tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperon 3 mg
Risperon, zawierający rysperydon w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność, z nasileniem objawów zależnym od dawki, zwłaszcza w przypadku parkinsonizmu i akatyzji. Profil bezpieczeństwa obejmuje także poważne powikłania, takie jak agranulocytoza, reakcje anafilaktyczne, zatorowość płucna, rabdomioliza oraz zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne (np. hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hiperglikemia, cukrzyca). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka w praktyce klinicznej.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferaza, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, dyzartria, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, grzybica paznokci, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hormon antydiuretyczny, leukopenia, migotanie przedsionków, mlekotok, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, objaw pozapiramidowy, parestezja, parkinsonizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, tabletka powlekana, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół bezdechu śródsennego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polsen 10 mg
Lek Polsen zawiera 10 mg zolpidemu winianu i jest wskazany do krótkotrwałego leczenia bezsenności u dorosłych pacjentów, u których zaburzenia snu znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie lub prowadzą do znacznego wyczerpania organizmu. Tabletki są białe, okrągłe, powlekane i dzielone, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Zolpidem, będący substancją czynną, jest niebenzodiazepinowym lekiem nasennym działającym poprzez modulację receptora GABA-A, co skutkuje efektem nasennym. Polsen nie jest lekiem pierwszego wyboru w przewlekłej bezsenności i powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach klinicznych wymagających krótkotrwałej interwencji farmakologicznej.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tisercin 25 mg
Lewomepromazyna, substancja czynna leku Tisercin w dawce 25 mg na tabletkę powlekaną, wykazuje istotny wpływ na funkcje psychomotoryczne pacjentów, co przekłada się na zwiększone ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najważniejszych działań niepożądanych należą senność, dezorientacja, splątanie oraz nadmierny spadek ciśnienia tętniczego, które mogą prowadzić do omdleń, zawrotów głowy i zaburzeń widzenia. W początkowym okresie terapii obowiązuje całkowity zakaz prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych, ze względu na największe nasilenie objawów i konieczność adaptacji organizmu do leku. W dalszym przebiegu leczenia zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów powinny być ustalane indywidualnie, uwzględniając dawkę, czas terapii, wrażliwość pacjenta, współistniejące schorzenia oraz potencjalne interakcje lekowe.
dawka leku, dezorientacja, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, hipotensja, interakcja lekowa, lek psychotropowy, lewomepromazyna, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenie układu nerwowego, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, sedacja, senność, splątanie, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, tolerancja na lek, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atywia 0,03 mg + 2 mg
Przedawkowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających 0,03 mg etynyloestradiolu i 2,00 mg dienogestu, takich jak Atywia, jest rzadkie i zazwyczaj nie prowadzi do ciężkich działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi objawami są nudności i wymioty, wynikające z podrażnienia błony śluzowej żołądka oraz działania hormonów na ośrodek wymiotny w pniu mózgu. Charakterystycznym i klinicznie istotnym objawem jest krwawienie z odstawienia, które może wystąpić nawet u dziewcząt przed menarche, co stanowi ważny element diagnostyki różnicowej krwawień u młodych pacjentek.
antidotum, diagnostyka różnicowa, dienogest, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, endometrium, etynyloestradiol, hormon steroidowy, krwawienie z odstawienia, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, menarche, nudności i wymioty, ośrodek wymiotny, parametry koagulologiczne, pierwsza miesiączka, przewód pokarmowy, tabletka powlekana, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sademlip 50 mg + 850 mg
Sademlip to lek złożony zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorku w dawkach 850 mg lub 1000 mg, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, dotychczasowego leczenia oraz tolerancji leku, z maksymalną dawką sytagliptyny nieprzekraczającą 100 mg na dobę. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią, stosujących maksymalne dawki metforminy, zaleca się podawanie 50 mg sytagliptyny dwa razy dziennie wraz z utrzymaniem dotychczasowej dawki metforminy. W przypadku terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, konieczne może być zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić czynność nerek (GFR), a u pacjentów z GFR < 60 ml/min dostosować dawkę metforminy zgodnie z ryzykiem kwasicy mleczanowej, przy czym metformina jest przeciwwskazana przy GFR < 30 ml/min.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, monoterapia metforminą, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, Sademlip, sytagliptyna i metformina, tabletka powlekana, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telfast 30 30 mg
Feksofenadyna chlorowodorek w dawce 30 mg (Telfast) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dzieci (6-11 lat) oraz dorosłych, z najczęstszym działaniem niepożądanym będącym bólem głowy (1,0% u dzieci). U młodszych dzieci (6 miesięcy do 5 lat) stosujących dawki 15 mg lub 30 mg nie zaobserwowano niespodziewanych działań niepożądanych. U dorosłych działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmują ból głowy, senność, zawroty głowy, nudności, a także zmęczenie (≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), tachykardię, kołatanie serca, biegunkę oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, feksofenadyna chlorowodorek, kołatanie serca, koszmary senne, nagłe zaczerwienienie skóry, nerwowość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia snu, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ritonavir Accord 100 mg
Lek Ritonavir Accord zawiera rytonawir w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych i jest stosowany w terapii skojarzonej zakażenia HIV-1 u dorosłych oraz dzieci powyżej 2 lat. Rytonawir pełni rolę zarówno aktywnego składnika terapii przeciwretrowirusowej, jak i wzmacniacza farmakokinetycznego (boostera) dla innych inhibitorów proteazy, co umożliwia optymalizację ich stężenia w osoczu. Lek nie jest przeznaczony do monoterapii i powinien być stosowany wyłącznie w połączeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – białe, kapsułkowate, o wymiarach 17,1 mm na 9,1 mm, z oznaczeniami „H” i „R9”.
booster farmakologiczny, funkcja nerek, funkcja wątroby, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, leczenie zakażenia HIV, lek przeciwretrowirusowy, lekarz specjalista, monoterapia, rytonawir, schemat dawkowania, tabletka powlekana, terapia skojarzona, test diagnostyczny, wirus HIV-1, wzmacniacz farmakokinetyczny, zakażenie HIV-1 - Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Wskazania do stosowania
Ondansetron, będący selektywnym antagonistą receptorów 5-HT3, jest wskazany do zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów o różnej etiologii, w tym wywołanych chemioterapią (CINV), radioterapią (RINV) oraz w okresie pooperacyjnym (PONV). U dorosłych stosuje się go doustnie (tabletki powlekane 4-8 mg, liofilizaty, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) lub dożylnie (4-8 mg), natomiast u dzieci od 6. miesiąca życia w leczeniu CINV preferowane są formy dożylne, a doustne preparaty (np. Atossa 8 mg) można stosować u dzieci o powierzchni ciała >1,2 m². W zapobieganiu PONV u dzieci od 1. miesiąca życia zaleca się wyłącznie powolne wstrzyknięcie dożylne. Dawkowanie u dorosłych obejmuje zwykle 8 mg doustnie 1-2 godziny przed terapią, następnie co 12 godzin do 5 dni, a w PONV jednorazowo 16 mg doustnie lub 4 mg dożylnie. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do masy lub powierzchni ciała. U pacjentów z zaburzeniami wątroby dawka dobowa nie powinna przekraczać 8 mg.
antagonista receptora 5-HT3, antracyklina, chemioterapia i radioterapia, CINV, czopek, dysfagia, liofilizat doustny, napromienianie jamy brzusznej, nudności i wymioty, ondansetron, pochodna platyny, PONV, potencjał emetogenny, powierzchnia ciała, radioterapia, RINV, roztwór do wstrzykiwań, tabletka powlekana, tabletka rozpadająca się w jamie ustnej, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg
Preparat Loreblok HCT w formie tabletek powlekanych zawiera 50 mg losartanu potasowego, antagonisty receptora angiotensyny II, oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, diuretyku tiazydowego. Jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia losartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia. Tabletki o wymiarach około 6,1 x 11,4 mm posiadają rowek dzielący, umożliwiający podział na równe dawki, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii. Preparat zawiera również 56,90 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, działanie synergistyczne, hydrochlorotiazyd, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza, losartan potasowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, substancja czynna, tabletka powlekana, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon substancji czynnych
Eplerenon – Wskazania do stosowania
Eplerenon, selektywny antagonista aldosteronu, jest stosowany jako terapia uzupełniająca u pacjentów kardiologicznych, szczególnie po przebytym zawale mięśnia sercowego oraz w przewlekłej niewydolności serca. Wskazania obejmują pacjentów w stanie stabilnym po zawale z frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) ≤ 40% oraz klinicznymi objawami niewydolności serca, a także dorosłych z przewlekłą niewydolnością serca w klasie II wg NYHA i LVEF ≤ 30%. Eplerenon dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg i 50 mg, a także w preparacie złożonym z furosemidem (Eplexemid: 25 mg + 40 mg, 50 mg + 40 mg). Terapia ma na celu redukcję ryzyka śmiertelności i chorobowości sercowo-naczyniowej, w tym zmniejszenie liczby hospitalizacji z powodu niewydolności serca oraz częstości nagłych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, diuretyk pętlowy, elektrolity, frakcja wyrzutowa lewej komory, funkcja nerek, furosemid, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, selektywny antagonista aldosteronu, śmiertelność i chorobowość, tabletka powlekana, terapia dodana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności lewej komory, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Maxon Active 25 mg
Maxon Active, zawierający 25 mg cytrynianu syldenafilu w tabletce powlekanej, jest lekiem przeznaczonym wyłącznie dla mężczyzn i nie powinien być stosowany u kobiet, w tym kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania syldenafilu u kobiet w tych grupach, co wynika z braku wskazań do stosowania u populacji żeńskiej. Dane przedkliniczne na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały negatywnego wpływu syldenafilu na rozrodczość, co sugeruje brak bezpośredniego działania teratogennego lub embriotoksycznego w tych modelach.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, bezpieczeństwo stosowania leku, cytrynian syldenafilu, dawka jednorazowa, działanie niepożądane, ekspozycja w ciąży, morfologia plemników, parametry płodności, płodność męska, produkt leczniczy, tabletka powlekana, zdolność rozrodcza, zdrowy ochotnik - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg
Rivaroxaban Aurovitas to doustny antykoagulant będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 15 mg i 20 mg rywaroksabanu. Tabletki 15 mg są czerwone, okrągłe, z oznaczeniami „M” i „15”, zawierają 23,25 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 20 mg mają kolor ciemnoczerwony do brązowo-czerwonego, owalny kształt, oznaczenia „M” i „20”, oraz 20,75 mg laktozy jednowodnej. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, laktozę jednowodną, kroskarmelozę sodową, talk, tytanu dwutlenek (E 171) i żelaza tlenek czerwony (E 172). Lek jest dostępny w opakowaniach blistrowych (5-200 tabletek) oraz butelkach HDPE (30-500 tabletek), z okresem ważności 2 lata i bez specjalnych wymagań przechowywania.
dysfagia, folia PVC, inhibitor czynnika Xa, krzepnięcie krwi, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, podanie dojelitowe, podanie doustne, rywaroksaban, tabletka powlekana, uwalnianie substancji czynnej, wchłanianie leku, zaburzenie wchłaniania, zawiesina leku, żel krzemionkowy, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gripex Pro Mucus 250 mg + 100 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Gripex Pro MUCUS w postaci tabletek powlekanych zawiera paracetamol 250 mg, gwajafenezynę 100 mg oraz chlorowodorek fenylefryny 5 mg, które mogą wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne pacjenta. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, może wywoływać zawroty głowy i zaburzenia koncentracji, gwajafenezyna może powodować senność, a paracetamol – choć rzadko – działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów. Wskazane jest, aby lekarz informował pacjenta o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, zwłaszcza w przypadku wystąpienia objawów takich jak senność czy zawroty głowy, które mogą obniżać sprawność psychomotoryczną.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek fenylefryny, działanie niepożądane, fenylefryna, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, Gripex Pro Mucus, gwajafenezyna, lek sympatykomimetyczny, objawowe leczenie przeziębienia, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pojazd mechaniczny, sedacja, senność, substancja wykrztuśna, tabletka powlekana, układ nerwowy, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Raenom 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna preparatu Raenom, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie poprzez przemijające zaburzenia widzenia, takie jak fosfeny – wrażenie widzenia silnego światła. Badania kliniczne na zdrowych ochotnikach nie wykazały istotnych zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów, jednak obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują na ryzyko wystąpienia tych objawów u niektórych pacjentów. Szczególnie istotne jest ostrzeżenie o zwiększonym ryzyku podczas prowadzenia pojazdów w warunkach nagłych zmian natężenia światła (np. wjazd do tunelu, oświetlenie uliczne) oraz w nocy, gdy kontrast światła może nasilać zaburzenia widzenia. Dawki dostępne to tabletki powlekane 5 mg (jasnopomarańczowa, owalna, oznaczenie „CK3”) oraz 7,5 mg (jasnopomarańczowa, okrągła, oznaczenie „CK4”).
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadalafil SUN 10 mg
Tadalafil SUN, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji z dawkowaniem dostosowanym do indywidualnych potrzeb pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg przyjmowana doustnie na około 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. Maksymalna częstość stosowania to raz na dobę. U pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) zaleca się schemat dawkowania raz na dobę w dawce 5 mg, z możliwością zmniejszenia do 2,5 mg, przy czym konieczna jest okresowa ocena celowości takiego leczenia. U mężczyzn w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek maksymalna dawka wynosi 10 mg, a schemat dawkowania raz na dobę jest przeciwwskazany.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dane kliniczne, efekt terapeutyczny, ekspozycja na lek, korzyść terapeutyczna, pacjent w podeszłym wieku, schemat dawkowania, skala Child-Pugh, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lizymax 684 mg
Lizymax, zawierający 684 mg ibuprofenu z lizyną (odpowiadający 400 mg ibuprofenu), jest wskazany do terapii objawowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych z linią podziału, umożliwiającej podanie dawki 200 mg lub 400 mg ibuprofenu. Dawkowanie powinno być dostosowane do wieku, stanu klinicznego oraz nasilenia objawów, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas. Maksymalna dawka dobowa wynosi 1200 mg ibuprofenu (3 tabletki), podawane co 4-6 godzin. U osób w wieku podeszłym nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak wymagana jest szczególna obserwacja kliniczna. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się stosowanie minimalnej dawki i regularną kontrolę parametrów wątrobowych, czynności nerek oraz morfologii krwi. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością tych narządów oraz u dzieci poniżej 12 lat.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, czynność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, gorączka, ibuprofen z lizyną, maksymalna dawka dobowa, morfologia krwi, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry wątrobowe, podanie doustne, tabletka powlekana, terapia objawowa - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Przeciwwskazania stosowania
Lakozamid jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych (50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg), roztworu do infuzji (10 mg/ml) oraz syropu (10 mg/ml). Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie, np. lecytynę sojową w Lacosamide Intas czy barwniki takie jak żółcień pomarańczowa (E110) i czerwień koszenilowa (E124) w Lacosamide Teva. Ponadto, bezwzględnym przeciwwskazaniem jest rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia elektrycznego serca i potencjalnie poważnych powikłań kardiologicznych.
blok przedsionkowo-komorowy, choroba współistniejąca, działanie przeciwpadaczkowe, lecytyna sojowa, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na lek, padaczka, powikłanie kardiologiczne, profil bezpieczeństwa leku, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie przewodzenia elektrycznego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Seronil 10 mg
Lek Seronil zawiera chlorowodorek fluoksetyny w dawce 11,2 mg odpowiadającej 10 mg fluoksetyny i jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o wymiarach 5 x 10 mm. Dawkowanie leku jest ściśle zależne od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. W leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych i osób starszych zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do maksymalnie 60 mg/dobę, przy czym dawkę należy zweryfikować po 3-4 tygodniach terapii. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa i zalecana to również 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę po 2 tygodniach, a ocenę skuteczności należy przeprowadzić po 10 tygodniach. W bulimii nervosa stosuje się dawkę 60 mg/dobę, jednak brak jest dowodów na skuteczność leczenia powyżej 3 miesięcy. U dzieci od 8 roku życia z epizodami dużej depresji dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, a leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty. U osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożne zwiększanie dawki, nie przekraczając 40 mg/dobę, choć maksymalna dawka to 60 mg/dobę.
bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, dawka dobowa, dawka podzielona, dawka pojedyncza, depresja o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fluoksetyna, interakcja lekowa, korzyść kliniczna, leczenie fluoksetyną, objaw choroby, objaw odstawienny, odpowiedź terapeutyczna, psychoterapia behawioralna, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Pazopanib Pharmascience jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg i 400 mg substancji czynnej w formie chlorowodorku pazopanibu. Tabletki różnią się nie tylko dawką, ale także wyglądem i składem otoczki, co wpływa na ich rozpoznawalność i właściwości farmakokinetyczne. Tabletka 200 mg ma różowy kolor dzięki obecności tlenku żelaza (E 172) i wymiary 14,3 mm × 5,7 mm, natomiast tabletka 400 mg jest biała, większa (18,0 mm × 7,1 mm) i nie zawiera tego barwnika. Obie formy zawierają podobne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, powidon, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400 oraz polisorbat 80.
blister foliowy, blister perforowany jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pazopanib, pazopanib chlorowodorek, polisorbat, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, warunki przechowywania leku, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oritop 100 mg
Produkt leczniczy Oritop zawiera topiramat w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Każda dawka charakteryzuje się specyficznym składem jakościowym i ilościowym, w tym różną zawartością laktozy jednowodnej: 20,1 mg w tabletkach 25 mg, 40,2 mg w 50 mg oraz 80,4 mg w 100 mg. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą żelowaną, karboksymetyloskrobię sodową (typ A) oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400, polisorbat 80 oraz barwniki (żelaza tlenek żółty E172 w dawkach 50 mg i 100 mg, a czerwony E172 w dawce 200 mg). Składniki te pełnią funkcje wypełniaczy, środków rozsadzających, poślizgowych oraz nadają powłoce tabletki odpowiednie właściwości fizyczne i estetyczne.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, farmakoterapia, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, polisorbat, skrobia kukurydziana, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, topiramat, żel krzemionkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tialera 12,5 mg
Lek Tialera (tianeptyna sodowa) w dawce 12,5 mg stosowany jest standardowo w schemacie 3 razy dziennie (rano, w południe i wieczorem) przed posiłkami, co zapewnia optymalną absorpcję. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) nie jest konieczna modyfikacja dawki, z wyjątkiem wątłych i szczupłych osób o masie ciała poniżej 55 kg, u których zaleca się redukcję do 25 mg/dobę (2 tabletki). Podobne zmniejszenie dawki do 25 mg/dobę dotyczy pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <19 mL/min) oraz z ciężką marskością wątroby (klasa C wg Childa-Pugha). U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną marskością wątroby oraz u osób z uzależnieniem alkoholowym nie wymaga się zmiany dawkowania. Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
absorpcja substancji czynnej, bezpieczeństwo i skuteczność leku, efekt terapeutyczny, interakcje lekowe, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, marskość wątroby, objawy odstawienne, przerwanie leczenia, reakcja odstawienia, stężenie leku w organizmie, tabletka powlekana, tianeptyna sodowa, uzależnienie alkoholowe, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Agomelatine NeuroPharma 25 mg
Agomelatine NeuroPharma (tabletki powlekane 25 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na agomelatynę lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z funkcją wątroby, w tym marskość wątroby niezależnie od etiologii, aktywne choroby wątroby (ostre i przewlekłe zapalenie, stłuszczenie, choroby metaboliczne) oraz stany, w których aktywność aminotransferaz (ALT, AST) przekracza 3-krotnie górną granicę normy laboratoryjnej. Ze względu na metabolizm agomelatyny w wątrobie i ryzyko hepatotoksyczności, zaleca się wykonanie badań funkcji wątroby przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób wątroby.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orizon 0,5 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Orizon, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych oraz krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem alzheimerowskim i u dzieci oraz młodzieży z zaburzeniami zachowania. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych i serotoninergicznych, co pozwala na redukcję objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii oraz stabilizację nastroju w stanach maniakalnych. Wskazania obejmują również agresję, gdy metody niefarmakologiczne okazały się nieskuteczne, a pacjent stanowi zagrożenie dla siebie lub otoczenia. W pediatrii lek stosowany jest u dzieci od 5 roku życia z upośledzeniem umysłowym i nasilonymi zaburzeniami zachowania, zawsze jako element kompleksowej terapii.
epizod maniakalny, kryteria DSM-IV, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, neurologia dziecięca, nietolerancja laktozy, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozytywne schizofrenii, otępienie typu alzheimerowskiego, program terapeutyczny, psychiatria dziecięca i młodzieżowa, receptory dopaminergiczne i serotoninergiczne, rysperydon, schizofrenia, tabletka powlekana, terapia behawioralna, uporczywa agresja, upośledzenie umysłowe, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kefrenex 100 mg
Lek Kefrenex, zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg. Wskazania do stosowania obejmują schizofrenię oraz chorobę afektywną dwubiegunową, w której kwetiapina jest skuteczna w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych, ciężkiej depresji oraz profilaktyce nawrotów obu tych faz. W terapii schizofrenii lek łagodzi objawy pozytywne i negatywne, natomiast w chorobie dwubiegunowej wpływa na stabilizację nastroju i zapobieganie nawrotom. Tabletki o dawkach 100 mg, 200 mg i 300 mg posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki, co jest istotne w titracji i modyfikacji leczenia. Zawartość laktozy jednowodnej w preparacie wzrasta wraz z dawką (od 7 mg w 25 mg do 84 mg w 300 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki 25 mg zawierają również 0,003 mg żółcieni pomarańczowej (E 110), potencjalnego alergenu.
adherencja, anhedonia, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba psychiczna, depresja jednobiegunowa, epizod depresyjny, epizod maniakalny, fumaran kwetiapiny, funkcje poznawcze, gonitwa myśli, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, myśli samobójcze, napęd psychoruchowy, neuroleptyk, nietolerancja laktozy, objaw niepożądany, objawy depresyjne, objawy negatywne, objawy pozytywne, obniżenie nastroju, profilaktyka nawrotów, reakcja alergiczna, schizofrenia, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, titracja dawki, zaburzenia myślenia, zaburzenia snu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vasilip 20 mg
Vasilip to preparat zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Każda tabletka zawiera odpowiednio 67,92 mg, 135,84 mg lub 271,68 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład substancji pomocniczych obejmuje m.in. skrobię żelowaną lub modyfikowaną, butylohydroksyanizol, kwas cytrynowy i askorbinowy, celulozę mikrokrystaliczną oraz stearynian magnezu, które wpływają na stabilność i właściwości mechaniczne tabletek. Tabletki 40 mg wyróżniają się obecnością rowka dzielącego, co ułatwia ich podział w razie potrzeby.
blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, butylohydroksyanizol, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, kwas askorbinowy, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, przeciwutleniacz, regulator kwasowości, rowek dzielący, skrobia kukurydziana, skrobia modyfikowana, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, symwastatyna, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ibuprofen Pharmaclan 400 mg
Ibuprofen Pharmaclan jest lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym przeznaczonym do krótkotrwałego, objawowego leczenia dolegliwości o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Produkt dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 200 mg i 400 mg, z wyraźnym oznaczeniem na tabletce („G2” dla 200 mg i „I 6” dla 400 mg). Tabletki 200 mg są wskazane dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci o masie ciała ≥20 kg (≥7 lat), natomiast tabletki 400 mg przeznaczone są wyłącznie dla dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥40 kg (≥12 lat). Ibuprofen Pharmaclan stosuje się w leczeniu bólu mięśniowo-szkieletowego, bólów pourazowych, bólów głowy (w tym napięciowych), bólów zębów, bólów menstruacyjnych oraz nerwobóli o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, a także w stanach gorączkowych związanych z infekcjami wirusowymi i bakteryjnymi, przeziębieniami, grypopodobnymi oraz gorączką poszczepienną.
ból głowy, ból łagodny do umiarkowanego, ból menstruacyjny, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pourazowy, ból zęba, działanie niepożądane, gorączka, gorączka infekcyjna, gorączka poszczepienna, infekcja bakteryjna, krótkotrwała terapia, leczenie objawowe, napięciowy ból głowy, nerwoból, podwyższona temperatura ciała, stan bólowy, stan grypopodobny, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Topiramate Neuraxpharm 200 mg
Topiramate Neuraxpharm dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 50 mg, 100 mg lub 200 mg topiramatu. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania i stopniowego zwiększania dawki, rozpoczynając od 25 mg/dobę u dorosłych (wieczorem) lub 0,5-1 mg/kg/dobę u dzieci powyżej 6 lat. W monoterapii u dorosłych zalecana dawka docelowa wynosi 100-200 mg/dobę w dwóch dawkach podzielonych, z maksymalną dawką do 500 mg/dobę (do 1000 mg/dobę w opornej padaczce). W terapii uzupełniającej dawki u dorosłych wynoszą 200-400 mg/dobę, a u dzieci ≥2 lat 5-9 mg/kg/dobę, z możliwością stosowania dawek do 30 mg/kg/dobę. W profilaktyce migreny u dorosłych dawka docelowa to 100 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 200 mg/dobę, przy czym dawki powyżej 100 mg wiążą się z większym ryzykiem działań niepożądanych. U dzieci topiramat nie jest zalecany do profilaktyki migreny ze względu na brak wystarczających danych bezpieczeństwa i skuteczności.
fenytoina, hemodializa, interakcja farmakologiczna, karbamazepina, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, klirens topiramatu, lek przeciwpadaczkowy, leki indukujące enzymy, migrenowy ból głowy, monoterapia padaczki, napad padaczkowy, padaczka oporna, profilaktyka migreny, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie topiramatu w osoczu, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca padaczki, topiramat, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rosuvastatin Medical Valley 20 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin Medical Valley dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg rozuwastatyny (w postaci soli wapniowej). Tabletki powlekane różnią się wyglądem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację: 5 mg – żółte, okrągłe, 7 mm; 10 mg i 20 mg – różowe, okrągłe, odpowiednio 7 mm i 9 mm; 40 mg – różowe, owalne, 6,8 x 11,4 mm. Substancją pomocniczą istotną z punktu widzenia pacjentów z nietolerancją jest laktoza jednowodna, której zawartość w tabletkach wynosi od 96,79 mg (10 mg) do 193,57 mg (20 mg). Pozostałe składniki pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon, magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), triacetyna i barwniki (żółty i czerwony tlenek żelaza E 172).
blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, fotoprotekcja, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, rozuwastatyna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ictady 245 mg
Stosowanie leku Ictady 245 mg (tabletki powlekane, jasnoniebieskie, migdałowe, o wymiarach około 17,0 mm x 10,5 mm) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną – tenofowir dizoproksyl (w postaci bursztynianu) oraz na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę (105 mg na tabletkę). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga szczególnej ostrożności podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. W przypadku potwierdzonej alergii lub nietolerancji na laktozę, wrodzonego niedoboru laktazy lub zespołu złego wchłaniania glukozy-galaktozy, stosowanie leku jest niewskazane ze względu na ryzyko wystąpienia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego i innych niepożądanych reakcji.
alergia na laktozę, dolegliwości przewodu pokarmowego, laktoza, nadwrażliwość, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, powikłanie zdrowotne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tenofowir dizoproksyl, wrodzony niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Krka 10 mg
Produkt leczniczy Atorvastatin Krka zawiera atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, podawany doustnie w formie tabletek powlekanych o białym kolorze i okrągłym kształcie. Każda dawka różni się rozmiarem: 6 mm (10 mg), 8 mm (20 mg) oraz 10 mm (40 mg). Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 56,9 mg, 113,8 mg i 227,6 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład farmaceutyczny obejmuje substancje pomocnicze takie jak sodu wodorotlenek, sodu laurylosiarczan, hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krospowidon oraz magnezu stearynian, a powłoka tabletek zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3000 i talk.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, nietolerancja laktozy, podanie doustne, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja alkalizująca, substancja czynna, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Genoptim 20 mg
Atorvastatin Genoptim to lek w formie tabletek powlekanych, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg atorwastatyny wapniowej. Tabletki mają biały lub prawie biały kolor, eliptyczny i obustronnie wypukły kształt, co ułatwia precyzyjne dawkowanie i komfort stosowania. Substancją pomocniczą w rdzeniu są m.in. celuloza mikrokrystaliczna, sodu węglan bezwodny, maltoza, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, trietylu cytrynian, polisorbat 80 i tytanu dwutlenek (E171). Lek pakowany jest w blistry z materiałów PA/Aluminium/PVC/Aluminium, co chroni tabletki przed wilgocią i światłem.
atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, otoczka tabletki, polisorbat 80, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, sodu węglan bezwodny, stabilność preparatu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kwetina 200 mg
Preparat Kwetina zawiera kwetiapinę fumaran w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o zróżnicowanym wyglądzie i składzie otoczki, co ułatwia identyfikację dawki. Każda tabletka zawiera również laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 7 mg (25 mg tabletka), 28 mg (100 mg), 56 mg (200 mg) oraz 84 mg (300 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak hypromeloza, wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa typ A, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, talk oraz krzemionka koloidalna bezwodna, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i uwalnianie substancji czynnej.
celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, kwetiapina, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja o znanym działaniu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doloxib 30 mg
Lek Doloxib zawiera etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg. Preparat jest wskazany do leczenia objawowego choroby zwyrodnieniowej stawów (30 mg), reumatoidalnego zapalenia stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (60 mg i 90 mg), a także dny moczanowej w ostrej fazie oraz bólu po zabiegach stomatologicznych (120 mg). Doloxib jest przeznaczony dla pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia, a dawkowanie należy dostosować indywidualnie do wskazań i potrzeb pacjenta, uwzględniając postać farmaceutyczną i wielkość tabletki (średnica od 6 do 10 mm).
ból kręgosłupa, ból o umiarkowanym nasileniu, ból pozabiegowy, choroba zwyrodnieniowa stawów, choroby układu sercowo-naczyniowego, dna moczanowa, etorykoksyb, faza ostra, inhibitor COX-2, mechanizm działania leku, objawy zapalne, postać farmaceutyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny stawów, tabletka powlekana, zabiegi chirurgiczne jamy ustnej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simlerid 100 mg
Simlerid (sytagliptyna) jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, z zalecaną dawką standardową 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć lek jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Dawkowanie sytagliptyny wymaga modyfikacji w zależności od stopnia niewydolności nerek, ocenianej na podstawie współczynnika przesączania kłębuszkowego (GFR): 100 mg raz na dobę przy GFR ≥ 45 do < 60 ml/min, 50 mg raz na dobę przy GFR ≥ 30 do < 45 ml/min, 25 mg raz na dobę przy GFR ≥ 15 do < 30 ml/min oraz w schyłkowej niewydolności nerek (GFR < 15 ml/min). U pacjentów dializowanych dawka wynosi 25 mg raz na dobę, niezależnie od terminu dializy.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, schyłkowa niewydolność nerek, Simlerid, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pazopanib Accord 200 mg
Przedawkowanie pazopanibu, oceniane w badaniach klinicznych przy dawkach do 2000 mg/dobę, wiąże się z występowaniem toksyczności 3. stopnia, obejmującej głównie zmęczenie oraz nadciśnienie tętnicze. Zmęczenie o znacznym nasileniu, ograniczające możliwość dalszego zwiększania dawki, obserwowano u około 33% pacjentów przy dawce 2000 mg/dobę. Nadciśnienie tętnicze 3. stopnia, wymagające interwencji medycznej, występowało u podobnej grupy pacjentów przy dawce 1000 mg/dobę. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie ogólnych środków wspomagających, takich jak monitorowanie funkcji życiowych, kontrola równowagi wodno-elektrolitowej oraz leczenie objawowe, ze szczególnym uwzględnieniem kontroli ciśnienia tętniczego.
badanie laboratoryjne, badanie obrazowe, dawka terapeutyczna, funkcje życiowe, kontrola nadciśnienia, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, odtrutka, pazopanib, powikłanie narządowe, przedawkowanie pazopanibu, równowaga wodno-elektrolitowa, schemat dawkowania, tabletka powlekana, toksyczność, toksyczność dawki, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Moxifloxacin Accord 400 mg
Moksyfloksacyna w dawce 400 mg raz na dobę, podawana w postaci tabletek powlekanych Moxifloxacin Accord, stanowi skuteczną terapię przeciwbakteryjną z prostym schematem dawkowania, co sprzyja adherencji pacjenta. U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym poddawanych dializoterapii, nie jest wymagana modyfikacja dawki. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Standardowa dawka jest również bezpieczna u osób starszych oraz pacjentów z niską masą ciała. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia jest przeciwwskazane ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu, a lek można przyjmować niezależnie od posiłków.
antybiotykooporność, bakteryjne zapalenie zatok, dializa otrzewnowa ambulatoryjna, dializoterapia przewlekła, hemodializa, leczenie dożylne, moksyfloksacyna, niewydolność nerek, pozaszpitalne zapalenie płuc, produkt leczniczy, przewlekłe zapalenie oskrzeli, schemat dawkowania, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia sekwencyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie tkanki podskórnej, zapalenie miednicy mniejszej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bevimlar 15 mg
Produkt leczniczy Bevimlar zawiera rywaroksaban w dawce 15 mg na tabletkę powlekaną o charakterystycznym czerwonym kolorze i średnicy około 6 mm. Substancją pomocniczą o znanym działaniu jest laktoza jednowodna w ilości 43 mg na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki zawierają także inne substancje pomocnicze wpływające na właściwości fizyczne i uwalnianie substancji czynnej, a ich powłoka chroni rdzeń przed czynnikami zewnętrznymi. Bevimlar jest podawany doustnie w postaci całych tabletek, jednak w przypadku trudności w połykaniu można je rozgnieść i przygotować zawiesinę w 50 mL wody, którą podaje się dojelitowo po potwierdzeniu prawidłowego umiejscowienia zgłębnika w żołądku. Po podaniu zawiesiny należy podać pokarm dojelitowo, aby zapewnić optymalne wchłanianie rywaroksabanu.
blister jednodawkowy, blister z folii, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, ekspozycja na lek, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, powidon, rywaroksaban, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, stabilność leku, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wchłanianie leku, żelaza tlenek, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coxydyna 60 mg
Lek Coxydyna zawierający etorykoksyb w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z czynną chorobą wrzodową, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Niewskazane jest stosowanie u pacjentów z historią reakcji alergicznych na NLPZ, w tym inhibitorów COX-2, manifestujących się skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem nosa, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką lub innymi reakcjami alergicznymi. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością wątroby (albumina <25 g/L lub ≥10 punktów wg skali Child-Pugh) oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min).
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, czynna choroba wrzodowa, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, reakcja alergiczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rosuvastatin MSN to lek zawierający rozuwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg substancji czynnej oraz różne ilości laktozy jednowodnej: 1,26 mg w tabletkach 5 mg i 10 mg oraz 2,52 mg w dawkach 20 mg i 40 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki są powlekane, a ich skład obejmuje substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, skrobia żelowana kukurydziana, meglumina, mannitol oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera hypromelozę, laktozę jednowodną, tytanu dwutlenek (E 171) oraz triacetynę. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację (np. tabletki 5 mg, 10 mg i 20 mg są okrągłe, a 40 mg owalne). Wszystkie mają biały lub prawie biały kolor.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropylometyloceluloza, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, mannitol, meglumina, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, odpady farmaceutyczne, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, skrobia żelowana kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, uszczelnienie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olmesartan LEK-AM 20 mg
Olmesartan LEK-AM, dostępny w tabletkach powlekanych o zawartości 20 mg lub 40 mg olmesartanu medoksomilu, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, jednak produktu Olmesartan LEK-AM nie można stosować do uzyskania dawki 10 mg, co wymaga zastosowania innego preparatu z olmesartanem. Dawkę można zwiększyć do 20 mg, a w razie potrzeby do maksymalnie 40 mg na dobę lub włączyć hydrochlorotiazyd. Efekt przeciwnadciśnieniowy rozwija się stopniowo, z pierwszymi efektami po 2 tygodniach i maksymalną skutecznością po około 8 tygodniach. U pacjentów ≥65 lat standardowe dawkowanie jest zwykle odpowiednie, jednak przy dawce 40 mg konieczne jest uważne monitorowanie ciśnienia tętniczego.
ciężkie zaburzenie, ciśnienie tętnicze, dawka maksymalna, dawka początkowa, działanie przeciwnadciśnieniowe, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, monitorowanie ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, olmesartan medoksomil, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atirabo 90 mg
Atirabo (tikagrelor) jest lekiem przeciwpłytkowym dostępnym w dawkach 60 mg (jasnoróżowe tabletki o średnicy około 8 mm) oraz 90 mg (lekko brązowawożółte tabletki o średnicy około 9 mm). Lek ten stosuje się wyłącznie w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego (NSTEMI i STEMI), a także u pacjentów po przebytym zawale serca z wysokim ryzykiem kolejnych incydentów. Tikagrelor działa jako odwracalny antagonista receptora P2Y12, natomiast ASA nieodwracalnie hamuje cyklooksygenazę, co zapewnia synergistyczne hamowanie agregacji płytek krwi i skuteczną profilaktykę przeciwzakrzepową.
agregacja płytek krwi, choroba wieńcowa, cukrzyca, cyklooksygenaza, farmakoterapia przeciwpłytkowa, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, receptor P2Y12, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, tabletka powlekana, tikagrelor, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Astmodil 10 mg
Astmodil zawiera montelukast sodowy, stosowany w leczeniu astmy oraz astmy współistniejącej z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie jest dostosowane do wieku: u pacjentów ≥15 lat zalecana dawka to 10 mg raz na dobę wieczorem w formie tabletki powlekanej, u dzieci 6-14 lat 5 mg w formie tabletki do rozgryzania i żucia, a u dzieci 2-5 lat 4 mg w tej samej formie. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby; brak danych dla ciężkich zaburzeń wątroby. Dawkowanie jest niezależne od płci. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po pierwszej dobie stosowania.
astma, kontrola astmy, krótko działający β-agoniści, montelukast, montelukast sodowy, niewydolność nerek, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, terapia dodana, wziewne glikokortykosteroidy, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ivohart 7,5 mg
Ivohart, zawierający iwabradynę w dawkach 5 mg i 7,5 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia objawowego przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, posiadających rytm zatokowy i częstość akcji serca ≥ 70/min. Lek stosuje się u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków (np. ciężka astma oskrzelowa, bloki przedsionkowo-komorowe wyższego stopnia, bradykardia zatokowa) oraz jako terapię skojarzoną z beta-adrenolitykami, gdy objawy dławicy nie są wystarczająco kontrolowane. Tabletki 5 mg posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, działanie niepożądane, frakcja wyrzutowa lewej komory, iwabradyna, iwabradyny chlorowodorek, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, migotanie przedsionków, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rytm zatokowy, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności skurczowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fypalan 10 mg
Perampanel (Fypalan) jest stosowany doustnie raz na dobę, najlepiej przed snem, z indywidualnym dostosowaniem dawki w zakresie 4–12 mg/dobę w leczeniu częściowych napadów padaczkowych u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 4 roku życia. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o różnych dawkach (2, 4, 6, 8, 10, 12 mg) z charakterystycznym oznaczeniem kolorystycznym oraz zawartością laktozy jednowodnej od 167,6 mg do 177,1 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Dawkowanie powinno być stopniowo zwiększane, aby zoptymalizować skuteczność terapeutyczną i minimalizować działania niepożądane, z uwzględnieniem masy ciała i odpowiedzi klinicznej pacjenta.
częściowy napad padaczkowy, dawkowanie przed snem, dawkowanie raz na dobę, działanie niepożądane, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, perampanel, podanie doustne, substancja czynna, tabletka powlekana, zawiesina doustna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Axoprofen Max 600 mg
Ibuprofen Aristo jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 600 mg ibuprofenu jako substancji czynnej. Każda tabletka zawiera 67 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wiążące, wypełniające, zwilżające i poprawiające sypkość. Otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171), talk oraz glikol propylenowy, zapewniając odpowiednią ochronę i estetykę tabletki. Tabletki mają wymiary 17,5 mm na 9 mm i posiadają linię podziału umożliwiającą podział dawki na 300 mg ibuprofenu, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, ibuprofen, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, linia podziału, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, ryzyko środowiskowe, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozpadowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, warunki przechowywania, właściwość farmakologiczna