Specjalne ostrzeżenia
Metajodobenzyloguanidyna- 123 I (MIBG-123 I)

Metajodobenzyloguanidyna-¹²³I (MIBG-¹²³I) wymaga szczególnej ostrożności podczas podawania ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaktycznych, co wymaga natychmiastowego przerwania podania i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Przed podaniem konieczne jest zapewnienie sprzętu ratunkowego, w tym rurki intubacyjnej i respiratora. Aktywność radiofarmaceutyku powinna być minimalna, ale wystarczająca do uzyskania diagnostycznie wartościowych wyników, z indywidualną oceną korzyści i ryzyka ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci i młodzieży, u których dawka skuteczna na jednostkę aktywności jest wyższa, oraz u kobiet w ciąży, gdzie stosowanie wymaga odrębnej oceny ryzyka. Przed badaniem pacjent musi być odpowiednio przygotowany, w tym poprzez odstawienie leków interferujących z wychwytem ¹²³I-jobenguanu oraz blokadę tarczycy stabilnym jodem (130 mg jodu/dobę u dorosłych) lub nadchloranem potasu (500 mg u dorosłych, dawka dostosowana u dzieci), rozpoczętą co najmniej 30 minut przed podaniem MIBG-¹²³I i kontynuowaną przez 1-2 dni.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Metajodobenzyloguanidyny-¹²³I (MIBG-¹²³I)

Stosowanie Metajodobenzyloguanidyny-¹²³I (MIBG-¹²³I) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności z uwagi na właściwości radiofarmaceutyku oraz możliwe reakcje związane z jego podaniem. Poniżej przedstawiono kluczowe zalecenia dotyczące bezpiecznego stosowania produktu leczniczego.1

Potencjalne reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne

Podczas podawania radiofarmaceutyku istnieje ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznych. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek objawów alergii należy natychmiast przerwać podawanie produktu i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne. Niezbędne jest zapewnienie dostępności sprzętu ratunkowego, w szczególności rurki intubacyjnej oraz respiratora, przed rozpoczęciem podawania Metajodobenzyloguanidyny-¹²³I.2

Indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka

W każdym przypadku należy dokonać indywidualnej oceny zasadności ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące, biorąc pod uwagę oczekiwane korzyści diagnostyczne. Aktywność podawanego radiofarmaceutyku powinna być możliwie jak najniższa, równocześnie zapewniając uzyskanie diagnostycznie wartościowych wyników badania.3

Stosowanie w populacjach szczególnych

Zastosowanie Metajodobenzyloguanidyny-¹²³I u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej rozwagi ze względu na wyższą dawkę skuteczną na jednostkę aktywności w porównaniu z pacjentami dorosłymi. Decyzję o podaniu produktu w tej grupie wiekowej należy poprzedzić wnikliwą analizą wskazań.4

W przypadku kobiet w ciąży stosowanie radiofarmaceutyku podlega szczególnym ograniczeniom i wymaga odrębnej oceny ryzyka. Szczegółowe informacje dostępne są w punkcie dotyczącym stosowania w ciąży.5

Przygotowanie pacjenta do badania

Przed wykonaniem badania z użyciem Metajodobenzyloguanidyny-¹²³I konieczne jest odpowiednie przygotowanie pacjenta, obejmujące:

  1. Odstawienie leków mogących interferować z wychwytem ¹²³I-jobenguanu (szczegółowy wykaz substancji wraz z czasem ich odstawienia znajduje się w punkcie dotyczącym interakcji).6
  2. Blokadę tarczycy w celu redukcji wychwytu wolnego jodu przez ten narząd, co można osiągnąć poprzez zastosowanie stabilnego jodu lub nadchloranu potasu.7

Protokoły blokady tarczycy

Blokadę tarczycy należy rozpocząć przed podaniem radiofarmaceutyku, stosując jeden z poniższych schematów:

  • Przy zastosowaniu stabilnego jodu: Blokadę należy rozpocząć minimum 30 minut przed podaniem ¹²³I-MIBG, podając jodek potasu, jodan potasu lub płyn Lugola w dawce odpowiadającej 130 mg jodu na dobę. Blokadę kontynuuje się przez 1-2 dni.8
Grupa wiekowa Dawka jodku potasu
Noworodki 16 mg
Dzieci 1 miesiąc – 3 lata 32 mg
Dzieci 3 – 13 lat 65 mg
Dorośli 130 mg jodu
  • Przy zastosowaniu nadchloranu potasu: Dorosłym należy podać 500 mg, natomiast dzieciom dawkę dostosowaną do masy ciała.9

Technika podania radiofarmaceutyku

Metajodobenzyloguanidynę-¹²³I należy podawać dożylnie, powoli, przez okres nie krótszy niż jedna minuta. Jest to istotne dla bezpieczeństwa podania oraz zminimalizowania ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.10

Postępowanie po podaniu radiofarmaceutyku

Po wykonaniu badania z użyciem Metajodobenzyloguanidyny-¹²³I zaleca się następujące działania:

  • Zwiększenie podaży płynów (około 1-1,5 litra na dobę ponad zwykłą ilość) oraz częstsze opróżnianie pęcherza moczowego w celu zmniejszenia dawki pochłoniętej przez ten narząd.11
  • Unikanie bliskiego kontaktu z małymi dziećmi i kobietami w ciąży przez 24 godziny po iniekcji.12

Protokół akwizycji obrazów

Standardowy protokół wykonywania badania obejmuje:

  • Scyntygramy całego ciała w projekcji przednio-tylnej i tylno-przedniej i/lub scyntygramy celowane i/lub badanie metodą SPECT, wykonywane 24 godziny po podaniu ¹²³I-jobenguanu.
  • Opcjonalnie powtórzenie badania po 48 godzinach.13

W przypadku badań scyntygraficznych unerwienia współczulnego mięśnia sercowego stosuje się zwykle odrębną metodykę.14

Ryzyko przełomu nadciśnieniowego

Wychwyt metajodobenzyloguanidyny w ziarnistościach chromochłonnych może teoretycznie prowadzić do nagłego wydzielenia noradrenaliny, co w konsekwencji może wywoływać przełom nadciśnieniowy. Z tego powodu konieczne jest stałe monitorowanie pacjenta podczas podawania radiofarmaceutyku.15

Zasady ochrony radiologicznej

Radiofarmaceutyk powinien być stosowany wyłącznie przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia. Należy obchodzić się z nim ostrożnie i podejmować wszelkie środki zapobiegające niepotrzebnemu narażeniu personelu i pacjentów.16

Dodatkowe informacje dotyczące składu

Metajodobenzyloguanidyna-¹²³I zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co pozwala uznać produkt za praktycznie wolny od sodu.17

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl