śpiączka
Śpiączka to stan głębokiej utraty przytomności, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne i nie wykazuje cyklów snu i czuwania. Jest to poważny stan neurologiczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i intensywnej opieki.
Z patofizjologicznego punktu widzenia śpiączka wynika z rozległego uszkodzenia kory mózgowej lub uszkodzenia pnia mózgu, szczególnie tworu siatkowatego odpowiedzialnego za utrzymanie świadomości. Do najczęstszych przyczyn należą: urazy czaszkowo-mózgowe, incydenty naczyniowo-mózgowe, zatrucia, zaburzenia metaboliczne, infekcje OUN oraz niedotlenienie mózgu.
Diagnostyka pacjenta w śpiączce obejmuje ocenę neurologiczną (w tym skale Glasgow), badania obrazowe (TK, MRI), elektroencefalografię, badania laboratoryjne oraz monitorowanie parametrów życiowych. Leczenie ukierunkowane jest na identyfikację i usunięcie przyczyny, stabilizację funkcji życiowych oraz zapobieganie wtórnym powikłaniom.
Rokowanie w śpiączce zależy od etiologii, czasu trwania stanu nieprzytomności, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób. Dłużej trwająca śpiączka może przejść w stan wegetatywny lub minimalny stan świadomości. Istotnym elementem terapeutycznym jest wczesna i intensywna rehabilitacja neurologiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Przedawkowanie leku Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej wywołanej metforminą. Doświadczenia kliniczne wskazują, że sytagliptyna wykazuje stosunkowo bezpieczny profil nawet przy dawkach do 800 mg (16-krotność dawki terapeutycznej 50 mg), z minimalnym, klinicznie nieistotnym wydłużeniem odstępu QTc. W badaniach fazy I nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni. Natomiast metformina, obecna w dawkach 850 mg lub 1000 mg, przy znacznym przedawkowaniu może prowadzić do zagrażającej życiu kwasicy mleczanowej, objawiającej się hiperwentylacją, bólami brzucha, hipotermią i sennością, wymagającej natychmiastowej hospitalizacji.
dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipotermia, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, lek hipoglikemizujący, luka anionowa, odcinek QT, odstęp QTc, pH krwi, postępowanie w zatruciu, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, śpiączka, stan zagrożenia życia, sytagliptyna i metformina, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cytarabina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Cytarabina, stosowana w chemioterapii, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na sprawność psychomotoryczną ani funkcje poznawcze pacjentów, co potwierdzają charakterystyki produktów leczniczych takich jak Alexan, Cytarabine Kabi oraz Cytarabina Accord. Niemniej jednak, ze względu na ogólny wpływ chemioterapii na organizm oraz potencjalne działania niepożądane cytarabiny, w tym wymioty, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, neurotoksyczność, zapalenie nerwów, ból głowy czy zespół cytarabinowy, zdolność pacjentów do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest istotnie ograniczona. Szczególnie w terapii wysokimi dawkami cytarabiny mogą wystąpić poważne objawy neurologiczne, takie jak zaburzenia czynności mózgu i móżdżku, senność, śpiączka, drgawki, neuropatie obwodowe oraz zmiany osobowości, które bezwzględnie wykluczają prowadzenie pojazdów mechanicznych.
ból głowy, chemioterapia, cytarabina, drgawki, duże dawki cytarabiny, funkcje intelektualne, neurotoksyczność, obsługa urządzeń mechanicznych, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent onkologiczny, śpiączka, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, wymioty, zaburzenia czynności móżdżku, zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia widzenia, zapalenie nerwów, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zespół cytarabinowy, zmiana osobowości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kventiax SR 400 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (np. Kventiax SR) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, charakteryzujące się opóźnionym wystąpieniem maksymalnej sedacji i tachykardii oraz wydłużonym czasem powrotu do zdrowia w porównaniu z formą o natychmiastowym uwalnianiu. Objawy przedawkowania obejmują senność, uspokojenie, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową oraz zaburzenia neuropsychiatryczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko tworzenia bezoarów w żołądku, które mogą przedłużać toksyczność leku i wymagają diagnostyki obrazowej oraz ewentualnego endoskopowego usunięcia. Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego są szczególnie narażeni na ciężkie powikłania.
antidotum, bezoar, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, dopamina, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, endoskopowe usunięcie bezoarów, epinefryna, fizostygmina, hipoksemia, Kventiax SR, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, mioglobinuria, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor beta-adrenergiczny, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Oksacylina – Przedawkowanie
Przedawkowanie oksacyliny sodowej, substancji czynnej preparatu Oxacilin Norameda (1000 mg oksacyliny na fiolkę), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, gdzie kumulacja leku prowadzi do wzrostu stężenia powyżej zakresu terapeutycznego. Objawy toksyczności obejmują zaburzenia neurologiczne (drgawki, dezorientacja, śpiączka, pobudzenie), skurcze mięśni, neuropatię obwodową manifestującą się bólem i utratą czucia w palcach, a także zaburzenia krzepnięcia skutkujące krwawieniami. Warto podkreślić, że każda fiolka zawiera około 64 mg sodu, co może nasilać zaburzenia elektrolitowe u pacjentów z niewydolnością nerek i w przebiegu zatrucia.
antybiotyk półsyntetyczny, ciśnienie tętnicze, dezorientacja, drgawka, drożność dróg oddechowych, hemodializa, kumulacja leku, leczenie objawowe, leczenie przeciwbólowe, lek przeciwdrgawkowy, monitorowanie funkcji nerek, nawodnienie dożylne, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, objawy toksyczne, oczyszczanie pozaustrojowe, oksacylina, oksacylina sodowa, parametr życiowy, pobudzenie psychoruchowe, skurcz mięśni, śpiączka, stan neurologiczny, układ nerwowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia, zatrucie ciężkie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlafaxine Actavis 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, manifestując się szerokim spektrum objawów klinicznych, w tym tachykardią (>100 uderzeń/min), zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki, nasilonymi przy dawkach >1000 mg), rozszerzeniem źrenic, drgawkami (częściej przy dawkach >1500 mg), wymiotami oraz charakterystycznymi zmianami w EKG, takimi jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS (częściej przy dawkach >2000 mg) i tachykardia komorowa. Dodatkowo obserwuje się bradykardię, niedociśnienie tętnicze (często przy dawkach >2000 mg), hipoglikemię oraz zawroty głowy. Ciężkie zatrucie, definiowane jako dawka około 3 gramów u dorosłych, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, leczenie zatruć, mydriasis, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zmiany elektrokardiograficzne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lidoposterin 50 mg/g
Przedawkowanie Lidoposterin 50 mg/g maści, zawierającej lidokainę, może wywołać objawy toksyczności ogólnoustrojowej analogiczne do tych obserwowanych po pozajelitowym podaniu lidokainy. Ryzyko to jest minimalne przy stosowaniu zalecanych dawek doodbytniczych. Wczesne symptomy obejmują niewyraźne widzenie, zawroty głowy i nudności, będące wynikiem pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego. W miarę narastania toksyczności mogą pojawić się drżenia mięśni, bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze oraz ciężkie objawy, takie jak asystolia, bezdech, drgawki, śpiączka, zatrzymanie akcji serca i oddechu, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki niezamierzonego doustnego spożycia maści przez małe dzieci, co może skutkować toksycznością żołądkowo-jelitową i wymagać monitorowania pod kątem objawów ogólnoustrojowych.
asystolia, bezdech, bradykardia, depresja mięśnia sercowego, depresja OUN, drgawki, drżenie mięśni, działanie depresyjne, lidokaina, Lidoposterin, maść doodbytnicza, niedociśnienie tętnicze, nudności, odtrutka, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność żołądkowo-jelitowa, zaburzenia widzenia, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Instillido 20 mg/ml
Przedawkowanie lidokainy zawartej w preparacie Instillido (20 mg/ml, żel w ampułko-strzykawce) może prowadzić do poważnych powikłań ogólnoustrojowych, obejmujących zarówno ośrodkowy układ nerwowy (OUN), jak i układ sercowo-naczyniowy. Preparat zawiera 20,1 mg lidokainy chlorowodorku w 1 ml żelu, co odpowiada 21,5 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego; ampułko-strzykawka 6 ml zawiera 120,6 mg, a 11 ml – 221,1 mg lidokainy chlorowodorku. Toksyczność lidokainy przebiega dwufazowo: początkowo obserwuje się pobudzenie OUN (objawy takie jak ziewanie, niepokój, zawroty głowy, nudności, wymioty, dyzartria, ataksja, zaburzenia słuchu i widzenia), które może przejść w ciężką depresję OUN z utratą przytomności, depresją oddechową i śpiączką. W umiarkowanym nasileniu toksyczności mogą wystąpić skurcze mięśni i drgawki, natomiast w ciężkich przypadkach dochodzi do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak niedociśnienie, zmniejszona kurczliwość mięśnia sercowego, opóźnione przewodnictwo, zapaść sercowo-naczyniowa, całkowity blok serca i zatrzymanie krążenia.
ataksja, całkowity blok serca, depresja oddechowa, depresja OUN, dyzartria, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica, lek chronotropowy, lek inotropowy, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, lidokainy chlorowodorek, niedociśnienie, pobudzenie OUN, powikłanie ogólnoustrojowe, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz mięśniowy, śpiączka, toksyczność ogólnoustrojowa, układ sercowo-naczyniowy, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie krążenia - Leksykon substancji czynnych
Olejek tymiankowy – Przedawkowanie
Olejek tymiankowy (Thymus vulgaris L., Thymus zygis Loefl. ex L.; aetheroleum) jest aktywnym składnikiem preparatu Salviasept w stężeniu 0,3 g/100 g, przeznaczonym wyłącznie do stosowania zewnętrznego jako koncentrat do sporządzania roztworu do płukania gardła. Produkt zawiera również inne olejki eteryczne (goździkowy, miętowy, majerankowy, szałwiowy) oraz etanol w stężeniu 58% V/V ± 10%, co zwiększa ryzyko toksyczności przy przedawkowaniu. Spożycie doustne preparatu jest przeciwwskazane i może prowadzić do poważnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak depresja ośrodkowego układu nerwowego (obniżenie świadomości, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia oddychania), zaburzenia układu moczowego (oliguria, anuria, ostra niewydolność nerek), kwasica z luką anionową, pogorszenie funkcji wątroby (hepatotoksyczność), śpiączka, drgawki oraz hipoglikemia. Szczególnie wrażliwą grupą są dzieci poniżej 2 lat, u których dawka 5-10 ml olejku goździkowego może wywołać stany zagrażające życiu, co wskazuje na wysoką toksyczność olejków eterycznych w tej populacji.
depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, hipoglikemia, kwasica z luką anionową, N-acetylocysteina, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, oddech Kussmaula, olejek eteryczny, olejek goździkowy, olejek tymiankowy, ostra niewydolność nerek, pogorszenie funkcji wątroby, preparat Salviasept, śpiączka, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie syntezy czynników krzepnięcia, zaburzenie układu moczowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Noctofer 1 mg
Przedawkowanie lormetazepamu, benzodiazepiny stosowanej w preparacie Noctofer, rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, jeśli lek został przyjęty samodzielnie, jednak wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania. Objawy przedawkowania obejmują senność, niezborność ruchów, dyzartrię, oczopląs, osłabienie odruchów, depresję oddechową i krążeniową, a w ciężkich przypadkach śpiączkę trwającą kilka godzin, która u osób starszych może mieć nawracający przebieg. Szczególnie niebezpieczne jest nasilone działanie depresyjne na układ oddechowy u pacjentów z chorobami układu oddechowego. W przypadku ciężkiego zatrucia konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, podanie węgla aktywowanego w ciągu 1-2 godzin od zażycia oraz zapewnienie drożności dróg oddechowych u pacjentów z zaburzeniami świadomości.
antagonista benzodiazepin, antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, bezdech, bradykardia, choroba układu oddechowego, depresja oddechowa, depresja OUN, depresja układu oddechowego, drożność dróg oddechowych, dyzartria, flumazenil, hipoksemia, hipotensja, leki obniżające próg drgawkowy, niewydolność oddechowo-krążeniowa, Noctofer, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, przedawkowanie benzodiazepiny, śpiączka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ krążeniowo-oddechowy, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clopixol 25 mg
Przedawkowanie zuklopentyksolu, substancji czynnej leku Clopixol 25 mg (29,55 mg dichlorowodorku zuklopentyksolu odpowiada 25 mg zuklopentyksolu), może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeń termoregulacji. Dawka doustna do 450 mg/dobę (ponad 18-krotność standardowej dawki terapeutycznej) była badana klinicznie, jednak przekroczenie dawki terapeutycznej może skutkować sennością, śpiączką (powyżej 150-200 mg), zaburzeniami ruchowymi, drgawkami, wstrząsem, hipertermią lub hipotermią. W EKG obserwuje się wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, komorowe zaburzenia rytmu oraz zatrzymanie akcji serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków kardiotoksycznych. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby są szczególnie narażeni na toksyczność nawet przy dawkach terapeutycznych.
adrenalina, akatyzja, biperyden, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, diazepam, dichlorowodorek zuklopentyksolu, drgawki, drgawki ogniskowe, dystonia, działanie kardiotoksyczne, elektrokardiogram, hipertermia, hipotensja, komorowe zaburzenia rytmu, leczenie przeciwarytmiczne, napad drgawkowy grand mal, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja obwodowa, płynoterapia, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, terapia objawowa, termoregulacja, toksykologia kliniczna, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia ruchowe, zatrzymanie akcji serca, zuklopentyksol - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma łączy sytagliptynę, inhibitor DPP-4, oraz metforminę, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście przeciwwskazań i potencjalnych powikłań. Lek nie jest wskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, metformina może wywołać rzadką, ale ciężką kwasicę mleczanową, szczególnie w stanach nagłego pogorszenia czynności nerek, chorób układu krążenia, oddechowego lub posocznicy. Wartości diagnostyczne obejmują pH krwi <7,35 oraz stężenie mleczanów >5 mmol/L. Monitorowanie czynności nerek jest kluczowe, a lek jest przeciwwskazany przy GFR <30 ml/min. W przypadku odwodnienia lub stosowania leków nefrotoksycznych (NLPZ, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe) należy tymczasowo przerwać terapię.
alkoholizm, anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, czynność nerek, długotrwałe głodzenie, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, niedotlenienie, niewydolność wątroby, niewyrównana cukrzyca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, sytagliptyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry, znieczulenie podpajęczynówkowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z możliwością zgonu już po jednorazowej dawce około 450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy kliniczne obejmują bardzo częste występowanie częstoskurczu, pobudzenia lub agresji, dyzartrii, objawów pozapiramidowych oraz obniżenia świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne objawy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie), arytmie (<2% przypadków), a także zatrzymanie krążenia i oddychania. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe, w tym płukaniu żołądka i podaniu węgla aktywnego, który zmniejsza biodostępność olanzapiny o 50-60%.
adrenalina, akatyzja, arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyskineza, dyzartria, hipertermia, hipoksemia, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aulin 100 mg
Nimesulid, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany w dawce 100 mg (lek Aulin), w przypadku przedawkowania może wywołać poważne objawy kliniczne, w tym zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, krwawienia), nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek oraz zatrzymanie oddechu. Reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk, pokrzywka czy wstrząs, mogą wystąpić zarówno po dawkach terapeutycznych, jak i po przedawkowaniu. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów hemodynamicznych, funkcji oddechowej, stanu świadomości (skala Glasgow), enzymów wątrobowych (ALT, AST), bilirubiny oraz wskaźników funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR, diureza). Hospitalizacja i obserwacja przez minimum 24 godziny są wskazane ze względu na ryzyko opóźnionych powikłań, zwłaszcza wątroby i nerek.
alkalizacja moczu, aminotransferaza, białko osocza, bilirubina, diureza, diureza forsowana, enzym wątrobowy, funkcja nerek, funkcja oddechowa, funkcja wątroby, hemodializa, hemoperfuzja, indukcja wymiotów, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, mocznik, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nimesulid, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, parametry hemodynamiczne, perforacja, przedawkowanie nimesulidu, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, skala Glasgow, śpiączka, środek przeczyszczający osmotyczny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chlorprothixen Hasco 15 mg
Chlorprothixen Hasco, zawierający chloroprotyksenu chlorowodorek w dawkach 15 mg i 50 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym o działaniu antagonistycznym na receptory dopaminergiczne w OUN. Działania niepożądane, szczególnie objawy pozapiramidowe takie jak dystonia, akatyzja czy dyskineza późna, występują najczęściej we wczesnej fazie terapii i są zależne od dawki oraz czasu stosowania. Dyskineza późna, częstsza u pacjentów w podeszłym wieku i przy długotrwałym leczeniu, manifestuje się nieskoordynowanymi ruchami choreoatetotycznymi. Złośliwy zespół neuroleptyczny, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie życia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz intensywnej terapii. Ryzyko napadów padaczkopodobnych również jest istotne i wymaga monitorowania.
akatyzja, akineza, benzodiazepina, chloroprotyksenu chlorowodorek, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, hiperpireksja, lek neuroleptyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, napad padaczkopodobny, objawy pozapiramidowe, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, receptor dopaminergiczny, ruchy choreoatetotyczne, skurcz mięśni, śpiączka, układ dopaminergiczny, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allospes 100 mg
Allopurynol, substancja czynna leku Allospes dostępnego w dawkach 100 mg i 300 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które są rzadkie w populacji ogólnej, lecz częstsze u pacjentów z chorobami nerek i/lub wątroby. Najważniejsze działania niepożądane obejmują reakcje skórne, w tym zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), zaburzenia czynności wątroby oraz reakcje nadwrażliwości. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z większością poważnych zdarzeń występujących rzadko lub bardzo rzadko. Wśród objawów często obserwuje się wysypkę oraz podwyższone stężenie hormonu tyreotropowego (TSH), co wymaga monitorowania funkcji tarczycy.
agranulocytoza, allopurynol, aplazja układu czerwonokrwinkowego, ataksja, azotemia, biegunka, ból mięśni, bradykardia, choroba nerek, choroba wątroby, ciśnienie krwi, cukrzyca, czyraczność, dławica piersiowa, drogi moczowe, dysfagia, elementy morfotyczne krwi, enzym wątrobowy, eozynofilia, funkcja tarczycy, ginekomastia, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, granulocyt, granulocytoza, hiperlipidemia, hormon tyreotropowy, kamica moczowa, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niepłodność męska, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamka żółta, porażenie, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, szpik kostny, test czynności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, TSH, utrata włosów, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia, zaćma, zapalenie mieszków włosowych, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betadrin (1 mg + 0,33 mg)/ml
Produkt leczniczy Betadrin zawiera difenhydraminy chlorowodorek (1 mg/ml) oraz nafazoliny azotan (0,33 mg/ml) i stosowany jest miejscowo w postaci kropli do oczu. Przedawkowanie, szczególnie u pacjentów pediatrycznych, może prowadzić do poważnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak znaczna sedacja, osłabienie świadomości, zaburzenia oddychania, hipotermia, śpiączka, mydriaza oraz zaburzenia hemodynamiczne (nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego i tachykardia). Objawy te wynikają z działania przeciwcholinergicznego difenhydraminy oraz α-adrenergicznego nafazoliny, a także z możliwego drażniącego wpływu chlorku benzalkoniowego (0,1 mg/ml) na powierzchnię oka. Szczególne ryzyko stanowi przypadkowe spożycie całej zawartości butelki, które może wywołać nagłe i zagrażające życiu objawy, takie jak hipotensja i tachykardia powyżej 100 uderzeń/min.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, antagonista receptorów histaminowych, chlorek benzalkoniowy, difenhydraminy chlorowodorek, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, hipotensja, hipotermia, krople do oczu, mydriaza, nafazoliny azotan, niewydolność krążeniowo-oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, śpiączka, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadomon 200 mg
Tapentadol, substancja czynna leku Tadomon dostępnego w dawkach 25 mg do 250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, może powodować poważne objawy przedawkowania typowe dla agonistów receptorów opioidowych μ. Kliniczne symptomy obejmują zwężenie źrenic (mioza), wymioty, zapaść krążeniową (hipotensja, bradykardia), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresję oddechową, która stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Mechanizmy tych objawów wynikają z ośrodkowego działania opioidowego, stymulacji chemoreceptorów oraz zaburzenia równowagi neuroprzekaźników. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące przedawkowania tapentadolu, konieczna jest szczególna ostrożność i szybka interwencja medyczna.
agonista receptora opioidowego, antagonista receptora opioidowego, bradykardia, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipotensja, mechanizm działania, mioza, nalokson, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, odwodnienie, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, płukanie żołądka, receptor opioidowy, śpiączka, stupor, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, zaburzenie perfuzji obwodowej, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sastium 100 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Sastium (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia, ze względu na zmienny margines bezpieczeństwa zależny od indywidualnych cech pacjenta oraz interakcji z innymi lekami i alkoholem. Objawy przedawkowania obejmują szeroki zakres symptomów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, pobudzenie, drżenia, rzadko śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100/min, wydłużenie odstępu QTc, rzadko torsade de pointes). Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, które wymagają monitorowania EKG i intensywnej opieki medycznej.
dializa, drżenie, działanie niepożądane, hemoperfuzja, margines bezpieczeństwa, monitorowanie kardiologiczne, niepokój psychoruchowy, nudności, odtrutka, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, przedawkowanie śmiertelne, śpiączka, tachykardia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml
Przedawkowanie syropu DexaPico (1625 mg + 6,5 mg/5 ml) prowadzi do objawów toksycznych głównie z powodu dekstrometorfanu bromowodorku. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), neurologiczne (dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, oczopląs, ataksja), psychiatryczne (psychoza toksyczna, omamy wzrokowe) oraz kardiologiczne (tachykardia, kardiotoksyczność, wydłużenie QTc). W ciężkich przypadkach mogą wystąpić stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka, depresja oddechowa i drgawki. Ryzyko nasilenia objawów wzrasta przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub leków psychotropowych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania EKG.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, leki psychotropowe, monitorowanie elektrokardiograficzne, nalokson, oczopląs, omamy wzrokowe, przedawkowanie opioidów, psychoza toksyczna, śpiączka, tachykardia, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodu pokarmowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Questax XR 150 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Questax XR) manifestuje się nasileniem typowych działań farmakologicznych leku, takich jak senność, sedacja, tachykardia, niedociśnienie oraz objawy antycholinergiczne. W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT, napady drgawkowe, rabdomiolizę, depresję oddechową, splątanie, majaczenie, śpiączkę, a nawet zgon. Charakterystyczne dla formy XR jest opóźnione wystąpienie maksymalnej sedacji i tachykardii oraz wydłużony czas powrotu do stanu wyjściowego. U pacjentów z chorobami układu krążenia ryzyko powikłań jest szczególnie wysokie. Dodatkowo, w przypadku formy XR istnieje ryzyko tworzenia bezoarów w żołądku, co wymaga diagnostyki obrazowej i ewentualnego endoskopowego usunięcia.
arytmia, bezoar, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu krążenia, depresja oddechowa, fizostygmina, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwpsychotyczny, majaczenie, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne, objawy przedawkowania, płukanie żołądka, pobudzenie, poszerzenie QRS, rabdomioliza, sedacja, senność, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diaril 3 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, prowadzi do przedłużonej hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotów po początkowej poprawie stanu pacjenta. Objawy kliniczne dzielą się na gastryczne (nudności, wymioty, bóle nadbrzusza) oraz neurologiczne związane z hipoglikemią (niepokój ruchowy, drżenia mięśni, zaburzenia widzenia, ataksja, senność, śpiączka, drgawki). Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 24 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki, co wymaga hospitalizacji i długotrwałej obserwacji, szczególnie u dzieci, gdzie konieczna jest precyzyjna kontrola dawki glukozy, aby uniknąć hiperglikemii.
aktywowany węgiel, ataksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dożylne podanie glukozy, drgawki, drżenia mięśni, działanie hipoglikemizujące, glimepiryd, hiperglikemia, manifestacje kliniczne, monitorowanie stężenia glukozy, nawrót hipoglikemii, niepokój ruchowy, objawy gastryczne, objawy neurologiczne, objawy przedawkowania, obserwacja szpitalna, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, przedłużona hipoglikemia, siarczan sodu, śpiączka, wyrównanie glikemii, zaburzenia koordynacji, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sirdalud MR 6 mg
Przedawkowanie tyzanidyny, substancji czynnej preparatu Sirdalud MR, stanowi poważny stan kliniczny manifestujący się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, niepokój, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu oddechowego (zespół zaburzeń oddechowych). W literaturze opisano przypadki przedawkowania nawet do 400 mg tyzanidyny z pełnym powrotem do zdrowia po wdrożeniu odpowiedniego leczenia. Diagnostyka powinna uwzględniać monitorowanie EKG ze względu na ryzyko arytmii oraz ocenę stanu świadomości i funkcji oddechowej pacjenta.
arytmia komorowa, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja ośrodka oddechowego, dysfagia, forsowanie diurezy, mioza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, parametr hemodynamiczny, Sirdalud MR, śpiączka, torsade de pointes, tyzanidyna, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zespół zaburzeń oddechowych, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vellofent 267 mcg
Stosowanie Vellofent, tabletek podjęzykowych zawierających fentanyl, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych typowych dla opioidów, w tym potencjalnie zagrażających życiu, takich jak depresja oddechowa, depresja krążeniowa, hipotonia oraz wstrząs. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, wymioty, zaparcia, ból głowy, senność i zawroty głowy. Działania te mogą ulegać zmniejszeniu po ustaleniu optymalnej dawki. Występowanie działań niepożądanych sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczegółowa klasyfikacja wg MedDRA obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (splątanie, omamy, depresja), neurologiczne (senność, zawroty głowy, drgawki), naczyniowe (niedociśnienie), oddechowe (duszność, depresja oddechowa) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, wymioty).
ataksja, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, diplopia, drgawki, duszność, dyspepsja, fentanyl, hipotonia, jadłowstręt, klasyfikacja MedDRA, lek opioidowy, majaczenie, mioklonia, niedociśnienie, niedrożność jelit, nudności, parestezja, senność, śpiączka, splątanie, tabletka podjęzykowa z fentanylem, terapia opioidowa, tolerancja lekowa, uzależnienie od leków, wstrząs, zaburzenia myślenia, zaburzenia smaku, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół odstawienny opioidowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neurontin 100 100 mg
Przedawkowanie gabapentyny, substancji czynnej Neurontinu, stanowi istotne wyzwanie kliniczne, choć ryzyko ostrych, zagrażających życiu działań toksycznych jest stosunkowo niskie. Opisano przypadki przyjęcia dawek nawet do 49 000 mg bez śmiertelnych skutków, co tłumaczy mechanizm zmniejszonego wchłaniania leku przy wysokich dawkach. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, diplopię, dyzartrię, ospałość, letarg, utratę przytomności) oraz żołądkowo-jelitowe (łagodna biegunka). Szczególnie niebezpieczne jest łączenie gabapentyny z lekami przeciwdepresyjnymi, zwiększające ryzyko śpiączki. Leczenie opiera się głównie na postępowaniu wspomagającym, a hemodializa jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, gdzie eliminacja leku jest upośledzona.
ataksja, badanie toksykologiczne, biegunka, diplopia, dyzartria, działanie toksyczne, gabapentyna, hemodializa, leczenie wspomagające, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, letarg, Neurontin, niewydolność nerek, niewyraźna mowa, opadanie powieki, ospałość, podwójne widzenie, problemy z oddychaniem, ptoza, śpiączka, utrata przytomności, wchłanianie leku, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – AuroFena
Tabletki podpoliczkowe fentanylu (AuroFena) stanowią silny opioid, którego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko depresji oddechowej, szczególnie u pacjentów nieleczonych podtrzymującą terapią opioidową. Produkt zawiera fentanyl w dawkach 100, 200 oraz 400 mikrogramów, a każda tabletka zawiera 67,1 mg sorbitolu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami oddychania związanymi ze snem, niewydolnością wątroby lub nerek oraz u osób z ryzykiem bradykardii. Jednoczesne stosowanie z alkoholem, benzodiazepinami lub lekami serotoninergicznymi zwiększa ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej, śpiączki i zespołu serotoninowego. Pacjenci powinni być informowani o konieczności bezpiecznego przechowywania leku, aby zapobiec przypadkowemu narażeniu, zwłaszcza u dzieci, gdzie dawki fentanylu mogą być śmiertelne.
benzodiazepina, bradykardia, centralny bezdech senny, ciśnienie tętnicze, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, hiperalgezja wywołana opioidami, hiperrefleksja, hipertermia, hipowolemii, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens fentanylu, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przewlekła choroba obturacyjna płuc, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tabletka podpoliczkowa fentanylu, tachykardia, uspokojenie polekowe, zaburzenie związane z używaniem opioidów, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nasen 10 mg
Przedawkowanie zolpidemu winianu, substancji czynnej leku Nasen 10 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń świadomości, od senności po śpiączkę, a także do depresji oddechowej i zaburzeń układu krążenia. Mimo że nie stwierdzono trwałych następstw nawet przy 40-krotnym przekroczeniu dawki terapeutycznej, zatrucia mieszane, zwłaszcza z alkoholem lub innymi lekami depresyjnymi na OUN, znacznie zwiększają ryzyko zagrażających życiu powikłań. Objawy przedawkowania obejmują senność, zaburzenia świadomości, depresję oddechową oraz potencjalne drgawki, szczególnie po podaniu flumazenilu, który może być rozważany jako antidotum w ciężkich przypadkach, mimo ryzyka działań niepożądanych neurologicznych.
depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, farmakokinetyka leku, flumazenil, hemodializa, leki depresyjne, objawy neurologiczne, objawy toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, śpiączka, upośledzenie funkcji nerek, upośledzenie funkcji wątroby, węgiel aktywowany, winian zolpidemu, wydolność układu krążenia, wywołanie wymiotów, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu krążenia, zatrucie mieszane - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gabapentin Teva 300 mg
Przedawkowanie gabapentyny, substancji czynnej leku Gabapentin Teva, charakteryzuje się stosunkowo niskim potencjałem toksycznym nawet przy dawkach sięgających do 49 g, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Farmakokinetycznie gabapentyna wykazuje zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego przy dużych dawkach, co stanowi naturalny mechanizm ochronny ograniczający toksyczność. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się głównie objawami depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takimi jak zawroty głowy, diplopia, dyzartria, senność, ospałość, a w cięższych przypadkach utrata przytomności i śpiączka, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu hamującym na OUN.
ataksja, badanie toksykologiczne, biegunka, depresja OUN, depresyjne działanie na OUN, diplopia, dyzartria, eliminacja leku, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, margines bezpieczeństwa, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność nerek, niewyraźna mowa, opadanie powieki, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, problemy z oddychaniem, przedawkowanie gabapentyny, senność, śpiączka, substancja aktywna, utrata przytomności, wchłanianie leku, właściwość farmakokinetyczna, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levetiracetam NeuroPharma 500 mg
Przedawkowanie lewetyracetamu, dostępnego w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg w postaci tabletek powlekanych, stanowi poważne zagrożenie kliniczne manifestujące się szerokim spektrum objawów neurologicznych i oddechowych. Do najczęstszych symptomów należą senność, pobudzenie, agresywność, zmniejszenie stanu świadomości (od splątania do głębokiego zaburzenia przytomności), depresja oddechowa oraz śpiączka, która wymaga natychmiastowej interwencji. Nasilenie objawów zależy od dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz współistniejącego stosowania innych leków, zwłaszcza działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku ciężkiego przedawkowania, szczególnie z depresją oddechową i śpiączką, konieczne jest intensywne monitorowanie i leczenie w warunkach oddziału intensywnej terapii lub toksykologii klinicznej.
agresywność, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dezorientacja, hemodializa, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, niepokój psychoruchowy, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, senność, śpiączka, splątanie, spowolnienie psychoruchowe, toksykologia kliniczna, wentylacja mechaniczna, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cinnarizinum WZF 25 mg
Przedawkowanie cynaryzyny (Cinnarizinum WZF, 25 mg tabletki) prowadzi do objawów toksyczności obejmujących wymioty, senność, śpiączkę, drżenia oraz hipotonię, co wskazuje na zaburzenia układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Wymioty stanowią reakcję obronną organizmu, senność i śpiączka odzwierciedlają depresję ośrodkowego układu nerwowego, drżenia sugerują dysfunkcję pozapiramidową, a hipotonia objawia się obniżonym napięciem mięśniowym i ciśnieniem tętniczym. Brak specyficznego antidotum wymaga szybkiej interwencji opartej na monitorowaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym.
antidotum, ciśnienie tętnicze, cynaryzyna, drożność dróg oddechowych, drżenia, hipotonia, leczenie objawowe, napięcie mięśniowe, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, senność, śpiączka, toksyczność, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etiagen XR 50 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Etiagen XR) stanowi poważne zagrożenie ze względu na specyficzną farmakokinetykę tej formy, co skutkuje opóźnionym początkiem maksymalnej sedacji i szczytowej tachykardii oraz wydłużonym czasem powrotu do stanu wyjściowego. Objawy przedawkowania obejmują senność, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, działania przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, napady drgawek, stan padaczkowy, rabdomiolizę, depresję oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie, pobudzenie oraz śpiączkę. Szczególnie niebezpieczne jest to u pacjentów z chorobami układu krążenia. Charakterystycznym zjawiskiem jest tworzenie bezoarów w żołądku, które mogą utrudniać dekontaminację i wymagać diagnostyki obrazowej oraz endoskopowego usunięcia.
bezoar, blokada receptorów alfa, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, Etiagen XR, fizostygmina, intensywna opieka medyczna, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zabieg endoskopowy, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Gliklazyd – Przedawkowanie
Przedawkowanie gliklazydu, pochodnej sulfonylomocznika, prowadzi do hipoglikemii, która stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy hipoglikemii dzielimy na umiarkowane (drżenie, pocenie, głód, niepokój, kołatanie serca, bez utraty przytomności i objawów neurologicznych) oraz ciężkie (śpiączka, drgawki, zaburzenia neurologiczne). W przypadku umiarkowanych objawów zaleca się doustne podanie węglowodanów, dostosowanie dawki gliklazydu oraz modyfikację diety, z jednoczesną ścisłą obserwacją pacjenta. Ciężka hipoglikemia wymaga natychmiastowej hospitalizacji, szybkiego dożylnego podania 50 ml hipertonicznego roztworu glukozy (20-30%) oraz kontynuacji wlewu ciągłego 10% roztworu glukozy w celu utrzymania stężenia glukozy powyżej 1 g/l, wraz z intensywnym monitorowaniem stanu klinicznego.
arytmia serca, białko osocza, choroba układu sercowo-naczyniowego, dializa, drgawki, glikemia, gliklazyd, hipoglikemia, hospitalizacja, objawy hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie neurologiczne, roztwór glukozy, roztwór hipertoniczny, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, węglowodan, wlew ciągły, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orocal D3 500 mg + 10 mcg
Przedawkowanie Orocal D3, zawierającego 500 mg wapnia oraz 10 µg (400 j.m.) cholekalcyferolu, prowadzi do hiperkalcemii i hiperwitaminozy D, które manifestują się objawami ze strony układu pokarmowego (anoreksja, nudności, wymioty, zaparcia, bóle brzucha), nerwowo-mięśniowego (osłabienie siły mięśni, zmęczenie, zaburzenia psychiczne, bóle kości), moczowego (poliuria, nadmierne pragnienie, wapnica i kamienie nerkowe) oraz sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca). W ciężkich przypadkach może dojść do śpiączki i zgonu. Długotrwała hiperkalcemia skutkuje nieodwracalnym uszkodzeniem nerek i zwapnieniami tkanek miękkich, a u pacjentów stosujących jednocześnie duże dawki wapnia i leki zasadowe istnieje ryzyko zespołu mleczno-alkalicznego.
anoreksja, arytmia, bisfosfonian, centralne ciśnienie żylne, cholekalcyferol, elektrolity w surowicy, funkcja nerek, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperwitaminoza D, kalcytonina, kamica nerkowa, kortykosteroid, Orocal D3, pętlowy lek moczopędny, poliuria, śpiączka, tiazydowy lek moczopędny, wapń w surowicy, wapnica nerek, zaburzenie rytmu serca, zespół mleczno-alkaliczny, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolaxa Rapid 10 mg
Badania przedkliniczne olanzapiny, substancji czynnej Zolaxa Rapid, wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, takie jak sedacja, drżenia, drgawki i zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć z objawami neurologicznymi i kardiologicznymi. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie OUN, działanie antycholinergiczne oraz odwracalne zmiany hematologiczne, w tym neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany hormonalne i morfologiczne związane ze wzrostem prolaktyny.
ataksja, badanie przedkliniczne, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, śpiączka, szpik kostny, toksyczność ostra, zaburzenie hematologiczne