jodek potasu
Jodek potasu (KI) to nieorganiczny związek chemiczny będący solą potasową kwasu jodowodorowego, składający się z atomu potasu i atomu jodu. W medycynie jodek potasu znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach, zarówno w diagnostyce, jak i w terapii.
Najważniejszym zastosowaniem jodku potasu jest profilaktyka i leczenie zaburzeń wynikających z niedoboru jodu, takich jak wole endemiczne czy niedoczynność tarczycy. Związek ten stosowany jest również w sytuacjach awaryjnych związanych z narażeniem na radioaktywny jod (131I) w wyniku wypadków jądrowych – przyjęcie stabilnego jodu blokuje wychwyt radioaktywnego izotopu przez tarczycę.
W farmakoterapii jodek potasu wykorzystywany jest jako mukolityk w chorobach dróg oddechowych (rozrzedza wydzielinę oskrzelową) oraz w leczeniu grzybicy skóry wywołanej przez niektóre patogeny. W diagnostyce radiologicznej stosowany jest jako środek kontrastowy przy badaniach obrazowych tarczycy i innych narządów.
Należy pamiętać, że stosowanie jodku potasu może wiązać się z działaniami niepożądanymi, takimi jak nadwrażliwość, jodyzm (wysypka, obrzęk ślinianek, metaliczny smak), a w przypadku długotrwałego stosowania lub wysokich dawek może wywołać zaburzenia funkcji tarczycy, w tym indukowaną jodem nadczynność lub niedoczynność tarczycy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu – Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie jodku potasu jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych, w tym ochrony tarczycy przed radioaktywnym jodem, profilaktyki i leczenia niedoboru jodu oraz zastosowań w medycynie nuklearnej. W przypadku skażenia radioaktywnego jodem, podanie jodku potasu powinno nastąpić jak najszybciej, najlepiej w ciągu 2 godzin od ekspozycji, a dawki dobowe wynoszą: noworodki do 1 miesiąca życia – 12,5 mg jodu (¼ tabletki), dzieci 1 miesiąca do 3 lat – 25 mg jodu (½ tabletki), dzieci 3-12 lat – 50 mg jodu (1 tabletka), dzieci powyżej 12 lat, dorośli oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią – 100 mg jodu (2 tabletki). Jednorazowe podanie zwykle wystarcza, jednak w przypadku przedłużonej ekspozycji lub braku ewakuacji możliwe jest powtórzenie dawki, z zastrzeżeniem ograniczeń u noworodków, kobiet w ciąży, karmiących oraz osób powyżej 60 roku życia, u których nie zaleca się powtarzania dawki ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Jodek Potasu TZF 65 mg
Jodek Potasu TZF w dawce 65 mg (zawierający 50 mg jodu) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas karmienia piersią. Brak jest danych klinicznych potwierdzających wpływ potasu jodku na płodność u ludzi, co należy jasno zakomunikować pacjentkom. W ciąży podawanie preparatu jest ograniczone do jednej dawki ze względu na ryzyko zaburzeń czynności tarczycy u płodu, szczególnie przy powtarzających się podaniach. W przypadku podania w późnej fazie ciąży konieczne jest monitorowanie funkcji tarczycy noworodka, aby w porę wykryć ewentualne nieprawidłowości. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczny wpływ jodu na rozrodczość, co dodatkowo uzasadnia restrykcyjne podejście do stosowania preparatu w tym okresie.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jodid 100
Przed rozpoczęciem terapii preparatami Jodid 100 lub Jodid 200, zawierającymi jodek potasu, konieczna jest szczegółowa ocena funkcji tarczycy pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem wykluczenia aktualnej lub przebytej nadczynności tarczycy oraz obecności wola guzkowatego. Diagnostyka powinna obejmować wykluczenie rozlanego lub ogniskowego autonomicznego wydzielania hormonów tarczycy, gdyż suplementacja jodem w takich przypadkach może indukować niekontrolowaną nadczynność. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawkach jodu ≥150 µg/dobę, co dotyczy zwłaszcza preparatu Jodid 200 zawierającego 200 µg jodu. Ponadto, stosowanie stabilnego jodu może zaburzać diagnostykę scyntygraficzną oraz obniżać skuteczność terapii radiojodem, dlatego preparaty te powinny być odstawione przed badaniami i leczeniem radioizotopowym.
autonomiczne wydzielanie hormonów tarczycy, diagnostyka radioizotopowa, dziedziczna nietolerancja galaktozy, funkcja tarczycy, hormony tarczycy, jod radioaktywny, jodek potasu, laktoza jednowodna, leczenie radiojodem, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, preparat jodu, scyntygrafia tarczycy, terapia radiojodem, wole guzkowate, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii
Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza ze względu na obecność substancji pomocniczych: alkohol benzylowy (10 mg/ml), toksyczny dla dzieci poniżej 3 lat, oraz sód (3,54 mg/ml), istotny u pacjentów na diecie niskosodowej. Terapia może powodować uszkodzenia tkanek sąsiadujących, np. dysfunkcję gonad przy przerzutach do miednicy, a u pacjentów po chemioterapii (w tym cisplatynie) istnieje ryzyko sumowania toksyczności, prowadzące do zwłóknienia płuc czy hipogonadyzmu hipergonadotropowego. U dzieci obserwuje się ryzyko trwałej niedoczynności tarczycy, spowolnienia wzrostu oraz supresji szpiku kostnego, nasilającej się wraz z zajęciem szpiku przez nowotwór. Konieczne jest stosowanie blokady tarczycy preparatami jodu (100 mg jodu/dzień) lub nadchloranu potasu (~400 mg/dzień) rozpoczynając 24-48 godzin przed podaniem MIBG-131I i kontynuując przez 10-15 dni.
alkohol benzylowy, blokada tarczycy, cytostatyk, dawka terapeutyczna, dysfunkcja gonad, hipogonadyzm hipergonadotropowy, jobenguan, jodan potasu, jodek potasu, nadchloran potasu, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, noradrenalina, płyn lugola, przełom nadciśnieniowy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, ziarnistości chromafinowe, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Jodek Potasu TZF 65 mg
Przedawkowanie jodku potasu (tabletki zawierające 65 mg potasu jodku, odpowiadające 50 mg jodu) może prowadzić do wielonarządowych powikłań, w tym obrzęku płuc, obrzęku głośni, uszkodzenia przewodu pokarmowego i nerek oraz zapaści krążeniowo-oddechowej. Objawy zatrucia obejmują ból głowy, obrzęk i ból ślinianek, gorączkę, zapalenie krtani, nudności, wymioty, biegunkę, a także poważne zaburzenia oddechowe i krążeniowe. Szczególnie narażone są noworodki, u których konieczne jest monitorowanie stężenia TSH i T4 oraz wdrożenie terapii substytucyjnej w przypadku zaburzeń hormonalnych.
biegunka, hemodializa, hormon tyreotropowy, jodek potasu, morfina, obrzęk głośni, obrzęk płuc, obrzęk ślinianek, ostra niewydolność, petydyna, płukanie żołądka, przedawkowanie jodku potasu, terapia substytucyjna, tracheotomia, tyroksyna, uszkodzenie nerek, uszkodzenie przewodu pokarmowego, węgiel aktywny, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc, zamartwica, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapaść krążeniowo-oddechowa, zatrucie jodem - Leksykon substancji czynnych
Jodek sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jodek sodu (Na131I) jest stosowany w medycynie nuklearnej zarówno diagnostycznie, jak i terapeutycznie, zawierając radioaktywny izotop jodu 131I, który emituje promieniowanie gamma i beta. Dane przedkliniczne wskazują na minimalną toksyczność ostrą tej substancji, co wynika z bardzo niskiej zawartości jodu w produktach leczniczych (np. Theracap131 zawiera ≤20 μg sodu jodku na kapsułkę), znacznie poniżej dziennego spożycia jodu z diety (40-500 μg/dobę). Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na reprodukcję, a także właściwości mutagennych i rakotwórczych jodku sodu Na131I, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego.
działanie niepożądane, dzienne spożycie, izotop jodu 131I, jodek potasu, jodek sodu, medycyna nuklearna, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, Vitreolent, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję, zatrucie jodem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jodek Potasu TZF 65 mg
Jodek Potasu TZF w dawce 65 mg potasu jodku (odpowiadającej 50 mg jodu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na jod lub składniki preparatu, opryszczkowatym zapaleniem skóry (choroba Duhringa), nadczynnością tarczycy oraz zapaleniem naczyń z hipokomplementemią. W tych stanach klinicznych stosowanie leku może prowadzić do nasilenia objawów, zaostrzenia choroby lub poważnych powikłań, takich jak przełom tarczycowy czy reakcje anafilaktyczne. Przed podaniem preparatu konieczne jest dokładne zebranie wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem historii chorób autoimmunologicznych, tarczycy oraz alergii na jod.
autoimmunologiczna choroba skóry, choroba Duhringa, hormon tarczycy, hormony T3 i T4, jodek potasu, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, opryszczkowate zapalenie skóry, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie autoimmunologiczne, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń z hipokomplementemią - Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu jodku potasu na płodność u ludzi są ograniczone, a dostępna dokumentacja nie potwierdza bezpośredniego wpływu na zdolności rozrodcze. Stosowanie jodku potasu w ciąży wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń funkcji tarczycy u płodu, zwłaszcza przy wielokrotnym podawaniu wysokich dawek. U kobiet ciężarnych nie należy przekraczać jednej dawki, a powtarzające się podawanie może prowadzić do zaniku czynności tarczycy u płodu, wrodzonego powiększenia tarczycy oraz niedoczynności. Zalecana dawka jodu w ciąży i laktacji wynosi 200 µg/dobę, co odpowiada zwiększonemu zapotrzebowaniu na ten pierwiastek. W przypadku stosowania dużych dawek (rzędu mg), np. po katastrofach nuklearnych, konieczne jest monitorowanie czynności tarczycy noworodka, w tym stężenia TSH i T4, oraz ewentualne wdrożenie terapii zastępczej.
blokowanie tarczycy, działanie teratogenne, jod, jodek potasu, katastrofa nuklearna, monitorowanie czynności tarczycy, nadczynność tarczycy, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, płodność, stężenie TSH, suplementacja jodu, tarczyca noworodka, terapia zastępcza, toksyczność jodu, wrażliwość tarczycy, zaburzenie funkcji tarczycy, zapotrzebowanie na jod - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jodek Potasu TZF 65 mg
Jodek Potasu TZF w dawce 65 mg potasu jodku (50 mg jodu) jest stosowany profilaktycznie w sytuacjach ekspozycji na promieniowanie radioaktywne, szczególnie w katastrofach jądrowych, wyłącznie po oficjalnym zaleceniu władz. Optymalny czas podania to do 2 godzin po ekspozycji, jednak korzyści terapeutyczne utrzymują się do 8 godzin. Dawkowanie jest dostosowane do wieku: noworodki do 1 miesiąca otrzymują ¼ tabletki (16 mg jodku potasu), dzieci 1 miesiąc–3 lata ½ tabletki (32 mg), dzieci 3–12 lat 1 tabletkę (65 mg), a dorośli, osoby starsze i kobiety w ciąży/karmiące 2 tabletki (130 mg). Jednorazowe podanie jest standardem, z możliwością powtórzenia w przypadku przedłużonej ekspozycji lub niemożności ewakuacji. U noworodków, kobiet w ciąży i osób powyżej 60 lat nie zaleca się powtarzania dawki ze względu na ryzyko działań niepożądanych, natomiast u osób powyżej 40 lat stosowanie jest generalnie niewskazane ze względu na ograniczone korzyści.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn lugola) (10 mg + 20 mg)/g
Przedawkowanie preparatu Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn Lugola), zawierającego 10 mg jodu i 20 mg jodku potasu na 1 g, może wywołać wieloukładowe objawy toksyczne. Do najczęstszych manifestacji należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka, a także podrażnienie błony śluzowej. Ponadto mogą wystąpić zmiany skórne, w tym wysypki, rumień, świąd oraz w cięższych przypadkach zapalne zmiany skórne. Układ oddechowy może reagować stanami zapalnymi dróg oddechowych, objawiającymi się kaszlem, dusznością i podrażnieniem błony śluzowej.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jodid 200 200 mcg jodu
Preparat Jodid 200 zawiera 200 mikrogramów jodu w postaci jodku potasu i jest wskazany przede wszystkim do profilaktyki i leczenia niedoboru jodu, zwłaszcza w regionach endemicznego wola. Szczególną grupą docelową są kobiety w ciąży i karmiące piersią, u których zapotrzebowanie na jod jest zwiększone, a jego niedobór może prowadzić do poważnych konsekwencji rozwojowych. Preparat jest również stosowany w zapobieganiu nawrotom wola po zakończeniu terapii hormonami tarczycy oraz po chirurgicznym usunięciu wola niedoborowego, co zapobiega ponownemu powiększeniu tarczycy w pozostawionym miąższu gruczołu. Wskazaniem do stosowania jest także leczenie wola niedoborowego u noworodków, dzieci i młodzieży, gdzie suplementacja jodem ma zarówno charakter profilaktyczny, jak i terapeutyczny.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jodid 200
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Jodid 200, zawierającym 200 mikrogramów jodu w postaci jodku potasu, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki funkcji tarczycy w celu wykluczenia nadczynności tarczycy oraz wola guzkowatego. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność autonomicznego wydzielania hormonów tarczycy, gdyż podawanie jodu w dawkach przekraczających 150 mikrogramów na dobę u takich pacjentów może indukować tyreotoksykozę. Ponadto, stosowanie preparatu może prowadzić do wysycenia tarczycy jodem, co utrudnia późniejsze wykorzystanie radioaktywnego jodu w diagnostyce (np. scyntygrafia) lub terapii (radioizotopowa). Z tego względu preparatu Jodid 200 nie należy stosować przed planowanymi procedurami z użyciem izotopów jodu.
autonomiczne wydzielanie hormonów tarczycy, izotop jodu, jodek potasu, laktoza jednowodna, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, scyntygrafia tarczycy, terapia radioizotopowa, tyreotoksykoza, wole guzkowate, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu – Właściwości farmakodynamiczne
Jodek potasu jest kluczowym związkiem stosowanym w medycynie zarówno jako środek profilaktyczny, jak i terapeutyczny. W dawce 65 mg (zawierającej 50 mg jodu) wykazuje działanie ochronne przed promieniowaniem jonizującym, blokując wychwyt radioaktywnego jodu przez tarczycę, co jest szczególnie istotne podczas katastrof jądrowych. Optymalna dawka profilaktyczna wynosi 130 mg (2 tabletki po 65 mg), a skuteczność ochrony zależy od czasu podania – maksymalna efektywność (ponad 85% wysycenia tarczycy) uzyskiwana jest przy podaniu w ciągu godziny od ekspozycji, natomiast po 6 godzinach ochrona jest już nieistotna. Jodek potasu w dawkach 100-200 mikrogramów jest niezbędny do prawidłowej syntezy hormonów tarczycy (T3, T4) i utrzymania homeostazy tego gruczołu, zapobiegając wolu i niedoborom jodu, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rozwojowych, zwłaszcza u płodów, noworodków i dzieci. Dawki powyżej 1 mg/dobę wywołują efekt Wolffa-Chaikoffa, hamując organifikację jodu i mogąc prowadzić do niedoczynności tarczycy.
antidotum, biosynteza hormonów tarczycy, choroba autoimmunologiczna, działanie antyseptyczne, efekt Wolffa-Chaikoffa, gruczoł tarczowy, jodek potasu, katastrofa jądrowa, kretynizm wrodzony, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, peroksydaza jodkowa, płyn lugola, promieniowanie jonizujące, radioaktywny jod, rak tarczycy, tarczyca, trójjodotyronina, tyroksyna, wole endemiczne, wole z niedoboru jodu, wychwyt jodu, zaćma starcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitreolent (3 mg + 3 mg)/ml
Produkt leczniczy Vitreolent, zawierający potas jodku i sód jodku w stężeniu 3 mg/ml każdego, nie był poddany standardowym badaniom toksykologicznym na modelach zwierzęcych, obejmującym ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej. Brak jest danych przedklinicznych dotyczących potencjalnych efektów toksycznych po jednorazowym podaniu dużych dawek oraz skutków długotrwałej ekspozycji na składniki preparatu. Pomimo tego, wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wykazało występowania ostrych reakcji toksycznych ani poważnych działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem okulistycznym.
badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, jodek potasu, jodek sodu, krople do oczu, potas jodku, potencjał rakotwórczy, preparat okulistyczny, reakcja toksyczna, sód jodku, tarczyca, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Jodek Potasu TZF 65 mg
Produkt leczniczy Jodek Potasu TZF zawiera 65 mg potasu jodku, co odpowiada 50 mg jodu w jednej tabletce. Tabletki mają postać okrągłą, o średnicy 7 mm, z charakterystycznym nacięciem krzyżowym umożliwiającym precyzyjne dzielenie na dwie lub cztery części, co pozwala na dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna typ 102, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę i właściwości farmaceutyczne tabletki. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, co gwarantuje ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, dzielenie tabletki, jod, jodek potasu, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka - Leksykon substancji czynnych
Powidon jodowany – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Powidon jodowany wykazuje niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej przy stosowaniu miejscowym, co potwierdzają badania na zwierzętach (myszy, szczury, króliki, psy) z dawkami systemowymi znacznie przekraczającymi kliniczne (do 750 mg/kg mc./dobę przez 12 tygodni). Zaobserwowano odwracalne, dawko-zależne zmiany w funkcji tarczycy (wzrost PBI) oraz niespecyficzne zmiany histopatologiczne, podobne do tych wywołanych przez jodek potasu. Dane kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania preparatów zawierających powidon jodowany w stężeniach 100 mg/g lub mg/ml (Betadine), 75 mg/ml (Braunol 7,5%) oraz 200 mg (Betadine VAG). Wyniki badań genotoksyczności są niejednoznaczne, jednak dostępne dowody wskazują na brak działania mutagennego in vivo, a ryzyko rakotwórczości przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne, choć brak jest długoterminowych badań rakotwórczych na zwierzętach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, jod związany z białkiem, jodek potasu, kompleks jodopowidonowy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, powidon jodowany, preparat antyseptyczny, stężenie jodków, stężenie jodu, stężenie TSH, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Jod – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jod, jako pierwiastek śladowy kluczowy dla funkcji tarczycy, występuje w różnych formach i stężeniach w preparatach leczniczych, najczęściej jako jodek potasu. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania jodu są ograniczone i różnią się w zależności od preparatu. Jedynym preparatem z pełniejszymi badaniami jest HEVASCOL (etiodowany olej z 480 mg jodu/ml), gdzie badania farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W przypadku innych preparatów, takich jak Płyn Lugola (10 mg jodu i 20 mg potasu jodku/g), Addamel N (16,6 μg KJ/ml, 0,1 μmol jodu/ml), Pediaven G20 (0,07 mg KJ), Pediaven NN2 (3,3 μg KJ/250 ml, 2,5 µg jodu/250 ml), Tracutil (16,6 μg KJ/ml, 127 μg jodu/ampułkę), Supliven (16,6 μg KJ/ml, 13 μg jodu/ml), Peditrace Novum (0,0155 μmol jodu/ml, 1,96 μg jodu/ml) oraz NUTRYELT PEDIATRIC (13,08 μg KJ/ampułkę 10 ml, 10 μg jodu/ampułkę), brak jest specyficznych badań przedklinicznych, a ocena bezpieczeństwa opiera się na doświadczeniu klinicznym i literaturowych danych.
Addamel N, badanie farmakologiczne, etiodowany olej, genotoksyczność, HEVASCOL, jodek potasu, koncentrat do sporządzania, Nutryelt Pediatric, Peditrace Novum, pierwiastek śladowy, płyn lugola, roztwór do infuzji, Supliven, tarczyca, terapia zastępcza, toksyczność, toksyczny wpływ na rozród, Tracutil, żywienie parenteralne - Leksykon chorób i schorzeń
Guzki tarczycy – Zapobieganie i profilaktyka
Guzki tarczycy to patologiczne rozrosty tkanki gruczołu tarczowego, których etiologia w większości przypadków pozostaje nieznana. Profilaktyka obejmuje przede wszystkim zapewnienie odpowiedniej podaży jodu (np. poprzez sól jodowaną, produkty mleczne, owoce morza, mięso), co jest kluczowe w zapobieganiu guzkom powstałym na tle niedoboru jodu. Otyłość i palenie tytoniu stanowią istotne czynniki ryzyka, dlatego zaleca się utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz zaprzestanie palenia. Dodatkowo, modyfikacje stylu życia takie jak zarządzanie stresem, odpowiednia higiena snu i nawodnienie mogą wspierać zdrowie tarczycy. Suplementacja selenem, cynkiem, witaminami z grupy B, witaminą D oraz probiotykami może mieć wspomagające działanie, jednak brak jest mocnych dowodów naukowych potwierdzających ich skuteczność w prewencji guzków. Regularne badania kontrolne, w tym palpacyjne badanie szyi, są rekomendowane przez American Thyroid Association w celu wczesnego wykrywania zmian.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, ablacja termiczna, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, doustny środek antykoncepcyjny, ekspozycja na promieniowanie, gruczoł tarczowy, guzek tarczycy, hormon tarczycy, jodek potasu, MEN2, niedobór jodu, otyłość, palenie tytoniu, predyspozycja genetyczna, problem kosmetyczny, przeciwciało, rak rdzeniasty tarczycy, rak tarczycy, selen, stan zapalny, statyna, suplementacja diety, terapia supresyjna, tyreoidektomia profilaktyczna, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Peditrace –
Preparat Peditrace to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający sześć kluczowych mikroelementów: cynk (250 μg, 3,82 μmol), miedź (20 μg, 0,315 μmol), mangan (1 μg, 18,2 nmol), selen (2 μg, 25,3 nmol), fluor (57 μg, 3,00 μmol) oraz jod (1 μg, 7,88 nmol). Dodatkowo preparat zawiera śladowe ilości sodu (70 μg, 3,05 μmol) i potasu (0,31 μg, 7,88 nmol). Peditrace charakteryzuje się osmolalnością 38 mOsm/kg wody oraz pH 2,0. Jest przeznaczony do suplementacji mikroelementów u pacjentów pediatrycznych wymagających żywienia pozajelitowego, w tym wcześniaków, noworodków urodzonych o czasie oraz dzieci z zaburzeniami uniemożliwiającymi odżywianie drogą doustną lub enteralną.
chlorek cynku, chlorek manganu, chlorek miedzi, enzym antyoksydacyjny, fluorek sodu, hormon tarczycy, jodek potasu, koncentrat do infuzji, mikroelement, noworodek urodzony o czasie, pierwiastek śladowy, selenin sodu, stan zapalny, suplementacja pierwiastków śladowych, terapia żywieniowa, wada wrodzona przewodu pokarmowego, wcześniak, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tracutil –
Tracutil jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji zawierającym kluczowe pierwiastki śladowe niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, w tym żelazo (2000 µg/ampułkę, 35 µmol), cynk (3300 µg, 50 µmol), mangan (550 µg, 10 µmol), miedź (760 µg, 12 µmol), chrom (10 µg, 0,2 µmol), selen (24 µg, 0,3 µmol), molibden (10 µg, 0,1 µmol), jod (127 µg, 1,0 µmol) oraz fluor (570 µg, 30 µmol). Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu o pH 1,7-2,3 i osmolarności około 90 mOsm/l. Przed podaniem koncentrat należy rozcieńczyć w co najmniej 250 ml roztworu glukozy (5-50%), roztworu elektrolitów lub roztworu Ringera, zachowując warunki jałowości. Infuzję należy zakończyć w ciągu 24 godzin od przygotowania roztworu.
chlorek chromu, chlorek cynku, chlorek manganu, chlorek miedzi, chlorek sodu, chlorek żelaza, emulsja tłuszczowa, fluorek sodu, fosforan nieorganiczny, infuzja, jodek potasu, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas solny, mieszanina odżywcza, molibdenian sodu, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór zasadowy, selenin sodu, substancja czynna, warunki jałowe, witamina C, związek chemiczny - Leksykon substancji czynnych
Jod – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Jod, jako pierwiastek śladowy niezbędny do syntezy hormonów tarczycy, jest stosowany w różnych formach farmaceutycznych: miejscowo (np. płyn Lugola zawierający 10 mg/g jodu i 20 mg/g potasu jodku), doustnie (np. Addamel N i Supliven z 16,6 μg/ml potasu jodku, co odpowiada 0,1 μmol/ml) oraz parenteralnie w żywieniu pozajelitowym (Tracutil: 16,6 μg/ml potasu jodku, 1,0 μmol/ampułkę, 127 μg/ampułkę jodu; Peditrace Novum: 1,96 μg/ml jodu). Charakterystyki tych preparatów wskazują, że w standardowych dawkach mikroelementowych nie wywierają one istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Preparaty stosowane miejscowo, mimo wysokiej zawartości jodu, nie wykazują wpływu na funkcje psychomotoryczne ze względu na brak istotnego wchłaniania systemowego. W przypadku preparatów do żywienia pozajelitowego oraz pediatrycznych (np. Nutryelt Pediatric: 13,08 μg potasu jodku na ampułkę 10 ml, 0,079 μmol jodu/ampułkę) adnotacje dotyczące wpływu na prowadzenie pojazdów są zwykle oznaczone jako „nie dotyczy” ze względu na specyfikę stosowania u pacjentów hospitalizowanych lub dzieci.
dawka terapeutyczna, etiodowany olej, funkcja psychomotoryczna, hormon tarczycowy, jodek potasu, koncentrat pierwiastków śladowych, mikroelement, ośrodkowy układ nerwowy, pierwiastek śladowy, płyn dezynfekujący, płyn lugola, reakcja nadwrażliwości, Tracutil, zaburzenie widzenia, zapalenie tarczycy, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jodek potasu G.L. Pharma 65 mg
Jodek potasu G.L. Pharma, klasyfikowany w grupie antidotów (kod ATC: V03AB21), działa poprzez blokadę wychwytu radioaktywnego jodu przez tarczycę, co jest kluczowe w profilaktyce po ekspozycji na promieniowanie jonizujące, zwłaszcza w sytuacjach awarii jądrowych. Preparat zawiera 65 mg jodku potasu (50 mg jodu) na tabletkę, a dawka 130 mg (2 tabletki) zapewnia pełne wysycenie tarczycy, skutecznie zapobiegając akumulacji radioaktywnego jodu i minimalizując ryzyko uszkodzenia tkanki tarczycowej. Tabletki mają średnicę około 8,3 mm i grubość 3,2-3,8 mm, zawierają także 80 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ioflupane (123I) ROTOP 74 MBq/ml
Ioflupane (123I) ROTOP to radiofarmaceutyk do diagnostyki obrazowej metodą SPECT, dostępny w stężeniu 74 MBq/ml w fiolkach 2,5 ml (185 MBq) lub 5 ml (370 MBq). Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów z zaburzeniami ruchowymi i/lub otępieniem, podawany dożylnie w dawkach od 111 do 185 MBq, z zalecanym blokowaniem tarczycy jodkiem potasu (120 mg doustnie 1-4 godziny przed podaniem) w celu ograniczenia wychwytu radioaktywnego jodu. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 185 MBq, a minimalna aktywność to 110 MBq. Stosowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, ze względu na brak formalnych badań w tej grupie.
blokowanie tarczycy, fotopik, gammakamera, ioflupane, jodek potasu, kolimator wysokiej rozdzielczości, narażenie na promieniowanie, otępienie, podanie dożylne, radiofarmaceutyk, radioizotop, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, wychwyt radioaktywnego jodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia ruchowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jodek potasu G.L. Pharma 65 mg
Jodek potasu G.L. Pharma w dawce 65 mg (zawierający 50 mg jodu) jest stosowany w profilaktyce po ekspozycji na promieniowanie radioaktywne, podawany wyłącznie na wyraźne zalecenie władz. Optymalny czas podania to do 2 godzin po ekspozycji, choć korzyści terapeutyczne występują także do 8 godzin. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od grupy wiekowej i stanu pacjenta: dorośli i dzieci powyżej 12 lat otrzymują 100 mg jodu (2 tabletki), dzieci 3-12 lat 50 mg (1 tabletka), dzieci 1 miesiąc – 3 lata 25 mg (½ tabletki), noworodki poniżej 1 miesiąca 12,5 mg (¼ tabletki), a kobiety w ciąży i karmiące piersią 100 mg (2 tabletki). Jednorazowe podanie jest zazwyczaj wystarczające, z wyjątkiem długotrwałej ekspozycji lub powtórnego narażenia, gdzie może być konieczne powtórne podanie, z wyłączeniem noworodków, kobiet w ciąży, karmiących oraz osób powyżej 60 lat, u których nie zaleca się więcej niż jednej dawki ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
ekspozycja na radioaktywny jod, jod radioaktywny, jodek potasu, karmienie piersią, kobieta w ciąży, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie leku, promieniowanie radioaktywne, stabilny jod, stężenie w surowicy krwi, wychwyt jodu, wydalanie jodu, wydalanie nerkowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Jodid 200 200 mcg jodu
Preparat Jodid, zawierający jod w postaci jodku potasu w dawkach 100 mikrogramów (Jodid 100) oraz 200 mikrogramów (Jodid 200), nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Obie formy leku występują w postaci tabletek z linią podziału – w przypadku Jodid 100 umożliwia ona podział na równe dawki, natomiast w Jodid 200 linia podziału służy jedynie do rozkruszenia tabletki, co nie wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Jodid nie powoduje zaburzeń świadomości, koncentracji, koordynacji ruchowej ani innych funkcji psychomotorycznych, które mogłyby negatywnie oddziaływać na zdolności psychofizyczne pacjenta.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn lugola) (10 mg + 20 mg)/g
Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn Lugola) zawiera 10 mg jodu i 20 mg potasu jodku na 1 gram preparatu, wykazując wysoką zdolność penetracji żywej tkanki, co jest istotne przy stosowaniu na rany i oparzenia. Jod jest wchłaniany przez błonę śluzową żołądka i jelito cienkie, gdzie jodki osiągają niemal 100% biodostępność. Po wchłonięciu jodki dystrybuują się w przestrzeni pozakomórkowej w ciągu 2 godzin, a stężenie jodu w surowicy krwi wynosi 2,4-8,1 µg/100 cm³, występując zarówno w formie wolnej, jak i związanej z albuminą.
albumina, biodostępność, błona śluzowa żołądka, dystrybucja jodków, dystrybucja jodu, eliminacja jodu, farmakokinetyka, gruczoł tarczowy, jelito cienkie, jod elementarny, jodek potasu, penetracja tkanki, płyn lugola, przestrzeń pozakomórkowa, rany i oparzenia, Solutio Iodi Cum Glycerini, stężenie w surowicy, surowica krwi, wchłanianie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn lugola) (10 mg + 20 mg)/g
Preparat SOLUTIO IODI CUM GLYCERINI COEL (Płyn Lugola), zawierający jod 10 mg/g oraz jodek potasu 20 mg/g w postaci płynu na skórę, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Miejscowe stosowanie tego preparatu nie powoduje ogólnoustrojowych efektów zaburzających funkcje poznawcze, motoryczne czy koordynację wzrokowo-ruchową, co potwierdza producent. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjenci mogą bezpiecznie kontynuować aktywności wymagające pełnej sprawności psychofizycznej bez konieczności wprowadzania ograniczeń czy dodatkowych ostrzeżeń.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tracutil –
Tracutil to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający pierwiastki śladowe niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, takie jak żelazo (35 µmol, 2000 µg/ml), cynk (50 µmol, 3300 µg/ml), mangan (10 µmol, 550 µg/ml), miedź (12 µmol, 760 µg/ml), chrom (0,2 µmol, 10 µg/ml), selen (0,3 µmol, 24 µg/ml), molibden (0,1 µmol, 10 µg/ml), jod (1,0 µmol, 127 µg/ml) oraz fluor (30 µmol, 570 µg/ml). Preparat ma pH 1,7-2,3 i osmolarność około 90 mOsm/l, jest podawany dożylnie w warunkach klinicznych i nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co wynika z braku działania farmakodynamicznego na ośrodkowy układ nerwowy. Ze względu na sposób podania i skład, Tracutil służy uzupełnieniu niedoborów pierwiastków śladowych, a nie wywołuje efektów zaburzających funkcje psychomotoryczne.
benzodiazepina, chlorek chromu, chlorek cynku, chlorek manganu, chlorek miedzi, chlorek żelaza, dokumentacja medyczna, efekt farmakodynamiczny, fluorek sodu, jodek potasu, lek nasenny, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy, miorelaksant, molibdenian sodu, niedobór pierwiastków śladowych, osmolarność, ośrodkowy układ nerwowy, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, roztwór do infuzji, selenin sodu, świadoma zgoda pacjenta, zaburzenie koordynacji ruchowej, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Jodid 100 100 mcg jodu
Preparat Jodid, zawierający jodek potasu w dawkach 100 oraz 200 mikrogramów jodu, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi urządzeń mechanicznych, co potwierdza oficjalna charakterystyka produktu leczniczego. W praktyce klinicznej lekarz powinien jasno zakomunikować pacjentowi tę informację, upewnić się o jej zrozumieniu oraz odnotować fakt przekazania informacji w dokumentacji medycznej. Takie postępowanie jest zgodne z wymogami prawnymi i etycznymi oraz stanowi element należytej staranności w prowadzeniu dokumentacji medycznej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jodid 200 200 mcg jodu
Preparat Jodid 200 zawiera 200 mikrogramów jodu w postaci jodku potasu i jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z jawną oraz utajoną nadczynnością tarczycy, gdzie dawka jodu przekracza bezpieczny poziom 150 μg/dobę, co może prowadzić do nasilenia tyreotoksykozy. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u osób z autonomicznym gruczolakiem tarczycy oraz ogniskowym lub rozsianym wolem guzkowym o autonomicznym wydzielaniu, ze względu na ryzyko wywołania efektu Jod-Basedowa i nadmiernej produkcji hormonów tarczycy. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na jodek potasu lub substancje pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi, w tym anafilaksją.
alergia na jod, autonomiczny gruczolak tarczycy, diagnostyka radiologiczna, jawna nadczynność tarczycy, jod, jodek potasu, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, poziom TSH, scyntygrafia tarczycy, środek cieniujący, subkliniczna nadczynność tarczycy, tyreotoksykoza, utajona nadczynność tarczycy, wole guzkowe, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Miedzi chlorek – Działania niepożądane
Miedzi(II) chlorek dwuwodny, stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Peditrace, występuje w stężeniu 57 μg/ml, co odpowiada 20 μg/ml miedzi (Cu) lub 0,315 μmol/ml. Miedź jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym, a jej suplementacja w zalecanych dawkach nie wykazuje specyficznych działań niepożądanych. Monitorowanie bezpieczeństwa stosowania preparatu nie ujawniło swoistych reakcji niepożądanych związanych z miedzią chlorkiem. W trakcie podawania dożylnych infuzji z Peditrace obserwowano powikłania naczyniowe, głównie zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, jednak związek przyczynowy z miedzią chlorkiem pozostaje niejasny i może być związany z techniką podania lub innymi składnikami roztworu. Reakcje alergiczne bezpośrednio związane z miedzią chlorkiem nie zostały odnotowane, choć inny składnik preparatu – jodek potasu – może wywoływać reakcje alergiczne przy podaniu miejscowym, nie zaś dożylnym w zalecanych dawkach.
formowanie zakrzepów, infuzja dożylna, jodek potasu, miedzi chlorek dwuwodny, niedobór pierwiastków śladowych, Peditrace, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, powikłanie naczyniowe, preparat pozajelitowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór glukozy, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie żył powierzchownych, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Jodid 100 100 mcg jodu
Produkt leczniczy Jodid zawiera jodek potasu w dawkach 100 oraz 200 mikrogramów jodu, podawany doustnie w formie tabletek. Po podaniu doustnym jod jest niemal całkowicie wchłaniany w jelicie cienkim, choć możliwe jest także wchłanianie przezskórne i przez śluzówki, które jest jednak niekontrolowane i niewielkie. Dystrybucja jodu w organizmie obejmuje objętość dystrybucji około 23 litrów (około 38% masy ciała), a jego stężenie w surowicy wynosi 0,1-0,5 mikrograma/dl. Jodek kumuluje się głównie w tarczycy, gdzie jest wykorzystywany do syntezy hormonów tarczycowych, a także w śliniankach, gruczołach piersiowych i żołądku, gdzie stężenia jodu są około 30-krotnie wyższe niż w osoczu.
dystrybucja jodu, gruczoły piersiowe, hormony tarczycowe, jelito cienkie, jodek potasu, karmienie piersią, kwas żołądkowy, mikrogramy na gram kreatyniny, objętość dystrybucji, osocze krwi, ślinianki, stężenie jodu w moczu, stężenie w ślinie, tarczyca, wchłanianie przezskórne, wydalanie nerkowe, żołądek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jodid 100 100 mcg jodu
Preparat Jodid 100 zawiera 100 mikrogramów jodu w postaci jodku potasu i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jawna nadczynność tarczycy, gdyż dodatkowa podaż jodu może nasilić objawy i prowadzić do zaostrzenia choroby. Również utajona nadczynność tarczycy stanowi przeciwwskazanie przy dawkach jodu przekraczających 150 μg/dobę, co wymaga ścisłej kontroli dawkowania, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje więcej niż jedną tabletkę lub dodatkowe źródła jodu. Preparatu nie należy stosować u pacjentów z autonomicznym gruczolakiem tarczycy oraz wolem guzkowym o autonomicznym wydzielaniu, ze względu na ryzyko tyreotoksykozy indukowanej jodem (efekt Jod-Basedow). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na jodek potasu lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
choroba autoimmunologiczna tarczycy, efekt Jod-Basedow, gruczolak tarczycy, jodek potasu, laktoza jednowodna, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, tyreotoksykoza, tyreotoksykoza indukowana jodem, utajona nadczynność tarczycy, wole guzkowe, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak tarczycy – Zapobieganie i profilaktyka
Rak tarczycy stanowi ponad 90% nowotworów endokrynologicznych i jego zachorowalność rośnie, częściowo dzięki zaawansowanym metodom diagnostycznym (USG, CT, MRI). Główne czynniki ryzyka to ekspozycja na promieniowanie jonizujące (szczególnie w dzieciństwie), predyspozycje genetyczne (np. MEN2), rodzinne występowanie, otyłość (zwiększająca ryzyko o 25-55%), wiek >40 lat, płeć żeńska, wcześniejsze choroby tarczycy oraz rasa azjatycka. Profilaktyka obejmuje ograniczenie niepotrzebnej ekspozycji na promieniowanie, stosowanie osłon tarczycy podczas badań radiologicznych, przyjmowanie jodku potasu w ciągu 24 godzin po narażeniu na promieniowanie (szczególnie w promieniu 200 mil od elektrowni jądrowej), a także profilaktyczną tyreoidektomię u osób z mutacjami genetycznymi predysponującymi do raka rdzeniastego tarczycy. Badania genetyczne są kluczowe w identyfikacji wysokiego ryzyka, a decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane po konsultacji genetycznej.
badanie genetyczne, badanie ultrasonograficzne tarczycy, dieta niskojodowa, ekspozycja na promieniowanie, gruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza, guzek tarczycy, jod radioaktywny, jodek potasu, poradnictwo genetyczne, promieniowanie jonizujące, rak brodawkowaty, rak niskozróżnicowany, rak pęcherzykowy, rak rdzeniasty tarczycy, rak tarczycy, rezonans magnetyczny, suplementacja witaminy D, tomografia komputerowa, tyreoidektomia, tyreoidektomia profilaktyczna, USG tarczycy, warzywa krzyżowe, witamina D, wole tarczycy, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Supliven –
Produkt leczniczy Supliven to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający zestaw niezbędnych pierwiastków śladowych w precyzyjnie określonych stężeniach, m.in. chrom (Cr: 1,0 μg/ml), miedź (Cu: 38 μg/ml), żelazo (Fe: 110 μg/ml), mangan (Mn: 5,5 μg/ml), jod (I: 13 μg/ml), fluor (F: 95 μg/ml), molibden (Mo: 1,9 μg/ml), selen (Se: 7,9 μg/ml) oraz cynk (Zn: 500 μg/ml). Po dożylnym podaniu pierwiastki te podlegają dystrybucji do tkanek zgodnie z ich aktualnym zapotrzebowaniem metabolicznym, a ich eliminacja odbywa się głównie przez drogi nerkowe (selen, cynk, chrom, molibden) lub żółciowe (miedź, mangan, molibden w mniejszym stopniu). Żelazo wykazuje unikalne mechanizmy eliminacji, w tym utratę przez pot, złuszczające się komórki jelitowe oraz u kobiet w wieku rozrodczym dodatkową utratę 30–150 mg podczas cyklu miesiączkowego, co należy uwzględnić w bilansie tego pierwiastka.
bilans elektrolitowy, chlorek cynku, chlorek manganu, chlorek miedzi, chlorek żelaza, dystrybucja do tkanek, eliminacja nerkowa, eliminacja żółciowa, farmakokinetyka pierwiastków śladowych, fluorek sodu, homeostaza organizmu, indywidualizacja terapii, jodek potasu, koncentrat do sporządzania roztworu, krwawienie miesiączkowe, molibdenian sodu, osmolalność, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, selenin sodu, układ żółciowy, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn lugola) (10 mg + 20 mg)/g
Produkt leczniczy Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn lugola) o stężeniu 10 mg jodu i 20 mg jodku potasu na gram nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak badań obejmuje toksyczność ostrą i przewlekłą przy stosowaniu miejscowym, potencjalne działanie mutagenne, rakotwórcze, wpływ na rozrodczość i rozwój płodu, miejscową tolerancję skórną oraz toksykokinetykę substancji aktywnych. W związku z tym, brak jest szczegółowych informacji z badań na zwierzętach lub innych modelach przedklinicznych dla tego preparatu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vitreolent (3 mg + 3 mg)/ml
Lek Vitreolent, dostępny w postaci kropli do oczu (roztwór opalizujący o zabarwieniu żółtawobrunatnym), stosowany jest miejscowo do worka spojówkowego. Zalecane dawkowanie u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia to 1 kropla do oka wykazującego zmiany chorobowe, podawana 1-3 razy na dobę, w zależności od nasilenia objawów i zaleceń lekarza. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki, stosuje się standardowe dawkowanie. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat jest niewskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. W 1 ml roztworu zawarte są 3 mg potasu jodku (Kalii iodidum) oraz 3 mg sodu jodku (Natrii iodidum).