Właściwości farmakodynamiczne
Topotekan

Topotekan, będący inhibitorem topoizomerazy I, wykazuje skuteczność przeciwnowotworową poprzez stabilizację kompleksu enzym-DNA, co prowadzi do pęknięć pojedynczych nici DNA i zahamowania replikacji. W badaniach klinicznych u pacjentek z nawrotowym rakiem jajnika, wcześniej leczonych chemioterapią na bazie platyny, topotekan wykazał odsetek odpowiedzi na poziomie 16-20,5%, z medianą czasu do progresji wynoszącą 19 tygodni i medianą przeżycia 62 tygodnie. W badaniu III fazy u pacjentów z nawrotem po pierwszorazowym leczeniu, doustna forma topotekanu w połączeniu z najlepszą terapią wspomagającą (BSC) istotnie wydłużyła medianę przeżycia do 25,9 tygodni w porównaniu do 13,9 tygodni w grupie BSC (HR 0,64; p=0,0104). W leczeniu drobnokomórkowego raka płuca topotekan podawany doustnie lub dożylnie wykazał porównywalną skuteczność, z medianą przeżycia około 30 tygodni i odsetkiem odpowiedzi około 20%. W porównaniu z kombinacją CAV, topotekan wykazał podobne wyniki w zakresie czasu do progresji i przeżycia. W raku szyjki macicy, skojarzenie topotekanu z cisplatyną istotnie poprawiło medianę przeżycia (9,4 vs. 6,5 miesiąca; HR 0,76; p=0,033) w porównaniu do monoterapii cisplatyną.

Właściwości farmakodynamiczne topotekanu

Topotekan jest lekiem przeciwnowotworowym należącym do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki przeciwnowotworowe, alkaloidy roślinne i inne produkty naturalne. Sklasyfikowany jest kodem ATC L01XX17 (Topotecanum Accord) lub L01CE01 (Topotecan medac). Poniżej przedstawiono szczegółowy opis mechanizmu działania oraz skuteczności klinicznej topotekanu w różnych wskazaniach.12

Mechanizm działania

Przeciwnowotworowe działanie topotekanu polega na hamowaniu enzymu topoizomerazy-I, który uczestniczy w procesie replikacji DNA. Enzym ten odpowiada za zmniejszanie napięcia torsyjnego przed poruszającymi się widełkami replikacyjnymi. Topotekan hamuje działanie topoizomerazy-I poprzez stabilizowanie kowalencyjnego kompleksu enzymu i rozdzielonych nici DNA, który stanowi etap pośredni w procesie katalitycznym. Konsekwencją takiego mechanizmu działania jest wywoływanie pęknięć pojedynczych nici DNA związanego z białkiem w komórce.34

Skuteczność kliniczna w leczeniu nawrotowego raka jajnika

W badaniach klinicznych porównujących topotekan z paklitakselem u pacjentek wcześniej leczonych z powodu raka jajnika chemioterapią opartą na pochodnych platyny (n = 112 dla topotekanu i n = 114 dla paklitakselu) wykazano istotną skuteczność kliniczną topotekanu. Odsetek reakcji na leczenie (95% CI) wyniósł 20,5% (13%, 28%) dla topotekanu w porównaniu do 14% (8%, 20%) dla paklitakselu. Mediana czasu do progresji wyniosła 19 tygodni dla topotekanu w porównaniu do 15 tygodni dla paklitakselu (współczynnik ryzyka 0,7 [0,6, 1,0]). Mediana czasu przeżycia wyniosła 62 tygodnie dla topotekanu i 53 tygodnie dla paklitakselu (współczynnik ryzyka 0,9 [0,6, 1,3]).56

W całościowym programie leczenia raka jajnika (n = 392, wszystkie pacjentki wcześniej leczone cisplatyną lub cisplatyną z paklitakselem) odsetek odpowiedzi na leczenie topotekanem wyniósł 16%. Mediana czasu do wystąpienia odpowiedzi w badaniach klinicznych wyniosła 7,6-11,6 tygodni. U pacjentek opornych na leczenie lub z wznową choroby w ciągu 3 miesięcy po terapii cisplatyną (n = 186), odsetek odpowiedzi wyniósł 10%.78

Należy zaznaczyć, że dane te powinny być oceniane w kontekście całościowego profilu bezpieczeństwa produktu leczniczego, szczególnie biorąc pod uwagę znaczącą toksyczność hematologiczną.910

W dodatkowej retrospektywnej analizie obejmującej 523 pacjentki z wznową raka jajnika zaobserwowano 87 całkowitych lub częściowych odpowiedzi na leczenie, z czego 13 wystąpiło podczas 5. i 6. kursu, a 3 wystąpiły później. Wśród pacjentek, które otrzymały więcej niż 6 kursów chemioterapii, 91% ukończyło badanie zgodnie z planem lub było leczonych do czasu progresji choroby, a tylko u 3% przerwano leczenie z powodu działań niepożądanych.1112

Skuteczność kliniczna w leczeniu nawrotowego drobnokomórkowego raka płuca

Badanie 478 (doustny topotekan vs BSC)

W badaniu III fazy (badanie 478) oceniano skuteczność topotekanu podawanego doustnie w połączeniu z najlepszą terapią wspomagającą (BSC – Best Supportive Care) (n = 71) w porównaniu do stosowania wyłącznie BSC (n = 70) u pacjentów z nawrotem choroby po leczeniu pierwszego rzutu. Średni czas do nawrotu od leczenia pierwszego rzutu wynosił 84 dni w grupie pacjentów otrzymujących doustnie topotekan plus BSC i 90 dni w grupie otrzymującej jedynie BSC. W badaniu uczestniczyli pacjenci, u których ponowne leczenie chemioterapią dożylną uznano za nieodpowiednie.1314

W grupie pacjentów otrzymujących topotekan doustnie plus BSC stwierdzono statystycznie istotną poprawę całkowitego czasu przeżycia w porównaniu do grupy otrzymującej tylko BSC (test log-rank p = 0,0104). Nieskorygowany współczynnik ryzyka dla grupy topotekanu doustnego plus BSC w porównaniu do grupy BSC wyniósł 0,64 (95% CI: 0,45; 0,90). Mediana czasu przeżycia w grupie leczonej topotekanem plus BSC wyniosła 25,9 tygodni (95% CI: 18,3; 36,1), natomiast w grupie otrzymującej wyłącznie BSC – 13,9 tygodni (95% CI: 11,1; 18,6) (p = 0,0104).1516

Samodzielne rejestrowanie objawów dokonywane przez pacjentów bez zaślepienia, w oparciu o skalę oceny objawów, wykazało zgodną tendencję w zakresie złagodzenia objawów u pacjentów otrzymujących topotekan doustnie plus BSC.1718

Porównanie doustnego i dożylnego topotekanu (badania 065 i 396)

Przeprowadzono dwa badania kliniczne – badanie II fazy (065) i badanie III fazy (396) – oceniające skuteczność topotekanu podawanego doustnie w porównaniu do topotekanu podawanego dożylnie u pacjentów z nawrotem choroby, który wystąpił ≥ 90 dni po zakończeniu jednego wcześniejszego schematu chemioterapii. Na podstawie samodzielnego raportowania objawów przez pacjentów wykazano, że zarówno doustna, jak i dożylna forma topotekanu wiązały się z podobnym zmniejszeniem nasilenia objawów u pacjentów z wrażliwym na topotekan rakiem drobnokomórkowym płuca.1920

Tabela 1. Podsumowanie danych dotyczących czasu przeżycia, odsetka odpowiedzi i czasu do progresji u pacjentów z nawrotowym rakiem drobnokomórkowym płuca leczonych topotekanem podawanym doustnie lub dożylnie
Badanie 065 Badanie 396
Topotekan podawany doustnie Topotekan podawany dożylnie Topotekan podawany doustnie Topotekan podawany dożylnie
Mediana czasu przeżycia (tygodnie) 32,3 25,1 33,0 35,0
(95% CI) (26,3; 40,9) (21,1; 33,0) (29,1; 42,4) (31,0; 37,1)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,88 (0,59; 1,31) 0,88 (0,7; 1,11)
Odsetek odpowiedzi (%) 23,1 14,8 18,3 21,9
(95% CI) (11,6; 34,5) (5,3; 24,3) (12,2; 24,4) (15,3; 28,5)
Różnica w odsetku odpowiedzi (95% CI) 8,3 (6,6; 23,1) -3,6 (-12,6; 5,5)
Mediana czasu do progresji (tygodnie) 14,9 13,1 11,9 14,6
(95% CI) (8,3; 21,3) (11,6; 18,3) (9,7; 14,1) (13,3; 18,9)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,90 (0,60; 1,35) 1,21 (0,96; 1,53)

21

Porównanie topotekanu z CAV

W randomizowanym badaniu III fazy porównywano skuteczność topotekanu podawanego dożylnie z kombinacją cyklofosfamidu, doksorubicyny i winkrystyny (CAV) u pacjentów z nawrotowym, wrażliwym na chemioterapię drobnokomórkowym rakiem płuca. Całkowity odsetek odpowiedzi na leczenie wyniósł 24,3% w grupie topotekanu w porównaniu do 18,3% w grupie CAV. Mediana czasu do progresji była podobna w obu grupach (odpowiednio 13,3 tygodnia i 12,3 tygodni). Mediana czasu przeżycia wyniosła odpowiednio 25 tygodni dla topotekanu i 24,7 tygodni dla CAV. Współczynnik ryzyka dla przeżycia w grupie otrzymującej topotekan dożylnie względem CAV wyniósł 1,04 (95% CI: 0,78; 1,40).22

Łączny odsetek odpowiedzi na leczenie topotekanem w badaniach dotyczących pacjentów z nawrotowym rakiem drobnokomórkowym płuca, wrażliwym na chemioterapię pierwszego rzutu (n = 480), wyniósł 20,2%. Mediana czasu przeżycia wyniosła 30,3 tygodnia (95% CI: 27,6; 33,4).23

W populacji pacjentów z opornym na leczenie rakiem drobnokomórkowym płuca (tych, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie pierwszego rzutu), odsetek odpowiedzi na leczenie topotekanem wynosił 4,0%.24

Skuteczność kliniczna w leczeniu raka szyjki macicy

W randomizowanym badaniu porównawczym III fazy prowadzonym przez Gynecological Oncology Group (GOG 0179) porównywano wyniki leczenia topotekanem w skojarzeniu z cisplatyną (n = 147) z monoterapią cisplatyną (n = 146) u pacjentek z histologicznie potwierdzonym przetrwałym, nawrotowym lub będącym w stadium zaawansowania IVB rakiem szyjki macicy, którego leczenie chirurgiczne i/lub radioterapią uznano za nieodpowiednie. Po korekcie analiz przeprowadzonych w trakcie badania wykazano, że leczenie skojarzeniem topotekanu z cisplatyną w sposób istotny statystycznie poprawia całkowite przeżycie w porównaniu z monoterapią cisplatyną (test log-rank, p = 0,033).25

Tabela 2. Wyniki badania GOG-0179
Populacja pacjentek zakwalifikowanych do leczenia (ITT – Intent to treat)
Cisplatyna 50 mg/m² w dniu 1 co 21 dni Cisplatyna 50 mg/m² w dniu 1 + Topotekan 0,75 mg/m² w dniach 1-3 co 21 dni
Przeżycie (miesiące) (n = 146) (n = 147)
Mediana (95% CI) 6,5 (5,8; 8,8) 9,4 (7,9; 11,9)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,76 (0,59-0,98)
Log rank test; wartość p 0,033
Pacjentki nie leczone wcześniej cisplatyną i chemioradioterapią
Przeżycie (miesiące) (n = 46) (n = 44)
Mediana (95% CI) 8,8 (6,4; 11,5) 15,7 (11,9; 17,7)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,51 (0,31-0,82)
Pacjentki leczone wcześniej cisplatyną i chemioradioterapią
Przeżycie (miesiące) (n = 72) (n = 69)
Mediana (95% CI) 5,9 (4,7; 8,8) 7,9 (5,5; 10,9)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,85 (0,59-1,21)

26

U pacjentek z nawrotem w okresie do 180 dni (n = 39) po chemioterapii z cisplatyną, mediana przeżycia w grupie topotekanu z cisplatyną wynosiła 4,6 miesiąca (95% CI: 2,6; 6,1), zaś w grupie otrzymującej samą cisplatynę wynosiła 4,5 miesiąca (95% CI: 2,9; 9,6), z współczynnikiem ryzyka 1,15 (0,59; 2,23). U pacjentek z nawrotem po upływie 180 dni (n = 102) mediana przeżycia w grupie leczonej topotekanem z cisplatyną wynosiła 9,9 miesiąca (95% CI: 7,0; 12,6), natomiast w grupie otrzymującej samą cisplatynę – 6,3 miesiąca (95% CI: 4,9; 9,5), z współczynnikiem ryzyka 0,75 (0,49; 1,16).27

Skuteczność kliniczna w populacji pediatrycznej

Topotekan był również oceniany w populacji pediatrycznej, jednak dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej.28

W otwartym badaniu klinicznym przeprowadzonym u dzieci (n = 108, w wieku od niemowlęctwa do 16 lat) z nawrotowymi lub postępującymi nowotworami o charakterze litych guzów, topotekan podawano w dawce początkowej 2,0 mg/m² pc. w 30-minutowym wlewie przez 5 dni, powtarzając taki schemat co 3 tygodnie przez okres do jednego roku, w zależności od odpowiedzi na leczenie. Leczone nowotwory obejmowały mięsaka Ewinga/prymitywny guz neurektodermalny (PNET), nerwiaka płodowego (neuroblastoma), kostniaka zarodkowego (osteoblastoma) i mięsaka mięśni poprzecznie prążkowanych (rhabdomyosarcoma). Działanie przeciwnowotworowe leku wykazano głównie u pacjentów z nerwiakiem płodowym. Toksyczność topotekanu u pacjentów pediatrycznych z nawrotowymi i opornymi na leczenie guzami litymi była podobna do tej, którą wcześniej obserwowano u osób dorosłych.29

W omawianym badaniu 46 pacjentów (43%) otrzymywało G-CSF w czasie 192 kursów terapii (42,1%), u 65 pacjentów (60%) przetaczano masę erytrocytarną w czasie 139 kursów terapii (30,5%), a u 50 pacjentów (46%) przetaczano koncentrat płytkowy w czasie 159 kursów terapii (34,9%).30

Na podstawie danych dotyczących zahamowania czynności szpiku, będącego działaniem toksycznym ograniczającym wielkość możliwej do zastosowania dawki, w badaniu farmakokinetycznym przeprowadzonym u dzieci i młodzieży z opornymi na leczenie guzami litymi, ustalono, że maksymalna tolerowana dawka (MTD) wynosi 2,0 mg/m² pc. na dobę podczas jednoczesnego stosowania G-CSF i 1,4 mg/m² pc./dobę bez stosowania G-CSF.31

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl