betametazonu dipropionian
Betametazonu dipropionian to syntetyczny kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym. Należy do grupy glikokortykosteroidów i jest stosowany zarówno w postaci preparatów dermatologicznych (maści, kremy, płyny), jak i w formie iniekcji do podawania dostawowego, okołostawowego, domięśniowego czy śródskórnego.
Mechanizm działania betametazonu dipropionianu polega na hamowaniu fosfolipazy A2, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn i leukotrienów – kluczowych mediatorów stanu zapalnego. Lek zmniejsza także przepuszczalność naczyń włosowatych, hamuje migrację leukocytów do obszaru objętego stanem zapalnym i stabilizuje błony lizosomalne.
W dermatologii betametazonu dipropionian stosuje się w leczeniu różnych chorób skóry, takich jak łuszczyca, egzema, atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry czy liszaj płaski. W reumatologii i ortopedii podaje się go dostawowo w celu zmniejszenia stanu zapalnego i bólu w stawach. Ze względu na silne działanie, należy do kortykosteroidów grupy III według klasyfikacji europejskiej (silne) lub IV-V wg klasyfikacji amerykańskiej.
Jak wszystkie glikokortykosteroidy, betametazonu dipropionian może powodować działania niepożądane, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Obejmują one m.in. ścieńczenie skóry, teleangiektazje, rozstępy, trądzik steroidowy, zaburzenia pigmentacji, a przy stosowaniu ogólnoustrojowym – supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporozę, zaburzenia metaboliczne czy immunosupresję.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gebetil (0,64 mg + 1 mg)/g
Preparat Gebetil to miejscowy lek z grupy silnych kortykosteroidów (betametazonu dipropionian 0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) w połączeniu z antybiotykiem aminoglikozydowym – gentamycyną (1 mg/g, w postaci 1,67 mg gentamycyny siarczanu). Betametazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe i zwężające naczynia, przewyższając skutecznością inne fluorowane glikokortykosteroidy. Mechanizm działania obejmuje indukcję lipokortyny hamującej fosfolipazę A2 oraz aktywację genów przeciwzapalnych poprzez wiązanie receptorów glikokortykosteroidowych. Gentamycyna działa bakteriobójczo przez zakłócenie biosyntezy białek bakteryjnych, a jej skuteczność zależy od stosunku Cmax do MIC patogenu. Oporność na gentamycynę może wynikać z enzymatycznej inaktywacji, zmniejszonej penetracji lub modyfikacji rybosomalnego RNA, a także wykazuje zjawisko oporności krzyżowej z innymi aminoglikozydami.
acetylotransferaza, aktywność glikokortykoidowa, aktywność mineralokortykoidowa, aminoglikozyd, betametazonu dipropionian, biosynteza białek bakteryjnych, diagnostyka mikrobiologiczna, drobnoustroje Gram-dodatnie, drobnoustroje gram-ujemne, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwzapalne, fosfolipaza A2, fosfotransferaza, glikokortykosteroid, inaktywacja enzymatyczna, lipokortyna, metoda McKenziego, minimalne stężenie hamujące, nabyta oporność, nukleotydylotransferaza, oporność krzyżowa, Pseudomonas aeruginosa, receptor glikokortykosteroidowy, rybosomalne RNA, Staphylococcus aureus, synteza prostaglandyn, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Psotriol (50 mcg + 0,5 mg)/g
Psotriol to maść zawierająca kalcypotriol (50 µg/g) oraz betametazon dipropionian (0,5 mg/g), stosowana miejscowo w leczeniu łuszczycy. Farmakokinetyka obu składników wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe (<1% dawki 2,5 g na 625 cm² zdrowej skóry przez 12 h), które może wzrosnąć do około 24% przy aplikacji na skórę uszkodzoną lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Obie substancje wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (~64%) oraz szybki metabolizm – betametazon głównie w wątrobie i nerkach do glukuronidów i estrów siarczanowych. W badaniach klinicznych stężenia kalcypotriolu i betametazonu w osoczu były poniżej granicy oznaczalności, choć wykryto metabolity u niektórych pacjentów. Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi 5-6 godzin, jednak po aplikacji miejscowej eliminacja jest wydłużona do kilku dni z powodu odkładania się substancji w skórze.
aplikacja miejscowa, betametazon, betametazonu dipropionian, charakterystyka farmakokinetyczna, dystrybucja tkankowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, faza eliminacji, granica oznaczalności, kalcypotriol, łuski łuszczycowe, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, owłosiona skóra głowy, wchłanianie kortykosteroidów, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, znakowanie radioizotopowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g
Produkt leczniczy Triderm w postaci kremu zawiera betametazon dipropionian (0,64 mg/g), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g), co determinuje jego złożony profil działań niepożądanych. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują zarówno miejscowe reakcje skórne, jak i potencjalne ogólnoustrojowe efekty kortykosteroidów przy systemowym wchłanianiu betametazonu. Miejscowe objawy związane z betametazonem to m.in. uczucie pieczenia, świąd, suchość skóry, zanik skóry, rozstępy, potówki, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, trądzik posteroidowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry oraz wtórne zakażenia. Klotrymazol może wywoływać rumień, pieczenie, pęcherzyki, złuszczanie naskórka, obrzęk, pokrzywkę i ogólne podrażnienie skóry, natomiast gentamycyna może powodować rumień i świąd, które zwykle nie wymagają przerwania terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, betametazonu dipropionian, gentamycyna, klotrymazol, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, maceracja skóry, nadmierne owłosienie, niedokrwistość niedobarwliwa, nieostre widzenie, obrzęk, odbarwienie skóry, pokrzywka, potówki, reakcja nadwrażliwości, rozstępy, rumień, suchość skóry, świąd, trądzik posteroidowy, wtórne zakażenie, zaburzenia krwi, zaburzenia skóry, zanik skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry wokół ust, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bedicort G (0,5 mg + 1 mg)/g
Bedicort G to miejscowy preparat kortykosteroidowy o silnym działaniu, zawierający 0,5 mg betametazonu dipropionianu oraz 1 mg gentamycyny siarczanu w 1 g maści. Betametazon, fluorowany kortykosteroid, wykazuje silne właściwości przeciwzapalne, przeciwświądowe i naczyniozwężające, co skutkuje redukcją obrzęku i wysięku w stanach zapalnych skóry. Gentamycyna, aminoglikozyd o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, jest skuteczna wobec licznych patogenów Gram-dodatnich (m.in. paciorkowce grupy A, gronkowce, w tym szczepy penicylinazododatnie) oraz Gram-ujemnych (m.in. Escherichia coli, Proteus spp., Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Serratia spp., Citrobacter spp., Salmonella spp., Shigella spp.).
aminoglikozydy, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, betametazonu dipropionian, dermatoza zapalna, działanie naczyniozwężające, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, gentamycyny siarczan, gronkowiec, infekcja skórna, kortykosteroidy miejscowe, obkurczanie naczyń krwionośnych, paciorkowce alfa-hemolizujące, paciorkowce grupy A, penicylinaza, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, wtórne zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lotriderm (0,64 mg + 10 mg)/g
Lotriderm to krem zawierający betametazonu dipropionian (0,64 mg/g) oraz klotrymazol (10 mg/g), łączący działanie kortykosteroidu i leku przeciwgrzybiczego. Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które obejmują zarówno objawy typowe dla kortykosteroidów, jak i dla klotrymazolu. Do działań niepożądanych o częstości rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1000) należą zaburzenia czucia, pieczenie, wysypka grudkowo-plamkowa, obrzęk, pokrzywka oraz wtórne zakażenia. Działania niepożądane związane z klotrymazolem obejmują rumień, uczucie pieczenia, pęcherze, obrzęk, świąd, pokrzywkę oraz ogólne podrażnienie skóry. Betametazon może powodować szereg reakcji miejscowych, takich jak świąd, podrażnienie, suchość skóry, zapalenie mieszków włosowych, hirsutyzm, trądzik posteroidowy, odbarwienia skóry, perioral dermatitis, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, macerację, wtórne zakażenia, zanik skóry, rozstępy, potówki, kruchość naczyń oraz uczulenie. Częstość występowania większości z tych działań jest nieznana.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atrofia skóry, betametazonu dipropionian, hirsutyzm, klotrymazol, kortykosteroid, kruchość naczyń, lek przeciwgrzybiczy, maceracja skóry, nieostre widzenie, obrzęk, odbarwienie skóry, pęcherz skórny, perioral dermatitis, podrażnienie skóry, pokrzywka, potówki, rozstępy, rumień, suchość skóry, świąd, trądzik posteroidowy, wtórne zakażenie, wybroczyna, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenie czucia, zanik skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diprolene 0,64 mg/g
Diprolene w postaci maści o stężeniu 0,64 mg/g zawiera betametazon dipropionian, co odpowiada 0,5 mg aktywnego betametazonu na gram preparatu. Maść jest półstałą, okluzyjną formą dermatologiczną, która dzięki zawartości wazeliny białej i wosku białego zwiększa penetrację substancji czynnej przez warstwę rogową naskórka, poprawiając jej biodostępność. Substancje pomocnicze obejmują glikol propylenowy (E1520) w ilości 100 mg/g oraz glikol propylenowy monostearynian (E477) 20 mg/g, które pełnią funkcje nawilżające, rozpuszczalnika i emulgatora. W opakowaniu 15 g znajduje się 1566 mg glikolu propylenowego, a w opakowaniu 30 g – 3132 mg.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Diprogenta (0,64 mg + 1 mg)/g
Diprogenta to preparat zawierający betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz gentamycynę (1 mg/g siarczanu), łączący działanie kortykosteroidu i antybiotyku aminoglikozydowego. Formalne badania interakcji dla tego preparatu nie zostały przeprowadzone, jednak na podstawie farmakologii składników można przewidywać potencjalne interakcje. Betametazon może wykazywać addytywne działanie z innymi miejscowymi kortykosteroidami oraz zwiększone wchłanianie przy stosowaniu z preparatami złuszczającymi (AHA, BHA) i retinoidami, co może nasilać ryzyko działań niepożądanych. Gentamycyna natomiast może wchodzić w interakcje z innymi aminoglikozydami, lekami nefrotoksycznymi i ototoksycznymi, zwłaszcza przy znacznym wchłanianiu systemowym, co zwiększa ryzyko nefro- i ototoksyczności.
antybiotyk aminoglikozydowy, bariera skórna, betametazonu dipropionian, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, gentamycyna, interakcja farmakodynamiczna, kortykosteroid, kwasy owocowe, lek nefrotoksyczny, nefrotoksyczność, opatrunek okluzyjny, ototoksyczność, produkt złuszczający, retinoid miejscowy, retinoidy, siarczan, substancja nefrotoksyczna, toksyczność addytywna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diprolene 0,64 mg/g
Betametazonu dipropionian, substancja czynna Diprolene w stężeniu 0,64 mg/g (odpowiadająca 0,5 mg betametazonu), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu miejscowym na skórę. Wchłanianie przez nieuszkodzoną skórę jest możliwe i zależy od wielu czynników, takich jak podłoże maściowe, powierzchnia aplikacji, stan skóry oraz stosowanie opatrunków okluzyjnych, które znacząco zwiększają przenikanie substancji czynnej. Stany zapalne i uszkodzenia bariery naskórkowej dodatkowo nasilają wchłanianie. Po absorpcji betametazon wiąże się głównie z albuminami osocza, jest metabolizowany w wątrobie i wydalany zarówno z żółcią, jak i moczem. Produkt zawiera także glikol propylenowy (100 mg/g) i glikol propylenowy monostearynian (20 mg/g), które mogą modyfikować przenikanie leku przez skórę.
albuminy osocza, bariera naskórkowa, betametazonu dipropionian, biodostępność ogólnoustrojowa, biotransformacja, Diprolene, efekt ogólnoustrojowy, funkcja nerek, funkcja wątroby, interakcja lekowa, kortykosteroid, metabolizm wątrobowy, opatrunek okluzyjny, podłoże maściowe, przenikanie substancji czynnej, stan zapalny, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami - Leksykon leków
Skład i postać leku – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g
Triderm to maść zawierająca trzy substancje czynne: betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w formie siarczanu gentamycyny). Kombinacja ta zapewnia jednoczesne działanie przeciwzapalne, przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne, co czyni preparat skutecznym w leczeniu stanów zapalnych skóry z towarzyszącą infekcją grzybiczą i bakteryjną. Maść jako postać farmaceutyczna umożliwia efektywne uwalnianie i penetrację substancji czynnych przez powłoki skórne, a zastosowanie minimalnej liczby substancji pomocniczych (parafina ciekła i wazelina biała) zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych na podłoże.
baza maściowa, betametazon, betametazonu dipropionian, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, gentamycyna, klotrymazol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, parafina ciekła, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza, wazelina biała - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Edelan 1 mg/g
Mometazonu furoinian, zawarty w maści Edelan w stężeniu 1 mg/g, jest silnym kortykosteroidem do stosowania miejscowego (kod ATC: D07AC13) o potwierdzonej wysokiej skuteczności przeciwzapalnej, przeciwświądowej oraz wazokonstrykcyjnej. Badania porównawcze wykazały, że jego działanie obkurczające naczynia krwionośne jest porównywalne lub silniejsze niż w przypadku innych popularnych kortykosteroidów, takich jak betametazonu walerianian, betametazonu dipropionian, triamcynolon acetonid czy fluocinolon acetonid. Szczególnie istotne jest, że efekt wazokonstrykcyjny mometazonu furoinianu utrzymuje się do 24 godzin po aplikacji, co potwierdzono w badaniach z użyciem spektroskopii odbiciowej na modelu zapalenia indukowanego promieniowaniem UV, przy stężeniu 0,1% w kremie.
betametazonu dipropionian, betametazonu walerianian, butylohydroksytoluen, compliance, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, działanie wazokonstrykcyjne, fluocinolonu acetonid, glikolu propylenowego monopalmitynostearynian, kortykosteroid do stosowania miejscowego, leczenie miejscowe dermatoz, mometazonu furoinian, obkurczanie naczyń krwionośnych, podłoże maściowe, profil farmakodynamiczny, spektroskopia odbiciowa, triamcynolonu acetonid - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bedicort salic (0,5 mg + 20 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Bedicort salic, zawierającego betametazon dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (20 mg/g), wykazały dobrą tolerancję miejscową po aplikacji na nieuszkodzoną skórę oraz na obszary z otarciami naskórka u szczurów i królików. W badaniach długoterminowych, trwających odpowiednio 15 dni u szczurów i 63 dni u królików, nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych ani toksyczności swoistej dla połączenia tych substancji. Wyniki te potwierdzają brak nieprzewidzianych reakcji miejscowych i systemowych, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa przed wprowadzeniem produktu do badań klinicznych.
absorpcja ogólnoustrojowa, badanie przedkliniczne, Bedicort salic, betametazonu dipropionian, długotrwała ekspozycja, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne, kortykosteroid, kwas salicylowy, nieuszkodzona skóra, objaw ogólnoustrojowy, otarcie naskórka, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, roztwór na skórę, tolerancja długoterminowa, tolerancja miejscowa, wielokrotna aplikacja - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Beloderm 0,5 mg/g
Lek Beloderm w postaci maści zawiera 0,5 mg betametazonu (w formie betametazonu dipropionianu) na 1 g produktu i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Zaleca się aplikację cienkiej warstwy maści bezpośrednio na zmienione chorobowo obszary skóry, 1-2 razy na dobę, w zależności od nasilenia objawów i wskazań klinicznych. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 14 dni, a tygodniowe zużycie produktu nie powinno przekraczać 50 g. Nie należy stosować opatrunków okluzyjnych, które mogą zwiększać wchłanianie betametazonu i ryzyko działań niepożądanych. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z wchłanianiem przez cienką skórę dzieci.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Belosalic (0,5 mg + 30 mg)/g
Produkt leczniczy BELOSALIC to maść dermatologiczna o stężeniu 0,5 mg betametazonu dipropionianu oraz 30 mg kwasu salicylowego na gram preparatu. Betametazon pełni funkcję silnego glikokortykosteroidu o działaniu przeciwzapalnym, natomiast kwas salicylowy wykazuje właściwości keratolityczne, co umożliwia skuteczne leczenie stanów zapalnych skóry z towarzyszącym nadmiernym rogowaceniem. Maść zawiera również parafinę ciekłą i wazelinę białą jako substancje pomocnicze, które poprawiają właściwości emoliencyjne i fizykochemiczne preparatu, zapewniając odpowiednią konsystencję i trwałość. Postać półstała maści umożliwia przedłużony kontakt substancji czynnych ze skórą, co zwiększa ich biodostępność miejscową.
betametazon, betametazonu dipropionian, biodostępność, działanie keratolityczne, działanie przeciwzapalne, emolient, kwas salicylowy, maść, maść dermatologiczna, niezgodność farmaceutyczna, parafina ciekła, podłoże maściowe, stabilność preparatu, substancja czynna, terapia dermatologiczna, wazelina biała - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salbetan (0,64 mg + 20 mg)/g
Salbetan to roztwór na skórę zawierający betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz kwas salicylowy (20 mg/g), klasyfikowany jako kortykosteroid w połączeniu z innymi substancjami (kod ATC: D07XC01). Betametazon, będący bardzo silnym kortykosteroidem, wykazuje szybkie i długotrwałe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, hamując proliferację komórek zapalnych, naskórka i adipocytów, co normalizuje rogowacenie i poprawia strukturę skóry. Kwas salicylowy działa keratolitycznie poprzez osłabianie połączeń międzykomórkowych w warstwie rogowej naskórka, co przyspiesza złuszczanie i ułatwia penetrację betametazonu, a także wykazuje niezależne działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe o szerokim spektrum.
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, betametazonu dipropionian, biodostępność, dermatofit, dermatoza, działanie keratolityczne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwświądowe, glikokortykosteroid, hamowanie proliferacji, hiperkeratoza, komórka zapalna, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadmierne rogowacenie, obkurczenie naczyń krwionośnych, patogenny drożdżak, patologia skóry, proces rogowacenia, silny kortykosteroid, środek przeciwzapalny, warstwa rogowa naskórka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bedicort salic (0,5 mg + 30 mg)/g
Produkt leczniczy Bedicort salic w postaci maści zawiera 0,5 mg/g betametazonu (w formie betametazonu dipropionianu) oraz 30 mg/g kwasu salicylowego i nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Zgodnie z charakterystyką produktu, preparat ten nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualne reakcje pacjenta, lokalizację i rozległość zmian skórnych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo, np. poprzez śliską powierzchnię rąk po aplikacji maści, oraz potencjalne zwiększone wchłanianie substancji czynnych przy leczeniu dużych powierzchni skóry.
aplikacja miejscowa, betametazonu dipropionian, charakterystyka produktu leczniczego, kortykosteroid, kwas salicylowy, lek dermatologiczny, maść, metabolizm leku, rozległe zmiany skórne, substancja czynna, wchłanianie substancji czynnej, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zdolność psychomotoryczna, zmiana skórna - Leksykon leków
Interakcje leku – Diprolene 0,64 mg/g
Diprolene w postaci maści zawiera 0,64 mg/g betametazonu dipropionianu i nie posiada formalnych badań dotyczących interakcji lekowych. Miejscowe kortykosteroidy, takie jak betametazon, mogą jednak wchodzić w interakcje z innymi lekami przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry lub pod opatrunkami okluzyjnymi, co zwiększa ich wchłanianie ogólnoustrojowe. Potencjalne interakcje obejmują leki indukujące enzymy wątrobowe (np. barbiturany, fenytoina), NLPZ (zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień), leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), przeciwcukrzycowe, hipotensyjne, azolowe leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol), a także preparaty miejscowe z kwasem salicylowym i substancje zwiększające przepuszczalność skóry (np. mocznik). Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje mogą mieć zmniejszoną skuteczność immunologiczną przy znaczącym wchłanianiu kortykosteroidów. Alkohol nie wykazuje bezpośredniej interakcji miejscowej, ale przy ogólnoustrojowym wchłanianiu może nasilać działania niepożądane, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, barbiturany, betametazonu dipropionian, fenytoina, glikol propylenowy, induktor enzymów wątrobowych, karbamazepina, ketokonazol, kortykosteroid miejscowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas mlekowy, kwas salicylowy, lek hipotensyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, mocznik, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek okluzyjny, ryfampicyna, szczepionka żywa, warfaryna, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betacal (50 mcg+ 0,5 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Betacal, zawierającego kalcypotriol jednowodny (50 µg/g) oraz betametazon dipropionian (0,5 mg/g) w formie żelu, wykazały potencjalne ryzyko teratogenne związane z kortykosteroidami, w tym wady rozwojowe płodu takie jak rozszczep podniebienia i anomalie szkieletowe. Długotrwałe doustne podawanie kortykosteroidów u szczurów skutkowało przedłużeniem ciąży, trudnościami porodowymi, obniżoną przeżywalnością i masą ciała potomstwa, przy braku wpływu na płodność. Badania kancerogenności kalcypotriolu i betametazonu dipropionianu nie wykazały istotnego ryzyka onkogennego po miejscowym i doustnym podaniu u myszy i szczurów. Jednak kalcypotriol może nasilać działanie fotorakotwórcze promieniowania UV, co wskazuje na konieczność unikania ekspozycji na światło słoneczne podczas terapii.
betametazonu dipropionian, działanie fotorakotwórcze, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na promieniowanie UV, kalcypotriol jednowodny, kortykosteroid, nowotwór skóry, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, promieniowanie ultrafioletowe, rozszczep podniebienia, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa szkieletu, zagrożenie dla środowiska wodnego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Belogent (0,5 mg + 1 mg)/g
Belogent to maść dermatologiczna zawierająca betametazonu dipropionian (0,5 mg/g) – fluorowany kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne, oraz gentamycynę siarczan (1 mg/g) – antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Betametazon redukuje miejscowe reakcje zapalne i świąd, jednocześnie ograniczając przenikanie do krążenia ogólnego dzięki efektowi wazokonstrykcyjnemu. Gentamycyna wykazuje aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich (m.in. paciorkowce grupy A, Staphylococcus aureus, w tym szczepy penicylinazododatnie) oraz Gram-ujemnych (Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, Proteus vulgaris, Klebsiella pneumoniae), co czyni preparat skutecznym w leczeniu zakażeń skórnych i ran.
Aerobacter aerogenes, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, betametazonu dipropionian, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, gentamycyny siarczan, gronkowiec złocisty, infekcja skórna, Klebsiella pneumoniae, kortykosteroid, liszajec, obkurczenie naczyń krwionośnych, pałeczka ropy błękitnej, patogen oportunistyczny, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, różyca, stan zapalny skóry, Staphylococcus aureus, zakażenie skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g
Triderm to krem zawierający trzy substancje czynne: betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę w postaci siarczanu (1 mg/g). Charakterystyka produktu leczniczego nie udostępnia szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co wymaga opierania się na znanych właściwościach farmakologicznych poszczególnych składników oraz doświadczeniu klinicznym. Preparat łączy działanie kortykosteroidu, leku przeciwgrzybiczego oraz antybiotyku aminoglikozydowego, co ma istotne znaczenie przy ocenie potencjalnych efektów terapeutycznych i ryzyka działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Betacal (50 mcg+ 0,5 mg)/g
Betacal to preparat przeciwłuszczycowy zawierający kalcypotriol (50 µg/g) oraz betametazon dipropionian (0,5 mg/g), łączący działanie indukujące różnicowanie keratynocytów i hamujące ich proliferację (kalcypotriol) z wielokierunkowym efektem przeciwzapalnym, przeciwświądowym, naczynioskurczowym i immunosupresyjnym kortykosteroidu (betametazon). Kalcypotriol, jako syntetyczny analog witaminy D, adresuje patofizjologię łuszczycy na poziomie keratynizacji, natomiast betametazon łagodzi objawy zapalne i immunologiczne, choć nie leczy choroby podstawowej. Preparat występuje w formie żelu, co umożliwia miejscowe stosowanie w terapii łuszczycy owłosionej skóry głowy i tułowia.
betametazon, betametazonu dipropionian, działanie immunosupresyjne, działanie naczynioskurczowe, działanie przeciwłuszczycowe, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, hormon adrenokortykotropowy, kalcypotriol, kortykosteroid, lek przeciwłuszczycowy, metabolizm wapnia, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, poziom kortyzolu, różnicowanie keratynocytów, stymulacja ACTH, syntetyczny analog witaminy D, zaburzenie keratynizacji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diprosalic
Diprosalic, zawierający betametazonu dipropionian (0,64 mg/g) oraz kwas salicylowy (30 mg/g), wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Należy natychmiast przerwać terapię w przypadku podrażnienia skóry, reakcji uczuleniowych lub nadmiernego wysuszenia. Preparat nie wykazuje działania przeciwbakteryjnego, dlatego w przypadku zakażeń bakteryjnych skóry konieczne jest wdrożenie odpowiedniego leczenia. Ze względu na przezskórną absorpcję betametazonu i kwasu salicylowego, istnieje ryzyko supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz innych działań ogólnoustrojowych, zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, uszkodzoną skórę, stosowaniu dużych dawek lub długotrwałej terapii. Nie zaleca się stosowania pod opatrunkami okluzyjnymi, które zwiększają wchłanianie substancji czynnych.
betametazonu dipropionian, centralna chorioretinopatia surowicza, hormon adrenokortykotropowy, jaskra, kortykosteroid, kortyzol w osoczu, kwas salicylowy, leczenie przeciwbakteryjne, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nieostre widzenie, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, podrażnienie skóry, reakcja uczuleniowa, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zahamowanie wzrostu, zakażenie bakteryjne skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diprosalic (0,64 mg + 30 mg)/g
Diprosalic to maść dermatologiczna zawierająca betametazonu dipropionian w stężeniu 0,64 mg/g (odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz kwas salicylowy w stężeniu 30 mg/g. Preparat łączy działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne kortykosteroidu z keratolitycznym efektem kwasu salicylowego, co czyni go szczególnie skutecznym w leczeniu przewlekłych zmian skórnych z nadmiernym rogowaceniem i złuszczaniem naskórka. Maść oparta jest na podłożu wazeliny białej i parafiny ciekłej, które zapewniają okluzyjne właściwości, zwiększając penetrację substancji czynnych i wzmacniając efekt terapeutyczny.
betametazonu dipropionian, działanie immunosupresyjne, działanie keratolityczne, działanie okluzyjne, działanie przeciwzapalne, działanie zmiękczające, kwas salicylowy, niezgodność farmaceutyczna, odpady farmaceutyczne, parafina ciekła, penetracja substancji czynnych, podłoże maściowe, postać farmaceutyczna maści, rogowacenie naskórka, terapia dermatologiczna, warstwa rogowa naskórka, wazelina biała, zmiana skórna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g
Maść Triderm zawiera betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w postaci siarczanu), co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ze względu na potencjalne wchłanianie kortykosteroidu i antybiotyku przez skórę oraz możliwe działanie teratogenne kortykosteroidów, terapia powinna być krótkotrwała, obejmować ograniczoną powierzchnię skóry i być stosowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko dla matki i płodu. Monitorowanie stanu pacjentki oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia jest niezbędne.
antybiotyk aminoglikozydowy, bariera skórna, betametazon, betametazonu dipropionian, działanie teratogenne, gentamycyna, klotrymazol, kortykosteroid, kortykosteroidy, krążenie ogólnoustrojowe, maść kortykosteroidowa, mleko kobiece, produkt leczniczy złożony, siarczan, silnie działający kortykosteroid, terapia miejscowa, wchłanianie systemowe, zmiany chorobowe skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g
Diprogenta to maść o stężeniu 0,64 mg betametazonu dipropionianu (odpowiadającego 0,5 mg betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny siarczanu na gram preparatu. Substancje pomocnicze to parafina ciekła i wazelina biała, które nadają maści odpowiednią konsystencję i właściwości aplikacyjne. Maść charakteryzuje się tłustą konsystencją, co umożliwia dłuższe utrzymywanie się substancji aktywnych na skórze i ich stopniowe uwalnianie. Produkt dostępny jest w tubach aluminiowych o pojemności 15 g i 30 g, pakowanych w tekturowe pudełka.
betametazon, betametazonu dipropionian, Diprogenta, gentamycyna, interakcja lekowa, maść do stosowania zewnętrznego, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, parafina ciekła, postać farmaceutyczna, siarczan gentamycyny, substancja czynna, substancja pomocnicza, uwalnianie substancji czynnej, wazelina biała - Leksykon leków
Przedawkowanie – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g
Przedawkowanie preparatu Triderm, zawierającego betametazon dipropionian (0,64 mg/g), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g), wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań wynikających z działania poszczególnych składników. Nadmierne lub długotrwałe stosowanie betametazonu może prowadzić do hamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, wtórnej niedoczynności nadnerczy oraz zespołu Cushinga, objawiającego się m.in. hiperglikemią, hipokaliemią i nadciśnieniem tętniczym. Klotrymazol wykazuje minimalną absorpcję systemową, nawet przy stosowaniu pod opatrunkiem okluzyjnym, co czyni przedawkowanie mało prawdopodobnym. Gentamycyna natomiast niesie ryzyko ototoksyczności i nefrotoksyczności oraz rozwoju opornych szczepów bakterii, szczególnie przy długotrwałej ekspozycji i stosowaniu na dużych powierzchniach skóry.
absorpcja systemowa, antybiogram, antybiotyki aminoglikozydowe, bariera skórna, betametazonu dipropionian, drobnoustroje, gentamycyna, hiperglikemia, hipokaliemia, klotrymazol, kortykosteroidy, leczenie objawowe, leczenie przeciwbakteryjne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność nadnerczy, nefrotoksyczność, niedoczynność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ototoksyczność, zaburzenia elektrolitowe, zespół Cushinga - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bedicort G (0,5 mg + 1 mg)/g
Produkt leczniczy Bedicort G w postaci maści zawiera betametazonu dipropionian (0,5 mg/g) oraz gentamycyny siarczan (1 mg/g). Betametazon charakteryzuje się dobrą penetracją przez warstwę rogową naskórka, nie ulega metabolizmowi w skórze i przenika do krwiobiegu w postaci niezmienionej. Wchłanianie betametazonu zwiększa się przy aplikacji na skórę w okolicy fałdów, uszkodzoną, objętą procesem zapalnym, przy częstym stosowaniu oraz na dużą powierzchnię skóry. U dzieci wchłanianie betametazonu jest istotnie większe ze względu na cieńszą warstwę rogową, większą hydratację skóry oraz korzystniejszy stosunek powierzchni ciała do masy ciała. Gentamycyna natomiast wykazuje minimalne wchłanianie przez nieuszkodzoną skórę z powodu swojego hydrofilnego charakteru i wielkości cząsteczki, natomiast wchłania się znacząco przez skórę uszkodzoną, gdzie jest eliminowana z organizmu w postaci niezmienionej głównie przez nerki z moczem.
betametazonu dipropionian, działanie powierzchniowe, fałdy skórne, gentamycyny siarczan, hydratacja skóry, krwiobieg, kumulacja substancji czynnej, metabolizm w skórze, penetracja przez naskórek, przepuszczalność naczyń, stan zapalny skóry, stosunek powierzchni ciała do masy, uszkodzony naskórek, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie betametazonu, właściwości lipofilne, wydalanie w postaci niezmienionej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diprogenta
Diprogenta to maść zawierająca betametazonu dipropionian (0,64 mg/g) oraz gentamycynę siarczan (1 mg/g), której stosowanie wymaga ostrożności ze względu na ryzyko miejscowych i ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy natychmiast przerwać terapię w przypadku podrażnienia skóry, reakcji alergicznych lub wtórnych zakażeń. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do selekcji opornych szczepów drobnoustrojów, co ogranicza przyszłe możliwości terapeutyczne. U pacjentów z alergią na antybiotyki aminoglikozydowe istnieje ryzyko reakcji krzyżowej. Produkt nie powinien być stosowany w okolicy oczu ani na błony śluzowe ze względu na ryzyko jaskry, zaćmy i wzrostu ciśnienia śródgałkowego. Opatrunki okluzyjne zwiększają wchłanianie substancji czynnych i powinny być unikane, zwłaszcza przy dużych powierzchniach skóry lub długotrwałym leczeniu.
alergia krzyżowa, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, betametazonu dipropionian, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie śródgałkowe, działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne, gentamycyna, hormon adrenokortykotropowy, jaskra, kora nadnerczy, kortykosteroid, niedoczynność nadnerczy, nieostre widzenie, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, opatrunek okluzyjny, oporność bakteryjna, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, otyłość typu centralnego, rozstępy skórne, siarczan gentamycyny, stymulacja ACTH, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diprolene 0,64 mg/g
Stosowanie betametazonu dipropionianu (0,64 mg/g) w preparacie Diprolene u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo miejscowego stosowania kortykosteroidów w tym okresie, dlatego decyzja o terapii powinna być podejmowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia dla matki i płodu. Zaleca się unikanie dużych dawek, długotrwałego stosowania oraz ograniczenie powierzchni skóry poddawanej leczeniu do minimum. Konieczne jest monitorowanie stanu zdrowia matki i płodu podczas terapii, a także unikanie aplikacji na uszkodzoną skórę i stosowania opatrunków okluzyjnych, które mogą zwiększać wchłanianie systemowe leku.
betametazonu dipropionian, Diprolene, ekspozycja na kortykosteroidy, glikol propylenowy, glikol propylenowy monostearynian, karmienie piersią, kortykosteroid, leczenie dermatologiczne, miejscowe stosowanie kortykosteroidów, opatrunek okluzyjny, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe, zagrożenie dla płodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g
Triderm to preparat miejscowy o złożonym składzie, zawierający betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g, w postaci siarczanu). Betametazon, jako silny kortykosteroid, wykazuje szybkie i długotrwałe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, co skutecznie redukuje objawy zapalenia skóry. Gentamycyna, aminoglikozyd o szerokim spektrum działania, zwalcza bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, natomiast klotrymazol, pochodna imidazolu, działa przeciwgrzybiczo poprzez zaburzenie struktury ściany komórkowej grzybów, z niskim ryzykiem rozwoju oporności, co potwierdzają badania na szczepach Candida albicans i Trichophyton mentagrophytes.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, betametazonu dipropionian, Candida albicans, Candida guilliermondi, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, infekcja grzybicza, kortykosteroid miejscowy, obkurczenie naczyń krwionośnych, oporność na klotrymazol, patogen grzybiczny, ściana komórkowa grzyba, szczep grzybiczny, Trichophyton mentagrophytes, zakażenie bakteryjne, zakażenie skóry, zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bedicort salic (0,5 mg + 20 mg)/g
Bedicort salic to preparat dermatologiczny w postaci roztworu na skórę, zawierający betametazonu dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (20 mg/g). Preparat łączy działanie silnego kortykosteroidu o właściwościach przeciwzapalnych, przeciwświądowych i obkurczających naczynia z keratolitycznym działaniem kwasu salicylowego, co ułatwia złuszczanie nadmiernie zrogowaciałego naskórka i zwiększa penetrację betametazonu. Wskazania obejmują miejscowe leczenie chorób owłosionej skóry głowy, takich jak łuszczyca, cięższe postaci łojotokowego zapalenia skóry, liszaj płaski, alergiczne zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy oraz liszaj rumieniowaty. Preparat jest szczególnie przydatny w schorzeniach przebiegających z nadmiernym rogowaceniem i łuszczeniem, gdzie tradycyjne formy (maści, kremy) są mniej skuteczne lub trudne w aplikacji.
alergiczne zapalenie skóry, atrofia, Bedicort salic, betametazon, betametazonu dipropionian, choroba autoimmunologiczna, działanie keratolityczne, działanie przeciwzapalne, kortykosteroid, kwas salicylowy, liszaj płaski, liszaj rumieniowaty, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca owłosionej skóry głowy, nadmierne rogowacenie, rumień, świąd, wyłysienie, wyprysk kontaktowy, złuszczanie naskórka, zmiany rumieniowe, zmiany wysiękowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g
Produkt leczniczy Triderm w postaci maści zawiera betametazonu dipropionian w stężeniu 0,64 mg/g (odpowiadające 0,5 mg betametazonu), klotrymazol 10 mg/g oraz gentamycynę 1 mg/g (w formie siarczanu gentamycyny). W odniesieniu do bezpieczeństwa stosowania leku nie przedstawiono szczegółowych danych z badań przedklinicznych dotyczących całego preparatu, co może wynikać z faktu, że każda substancja czynna była wcześniej indywidualnie oceniana pod kątem bezpieczeństwa i posiada ustalony profil farmakologiczny oraz toksykologiczny. Triderm jest produktem złożonym, łączącym kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczy oraz antybiotyk aminoglikozydowy, przeznaczonym do stosowania miejscowego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Diprolene 0,64 mg/g
Przedawkowanie betametazonu dipropionianu, substancji czynnej preparatu Diprolene (0,64 mg/g maść), najczęściej wynika z nadmiernego lub długotrwałego miejscowego stosowania, co prowadzi do nasilonej absorpcji przezskórnej i zahamowania osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy. Skutkiem tego może być rozwój wtórnej niedoczynności nadnerczy, objawiającej się osłabieniem, hipotonią, zaburzeniami elektrolitowymi i hipoglikemią, a także zespół Cushinga z charakterystycznymi cechami takimi jak otyłość centralna, twarz księżycowata, rozstępy skórne, nadciśnienie i hiperglikemia. Dodatkowo, przedawkowanie może wywołać zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, osteoporozę, zaburzenia metaboliczne, osłabienie odporności oraz powikłania skórne, w tym atrofię i teleangiektazje, szczególnie nasilone przy stosowaniu pod okluzją lub na uszkodzoną skórę.
absorpcja przezskórna, betametazonu dipropionian, Diprolene, endokrynopatia, funkcja nadnerczy, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hiperadrenokortycyzm, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotonia, kortykosteroid, nadciśnienie, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, przełom nadnerczowy, retencja sodu, rozstęp skórny, supresja kortyzolu, teleangiektazja, twarz księżycowata, utrata potasu, wtórna niedoczynność nadnerczy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki lipidowej, zasadowica hipokaliemiczna, zespół Cushinga - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gebetil (0,64 mg + 1 mg)/g
Gebetil to preparat miejscowy zawierający betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz gentamycynę (1 mg/g, w formie 1,67 mg gentamycyny siarczanu). Farmakokinetyka betametazonu po aplikacji miejscowej jest zbliżona do podania ogólnoustrojowego, z wchłanianiem zależnym od podłoża, stanu skóry oraz stosowania opatrunków okluzyjnych, które znacząco zwiększają penetrację. W stanach zapalnych i dermatozach wchłanianie betametazonu jest zwiększone, co potwierdzają badania kliniczne wykazujące przemijające obniżenie stężenia kortyzolu przy stosowaniu >60 g maści na dobę przez 4 tygodnie. Gentamycyna wchłania się przez nieuszkodzoną skórę w ilości około 0,5% z maści 0,1%, natomiast w przypadku ran absorpcja wzrasta do 1,5 μg/cm² powierzchni rany, co może prowadzić do stężeń w surowicy do 1 μg/mL, stanowiących około 10% minimalnego stężenia toksycznego; w oparzeniach stężenia mogą sięgać 3-4,3 μg/mL.
antybiotyki miejscowe, betametazonu dipropionian, białka osocza, farmakokinetyka, gentamycyna siarczan, glikokortykosteroidy miejscowe, kortyzol w osoczu, metabolizm wątrobowy, nieuszkodzona skóra, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, powierzchnia rany, przesączanie kłębuszkowe, stężenie toksyczne, wchłanianie przezskórne, wydalanie z żółcią, wyprysk atopowy, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kalcypotriol – Wskazania do stosowania
Kalcypotriol, syntetyczny analog witaminy D3, w połączeniu z betametazonem (0,05 mg kalcypotriolu i 0,5 mg betametazonu dipropionianu na 1 g preparatu) stanowi skuteczną terapię miejscową łuszczycy pospolitej o przebiegu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych pacjentów. Preparaty dostępne są w różnych formach farmaceutycznych – maść (Daivobet, Psotriol), żel (Betacal, Duosone, Psotriol), piana (Enstilar) oraz krem (Wynzora) – co umożliwia dostosowanie leczenia do lokalizacji zmian (owłosiona skóra głowy, skóra ciała, fałdy skórne) oraz preferencji pacjenta. Szczególnie zalecane są żele, pianki i kremy do owłosionej skóry głowy, gdzie aplikacja jest utrudniona, natomiast maści preferowane są przy zmianach suchych i bardziej nasilonych na skórze ciała ze względu na właściwości nawilżające. Terapia jest wskazana wyłącznie w stabilnej fazie choroby, bez gwałtownego rozprzestrzeniania się zmian, i nie jest zalecana u osób poniżej 18 roku życia.
analog witaminy D3, betametazon, betametazonu dipropionian, działania niepożądane, kalcypotriol, kalcypotriol jednowodny, leczenie miejscowe, łuszczyca, łuszczyca owłosionej skóry głowy, łuszczyca plackowata, łuszczyca pospolita, łuszczyca zwyczajna, owłosiona skóra głowy, rozstępy, ścieńczenie skóry, stabilna łuszczyca pospolita, zanik skóry, zmiany skórne