Wskazania do stosowania
Asikreba 37,5 mg

Lek Asikreba zawiera sunitynib w postaci jabłczanu i jest dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w formie kapsułek twardych. Wskazania do stosowania obejmują: 1) nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym guzem lub przerzutami, po niepowodzeniu terapii imatynibem; 2) zaawansowany i przerzutowy rak nerkowokomórkowy (RCC i MRCC) – w tym przypadku sunitynib może być stosowany już w pierwszej linii leczenia; 3) wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) u dorosłych z nieoperacyjnym guzem, przerzutami lub progresją choroby. Kapsułki zawierają żółty do pomarańczowego proszek granulowany, a dawka 37,5 mg zawiera barwniki (E110 i E102), co wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością.

Wskazania do stosowania leku Asikreba

Lek Asikreba, zawierający jako substancję czynną sunitynib w postaci jabłczanu, jest dostępny w czterech dawkach: 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w formie kapsułek twardych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do zastosowania tego leku w praktyce klinicznej.1

Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST)

Lek Asikreba znajduje zastosowanie w terapii nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST – Gastrointestinal Stromal Tumour) w przypadkach, gdy:2

Wskazanie to dotyczy wyłącznie pacjentów dorosłych, u których standardowe leczenie pierwszej linii (imatynib) nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Asikreba stanowi więc ważną opcję terapeutyczną drugiej linii w leczeniu GIST.3

Rak nerkowokomórkowy z przerzutami (MRCC)

Drugim istotnym wskazaniem do stosowania leku Asikreba jest rak nerkowokomórkowy (RCC) w postaci:4

  • Zaawansowanego raka nerkowokomórkowego – gdy nowotwór osiągnął znaczne zaawansowanie miejscowe, ale bez potwierdzonych przerzutów odległych
  • Raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC – Metastatic Renal Cell Carcinoma) – gdy choroba rozprzestrzeniła się poza nerkę do innych narządów

W przeciwieństwie do leczenia GIST, w przypadku raka nerkowokomórkowego sunitynib może być stosowany już w pierwszej linii leczenia u pacjentów dorosłych. Jest to istotne wskazanie kliniczne, gdyż rak nerkowokomórkowy należy do nowotworów o znacznej oporności na klasyczną chemioterapię.5

Nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET)

Trzecim wskazaniem do zastosowania leku Asikreba są wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET – Pancreatic Neuroendocrine Tumours). Lek może być stosowany w przypadkach, gdy:6

  • Nowotwór jest nieoperacyjny – gdy leczenie chirurgiczne nie jest możliwe z różnych przyczyn medycznych
  • Występują przerzuty odległe nowotworu
  • Doszło do progresji choroby – udokumentowanego postępu choroby nowotworowej

Wskazanie to również dotyczy wyłącznie pacjentów dorosłych. Warto podkreślić, że kwalifikują się tutaj jedynie nowotwory wysoko zróżnicowane, które charakteryzują się określoną biologią i przebiegiem klinicznym, co warunkuje skuteczność zastosowania sunitynibu.7

Dobór postaci farmaceutycznej i dawki

Lek Asikreba dostępny jest w postaci kapsułek twardych w czterech różnych dawkach, co umożliwia precyzyjne dawkowanie w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta i rodzaju leczonego nowotworu:8

  • Asikreba 12,5 mg – kapsułki z ciemno-brązowym wieczkiem i korpusem, z nadrukiem „LP” na wieczku i „650” na korpusie
  • Asikreba 25 mg – kapsułki z jasno-brązowym wieczkiem i ciemno-brązowym korpusem, z nadrukiem „LP” na wieczku i „651” na korpusie
  • Asikreba 37,5 mg – kapsułki z żółtym wieczkiem i korpusem, z nadrukiem „LP” na wieczku i „652” na korpusie
  • Asikreba 50 mg – kapsułki z jasno-brązowym wieczkiem i korpusem, z nadrukiem „LP” na wieczku i „653” na korpusie

Wszystkie kapsułki zawierają żółty do pomarańczowego proszek granulowany. Kapsułki o dawce 37,5 mg zawierają dodatkowo substancje pomocnicze o znanym działaniu: 0,0189 mg żółcieni pomarańczowej FCF (E110) i 0,0057 mg tartrazyny (E102), co może być istotne u pacjentów z nadwrażliwością na te barwniki.9

Warunki stosowania leku

W zależności od wskazania, lek Asikreba powinien być przepisywany i stosowany w określonych warunkach klinicznych:

Warunki stosowania w GIST

Lek powinien zostać włączony do leczenia u dorosłych pacjentów z GIST nieoperacyjnym lub z przerzutami tylko po udokumentowaniu niepowodzenia wcześniejszej terapii imatynibem, które może wynikać z:10

  • Oporności na imatynib – brak odpowiedzi na leczenie lub progresja choroby w trakcie terapii
  • Nietolerancji imatynibu – wystąpienie działań niepożądanych uniemożliwiających kontynuację leczenia

Warunki stosowania w raku nerkowokomórkowym

W przypadku zaawansowanego raka nerkowokomórkowego lub raka z przerzutami, lek Asikreba może być zastosowany u pacjentów dorosłych:11

  • W ramach leczenia pierwszej linii
  • Po niepowodzeniu wcześniejszych terapii (np. leczenia cytokinami)
  • W przypadkach, gdy guz osiągnął miejscowe zaawansowanie uniemożliwiające resekcję
  • W przypadkach z potwierdzonymi przerzutami odległymi

Warunki stosowania w nowotworach neuroendokrynnych trzustki

Asikreba należy stosować u dorosłych pacjentów z wysoko zróżnicowanymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) w przypadku:12

  • Udokumentowanej progresji choroby – potwierdzonej w badaniach obrazowych
  • Braku możliwości leczenia operacyjnego – gdy zabieg chirurgiczny nie jest wykonalny z powodów medycznych lub ze względu na zaawansowanie choroby
  • Obecności przerzutów odległych – gdy choroba rozprzestrzeniła się poza trzustkę

Kluczowym warunkiem kwalifikacji do leczenia jest wysoki stopień zróżnicowania nowotworu, który należy potwierdzić badaniem histopatologicznym.

Praktyczne zalecenia dla lekarzy

W celu optymalnego wykorzystania terapeutycznego potencjału leku Asikreba, lekarz powinien uwzględnić następujące aspekty przy przepisywaniu tego leku:

  1. Dokładna diagnostyka – przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić pełną diagnostykę obrazową i histopatologiczną w celu potwierdzenia rozpoznania i stopnia zaawansowania choroby
  2. Ocena wcześniejszego leczenia – szczególnie w przypadku GIST należy udokumentować niepowodzenie leczenia imatynibem
  3. Monitorowanie efektów leczenia – regularnie oceniać odpowiedź na leczenie za pomocą badań obrazowych
  4. Indywidualizacja dawkowania – wykorzystać dostępność różnych dawek leku (12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg, 50 mg) do precyzyjnego dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta i tolerancji leczenia
  5. Monitorowanie działań niepożądanych – systematycznie oceniać wystąpienie i nasilenie działań niepożądanych związanych z lekiem

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z nadwrażliwością na barwniki zawarte w kapsułkach 37,5 mg (żółcień pomarańczowa FCF i tartrazyna), u których możliwe jest wystąpienie reakcji alergicznych.13

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl