformować pacjenta o aktualnym stanie wiedzy zawartym w charakterystyce produktu leczniczego, podkreślając brak ryzyka zaburzeń sprawności podczas terapii. Zaleca się indywidualne podejście do pacjenta, monitorowanie ewentualnych nietypowych objawów oraz zachowanie ostrożności zwłaszcza na początku leczenia, gdy reakcje organizmu mogą być jeszcze nie w pełni poznane.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, finasteryd, funkcja psychomotoryczna, historia choroby, monitorowanie pacjenta, nietypowy objaw, sprawność psychomotoryczna, świadoma zgoda pacjenta, tabletka powlekana, zaburzenia zdolności prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmisartan EGIS 80 mg
Telmisartan EGIS jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 40 mg i 80 mg, zawierających odpowiednio 40 mg lub 80 mg telmisartanu jako substancji czynnej. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilości 217,35 mg (40 mg tabletka) oraz 434,70 mg (80 mg tabletka), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład rdzenia obejmuje m.in. sodu wodorotlenek, powidon, megluminę, krospowidon, żelaza tlenek żółty (E 172) oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400, talk i żelaza tlenek żółty (E 172). Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor i kształt kapsułki, z wymiarami 12,1 x 6,1 mm (40 mg) oraz 16,3 x 8,0 mm (80 mg), oznaczone odpowiednio „40” lub „80” oraz literą „T”.
blister aluminiowy, hypromeloza, interakcja farmaceutyczna, kontrolowane uwalnianie substancji, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, meglumina, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, sodu wodorotlenek, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, telmisartan, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aidee 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Aidee, zawierający 2 mg dienogestu oraz 0,03 mg etynyloestradiolu w formie tabletek powlekanych, cechuje się niskim potencjałem toksyczności przy przedawkowaniu. Ostra toksyczność doustna obu składników jest niewielka, co przekłada się na relatywnie niskie ryzyko poważnych następstw zdrowotnych po jednorazowym przyjęciu zwiększonej dawki. Typowe objawy przedawkowania to nudności, wymioty oraz niewielkie krwawienie z pochwy, szczególnie u młodych dziewcząt. Objawy te są charakterystyczne dla dwuskładnikowych tabletek antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol i dienogest.
dienogest i etynyloestradiol, dwuskładnikowa tabletka antykoncepcyjna, endometrium, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z pochwy, leczenie wspomagające, lek przeciwwymiotny, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, plamienie, równowaga elektrolitowa, tabletka powlekana, toksyczność doustna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tarsime 250 mg
Lek Tarsime, zawierający cefuroksym w postaci cefuroksymu aksetylu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym lub inne składniki preparatu, a także u osób z udokumentowaną alergią na antybiotyki cefalosporynowe. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także historia ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, na antybiotyki beta-laktamowe, takie jak penicyliny, monobaktamy czy karbapenemy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. W takich przypadkach stosowanie Tarsime może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań alergicznych, co wymaga wykluczenia tego leku z terapii.
Względne przeciwwskazania dotyczą pacjentów z łagodnymi reakcjami alergicznymi na beta-laktamy, np. łagodną wysypką, u których zaleca się ostrożność i ścisłe monitorowanie podczas leczenia cefuroksymem. Szczególną uwagę należy zwrócić na osoby z dodatnim wywiadem alergicznym, zwłaszcza na leki, ze względu na podwyższone ryzyko nadwrażliwości. Preparat Tarsime dostępny jest w dawkach 125 mg, 250 mg i 500 mg w formie tabletek powlekanych. Przed zastosowaniem konieczna jest dokładna ocena korzyści i ryzyka, a w przypadku wątpliwości wskazana jest konsultacja alergologiczna lub wybór antybiotyku spoza grupy beta-laktamów.
antybiotyki beta-laktamowe, cefuroksym aksetyl, karbapenem, konsultacja alergologiczna, monobaktam, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na cefuroksym, penicylina, reakcja alergiczna na leki, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, wysypka skórna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Uroflow 2 2 mg
Produkt leczniczy Uroflow zawiera tolterodyny wodorowinian jako substancję czynną i występuje w dwóch dawkach: Uroflow 1 z 1 mg tolterodyny oraz Uroflow 2 z 2 mg tolterodyny w pojedynczej tabletce powlekanej. Tabletki są okrągłe, dwuwypukłe, różnią się kolorem – Uroflow 1 jest żółty (obecność żelaza tlenku żółtego E172 w otoczce), a Uroflow 2 biały (brak E172). Rdzeń tabletek zawiera celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz sodu stearylofumaran, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E171) i talk. Produkt jest przeznaczony do podawania doustnego i dostępny w opakowaniach po 28 lub 56 tabletek powlekanych, zabezpieczonych folią PVC/PVdC/Aluminium chroniącą przed wilgocią.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asolfena 5 mg
Solifenacyna bursztynian, dostępna w preparacie Asolfena w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowana u dorosłych i osób w podeszłym wieku z początkową dawką 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg w przypadku niedostatecznej odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny > 30 ml/min) oraz łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Natomiast u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens ≤ 30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami wątroby (Child-Pugh 7-9) dawka maksymalna powinna być ograniczona do 5 mg raz na dobę. Dzieci i młodzież nie powinni stosować leku z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Lek można podawać doustnie, niezależnie od posiłku, co ułatwia dostosowanie terapii do codziennej rutyny pacjenta.
Asolfena, ciężka niewydolność nerek, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450 3A4, itrakonazol, ketokonazol, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, laktoza jednowodna, nelfinawir, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rytonawir, skala Childa-Pugha, solifenacyna bursztynianu, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Falcimar 250 mg + 100 mg
Falcimar, zawierający 250 mg atowakwonu i 100 mg proguanilu chlorowodorku, jest stosowany zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu malarii. Profilaktyka wymaga rozpoczęcia terapii 24-48 godzin przed ekspozycją na obszar endemiczny, kontynuacji przez cały czas pobytu oraz przez 7 dni po opuszczeniu rejonu. Dawkowanie profilaktyczne u dorosłych i młodzieży powyżej 40 kg wynosi 1 tabletkę dziennie; lek nie jest zalecany u osób poniżej 40 kg. W leczeniu malarii dawki są dostosowane do masy ciała: dorośli (>40 kg) przyjmują 4 tabletki jednorazowo przez 3 dni, dzieci od 11 do 40 kg otrzymują od 1 do 3 tabletek jednorazowo, również przez 3 dni. U osób starszych oraz pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) zaleca się stosowanie alternatywnych leków.
atowakwon i proguanil, badanie farmakokinetyczne, brak odporności, ciężkie zaburzenie czynności nerek, klirens kreatyniny, leczenie malarii, niewydolność nerek, obszar endemiczny malarii, profilaktyka malarii, stężenie terapeutyczne leku, tabletka powlekana, wchłanianie atowakwonu, wywiad medyczny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gripex 325 mg + 30 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Gripex, zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w tabletce powlekanej, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży. Lekarze powinni jednoznacznie informować pacjentki o zakazie stosowania tego leku w trakcie całego okresu ciąży ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych wynikających z złożonego składu preparatu. W przypadku kobiet ciężarnych zaleca się rozważenie alternatywnych, jednoskładnikowych preparatów o udokumentowanym bezpieczeństwie, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Podobne przeciwwskazania dotyczą kobiet karmiących piersią, u których stosowanie Gripexu jest niewskazane. Lekarze powinni wyraźnie przekazać konieczność odstąpienia od stosowania tego leku w okresie laktacji i zalecić konsultację w celu doboru bezpiecznej farmakoterapii objawowej infekcji górnych dróg oddechowych. W przypadku pacjentek w wieku rozrodczym, w tym planujących ciążę, konieczne jest potwierdzenie braku ciąży i laktacji przed przepisaniem Gripexu oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia, aby minimalizować ryzyko niepożądanych efektów farmakologicznych.
ciąża, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, farmakoterapia, infekcja górnych dróg oddechowych, karmienie piersią, laktacja, leczenie objawowe, paracetamol, preparat jednoskładnikowy, produkt leczniczy, przeziębienie i grypa, pseudoefedryna chlorowodorek, tabletka powlekana, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ginkgoherb 240 mg
Produkt leczniczy Ginkgoherb dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 120 mg oraz 240 mg, zawierających wyciąg suchy oczyszczony i kwantyfikowany z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L., folium) o stosunku ekstrakcji DER 35-67:1. Tabletka 120 mg zawiera 26,4-32,4 mg flawonoidów (w przeliczeniu na glikozydy flawonowe), 3,36-4,08 mg ginkgolidów A, B i C oraz 3,12-3,84 mg bilobalidu, natomiast tabletka 240 mg odpowiednio 52,8-64,8 mg flawonoidów, 6,72-8,16 mg ginkgolidów i 6,24-7,68 mg bilobalidu. Ekstrakcja przeprowadzona jest przy użyciu 60% acetonu (m/m). Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (380,294 mg w dawce 120 mg i 316,528 mg w dawce 240 mg) oraz glukozę ciekłą suszoną rozpyłowo (6,316 mg i 12,632 mg odpowiednio). Tabletki zawierają także celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, a powłoka składa się z mieszaniny powlekającej Opadry II white F 18422 z alkoholem poliwinylowym, makrogolem 3350, tytanu dwutlenku (E171), talku i żelaza tlenku żółtego (E172).
alkohol poliwinylowy, bilobalid, blistry PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, flawonoidy, ginkgolidy, glukoza suszona rozpyłowo, kroskarmeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, miłorzęb japoński, niezgodność farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancje pomocnicze, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wskaźnik DER, wyciąg kwantyfikowany - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Losartic 50 mg
Losartan, stosowany w dawce 50 mg (Losartic), jest antagonistą receptora angiotensyny II, który nie posiada dedykowanych badań klinicznych oceniających jego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mimo to, Charakterystyka Produktu Leczniczego wskazuje na potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać koordynację psychoruchową, czas reakcji oraz zdolność oceny sytuacji. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w początkowej fazie terapii oraz po zwiększeniu dawki, kiedy ryzyko wystąpienia tych objawów jest podwyższone. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka, takie jak wiek, funkcja nerek i wątroby, choroby współistniejące oraz stosowane leki, które mogą nasilać działania niepożądane i wpływać na metabolizm losartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, bezpieczeństwo farmakoterapii, choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, faza leczenia, funkcja nerek i wątroby, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasu, prowadzenie pojazdów, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zolaxa 5 mg
Lek Zolaxa, zawierający olanzapinę, jest wskazany wyłącznie dla pacjentów dorosłych z rozpoznaną schizofrenią lub chorobą afektywną dwubiegunową. W schizofrenii stosuje się go zarówno w fazie początkowej, jak i w leczeniu podtrzymującym, szczególnie u pacjentów wykazujących dobrą odpowiedź na olanzapinę. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest zalecana w leczeniu epizodów manii o nasileniu od średniego do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów po uzyskaniu pozytywnej odpowiedzi terapeutycznej. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 168,33 mg i 336,66 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Concor 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Concor, jest wskazana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca, w szczególności anginy pectoris. Jako wysoce kardioselektywny beta-adrenolityk, bisoprolol obniża ciśnienie tętnicze poprzez redukcję częstości akcji serca i kurczliwości mięśnia sercowego, a także zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, wydłużając czas rozkurczu i poprawiając perfuzję. Preparat dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Wskazane jest stosowanie zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi, takimi jak diuretyki, antagoniści wapnia (z wyjątkiem werapamilu i diltiazemu), inhibitory ACE czy antagoniści receptora angiotensyny II.
angina pectoris, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca, częstość akcji serca, diltiazem, diuretyk, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardioselektywny beta-adrenolityk, kurczliwość mięśnia sercowego, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, napad dławicowy, parametry oddechowe, perfuzja mięśnia sercowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-2, skurcz mięśnia sercowego, tabletka powlekana, tachykardia, werapamil, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon leków
Przedawkowanie – Topiramate Neuraxpharm 100 mg
Przedawkowanie topiramatu, stosowanego w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg (tabletki powlekane Topiramate Neuraxpharm), może prowadzić do szerokiego spektrum objawów, głównie neurologicznych, psychiatrycznych i somatycznych. Do najczęstszych należą drgawki, senność, dyzartria, zaburzenia widzenia (w tym diplopia), ataksja, stupor, hipotensja, bóle brzucha, pobudzenie, zawroty głowy oraz depresja. Objawy te zależą od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Mimo że w większości przypadków nie obserwowano ciężkich następstw klinicznych, istnieją udokumentowane przypadki śmiertelne, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu innych substancji leczniczych.
aspiracja treści żołądkowej, ataksja, ból brzucha, depresja, diplopia, drgawki, dyzartria, hemodializa, hipotensja, lek przeciwpadaczkowy, letarg, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, stupor, tabletka powlekana, topiramat, węgiel aktywowany, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie widzenia, zawroty głowy