nadwrażliwość krzyżowa
Nadwrażliwość krzyżowa to zjawisko immunologiczne, w którym przeciwciała lub limfocyty T wytworzone przeciwko jednemu antygenowi reagują również z innym, strukturalnie podobnym antygenem. Jest to istotny mechanizm w alergologii i immunologii klinicznej, gdzie reakcja alergiczna na jeden alergen może prowadzić do reakcji na inne, podobne strukturalnie alergeny.
W praktyce klinicznej nadwrażliwość krzyżowa najczęściej obserwowana jest w alergiach pokarmowych i wziewnych. Przykładowo, pacjenci uczuleni na pyłki brzozy mogą wykazywać reakcje alergiczne po spożyciu jabłek, orzechów laskowych czy selera z powodu podobieństwa białek występujących w tych produktach do alergenów brzozy. Podobnie osoby uczulone na lateks mogą reagować na banany, awokado czy kiwi.
Diagnostyka nadwrażliwości krzyżowej obejmuje szczegółowy wywiad kliniczny, testy skórne oraz oznaczanie swoistych IgE. Coraz większe znaczenie mają metody diagnostyki molekularnej, które pozwalają na identyfikację konkretnych alergenów odpowiedzialnych za reakcje krzyżowe. Świadomość występowania reakcji krzyżowych jest kluczowa przy ustalaniu zaleceń dla pacjentów z alergiami, szczególnie w kontekście planowania diety eliminacyjnej czy profilaktyki reakcji anafilaktycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cazaprol 2,5 mg
Lek Cazaprol, zawierający cylazapryl w dawkach 1 mg, 2,5 mg oraz 5 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (od 107,36 mg do 162,89 mg w zależności od dawki). Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość krzyżową na inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie lub wrodzony/idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia i hipoplazja czaszki. Ponadto, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem/walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotensji, pogorszenia funkcji nerek i obrzęku naczynioruchowego.
agranulocytoza, choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, cylazapryl, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, inhibitor ACE, lek moczopędny, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na cylazapryl, neutropenia, niedobór sodu, nietolerancja laktozy, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, terapia odczulająca, trzeci trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zinnat 250 mg/5 ml
Preparat Zinnat w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera cefuroksym aksetyl (250 mg/5 ml) i należy do cefalosporyn II generacji. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na cefuroksym lub inne składniki preparatu, w tym aspartam (0,045 g/5 ml), sacharozę (2,3 g/5 ml) oraz alkohol benzylowy (4,6 mg/5 ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Szczególnie istotne jest wykluczenie pacjentów z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych na antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy wstrząs anafilaktyczny.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, fenyloketonuria, fluorochinolon, karbapenem, konsultacja alergologiczna, makrolid, monobaktam, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, tetracyklina, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amaryl 2 2 mg
Produkt leczniczy Amaryl (glimepiryd) stosowany w terapii cukrzycy może wywoływać liczne działania niepożądane, obejmujące zaburzenia hematologiczne takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000). Zgłaszano również ciężką trombocytopenię z liczbą płytek poniżej 10 000/μl oraz plamicę małopłytkową (częstość nieznana). Hipoglikemia, o częstości rzadkiej, może mieć nagły i ciężki przebieg, z ryzykiem przedłużenia okresu hipoglikemii, co stanowi istotne zagrożenie dla życia pacjenta. Inne działania niepożądane to przemijające zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie i niewydolność wątroby), reakcje nadwrażliwości skórnej oraz przyrost masy ciała.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, cholestaza, ciężka trombocytopenia, cukrzyca, enzymy wątrobowe, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukocyty, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, płytki krwi, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levalergedd 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek (Levalergedd) jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji stosowanym w leczeniu objawów alergii. W badaniach klinicznych u pacjentów w wieku 12-71 lat, przy dawce 5 mg/dobę, działania niepożądane wystąpiły u 15,1% osób (vs 11,3% placebo), głównie o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Najczęstsze działania niepożądane to senność (5,2% vs 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs 3,2%), suchość w jamie ustnej (2,6% vs 1,6%) oraz zmęczenie (2,5% vs 1,2%). Łączna częstość działań sedatywnych (senność, zmęczenie, osłabienie) wyniosła 8,1% (vs 3,1% placebo). U dzieci dawki 1,25-5 mg/dobę wykazały podobny profil bezpieczeństwa, z sennością jako dominującym działaniem niepożądanym. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był niski (1,0% vs 1,8% placebo).
anafilaksja, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, drżenie, duszność, dyzuria, działanie sedatywne, hepatotoksyczność leku, kołatanie serca, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśli samobójcze, nadwrażliwość krzyżowa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rotacyjne ruchy gałek ocznych, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon substancji czynnych
Anastrozol – Przeciwwskazania stosowania
Anastrozol, stosowany w preparatach takich jak Anastrozol Bluefish, Anastrozol Teva, Anastrozole Eugia, Apo-Nastrol, Arimidex, Atrozol oraz Egistrozol, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące ciążę oraz okres karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży, a w przypadku karmienia piersią – zaprzestanie laktacji. Ponadto, nadwrażliwość na anastrozol lub jakąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną (obecna w ilościach od 87 mg do 93 mg na tabletkę w wymienionych preparatach), stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tych leków. Wnikliwa analiza alergologiczna oraz dokładne rozpoznanie historii nadwrażliwości są kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
alternatywna metoda terapii, anastrozol, bezpieczeństwo leczenia, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dokumentacja medyczna, inhibitor aromatazy, karmienie piersią, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, opcja terapeutyczna, przeciwwskazanie, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, wiek rozrodczy, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Eupatorium perfoliatum – Przeciwwskazania stosowania
Substancja czynna Eupatorium perfoliatum, stosowana w homeopatii głównie w rozcieńczeniach D3 i D4, jest składnikiem preparatów takich jak Gripp-Heel i L52, używanych w terapii objawów grypopodobnych. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na Eupatorium perfoliatum oraz ewentualne reakcje krzyżowe z roślinami z rodziny Asteraceae. W przypadku preparatu Gripp-Heel należy uwzględnić nietolerancję laktozy, natomiast L52 nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2 lat. Produkt L52 zawiera 67,5% (v/v) etanolu, co stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z chorobą alkoholową, kobiet w ciąży i karmiących, osób z chorobami wątroby, padaczką oraz u pacjentów przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, ciąża, Eupatorium perfoliatum, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, karmienie piersią, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancje, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, objawy grypopodobne, ograniczenie wiekowe, pacjent pediatryczny, padaczka, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, preparat leczniczy, rodzina astrowatych, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja pomocnicza, zawartość etanolu, zespół złego wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Chlorofenamina – Przeciwwskazania stosowania
Chlorofenamina, będąca lekiem przeciwhistaminowym pierwszej generacji, jest szeroko stosowana w preparatach złożonych do leczenia objawów przeziębienia i grypy, często w połączeniu z paracetamolem, kwasem askorbinowym, fenylefryną lub kwasem acetylosalicylowym. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na chlorofenaminę lub substancje pomocnicze, jaskra z wąskim kątem przesączania, ryzyko zatrzymania moczu (zwłaszcza u mężczyzn z przerostem gruczołu krokowego), jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) oraz ciężka niewydolność wątroby i/lub nerek (np. skala Childa-Pugha >9). Preparaty te są przeciwwskazane u dzieci i młodzieży poniżej 12-16 lat (w zależności od preparatu) oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty zawierające fenylefrynę, które są przeciwwskazane u pacjentów z chorobami układu krążenia (nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, ciężka niewydolność serca) oraz nadczynnością tarczycy, a także u osób z cukrzycą i chromochłonnym guzem nadnerczy.
astma oskrzelowa, chlorofenamina, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, działanie antycholinergiczne, encefalopatia, guz chromochłonny nadnerczy, hemofilia, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość krzyżowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry napad jaskry, pheochromocytoma, pochodna kumaryny, przerost gruczołu krokowego, przewlekła pokrzywka, środek przeciwzakrzepowy, stłuszczenie wątroby, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy o działaniu na bakterie Gram-dodatnie, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu anafilaktycznego, który może prowadzić do zgonu. U pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę istnieje ryzyko nadwrażliwości krzyżowej, jednak wystąpienie „zespołu czerwonego człowieka” po wankomycynie nie stanowi przeciwwskazania do stosowania teikoplaniny. Reakcje związane z infuzją, takie jak świąd, pokrzywka, tachykardia i niedociśnienie, można ograniczyć przez podawanie leku w 30-minutowej infuzji zamiast bolusa. Należy monitorować pacjentów pod kątem ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS, AGEP) i natychmiast przerwać leczenie w przypadku ich wystąpienia. Ze względu na ograniczone spektrum działania, teikoplanina powinna być stosowana głównie w ciężkich zakażeniach, gdy standardowa terapia jest niewłaściwa lub patogen jest potwierdzony jako wrażliwy.
aminoglikozydy, antybiotyk glikopeptydowy, badanie hematologiczne, bakterie Gram-dodatnie, drobnoustroje niewrażliwe, małopłytkowość, morfologia krwi, nadkażenie, nadwrażliwość krzyżowa, neurotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, ototoksyczność, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, spektrum przeciwbakteryjne, szumy uszne, teikoplanina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół czerwonego człowieka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z kory dębu – Przeciwwskazania stosowania
Ekstrakt gęsty z kory dębu (Quercus cortex) stanowi istotny składnik preparatu Mucosit, w którym występuje w ilości 3,0 części w złożonym ekstrakcie gęstym o stosunku ekstrakcji 6-12:1, uzyskanym przy użyciu 90% metanolu i wody. Preparat ten jest stosowany w leczeniu schorzeń jamy ustnej, jednak jego zastosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ekstrakt z kory dębu, amidowe środki miejscowo znieczulające oraz inne składniki preparatu, w tym substancje pomocnicze takie jak bronopol, sodu benzoesan i etylu parahydroksybenzoesan. Ze względu na złożony skład roślinny (rumianek, nagietek, podbiał, szałwia, tymianek, olejki eteryczne), istnieje ryzyko reakcji nadwrażliwości krzyżowej, szczególnie u pacjentów uczulonych na pyłki brzozy, seler zwyczajny, rośliny z rodziny Asteraceae i Lamiaceae.
alergia na pyłki brzozy, amidowy środek znieczulający, astrowate, benzoesan sodu, bronopol, ekstrakt z kory dębu, ekstrakt z nagietka, ekstrakt z podbiału, ekstrakt z rumianku, ekstrakt z szałwii, ekstrakt z tymianku, jasnotowate, kora dębu, mięta pieprzowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, olejek eteryczny, olejek rumiankowy, parahydroksybenzoesan etylu, produkt roślinny, rodzina Asteraceae, rodzina Lamiaceae, rumianek, schorzenie jamy ustnej, seler zwyczajny, substancja pomocnicza, test alergiczny, tymianek, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aprokam
Produkt APROKAM zawiera cefuroksym w dawce 50 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeznaczony wyłącznie do podania śródgałkowego. Przed zastosowaniem konieczne jest szczegółowe zbadanie historii alergii pacjenta, zwłaszcza w kontekście reakcji na penicyliny i inne antybiotyki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. U pacjentów z zakażeniem lub kolonizacją MRSA cefuroksym może być nieskuteczny, co wymaga rozważenia alternatywnej terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkim ryzykiem zakażenia, zaćmą powikłaną, połączonymi zabiegami chirurgicznymi oka, ciężkimi chorobami tarczycy oraz u osób ze zmniejszoną liczbą komórek śródbłonka rogówki (<2000), ze względu na potencjalne ryzyko powikłań i konieczność specjalistycznego monitorowania.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, cefuroksym, choroba tarczycy, metycylinooporny Staphylococcus aureus, MRSA, nadwrażliwość krzyżowa, operacja usunięcia zaćmy, profilaktyka zakażeń, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna na penicyliny, reakcja krzyżowa, śródbłonek rogówki, toksyczność śródbłonkowa, wstrzyknięcie śródgałkowe, zabieg chirurgiczny oka, zaćma powikłana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Famogast 40 mg
Lek Famogast zawiera 40 mg famotydyny w postaci tabletek powlekanych i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na famotydynę lub substancje pomocnicze, w tym czerwień koszenilową (E124), ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość nadwrażliwości krzyżowej w grupie antagonistów receptorów H₂, co wyklucza stosowanie famotydyny u pacjentów uczulonych na inne leki z tej grupy, takie jak ranitydyna, nizatydyna czy cymetydyna. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kontekście objawów takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe po wcześniejszym stosowaniu antagonistów receptorów H₂.
antagonista receptorów H2, cymetydyna, czerwień koszenilowa, duszność, famotydyna, leczenie objawowe, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nizatydyna, obrzęk naczynioruchowy, ranitydyna, reakcja alergiczna, świąd, tabletka powlekana, wysypka skórna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ciprinol 250 mg
Lek Ciprinol zawierający chlorowodorek cyprofloksacyny dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, inne chinolony oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Ze względu na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej, u pacjentów z alergią na antybiotyki z grupy chinolonów nie należy stosować Ciprinolu. Przed podaniem leku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego i weryfikacja braku reakcji nadwrażliwości na cyprofloksacynę i składniki pomocnicze.
bezpieczeństwo farmakoterapii, chinolon, chlorowodorek cyprofloksacyny, cyprofloksacyna, farmakoterapia pacjenta, interakcja lekowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, rowek podziału, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tyzanidyna, wywiad alergologiczny, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meropenem Kabi
Decyzja o zastosowaniu meropenemu powinna uwzględniać ciężkość zakażenia, lokalne wzorce oporności bakterii (szczególnie Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter spp.) oraz indywidualne ryzyko zakażenia szczepami opornymi na karbapenemy. Należy zwrócić uwagę na możliwość reakcji nadwrażliwości, w tym ciężkich, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS, rumień wielopostaciowy czy ostra uogólniona osutka krostkowa, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. W trakcie leczenia istnieje ryzyko rozwoju zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykoterapią, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, co wymaga monitorowania biegunek i ewentualnego wdrożenia leczenia celowanego przeciwko Clostridium difficile. Należy unikać stosowania leków hamujących perystaltykę jelit u pacjentów z podejrzeniem tego powikłania.
Acinetobacter, antybiotyk beta-laktamowy, cholestaza, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridium difficile, cytoliza, dieta niskosodowa, Enterobacteriaceae, hepatotoksyczność, karbapenemy, kwas walproinowy, meropenem, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, napad drgawkowy, niewydolność serca, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, próg drgawkowy, Pseudomonas aeruginosa, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, serokonwersja, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, walproinian sodu, zapalenie jelita grubego poantybiotykowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ondemet 0,5 mg/ml
Lek Ondemet w postaci zawiesiny do nebulizacji dostępny jest w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, zawierając jako substancję czynną budezonid. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na budezonid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nadwrażliwość ta może manifestować się różnorodnymi objawami, takimi jak reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność, kaszel), objawy ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, spadek ciśnienia tętniczego), a w skrajnych przypadkach reakcją anafilaktyczną zagrażającą życiu. Ampułki zawierają odpowiednio 0,5 mg (2 ml ampułka 0,25 mg/ml) lub 1 mg (2 ml ampułka 0,5 mg/ml) budezonidu, a preparat charakteryzuje się pH 4,5 i jest przeznaczony do nebulizacji.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pyretolek
Produkt leczniczy Pyretolek zawiera metamizol, pochodną pirazolonu, której stosowanie wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza, neutropenia (<1500 granulocytów obojętnochłonnych/mm³), małopłytkowość oraz pancytopenia. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących zaburzenia hematologiczne (np. gorączka, ból gardła, zmiany na błonach śluzowych, siniaki, krwawienia, bladość) należy natychmiast przerwać leczenie i monitorować morfologię krwi z rozmazem. Szczególną ostrożność wymaga podanie pozajelitowe, które zwiększa ryzyko reakcji anafilaktycznych, zwłaszcza u pacjentów z astmą analgetyczną, nietolerancją leków przeciwbólowych, przewlekłą pokrzywką czy alergią na barwniki i konserwanty. Pyretolek może wywoływać także ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, zespół DRESS) oraz ostre zapalenie wątroby, które może prowadzić do niewydolności tego narządu; w takich przypadkach konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wykonanie badań czynności wątroby.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, ciężka niepożądana reakcja skórna, dyskrazja komórek krwi, eozynofilia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, neutropenia, niedociśnienie, nieopioidowy lek przeciwbólowy, niewydolność krążenia, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, polip nosa, przewlekła pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hipotensyjna, reakcja polekowa z eozynofilią, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, uraz wielonarządowy, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół astmy analgetycznej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Sunitinib Bluefish jest nadwrażliwość na substancję czynną sunitynib lub na jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie, niezależnie od dawki (12,5 mg, 25 mg, 50 mg). Przeciwwskazanie to ma charakter bezwzględny i wyklucza możliwość ponownego zastosowania leku u pacjentów z historią reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, zaburzenia krążeniowe czy wstrząs anafilaktyczny. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w kontekście wcześniejszego stosowania inhibitorów kinaz tyrozynowych, do których należy sunitynib.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Myrelez 120 mg
Produkt leczniczy Myrelez zawiera lanreotyd octan w stężeniu 0,246 mg lanreotydu (w postaci zasady) na 1 mg roztworu, dostępny w dawkach 60 mg, 90 mg oraz 120 mg w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Kluczowym elementem kwalifikacji pacjenta do terapii jest dokładna weryfikacja przeciwwskazań, w szczególności nadwrażliwości na lanreotyd, somatostatynę, jej pochodne oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Wywiad alergologiczny powinien uwzględniać reakcje na lanreotyd w każdej postaci, inne analogi somatostatyny (np. oktreotyd) oraz leki peptydowe o podobnej strukturze, gdyż potwierdzenie nadwrażliwości stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Myrelez.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg
Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (imipenem jednowodny, cilastatyna sodowa) oraz na substancje pomocnicze, w tym wodorowęglan sodu (około 1,6 mEq sodu, tj. 37,5 mg na fiolkę). Przeciwwskazanie dotyczy także pacjentów z alergią na inne karbapenemy (meropenem, ertapenem, doripenem) ze względu na wysokie ryzyko reakcji krzyżowej. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości na beta-laktamy, takimi jak anafilaksja, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka czy zespół DRESS, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku.
antybiotyki beta-laktamowe, cefalosporyny, ciężka reakcja skórna, cylastatyna, doripenem, ertapenem, hipotensja, imipenem, karbapenemy, lek przeciwbakteryjny, meropenem, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na składniki preparatu, obrzęk naczynioruchowy, penicyliny, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, wodorowęglan sodu, wysypka polekowa z eozynofilią, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azithromycin Aurovitas 250 mg
Lek Azithromycin Aurovitas dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających azytromycynę dwuwodną w dawkach 250 mg i 500 mg, z odpowiednio 5,13 mg i 10,26 mg laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe (np. klarytromycynę, roksytromycynę) oraz ketolidy (np. telitromycynę), a także na substancje pomocnicze, w tym laktozę u pacjentów z jej ciężką nietolerancją. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergiczny, gdyż reakcje nadwrażliwości na makrolidy mogą manifestować się wysypką, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, anafilaksją, skurczem oskrzeli oraz objawami żołądkowo-jelitowymi.
anafilaksja, antybiotyki makrolidowe, azytromycyna dwuwodna, dokumentacja medyczna, erytromycyna, klarytromycyna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nietolerancja laktozy, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, roksytromycyna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, telitromycyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amaryl 3 3 mg
Lek Amaryl zawierający glimepiryd może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania, w tym rzadkie, ale potencjalnie ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Szczególnie niebezpieczna jest ciężka trombocytopenia z liczbą płytek krwi poniżej 10 000/μl oraz plamica małopłytkowa, które mogą prowadzić do zagrażających życiu krwawień. Hipoglikemia, występująca rzadko, może mieć nagły, ciężki i przedłużający się przebieg, zależny od indywidualnych czynników pacjenta, takich jak dieta i dawka leku. Ponadto, mogą pojawić się przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy we krwi oraz bardzo rzadkie objawy ze strony przewodu pokarmowego i wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
Reakcje nadwrażliwości, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg z dusznością, spadkiem ciśnienia tętniczego i wstrząsem anafilaktycznym, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Możliwe są także reakcje skórne, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka oraz łysienie. W trakcie terapii obserwuje się również przyrost masy ciała. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, zwłaszcza tych zagrażających życiu, konieczne jest pilne skonsultowanie się z lekarzem. Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych po wprowadzeniu leku do obrotu pozostaje kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii glimepirydem.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, cholestaza, ciężka trombocytopenia, duszność, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, leczenie hipoglikemizujące, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, płytki krwi, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, przyrost masy ciała, stężenie glukozy we krwi, sulfonamid, świąd, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kwiatów nagietka – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nalewka z kwiatów nagietka (Calendula officinalis L. flos) w stężeniu 90 mg/g, zawarta w maści Scaldex, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym wysypki, obrzęku, kontaktowego zapalenia skóry, pokrzywki oraz potencjalnie zagrażającej życiu reakcji anafilaktycznej. Szczególnie narażeni są pacjenci z alergią na składniki preparatu, w tym neomycynę, bacytracynę, propolis oraz osoby z atopowym zapaleniem skóry, dla których stosowanie preparatu jest przeciwwskazane. W przypadku wystąpienia objawów uczuleniowych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i konsultacja lekarska. Preparat nie powinien być stosowany na rozległe rany ani w dużych dawkach ze względu na ryzyko nefrotoksyczności związanej z absorpcją bacytracyny, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją nerek lub przyjmujących inne leki nefrotoksyczne.
absorpcja ogólnoustrojowa, atopowe zapalenie skóry, bacytracyna, blokada nerwowo-mięśniowa, calendula officinalis, dysfagia, dysfunkcja nerek, działanie nefrotoksyczne, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, nadkażenie mikrobiologiczne, nadmierna potliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nalewka z kwiatów nagietka, nefrotoksyczność, neomycyna, niedociśnienie, obrzęk rany, podrażnienie spojówek, pokrzywka kontaktowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reaktywność krzyżowa, rumień, wysypka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clemastinum Hasco 1 mg
Klemastyna, substancja czynna preparatu Clemastinum Hasco w dawce 1 mg w tabletkach, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Należy unikać jej stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na klemastynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (75,66 mg/tabletkę), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na pochodne etanoloaminy, takie jak difenhydramina czy chlorfeniramina, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, stosowanie klemastyny jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) z uwagi na możliwość nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Leku nie należy podawać dzieciom poniżej 1 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym paradoksalnego pobudzenia.
chlorfeniramina, difenhydramina, działanie depresyjne, działanie sedatywne, inhibitory MAO, inhibitory monoaminooksydazy, klemastyna, laktoza jednowodna, leki sedatywne, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, paradoksalne pobudzenie, przeciwwskazania wiekowe, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, układ krążenia - Leksykon substancji czynnych
Cyprofloksacyna – Przeciwwskazania stosowania
Cyprofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk o szerokim spektrum działania, jest dostępna w postaciach doustnych, parenteralnych, okulistycznych i usznych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na cyprofloksacynę lub inne chinolony oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparatach. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z tyzanidyną, gdyż hamowanie metabolizmu tego leku przez cyprofloksacynę (blokada CYP1A2) może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia tyzanidyny, skutkując ciężką hipotonią, sedacją, a nawet śpiączką; przeciwwskazanie dotyczy postaci doustnych i parenteralnych. Preparaty złożone, takie jak Cetraxal Plus i Ciprotic (zawierające fluocynolonu acetonid), mają dodatkowe przeciwwskazania, w tym wirusowe (ospa wietrzna, opryszczka pospolita) i grzybicze zakażenia przewodu słuchowego zewnętrznego, ze względu na ryzyko zaostrzenia infekcji i pogorszenia stanu klinicznego.
anafilaksja, antybiotyk fluorochinolonowy, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, działanie przeciwbakteryjne, fluocynolonu acetonid, izoenzym CYP1A2, karmienie piersią, kortykosteroid, krople do oczu, lek chinolonowy, lek zwiotczający mięśnie, maść oczna, miastenia, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, obrzęk naczynioruchowy, oporność bakteryjna, opryszczka pospolita, ospa wietrzna, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, preparat okulistyczny, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, tyzanidyna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze ucha - Leksykon substancji czynnych
Magnezu wodorotlenek – Przeciwwskazania stosowania
Magnezu wodorotlenek, stosowany jako składnik preparatów zobojętniających kwas solny w żołądku (np. Manti z 200 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę oraz Manti Extra z 165 mg), posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na magnezu wodorotlenek lub inne składniki preparatu (w tym glinu wodorotlenek, symetykon, famotydynę, wapnia węglan), ciężką niewydolność nerek (ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów dializowanych) oraz wiek poniżej 6 lat w przypadku preparatu Manti. Dodatkowo, preparaty zawierają substancje pomocnicze takie jak aspartam (6,3 mg/tabletkę), sorbitol (≤ 703,6 mg/tabletkę), glukozę (2,9 mg/tabletkę) oraz dekstraty (413 mg/tabletkę w Manti Extra), które mogą stanowić przeciwwskazania u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją fruktozy lub cukrzycą. W preparacie Manti Extra należy także uwzględnić ryzyko nadwrażliwości krzyżowej na inne leki zobojętniające kwas solny i antagonistów receptora H₂.
antagonista receptora H2, cymetydyna, dializoterapia, famotydyna, fenyloketonuria, górny odcinek przewodu pokarmowego, hipermagnezemia, kwas solny, nadwrażliwość krzyżowa, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, osłabienie mięśniowe, preparat złożony, ranitydyna, symetykon, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie perystaltyki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Piwmecylina – Przeciwwskazania stosowania
Piwmecylina w postaci chlorowodorku piwmecylinamu, dostępna m.in. w preparacie X-Systo w dawce 400 mg tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy skrupulatnie ocenić przed wdrożeniem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także nadwrażliwość krzyżowa w obrębie antybiotyków beta-laktamowych, w tym penicylin (np. amoksycylina, ampicylina) i cefalosporyn (np. cefuroksym, ceftriakson). U pacjentów z historią reakcji alergicznych na te grupy leków istnieje ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości, włącznie z anafilaksją. Ponadto, schorzenia upośledzające pasaż przełykowy, takie jak stenoza przełyku, achalazja, uchyłki, nowotwory czy zaburzenia motoryki przełyku, stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tabletek piwmecyliny ze względu na ryzyko zalegania leku i powikłań miejscowych, w tym owrzodzeń czy perforacji.
achalazja, acyduria metylomalonowa, amoksycylina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, ceftriakson, cefuroksym, chlorowodorek piwmecylinamu, defekt transportera karnityny, dysfagia, kwasica propionowa, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór karnityny, nowotwór przełyku, penicylina, perforacja, piwmecylina, przeciwwskazanie, reakcja anafilaktyczna, stenoza przełyku, uchyłek przełyku, zaburzenie motoryki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glibetic 2 mg 2 mg
Glibetic, zawierający glimepiryd, może wywoływać szereg działań niepożądanych, z których najważniejsze to rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Hipoglikemia, występująca z częstością rzadką, charakteryzuje się nagłym i często ciężkim przebiegiem, wymagającym szczególnej uwagi i edukacji pacjentów. Reakcje immunologiczne, w tym leukocytoklastyczne zapalenie naczyń oraz łagodne reakcje nadwrażliwości, mogą bardzo rzadko prowadzić do ciężkich stanów klinicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia widzenia o nieznanej częstości są zwykle przemijające i związane z wahaniami glikemii. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym cholestaza i zapalenie wątroby, występują bardzo rzadko, jednak mogą wymagać monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
agranulocytoza, cholestaza, fotosensytywność, glimepiryd, granulocytopenia, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja, lek hipoglikemizujący, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość krzyżowa, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diphereline SR 22,5 mg 22,5 mg
Lek Diphereline SR 22,5 mg zawiera tryptorelinę w postaci embonianu i jest dostępny jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Po rekonstytucji w 2 ml rozpuszczalnika, każdy ml zawiesiny zawiera 11,25 mg tryptoreliny. Przed zastosowaniem leku konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na GnRH, jej analogi lub składniki pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża oraz okres karmienia piersią, ze względu na ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych dla matki i dziecka. U kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę przed rozpoczęciem terapii oraz zapewnić skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.
analog GnRH, antykoncepcja, Diphereline SR, embonian tryptoreliny, hormon uwalniający gonadotropinę, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na składniki preparatu, proszek i rozpuszczalnik, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rekonstytucja, substancja czynna, substancja pomocnicza, tryptorelina, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketonal 25 mg/g (2,5%)
Ketonal w postaci żelu 25 mg/g (2,5%) zawiera ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania miejscowego. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen lub inne chemicznie spokrewnione substancje (fenofibrat, kwas tiaprofenowy, kwas acetylosalicylowy, NLPZ) oraz na substancje pomocnicze, w tym etanol (271,32 mg/g żelu). Nie należy stosować żelu na uszkodzoną skórę, w tym wyprysk, trądzik, dermatozy, otwarte lub zakażone rany. Ze względu na właściwości fotouczulające ketoprofenu, przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na światło słoneczne lub alergią skórną po ekspozycji na ketoprofen, kwas tiaprofenowy, fenofibrat, filtry UV lub perfumy. Podczas terapii i przez 2 tygodnie po jej zakończeniu należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i promieniowanie UV z solarium.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aplikacja przezskórna, astma, choroba nerek, choroba skóry, choroba wątroby, dermatoza, etanol, fenofibrat, fotouczulenie, fotowrażliwość, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, ketoprofen, kwas acetylosalicylowy, kwas tiaprofenowy, nadwrażliwość krzyżowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek okluzyjny, otwarta rana, pokrzywka, rana zakażona, stosowanie miejscowe, trądzik, trzeci trymestr ciąży, wyprysk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sufentanil Chiesi 50 mcg/ml, (250 mcg/5 ml, 1 mg/20 ml)
Lek Sufentanil Chiesi (50 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na sufentanyl, inne opioidy lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Dożylne podawanie leku w trakcie porodu lub przed zaciśnięciem pępowiny podczas cięcia cesarskiego jest przeciwwskazane z powodu wysokiego ryzyka depresji oddechowej u noworodka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą porfirią wątrobową oraz u osób leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub w ciągu 14 dni od zakończenia takiej terapii, ze względu na możliwość nasilenia działania opioidów i ryzyko depresji ośrodka oddechowego.
Stosowanie Sufentanil Chiesi wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak przewlekła obturacyjna choroba płuc czy niewydolność oddechowa, gdzie ryzyko depresji oddechowej jest podwyższone. Należy również zwrócić uwagę na zawartość sodu w preparacie (0,15 mmol, czyli 3,54 mg na 1 ml roztworu), co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej, z niewydolnością serca lub nadciśnieniem tętniczym, zwłaszcza przy podawaniu większych objętości leku. Wskazane jest rozważenie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z nietolerancją na składniki produktu lub inne opioidy oraz unikanie długotrwałego stosowania lub podawania dużych dawek, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza depresji oddechowej.
anafilaksja, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dieta niskosodowa, inhibitory MAO, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nietolerancja leku, niewydolność oddechowa, opioid, podanie dożylne, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, sufentanyl, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meropenem Kabi
Decyzja o zastosowaniu meropenemu powinna być oparta na ocenie ciężkości zakażenia, lokalnym profilu oporności bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa oraz Acinetobacter spp. w UE oraz ryzyku zakażenia bakteriami opornymi na karbapenemy. Należy uwzględnić możliwość reakcji nadwrażliwości krzyżowej u pacjentów z alergią na beta-laktamy, w tym karbapenemy i penicyliny. W trakcie terapii mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS, rumień wielopostaciowy i ostra uogólniona osutka krostkowa, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Istotne jest także monitorowanie objawów zapalenia jelita grubego, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelita, które może wymagać odstawienia meropenemu i wdrożenia leczenia przeciwko Clostridioides difficile, unikając leków hamujących perystaltykę.
Acinetobacter, antybiotyk beta-laktamowy, cholestaza, Clostridioides difficile, cytoliza, Enterobacteriaceae, hepatotoksyczność, karbapenem, kwas walproinowy, nadwrażliwość krzyżowa, napad drgawkowy, niedokrwistość hemolityczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, Pseudomonas aeruginosa, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, test antyglobulinowy, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, walproinian sodu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Famotydyna – Przeciwwskazania stosowania
Famotydyna, jako antagonista receptorów H2, jest szeroko stosowana w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną oraz inne leki z tej grupy (np. ranitydyna, cymetydyna) ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym nadwrażliwości krzyżowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność barwnika czerwień koszenilowa (E124) w preparatach Famogast 40 mg i Famotydyna Ranigast 20 mg, który może wywoływać reakcje uczuleniowe. W przypadku preparatu Manti Extra (10 mg famotydyny + 165 mg wodorotlenku magnezu + 800 mg węglanu wapnia) przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na składniki pomocnicze, w tym dekstraty (413 mg glukozy w tabletce), oraz na substancje zobojętniające kwas solny (węglan wapnia i wodorotlenek magnezu).
antagonista receptora H2, bezpieczeństwo farmakoterapii, ciężka niewydolność nerek, czerwień koszenilowa, Famogast, famotydyna, Famotydyna Ranigast, Manti Extra, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, reakcja alergiczna, substancja zobojętniająca kwas solny, tabletka do rozgryzania, tabletka powlekana, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teicoplanin AptaPharma
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy o ograniczonym spektrum działania przeciwbakteryjnego głównie na bakterie Gram-dodatnie, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Nie należy jej podawać dokomorowo ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu anafilaktycznego, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę (możliwa nadwrażliwość krzyżowa). Zespół czerwonego człowieka występuje rzadko, a objawy takie jak świąd, pokrzywka, rumień czy tachykardia mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce; zaleca się podawanie dawki dobowej w 30-minutowej infuzji, aby zminimalizować ryzyko. Istnieje także ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SCAR), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS i AGEP, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie pacjenta pod kątem objawów nadwrażliwości i reakcji skórnych.
amfoterycyna B, aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-dodatnia, ciężka reakcja skórna, cisplatyna, cyklosporyna, furosemid, kolistyna, kwas etakrynowy, małopłytkowość, nadkażenie, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na wankomycynę, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, reakcja polekowa z eozynofilią, spektrum przeciwbakteryjne, teikoplanina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uszkodzenie ucha wewnętrznego, wstrząs anafilaktyczny, zespół czerwonego człowieka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapin Krka 15 mg
Olanzapin Krka, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Ponadto, lek zawiera laktozę w ilościach proporcjonalnych do dawki: 80,9 mg (5 mg), 161,8 mg (10 mg), 242,7 mg (15 mg) oraz 323,5 mg (20 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania, wynikające z działania antycholinergicznego olanzapiny, które może prowadzić do gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i uszkodzenia nerwu wzrokowego. U pacjentów z anatomiczną predyspozycją do tego schorzenia (np. płytka komora przednia oka) stosowanie olanzapiny jest niewskazane, a wątpliwości powinny być wyjaśnione konsultacją okulistyczną.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, dziedziczna nietolerancja galaktozy, jaskra z wąskim kątem przesączania, konsultacja okulistyczna, krótkowzroczność, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na olanzapinę, niedobór laktazy typu Lapp, nietolerancja laktozy, Olanzapin Krka, płytka komora przednia oka, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, substancja czynna, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Thuja occidentalis – Przeciwwskazania stosowania
Thuja occidentalis, będąca składnikiem aktywnym preparatu Esberitox N (2 mg Thuja occidentalis herba, 10 mg Baptisiae tinctoriae radice, 7,5 mg Echinaceae purpureae radice), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym ryzyko nadwrażliwości krzyżowej z roślinami z rodziny Compositae/Asteraceae (np. rumianek, arnika). Preparaty z Thuja occidentalis są przeciwwskazane u pacjentów z aktywną gruźlicą, białaczką, HIV/AIDS, kolagenozami, stwardnieniem rozsianym oraz innymi chorobami autoimmunologicznymi. Ponadto, nie powinny być stosowane u osób w stanie immunosupresji, w tym podczas chemioterapii, po transplantacji organów lub szpiku kostnego, a także u dzieci poniżej 4. roku życia. W preparacie Esberitox N należy uwzględnić obecność laktozy i sacharozy, co wyklucza stosowanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, laktazy, fruktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
atopia, białaczka, choroba autoimmunologiczna, Esberitox N, gruźlica, HIV, immunosupresja, kolagenoza, nadwrażliwość krzyżowa, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, reumatoidalne zapalenie stawów, rumianek, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, transplantacja organów, transplantacja szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywotnik zachodni - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprom dla dzieci 100 mg/5 ml
Ibuprom dla dzieci, zawierający 100 mg/5 ml ibuprofenu (20 mg/ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne składniki preparatu, w tym maltitol ciekły (500 mg/ml), benzoesan sodu (1 mg/ml), alkohol benzylowy (0,000165 mg/ml) oraz sód (3,59 mg/ml). Nie należy go stosować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na NLPZ, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, perforacją lub krwawieniem z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), a także w trzecim trymestrze ciąży i u osób ze skazą krwotoczną. Jednoczesne stosowanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, jest również przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego.
alkohol benzylowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, dysfunkcja hepatocytów, działanie antyagregacyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, filtracja kłębuszkowa, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, maltitol ciekły, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, populacja pediatryczna, powikłanie żołądkowo-jelitowe, przewód tętniczy, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, toczeń rumieniowaty układowy, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hemostazy, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aleric Deslo Pro 5 mg
Lek Aleric Deslo Pro zawiera 5 mg desloratadyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na desloratadynę, loratadynę (ze względu na reakcję krzyżową) oraz na substancje pomocnicze, takie jak aspartam (3 mg/tabletka, przeciwwskazany w fenylketonurii), mannitol (135,5 mg/tabletka, przeciwwskazany przy nietolerancji mannitolu), glikol propylenowy (0,075 mg/tabletka), siarczyny (<0,008 μg/tabletka, istotne u pacjentów z astmą indukowaną siarczynami) oraz glukoza (<0,7 mg/tabletka, przeciwwskazana w zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy). Należy zwrócić szczególną uwagę na historię alergii na leki przeciwhistaminowe drugiej generacji oraz na obecność fenylketonurii i astmy wrażliwej na siarczyny.
desloratadyna, działanie przeciwhistaminowe, fenylketonuria, fenyloalanina, kserostomia, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na glikol propylenowy, nietolerancja mannitolu, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja przeciwhistaminowa, suchość jamy ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie połykania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tigecycline TZF 50 mg
Tygecyklina, antybiotyk z grupy tetracyklin, jest stosowana do leczenia różnorodnych zakażeń bakteryjnych i dostępna w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji (50 mg w fiolce 5 ml, 1 ml roztworu zawiera 10 mg tygecykliny, pH roztworu 5-6,5). Głównym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na tygecyklinę lub inne tetracykliny, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Należy uwzględnić możliwość nadwrażliwości krzyżowej u pacjentów uczulonych na inne tetracykliny (np. doksycyklinę, minocyklinę). Forma dożylna leku może ograniczać jego zastosowanie u pacjentów z trudnym dostępem żylnym lub w terapii ambulatoryjnej.
antybiotyk tetracyklinowy, doksycyklina, dostęp żylny, leczenie ambulatoryjne, modyfikacja dawki, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, tetracyklina, Tigecycline TZF, tygecyklina, zakażenie bakteryjne - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z ziela tymianku – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg płynny z ziela tymianku (Thymus spp.) jest szeroko stosowany w leczeniu schorzeń jamy ustnej, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tymianek oraz inne składniki preparatów złożonych, takich jak Dentosept A. Preparat ten zawiera m.in. wyciąg z rumianku, kory dębu, liścia szałwii, ziela arniki, kłącza tataraku oraz mięty pieprzowej, a także 35-45% (V/V) etanolu i 2 g benzokainy, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazane u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem czy padaczką. Reakcje niepożądane mogą obejmować zarówno miejscowe podrażnienia błony śluzowej, jak i systemowe reakcje alergiczne, zwłaszcza u osób uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae).
Stosowanie wyciągu z tymianku w preparatach takich jak Dentosept A wymaga ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących, dzieci oraz pacjentów z uszkodzeniami błony śluzowej jamy ustnej, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa oraz ryzyko nasilenia podrażnień. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań, lekarz powinien rozważyć alternatywne metody terapeutyczne, unikając preparatów zawierających tymianek i inne potencjalnie uczulające składniki. Dokumentacja nadwrażliwości w historii choroby oraz edukacja pacjenta o konieczności unikania podobnych preparatów są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
alkoholizm, asteraceae, benzocainum, benzokajna, choroba wątroby, ciąża i laktacja, Compositae, metoda terapeutyczna, miejscowy anestetyk, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, padaczka, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, rodzina astrowatych, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, schorzenie jamy ustnej, substancja pomocnicza, systemowa reakcja alergiczna, Thymus, uszkodzenie błony śluzowej, uzależnienie od alkoholu, wyciąg płynny z ziela tymianku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Procto-Glyvenol (50 mg + 20 mg)/g
Procto-Glyvenol w kremie doodbytniczym zawiera trybenzoid (50 mg/g) oraz chlorowodorek lidokainy (20 mg/g) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu, w tym substancje czynne i pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość nadwrażliwości krzyżowej u osób uczulonych na miejscowe środki znieczulenia amidowe, takie jak bupiwakaina, mepiwakaina czy prilokaina. Ponadto, preparat zawiera parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesan) oraz alkohol cetylowy, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe podrażnienia skóry.
alkohol cetylowy, budowa amidowa, bupiwakaina, chlorowodorek lidokainy, choroba proktologiczna, krem doodbytniczy, mepiwakaina, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, paraben, podrażnienie skóry, postępowanie terapeutyczne, prilokaina, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, środek znieczulenia miejscowego, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg tymiankowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg tymiankowy, będący jednym z głównych składników preparatu Tussipect (wraz z efedryny chlorowodorkiem i saponiną), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami psychicznymi oraz z upośledzoną funkcją nerek i wątroby. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12. roku życia. Ze względu na obecność saponin, u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy może nasilać dolegliwości gastryczne. Należy także uwzględnić ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u osób uczulonych na rośliny z rodziny Lamiaceae oraz z nadwrażliwością krzyżową na pyłki brzozy lub seler. Preparat zawiera 3,8% v/v etanolu (do 151 mg na dawkę), co jest istotne przy przepisywaniu kobietom ciężarnym, karmiącym, dzieciom oraz pacjentom z chorobą wątroby, padaczką lub chorobą alkoholową.
alergia na pyłki brzozy, alergia na rośliny, choroba alkoholowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, działanie pobudzające, efedryna chlorowodorek, etylu parahydroksybenzoesan, mechanizm działania leku, nadwrażliwość krzyżowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, padaczka, parametry życiowe, pseudoefedryna, reakcja alergiczna, rodzina Lamiaceae, saponina, środek przeciwastmatyczny, upośledzenie funkcji nerek, upośledzenie funkcji wątroby, wyciąg tymiankowy, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Sufentanil Kalceks, dostępny w stężeniach 5 µg/mL oraz 50 µg/mL jako roztwór do wstrzykiwań i infuzji, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Należą do nich nadwrażliwość na sufentanyl, inne opioidy lub substancje pomocnicze, ostra niewydolność oddechowa, znaczna depresja oddechowa, zaostrzenie POChP, ciężka astma oskrzelowa oraz ostra porfiria wątrobowa. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w połączeniu z inhibitorami MAO (w ciągu ostatnich 14 dni) oraz mieszanymi agonistami-antagonistami morfiny, ze względu na ryzyko ciężkiej depresji ośrodka oddechowego lub zespołu odstawiennego. W położnictwie należy unikać podania dożylnego podczas porodu i przed zaciśnięciem pępowiny przy cięciu cesarskim, aby zapobiec depresji oddechowej u noworodka. Przy planowanym podaniu nadtwardówkowym konieczne jest wykluczenie ciężkich zaburzeń krzepnięcia, zakażenia w miejscu wkłucia, wstrząsu hipowolemicznego, zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego oraz chorób OUN.
agoniści-antagoniści morfiny, astma oskrzelowa, bradyarytmia, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, dolny zwieracz przełyku, inhibitory MAO, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność oddechowa, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie nadtwardówkowe, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sufentanyl, tolerancja na leki, uzależnienie od opioidów, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia, zaburzona czynność nerek, zaburzona czynność wątroby, zespół odstawienny, znieczulenie miejscowe, zwieracz Oddiego - Leksykon substancji czynnych
Tribenozyd – Przeciwwskazania stosowania
Tribenozyd, stosowany w leczeniu hemoroidów i innych dolegliwości odbytu, jest dostępny w Polsce w preparatach Procto-Glyvenol i Procto-Hemolan, które zawierają również lidokainę w stężeniu 20 mg/g w kremach doodbytniczych oraz 40 mg w czopkach. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tribenozydu jest nadwrażliwość na substancję czynną, a także na lidokainę i inne amidowe leki znieczulenia miejscowego (np. prilokainę, bupiwakainę). Reakcje alergiczne na tribenozyd lub lidokainę stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do terapii tymi preparatami. Należy również uwzględnić możliwość nadwrażliwości krzyżowej pomiędzy lidokainą a innymi amidowymi anestetykami miejscowymi.
alkohol cetylowy, artykaina, bupiwakaina, czopki doodbytnicze, hemoroidy, krem doodbytniczy, lek znieczulenia miejscowego, leki amidowe, lidokaina, mepiwakaina, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, prilokaina, Procto-Glyvenol, Procto-Hemolan, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja skórna, ropiwakaina, tribenozyd