pseudoefedryna
Pseudoefedryna to syntetyczny alkaloid stosowany jako lek o działaniu sympatykomimetycznym, wykazujący głównie aktywność alfa i beta-adrenergiczną. Substancja ta działa obkurczająco na naczynia krwionośne błony śluzowej nosa i zatok, co prowadzi do zmniejszenia obrzęku i przekrwienia, a tym samym udrożnienia nosa i poprawy oddychania.
W praktyce klinicznej pseudoefedryna znajduje zastosowanie w leczeniu objawowym nieżytu nosa i zatok przynosowych różnego pochodzenia, w tym alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, przeziębienia oraz ostrego i przewlekłego zapalenia zatok przynosowych. W przeciwieństwie do innych leków zmniejszających przekrwienie błony śluzowej nosa, pseudoefedryna charakteryzuje się słabszym działaniem ośrodkowym, co oznacza mniejsze ryzyko wystąpienia senności.
Warto jednak pamiętać o istotnych przeciwwskazaniach do stosowania pseudoefedryny, które obejmują nadciśnienie tętnicze, chorobę wieńcową, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, nadczynność tarczycy oraz jaskrę z wąskim kątem przesączania. Ze względu na możliwość wykorzystania pseudoefedryny jako prekursora do syntezy metamfetaminy, w wielu krajach wprowadzono ograniczenia w jej dostępności, a preparaty ją zawierające podlegają szczególnemu nadzorowi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Paracetamol – Wskazania do stosowania
Paracetamol jest lekiem o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, stosowanym w leczeniu bólu o łagodnym do umiarkowanego nasileniu oraz stanów gorączkowych różnego pochodzenia. Wskazania obejmują bóle głowy (w tym napięciowe i migrenowe), bóle zębów, mięśniowe, kostno-stawowe, menstruacyjne, nerwobóle, bóle gardła oraz bóle pourazowe. W terapii migren i napięciowych bólów głowy często stosuje się paracetamol w połączeniu z kofeiną lub w preparatach złożonych (np. z kwasem acetylosalicylowym i kofeiną). Dawkowanie i postać leku (tabletki 325 mg, 500 mg, zawiesiny 40 mg/ml, czopki 50-250 mg) dobierane są indywidualnie, z uwzględnieniem wieku i masy ciała pacjenta, w tym w pediatrii. Paracetamol jest także składnikiem preparatów złożonych stosowanych w leczeniu objawowym przeziębienia i grypy, często łączony z fenylefryną, kwasem askorbinowym, kofeiną, chlorofenaminą, pseudoefedryną lub dekstrometorfanem.
biegunka wirusowa, ból gardła, ból kostno-stawowy, ból menstruacyjny, ból mięśni, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból stawów, ból zęba, chlorofenamina, czopek, dekstrometorfan, difenhydramina, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwkaszlowe, fenylefryna, gorączka, gorączka poszczepienna, granulat, grypa, ibuprofen, kapsułka miękka, kodeina, kwas askorbowy, migrena, napięciowy ból głowy, nerwoból, ospa wietrzna, preparat złożony, przeziębienie, pseudoefedryna, roztwór doustny, tabletka musująca, tabletka powlekana, usunięcie migdałków podniebiennych, uszkodzenie wątroby, ząbkowanie, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Cetyryzyna – Dawkowanie i sposób podawania
Cetyryzyna, lek przeciwhistaminowy II generacji, jest stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Standardowe dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 10 mg raz na dobę, u dzieci 6-12 lat 5 mg dwa razy na dobę, a u dzieci 2-6 lat 2,5 mg dwa razy na dobę w formie syropu lub kropli. Tabletki powlekane nie są zalecane dla dzieci poniżej 6 lat. U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek dawka nie wymaga modyfikacji. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie dostosowuje się na podstawie klirensu kreatyniny (ClCr), gdzie dla ClCr ≥ 80 ml/min stosuje się 10 mg/dobę, dla ClCr 30-49 ml/min 5 mg/dobę, a przy ClCr < 30 ml/min 5 mg co drugi dzień. Stosowanie u pacjentów z ClCr < 10 ml/min jest przeciwwskazane.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cetyryzyna, cetyryzyna dichlorowodorek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dysfagia, działanie niepożądane, funkcja nerek i wątroby, klirens kreatyniny, kropla doustna, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, niewydolność wątroby, pacjent dializowany, pseudoefedryna, roztwór doustny, schyłkowa choroba nerek, syrop, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rasagiline Vipharm
Rasagilina, stosowana w terapii choroby Parkinsona, wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakologiczne i potencjalne działania niepożądane. Należy unikać jednoczesnego stosowania rasagiliny z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, takimi jak fluoksetyna i fluwoksamina, a także z dekstrometorfanem i sympatykomimetykami (efedryna, pseudoefedryna). Przerwy czasowe między odstawieniem fluoksetyny a rozpoczęciem rasagiliny powinny wynosić co najmniej 5 tygodni, a przy zmianie z rasagiliny na fluoksetynę lub fluwoksaminę – minimum 14 dni. Rasagilina wzmacnia działanie lewodopy, co może nasilać działania niepożądane i dyskinezy, dlatego zaleca się monitorowanie i ewentualne zmniejszenie dawki lewodopy. Ponadto, obserwuje się ryzyko hipotensji ortostatycznej, szczególnie u pacjentów z chorobą Parkinsona, co wymaga ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego.
choroba Parkinsona, czerniak, dekstrometorfan, dyskineza, działanie dopaminergiczne, efedryna, efekt hipotensyjny, fluoksetyna, fluwoksamina, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny, lewodopa, nagłe zasypianie, pseudoefedryna, rasagilina, sympatykomimetyk, upośledzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie kontroli impulsów - Leksykon leków
Interakcje leku – Claritine Duo 5 mg + 120 mg
Claritine Duo zawiera loratadynę (5 mg) oraz pseudoefedrynę siarczan (120 mg), które wykazują różne profile interakcji farmakologicznych. Loratadyna nie nasila działania alkoholu na sprawność psychoruchową, jednak pseudoefedryna może wpływać na ośrodkowy układ nerwowy i układ krążenia, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym spożyciu alkoholu. Kluczowe interakcje dotyczą inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), których łączenie z pseudoefedryną może prowadzić do niebezpiecznych przełomów nadciśnieniowych. Ponadto, pseudoefedryna antagonizuje działanie przeciwnadciśnieniowe leków takich jak α-metylodopa, mekamylamina, rezerpina i guanetydyna, co może skutkować obniżeniem skuteczności terapii nadciśnienia tętniczego.
antybiotyk oksazolidynonowy, bromokryptyna, ciśnienie tętnicze, Claritine Duo, dihydroergotamina, działanie niepożądane, działanie sympatykomimetyczne, efedryna, ergotamina, fenelzyna, fenylefryna, fenylopropanolamina, guanetydyna, inhibitor MAO, kabergolina, kaolin, lek dopaminergiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zobojętniający, linezolid, lizuryd, loratadyna, loratadyna i pseudoefedryna, mekamylamina, metyldopa, metyloergometryna, moklobemid, ośrodkowy układ nerwowy, pergolid, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, rezerpina, selegilina, skurcz naczyń krwionośnych, tranylcypromina, układ krążenia, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Claritine Duo 5 mg + 120 mg
Lek Claritine Duo zawiera loratadynę 5 mg oraz pseudoefedrynę siarczan 120 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczony do leczenia objawów alergicznego nieżytu nosa z towarzyszącym przekrwieniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat to 1 tabletka dwa razy na dobę (co 12 godzin), maksymalny czas stosowania nie powinien przekraczać 10 dni ze względu na zmniejszającą się skuteczność pseudoefedryny przy długotrwałym stosowaniu. Po ustąpieniu przekrwienia można kontynuować terapię wyłącznie loratadyną. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat, osób powyżej 60 roku życia oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub kwasicą kanalików nerkowych, ze względu na brak możliwości indywidualnego dostosowania dawki składników.
alergiczny nieżyt nosa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie wątroby, kwasica kanalików nerkowych, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mechanizm przedłużonego uwalniania, objawy alergiczne, przekrwienie błony śluzowej nosa, pseudoefedryna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Allertec 10 mg
Cetyryzyna, substancja czynna Allertec 10 mg, wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny i farmakodynamiczny z niskim ryzykiem interakcji lekowych. Badania kliniczne nie potwierdziły istotnych interakcji z pseudoefedryną oraz teofiliną w dawce 400 mg/dobę, co umożliwia ich bezpieczne łączenie bez konieczności modyfikacji dawkowania. Pokarm zmniejsza szybkość wchłaniania cetyryzyny, jednak nie wpływa na jej całkowitą biodostępność, co nie osłabia efektu terapeutycznego. Cetyryzyna nie nasila działania alkoholu przy stężeniu 0,5 g/l we krwi, odpowiadającym spożyciu 1-2 standardowych porcji alkoholu, choć u pacjentów wrażliwych może dojść do nasilenia efektów sedatywnych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex Noc 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
Przedawkowanie preparatu Gripex Noc, zawierającego 500 mg paracetamolu, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 2 mg maleinianu chlorfeniraminy, niesie ryzyko poważnych powikłań, w tym głównie hepatotoksyczności paracetamolu. Dawka jednorazowa przekraczająca 7,5 g paracetamolu (odpowiadająca 15 tabletkom) może prowadzić do uszkodzenia wątroby rozwijającego się w ciągu 24-48 godzin, z ryzykiem ciężkiej niewydolności narządu. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, bladość powłok skórnych, nadmierną senność oraz uszkodzenia nerek i wątroby. Dekstrometorfan może wywoływać objawy neurologiczne od łagodnej senności po ciężkie zaburzenia, takie jak dystonia, ataksja, psychoza toksyczna czy drgawki, a także kardiotoksyczność i depresję oddechową w przypadku dużych dawek.
AlAT, antidotum paracetamolu, AspAT, ataksja, benzodiazepiny, bilirubina, chlorfeniramina, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dializa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dystonia, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność paracetamolu, hipertermia, kardiotoksyczność, kreatynina, mocznik, N-acetylocysteina, nalokson, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, oczopląs, omamy wzrokowe, paracetamol, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, płukanie żołądka, pseudoefedryna, psychoza toksyczna, stężenie paracetamolu, tachykardia, uszkodzenie narządowe, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wydłużenie QTc, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia neurologiczne, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Ephedra vulgaris – Właściwości farmakodynamiczne
Ephedra vulgaris (przęśl zwyczajna) jest składnikiem preparatu Santaherba w postaci kropli doustnych, występującym w rozcieńczeniu homeopatycznym D4, stanowiącym 3,33 ml na 100 ml roztworu. Roślina ta zawiera alkaloidy, głównie efedrynę i pseudoefedrynę, które odpowiadają za jej potencjalne działanie farmakologiczne. Preparat zawiera również Adrenalinum w rozcieńczeniu D6 oraz inne substancje roślinne, co sugeruje ukierunkowanie działania na układ oddechowy. Produkt zawiera 39,5% (v/v) etanolu, co może wpływać na farmakodynamikę oraz interakcje lekowe. Forma podania – krople doustne w roztworze – determinuje biodostępność składników aktywnych.
Adrenalinum, alkaloidy, badania przedkliniczne, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakodynamiczne, działanie farmakologiczne, efedryna, etanol, interakcje lekowe, krople doustne, przęśl zwyczajna, pseudoefedryna, rozcieńczenie homeopatyczne, Santaherba, układ oddechowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Modafen Extra Grip 200 mg + 30 mg
Modafen Extra Grip zawiera 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku, co niesie potencjalne ryzyko wpływu na zdolności poznawcze i motoryczne pacjenta, a tym samym na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk, może wywoływać działania niepożądane takie jak niepokój, zawroty głowy czy bezsenność, które mogą zaburzać koncentrację i reakcje kierowcy. Ibuprofen, należący do NLPZ, wiąże się z ryzykiem ciężkich reakcji skórnych (np. wysypka, uszkodzenie błon śluzowych), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i mogą pośrednio wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Charakterystyka produktu nie zawiera bezpośrednich informacji dotyczących wpływu na prowadzenie pojazdów, co stanowi istotną lukę informacyjną.
bezsenność, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka reakcja skórna, działanie sympatykomimetyczne, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, ibuprofen, interakcja lekowa, lek o działaniu ośrodkowym, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pseudoefedryna, uszkodzenie błony śluzowej, wysypka skórna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Priapizm (bolesne erekcje) – Zapobieganie i profilaktyka
Priapizm definiowany jest jako przedłużona, bolesna erekcja trwająca ponad 4 godziny, niezwiązana ze stymulacją seksualną i niereagująca na wytrysk, stanowiąc pilny przypadek medyczny. Najczęstszą formą jest priapizm niedokrwienny (ok. 95% przypadków), charakteryzujący się minimalnym lub zerowym napływem tętniczym do ciał jamistych, prowadzącym do hipoksji, hiperkapnii, hipoglikemii i kwasicy. Czas trwania priapizmu jest kluczowym czynnikiem prognostycznym – interwencje po 48-72 godzinach mają ograniczone znaczenie w zapobieganiu trwałej dysfunkcji erekcyjnej. Leczenie ostrego priapizmu niedokrwiennego obejmuje aspirację i irygację ciał jamistych oraz iniekcje alfa-adrenergicznych agonistów (np. fenyloefyryny), a w przypadku niepowodzenia – wykonanie shuntu naczyniowego. U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową istotne jest nawodnienie, stosowanie hydroksymocznika, transfuzje wymienne oraz regularne opróżnianie pęcherza moczowego.
agonista GABA, antagonista GnRH, antyandrogen, baklofen, bikalutamid, bolesna erekcja, ciało jamiste, cyproteron, detumescencja, dysfunkcja erekcyjna, finasteryd, gabapentyna, hiperkapnia, hipoglikemia, hipoksja, hydroksymocznik, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kwasica, leuprorelina, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, priapizm, priapizm jąkający się, priapizm niedokrwienny, priapizm wysokiego przepływu, proteza prącia, przetoka naczyniowa, pseudoefedryna, terbutalina, transfuzja wymienna, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenie erekcji, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Sudafed 60 mg
Pseudoefedryna, substancja czynna produktu Sudafed, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które mogą prowadzić do znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego i ryzyka przełomu nadciśnieniowego, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz inne sympatykomimetyki (leki zmniejszające przekrwienie błon śluzowych, hamujące łaknienie, psychostymulatory) również mogą nasilać działanie pseudoefedryny, powodując wzrost ciśnienia tętniczego i zwiększone ryzyko działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego. Ponadto, pseudoefedryna może częściowo antagonizować działanie leków hipotensyjnych wpływających na układ współczulny, takich jak bretylium, betanidyna, guanetydyna, debryzochina, metylodopa oraz leki blokujące receptory α- i β-adrenergiczne, co może wymagać korekty dawkowania tych leków.
betanidyna, bezsenność, bretylium, choroba wieńcowa, debryzochina, guanetydyna, inhibitor monoaminooksydazy, lek blokujący receptor adrenergiczny, lek hamujący łaknienie, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek psychotropowy, lek sympatykomimetyczny, metylodopa, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie kardiologiczne, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ibuprom Zatoki Sprint 200 mg + 30 mg
Ibuprom Zatoki Sprint to preparat doustny zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku, przeznaczony do krótkotrwałego stosowania u dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz młodzieży powyżej 12 lat. Lek łączy działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne ibuprofenu z efektem zmniejszającym przekrwienie błon śluzowych nosa dzięki pseudoefedrynie. Zalecane dawkowanie wynosi 1 do 2 kapsułek co 4-6 godzin, z maksymalną dawką dobową 6 kapsułek. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności tych narządów nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.
ból głowy, działania niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, gorączka, ibuprofen, kapsułka miękka, krótkotrwałe stosowanie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podawanie doustne, przekrwienie błony śluzowej nosa, pseudoefedryna, pseudoefedryny chlorowodorek, skuteczna dawka, sorbitol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gripex Noc 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
Gripex Noc to lek złożony w formie tabletek powlekanych, zawierający paracetamol (500 mg), chlorowodorek pseudoefedryny (30 mg), bromowodorek dekstrometorfanu (15 mg) oraz maleinian chlorfeniraminy (2 mg). Preparat jest wskazany do łagodzenia objawów przeziębienia, grypy i stanów grypopodobnych, działając kompleksowo na gorączkę, bóle mięśniowe, kostno-stawowe i głowy, przekrwienie błony śluzowej nosa i zatok, suchy kaszel oraz objawy alergiczne. Paracetamol pełni funkcję przeciwbólową i przeciwgorączkową, pseudoefedryna działa sympatykomimetycznie, zmniejszając obrzęk i przekrwienie, dekstrometorfan hamuje odruch kaszlowy, a chlorfeniramina wykazuje działanie przeciwhistaminowe.
ból gardła, ból głowy, bóle kostno-stawowe, bóle mięśniowe, chlorfeniramina, dekstrometorfan, dolegliwości bólowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwkaszlowe, gorączka, infekcja wirusowa, katar, kichanie, nieproduktywny kaszel, objawy alergiczne, obrzęk błony śluzowej nosa, odruch kaszlowy, paracetamol, przekrwienie błony śluzowej, przeziębienie i grypa, pseudoefedryna, stan grypopodobny, suchy kaszel, zatoki przynosowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorfenamina – Wskazania do stosowania
Chlorfenamina (maleinian chlorfenaminy) jest składnikiem złożonych preparatów przeciwhistaminowych stosowanych w leczeniu objawowym infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie, grypa oraz zapalenie zatok przynosowych. Działa poprzez zmniejszenie obrzęku błony śluzowej nosa i zatok oraz łagodzenie objawów związanych z reakcją histaminową, takich jak katar i nadmierna wydzielina. Preparaty zawierające chlorfenaminę, np. FluControl Hot (4 mg chlorfenaminy, 1000 mg paracetamolu, 10 mg fenylefryny chlorowodorku), Gripex Hot Zatoki (4 mg chlorfenaminy, 650 mg paracetamolu, 60 mg pseudoefedryny, 20 mg dekstrometorfanu), Vicks AntiGrip Max (4 mg chlorfenaminy, 1000 mg paracetamolu, 15,58 mg fenylefryny wodorowinianu) oraz Vicks AntiGrip Zatoki i Katar (4 mg chlorfenaminy, 650 mg paracetamolu, 15,58 mg fenylefryny wodorowinianu), są wskazane do krótkotrwałej terapii objawowej, szczególnie w początkowej fazie infekcji z dominującym komponentem histaminowym i obrzękiem błony śluzowej.
błona śluzowa nosa, ból zatok przynosowych, chlorfenamina, chlorfenamina maleinian, dekstrometorfan, działanie przeciwhistaminowe, działanie sedatywne, fenylefryna, infekcja górnych dróg oddechowych, katar, lek obkurczający naczynia, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, preparat przeciwprzeziębieniowy, przeziębienie i grypa, pseudoefedryna, reakcja histaminowa, stan grypopodobny, wydzielina z nosa, zapalenie zatok obocznych nosa, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon substancji czynnych
Tetryzolina – Interakcje
Tetryzolina, jako miejscowy sympatykomimetyk o działaniu wazokonstrykcyjnym, może wchodzić w istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza przy ogólnoustrojowej absorpcji. Najważniejsze przeciwwskazania dotyczą jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO (np. tranylcyprominą), co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. Również trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne nasilają efekt zwężający naczynia i podnoszą ciśnienie tętnicze. Interakcje z lekami przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym oraz lekami przeciwmuskarynowymi (np. atropiną) mogą nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy oraz efekt przeciwmuskarynowy. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu tetryzoliny z lekami wpływającymi na układ krążenia, takimi jak guanetydyna, rezerpina, propranolol czy środki znieczulające, ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia tętniczego i nasilenia działań niepożądanych.
amitryptylina, antazolina, atropina, beta-bloker, działanie przeciwmuskarynowe, działanie sympatykomimetyczne, fenelzyna, guanetydyna, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, imipramina, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, klomipramina, krople do oczu, lek hipotensyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmuskarynowy, lek sympatykomimetyczny, naczynia krwionośne spojówki, preparat insuliny, preparat okulistyczny, propranolol, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, rezerpina, selegilina, siarczan atropiny, Spersallerg, środek znieczulający, sympatykomimetyk, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Interakcje leku – Litocid 680 mg
Cytrynian potasu, zawarty w preparacie Litocid w dawce 680 mg na tabletkę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiperkaliemii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z wodorotlenkiem glinu i magnezu, eplerenonem oraz metenaminą ze względu na wysokie ryzyko kliniczne. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, cyklosporyną oraz glikozydami naparstnicy, które mogą nasilać retencję potasu i zwiększać ryzyko toksyczności kardiologicznej. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz dostosowanie dawkowania leków, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek i po przeszczepach narządów.
alkalizacja moczu, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk makrolidowy, cyklosporyna, cytrynian potasu, diureza, dysfagia, działanie przeciwzakrzepowe, efedryna, eplerenon, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek alkalizujący mocz, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zakwaszający mocz, metenamina, opioid, parametr biochemiczny, parametr krzepnięcia, parestezja, pseudoefedryna, retencja potasu, sartan, spironolakton, triamteren, wodorotlenek glinu i magnezu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dekstrometorfan, stosowany jako lek przeciwkaszlowy w terapii suchego kaszlu, wymaga ostrożności podczas przepisywania kobietom w ciąży i karmiącym piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone i niejednoznaczne, dlatego lek powinien być stosowany wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania dekstrometorfanu w ostatnim trymestrze ciąży, gdyż może to prowadzić do zaburzeń czynności oddechowej i zespołu odstawienia u noworodków. Niektóre preparaty, takie jak Gripex FORTE czy Grypostop, są przeciwwskazane w ciąży. W przypadku preparatu Vicks MedDex brak jest jednoznacznych dowodów na zwiększone ryzyko wad rozwojowych, jednak dane dotyczące czasu i okresu stosowania są niewystarczające. Wpływ dekstrometorfanu na płodność pozostaje niejasny, choć dane niekliniczne nie wskazują na negatywne oddziaływanie.
dekstrometorfan, depresja oddechowa, działanie przeciwkaszlowe, hipotensja, hipotonia mięśniowa, laktacja, lek przeciwkaszlowy, okres prenatalny, paracetamol, pobudzenie psychoruchowe, preparat złożony, pseudoefedryna, rozwój układu nerwowego, suchy kaszel, triprolidyna, wada rozwojowa, zaburzenia czynności oddechowej, zatrzymanie oddychania, zespół odstawienia u noworodków - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg
Agrypin to lek złożony w postaci tabletek powlekanych, zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku. Ze względu na skład, preparat posiada szeroki zakres przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (3,9 mg/tabletkę). Należy unikać stosowania u osób przyjmujących inne preparaty zawierające paracetamol oraz inhibitorów MAO, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, Agrypin nie powinien być stosowany u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby, a także u osób z ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca oraz astmą oskrzelową.
astma oskrzelowa, choroba alkoholowa, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, dekstrometorfan, działanie sympatykomimetyczne, hemoliza, hepatotoksyczność, inhibitory MAO, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na leki, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Infex Zatoki 200 mg + 30 mg
Infex Zatoki to lek złożony zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku, przeznaczony do krótkotrwałego leczenia objawów infekcji wirusowych górnych dróg oddechowych, takich jak niedrożność nosa, ból zatok, ból głowy, gorączka oraz ból mięśni i stawów. Preparat jest wskazany dla pacjentów powyżej 15 roku życia, ze szczególnym uwzględnieniem dorosłych. Ibuprofen działa przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i przeciwzapalnie, natomiast pseudoefedryna, jako α-adrenomimetyk, zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa i zatok, poprawiając drożność dróg oddechowych. Lek jest szczególnie użyteczny w ostrej fazie przeziębienia i grypy, gdy monoterapia może być niewystarczająca.
alergiczny nieżyt nosa, antybiotykoterapia, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie zatok, działanie alfa-adrenomimetyczne, działanie przeciwbólowe przeciwgorączkowe przeciwzapalne, grypa i przeziębienie, ibuprofen, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, migrena, nadciśnienie tętnicze, napięciowy ból głowy, niedrożność nosa i zatok obocznych, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, ostre zapalenie zatok przynosowych, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, pseudoefedryna, tachyfilaksja, układ sercowo-naczyniowy, zatoki oboczne nosa - Leksykon leków
Interakcje leku – Zyrtec 1 mg/ml
Cetyryzyna dichlorowodorek, będąca składnikiem aktywnym preparatu Zyrtec (1 mg/ml, roztwór doustny), charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym i farmakodynamicznym, co przekłada się na niskie ryzyko interakcji lekowych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z innymi lekami, w tym z pseudoefedryną oraz teofiliną w dawce do 400 mg/dobę. Pokarm nie wpływa na biodostępność cetyryzyny, choć może spowolnić jej wchłanianie, co nie zmienia skuteczności terapeutycznej, a jedynie może opóźnić początek działania. Cetyryzyna nie nasila działania alkoholu przy stężeniu 0,5 g/l we krwi, jednak u pacjentów wrażliwych może wystąpić addytywne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN).
benzodiazepina, biodostępność, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, działanie sedatywne, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek nasenny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, neuroleptyk, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, politerapia, pseudoefedryna, teofilina - Leksykon chorób i schorzeń
Wsteczny wytrysk – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wsteczny wytrysk to patologiczny stan, w którym nasienie podczas ejakulacji cofa się do pęcherza moczowego z powodu niezamknięcia szyi pęcherza, mimo zachowanego orgazmu i erekcji. Najczęstszą przyczyną jest uszkodzenie nerwów lub mięśni szyi pęcherza, często po zabiegach chirurgicznych takich jak TURP (przezcewkowa resekcja prostaty), gdzie odsetek występowania wynosi 65-75%. Inne etiologie to neuropatie, cukrzyca, stwardnienie rozsiane oraz stosowanie leków alfa-adrenolitycznych, psychotropowych i przeciwnadciśnieniowych. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz analizie moczu po ejakulacji (PEUA), gdzie obecność plemników potwierdza rozpoznanie. Objawy obejmują „suchy orgazm” i mętny mocz po ejakulacji, bez bólu czy zaburzeń libido. Wsteczny wytrysk znacząco wpływa na płodność, gdyż plemniki nie są wydalane na zewnątrz.
alkalizacja moczu, analiza moczu po ejakulacji, analiza nasienia, cukrzyca, docytoplazmatyczna iniekcja plemnika, efedryna, elektroejakulacja, imipramina, inseminacja domaciczna, lek alfa-adrenolityczny, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, neuropatia, niepłodność męska, przezcewkowa resekcja prostaty, przezcewkowe nacięcie prostaty, przezskórna aspiracja plemników z najądrza, pseudoefedryna, stwardnienie rozsiane, stymulacja wibracyjna prącia, suchy orgazm, szyja pęcherza, techniki wspomaganego rozrodu, wsteczny wytrysk, zapłodnienie in vitro - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ACTI-trin (1,25 mg + 30 mg + 10 mg)/5 ml
Produkt leczniczy ACTI-trin, zawierający triprolidynę, pseudoefedrynę oraz dekstrometorfan, nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii tym preparatem, a w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ciąży konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Brak jest również danych dotyczących wpływu substancji czynnych na płodność, co wymaga ostrożności przy przepisywaniu leku osobom planującym ciążę.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibum Zatoki 200 mg + 30 mg
Lek Ibum Zatoki, zawierający 200 mg ibuprofenu i 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, skazą krwotoczną, ciężką niewydolnością wątroby, serca (klasa IV wg NYHA) oraz nerek, a także w ciąży i okresie karmienia piersią. Ze względu na działanie ibuprofenu na funkcję płytek krwi oraz ryzyko nasilenia krwawień, lek nie powinien być stosowany u osób z zaburzeniami krzepnięcia. Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk, jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, tachykardią, dławicą piersiową, ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zatrzymaniem moczu, nadczynnością tarczycy oraz jaskrą z wąskim kątem. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z krwotocznym udarem mózgu w wywiadzie lub przy jednoczesnym stosowaniu leków zwężających naczynia krwionośne.
astma oskrzelowa, choroba nerek, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciąża, czynniki ryzyka, dławica piersiowa, dysuria, działania niepożądane, glikokortykosteroidy, ibuprofen, inhibitory COX-2, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, karmienie piersią, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczny udar mózgu, leki przeciwnadciśnieniowe, leki przeciwzakrzepowe, leki wazokonstrykcyjne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, niekontrolowane nadciśnienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, pokrzywka, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, skaza krwotoczna, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zatrzymanie moczu - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe zapalenie zatok nie jest wprost wymienione, ale „przewlekłe zapalenie zatok” to schorzenie, które może być związane z objawami przeziębieni – Leczenie
Przeziębienie to wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych, której leczenie ma charakter wyłącznie objawowy, gdyż brak jest skutecznych leków przyczynowych. Standardowa terapia obejmuje metody niefarmakologiczne, takie jak odpoczynek, odpowiednie nawodnienie, nawilżanie powietrza, płukanie nosa roztworem soli fizjologicznej oraz inhalacje parą wodną. Farmakologicznie stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe (paracetamol, ibuprofen), leki przeciwhistaminowe (chlorfenamina, difenhydramina), dekongestanty (pseudoefedryna, fenylefryna), przeciwkaszlowe (dekstrometorfan) oraz wykrztuśne (guajfenezyna). Preparaty złożone mogą ułatwiać leczenie wielowymiarowych objawów, jednak wymagają ostrożności ze względu na ryzyko przedawkowania. U dzieci poniżej 4 roku życia leki przeciwkaszlowe i na przeziębienie są przeciwwskazane; zaleca się natomiast stosowanie acetylocysteiny, miodu (powyżej 1. roku życia), płukanie nosa, wziewny ipratropium oraz miejscowe preparaty z kamforą, mentolem i olejkiem eukaliptusowym.
acetylocysteina, antybiotyk, ból twarzy, cukrzyca, cynk, dekongestant, dekstrometorfan, difenhydramina, duszność, Echinacea, fenylefryna, guajfenezyna, ibuprofen, infekcja górnych dróg oddechowych, ipratropium, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwkaszlowy, mentol, nawilżacz powietrza, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obniżona odporność, odwodnienie, olejek eukaliptusowy, paracetamol, płukanie nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, przeziębienie, pseudoefedryna, stabilizator komórek tucznych, układ odpornościowy, witamina C - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vicks Antigrip Dzień i Noc 500 mg + 60 mg; 500 mg + 25 mg
Vicks AntiGrip Dzień i Noc to lek w formie tabletek powlekanych, przeznaczony do krótkotrwałego, objawowego leczenia przekrwienia błony śluzowej nosa i zatok w przebiegu przeziębienia i grypy, ze szczególnym uwzględnieniem bólu nasilającego się nocą i utrudniającego zasypianie. Produkt jest wskazany dla dorosłych powyżej 18 roku życia oraz młodzieży od 15 lat, z przeciwwskazaniem do stosowania u dzieci poniżej 15 roku życia. Tabletki dzienne (żółte, 9×18 mm) zawierają 500 mg paracetamolu i 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku, działając przeciwbólowo, przeciwgorączkowo oraz zmniejszają przekrwienie błony śluzowej nosa. Tabletki nocne (niebieskie, średnica ok. 12 mm) zawierają 500 mg paracetamolu i 25 mg difenhydraminy chlorowodorku, co oprócz efektu przeciwbólowego i przeciwgorączkowego zapewnia działanie sedatywne ułatwiające zasypianie.
ból, ból głowy, ból nocny, bóle mięśniowo-stawowe, difenhydramina, dolegliwości bólowe, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwbólowe, gorączka, paracetamol, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie i grypa, pseudoefedryna, sedacja, trudności z zasypianiem, zaburzenia zasypiania, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Infex Zatoki 200 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Infex Zatoki, zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku (odpowiadającej 24,6 mg pseudoefedryny), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn według charakterystyki produktu leczniczego. Niemniej jednak, obecność pseudoefedryny może w wyjątkowych przypadkach wywołać działania niepożądane takie jak zawroty głowy czy omamy, które znacząco ograniczają zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych ryzykach oraz zalecić obserwację indywidualnej reakcji organizmu, szczególnie podczas pierwszych dawek, a w przypadku wystąpienia objawów – powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcje poznawcze, ibuprofen i pseudoefedryna, Infex Zatoki, interakcja lekowa, omam, ośrodkowy układ nerwowy, pojazd mechaniczny, prowadzenie pojazdów, pseudoefedryna, schorzenie neurologiczne, sprawność psychofizyczna, tabletka powlekana, zaburzenie percepcji, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Wskazania do stosowania
Dekstrometorfan jest lekiem przeciwkaszlowym stosowanym wyłącznie w leczeniu suchego, nieproduktywnego kaszlu, niezwiązanego z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych, co jest kluczowe dla uniknięcia ryzyka pogorszenia stanu pacjenta. Preparaty zawierające dekstrometorfan, takie jak Acodin 150 Junior (7,5 mg/5 ml), Tussidex (30 mg kapsułki miękkie) czy Tussifortin (10 mg pastylki), są wskazane głównie do krótkotrwałego, doraźnego stosowania w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych, przeziębienia, grypy oraz stanów zapalnych gardła. Wskazania obejmują także kaszel opłucnowy i kaszel wywołany wdychaniem substancji drażniących. Wybór preparatu powinien uwzględniać wiek pacjenta, np. syropy o niższej dawce dla dzieci oraz tabletki lub kapsułki dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Preparaty złożone, takie jak Agrypin, Gripex FORTE czy Gripex Hot Zatoki, łączą dekstrometorfan z innymi składnikami (paracetamol, pseudoefedryna, leki przeciwhistaminowe) w celu kompleksowego leczenia objawów infekcji.
chlorofenamina, dekspantenol, dekstrometorfan, drażniący kaszel, grypa, gwajfenezyna, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel nieproduktywny, kaszel opłucnowy, kaszel przeziębienia, lek przeciwhistaminowy, mukolityk, objaw alergiczny, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, postać farmaceutyczna, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie, pseudoefedryna, składnik przeciwhistaminowy, stan grypopodobny, stan zapalny dróg oddechowych, stan zapalny górnych dróg oddechowych, substancja przeciwkaszlowa, suchy kaszel, triprolidyna, wodnisty wysięk z nosa, zapalenie gardła, zapalenie zatok obocznych nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aurorix
Moklobemid (Aurorix 150 mg) wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, mimo braku konieczności rygorystycznych modyfikacji diety. Należy jednak zalecić pacjentom unikanie pokarmów bogatych w tyraminę, takich jak dojrzałe sery, wyciągi z drożdży oraz fermentowane nasiona soi, ze względu na ryzyko indywidualnej nadwrażliwości. Istnieją rzadkie, ale udokumentowane przypadki podwyższenia ciśnienia tętniczego, które mogą wystąpić zarówno u pacjentów bez wcześniejszych zaburzeń, jak i u osób z nadciśnieniem, co wymaga regularnego monitorowania wartości ciśnienia tętniczego podczas leczenia.
Aurorix, benzodiazepiny, depresja z pobudzeniem, efedryna, fenylopropanoloamina, leki sympatykomimetyczne, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na tyraminę, pobudzenie psychoruchowe, podwyższenie ciśnienia tętniczego, pseudoefedryna, terapia skojarzona, tolerancja i uzależnienie, tyramina - Leksykon leków
Skład i postać leku – Metafen Zatoki 200 mg + 30 mg
Metafen ZATOKI to lek w formie tabletek doustnych, zawierający ibuprofen 200 mg oraz chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg na tabletkę, co zapewnia działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa i zatok. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym sód w ilości 2,1 mg (0,09 mmol) na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Tabletki pakowane są w blistry z folii Aluminium/PVC, dostępne w opakowaniach zawierających 6, 10 lub 20 tabletek, choć nie wszystkie wielkości muszą być dostępne na rynku.
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, dieta niskosodowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, ibuprofen, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, powidon, przechowywanie leków, przekrwienie błony śluzowej nosa, pseudoefedryna, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja aktywna, substancja pomocnicza, tabletka doustna