wchłanianie przezskórne

Wchłanianie przezskórne to proces, w którym substancje czynne przenikają przez skórę do krwiobiegu. Jest to jedna z dróg podania leków, wykorzystywana w farmakoterapii zarówno miejscowej, jak i ogólnoustrojowej. Mechanizm obejmuje kilka etapów: penetrację przez warstwę rogową naskórka, dyfuzję przez żywe warstwy naskórka i skóry właściwej, a następnie wchłonięcie do naczyń krwionośnych lub limfatycznych.

Skuteczność wchłaniania przezskórnego zależy od wielu czynników, w tym od właściwości fizykochemicznych substancji (masa cząsteczkowa, lipofilność, rozpuszczalność), stanu skóry pacjenta (grubość warstwy rogowej, nawodnienie, temperatura, pH), miejsca aplikacji (różna przepuszczalność w różnych obszarach ciała) oraz postaci farmaceutycznej preparatu (plastry, maści, kremy, żele).

W praktyce klinicznej wchłanianie przezskórne wykorzystuje się w terapii bólu (fentanyl, lidokaina), chorobach układu sercowo-naczyniowego (nitrogliceryna), terapii hormonalnej (estrogeny, testosteron), chorobach skóry oraz w terapii uzależnień (nikotyna). Zaletami tej drogi podania są omijanie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, możliwość długotrwałego uwalniania leku oraz nieinwazyjność aplikacji.

Warto pamiętać, że wchłanianie przezskórne może być również drogą ekspozycji na substancje toksyczne i alergeny, co ma znaczenie w medycynie pracy, toksykologii i alergologii. W diagnostyce dermatologicznej wykorzystuje się testy płatkowe, które bazują właśnie na zjawisku wchłaniania przezskórnego potencjalnych alergenów.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Właściwości farmakokinetyczne

Etofenamat, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, obejmującą dobre wchłanianie zarówno po podaniu doustnym, jak i przezskórnym, z wyraźnym gromadzeniem się w tkance zapalnej. Po aplikacji 300 mg etofenamatu na skórę (np. żel 5% lub 10%) maksymalne stężenie w osoczu osiąga około 150 μg/l po 2 godzinach, co jest znacznie niższe niż po podaniu doustnym (10 mg/l). Wchłanianie przezskórne jest niezależne od rodzaju podłoża i stężenia, a biodostępność względna wynosi do 20%. Po 7-dniowej aplikacji plastra co 12 godzin stężenia w osoczu wynosiły 0,36 ng/ml dla etofenamatu i 14,94 ng/ml dla aktywnego metabolitu – kwasu flufenamowego. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (98%), a jego metabolit – ponad 99%. Etofenamat i kwas flufenamowy gromadzą się w tkankach: skóra (3313 ng/g i 470 ng/g), tkanka podskórna (192 ng/g i 56,1 ng/g), mięsień (114 ng/g i 27,4 ng/g), torebka stawowa (105 ng/g i 10 ng/g) oraz w płynie maziowym (17,7 ng/ml).
aplikacja przezskórna, biodostępność, chromatografia gazowa, dystrybucja tkankowa, etofenamat, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas flufenamowy, metabolizm wątrobowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, plaster leczniczy, płyn maziowy, podanie domięśniowe, tkanka zapalna, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Elosone 1 mg/g

Mometazonu furoinian, aktywny składnik preparatu Elosone (1 mg/g, roztwór na skórę), wykazuje ograniczone wchłanianie przezskórne, co potwierdzają badania z użyciem izotopu znakowanego trytem (3H) na maści i kremie. W ośmiogodzinnej ekspozycji na nieuszkodzoną skórę zdrowych ochotników wchłonięciu uległo około 0,7% substancji z maści oraz 0,4% z kremu. Pomimo braku bezpośrednich badań dla roztworu na skórę, dane pośrednie wskazują na podobny profil farmakokinetyczny. Ocena biodostępności ogólnoustrojowej oparta na hamowaniu osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy potwierdza słabe wchłanianie, co przekłada się na minimalizację ryzyka ogólnoustrojowych działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów.
biodostępność ogólnoustrojowa, Elosone, glikol propylenowy, kortykosteroid, maść i krem, miejscowe stosowanie kortykosteroidów, mometazonu furoinian, nieuszkodzona skóra, ogólnoustrojowe działania niepożądane, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, przenikanie substancji czynnej, roztwór na skórę, terapia dermatologiczna, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Interakcje leku – Infilea 0,5 mg/g

Klobetazol propionian, silny kortykosteroid stosowany miejscowo, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co stanowi podstawę potencjalnych interakcji farmakokinetycznych. Leki hamujące CYP3A4, takie jak rytonawir, itrakonazol oraz inne azolowe leki przeciwgrzybicze, mogą znacząco zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na klobetazol, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Warto zwrócić uwagę na dawkę, powierzchnię skóry poddaną leczeniu oraz czas terapii, gdyż te czynniki wpływają na stopień absorpcji i ryzyko interakcji. Dodatkowo, leki moczopędne, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz przeciwzakrzepowe mogą modyfikować efekty klobetazolu przy znacznym wchłanianiu systemowym, co jest istotne zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym.
alkohol cetostearylowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, bariera skórna, CYP3A4, cytochrom P450, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, flukonazol, glikol propylenowy, hipokaliemia, HIV, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klobetazol propionian, kortykosteroid, lek moczopędny, lek moczopędny pętlowy, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek okluzyjny, rytonawir, sok grejpfrutowy, wchłanianie przezskórne, worykonazol, zaburzenie funkcji wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lotriderm (0,64 mg + 10 mg)/g

Produkt leczniczy Lotriderm w postaci kremu zawiera betametazonu dipropionian (0,64 mg/g) oraz klotrymazol (10 mg/g), które różnią się profilem farmakokinetycznym po podaniu miejscowym. Klotrymazol wykazuje minimalne wchłanianie przez skórę, co skutkuje nieznacznym stężeniem w osoczu i ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Natomiast betametazon może ulegać znaczącemu wchłanianiu przezskórnemu, które jest modyfikowane przez stan zapalny skóry, zakażenie, podłoże maściowe, powierzchnię aplikacji, uszkodzenie naskórka oraz stosowanie opatrunków okluzyjnych. Po wchłonięciu betametazon wiąże się głównie z albuminami, ulega metabolizmowi wątrobowemu, a metabolity są wydalane z żółcią i moczem.
albuminy, betametazonu dipropionian, biotransformacja wątrobowa, działanie niepożądane, formulacja farmaceutyczna, klotrymazol, kortykosteroid, krążenie ogólne, Lotriderm, opatrunek okluzyjny, stan zapalny skóry, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, zakażenie skóry
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Depulol (5 g + 5 g + 6 g)/100 g

Produkt leczniczy Depulol w postaci żelu zawiera trzy substancje czynne: olejek eukaliptusowy (5 g/100 g żelu), olejek rozmarynowy (5 g/100 g żelu) oraz balsam peruwiański (6 g/100 g żelu). Pomimo określonych stężeń składników aktywnych, dostępne dane dotyczące ich farmakokinetyki po aplikacji zewnętrznej są niewystarczające. Brak kompleksowych badań uniemożliwia pełną charakterystykę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji tych substancji po aplikacji na skórę. Postać żelu oraz indywidualne czynniki, takie jak stan skóry, miejsce aplikacji czy grubość warstwy rogowej naskórka, mogą wpływać na penetrację i biodostępność składników aktywnych, jednak brak szczegółowych danych farmakokinetycznych ogranicza precyzyjną ocenę tych procesów.
aplikacja zewnętrzna, balsam peruwiański, bariera skórna, biodostępność, dystrybucja, eliminacja substancji czynnych, Eucalyptus globulus, metabolizm, Myroxylon balsamum, olejek eukaliptusowy, olejek rozmarynowy, penetracja substancji czynnych, profil farmakokinetyczny, reakcja indywidualna, Rosmarinus officinalis, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Homeoplasmine –

Homeoplasmine to maść zawierająca substancje czynne pochodzenia roślinnego: Calendula officinalis TM (0,1 g), Phytolacca decandra TM (0,3 g), Bryonia TM (0,1 g), Benzoe TM (0,1 g) oraz kwas borowy (Acidum boricum, 4,0 g) w 100 g preparatu. Pomimo precyzyjnego określenia składu jakościowego i ilościowego, dokumentacja produktu nie zawiera danych dotyczących farmakokinetyki, w tym wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania składników aktywnych po aplikacji miejscowej. Nie przeprowadzono badań określających biodostępność substancji czynnych przez skórę lub błony śluzowe, co pozostawia mechanizm przenikania i losy metaboliczne tych związków nieznane.
aplikacja miejscowa, benzoes, biodostępność substancji czynnych, farmakokinetyka, kwas borowy, maść Homeoplasmine, nagietek lekarski, podłoże maściowe, przenikanie substancji czynnych, przestęp biały, szkarłatka amerykańska, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon substancji czynnych
Fiolet gencjanowy – Właściwości farmakokinetyczne

Fiolet gencjanowy (chlorek metylorozanilinowy) jest stosowany miejscowo na skórę w postaci płynów o stężeniach 1% (10 mg/g) oraz 2% (20 mg/g), dostępnych zarówno w roztworach wodnych, jak i spirytusowych. Preparaty te charakteryzują się ciemnofioletową barwą, a roztwory spirytusowe dodatkowo posiadają zapach etanolu. Nie przeprowadzono dedykowanych badań farmakokinetycznych, co jest uzasadnione miejscowym działaniem substancji i brakiem oczekiwanego wchłaniania ogólnoustrojowego. W praktyce klinicznej oznacza to, że fiolet gencjanowy nie podlega typowym procesom farmakokinetycznym takim jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie w kontekście działania systemowego.
ADME, badanie farmakokinetyczne, chlorek metylorozanilinowy, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, fiolet gencjanowy, interakcja lekowa, płyn na skórę, postać farmaceutyczna, proces farmakokinetyczny, profil farmakologiczny, roztwór spirytusowy, roztwór wodny, stosowanie miejscowe, substancja czynna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Interakcje leku – Stieprox 15 mg/g (1,5 %)

Produkt leczniczy Stieprox 15 mg/g (1,5%) zawierający cyklopiroks z olaminą nie wykazuje istotnych interakcji farmakologicznych z innymi lekami, zarówno stosowanymi ogólnoustrojowo, jak i miejscowo na skórę głowy. Szczegółowe obserwacje kliniczne nie potwierdziły występowania negatywnych interakcji z lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwbakteryjnymi, przeciwzapalnymi ani innymi preparatami dermatologicznymi. Ze względu na miejscowy sposób aplikacji oraz ograniczone wchłanianie systemowe substancji czynnej, ryzyko interakcji ogólnoustrojowych jest minimalne. Ponadto, nie stwierdzono wpływu spożycia alkoholu etylowego na skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania szamponu Stieprox 15 mg/g.
cyklopiroks z olaminą, interakcja lekowa, lek dermatologiczny, lek ogólnoustrojowy, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzapalny, produkt do pielęgnacji włosów, reakcja dermatologiczna, Stieprox, szampon leczniczy, terapia, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe
Leksykon substancji czynnych
Bifonazol – Właściwości farmakokinetyczne

Bifonazol wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny w miejscowym leczeniu zakażeń grzybiczych, cechując się efektywną penetracją do warstw skóry objętych infekcją. Po 6 godzinach od aplikacji preparatów zawierających bifonazol (Canespor, Canespor Onychoset, Steper pro) stężenia substancji wynoszą około 1000 μg/cm³ w warstwie rogowej naskórka oraz 5 μg/cm³ w warstwie brodawkowatej, co mieści się w zakresie aktywności przeciwgrzybiczej. Wchłanianie do krążenia ogólnoustrojowego jest minimalne – u zdrowej skóry wynosi 0,6-0,8% dawki, a stężenia w osoczu są poniżej 1 ng/ml. W stanach zapalnych absorpcja wzrasta do 2-4%, jednak stężenia w osoczu pozostają niskie (<5 ng/ml), co eliminuje ryzyko działań systemowych. W przypadku maści do paznokci (Canespor Onychoset) stężenia w osoczu są nieoznaczalne (<1 ng/ml).
aktywność przeciwgrzybicza, bariera łożyskowa, bifonazol, Canespor Onychoset, działanie przeciwgrzybicze, grzybica paznokci, krążenie ogólnoustrojowe, penetracja tkankowa, postać farmaceutyczna, profil farmakokinetyczny, stan zapalny skóry, stężenie w osoczu, warstwa brodawkowata, warstwa rogowa naskórka, warstwa skóry, wchłanianie przezskórne, zakażenie grzybicze
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gebetil (0,64 mg + 1 mg)/g

Produkt leczniczy Gebetil w postaci kremu zawiera 0,64 mg betametazonu dipropionianu (0,5 mg betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny (1,67 mg gentamycyny siarczanu) na gram preparatu. Betametazon dipropionian, jako glikokortykosteroid stosowany miejscowo, wykazuje farmakokinetykę podobną do podawanych ogólnoustrojowo kortykosteroidów, z wchłanianiem przez skórę zależnym od podłoża, stanu skóry oraz stosowania opatrunków okluzyjnych. W badaniach klinicznych u pacjentów z łuszczycą i atopowym zapaleniem skóry odnotowano przemijające obniżenie stężenia kortyzolu w osoczu przy stosowaniu >60 g kremu na dobę przez 4 tygodnie. Gentamycyna, aminoglikozyd o charakterystycznej dwufazowej kinetyce eliminacji (okres półtrwania 2 godziny w fazie wczesnej i 100-150 godzin w fazie późnej), jest wchłaniana przez skórę w różnym stopniu: około 2% z kremu i 0,5% z maści na nieuszkodzonej skórze, a znacznie więcej w przypadku ran i oparzeń, co może prowadzić do stężeń w surowicy do 1 μg/mL przy standardowym stosowaniu i do 4,3 μg/mL przy oparzeniach.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyki miejscowe, betametazonu dipropionian, choroby skóry, gentamycyny siarczan, glikokortykosteroid, glikokortykosteroidy ogólnoustrojowe, kortykosteroidy miejscowe, łuszczyca, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, podłoże leku, przesączanie kłębuszkowe, stężenie gentamycyny, stężenie kortyzolu, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami osocza, wyprysk atopowy, zapalenie skóry
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Androtop 50 mg/5 g

Androtop to preparat testosteronu w formie żelu do stosowania przezskórnego, zawierający 50 mg testosteronu w 5 g żelu. Wchłanianie przez skórę wynosi 9-14% podanej dawki, co pozwala na uzyskanie stabilnych stężeń testosteronu w surowicy w ciągu 24-godzinnego cyklu. Stan równowagi farmakokinetycznej osiągany jest do drugiego dnia stosowania, a standardowa dawka 5 g powoduje średni wzrost stężenia testosteronu w osoczu o około 2,5 ng/ml (8,7 nmol/l). Po aplikacji obserwuje się stopniowy wzrost stężenia od pierwszej godziny, a dobowe fluktuacje stężenia odpowiadają fizjologicznemu rytmowi wydzielania endogennego hormonu. Preparat eliminuje ryzyko nagłych skoków stężenia charakterystycznych dla podania iniekcyjnego oraz nie powoduje nadmiernej ekspozycji wątrobowej, co poprawia profil bezpieczeństwa terapii w porównaniu do podania doustnego.
aplikacja przezskórna, dawka terapeutyczna, dihydrotestosteron, droga przezskórna, dyfuzja leku, dystrybucja leku, estradiol, farmakokinetyka, metabolity sprzężone, metabolizm testosteronu, niedobór testosteronu, okres eliminacji, okres półtrwania, podanie przezskórne, procesy farmakokinetyczne, rytm okołodobowy, stan równowagi, stan równowagi dynamicznej, stężenie testosteronu, testosteron w żelu, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Octeniderm (45 g + 30 g + 0,1 g)/100 g

Octeniderm to preparat do stosowania miejscowego na skórę, zawierający 2-propanol (45 g/100 g), 1-propanol (30 g/100 g) oraz dichlorowodorek oktenidyny (0,10 g/100 g). Produkt występuje w formie bezbarwnego, przejrzystego płynu, który działa głównie powierzchniowo. Ze względu na szybkie odparowywanie alkoholi (2-propanolu i 1-propanolu) oraz niskie stężenie i właściwości fizykochemiczne oktenidyny, systemowa absorpcja substancji czynnych jest minimalna, co tłumaczy brak danych farmakokinetycznych w charakterystyce produktu leczniczego.
1-propanol, 2-propanol, absorpcja systemowa, alkohol izopropylowy, alkohol propylowy, aplikacja na skórę, charakterystyka produktu leczniczego, dichlorowodorek oktenidyny, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, nieuszkodzona skóra, płyn na skórę, produkt leczniczy, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon substancji czynnych
Alklometazon – Właściwości farmakokinetyczne

Alklometazon dipropionian, stosowany miejscowo w stężeniu 0,5 mg/g (np. w preparacie Afloderm), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego skuteczność terapeutyczną. Przenikanie substancji przez skórę zależy od rodzaju podłoża (maść vs krem), stanu naskórka oraz stosowania okładów okluzyjnych. W warunkach fizjologicznych absorpcja systemowa wynosi około 3% dawki, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Jednak w przypadku uszkodzonej skóry lub zmian zapalnych, a także przy stosowaniu okładów zamkniętych, penetracja alklometazonu znacząco wzrasta, co może prowadzić do zwiększonej absorpcji i profilów farmakokinetycznych zbliżonych do kortykosteroidów podawanych systemowo.
absorpcja systemowa, Afloderm, alklometazon dipropionian, bariera naskórkowa, bariera skórna, działanie niepożądane kortykosteroidów, kortykosteroid miejscowy, krem i maść, okład okluzyjny, penetracja przez skórę, penetracja substancji czynnej, przenikanie alklometazonu, uszkodzenie skóry, wchłanianie przezskórne, zmiana zapalna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Reumatol (15 g + 10 g)/100 g

Reumatol to maść zawierająca metylu salicylan (150 mg/g) oraz lewomentol (100 mg/g), stosowana miejscowo na skórę. Metylu salicylan wykazuje szybkie wchłanianie przezskórne – około 75% dawki absorbowane jest w ciągu pierwszych 6 godzin. Po przeniknięciu przez skórę, metylu salicylan jest metabolizowany przez skórną esterazę do kwasu salicylowego, który następnie ulega sprzęganiu z glicyną w krwiobiegu. W przypadku lewomentolu, wchłanianie przezskórne jest wolniejsze niż po podaniu doustnym, a metabolizm rozpoczyna się już w skórze i jelicie, z główną fazą metaboliczną zachodzącą w wątrobie, gdzie powstają glukuronidy.
droga eliminacji, eliminacja leku, esteraza skórna, glicyna, glukuronid, krwiobieg, kwas salicylowy, lewomentol, metabolit, metabolizm leku, metylu salicylan, podanie na skórę, przemiany metaboliczne, stosowanie miejscowe, wątroba, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Allefin (20 mg + 10 mg)/g

Produkt leczniczy Allefin w postaci żelu zawiera difenhydraminę chlorowodorek (20 mg/g) oraz lidokainę chlorowodorek (10 mg/g). Difenhydramina wykazuje szybkie wchłanianie przez skórę z wyższym stężeniem w skórze niż w surowicy, co sprzyja miejscowemu działaniu. Lidokaina wchłania się ograniczenie (3-5%) przez nieuszkodzoną skórę, lecz szybciej przez błony śluzowe i uszkodzoną skórę, z początkiem działania poniżej 2 minut i czasem działania 30-45 minut. Difenhydramina wiąże się z białkami osocza w 76-85% (zmniejszenie o 15% przy marskości wątroby), ma objętość dystrybucji 3-7 dm³/kg i swobodnie przenika barierę krew-mózg. Lidokaina wiąże się z białkami osocza w 33-80%, z obniżeniem przy wysokim poziomie bilirubiny lub zaburzeniach kwasowo-zasadowych, ma objętość dystrybucji 1,6 l/kg i przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego w niewielkim stopniu.
bariera krew-mózg, bierna dyfuzja, bilirubina, biotransformacja, difenhydraminy chlorowodorek, działanie znieczulające, lidokainy chlorowodorek, marskość wątroby, metabolit, metabolizm difenhydraminy, model dwukompartmentowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami osocza, właściwości nasenne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Puder płynny wysuszający 250 mg/g

Produkt leczniczy Puder płynny wysuszający zawiera tlenek cynku (Zinci oxidum) w stężeniu 250 mg/g (25%) i jest stosowany miejscowo na skórę w postaci zawiesiny. W odniesieniu do farmakokinetyki preparatu brak jest dostępnych danych dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnej po aplikacji na skórę. Ze względu na charakter miejscowego stosowania oraz przewidywane minimalne wchłanianie do krążenia ogólnego, parametry takie jak biologiczny okres półtrwania, biodostępność czy drogi wydalania nie zostały określone. Działanie tlenku cynku ma przede wszystkim charakter powierzchniowy, co ogranicza potencjalne działania ogólnoustrojowe produktu.
absorpcja przezskórna, aplikacja na skórę, biodostępność leku, dystrybucja leku, działanie miejscowe, działanie ściągające, działanie wysuszające, efekt leczniczy, efekt ogólnoustrojowy, farmakokinetyka, krążenie ogólnoustrojowe, metabolizm leku, okres półtrwania, preparaty miejscowe, puder płynny wysuszający, substancja czynna, tlenek cynku, wchłanianie przezskórne, wydalanie leku, zawiesina na skórę
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z kłącza pięciornika – Właściwości farmakokinetyczne

Wyciąg płynny z kłącza pięciornika (Tormentillae rhizomae extractum fluidum), stosowany w maści Tormentiol w stężeniu 2 g/100 g, wykazuje działanie miejscowe po aplikacji na skórę. Substancja ta nie ulega znaczącemu wchłanianiu ogólnoustrojowemu, co potwierdzają brak istotnych stężeń w krwiobiegu oraz ograniczone przenikanie przezskórne. Działanie terapeutyczne wyciągu jest realizowane bezpośrednio w miejscu podania, gdzie wraz z innymi składnikami maści (ichtamol, boraks, tlenek cynku) tworzy kompleks o działaniu miejscowym, chroniąc i wspomagając regenerację skóry.
boraks, działanie miejscowe na skórę, eliminacja ogólnoustrojowa, ichtamol, interakcja farmakokinetyczna, metabolizm wątrobowy, stężenie leku w maści, stężenie w krwiobiegu, tlenek cynku, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, wyciąg płynny z kłącza pięciornika
Leksykon leków
Interakcje leku – Diclofenac Teva 10 mg/g (1%)

Diklofenak sodowy w postaci żelu (Diclofenac Teva, 10 mg/g) wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe po aplikacji miejscowej, co znacząco ogranicza ryzyko klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych z innymi lekami. Stosowanie zgodne z zaleceniami, tj. na ograniczone powierzchnie skóry, w dawkach i czasie terapii zgodnym z wytycznymi, minimalizuje potencjalne ryzyko interakcji, nawet z lekami takimi jak NLPZ doustne, leki przeciwzakrzepowe, glikokortykosteroidy, leki przeciwnadciśnieniowe czy moczopędne. W przypadku stosowania na rozległe powierzchnie lub przez dłuższy czas, teoretycznie może dojść do zwiększonego wchłaniania i potencjalnych interakcji, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niewielkie. Nie zaobserwowano istotnych interakcji z alkoholem etylowym, mimo że alkohol może teoretycznie zwiększać przenikanie przezskórne substancji czynnych.
acenokumarol, alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, diklofenak sodowy, działanie diuretyczne, działanie drażniące, glikokortykosteroid, inhibitor ACE, interakcje farmakodynamiczne, interakcje lekowe, interakcje ogólnoustrojowe, krążenie ogólne, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, podrażnienie skóry, promotor wchłaniania, przenikanie przezskórne, substancja czynna, warfaryna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pevisone (10 mg + 1,1 mg)/g

Produkt leczniczy Pevisone w postaci kremu zawiera ekonazol azotan (10 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (1,1 mg/g). Ekonazol azotan wykazuje bardzo ograniczone wchłanianie systemowe po aplikacji miejscowej, z mniej niż 1% dawki wykrywalnej w moczu i kale, co potwierdza jego minimalną absorpcję ogólnoustrojową. Mimo to, osiąga on terapeutyczne stężenia w warstwie rogowej i środkowej naskórka, skutecznie hamując wzrost dermatofitów. Triamcynolon acetonid natomiast wykazuje wchłanianie przez skórę zależne od wielu czynników, takich jak rodzaj podłoża, integralność bariery naskórkowej oraz stosowanie okluzji. Wchłanianie kortykosteroidu jest ograniczone przez zdrową skórę, ale może być znacznie nasilone w stanach zapalnych lub uszkodzeniach skóry, co ma istotne implikacje kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z rozległymi zmianami zapalnymi.
absorpcja systemowa, bariera naskórkowa, dermatofit, działanie przeciwgrzybicze, efekt przeciwzapalny, ekonazol azotan, kortykosteroid, okluzja, opatrunek zamknięty, Pevisone, stan zapalny, triamcynolon acetonid, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Salbetan (0,64 mg + 20 mg)/g

Salbetan w stężeniu 0,64 mg betametazonu dipropionianu i 20 mg kwasu salicylowego na gram roztworu wykazuje specyficzną farmakokinetykę przy stosowaniu miejscowym. W badaniach klinicznych u 41 pacjentów stosujących preparat przez 3 tygodnie, u 3 osób odnotowano nieznaczne przekroczenie normy stężenia kortyzolu w osoczu, które po zakończeniu terapii wróciło do normy. Stężenie salicylanów we krwi nie przekraczało 1 mg/dL, co wskazuje na ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe. Wchłanianie betametazonu zależy od integralności naskórka, rodzaju podłoża oraz stosowania opatrunków okluzyjnych, które mogą zwiększać penetrację. Kwas salicylowy działa synergistycznie, ścieńczając warstwę rogową naskórka i zwiększając biodostępność kortykosteroidu.
aplikacja miejscowa, bariera łożyska, betametazonu dipropionian, biodostępność kortykosteroidu, dystrybucja leku, integralność naskórka, kortyzol w osoczu, kwas salicylowy, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, przenikanie betametazonu, salicylany we krwi, ścieńczenie naskórka, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxycort (30 mg + 10 mg)/g

Produkt leczniczy Oxycort maść, zawierający 30 mg oksytetracykliny (chlorowodorek) oraz 10 mg hydrokortyzonu octanu w 1 g maści, jest przeciwwskazany w okresie ciąży oraz laktacji ze względu na ryzyko przenikania substancji czynnych przez skórę i potencjalny negatywny wpływ na rozwój płodu oraz zdrowie dziecka karmionego piersią. Brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu hydrokortyzonu octanu na płodność, jednak analogie do innych kortykosteroidów wskazują na możliwe ryzyko, co jest istotne dla pacjentek planujących ciążę. W przypadku konieczności leczenia dermatologicznego u kobiet w ciąży lub karmiących, zaleca się stosowanie alternatywnych preparatów o udokumentowanym bezpieczeństwie w tych okresach.
alternatywne produkty lecznicze, działanie ogólnoustrojowe, hydrokortyzon octan, kortykosteroidy, laktacja, leczenie dermatologiczne, oksytetracyklina chlorowodorek, OXYCORT, płodność, przenikanie do mleka matki, rozwój płodu, wchłanianie przezskórne, wpływ kortykosteroidów na płodność
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rub-Arom –

Produkt leczniczy Rub-Arom w postaci maści zawiera substancje czynne takie jak tymol (0,25 g/100 g), lewomentol (2,75 g/100 g), kamforę racemiczną (5,00 g/100 g), olejek cedrowy (0,75 g/100 g), olejek eukaliptusowy (1,50 g/100 g) oraz olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (5,00 g/100 g). Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań farmakokinetycznych dotyczących wchłaniania przezskórnego, dystrybucji, metabolizmu ani eliminacji tych składników. Dokumentacja produktu nie zawiera danych o biodostępności substancji czynnych po aplikacji miejscowej, co ogranicza możliwość oceny ich losów w organizmie oraz potencjalnych różnic farmakokinetycznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, osób starszych czy dzieci.
aplikacja miejscowa, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, dystrybucja w tkankach, eliminacja substancji czynnej, interakcja farmakokinetyczna, kamfora racemiczna, lewomentol, metabolizm, olejek cedrowy, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, parametr farmakokinetyczny, postać farmaceutyczna, tymol, wchłanianie przezskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, związek terpenowy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Heparizen 1000 1000 j.m./g

Heparyna sodowa zawarta w preparacie Heparizen 1000 (1000 j.m./g, żel) charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem przez skórę, co wynika z jej silnego ładunku elektrycznego oraz dużego rozmiaru cząsteczki. Te właściwości fizykochemiczne skutkują minimalnym przenikaniem przez barierę naskórkową, co przekłada się na brak istotnego wpływu na parametry krzepnięcia krwi na poziomie ogólnoustrojowym. W efekcie, działanie heparyny jest skoncentrowane miejscowo, co pozwala na skuteczne leczenie bez ryzyka systemowych działań niepożądanych związanych z przeciwkrzepliwością.
dostępność ogólnoustrojowa, działanie przeciwkrzepliwe, Heparizen 1000, heparyna sodowa, krzepnięcie krwi, leki przeciwkrzepliwe, metylu parahydroksybenzoesan, profil farmakokinetyczny, propylu parahydroksybenzoesan, substancja czynna, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe, właściwości farmakokinetyczne, żel przezroczysty
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Betnovate C (1,22 mg + 30 mg)/g

Produkt leczniczy Betnovate C zawiera betametazonu walerianian zmikronizowany (1,22 mg/g) oraz kliochinol (30 mg/g) w postaci kremu, co determinuje jego farmakokinetykę. Przezskórne wchłanianie betametazonu jest zmienne i zależy od integralności bariery naskórkowej, obecności stanu zapalnego, stosowania opatrunków okluzyjnych oraz powierzchni i czasu aplikacji. Po absorpcji lek wiąże się z białkami osocza, jest metabolizowany głównie w wątrobie, a metabolity oraz niewielka ilość niezmienionego leku są wydalane przez nerki. Formulacja kremowa oraz mikronizacja betametazonu wpływają na szybkość i stopień uwalniania substancji czynnych, a obecność substancji pomocniczych, takich jak chlorokrezol i alkohol cetostearylowy, może modyfikować penetrację i biodostępność leku.
alkohol cetostearylowy, bariera naskórkowa, betametazonu walerianian zmikronizowany, Betnovate C, chlorokrezol, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, eliminacja leku, formulacja produktu, kliochinol, kortykosteroid, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, opatrunek okluzyjny, parametr farmakokinetyczny, penetracja przez barierę skórną, stan zapalny skóry, wątroba, wchłanianie kortykosteroidów, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aklief 50 mcg/g

Trifaroten, będący składnikiem kremu Aklief w stężeniu 50 μg/g, jest miejscowym retinoidem o minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej przy prawidłowym stosowaniu, jednak w przypadku uszkodzenia bariery skórnej lub przedawkowania może dojść do zwiększonej absorpcji i potencjalnego ryzyka działań niepożądanych, w tym teratogenności. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży oraz u kobiet planujących ciążę, co potwierdzają badania przedkliniczne wykazujące szkodliwy wpływ doustnego trifarotenu na procesy reprodukcyjne przy wysokiej ekspozycji. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Brak jednoznacznych danych klinicznych dotyczących przenikania trifarotenu do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość przenikania do mleka, co wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet karmiących piersią.
antykoncepcja, badanie farmakodynamiczne, badanie toksykologiczne, bariera skórna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikol propylenowy, karmienie piersią, laktacja, męski układ rozrodczy, pochodna witaminy A, przeciwwskazanie, retynoid, substancja czynna, substancja pomocnicza, trifaroten, wada wrodzona, wchłanianie przezskórne, zwyrodnienie komórek zarodkowych
Leksykon substancji czynnych
Cynku tlenek – Właściwości farmakokinetyczne

Tlenek cynku, będący składnikiem aktywnym preparatu Pudrospan w stężeniu 200 mg/g zawiesiny na skórę, wykazuje działanie miejscowe o charakterze powierzchniowym. Ze względu na formę zawiesiny oraz fizyczne właściwości cząsteczek ZnO, absorpcja przezskórna jest minimalna, a substancja pozostaje głównie na powierzchni naskórka, tworząc warstwę ochronną. W związku z tym biodostępność ogólnoustrojowa tlenku cynku jest znikoma, co eliminuje znaczące ryzyko efektów systemowych. Metabolizm i eliminacja tlenku cynku z preparatu odbywają się głównie poprzez naturalne złuszczanie naskórka lub zmywanie, bez istotnego udziału procesów biotransformacji czy wydalania z organizmu.
Preparat Pudrospan zawiera również beznokainę i mentol w stężeniach 10 mg/g każda, które, podobnie jak tlenek cynku, wykazują minimalne wchłanianie systemowe i brak istotnych interakcji farmakokinetycznych. Zawiesina o charakterystycznym zapachu umożliwia równomierne rozprowadzenie składników aktywnych na skórze, co jest kluczowe dla skuteczności działania miejscowego. Brak szczegółowych badań farmakokinetycznych tlenku cynku w tym preparacie jest uzasadniony jego przeznaczeniem do stosowania zewnętrznego oraz ograniczonym wchłanianiem substancji czynnej, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym.
absorpcja przezskórna, absorpcja systemowa, badanie farmakokinetyczne, benzokaina, biodostępność ogólnoustrojowa, charakterystyka farmakokinetyczna, działanie miejscowe, efekt ogólnoustrojowy, interakcja farmakokinetyczna, mentol, metabolizm i eliminacja, tlenek cynku, warstwa ochronna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe, zawiesina na skórę, złuszczanie naskórka
Leksykon leków
Przedawkowanie – Skinatan 1 mg/g

Przedawkowanie miejscowe emulsji Skinatan zawierającej 1 mg/g metyloprednizolonu aceponianu wykazuje niski potencjał do wywołania ostrej toksyczności, nawet przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, w warunkach zwiększonej absorpcji (np. uszkodzona bariera skórna, okluzja). Metyloprednizolon aceponian charakteryzuje się ograniczoną absorpcją przezskórną, co minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych po jednorazowym przedawkowaniu. Również przypadkowe doustne spożycie preparatu nie wiąże się z istotnym ryzykiem ostrego zatrucia, co jest związane z niską biodostępnością i skuteczną metabolizacją substancji czynnej. W składzie emulsji znajduje się także 12,5 mg/g alkohol benzylowy, który przy masywnym przedawkowaniu mógłby potencjalnie wywołać działania niepożądane, jednak badania toksykologiczne nie potwierdziły takiego ryzyka przy standardowym stosowaniu.
absorpcja przezskórna, alkohol benzylowy, badanie toksykologiczne, bariera skórna, biodostępność, działanie niepożądane, efekt ogólnoustrojowy, emulsja na skórę, glikokortykosteroid miejscowy, metyloprednizolonu aceponian, okluzja, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Advantan 1 mg/g

Metyloprednizolonu aceponian, substancja czynna preparatu Advantan (1 mg/g, 0,1%), wykazuje charakterystyczny gradient stężeń w skórze po aplikacji miejscowej, z najwyższym stężeniem w zewnętrznych warstwach naskórka i stopniowym spadkiem w kierunku skóry właściwej. Substancja ulega bioaktywacji poprzez hydrolizę do 17-propionianu 6α-metyloprednizolonu, metabolitu o silniejszym powinowactwie do receptorów kortykosteroidowych, co zwiększa efektywność terapeutyczną. Przezskórne wchłanianie zależy od wielu czynników, w tym od postaci leku (krem, emulsja, maść), warunków aplikacji (otwarta vs okluzyjna), czasu stosowania oraz stanu skóry. Badania wykazały, że wchłanianie przezskórne wynosi od 0,34% do 0,65% przy otwartej aplikacji maści (dawka 2 x 20 g/dobę przez 5-8 dni), natomiast przy okluzyjnej aplikacji kremu wzrasta do około 3%, co przekłada się na dawki ogólnoustrojowe odpowiednio około 2-4 µg/kg/dzień i 20 µg/kg/dzień. Usunięcie warstwy rogowej naskórka zwiększa wchłanianie do 13-27% dawki, podkreślając rolę bariery naskórkowej w ograniczaniu absorpcji.
17-propionian-6α-metyloprednizolonu, 21-glukuronid 17-propionianu, aplikacja miejscowa, aplikacja okluzyjna, atopia, bioaktywacja w skórze, biodostępność ogólnoustrojowa, emulsja na skórę, hydroliza, kortykosteroid miejscowy, kwas glukuronowy, łuszczyca, metyloprednizolonu aceponian, okres półtrwania, preparat Advantan, receptor kortykosteroidowy, skóra właściwa, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – AulinDol 30 mg/g

Preparat AulinDol w formie żelu zawierający 30 mg/g nimesulidu charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką wynikającą z miejscowej aplikacji. Po jednorazowej dawce 200 mg maksymalne stężenie nimesulidu w osoczu wynosiło 9,77 ng/ml i osiągane było po 24 godzinach, co wskazuje na powolne wchłanianie przezskórne. W stanie stacjonarnym, po około 8 dniach stosowania, stężenie to wzrasta do 37,25 ± 13,25 ng/ml, jednak pozostaje około 100-krotnie niższe niż po podaniu doustnym. Co istotne, metabolit 4-hydroksynimesulidu nie jest wykrywany w osoczu po aplikacji miejscowej, co sugeruje minimalny metabolizm pierwszego przejścia w porównaniu z podaniem doustnym.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja na skórę, AulinDol, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, metabolizm pierwszego przejścia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nimesulid, podanie doustne, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Undofen Max 10 mg/g

Preparat Undofen Max w postaci kremu zawiera terbinafinę chlorowodorek w stężeniu 10 mg/g, wykazującą specyficzne właściwości farmakokinetyczne przy stosowaniu miejscowym. Po aplikacji na skórę, mniej niż 5% dawki ulega wchłoniu ogólnoustrojowemu, co skutkuje minimalną ekspozycją systemową i korzystnym profilem bezpieczeństwa. W składzie kremu znajdują się substancje pomocnicze, takie jak 115 mg alkoholu cetostearylowego oraz 10 mg alkoholu benzylowego na gram preparatu, które mogą modulować przenikanie terbinafiny przez warstwę rogową naskórka, optymalizując jej dostępność miejscową.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, aplikacja preparatu, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, efekt terapeutyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie substancji czynnej, skuteczność miejscowa, substancja pomocnicza, substancja przeciwgrzybicza, terbinafiny chlorowodorek, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne, zakażenie grzybicze skóry
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zasterid 5 mg

Finasteryd, będący inhibitorem 5-alfa-reduktazy typu II, blokuje konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), co ma kluczowe znaczenie w rozwoju zewnętrznych narządów płciowych u płodów męskich. Stosowanie finasterydu w dawce 5 mg (Zasterid) jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz w wieku rozrodczym ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych u płodu płci męskiej. Szczególną uwagę należy zwrócić na unikanie kontaktu kobiet w ciąży z tabletkami, zwłaszcza pokruszonymi lub przełamanymi, gdyż nawet minimalna ekspozycja przez skórę może prowadzić do wchłonięcia substancji czynnej i potencjalnych zaburzeń rozwojowych. Tabletki Zasterid są fabrycznie powlekane, co zapobiega bezpośredniemu kontaktowi z finasterydem podczas prawidłowego stosowania, jednak ochrona ta jest skuteczna tylko przy nienaruszonym stanie tabletki.
5-alfa reduktaza, dihydrotestosteron, działania niepożądane, ekspozycja na lek, finasteryd, finasteryd w nasieniu, inhibitor 5-alfa-reduktazy, konwersja testosteronu, laktacja, narządy płciowe zewnętrzne, prezerwatywa, przenikanie do mleka, wady rozwojowe, wchłanianie przezskórne, zajście w ciążę, Zasterid
Leksykon leków
Przedawkowanie – Bedicort salic (0,5 mg + 20 mg)/g

Przedawkowanie roztworu na skórę Bedicort salic, zawierającego betametazon dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (20 mg/g), może prowadzić do poważnych zaburzeń endokrynologicznych i toksycznych. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie betametazonu może wywołać supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA), skutkując wtórną niewydolnością nadnerczy, nadczynnością kory nadnerczy oraz zespołem Cushinga. Z kolei nadmierne wchłanianie kwasu salicylowego przez skórę, zwłaszcza przy aplikacji na dużą powierzchnię lub pod opatrunkiem okluzyjnym, może prowadzić do salicylizmu, zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej oraz odwodnienia z powodu nasilonej diurezy.
ACTH, alkalizacja moczu, betametazon, betametazon dipropionian, diureza, dwuwęglan sodu, glikokortykosteroid systemowy, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadczynność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, poziom kortyzolu, przełom nadnerczowy, salicylizm, wchłanianie przezskórne, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie kwasem salicylowym, zespół Cushinga
Leksykon substancji czynnych
Woda chlorkowo-sodowa – Właściwości farmakokinetyczne

Woda chlorkowo-sodowa (solanka), siarczkowa, jodkowa stanowi substancję aktywną w produktach leczniczych takich jak BALS SULPHUR ŻEL oraz ZDRÓJ szampon leczniczy. W 100 g BALS SULPHUR ŻEL znajduje się 96,5 g 2,1% wody chlorkowo-sodowej siarczkowej, jodkowej, natomiast w 100 g ZDRÓJ szamponu leczniczego – 58,8 g tej samej substancji pozyskiwanej z odwiertu Szyb Solecki. Pomimo stosowania tych preparatów w praktyce klinicznej, charakterystyki produktów nie zawierają danych dotyczących farmakokinetyki, w tym wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu czy wydalania, co jest prawdopodobnie związane z ich miejscowym zastosowaniem i ograniczonym przenikaniem przez barierę skórną, skutkując minimalną absorpcją ogólnoustrojową.
absorpcja ogólnoustrojowa, Bals Sulphur żel, bariera skórna, dane farmakokinetyczne, farmakokinetyka, parametry farmakokinetyczne, praktyka kliniczna, preparat do użytku zewnętrznego, profil bezpieczeństwa leku, skuteczność leku, solanka siarczkowa, Szyb Solecki, wchłanianie i dystrybucja leku, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne, woda chlorkowo-sodowa, ZDRÓJ szampon leczniczy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Divigel 0,1% 1 mg

Divigel 0,1% to przezskórny preparat estradiolu w formie żelu alkoholowego, dostępny w dawkach 0,5 mg i 1,0 mg estradiolu na odpowiednio 0,5 g i 1,0 g żelu. Żel zawiera 125 mg glikolu propylenowego oraz 585 mg etanolu (96%) na gram preparatu, co umożliwia szybkie parowanie alkoholu i efektywne wchłanianie estradiolu przez skórę. Aplikacja na powierzchnię 200-400 cm² zapewnia stabilne wchłanianie, natomiast większe powierzchnie powodują jego istotne zmniejszenie. Estradiol jest magazynowany w tkance podskórnej, co pozwala na stopniowe uwalnianie do krwi i stabilniejsze stężenia w osoczu w porównaniu z podaniem doustnym, omijając efekt pierwszego przejścia w wątrobie. Wahania stężeń estradiolu są dzięki temu mniej wyraźne, co przekłada się na korzystniejszy profil farmakokinetyczny.
efekt pierwszego przejścia, estradiol półwodny, farmakokinetyka preparatu, glikol propylenowy, metabolizm estradiolu, naturalny estrogen, parametry farmakokinetyczne, stan równowagi dynamicznej, stężenie estradiolu w osoczu, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, stężenie średnie, stosunek estradiol-estron, wchłanianie estradiolu, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Skład i postać leku – Dutazyr 0,5 mg

Dutazyr to preparat zawierający dutasteryd w dawce 0,5 mg w miękkich kapsułkach żelatynowych o wymiarach 19 ± 0,8 mm x 6,9 ± 0,4 mm. Kapsułki są nieprzezroczyste, żółte, wypełnione oleistym, żółtawym płynem. Substancje pomocnicze obejmują m.in. lecytynę sojową (potencjalnie zawierającą olej sojowy), butylohydroksytoluen (E321) jako przeciwutleniacz, glicerolu monokaprylokapronian jako rozpuszczalnik, a także składniki otoczki takie jak żelatyna, glicerol, tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek żółty (E172), triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, lecytyna sojowa i woda oczyszczona. Preparat jest przeznaczony do podawania doustnego i dostępny w opakowaniach zawierających 10, 30, 60 lub 90 kapsułek, z 4-letnim okresem ważności, przechowywany w temperaturze do 30°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią.
blister, butylohydroksytoluen, dutasteryd, dwutlenek tytanu, emulgator, glicerolu monokaprylokapronian, kapsułka miękka, kapsułka żelatynowa, lecytyna sojowa, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, postać farmaceutyczna, przeciwutleniacz, PVC/PVDC/Aluminium, substancja pomocnicza, tlenek żelaza, triglicerydy, uszkodzona kapsułka, utylizacja leków, wchłanianie przezskórne, właściwości fizykochemiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Dermovate 0,5 mg/ml

Klobetazol propionian, stosowany miejscowo w postaci roztworu Dermovate 0,5 mg/ml, jest metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4, takich jak rytonawir, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna czy erytromycyna, może prowadzić do spowolnienia metabolizmu klobetazolu, co skutkuje nasileniem jego działania ogólnoustrojowego i zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, w tym supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz zespołu Cushinga. W przypadku stosowania Dermovate na dużych powierzchniach skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym lub przez długi czas, ryzyko to jest szczególnie istotne. Zaleca się monitorowanie pacjentów oraz rozważenie zmniejszenia częstości aplikacji u osób przyjmujących silne inhibitory CYP3A4. Ponadto, leki indukujące CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać skuteczność klobetazolu poprzez przyspieszenie jego metabolizmu.
antybiotyk makrolidowy, aplikacja miejscowa, CYP3A4, cytochrom P450, działanie ogólnoustrojowe, hiperkortyzolizm, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, metabolizm wątrobowy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozszerzenie naczyń krwionośnych, wchłanianie przezskórne, zespół Cushinga
Leksykon leków
Skład i postać leku – Dutasteride + Tamsulosin hydrochloride León Farma 0,5 mg + 0,4 mg

Produkt leczniczy Dutasteride + Tamsulosin hydrochloride León Farma to kapsułki twarde zawierające 0,5 mg dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (odpowiadającego 0,367 mg czystej tamsulosyny). Kapsułka ma złożoną konstrukcję, łączącą peletki o zmodyfikowanym uwalnianiu tamsulosyny oraz miękką kapsułkę żelatynową z dutasterydem, co umożliwia synergistyczne działanie obu substancji czynnych. Preparat zawiera istotne substancje pomocnicze, w tym 299,46 mg glikolu propylenowego na kapsułkę (4,27 mg/kg masy ciała) oraz lecytynę sojową, które mogą mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Kapsułki mają charakterystyczny dwukolorowy wygląd (brązowy korpus, beżowe wieczko) i są oznaczone nadrukiem C001.
butylohydroksytoluen, celuloza mikrokrystaliczna, dibutylu sebacynian, dutasteryd-tamsulosyna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka miękka, kapsułka twarda, kopolimer kwasu metakrylowego, krzemionka koloidalna, lecytyna sojowa, monokaprylan glikolu propylenowego, peletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, polisorbat, przeciwutleniacz farmaceutyczny, stearynian wapnia, szelak farmaceutyczny, tlenek żelaza, trójglicerydy, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ivoxel 1 mg/g

Farmakokinetyka mometazonu furoinianu w kremie Ivoxel (1 mg/g) charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem przezskórnym, wynoszącym około 0,4% substancji czynnej w ciągu 8 godzin aplikacji na nieuszkodzoną skórę bez opatrunku okluzyjnego. Tak niski poziom absorpcji systemowej skutkuje bardzo niskimi stężeniami leku w osoczu, co utrudnia identyfikację i oznaczenie metabolitów. Formulacja kremu, zawierająca m.in. 72 mg alkoholu cetostearylowego i 10 mg alkoholu cetylowego na gram produktu, zapewnia skuteczną penetrację miejscową przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyka działań ogólnoustrojowych typowych dla kortykosteroidów.
absorpcja przezskórna, absorpcja systemowa, alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, butylohydroksytoluen, czas ekspozycji, działania niepożądane kortykosteroidów, działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne, efekt terapeutyczny, kortykosteroid miejscowy, metabolity, metabolizm i wydalanie, mometazonu furoinian, opatrunek okluzyjny, penetracja substancji czynnej, postać farmaceutyczna, przenikanie substancji czynnej, stan skóry, stężenie substancji czynnej, uszkodzenie naskórka, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Benzacne Duo (10 mg + 50 mg)/g

Benzacne Duo w formie żelu zawiera klindamycynę (fosforan klindamycyny) w stężeniu 10 mg/g oraz bezwodny nadtlenek benzoilu w stężeniu 50 mg/g. Farmakokinetyka preparatu po aplikacji miejscowej charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym klindamycyny, które wynosi jedynie 0,043% zastosowanej dawki, co jest klinicznie nieistotne. Nadtlenek benzoilu nie wpływa na absorpcję klindamycyny, co wskazuje na brak interakcji między tymi substancjami na poziomie przezskórnym. Wchłanianie nadtlenku benzoilu następuje wyłącznie po jego przemianie metabolicznej do kwasu benzoesowego.
absorpcja przezskórna, Benzacne Duo, fosforan klindamycyny, klindamycyna, kwas benzoesowy, kwas hipurowy, metabolizm i wydalanie, nadtlenek benzoilu, osocze krwi, szlak metaboliczny, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie przez nerki
Leksykon substancji czynnych
Escyna – Właściwości farmakokinetyczne

Escyna, główny składnik aktywny wyciągu z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.), charakteryzuje się niską biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą około 1,5% dawki, co jest efektem silnego efektu pierwszego przejścia obejmującego metabolizm wątrobowy i wydzielanie z żółcią. Maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) osiągane jest po 1,8-3,3 godzinach niezależnie od formy preparatu, a okres półtrwania (T0,5) wynosi od 17,8 do 24 godzin. Escyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (84%), natomiast eliminacja nerkowa jest minimalna (0,1% dawki po podaniu doustnym). Po podaniu miejscowym, np. w preparacie Venożel, wchłanianie escyny zależy od czasu kontaktu, powierzchni aplikacji i nawilżenia skóry, a eliminacja całkowita wynosi 1-2,5% dawki, z czego 1/3 wydalana jest z żółcią, a 2/3 z moczem. Wchłanianie miejscowe prowadzi do najwyższych stężeń escyny w skórze i mięśniach podskórnych, bez kumulacji w narządach wewnętrznych.
AUC, bariera krew-mózg, biodostępność, diklofenak sodowy, działanie terapeutyczne, efekt pierwszego przejścia, eliminacja nerkowa, escyna, glikozyd trójterpenowy, interakcja lekowa, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, płyn maziowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie miejscowe, preparat o szybkim uwalnianiu, preparat o wolnym uwalnianiu, stężenie w osoczu, trokserutyna, trybenozyd, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, wyciąg z nasion kasztanowca, wydzielanie z żółcią
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Neo-Capsiderm –

Produkt leczniczy Neo-Capsiderm to maść do stosowania miejscowego, zawierająca noniwamidum (0,05 g/100 g), kamforę (5,3 g/100 g), olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (9,7 g/100 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,5 g/100 g). Nie przeprowadzono dedykowanych badań farmakokinetycznych określających wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację tych substancji czynnych po aplikacji na skórę. Brak jest danych dotyczących biodostępności miejscowej i ogólnoustrojowej, co jest charakterystyczne dla wielu preparatów miejscowych, zwłaszcza zawierających naturalne olejki eteryczne. W składzie znajduje się również lanolina, która może modyfikować przenikanie substancji aktywnych przez barierę skórną.
aplikacja miejscowa, badanie farmakokinetyczne, biodostępność miejscowa, biodostępność ogólnoustrojowa, działanie terapeutyczne, interakcja lekowa, kamfora, lanolina, maść do stosowania miejscowego, noniwamidum, olejek eteryczny, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, parametr farmakokinetyczny, przenikanie ogólnoustrojowe, substancja pochodzenia naturalnego, wchłanianie przezskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Skład i postać leku – Dutamsol Mono 0,5 mg

Dutamsol Mono 0,5 mg to miękkie kapsułki zawierające 0,5 mg dutasterydu, selektywnego inhibitora 5α-reduktazy, stosowanego w terapii schorzeń zależnych od dihydrotestosteronu. Kapsułki mają postać żółtych, nieprzezroczystych, podłużnych kapsułek żelatynowych o wymiarach 19 ± 0,8 mm x 6,9 ± 0,4 mm, wypełnionych oleistą, żółtawą cieczą. Substancje pomocnicze obejmują m.in. butylohydroksytoluen (E 321) jako przeciwutleniacz, glicerolu monokaprylokapronian typ I jako nośnik, a także lecytynę sojową (E 322), co jest istotne dla pacjentów z alergią na soję. Otoczka kapsułki zawiera żelatynę, glicerol, tytanu dwutlenek (E 171) oraz żelaza tlenek żółty (E 172). Lek dostępny jest w opakowaniach zawierających od 10 do 90 kapsułek, przechowywanych w temperaturze poniżej 30°C, z okresem ważności 4 lata.
butylohydroksytoluen, ciąża, dutasteryd, dwutlenek tytanu, glicerolu monokaprylokapronian, inhibitor 5-alfa-reduktazy, kapsułka miękka, kapsułka żelatynowa, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, przeciwutleniacz syntetyczny, tlenek żelaza, triglicerydy, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Laticort 0,1% 1 mg/g

Hydrokortyzonu maślan w kremie Laticort 0,1% charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, obejmującą dobrą penetrację przez warstwę rogową naskórka oraz ograniczone, ale możliwe wchłanianie ogólnoustrojowe. Wchłanianie to jest istotnie zwiększone w przypadku aplikacji na delikatną skórę twarzy lub fałdów, uszkodzonego naskórka, stosowania opatrunków okluzyjnych, częstych aplikacji oraz na dużą powierzchnię skóry. Szczególnie u dzieci, ze względu na różnice w strukturze bariery naskórkowej i większą powierzchnię skóry w stosunku do masy ciała, wchłanianie hydrokortyzonu maślanu jest wyższe, co wymaga ostrożności w stosowaniu preparatu w populacji pediatrycznej.
bariera naskórkowa, biotransformacja, droga nerkowa, droga żółciowa, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, hydrokortyzon maślan, kumulacja leku, kwas glukuronowy, Laticort, opatrunek okluzyjny, penetracja substancji czynnej, proces zapalny, stan zapalny, stężenie leku, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Recreol 50 mg/g

Przedawkowanie maści Recreol zawierającej 50 mg/g deksopantenolu jest klinicznie mało istotne ze względu na niski profil toksyczności tej substancji czynnej, będącej pochodną kwasu pantotenowego (witamina B5). Wchłanianie przezskórne deksopantenolu jest ograniczone, co minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry lub uszkodzoną barierę naskórkową. W piśmiennictwie nie odnotowano przypadków poważnych konsekwencji zdrowotnych związanych z przedawkowaniem, a długotrwałe stosowanie w nadmiernych ilościach nie wykazuje toksycznych efektów. W przypadku przypadkowego spożycia preparatu zaleca się jedynie standardowe postępowanie objawowe i monitorowanie pacjenta.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, bariera naskórkowa, deksopantenol, farmakoterapia, kontaktowe zapalenie skóry, kwas pantotenowy, lanolina, nadwrażliwość na składniki, postępowanie objawowe, profil bezpieczeństwa, reakcja miejscowa, reakcja skórna, Recreol, toksyczność ogólnoustrojowa, wchłanianie przezskórne, witamina B5
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Momecutan 1 mg/g

Mometazonu furoinian, substancja czynna roztworu Momecutan o stężeniu 1 mg/g (1 mg mometazonu furoinianu na 1 g roztworu, odpowiadający 1,07 ml roztworu), wykazuje minimalne wchłanianie przezskórne. Badania farmakokinetyczne z użyciem znakowanego izotopowo mometazonu furoinianu wykazały, że wchłanianie przezskórne maści i kremu wynosi odpowiednio około 0,7% i 0,4% podczas 8-godzinnej ekspozycji na nieuszkodzoną skórę bez opatrunku okluzyjnego. W przypadku roztworu Momecutan, bezpośrednie badania wchłaniania nie były przeprowadzone, jednak ocena hamowania osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy wskazuje na minimalną absorpcję ogólnoustrojową, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności miejscowej.
Roztwór Momecutan zawiera 300 mg glikolu propylenowego na gram roztworu, co może wpływać na rozpuszczalność i potencjalnie modyfikować wchłanianie mometazonu furoinianu, jednak dane farmakokinetyczne potwierdzają minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe. Należy podkreślić, że badania przeprowadzono na nieuszkodzonej skórze bez opatrunku okluzyjnego; w praktyce klinicznej wchłanianie może być zwiększone przy stosowaniu na skórę uszkodzoną, zapalną lub pod opatrunkiem okluzyjnym, co wymaga uwagi przy monitorowaniu terapii.
absorpcja ogólnoustrojowa, badanie farmakokinetyczne, biodostępność substancji czynnej, działanie niepożądane, glikol propylenowy, maść i krem, Momecutan, mometazonu furoinian, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, postać farmaceutyczna, roztwór na skórę, stan zapalny skóry, substancja pomocnicza, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, znakowanie izotopowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Normaclin 10 mg/g

Przedawkowanie klindamycyny fosforanu zawartej w żelu Normaclin (10 mg/g) może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry, uszkodzoną lub podrażnioną skórę, a także przy zbyt częstym lub długotrwałym stosowaniu. Wchłanianie substancji czynnej do krwiobiegu może wywołać objawy ogólnoustrojowe, takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunki, kolki, nudności, wymioty), reakcje skórne (podrażnienia, rumień, zapalenie skóry) oraz reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk). W 1 g żelu znajduje się 10 mg klindamycyny fosforanu, a preparat zawiera także 100 mg glikolu propylenowego i 1 mg metylu parahydroksybenzoesanu (E 218), które mogą nasilać działania niepożądane przy przedawkowaniu.
charakterystyka produktu leczniczego, flora bakteryjna jelit, fosforan klindamycyny, glikol propylenowy, monitorowanie funkcji życiowych, nadwrażliwość, objawy alergii, objawy przedawkowania, parahydroksybenzoesan metylu, reakcja alergiczna, reakcje skórne, wchłanianie do krwiobiegu, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Leksykon substancji czynnych
Imikwimod – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Imikwimod, substancja czynna kremu Imikeraderm (50 mg/g), zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Miejscowe stosowanie imikwimodu ogranicza ryzyko działań ogólnoustrojowych ze względu na minimalne wchłanianie przezskórne. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak bóle głowy i zmęczenie (często, ≥1/100 do <1/10), osłabienie, gorączka, dreszcze (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także zaburzenia oka (podrażnienie spojówek, obrzęk powiek) oraz dolegliwości mięśniowo-szkieletowe (ból mięśni i stawów często, ból kończyny niezbyt często), które potencjalnie mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból stawów, charakterystyka produktu leczniczego, dreszcze, działanie niepożądane, gorączka, Imikeraderm, imikwimod, obrzęk powiek, osłabienie, pieczenie, podrażnienie spojówek, rumień, sprawność psychomotoryczna, świąd, układ mięśniowo-szkieletowy, wchłanianie przezskórne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oka, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzroku, zmęczenie
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g

Hydrokortyzonu octan w kremie o stężeniu 5 mg/g wykazuje minimalne wchłanianie przezskórne przy prawidłowym stosowaniu, co ogranicza ryzyko działań ogólnoustrojowych. Substancja aktywna koncentruje się głównie w warstwie rogowej naskórka, zapewniając lokalne działanie terapeutyczne. Czynniki zwiększające systemowe wchłanianie to stosowanie opatrunków okluzyjnych, aplikacja na delikatną lub zmienioną chorobowo skórę, obecność stanu zapalnego oraz długotrwała terapia. Po przeniknięciu do krążenia hydrokortyzon wiąże się z białkami osocza, a następnie ulega metabolizmowi w wątrobie do form uwodornionych oraz produktów degradacji, takich jak tetrahydrokortyzon i tetrahydrokortyzol.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, bariera skórna, biodostępność, biologiczny okres półtrwania, biotransformacja, droga nerkowa, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, hydrokortyzon octan, metyl parahydroksybenzoesan, opatrunek okluzyjny, propyl parahydroksybenzoesan, stan zapalny, tetrahydrokortyzol, tetrahydrokortyzon, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie przezskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Miconal 20 mg/g

Mikonazol, substancja czynna żelu MICONAL o stężeniu 20 mg/g, wykazuje ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową po podaniu miejscowym na skórę. Pomimo obecności substancji pomocniczych takich jak dimetylosulfotlenek (50 mg/g), glikol propylenowy (200 mg/g), alkohol benzylowy (100 mg/g) oraz alkohol etylowy (410 mg/g), które mogą potencjalnie zwiększać penetrację, biodostępność mikonazolu pozostaje niska. Substancja czynna koncentruje się głównie w miejscu aplikacji, co pozwala na skuteczne działanie przeciwgrzybicze przy minimalnym ryzyku ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol benzylowy, alkohol etylowy, biodostępność ogólnoustrojowa, dimetylosulfotlenek, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikol propylenowy, metabolizm wątrobowy, mikonazol, podanie miejscowe, proces eliminacji, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne, zakażenie grzybicze skóry
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Puder płynny (180 mg + 10 mg)/g

Produkt leczniczy Puder płynny zawiera 180 mg cynku tlenku oraz 10 mg mentolu na gram zawiesiny, co determinuje jego działanie miejscowe na skórę. Kluczową cechą farmakokinetyczną preparatu jest brak wchłaniania ogólnoustrojowego przy zachowanej ciągłości skóry, co oznacza, że substancje aktywne nie przenikają do krwiobiegu. Cynku tlenek tworzy na powierzchni skóry warstwę ochronną, natomiast mentol wykazuje efekt chłodzący i przeciwświądowy, co przekłada się na miejscowe działanie terapeutyczne bez ryzyka systemowych działań niepożądanych.
bariera skórna, ciągłość skóry, cynku tlenek, działanie miejscowe, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, działanie przeciwświądowe, efekt chłodzący, interakcja lekowa, mentol, stan zapalny, warstwa ochronna skóry, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, właściwości farmakokinetyczne, zawiesina na skórę