pNET
pNET (ang. pancreatic neuroendocrine tumor) to guzy neuroendokrynne trzustki, które wywodzą się z komórek wysp Langerhansa. Stanowią one około 1-2% wszystkich nowotworów trzustki, jednak ich częstość występowania rośnie z powodu lepszych metod diagnostycznych.
Guzy te można podzielić na czynne hormonalnie (wydzielające hormony powodujące określone objawy kliniczne) oraz nieczynne. Do guzów czynnych zalicza się m.in. insulinoma, gastrinoma, glukagonoma, VIPoma i somatostatinoma. Guzy nieczynne hormonalnie są zwykle diagnozowane przypadkowo lub w późniejszych stadiach, gdy dają objawy związane z uciskiem lub przerzutami.
Diagnostyka pNET obejmuje badania obrazowe (CT, MRI, PET, USG endoskopowe), ocenę markerów biochemicznych (np. chromogranina A) oraz badania histopatologiczne. Klasyfikacja WHO dzieli pNET ze względu na stopień zróżnicowania i aktywność proliferacyjną (indeks Ki-67), co ma istotne znaczenie prognostyczne.
Leczenie pNET zależy od stopnia zaawansowania, wielkości guza, statusu hormonalnego i stanu pacjenta. Metody terapeutyczne obejmują leczenie chirurgiczne, terapię radioizotopową, chemioterapię oraz leki celowane (np. inhibitory mTOR, inhibitory kinaz tyrozynowych). W przypadku guzów czynnych hormonalnie istotna jest również kontrola objawów związanych z nadmiernym wydzielaniem hormonów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Topotekan – Właściwości farmakodynamiczne
Topotekan, będący inhibitorem topoizomerazy I, wykazuje skuteczność przeciwnowotworową poprzez stabilizację kompleksu enzym-DNA, co prowadzi do pęknięć pojedynczych nici DNA i zahamowania replikacji. W badaniach klinicznych u pacjentek z nawrotowym rakiem jajnika, wcześniej leczonych chemioterapią na bazie platyny, topotekan wykazał odsetek odpowiedzi na poziomie 16-20,5%, z medianą czasu do progresji wynoszącą 19 tygodni i medianą przeżycia 62 tygodnie. W badaniu III fazy u pacjentów z nawrotem po pierwszorazowym leczeniu, doustna forma topotekanu w połączeniu z najlepszą terapią wspomagającą (BSC) istotnie wydłużyła medianę przeżycia do 25,9 tygodni w porównaniu do 13,9 tygodni w grupie BSC (HR 0,64; p=0,0104). W leczeniu drobnokomórkowego raka płuca topotekan podawany doustnie lub dożylnie wykazał porównywalną skuteczność, z medianą przeżycia około 30 tygodni i odsetkiem odpowiedzi około 20%. W porównaniu z kombinacją CAV, topotekan wykazał podobne wyniki w zakresie czasu do progresji i przeżycia. W raku szyjki macicy, skojarzenie topotekanu z cisplatyną istotnie poprawiło medianę przeżycia (9,4 vs. 6,5 miesiąca; HR 0,76; p=0,033) w porównaniu do monoterapii cisplatyną.
alkaloid roślinny, całkowity czas przeżycia, chemioradioterapia, czas do progresji, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, drobnokomórkowy rak płuca, działanie przeciwnowotworowe, guz lity, maksymalna tolerowana dawka, mielosupresja, mięsak Ewinga, nawrotowy rak jajnika, neuroblastoma, odpowiedź na leczenie, pęknięcie nici DNA, pNET, pochodne platyny, rak szyjki macicy, replikacja DNA, terapia wspomagająca, toksyczność hematologiczna, topoizomeraza I, topotekan dożylny, współczynnik ryzyka, wznowa choroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asikreba 25 mg
Lek Asikreba zawiera sunitynib jabłczan i jest dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania: w leczeniu GIST i MRCC stosuje się 50 mg raz dziennie w schemacie 4/2 (4 tygodnie podawania, 2 tygodnie przerwy), natomiast w pNET zalecana dawka to 37,5 mg raz dziennie podawana ciągle bez przerw. Modyfikacje dawki powinny być stopniowe, co 12,5 mg, z maksymalnymi dawkami odpowiednio do 75 mg (GIST, MRCC) i 50 mg (pNET). W przypadku interakcji z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna) dawkę można zwiększyć do 87,5 mg (GIST, MRCC) lub 62,5 mg (pNET), natomiast przy inhibitorach CYP3A4 (np. ketokonazol) dawkę należy zmniejszyć do minimum 37,5 mg (GIST, MRCC) lub 25 mg (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji leczenia.
dysfagia, GIST, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, pNET, rak nerkowokomórkowy, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitynib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Medical Valley 50 mg
Sunitynib Medical Valley jest lekiem przeciwnowotworowym dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, stosowanym w leczeniu GIST, MRCC oraz pNET. W GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2), natomiast w pNET stosuje się 37,5 mg raz na dobę bez przerw. Modyfikacje dawkowania powinny być dokonywane o 12,5 mg, z maksymalną dawką do 75 mg/dobę w GIST i MRCC oraz do 50 mg/dobę w pNET, w oparciu o ocenę bezpieczeństwa i tolerancji. W przypadku interakcji z lekami wpływającymi na CYP3A4, dawkę należy odpowiednio zwiększyć (do 87,5 mg w GIST/MRCC i 62,5 mg w pNET przy induktorach) lub zmniejszyć (do minimum 37,5 mg w GIST/MRCC i 25 mg w pNET przy inhibitorach), z koniecznością ścisłego monitorowania pacjenta.
GIST, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, jabłczan sunitynibu, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, MRCC, pNET, ryfampicyna, schemat 4/2, schyłkowa niewydolność nerek, tolerancja leczenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitinib Synthon jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierających sunitynibu jabłczan. Lek jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z trzema typami nowotworów: nieoperacyjnymi i/lub przerzutowymi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem (z powodu oporności lub nietolerancji), zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz wysoko zróżnicowanymi, nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Kapsułki różnią się wyglądem i nadrukiem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
GIST, imatynib, leczenie przeciwnowotworowe, leczenie systemowe, MRCC, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność nowotworu, pNET, progresja choroby nowotworowej, progresja nowotworu, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, stadium zaawansowania choroby, sunitinib, sunitynibu jabłczan, terapia drugiej linii, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib MSN 50 mg
Sunitynib MSN jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami lub przerzutami, po niepowodzeniu terapii imatynibem (oporność lub nietolerancja). Ponadto, sunitynib jest wskazany jako leczenie pierwszej linii w zaawansowanym lub przerzutowym raku nerkowokomórkowym (RCC) oraz w progresywnych, wysoko zróżnicowanych nowotworach neuroendokrynnych trzustki (pNET) niekwalifikujących się do resekcji chirurgicznej lub z przerzutami. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie histopatologiczne, ocena zaawansowania choroby (TK, MRI, PET-CT) oraz ocena funkcji narządowych, a w przypadku GIST – dokumentacja niepowodzenia imatynibu, a w pNET – potwierdzenie progresji choroby.
badanie histopatologiczne, badanie obrazowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, GIST, imatynib, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, nietolerancja imatynibu, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór nieoperacyjny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwór z przerzutami, oporność na imatynib, pNET, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, RCC, sunitynib, sunitynibu jabłczan, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitynib Adamed 12,5 mg
Sunitynib Adamed w dawce 12,5 mg (sunitynibu jabłczan) jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) w przypadku guzów nieoperacyjnych i/lub przerzutów, po niepowodzeniu terapii imatynibem z powodu oporności lub nietolerancji. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym (RCC) oraz raku nerkowokomórkowym z przerzutami (MRCC), zarówno w stadium miejscowym, jak i z przerzutami odległymi. Trzecim wskazaniem są wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) u pacjentów z guzami nieoperacyjnymi lub przerzutami, u których stwierdzono progresję choroby. Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem onkologicznym, z uwzględnieniem dokładnej diagnostyki i monitorowania stanu pacjenta.
GIST, lek przeciwnowotworowy, mannitol, MRCC, nietolerancja imatynibu, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na imatynib, pNET, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynibu jabłczan, wysoko zróżnicowany nowotwór neuroendokrynny trzustki, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Synthon 25 mg
Sunitinib Synthon jest stosowany w leczeniu nowotworów, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierających sunitynibu jabłczan. W terapii GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). W przypadku pNET dawka wynosi 37,5 mg raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowywane w zakresie 25-75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz do 50 mg/dobę dla pNET, z możliwością modyfikacji w zależności od tolerancji i bezpieczeństwa terapii. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stopnia A i B nie jest konieczna zmiana dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (stopień C) stosowanie nie jest zalecane. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym poddawanych hemodializie.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitynib Adamed 37,5 mg
Sunitynib Adamed to lek w postaci twardych kapsułek zawierających 37,5 mg sunitynibu, stosowany u dorosłych pacjentów z nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) opornymi lub nietolerującymi imatynibu, zaawansowanym lub przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym (MRCC) oraz wysoko zróżnicowanymi, nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z potwierdzoną progresją choroby. Wskazania te wymagają precyzyjnej kwalifikacji klinicznej, uwzględniającej wcześniejsze niepowodzenie terapii imatynibem w GIST oraz potwierdzoną progresję w pNET. Kapsułki zawierają również 213,88 mg mannitolu jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją na składniki pomocnicze.
choroba miejscowo zaawansowana, GIST, kapsułka żelatynowa, mannitol, MRCC, nieoperacyjny nowotwór, niepowodzenie terapii imatynibem, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na leczenie, pNET, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynibu jabłczan, terapia przeciwnowotworowa, wysoko zróżnicowany nowotwór - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Subinit 12,5 mg
Subinit, zawierający sunitynib w formie jabłczanu, dostępny jest w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg substancji czynnej, co odpowiada odpowiednio 16,70 mg, 33,40 mg i 66,80 mg jabłczanu sunitynibu. Lek jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z trzema typami nowotworów: nieoperacyjnymi i/lub przerzutowymi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanym lub przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym (MRCC) oraz wysoko zróżnicowanymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z progresją choroby. Subinit stanowi terapię drugiego rzutu w GIST po oporności lub nietolerancji imatynibu, natomiast w MRCC może być stosowany bez wcześniejszego leczenia celowanego. W pNET lek jest stosowany u pacjentów z nieoperacyjnymi guzami lub przerzutami, u których nastąpiła progresja choroby.
GIST, guz nieoperacyjny, imatynib, jabłczan sunitynibu, kapsułka twarda, lek drugiego rzutu, MRCC, nieoperacyjny GIST, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność nowotworu, pNET, progresja choroby nowotworowej, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynib, wysoko zróżnicowany nowotwór neuroendokrynny, zaawansowane stadium choroby, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Klertis 50 mg
Sunitynib, będący inhibitorem kinaz tyrozynowych (ATC: L01EX01), jest stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nieoperacyjnych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Mechanizm działania polega na hamowaniu receptorów PDGFRα/β, VEGFR1-3, KIT, FLT3, CSF-1R oraz RET, co wpływa na zahamowanie wzrostu nowotworów, neoangiogenezy i powstawania przerzutów. Podstawowy metabolit sunitynibu wykazuje podobną aktywność farmakologiczną, co zwiększa skuteczność terapii. W badaniach klinicznych wykazano, że u pacjentów z GIST opornych lub nietolerujących imatynibu, stosowanie sunitynibu w dawce 50 mg według schematu 4/2 (4 tygodnie leczenia, 2 tygodnie przerwy) znacząco wydłuża czas do progresji choroby (TTP) oraz poprawia przeżywalność całkowitą (OS).
badanie kontrolowane placebo, badanie podwójnie zaślepione, badanie randomizowane, czas do wystąpienia progresji nowotworu, czas przeżycia bez progresji choroby, GIST, imatynib, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa podobna do Fms-3, lek przeciwnowotworowy, MRCC, neoangiogeneza, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, pNET, przerzut nowotworowy, przeżycie bez progresji choroby, przeżywalność całkowita, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, receptor czynnika komórek pnia, receptor czynnika stymulującego powstawanie kolonii, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, receptor glejopochodnego czynnika neurotroficznego, receptor kinazy tyrozynowej, receptor płytkowego czynnika wzrostu, sunitynib, wskaźnik obiektywnych odpowiedzi, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Klertis 12,5 mg
Sunitynib, dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, jest wskazany do leczenia trzech głównych typów nowotworów u dorosłych: nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). W przypadku GIST terapia sunitynibem jest zalecana u pacjentów z guzami nieoperacyjnymi i/lub przerzutami, którzy wykazali oporność lub nietolerancję na imatynib. W leczeniu RCC sunitynib może być stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu w zaawansowanym lub przerzutowym stadium choroby, jak i po progresji po wcześniejszych terapiach, szczególnie u pacjentów z korzystnym lub pośrednim rokowaniem. W terapii pNET lek jest wskazany u pacjentów z wysoko zróżnicowanymi, nieoperacyjnymi guzami lub przerzutami, u których udokumentowano progresję choroby w badaniach obrazowych lub klinicznej ocenie stanu pacjenta.
choroba miejscowo zaawansowana, GIST, guz neuroendokrynny trzustki, kapsułka twarda, leczenie pierwszego rzutu, MRCC, nietolerancja imatynibu, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwór wysoko zróżnicowany, oporność nowotworu, parametr laboratoryjny, pNET, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, RCC, sunitynib, terapia imatynibem, wtórna oporność - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Medical Valley 25 mg
Sunitynib Medical Valley, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym poważne powikłania zagrażające życiu, takie jak niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki różnego pochodzenia. Dodatkowo obserwuje się ryzyko niewydolności wielonarządowej, rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), krwotoków do jamy otrzewnowej, niewydolności nadnerczy, odmy opłucnowej, wstrząsu oraz nagłego zgonu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o różnym stopniu nasilenia obejmują neutropenię, małopłytkowość, niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), a także niedoczynność tarczycy wymagającą monitorowania i ewentualnej substytucji hormonalnej. W badaniach klinicznych z udziałem 7115 pacjentów z GIST, MRCC i pNET działania niepożądane klasyfikowano według kryteriów NCI-CTCAE, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
astenia, dysgeuzja, GIST, jabłczan sunitynibu, krwotok, krwotok otrzewnowy, krwotok z dróg moczowych, małopłytkowość, MRCC, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, pNET, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, wstrząs, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topotecanum Accord 1 mg/ml
Topotekan, będący inhibitorem topoizomerazy I, wykazuje istotną aktywność przeciwnowotworową w leczeniu nawrotowego raka jajnika, drobnokomórkowego raka płuca oraz zaawansowanego raka szyjki macicy. W badaniach klinicznych u pacjentek z nawrotowym rakiem jajnika, po wcześniejszym leczeniu chemioterapią zawierającą platynę, topotekan wykazał odsetek odpowiedzi na poziomie 20,5% (95% CI: 13%-28%) oraz medianę czasu do progresji wynoszącą 19 tygodni, przewyższając paklitaksel (odpowiednio 14% i 15 tygodni). W leczeniu drobnokomórkowego raka płuca, zarówno doustne, jak i dożylne podawanie topotekanu, wykazało porównywalną skuteczność z medianą przeżycia około 30 tygodni i odsetkiem odpowiedzi około 20%. W badaniu GOG-0179 u pacjentek z zaawansowanym rakiem szyjki macicy, skojarzenie topotekanu z cisplatyną istotnie wydłużyło medianę przeżycia do 9,4 miesięcy w porównaniu do 6,5 miesięcy przy monoterapii cisplatyną (HR 0,76; p=0,033).
- Leksykon chorób i schorzeń
Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (men 1) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (MEN 1) to autosomalnie dominująca choroba genetyczna spowodowana mutacjami w genie MEN1 na chromosomie 11, charakteryzująca się rozwojem licznych guzów w przytarczycach, trzustce i przysadce mózgowej. Najczęstszą manifestacją jest pierwotna nadczynność przytarczyc (PNP) występująca u około 90% pacjentów, objawiająca się hiperkalcemią i jej powikłaniami, takimi jak kamica nerkowa czy osteoporoza. Guzy neuroendokrynne trzustki (pNET) występują u 30-80% chorych i mogą wydzielać hormony, prowadząc do zespołów takich jak Zollinger-Ellison (gastrinoma) czy hipoglikemia (insulinoma). Guzy przysadki, najczęściej prolaktinoma, występują u 15-90% pacjentów. Diagnostyka opiera się na badaniach biochemicznych (m.in. stężenia wapnia, PTH, prolaktyny, gastryny), obrazowych (MRI, CT, scyntygrafia) oraz genetycznych, które umożliwiają wczesne wykrycie nosicieli mutacji i wdrożenie badań przesiewowych od 5. roku życia.
agoniści dopaminy, akromegalia, analogi somatostatyny, autosomalny dominujący, badania biochemiczne, badania genetyczne, diazoksyd, dysfagia, gastrinoma, gen MEN1, guzy neuroendokrynne trzustki, guzy przysadki mózgowej, hiperkalcemia, inhibitory pompy protonowej, insulinoma, MEN 1, paratyreoidektomia, pierwotna nadczynność przytarczyc, pNET, prolaktynoma, rezonans magnetyczny, scyntygrafia receptorów somatostatynowych, subtotalna paratyreoidektomia, tomografia komputerowa, VIPoma, wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1, zespół WDHA, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Everolimus Synthon 10 mg
Ewerolimus (Everolimus Genthon) jest inhibitorem mTOR stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka piersi z ekspresją receptorów hormonalnych bez nadekspresji HER2/neu, w skojarzeniu z eksemestanem u kobiet po menopauzie z progresją po terapii niesteroidowym inhibitorem aromatazy. Ponadto, lek jest wskazany w terapii nieoperacyjnych lub przerzutowych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) o wysokim lub średnim stopniu zróżnicowania z postępującym przebiegiem choroby, a także w przypadku wysoko zróżnicowanych (G1 lub G2), hormonalnie nieczynnych nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego lub płuc z progresją. W leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) ewerolimus stosuje się u pacjentów z progresją po terapii ukierunkowanej na VEGF, najczęściej po inhibitorach kinaz tyrozynowych (sunitynib, pazopanib, sorafenib). Preparat dostępny jest w tabletkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 74,3 mg, 148,5 mg i 297,0 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, eksemestan, ekspresja receptorów hormonalnych, ewerolimus, hematolog, hiperglikemia, hiperlipidemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kryteria RECIST, mielosupresja, morfologia krwi, nadekspresja HER2, niesteroidowy inhibitor aromatazy, nietolerancja laktozy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór neuroendokrynny układu pokarmowego, onkolog kliniczny, pazopanib, pNET, rak nerkowokomórkowy, sorafenib, sunitynib, typ histologiczny, wysoko zróżnicowany guz, zaawansowany rak nerkowokomórkowy, zaawansowany rak piersi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Sunitynib Bluefish, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu GIST, MRCC oraz pNET. Terapia tym inhibitorem kinazy tyrozynowej wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (np. z układu oddechowego, pokarmowego, moczowego czy mózgowego). Inne potencjalnie śmiertelne powikłania obejmują niewydolność wielonarządową, DIC, krwotok do jamy otrzewnowej, niedoczynność nadnerczy, odmę opłucnową, wstrząs i nagły zgon. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, dysgeuzja, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty). Często występuje również niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, trombocytopenia i anemia.
anemia, dysgeuzja, GIST, kapsułka twarda, klasyfikacja NCI-CTCAE, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, MRCC, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, pNET, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, terapia onkologiczna, trombocytopenia, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Medical Valley 37,5 mg
Terapia Sunitinibem Medical Valley powinna być prowadzona przez lekarza doświadczonego w onkologii, z uwzględnieniem specyficznego dawkowania zależnego od jednostki chorobowej. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę podawana doustnie w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (4/2), natomiast w pNET stosuje się 37,5 mg/dobę w schemacie ciągłym. Modyfikacje dawki powinny być dokonywane stopniowo o 12,5 mg, z maksymalną dawką do 75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz do 50 mg/dobę dla pNET, z możliwością zwiększenia do 87,5 mg i 62,5 mg odpowiednio w przypadku interakcji z induktorami CYP3A4. W przypadku inhibitorów CYP3A4 dawkę należy zmniejszyć do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji. Leczenie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) nie wymaga modyfikacji dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (Child-Pugh C) stosowanie jest przeciwwskazane. U osób z zaburzeniami czynności nerek, w tym poddawanych hemodializie, nie ma konieczności zmiany dawki początkowej, a dalsze dostosowanie zależy od tolerancji terapii.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sunitinib Vipharm 50 mg
Sunitynib, inhibitor kinazy tyrozynowej (kod ATC: L01EX01), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwnowotworowego poprzez hamowanie receptorów PDGFRα/β, VEGFR1-3, KIT, FLT3, CSF-1R oraz RET, kluczowych w procesach wzrostu nowotworów, angiogenezy i przerzutów. Jego główny metabolit zachowuje aktywność farmakologiczną, co wzmacnia efekt terapeutyczny. Skuteczność i bezpieczeństwo sunitynibu zostały potwierdzone w leczeniu opornych na imatynib nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz nieoperacyjnych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). W badaniach klinicznych parametrami oceny były m.in. czas do progresji (TTP), czas przeżycia bez progresji (PFS) oraz wskaźniki obiektywnych odpowiedzi (ORR).
angiogeneza nowotworowa, czas do wystąpienia progresji nowotworu, czas przeżycia bez progresji choroby, eskalacja dawki, GIST, hematopoeza, imatynib, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa podobna do Fms-3, MRCC, neoangiogeneza, nietolerancja leczenia, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność, PDGFR, pNET, progresja choroby, proliferacja komórek białaczkowych, przerzut nowotworowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rak tarczycy, receptor czynnika komórek pnia, receptor czynnika stymulującego powstawanie kolonii, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, receptor glejopochodnego czynnika neurotroficznego, receptor kinazy tyrozynowej, receptor płytkowego czynnika wzrostu, sunitynib, VEGFR, wskaźnik obiektywnych odpowiedzi, wskaźnik przeżycia całkowitego, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Synthon 50 mg
Sunitynib Synthon, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, jest wskazany do leczenia trzech głównych typów nowotworów u dorosłych: nieoperacyjnych i/lub przerzutowych guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z progresją choroby. Każda kapsułka zawiera sunitynibu jabłczan odpowiadający odpowiednio 12,5 mg, 25 mg lub 50 mg substancji czynnej. Charakterystyczny wygląd kapsułek ułatwia identyfikację dawki: 12,5 mg – pomarańczowe, 25 mg – karmelowo-pomarańczowe, 50 mg – karmelowe, z odpowiednimi nadrukami i wymiarami od 14 do 20 mm długości.
działanie niepożądane, GIST, guz nieoperacyjny, kapsułka twarda, leczenie imatynibem, lekarz specjalista, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na lek, pNET, progresja choroby, przerzut nowotworowy, przerzuty raka nerkowokomórkowego, rak nerkowokomórkowy, sunitynib, sunitynibu jabłczan, terapia celowana, terapia onkologiczna, wysoko zróżnicowany nowotwór - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib MSN 37,5 mg
Sunitynib MSN, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z trzema typami nowotworów: nieoperacyjnymi i/lub przerzutowymi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanym i/lub przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym (MRCC) oraz wysoko zróżnicowanymi, nieoperacyjnymi i przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z progresją choroby. Wskazania do terapii obejmują potwierdzenie histopatologiczne, zaawansowanie miejscowe lub obecność przerzutów oraz niepowodzenie wcześniejszych linii leczenia lub nietolerancję imatynibu w przypadku GIST. Sunitynib może być stosowany jako terapia drugiego rzutu w GIST oraz jako terapia pierwszego wyboru w MRCC, szczególnie u pacjentów z grupy pośredniego lub złego rokowania, a także w progresywnych pNET.
badanie obrazowe, ciśnienie tętnicze, diagnostyka histopatologiczna, działanie niepożądane, funkcja wątroby, GIST, imatynib, kapsułka twarda, morfologia krwi, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na lek, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, pNET, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, stan sprawności pacjenta, sunitynib, sunitynibu jabłczan, terapia celowana - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asikreba 37,5 mg
Lek Asikreba zawiera sunitynib w postaci jabłczanu i jest dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w formie kapsułek twardych. Wskazania do stosowania obejmują: 1) nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym guzem lub przerzutami, po niepowodzeniu terapii imatynibem; 2) zaawansowany i przerzutowy rak nerkowokomórkowy (RCC i MRCC) – w tym przypadku sunitynib może być stosowany już w pierwszej linii leczenia; 3) wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) u dorosłych z nieoperacyjnym guzem, przerzutami lub progresją choroby. Kapsułki zawierają żółty do pomarańczowego proszek granulowany, a dawka 37,5 mg zawiera barwniki (E110 i E102), co wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością.
badanie histopatologiczne, GIST, jabłczan sunitynibu, leczenie cytokinami, MRCC, nieoperacyjność, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwór wysoko zróżnicowany, oporność na leczenie, pNET, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, reakcja alergiczna, terapia imatynibem, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asikreba 25 mg
Lek Asikreba zawierający sunitynib (jabłczan) w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, stosowany w terapii RCC, GIST i pNET, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, serca, zatoru tętnicy płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz krwotoków (w tym mózgowych). Zdarzenia te mogą zagrażać życiu i prowadzić do zgonu. Często obserwowane działania niepożądane obejmują zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie, objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty), przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezję dłoniowo-podeszwową. W trakcie terapii często rozwija się niedoczynność tarczycy, a także występują liczne zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość i leukopenia, które mogą zwiększać ryzyko infekcji i krwawień.
dysgeuzja, GIST, krwotok, krwotok mózgowy, krwotok otrzewnowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, MRCC, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, pNET, posocznica, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tarczycy, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Vipharm 50 mg
Sunitinib Vipharm jest stosowany w leczeniu przeciwnowotworowym, głównie w GIST, MRCC oraz pNET, i powinien być wdrażany przez lekarza onkologa. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. W GIST i MRCC zalecana dawka początkowa to 50 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, następnie 2 tygodnie przerwy (schemat 4/2), natomiast w pNET stosuje się 37,5 mg raz na dobę bez przerw. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zależności od tolerancji, z maksymalną dawką do 75 mg/dobę (GIST, MRCC) i 50 mg/dobę (pNET). W przypadku interakcji z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna) dawkę można zwiększyć do 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast przy inhibitorach CYP3A4 (np. ketokonazol) dawkę należy zmniejszyć do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), z koniecznością monitorowania tolerancji.
ESRD, GIST, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie przeciwnowotworowe, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, pNET, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, silny induktor CYP3A4, silny inhibitor CYP3A4, Sunitinib Vipharm, sunitynib, terapia onkologiczna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib G.L. Pharma 12,5 mg
Sunitinib G.L. Pharma jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg i znajduje zastosowanie w leczeniu trzech zaawansowanych nowotworów: nieoperacyjnych i/lub przerzutowych guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego oraz przerzutowego raka nerkowokomórkowego (RCC/MRCC) oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z progresją choroby. Lek stanowi terapię drugiego rzutu w GIST, a także istotną opcję terapeutyczną w zaawansowanym RCC i progresywnych pNET, co podkreśla jego rolę w leczeniu opornych i zaawansowanych stanów onkologicznych u dorosłych pacjentów.
Ze względu na profil działania i potencjalne ryzyko, Sunitinib powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem onkologicznym, z indywidualnym doborem dawki oraz regularnym monitorowaniem parametrów laboratoryjnych i stanu klinicznego pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań, interakcji lekowych oraz dokumentacja wcześniejszych terapii, zwłaszcza w przypadku GIST – potwierdzenie oporności lub nietolerancji na imatynib. W RCC istotna jest ocena stopnia zaawansowania choroby, natomiast w pNET potwierdzenie wysokiego stopnia zróżnicowania guza i progresji choroby. Takie podejście pozwala na optymalne wykorzystanie potencjału terapeutycznego sunitynibu w leczeniu trudnych przypadków onkologicznych.
GIST, imatynib, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, onkolog kliniczny, oporność na leczenie, parametry laboratoryjne, pNET, progresja choroby, przerzut, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynib, zmiana nieoperacyjna, zróżnicowanie guza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Krka 50 mg
Sunitynib w postaci jabłczanu, dostępny w preparacie Sunitinib Krka w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu trzech głównych typów nowotworów: nieoperacyjnych i/lub z przerzutami podścieliskowych guzów przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem (oporność pierwotna, wtórna lub nietolerancja), zaawansowanego lub przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz wysoko zróżnicowanych, nieoperacyjnych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Wskazania te wymagają potwierdzenia histopatologicznego oraz spełnienia określonych kryteriów klinicznych, takich jak wiek ≥18 lat, nieoperacyjność zmian, obecność przerzutów oraz odpowiednia dokumentacja progresji lub oporności na wcześniejsze leczenie. W przypadku MRCC sunitynib może być stosowany zarówno w pierwszej, jak i kolejnych liniach terapii, bez konieczności wcześniejszego leczenia inhibitorami kinazy tyrozynowej.
angiogeneza, badanie histologiczne, czynność tarczycy, działanie niepożądane, frakcja wyrzutowa lewej komory, GIST, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, jabłczan, kapsułka twarda, morfologia krwi, nietolerancja imatynibu, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność pierwotna, oporność wtórna, pNET, progresja choroby, proszek leczniczy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, skala ECOG, terapia celowana, terapia przeciwnowotworowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib MSN 25 mg
Sunitynib MSN, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem (oporność lub nietolerancja), zaawansowanym lub przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym (RCC/MRCC) jako terapia pierwszego rzutu oraz wysoko zróżnicowanymi (G1/G2 wg WHO) nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z progresją choroby i/lub przerzutami. Kapsułki charakteryzują się różnymi kolorami i oznaczeniami, co ułatwia identyfikację dawki, a substancją czynną jest sunitynibu jabłczan w formie żółtego granulowanego proszku. Leczenie wymaga potwierdzenia histopatologicznego rozpoznania, oceny stanu ogólnego pacjenta (preferowany ECOG 0-2) oraz prawidłowej funkcji narządów wewnętrznych, w tym nerek, wątroby, układu krwiotwórczego i sercowo-naczyniowego.
choroby współistniejące, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, frakcja wyrzutowa lewej komory, GIST, lek przeciwnowotworowy, morfologia krwi, MRCC, niepowodzenie terapii imatynibem, nietolerancja imatynibu, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór nieoperacyjny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwór z przerzutami, oporność na imatynib, oporność pierwotna, pNET, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, RCC, skala ECOG, sunitynibu jabłczan, terapia przeciwnowotworowa, układ krwiotwórczy, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asikreba 50 mg
Produkt leczniczy Asikreba zawiera sunitynib w postaci jabłczanu i jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z trzema typami nowotworów: nieoperacyjnymi i/lub przerzutowymi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanym lub przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym (MRCC) oraz wysoko zróżnicowanymi, nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Lek dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg sunitynibu, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii oraz modyfikację dawkowania w zależności od tolerancji i odpowiedzi klinicznej pacjenta.
działania niepożądane, GIST, imatynib, jabłczan sunitynibu, MRCC, nietolerancja leczenia, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź na leczenie, pNET, progresja choroby, przerzuty nowotworowe, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynib, tartrazyna, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Subinit 50 mg
Subinit, zawierający sunitynib w postaci sunitynibu jabłczanu, jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, odpowiadających zawartości sunitynibu jabłczanu odpowiednio 16,70 mg, 33,40 mg i 66,80 mg. Lek jest wskazany u dorosłych pacjentów z nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC i MRCC) jako leczenie pierwszego rzutu oraz wysoko zróżnicowanymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) w przypadku progresji choroby. Subinit stosuje się w sytuacjach, gdy guz jest nieoperacyjny i/lub występują przerzuty, a w przypadku GIST dodatkowo wymagana jest oporność lub nietolerancja na imatynib, natomiast w pNET – progresja po wcześniejszym leczeniu.
GIST, imatynib, jabłczan sunitynibu, kapsułka twarda, leczenie pierwszego rzutu, MRCC, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na leczenie, pNET, progresja choroby, przerzuty raka nerkowokomórkowego, rak nerkowokomórkowy, stadium zaawansowania, sunitynib - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib G.L. Pharma 50 mg
Sunitynib G.L. Pharma jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, przeznaczonych do leczenia dorosłych pacjentów z trzema głównymi wskazaniami: nieoperacyjnymi i/lub przerzutowymi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanym lub przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym (MRCC) bez ograniczeń dotyczących wcześniejszych linii leczenia oraz wysoko zróżnicowanymi, nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Kapsułki różnią się rozmiarem i kolorem, co ułatwia identyfikację dawki: 12,5 mg (rozmiar 4, pomarańczowe), 25 mg (rozmiar 3, karmelowo-pomarańczowe) oraz 50 mg (rozmiar 1, karmelowe).
choroba miejscowo zaawansowana, choroba współistniejąca, diagnostyka obrazowa, GIST, guz nieoperacyjny, imatynib, kapsułka twarda, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na imatynib, pNET, progresja choroby, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, przerzuty odległe, rak nerkowokomórkowy, sunitynib, wydolność narządowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Produkt Sunitinib Bluefish powinien być stosowany przez lekarzy doświadczonych w terapii przeciwnowotworowej, z indywidualnym dostosowaniem dawkowania do wskazań klinicznych. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (4/2), z minimalną dawką 25 mg i maksymalną 75 mg. W przypadku pNET stosuje się dawkę 37,5 mg raz na dobę podawaną ciągle, z zakresem od 25 mg do 50 mg. Modyfikacje dawkowania powinny być stopniowe, o 12,5 mg, uwzględniając tolerancję i bezpieczeństwo. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na CYP3A4: silne induktory mogą wymagać zwiększenia dawki do 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast silne inhibitory mogą wymagać zmniejszenia dawki do minimum 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), przy jednoczesnym monitorowaniu tolerancji.
dawkowanie leku, enzym CYP3A4, ESRD, GIST, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, pNET, ryfampicyna, schyłkowa choroba nerek, sunitinib, Sunitinib Bluefish, tolerancja leku, wskazanie kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Suganet 50 mg
Lek Suganet (sunitynib) w formie kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg jest wskazany do leczenia trzech typów nowotworów u dorosłych: nieoperacyjnych i/lub przerzutowych nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z progresją choroby. Substancją czynną jest sunitynibu jabłczan, a kwalifikacja do leczenia wymaga potwierdzenia histopatologicznego oraz spełnienia specyficznych kryteriów, takich jak oporność lub nietolerancja na imatynib w GIST, obecność przerzutów w MRCC oraz progresja choroby w pNET. Kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem, co ułatwia identyfikację dawki: 12,5 mg (pomarańczowe wieczko i korpus, długość ~14 mm), 25 mg (karmelowe wieczko, pomarańczowy korpus, długość ~16 mm) oraz 50 mg (karmelowe wieczko i korpus, długość ~20 mm).
badanie histopatologiczne, GIST, imatynib, kapsułka twarda, MRCC, nieoperacyjny guz, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność nowotworu, pNET, progresja choroby, progresja nowotworu, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynib jabłczan, zaawansowany rak nerkowokomórkowy