dawka toksyczna

Dawka toksyczna to ilość substancji chemicznej, która po wprowadzeniu do organizmu wywołuje szkodliwe efekty biologiczne, mogące prowadzić do zaburzeń funkcjonowania narządów, uszkodzeń tkanek lub śmierci. Jest to parametr kluczowy w toksykologii i farmakologii klinicznej, pozwalający określić bezpieczeństwo stosowania leków i innych substancji.

W praktyce medycznej wyróżnia się kilka rodzajów dawek toksycznych, w tym dawkę minimalną toksyczną (MTD – Minimal Toxic Dose), która wywołuje pierwsze objawy zatrucia, oraz dawkę śmiertelną (LD – Lethal Dose), szczególnie LD50, oznaczającą ilość substancji powodującą śmierć 50% badanej populacji. Dawka toksyczna jest zależna od wielu czynników, m.in. wieku, płci, masy ciała, stanu zdrowia, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości organizmu.

Znajomość dawek toksycznych jest niezbędna w diagnostyce i leczeniu zatruć, farmakoterapii oraz medycynie sądowej. W przypadku leków terapeutycznych istotne jest określenie indeksu terapeutycznego, czyli stosunku dawki toksycznej do dawki terapeutycznej, co pozwala ocenić margines bezpieczeństwa stosowania danego preparatu. Monitoring stężeń leków i potencjalnych toksyn we krwi jest ważnym narzędziem w zapobieganiu zatruciom i optymalizacji farmakoterapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Efektan Max 50 mg/5 ml

Dimenhydramina, substancja czynna leku Efektan Max (50 mg/5 ml), przy dawkach przekraczających 25 mg/kg masy ciała może wywoływać poważne objawy przedawkowania, które pojawiają się w ciągu 30 minut do 2 godzin od zażycia. Początkowo dominują objawy neurologiczne, takie jak bóle i zawroty głowy, senność oraz zmęczenie, a także świąd skóry i zatrzymanie moczu. W dalszym przebiegu obserwuje się rozszerzenie źrenic, porażenie akomodacji, osłabienie siły mięśniowej i odruchów ścięgnistych. Zmiany hemodynamiczne obejmują przyspieszenie czynności serca oraz zmienne ciśnienie tętnicze, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych pacjenta.
antidotum, ataksja, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, dimenhydramina, dyzartria, glikol propylenowy, leczenie objawowe, napad drgawkowy, oczopląs, odruchy ścięgniste, omamy, parametry hemodynamiczne, porażenie akomodacji, śpiączka, tachykardia, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia OUN, zatrzymanie moczu, zespół cholinolityczny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Phenytoin Hikma 50 mg/ml

Fenytoina, podawana doustnie, jest wchłaniana głównie w jelicie cienkim, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 4-6 godzinach (zakres 3-12 godzin). Wykazuje wysokie wiązanie z albuminą surowicy (83-94%), które jest obniżone u noworodków, co wpływa na wolną frakcję leku. Lek przenika przez barierę łożyskową, osiągając stężenia w osoczu płodu zbliżone do matczynych, a także kumuluje się w wątrobie płodu. Fenytoina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu (95%), głównie przez enzym CYP2C9 (90% klirensu) oraz w mniejszym stopniu CYP2C19 (10% klirensu). Metabolizm odbywa się głównie przez 4-hydroksylację, a głównym metabolitem jest glukuronid p-hydroksy-di-fenylo-hydantoiny.
albumina surowicy, bariera łożyskowa, biodostępność, CYP2C19, CYP2C9, cytochrom P450, dawka toksyczna, fenylbutazon, fenytoina, hydroksylacja, inhibitory enzymów, interakcje farmakokinetyczne, kinetyka wysycenia, kinetyka zerowego rzędu, klirens wątrobowy, klirens wewnętrzny, krążenie wątrobowo-jelitowe, metabolizm oksydacyjny, metabolizm wątrobowy, monitorowanie stężenia leku, okres półtrwania, powinowactwo do białek, roztwór do wstrzykiwań, stężenie toksyczne, tyklopidyna, wchłanianie jelitowe, zakres terapeutyczny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Deflegmin EFFECT 30 mg

Przedawkowanie ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Deflegmin EFFECT (30 mg w jednej tabletce), nie jest opisane w literaturze medycznej jako wywołujące specyficzne objawy toksyczne. Klinicznie manifestuje się nasileniem standardowych działań niepożądanych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych. Objawy te obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (np. nasilenie dolegliwości gastrycznych), układu nerwowego (możliwe nasilenie objawów neuropsychiatrycznych), reakcje skórne (w tym alergiczne i dermatologiczne) oraz objawy ogólnoustrojowe o potencjalnie większym nasileniu. Brak jest określonych wartości dawek toksycznych, co utrudnia jednoznaczną diagnostykę przedawkowania ambroksolu.
ambroksol chlorowodorek, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dolegliwości gastryczne, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna, nawodnienie pacjenta, objawy neuropsychiatryczne, objawy ogólnoustrojowe, objawy przedawkowania, objawy układu nerwowego, objawy ze strony przewodu pokarmowego, odtrutka, płukanie żołądka, reakcja alergiczna, reakcja skórna
Leksykon leków
Przedawkowanie – Engystol –

Engystol to lek homeopatyczny zawierający Vincetoxicum hirundinaria w potencjach D6, D10, D30 (po 75 mg każda) oraz Sulfur w potencjach D4 i D10 (po 37,5 mg każda), dostępny w formie tabletek. Do tej pory nie zidentyfikowano klinicznych objawów przedawkowania tego preparatu, a dawka toksyczna nie została określona, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa stosowania. Brak specyficznych zaleceń dotyczących postępowania w przypadku przedawkowania podkreśla, że nie odnotowano negatywnych skutków związanych z nadmiernym spożyciem leku.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, działanie niepożądane, Engystol, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nadzór farmaceutyczny, nietolerancja laktozy, objaw kliniczny, postać farmaceutyczna, postępowanie w przedawkowaniu, potencja homeopatyczna, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie preparatu, Sulfur, Vincetoxicum hirundinaria
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z męczennicy – Przedawkowanie

Wyciąg z męczennicy (Passiflora incarnata L.) stosowany w preparacie Sedistress występuje w formie tabletek powlekanych, z każdą tabletką zawierającą 200 mg wyciągu suchego z ziela, co odpowiada 700-1000 mg kwiatów męczennicy. Ekstrakcja prowadzona jest przy użyciu 60% roztworu etanolu (V/V). W dostępnej dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, co wskazuje na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa substancji przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Brak danych klinicznych uniemożliwia określenie objawów toksycznych oraz progowych dawek wywołujących ewentualne działania niepożądane.
dawka toksyczna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, monitorowanie parametrów życiowych, nadmierna dawka, objawy kliniczne, Passiflora incarnata, procedura postępowania, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie substancji, roztwór etanolu, tabletka powlekana, wyciąg suchy z ziela męczennicy, wyciąg z męczennicy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascofungin 1 g/100 g

Produkt leczniczy HASCOFUNGIN w postaci kremu zawiera cyklopiroks z olaminą w stężeniu 1 g/100 g (1%). Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania, co może wynikać z miejscowego zastosowania leku, ograniczonej absorpcji przezskórnej oraz niskiego stężenia substancji czynnej. Brak jest danych dotyczących objawów toksyczności czy specyficznego postępowania w przypadku przedawkowania. W dokumentacji nie określono dawek toksycznych ani szczegółowych wytycznych terapeutycznych w takich sytuacjach.
absorpcja przezskórna, cyklopiroks olaminum, cyklopiroks z olaminą, dawka toksyczna, krem do stosowania miejscowego, objawy niepożądane, płukanie żołądka, przypadkowe spożycie, toksyczność ogólnoustrojowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, węgiel aktywowany, zatrucie doustne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vizidor 20 mg/ml

Dorzolamid, będący inhibitorem anhydrazy węglanowej i substancją czynną kropli do oczu Vizidor 20 mg/ml, wykazuje w badaniach przedklinicznych działania wynikające z ogólnoustrojowego hamowania tego enzymu. U zwierząt laboratoryjnych obserwowano efekty takie jak kwasica metaboliczna oraz specyficzne anomalie rozwojowe, np. zaburzenia w budowie trzonów kręgów u królików przy dawkach toksycznych dla matki oraz zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa u szczurów karmionych przez matki otrzymujące lek. Nie stwierdzono natomiast negatywnego wpływu na płodność samic i samców szczurów, co wskazuje na brak zaburzeń reprodukcyjnych w warunkach eksperymentalnych. W badaniach klinicznych u pacjentów stosujących dorzolamid w dawkach terapeutycznych nie zaobserwowano objawów kwasicy metabolicznej ani zmian w stężeniach elektrolitów w surowicy, co różni się od wyników uzyskanych na zwierzętach. Ta rozbieżność może wynikać z odmiennej farmakokinetyki oraz ograniczonego ogólnoustrojowego działania leku przy stosowaniu klinicznym. W związku z tym, stosowanie dorzolamidu w zalecanych dawkach nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia metabolicznych zaburzeń obserwowanych w modelach przedklinicznych, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne produktu Vizidor.
anhydraza węglanowa, anomalie rozwojowe, badanie kliniczne, badanie teratogenności, bezpieczeństwo kliniczne, chlorowodorek dorzolamidu, dawka toksyczna, dorzolamid, działanie farmakologiczne, elektrolity w surowicy krwi, farmakokinetyka leku, inhibitor anhydrazy węglanowej, krople oczne, kwasica metaboliczna, mechanizm działania substancji, trzon kręgu, zdolności reprodukcyjne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Valdispert 125 mg

Przedawkowanie wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L. s.l.), szczególnie preparatu Valdispert, jest rzadkim, lecz istotnym klinicznie zjawiskiem. Dawka toksyczna wynosi około 20 g korzenia, co odpowiada 16 tabletkom Valdispert (każda zawiera 125 mg wyciągu suchego, czyli 375-750 mg korzenia). Przedawkowanie manifestuje się łagodnymi, przemijającymi objawami, takimi jak zmęczenie, skurczowe bóle brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, oszołomienie, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (midriaza). Objawy te zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od spożycia nadmiernej dawki, jednak mogą powodować dyskomfort wymagający interwencji medycznej.
dawka toksyczna, drżenie rąk, eliminacja leku, funkcje życiowe, korzeń kozłka lekarskiego, leczenie objawowe, midriaza, nietolerancja cukrów, objawy niepożądane, obserwacja kliniczna, oszołomienie, skurczowe bóle brzucha, ucisk w klatce piersiowej, Valeriana officinalis, zaburzenie akomodacji, zatrucie
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Aurovitas 40 mg

Atorwastatyna została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, obejmującym testy mutagenności (4 in vitro, 1 in vivo), które nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego. Badania karcinogenności na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości nowotworów wątroby (gruczolaki u samców, raki u samic) przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej AUC 0-24h u ludzi stosujących najwyższą dawkę terapeutyczną. W zakresie wpływu na rozrodczość, atorwastatyna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność ani działania teratogennego u szczurów, królików i psów, jednak przy toksycznych dawkach dla ciężarnych samic stwierdzono toksyczność dla płodu oraz opóźniony rozwój i obniżoną przeżywalność potomstwa u szczurów.
atorwastatyna, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, dawka toksyczna, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźniony rozwój potomstwa, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność dla płodu, wpływ na rozrodczość
Leksykon leków
Przedawkowanie – Nurofen dla dzieci 125 mg

Przedawkowanie ibuprofenu w postaci czopków Nurofen dla dzieci (125 mg) powyżej dawki toksycznej 200 mg/kg masy ciała może prowadzić do wieloukładowych objawów zatrucia. Dominują symptomy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu oraz rzadziej biegunka i krwawienie z przewodu pokarmowego. Objawy neurologiczne obejmują szumy uszne, ból głowy, senność, pobudzenie, dezorientację, utratę przytomności, śpiączkę oraz sporadyczne napady drgawkowe. W ciężkich przypadkach obserwuje się kwasicę metaboliczną, wydłużony czas protrombinowy (INR) wskazujący na zaburzenia krzepnięcia, ostrą niewydolność nerek, hipotensję, uszkodzenie wątroby oraz zaostrzenie astmy u chorych z tym schorzeniem.
antidotum, astma, biegunka, ból nadbrzusza, czas protrombinowy, czynniki krzepnięcia, dawka toksyczna, diazepam, drożność dróg oddechowych, hipotensja, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, lek rozszerzający oskrzela, lorazepam, monitorowanie czynności serca, napad drgawkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nudności, obniżone ciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, śpiączka, szumy uszne, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenie funkcji wątroby
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ibufen 200 mg

Przedawkowanie ibuprofenu, szczególnie w postaci czopków Ibufen 200 mg, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, które różnią się w zależności od wieku pacjenta. U dzieci dawka toksyczna przekracza 400 mg/kg masy ciała, natomiast u dorosłych nie jest precyzyjnie określona. Okres półtrwania leku w zatruciu wydłuża się do 1,5-3 godzin. Klinicznie dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu oraz rzadziej biegunka i krwawienia z przewodu pokarmowego. Ponadto obserwuje się objawy neurologiczne (szumy uszne, zaburzenia widzenia, bóle głowy, zawroty głowy, pobudzenie, dezorientację, śpiączkę, napady drgawkowe), zaburzenia oddechowe (depresja oddechowa, duszność, zaostrzenie astmy), hemodynamiczne (hipotensja, hiperkaliemia, wydłużenie czasu protrombinowego i INR) oraz metaboliczne (kwasica metaboliczna). Przedawkowanie może skutkować ostrą niewydolnością nerek i uszkodzeniem wątroby, co wymaga natychmiastowej interwencji. Leczenie przedawkowania ibuprofenu jest głównie objawowe i wspomagające. Kluczowe jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie funkcji serca i parametrów życiowych. Węgiel aktywowany podaje się doustnie, jeśli od przyjęcia dawki toksycznej nie minęła więcej niż 1 godzina, aby ograniczyć wchłanianie leku. W przypadku napadów drgawkowych stosuje się dożylne benzodiazepiny, takie jak diazepam lub lorazepam. U pacjentów z astmą konieczne jest podanie leków rozszerzających oskrzela w celu złagodzenia skurczu i poprawy wentylacji. Kompleksowe postępowanie ma na celu zapobieganie powikłaniom neurologicznym, hemodynamicznym i narządowym oraz stabilizację stanu pacjenta.
astma oskrzelowa, ból głowy, czas protrombinowy, dawka toksyczna, depresja oddechowa, diazepam, hiperkaliemia, hipotensja, ibuprofen, INR, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, lek rozszerzający oskrzela, lorazepam, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, pobudzenie psychoruchowe, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, szum uszny, węgiel aktywowany
Leksykon leków
Przedawkowanie – 1% Wodny roztwór fioletu gencjanowego Gemi 10 mg/g

Fiolet gencjanowy (chlorek metylorozanilinowy) w 1% wodnym roztworze, zawierający 10 mg/g substancji czynnej, jest stosowany miejscowo jako środek antyseptyczny na skórę. Dostępne dane medyczne nie wskazują na znane objawy przedawkowania tego preparatu przy stosowaniu zewnętrznym. Ze względu na ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową i brak określonej dawki toksycznej, ryzyko poważnych działań niepożądanych w przypadku przedawkowania jest minimalne, pod warunkiem stosowania zgodnie z zaleceniami. Preparat ma postać ciemnofioletowego płynu o charakterystycznym zapachu, bez osadu, co ułatwia jego identyfikację i stosowanie.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek metylorozanilinowy, dawka toksyczna, działanie antyseptyczne, działanie niepożądane, filolet gencjanowy, leczenie objawowe, metylorozanilinowy chlorek, objawy przedawkowania, płyn na skórę, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, reakcja miejscowa, stosowanie miejscowe, toksyczność ogólnoustrojowa, wodny roztwór fioletu gencjanowego, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atenza 18 mg

W oparciu o dane z kohortowego badania obejmującego około 3400 kobiet eksponowanych na metylofenidat w pierwszym trymestrze ciąży, nie stwierdzono ogólnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, jednak zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości wad rozwojowych serca z RR=1,3 (95% CI: 1,0-1,6), co przekłada się na dodatkowe 3 przypadki na 1000 ciąż. Spontaniczne zgłoszenia wskazują na ryzyko toksyczności krążeniowo-oddechowej u noworodków, w tym tachykardii i zespołu niewydolności oddechowej, szczególnie przy ekspozycji w późniejszych etapach ciąży. Badania na modelach zwierzęcych wykazały szkodliwy wpływ metylofenidatu na reprodukcję jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Z tego względu stosowanie metylofenidatu w ciąży nie jest zalecane, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej.
Atenza, badanie kohortowe, dawka toksyczna, ekspozycja na lek, farmakokinetyka, farmakoterapia, metylofenidat, mleko kobiece, pierwszy trymestr, praktyka kliniczna, przenikanie do mleka matki, ryzyko względne, stężenie leku, stężenie w osoczu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, trymestr ciąży, wady rozwojowe serca, wady wrodzone, zespół niewydolności oddechowej
Leksykon substancji czynnych
Ziele skrzypu – Przedawkowanie

Ziele skrzypu (Equisetum arvense L., herba) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Fitolizyna (3,36 g wyciągu na 5 g produktu, w tym 10,0 części ziela skrzypu), Imupret (10,00 mg sproszkowanego ziela na tabletkę) oraz Skrzyp Fix (1,8 g ziela w saszetce). W dostępnej dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania ziela skrzypu, co uniemożliwia precyzyjne określenie dawek toksycznych i objawów klinicznych. Mimo to, w przypadku preparatu Imupret zaleca się leczenie objawowe w razie podejrzenia przedawkowania, co obejmuje monitorowanie parametrów życiowych, ocenę funkcji wątroby i nerek oraz wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych. Brak zgłoszeń może wynikać z niskiego potencjału toksycznego, rzadkości przedawkowań lub niedostatecznej sprawozdawczości zdarzeń niepożądanych.
bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, Equisetum arvense, Fitolizyna, funkcja nerek, funkcja wątroby, Imupret, kumulacja dawki, leczenie objawowe, nadzór farmaceutyczny, parametry życiowe, potencjał toksyczny, preparat złożony, produkt leczniczy, przedawkowanie substancji, Skrzyp Fix, sproszkowane ziele, surowiec roślinny, wyciąg złożony, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zdarzenie niepożądane, ziele skrzypu
Leksykon substancji czynnych
Galusan propylu – Przedawkowanie

Galusan propylu (E310) jest obecny jako substancja pomocnicza w preparacie Uro-Vaxom w dawce 84 mikrogramów na kapsułkę twardą, której głównym składnikiem aktywnym jest liofilizowany lizat Escherichia coli w dawce 6 mg. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania ani galusanu propylu, ani samego preparatu Uro-Vaxom, co wskazuje na bardzo ograniczone ryzyko toksyczności tej substancji pomocniczej nawet przy znacznym przekroczeniu zalecanych dawek. Brak jest również danych klinicznych dotyczących objawów przedawkowania oraz dawek toksycznych galusanu propylu w kontekście tego produktu leczniczego.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, działania niepożądane, galusan propylu, glutaminian sodu, leczenie objawowe, lizat Escherichia coli, parametry życiowe, skutki uboczne, substancja pomocnicza, Uro-Vaxom
Leksykon leków
Przedawkowanie – Alprox 0,25 mg

Przedawkowanie alprazolamu, benzodiazepiny o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów, od łagodnej senności po głęboką śpiączkę. Toksyczność jest szczególnie nasilona przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych leków depresyjnych. Dawki toksyczne u dorosłych wahają się od 15 mg (ciężkie zatrucie w połączeniu z alkoholem) do 25-50 mg (stan krytyczny, ryzyko zgonu przy stężeniu alkoholu 2‰). U dzieci dawki wywołujące umiarkowane zatrucie są znacznie niższe (0,3 mg/kg u 8-latka, 10 mg u 13-latka). Objawy obejmują zaburzenia neurologiczne (ataksyja, dyzartria, hipotonia), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia) oraz oddechowe (depresja oddechowa). Charakterystyczne dla alprazolamu są reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja i omamy, które mogą wystąpić niezależnie od dawki.
alprazolam, antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepina, blok przedsionkowo-komorowy, choroba wątroby, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyzartria, flumazenil, hemodializa, hipotonia, intubacja dotchawicza, leczenie objawowe, niedociśnienie tętnicze, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja paradoksalna, śpiączka, tachykardia, węgiel aktywny, zaburzenie źreniczne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Juvit C 100 mg/ml

Produkt leczniczy Juvit C w postaci kropli doustnych zawiera kwas askorbowy (witaminę C) w stężeniu 100 mg/ml. Do chwili obecnej, zgodnie z danymi zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego, nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania tego preparatu. Brak jest również dostępnych danych dotyczących objawów przedawkowania oraz dawki toksycznej dla tego konkretnego produktu.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, krople doustne, kwas askorbowy, postać farmaceutyczna, przedawkowanie leku, substancja czynna, witamina C
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 10 mg

Przedkliniczne badania farmakologiczne rozuwastatyny nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego dla ludzi. Niemniej jednak, brak szczegółowych analiz wpływu leku na kanał potasowy hERG pozostawia niepełną ocenę potencjalnego ryzyka arytmii serca. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy) oraz pęcherzyku żółciowym (psy), które nie występowały u małp, co sugeruje różnice gatunkowe w metabolizmie rozuwastatyny. Mechanizm tych zmian wiąże się z farmakologicznym hamowaniem reduktazy HMG-CoA i zaburzeniami metabolizmu lipidów.
badanie toksyczności, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, jądro, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, metabolizm lipidów, metabolizm rozuwastatyny, pęcherzyk żółciowy, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, wątroba, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna
Leksykon substancji czynnych
Korzeń pietruszki – Przedawkowanie

Korzeń pietruszki (Petroselinum crispum L., radix) jest aktywnym składnikiem preparatów leczniczych Fitolizyna (17,5 części w wyciągu złożonym) oraz Urosept (2,66 części w wyciągu gęstym złożonym). Analiza danych bezpieczeństwa wskazuje na bardzo niskie ryzyko przedawkowania tych produktów, co potwierdzają brak zgłoszonych przypadków w dokumentacji obu leków. Teoretycznie, nadmierne spożycie korzenia pietruszki mogłoby wywołać objawy ze strony układu pokarmowego (dolegliwości żołądkowo-jelitowe), układu moczowego (nasilenie działania moczopędnego), zaburzenia metaboliczne (potencjalne zaburzenia równowagi elektrolitowej) oraz reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych, jednak brak jest klinicznych danych potwierdzających te efekty.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dawka toksyczna, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie moczopędne, Fitolizyna, interakcje lekowe, karmienie piersią, korzeń pietruszki, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, monitorowanie funkcji życiowych, preparaty lecznicze, reakcja alergiczna, substancja biologicznie czynna, Urosept, wyciąg gęsty złożony, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.

Przedawkowanie Coldrex Junior C, zawierającego paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg) w saszetce, niesie ryzyko poważnych powikłań, głównie ze względu na toksyczność paracetamolu. Dawka toksyczna paracetamolu wynosi ≥ 5 g jednorazowo, co może prowadzić do ciężkiego, często nieodwracalnego uszkodzenia wątroby, wymagającego przeszczepu lub skutkującego zgonem. Objawy zatrucia rozwijają się dwufazowo: wczesne (nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, osłabienie) pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin, a późne (ból w nadbrzuszu, powrót nudności, żółtaczka) manifestują się po 24-48 godzinach. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast podać 60-100 g węgla aktywnego, wykonać oznaczenie poziomu paracetamolu we krwi oraz wdrożyć leczenie odtrutkami (metionina, acetylocysteina) w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii.
acetylocysteina, arytmia, biegunka osmotyczna, chlorowodorek fenylefryny, dawka toksyczna, drgawki, dyskomfort w jamie brzusznej, fentolamina, halucynacje, kryzys nadciśnieniowy, kwas askorbowy, metionina, nadciśnienie, nadmierna potliwość, niepokój psychoruchowy, nudności, obkurczenie naczyń krwionośnych, odruchowa bradykardia, ogólne osłabienie, paracetamol, przeszczep wątroby, receptor alfa-adrenergiczny, rozdrażnienie, rozpieranie w nadbrzuszu, senność, splątanie, toksyczne uszkodzenie wątroby, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, witamina C, wymioty, zatrucie paracetamolem, żółtaczka
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 7,5 mg

Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wykazały wyraźny potencjał teratogenny, potwierdzony badaniami rozwoju zarodkowo-płodowego na małpach (dawki 0,5–4 mg/kg/dobę) oraz królikach (3, 10, 20 mg/kg/dobę). U potomstwa obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, bez rotacji, oligo- i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Wysokie dawki (≥10 mg/kg/dobę) u królików powodowały brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Minimalna dawka letalna doustna u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrą. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów (75–300 mg/kg/dobę, do 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a NOAEL ustalono poniżej 75 mg/kg/dobę, odpowiadającej około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym zmniejszenie masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, dawka toksyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, erytrocyty, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukocyty, limfocyty, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, pęcherzyk żółciowy, płytki krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, toksyczność hematologiczna, wada przepony, wada wrodzona kończyn, zapalenie przewodu pokarmowego
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symkinet MR 40 mg

Metylofenidat chlorowodorek (Symkinet MR) stosowany w pierwszym trymestrze ciąży nie wykazuje istotnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych ogółem, jednak obserwuje się niewielkie zwiększenie częstości wad rozwojowych serca z RR=1,3 (95% CI: 1,0–1,6), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 1000 ekspozycji. Dane epidemiologiczne oraz zgłoszenia spontaniczne wskazują na możliwe toksyczne efekty krążeniowo-oddechowe u noworodków, takie jak tachykardia płodu i zespół niewydolności oddechowej. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają szkodliwy wpływ metylofenidatu na reprodukcję przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym lek nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej uwzględniającej nasilenie objawów, ryzyko przerwania terapii oraz alternatywne metody leczenia.
badanie kohortowe, dawka toksyczna, działanie niepożądane, karmienie piersią, metylofenidat chlorowodorek, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, ryzyko względne, Symkinet MR, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, zespół niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pluscard 100 mg + 40 mg

Kwas acetylosalicylowy wykazuje szybkie wchłanianie z żołądka i górnej części jelita cienkiego, z około 90% wiązaniem z białkami osocza. Charakteryzuje się dobrą przenikalnością do płynów ustrojowych, tkanek, mleka matki oraz przez łożysko. Glicyna, druga substancja czynna preparatu Pluscard, jest wchłaniana aktywnie w jelicie cienkim i przenika przez barierę krew-mózg. Spożycie leku z posiłkiem nie wpływa na wchłanianie kwasu acetylosalicylowego, a jednocześnie może chronić błonę śluzową żołądka. Kwas acetylosalicylowy podlega biotransformacji do kwasu salicylurowego, co ogranicza jego eliminację, natomiast glicyna jest metabolizowana w wątrobie do CO2, jonów amonowych i N5,N10-metylenotetrahydrofolianu, a jej niewykorzystana część dystrybuowana jest do tkanek.
bariera krew-mózg, białko osocza, biotransformacja, błona śluzowa żołądka, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, glicyna, jelito cienkie, krążenie wrotne, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylurowy, łożysko, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, wydzielanie kanalikowe
Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka – Przedawkowanie

Korzeń kozłka (Valeriana officinalis L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Krople żołądkowe Amara, Neospasmina oraz Nervomix Forte. Próg toksyczności korzenia kozłka wynosi około 20 g, co odpowiada przyjęciu około 400 g Kropli żołądkowych Amara lub 177,7 ml syropu Neospasmina. Objawy przedawkowania obejmują nadmierną senność, osłabienie, skurczowy ból brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, drżenie rąk, zawroty głowy, nudności, biegunkę oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Wszystkie te symptomy mają charakter przejściowy i zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od momentu przedawkowania. Warto zwrócić uwagę, że preparaty zawierające korzeń kozłka mogą zawierać alkohol etylowy w stężeniu 65-72% (V/V) w Kroplach żołądkowych Amara oraz do 10% (V/V) w Neospasminie, co może wpływać na nasilenie objawów toksycznych.
biegunka, dawka toksyczna, drgawki, drżenie rąk, korzeń kozłka, Krople żołądkowe Amara, mydriasis, Neospasmina, Nervomix Forte, nudności, objawy gastroenterologiczne, objawy neurotoksyczne, przedawkowanie, reakcja fototoksyczna, reakcja fotouczulająca, skurczowy ból brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zawroty głowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Przedawkowanie – Kidofen max 250 mg/5 ml

Przedawkowanie ibuprofenu, substancji czynnej zawartej w Kidofen max (250 mg/5 ml, zawiesina doustna), może prowadzić do poważnych objawów toksyczności, które pojawiają się najczęściej po dawkach przekraczających 400 mg/kg masy ciała, choć ryzyko istnieje już powyżej 100 mg/kg mc. Objawy obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, krwawienia), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, senność, dezorientacja, śpiączka, napady drgawkowe) oraz zaburzenia metaboliczne (kwasica metaboliczna, hipotermia, hiperkaliemia, wydłużenie czasu protrombinowego i wzrost INR). Najcięższe powikłania to ostra niewydolność nerek i wątroby, hipotensja, depresja oddechowa oraz sinica, a u pacjentów z astmą możliwe jest zaostrzenie objawów astmatycznych.
astma, ból brzucha, ból głowy, centrum zatruć, czas protrombinowy, czynniki krzepnięcia, dawka toksyczna, depresja oddechowa, dezorientacja, diazepam, hiperkaliemia, hipotensja, hipotermia, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, lek rozszerzający oskrzela, lorazepam, napad drgawkowy, niewydolność wątroby, nudności, oczopląs, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie, sinica, śpiączka, szumy uszne, toksyczność leku, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zatrucie ibuprofenem, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Walsartan Krka 40 mg

Dane przedkliniczne dotyczące walsartanu nie wykazały istotnego ryzyka dla populacji ludzkiej w standardowych badaniach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach dawki toksyczne dla matki (600 mg/kg mc./dobę), około 18-krotnie wyższe od maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (320 mg/dobę u pacjenta 60 kg), powodowały zmniejszoną przeżywalność potomstwa, opóźniony rozwój i zmniejszenie przyrostu masy ciała. Wysokie dawki (200-600 mg/kg mc./dobę, 6-8-krotnie wyższe niż u ludzi) indukowały zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię, w tym podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny, rozrost kanalików nerkowych i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, szczególnie u małp szerokonosych, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym.
antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy, dawka toksyczna, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, rozwój płodu, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, walsartan, wartość hematokrytu
Leksykon substancji czynnych
Crataegus oxyacantha – Przedawkowanie

Crataegus oxyacantha, obecny w preparacie Santaherba w formie nalewki macierzystej (TM) w stężeniu 3,33 ml na 100 ml roztworu, nie wykazuje udokumentowanych przypadków przedawkowania według dostępnych danych z Charakterystyki Produktu Leczniczego. Pomimo braku konkretnych danych dotyczących dawek toksycznych i objawów przedawkowania samego głogu jednoszyjkowego, należy zwrócić uwagę na potencjalne ryzyko związane z innymi składnikami preparatu, takimi jak Belladonna D4 i Stramonium D4, które mogą wykazywać toksyczność przy nadmiernym spożyciu. Dodatkowo preparat zawiera 39,5% (v/v) etanolu, co przy znacznym przedawkowaniu może prowadzić do objawów zatrucia alkoholowego, takich jak zaburzenia świadomości, równowagi, nudności i wymioty.
Belladonna, crataegus oxyacantha, dawka toksyczna, etanol, głóg jednoszyjkowy, leczenie objawowe, monitoring funkcji życiowych, nalewka macierzysta, nudność, ośrodek toksykologiczny, poziom alkoholu we krwi, preparat Santaherba, Stramonium, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrucie alkoholowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adablix 20 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bilastyny wykazały brak istotnych zagrożeń zdrowotnych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Kompleksowe analizy farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania genotoksyczności i rakotwórczości, nie ujawniły niepokojących efektów. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano działania niepożądane u płodu, takie jak utrata zarodka u szczurów oraz niepełne kostnienie kości u królików, jednak tylko przy dawkach toksycznych dla samic. Poziom NOAEL przekraczał ponad 30-krotnie ekspozycję u ludzi przy zalecanej dawce terapeutycznej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Dodatkowo, podawanie bilastyny do 1000 mg/kg/dobę nie wpływało na funkcje rozrodcze szczurów ani na parametry płodności i ciąży.
autoradiografia, badanie farmakologiczne, bilastyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dystrybucja leku, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, genotoksyczność, laktacja, margines bezpieczeństwa, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, poziom ekspozycji, przenikanie do mleka, stężenie w mleku, stężenie w osoczu krwi, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, utrata zarodka, wskaźnik płodności
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tantum Rosa 1 mg/ml

Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku w roztworze dopochwowym Tantum Rosa (1 mg/ml) jest rzadkie ze względu na miejscowy sposób aplikacji i minimalną absorpcję ogólnoustrojową. Dawka potencjalnie toksyczna to >300 mg benzydaminy, co może wystąpić jedynie przy przypadkowym doustnym spożyciu znacznych ilości preparatu. Objawy zatrucia dotyczą głównie przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, niepokój, rozdrażnienie). W praktyce klinicznej nie odnotowano przypadków przedawkowania przy prawidłowym stosowaniu Tantum Rosa.
absorpcja ogólnoustrojowa, benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, dawka toksyczna, doustne spożycie, halucynacje, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nudności, odtrutka, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, przewód pokarmowy, roztwór dopochwowy, wymioty, zatrucie benzydaminą, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Fenchon – Przedawkowanie

Fenchon, składnik preparatu Rowatinex, wykazuje dwukierunkowe działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), powodując w przypadku przedawkowania zarówno depresję, jak i stymulację OUN. Objawy toksyczności obejmują zaburzenia neurologiczne (stan osłupienia, pobudzenie psychoruchowe, drgawki), niewydolność oddechową wynikającą z depresji ośrodka oddechowego w pniu mózgu oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, spowodowane drażniącym działaniem na błonę śluzową. Przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, w tym płukania żołądka w ciągu pierwszych godzin od spożycia, leczenia objawowego (leki przeciwdrgawkowe, tlenoterapia, leki przeciwwymiotne) oraz monitorowania funkcji życiowych, w tym układu krążenia, oddechowego, wątroby i nerek. Dokładne dawki toksyczne dla człowieka nie są określone, jednak dane zwierzęce wskazują na poważne ryzyko przy dużych dawkach olejków eterycznych.
badanie toksykologiczne, biodostępność, błona śluzowa przewodu pokarmowego, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, EKG, enzymy wątrobowe, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakologia kliniczna, fenchon, intubacja, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objawy gastryczne, olejek eteryczny, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, płukanie żołądka, postać farmaceutyczna, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, Rowatinex, upośledzona funkcja nerek, upośledzona funkcja wątroby, wentylacja mechaniczna, zaburzenie neurologiczne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilagra 20 mg

Bilastyna, substancja czynna preparatu Bilagra, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania toksyczności reprodukcyjnej ujawniły efekty niekorzystne jedynie przy dawkach toksycznych dla organizmów matek, takie jak przed- i poimplantacyjna strata ciąży u szczurów oraz niepełne kostnienie kości u królików. Poziomy ekspozycji bez efektów niepożądanych (NOAEL) były ponad 30-krotnie wyższe niż te obserwowane przy zalecanej dawce terapeutycznej u ludzi, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. W badaniach płodności na szczurach, przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono wpływu bilastyny na narządy rozrodcze ani na wskaźniki płodności i zachodzenia w ciążę.
autoradiografia, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Bilagra, bilastyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dystrybucja bilastyny, działanie rakotwórcze, ekspozycja, kostnienie kości, narząd rozrodczy, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie do mleka, stężenie bilastyny, strata poimplantacyjna, substancja czynna, toksyczny wpływ na rozród, wskaźnik płodności
Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Przedawkowanie

Sylibinina, będąca głównym składnikiem aktywnym sylimaryny z ostropestu plamistego, jest stosowana w preparatach hepatoprotekcyjnych takich jak Legalon 140, SanoHepatic i Sylifar. W jednej kapsułce Legalon 140 znajduje się 173,0-186,7 mg wyciągu, co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę; SanoHepatic dostarcza 70 mg sylimaryny, a Sylifar 140 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę na jednostkę dawkowania. Pomimo szerokiego zastosowania tych preparatów, brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów i dawek toksycznych w przypadku przedawkowania sylibininy, co utrudnia precyzyjne określenie ryzyka toksyczności.
antidotum, badania laboratoryjne, czujność kliniczna, dawka toksyczna, dawkowanie preparatów, dysfunkcja narządowa, działanie hepatoprotekcyjne, flawonoidy, funkcja wątroby, funkcje życiowe, kapsułka twarda, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, objawy kliniczne, ostropest plamisty, postępowanie w zatruciach, Silybum marianum, sylibinina, sylimaryna, tabletka powlekana, toksyczność wątrobowa, wyciąg z ostropestu
Leksykon substancji czynnych
Kwas undecylenowy – Przedawkowanie

Kwas undecylenowy, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Skinman soft (0,1 g/100 g roztworu) oraz Unguentum undecylenicum (50 mg/g maści), wykazuje działanie przeciwgrzybicze. Przedawkowanie jest rzadkie przy prawidłowym stosowaniu, jednak może wystąpić w wyniku przypadkowego spożycia lub nadmiernej ekspozycji miejscowej, zwłaszcza dostania się preparatu do oczu. Skinman soft zawiera dodatkowo alkohol izopropylowy (60 g/100 g) i chlorek benzalkoniowy (0,3 g/100 g), co zwiększa ryzyko podrażnienia błony śluzowej oka. Objawy przedawkowania Unguentum undecylenicum obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból głowy, zaburzenia węchowe oraz obrzęki stawów i węzłów chłonnych, natomiast Skinman soft może powodować podrażnienie oczu wymagające natychmiastowego przemycia i konsultacji lekarskiej.
alkohol izopropylowy, biegunka, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, dawka toksyczna, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie przeciwgrzybicze, ekspozycja miejscowa, kwas undecylenowy, nudności, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk stawów, obrzęk węzłów chłonnych, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie oczu, przypadkowe spożycie, undecylenian cynku, wymioty, zaburzenia węchowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ziele Krwawnika

Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) w postaci ziół do zaparzania, gdzie 1 g produktu zawiera 1 g surowca roślinnego, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa klinicznego. Na podstawie dostępnych danych farmakologicznych i dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania ani objawów toksycznych związanych z jego stosowaniem. Dawka toksyczna nie została określona, a brak raportów o przedawkowaniu wskazuje na niskie ryzyko działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami producenta i charakterystyką produktu leczniczego.
charakterystyka produktu leczniczego, dane kliniczne, dawka toksyczna, dokumentacja medyczna, fitoterapia tradycyjna, monitorowanie pacjenta, objaw przedawkowania, postępowanie w przedawkowaniu, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, substancja roślinna, ziele krwawnika
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ibuprom Forte 400 mg

Przedawkowanie ibuprofenu, szczególnie w formie preparatu Ibuprom Forte zawierającego 400 mg substancji czynnej na tabletkę, niesie ryzyko poważnych objawów toksycznych, zwłaszcza u dzieci, u których dawka przekraczająca 400 mg/kg masy ciała może wywołać symptomy zatrucia. U dorosłych nie określono jednoznacznej dawki toksycznej, jednak przedawkowanie prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania leku do 1,5-3 godzin, co wpływa na dłuższe utrzymywanie się objawów. Dominujące symptomy obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, krwawienia), objawy neurologiczne (szumy uszne, bóle głowy, senność, dezorientacja, a w ciężkich przypadkach śpiączka), zaburzenia metaboliczne (kwasica metaboliczna), hematologiczne (wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększone ryzyko krwawień) oraz powikłania narządowe, takie jak ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. U pacjentów z astmą może dojść do zaostrzenia choroby podstawowej, a w ciężkich zatruciach obserwuje się również drgawki.
astma, benzodiazepiny, czas protrombinowy, dawka toksyczna, Ibuprom Forte, INR, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, lek przeciwdrgawkowy, lek rozszerzający oskrzela, objawy toksyczne, okres półtrwania ibuprofenu, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie ibuprofenu, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzine Orion 25 mg

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku wiąże się z toksycznością wynikającą głównie z nasilonego działania przeciwcholinergicznego oraz wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Dawki toksyczne różnią się w zależności od wieku pacjenta – u dzieci już dawki rzędu 60-100 mg mogą wywołać łagodne zatrucie, a ≥300 mg ciężkie zatrucie, natomiast u dorosłych dawki 1-1,5 g powodują łagodne zatrucie, a 1,5-2,5 g umiarkowane. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, tachykardię, gorączkę, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego, a w zaawansowanym stadium drżenia, splątanie, omamy, depresję oddechową, drgawki, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię) oraz wydłużenie odstępu QT. Najcięższe powikłania to śpiączka (≥300 mg u dzieci, ≥1,5 g u dorosłych), zapaść krążeniowo-oddechowa i groźne zaburzenia rytmu serca mogące prowadzić do zgonu.
adrenalina, dawka toksyczna, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, hemodializa, hipoglikemia, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek wazopresyjny, metaraminol, nagły zgon sercowy, nalokson, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, tachykardia, tiamina, tlenoterapia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie odruchu źrenicznego, zaburzenie przewodnictwa serca
Leksykon substancji czynnych
Fosforan sodu – Przedawkowanie

Fosforan sodu (Natrium phosphoricum) w preparacie homeopatycznym Rexorubia występuje w potencji D4, w stężeniu 2,0 g na 100 g granulatu. Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu ani objawów toksycznych związanych z fosforanem sodu w tej formie. Ze względu na wysokie rozcieńczenie homeopatyczne, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wynikających z przedawkowania jest minimalne. Brak jest specyficznych dawek toksycznych oraz charakterystycznych objawów klinicznych dla tego preparatu, co uniemożliwia opracowanie szczegółowych wytycznych dotyczących postępowania w przypadku podejrzenia przedawkowania.
Calcarea carbonica, Calcarea iodata, Calcarea phosphorica, charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, działanie niepożądane, Ferrum phosphoricum, fosforan sodu, Juglans pulvis, leczenie objawowe, Magnesia phosphorica, monitorowanie funkcji życiowych, Natrium sulfuricum, nietolerancja laktozy, objawy przedawkowania, potencja D4, potencja homeopatyczna, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Rubia tinctoria, Silicea, stan kliniczny pacjenta, substancja aktywna, właściwości farmakologiczne, zaburzenie metabolizmu sacharozy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Traumon 100 mg/g

Analiza toksykologiczna etofenamatu stosowanego miejscowo wykazała wysoki margines bezpieczeństwa, z współczynnikiem bezpieczeństwa przekraczającym 100, co oznacza, że dawki kliniczne są znacznie niższe niż dawki toksyczne w badaniach na zwierzętach. W badaniach subchronicznych i przewlekłych, przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i naczelnych, odnotowano działania niepożądane takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, spadek masy ciała, zmniejszenie masy grasicy oraz obniżenie stężenia hemoglobiny. Testy mutagenności in vitro i in vivo były negatywne, a badania kariogenezy na szczurach i myszach (dawki do 140 mg/kg mc./dobę) nie wykazały potencjału rakotwórczego etofenamatu.
absorpcja przezskórna, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, dawka toksyczna, efekt toksyczny, etofenamat, guz nowotworowy, karmienie piersią, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas flufenamowy, margines bezpieczeństwa, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, owrzodzenie, postać farmaceutyczna, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność, spadek masy ciała, stężenie hemoglobiny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, współczynnik bezpieczeństwa, zapalenie otrzewnej
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ibenal 60 mg

Przedawkowanie ibuprofenu, zwłaszcza w formie czopków Ibenal zawierających 60 mg substancji czynnej, jest potencjalnie toksyczne powyżej dawki 200 mg/kg masy ciała. Objawy kliniczne obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), ale także zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, drgawki, śpiączka), układu krwiotwórczego (wydłużenie czasu protrombinowego/INR, krwawienia), metaboliczne (hiperkaliemia, kwasica metaboliczna), a także ostre uszkodzenie nerek, wątroby, niedociśnienie, depresję oddechową i sinicę. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z astmą oskrzelową, u których może dojść do zaostrzenia objawów choroby.
antidotum, astma oskrzelowa, centrum zatruć, ciężkie zatrucie, czas protrombinowy, czopek leczniczy, czynnik krzepnięcia, czynność serca, dawka toksyczna, depresja oddechowa, diazepam, dolegliwość przewodu pokarmowego, drgawki, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, leczenie wspomagające, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie, nudności i wymioty, objaw kliniczny, objaw żołądkowo-jelitowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parametr życiowy, przedawkowanie ibuprofenu, sinica, śpiączka, szum uszny, układ krwiotwórczy, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, zaburzenie metaboliczne
Leksykon substancji czynnych
Reina – Przedawkowanie

Reina, będąca hydroksyantracenową pochodną zawartą w korzeniu rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon), jest aktywnym składnikiem leku Radirex, gdzie jedna tabletka zawiera 513,5 mg korzenia rzewienia, co odpowiada 11,3-13,9 mg pochodnych hydroksyantracenowych przeliczonych na reinę. Przedawkowanie reiny manifestuje się przede wszystkim gwałtowną, wodnistą biegunką, będącą efektem drażniącego działania na śluzówkę jelita grubego, co prowadzi do istotnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. W konsekwencji mogą pojawić się poważne zaburzenia metaboliczne, w tym hipokaliemia, która jest przyczyną arytmii serca oraz osłabienia mięśniowego. Dodatkowo obserwuje się objawy odwodnienia i potencjalne zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, takie jak kwasica metaboliczna.
arytmia, biegunka, bilans płynów i elektrolitów, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie drażniące, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, kołatanie serca, korzeń rzewienia, kwasica metaboliczna, niedobór potasu, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, pochodne hydroksyantracenowe, reina, Rheum officinale, Rheum palmatum, skurcz mięśni, śluzówka jelita grubego, suchość błon śluzowych, suplementacja elektrolitów, tachykardia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zmniejszone wydalanie moczu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Infectoscab 5% krem 50 mg/g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa permetryny, substancji czynnej w Infectoscab 5% krem, wykazały korzystny profil toksykologiczny przy miejscowym stosowaniu. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły nowych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani nowotworowego. W badaniach reprodukcyjnych na myszach, szczurach i królikach nie zaobserwowano negatywnego wpływu przy dawkach odpowiadających ekspozycji miejscowej; działania niepożądane pojawiały się jedynie po wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie ekotoksykologiczne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie toksyczne, genotoksyczność, indukcja nowotworu, Infectoscab, permetryna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, stosowanie miejscowe, test mutagenności, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OxyContin 5 mg

Dane przedkliniczne dotyczące oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej leku OxyContin, wskazują na brak negatywnego wpływu na płodność oraz wczesny rozwój zarodkowy u gryzoni przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. Badania teratogenności na szczurach (do 8 mg/kg/dobę) i królikach (do 5 mg/kg/dobę) nie wykazały wad rozwojowych płodu. W badaniach in vitro zaobserwowano działanie klastogenne oksykodonu, jednak badania in vivo nie potwierdziły genotoksyczności nawet przy dawkach toksycznych, co sugeruje obecność mechanizmów ochronnych w organizmie. Brak jest natomiast danych dotyczących długoterminowych skutków poporodowych ekspozycji wewnątrzmacicznej oraz potencjału rakotwórczego substancji, co stanowi istotne ograniczenie oceny bezpieczeństwa stosowania leku.
Istotne ograniczenia danych przedklinicznych obejmują niewystarczającą liczbę badań nad toksycznym wpływem oksykodonu na reprodukcję oraz brak badań dotyczących skutków poporodowych po ekspozycji prenatalnej. Ponadto, brak jest długoterminowych badań oceniających potencjał karcinogenny oksykodonu. W związku z tym, pomimo braku wykazanych wad rozwojowych i genotoksyczności in vivo, konieczne jest zachowanie ostrożności przy stosowaniu OxyContin, zwłaszcza u kobiet w ciąży i innych wrażliwych grup pacjentów, ze względu na niepełną ocenę ryzyka wynikającego z ograniczonych danych przedklinicznych.
dawka toksyczna, działanie klastogenne, ekspozycja na substancję, ekspozycja wewnątrzmaciczna, genotoksyczność, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowy, skutki poporodowe, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprofen Catalent 400 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ibuprofenu wykazały jego toksyczne działanie na przewód pokarmowy u zwierząt doświadczalnych, objawiające się zmianami w błonie śluzowej oraz powstawaniem owrzodzeń, co koreluje z klinicznym profilem działań niepożądanych. Testy in vitro oraz długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego ibuprofenu, co stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa leku. W badaniach tych nie zaobserwowano również istotnych zagrożeń związanych z kancerogenezą przy stosowaniu terapeutycznych dawek ibuprofenu.
badanie eksperymentalne, bariera łożyskowa, błona śluzowa, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, mutagenność, owrzodzenie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, ryzyko terapeutyczne, teratogenność, test in vitro, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wada rozwojowa serca, zagnieżdżenie zarodka, zahamowanie owulacji
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nurofen dla dzieci forte truskawkowy 40 mg/ml

Przedkliniczne badania toksyczności ibuprofenu, substancji czynnej preparatu Nurofen dla dzieci Forte (40 mg/ml, zawiesina doustna), wykazały, że głównym objawem toksycznym po wielokrotnym podaniu są owrzodzenia i zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, co koreluje z klinicznym profilem działań niepożądanych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego potencjału ibuprofenu, a badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku pod względem ryzyka genetycznego i nowotworowego.
badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, dawka toksyczna, działanie niepożądane, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, karcynogenność, owrzodzenie, owulacja, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa ibuprofenu, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie przegrody międzykomorowej
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin MSN 5 mg

Analiza przedkliniczna bezpieczeństwa rozuwastatyny obejmowała standardowe badania farmakologiczne, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w warunkach klinicznych. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz w pęcherzyku żółciowym u psów, co sugeruje działanie farmakologiczne leku. Nie stwierdzono jednak takich zmian u małp, co wskazuje na różnice międzygatunkowe w podatności na hepatotoksyczność. Należy również podkreślić brak szczegółowych badań wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, istotny dla oceny ryzyka zaburzeń rytmu serca.
badanie farmakologiczne, dawka lecznicza, dawka toksyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie uszkadzające, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, jądro, kanał potasowy hERG, metabolizm, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, układ rozrodczy, wątroba, wpływ toksyczny, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna
Leksykon substancji czynnych
Ketotyfen – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ketotyfen, stosowany zarówno doustnie (tabletki, syrop), jak i miejscowo (krople do oczu), wykazuje różne profile bezpieczeństwa w kontekście ciąży i laktacji ze względu na różnice w ekspozycji ogólnoustrojowej. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu wodorofumaranu ketotyfenu na płodność u ludzi. Doustne preparaty ketotyfenu (np. Ketotifen HASCO, KETOTIFEN WZF) mogą być stosowane w ciąży jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, gdyż nie przeprowadzono odpowiednio kontrolowanych badań u kobiet ciężarnych. Badania na zwierzętach wykazały brak teratogenności przy dawkach tolerowanych przez matki, jednak toksyczne dawki doustne zwiększały śmiertelność okołoporodową. W przypadku kropli do oczu (Ketotifen Stulln, ZABAK) ekspozycja ogólnoustrojowa jest znacznie niższa, co zmniejsza potencjalne ryzyko dla płodu, jednak zalecenia różnią się: Ketotifen Stulln wymaga ostrożności, a ZABAK jest przeciwwskazany w ciąży.
badanie kliniczne, bilans korzyści i ryzyka, dawka toksyczna, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, karmienie piersią, ketotyfen, krople do oczu, mleko kobiece, płodność, podanie miejscowe, preparat doustny, świadoma zgoda, wiek rozrodczy, wodorofumaran ketotyfenu, zdolność reprodukcyjna
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dabigatran Eteksylan Stada 150 mg

Dabigatran Eteksylan Stada jest przeciwzakrzepowym lekiem, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Kobietom w wieku rozrodczym należy jednoznacznie zalecić unikanie ciąży podczas terapii oraz omówić metody antykoncepcji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania dabigatranu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozwojową przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż całkowity wpływ leku w osoczu u pacjentów, obejmującą zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost wad rozwojowych. W badaniach na zwierzętach dawka 70 mg/kg (5-krotnie wyższa niż u ludzi) powodowała zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększenie utraty zapłodnionego jaja, co wskazuje na potencjalny wpływ na płodność samic. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a pacjentka jest pod ścisłą kontrolą lekarską.
alternatywne opcje terapeutyczne, antykoncepcja, badania na modelach zwierzęcych, badania prenatalne i postnatalne, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, ekspozycja noworodka, lek przeciwzakrzepowy, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przenikanie leku do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność rozwojowa, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodu, wpływ dabigatranu na reprodukcję, zagnieżdżenie zarodka
Leksykon leków
Przedawkowanie – Babyfen 100 mg/5 ml

Przedawkowanie ibuprofenu w postaci zawiesiny doustnej Babyfen (20 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie przy dawkach przekraczających 400 mg/kg masy ciała u dzieci, gdzie obserwuje się objawy toksyczności. Dawki do 100 mg/kg zwykle nie wywołują symptomów, jednak indywidualne reakcje mogą wymagać wsparcia medycznego. Okres półtrwania leku w zatruciu wynosi 1,5-3 godziny, a objawy kliniczne pojawiają się zwykle w ciągu 4-6 godzin od spożycia. Typowe manifestacje obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, suchość w ustach), ośrodkowego układu nerwowego (szumy uszne, ból głowy, zawroty głowy, dezorientacja, senność, drgawki, utrata przytomności) oraz rzadziej układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i moczowego, w tym ciężkie powikłania jak niewydolność nerek, kwasica metaboliczna i uszkodzenie wątroby.
antidotum, bezdech, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, centrum toksykologiczne, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, diureza, drgawki, funkcja nerek, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, hipotermia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, leki rozszerzające oskrzela, nefrotoksyczność, niedociśnienie, niewydolność nerek, nudności, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie ibuprofenu, senność, śpiączka, suchość w ustach, szumy uszne, tachykardia, toksyczność ibuprofenu, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ oddechowy, uszkodzenie wątroby, utrata przytomności, węgiel aktywny, zawiesina doustna ibuprofenu, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 2,5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotny potencjał teratogenny leku, szczególnie w badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u małp i królików. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg mc./dobę, co skutkowało licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany narządów wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc (przy 10 i 20 mg/kg) oraz przemieszczenie nerek (20 mg/kg), a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła dawki letalne powyżej 2000 mg/kg mc./dobę, natomiast przewlekłe podawanie lenalidomidu szczurów w dawkach 75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni powodowało odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC).
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, dawka toksyczna, komórka chłoniaka myszy, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakterii, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wartość AUC, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Alchinal (0,248 g + 0,056 g)/10 ml

Produkt leczniczy Alchinal zawiera w 10 ml zawiesiny 0,248 g suchego wyciągu z czosnku (Allii sativi bulbi extractum siccum) oraz 0,056 g suchego wyciągu z jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum). Według dostępnych danych klinicznych, nie zidentyfikowano specyficznych objawów przedawkowania tego preparatu, co wskazuje na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa. W dokumentacji medycznej nie określono dawki potencjalnie toksycznej ani udokumentowanych przypadków niepożądanych skutków związanych z nadmiernym spożyciem Alchinalu.
Allii sativi bulbi extractum siccum, dawka toksyczna, dokumentacja medyczna, Echinaceae purpureae herbae extractum siccum, leczenie objawowe, objawy niepożądane, parametry życiowe pacjenta, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, przedawkowanie leku, ulotka informacyjna, węgiel aktywowany, zawiesina doustna