odruch wymiotny
Odruch wymiotny to mechanizm obronny organizmu, który ma na celu usunięcie potencjalnie szkodliwych substancji z przewodu pokarmowego. Jest to złożona reakcja fizjologiczna, w której uczestniczy wiele struktur układu nerwowego, w tym ośrodek wymiotny zlokalizowany w rdzeniu przedłużonym oraz chemoreceptorowa strefa wyzwalająca (CTZ) w dnie komory IV.
Za inicjację odruchu wymiotnego odpowiadają różne bodźce, takie jak toksyny w przewodzie pokarmowym, podrażnienie gardła, nieprzyjemne zapachy, bodźce wzrokowe, zaburzenia równowagi oraz niektóre leki. Proces wymiotny obejmuje sekwencyjną aktywację mięśni oddechowych, przepony, mięśni brzucha oraz zwieracza przełyku, co prowadzi do gwałtownego wyrzucenia treści żołądkowej.
W praktyce klinicznej odruch wymiotny jest istotnym objawem wielu stanów chorobowych, w tym zatruć, chorób przewodu pokarmowego, zaburzeń metabolicznych, chorób OUN oraz efektów ubocznych farmakoterapii. Nadmiernie nasilone wymioty mogą prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych, odwodnienia oraz zespołu Mallory’ego-Weissa. Z kolei osłabienie lub brak odruchu wymiotnego może zwiększać ryzyko aspiracji treści pokarmowej do dróg oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Chlorprothixen Zentiva 50 mg
Chloroprotyksen, należący do pochodnych tioksantenu (ATC: N05AF03), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania, który obejmuje blokadę postsynaptycznych receptorów dopaminergicznych, co stanowi podstawę jego efektu przeciwpsychotycznego. Dodatkowo lek antagonizuje receptory alfa-adrenergiczne, co może prowadzić do działań niepożądanych takich jak hipotensja ortostatyczna i zawroty głowy. Chloroprotyksen wpływa również na układ hormonalny, hamując uwalnianie hormonów podwzgórza i przysadki, co skutkuje podwyższeniem stężenia prolaktyny w surowicy krwi (hiperprolaktynemia) i może być przyczyną niektórych działań niepożądanych. W porównaniu do innych tioksantenów, lek charakteryzuje się wyraźnym działaniem sedatywnym poprzez hamowanie przewodzenia bodźców do układu siatkowatego pnia mózgu, co jest korzystne u pacjentów z pobudzeniem psychoruchowym, niepokojem oraz zaburzeniami snu. Ponadto chloroprotyksen wykazuje działanie przeciwwymiotne, hamując aktywność chemoreceptorów w rdzeniu kręgowym, co redukuje nudności i wymioty.
chemoreceptory rdzenia kręgowego, chloroprotyksen, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, działanie sedatywne, fenotiazyna, hiperprolaktynemia, hipotensja ortostatyczna, hormony podwzgórza i przysadki, odruch wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, pochodna tioksantenu, prolaktyna, prolaktynostatyna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny postsynaptyczny, układ siatkowaty pnia mózgu, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Melisana Klosterfrau
Melisana Klosterfrau to preparat zawierający olejki eteryczne destylowane z alkoholem (66,8% V/V etanolu) z mieszanki surowców roślinnych, w tym korzenia arcydzięgla (Angelica archangelica L.) zawierającego furokumaryny, które mogą indukować fotouczulenie skóry. W trakcie terapii należy unikać ekspozycji leczonych miejsc na promieniowanie UV oraz dłuższych kąpieli słonecznych, a po aplikacji miejscowej preparatu pacjent powinien dokładnie umyć ręce, aby zapobiec przeniesieniu substancji na inne obszary ciała lub do oczu. Ze względu na wysoką zawartość etanolu (66,3%-67,3% V/V) nie zaleca się stosowania preparatu na czczo, gdyż może to wywołać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne.
ból żołądka, furokumaryna, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, liść melisy, Melisana Klosterfrau, nudności, odruch wymiotny, olejek eteryczny, owocnia pomarańczy, promieniowanie UV, stan zapalny skóry, test uczuleniowy, wysuszenie skóry, zarzucanie treści żołądkowej, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Cool Berry 1 mg/dawkę
Podczas terapii nikotynowej z użyciem aerozolu do jamy ustnej Nicorette Cool Berry obserwuje się działania niepożądane o charakterze zależnym od dawki, z nasileniem największym w pierwszych 2-3 tygodniach stosowania. Najczęściej występujące objawy to ból głowy, czkawka, nudności oraz podrażnienie gardła, które mają tendencję do ustępowania wraz z kontynuacją terapii. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/10 pacjentów dominują dolegliwości ze strony układu nerwowego i oddechowego. Rzadziej zgłaszane są reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca czy nadciśnienie tętnicze. Warto zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia drgawek u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe. Substancje pomocnicze, takie jak etanol (7,1 mg/dawkę), glikol propylenowy (12 mg/dawkę) oraz butylohydroksytoluen (363 ng/dawkę), mogą dodatkowo wywoływać miejscowe podrażnienia i reakcje skórne.
aerozol do jamy ustnej, anafilaksja, bezsenność, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, padaczka, parestezja, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błon śluzowych, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zespół odstawienia nikotyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asmag B6 20 mg + 0,25 mg
Asmag B6 to preparat zawierający 20 mg jonów magnezu w postaci 300 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego oraz 0,25 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w jednej tabletce. W zalecanych dawkach terapeutycznych nie odnotowano działań niepożądanych, jednak dawki przekraczające zalecane mogą wywołać objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka. Objawy te mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów wymiotnych oraz przyspieszonej perystaltyki jelit. Preparat zawiera również 49,75 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dyskomfort żołądkowy, działanie niepożądane, jon magnezu, laktoza jednowodna, magnez wodoroasparaginian, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odruch wymiotny, personel medyczny, perystaltyka jelit, pharmacovigilance, pirydoksyna chlorowodorek, produkt leczniczy, przedawkowanie, układ pokarmowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Tramadol Krka, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji w dawkach 50 mg/mL oraz 100 mg/2 mL, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i zawroty głowy (≥1/10). Zaburzenia układu nerwowego obejmują również ból głowy i senność (≥1/100 do <1/10), a także rzadziej parestezje, drżenie, mimowolne skurcze mięśni, nieprawidłową koordynację, omdlenia i zaburzenia mowy. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia drgawek, zwłaszcza przy dużych dawkach lub jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, oraz zespół serotoninowy o nieznanej częstości. Ponadto, lek może powodować zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, stany lękowe i koszmary senne, a także ryzyko uzależnienia, które wzrasta wraz z dawką i czasem terapii.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki, drżenie, duszność, dyzuria, hiperkineza, hipoglikemia, koszmar senny, majaczenie, mimowolny skurcz mięśni, nadmierna potliwość, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, nieprawidłowa koordynacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, omamy, omdlenie, osłabienie siły mięśniowej, palpitacje, paranoja, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, silny lek, skurcz oskrzeli, splątanie, stan lękowy, suchość w jamie ustnej, świąd, świszczący oddech, szum w uszach, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie mikcji, zaburzenie mowy, zaburzenie snu, zaostrzenie astmy, zaparcia, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie ciśnienia tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Działania niepożądane
Goryczka (Gentiana) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych o działaniu uspokajającym, żołądkowym i poprawiającym trawienie, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności oraz skurcze brzucha, które mogą być związane z gorzkim smakiem goryczki i jej wpływem na motorykę przewodu pokarmowego. W preparacie Krople Żołądkowe T, zawierającym nalewkę gorzką (Amara tinctura), odnotowano również możliwość wystąpienia bólów głowy oraz reakcji alergicznych, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących ich charakteru, nasilenia i częstości występowania. Ponadto, w preparatach złożonych, takich jak Krople Żołądkowe zawierające intrakt z dziurawca, mogą pojawić się reakcje fototoksyczne związane z hyperycyną, a nie bezpośrednio z goryczką.
ból głowy, ekstrakt z goryczki, goryczka, hyperycyna, intrakt z dziurawca, Kalms, Krople żołądkowe T, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, motoryka przewodu pokarmowego, nalewka gorzka, nudności, objaw skórny, odruch wymiotny, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, skurcz brzucha, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Respifortin 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna leku Respifortin 600 mg, charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe zalecenia. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące oraz jednorazowe podanie do 500 mg/kg masy ciała są dobrze tolerowane bez występowania ciężkich działań niepożądanych czy objawów toksyczności. Przedawkowanie acetylocysteiny może jednak wywołać objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które pojawiają się powyżej dawki terapeutycznej i mają charakter indywidualny.
acetylocysteina, antidotum, badania kliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, mechanizm obronny, objawy niepożądane, objawy zatrucia, odruch wymiotny, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, podrażnienie przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, Respifortin, środek przeciwbiegunkowy, treść żołądkowa, zatrucie doustne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Voquily 1 mg/ml
Przedawkowanie melatoniny zawartej w leku VOQUILY (1 mg/ml, roztwór doustny) może skutkować szeregiem objawów niepożądanych, głównie ze strony układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Typowe symptomy to senność, ból i zawroty głowy oraz nudności, które mogą pojawić się już przy przekroczeniu zalecanych dawek. Ekstremalnie wysokie dawki melatoniny w zakresie 3000-6600 mg, przyjmowane przez kilka tygodni, wiążą się z dodatkowymi objawami, takimi jak uderzenia gorąca, kurcze brzucha, biegunka oraz mroczki. Dawki do 300 mg na dobę nie wywołują istotnych klinicznie działań niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji.
bezsenność, biegunka, dawka melatoniny, dolegliwość bólowa, działanie fizjologiczne, działanie niepożądane, farmakokinetyka, kurcz brzucha, leczenie podtrzymujące, melatonina, mięśnie gładkie, monitorowanie pacjenta, mroczki, nudności, odruch wymiotny, płukanie żołądka, pole widzenia, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, rytm dobowy, senność, stan czuwania, stolec płynny, substancja czynna, toksyczność, uczucie wirowania, uderzenie gorąca, węgiel aktywny, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Goryczka żółta – Przedawkowanie
Goryczka żółta (Gentiana lutea L., radix) jest składnikiem aktywnym preparatów leczniczych, takich jak Krople żołądkowe forte oraz Nalewka gorzka, które zawierają wysokie stężenia etanolu (odpowiednio 65-75% V/V i 63-70% V/V). Przedawkowanie tych preparatów może prowadzić do upośledzenia zdolności psychofizycznych, objawiającego się zaburzeniami koordynacji ruchowej, spowolnieniem reakcji oraz zaburzeniami poznawczymi, co jest związane z toksycznym działaniem etanolu. Dodatkowo, charakterystyczny gorzki smak goryczki może wywoływać przejściowe zaburzenia percepcji smakowej, a znaczne przedawkowanie może skutkować objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności i wymioty. Brak jest jednak precyzyjnych danych dotyczących dawek toksycznych goryczki żółtej.
dawka toksyczna, detoksykacja, dyskomfort w nadbrzuszu, goryczka żółta, korzeń goryczki, krople żołądkowe, nalewka gorzka, nudności i wymioty, objawy przewodu pokarmowego, odruch wymiotny, postępowanie objawowe, upośledzenie zdolności psychofizycznych, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia odbioru bodźców smakowych, zaburzenia percepcji smaku, zaburzenia poznawcze - Leksykon substancji czynnych
Owoc pieprzu czarnego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Owoc pieprzu czarnego (Piper nigrum L.) jest obecny w produkcie leczniczym Melisana Klosterfrau Original w stężeniu 71 mg/100 ml, w preparacie zawierającym 66,8% (V/V) etanolu oraz inne olejki lotne. Ze względu na wysoką zawartość alkoholu, doustne stosowanie wymaga ostrożności – nie należy podawać na czczo, aby uniknąć dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, ból żołądka, nudności czy odruchy wymiotne. Wskazane jest monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub u osób z wrażliwością żołądkową.
arcydzięgiel, ból żołądka, działanie niepożądane, fotosensybilizacja, furokumaryna, natłuszczanie skóry, nudności, odruch wymiotny, olejki lotne, pęcherz skórny, pieprz czarny, Piper nigrum, promieniowanie ultrafioletowe, suchość skóry, świąd, test uczuleniowy, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Melatonina Pharma Nord 3 mg
Przedawkowanie melatoniny, szczególnie preparatu Melatonina Pharma Nord zawierającego 3 mg melatoniny na tabletkę, manifestuje się przede wszystkim sennością, bólem głowy, zawrotami głowy oraz nudnościami, które mogą pojawić się już przy dawkach przekraczających standardową dawkę terapeutyczną 3 mg. Badania kliniczne wskazują, że dawki dobowej melatoniny do 300 mg nie wywołują istotnych działań niepożądanych, co jest istotne przy ocenie ryzyka przypadkowego przedawkowania. Jednak długotrwałe stosowanie ekstremalnie wysokich dawek w zakresie 3000-6600 mg może prowadzić do poważniejszych objawów, takich jak nagłe zaczerwienienia twarzy, skurcze żołądka, biegunka, bóle głowy o różnym nasileniu oraz mroczki w polu widzenia.
antidotum, biegunka, ból głowy, dawka terapeutyczna, dolegliwość bólowa, działanie niepożądane, eliminacja melatoniny, farmakokinetyka, funkcje życiowe, klirens substancji czynnej, leczenie podtrzymujące, melatonina, mięśniówka przewodu pokarmowego, mroczki, nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, objawy neuropsychiatryczne, objawy niepożądane, objawy przedawkowania, ocena ryzyka, odruch wymiotny, perystaltyka jelit, postępowanie medyczne, problem kliniczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie melatoniny, przekrwienie skóry, senność, skurcze żołądka, tabletka powlekana, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rolicyn 50 mg
Przedawkowanie roksytromycyny, substancji czynnej leku Rolicyn dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy). Mechanizmy toksyczności obejmują bezpośrednie podrażnienie błony śluzowej żołądka, stymulację ośrodka wymiotnego w pniu mózgu, zaburzenia flory jelitowej oraz wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.
adsorbent, antidotum, biegunka, błona śluzowa żołądka, ból głowy, flora jelitowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, funkcje życiowe, krwiobieg, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwwymiotny, nudności, objawy neurologiczne, objawy toksyczne, odruch wymiotny, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, perystaltyka, pień mózgu, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, roksytromycyna, układ nerwowy, układ pokarmowy, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Działania niepożądane
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) jest stosowany głównie jako środek uspokajający i nasenny, jednak jego preparaty mogą wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego. Najczęściej zgłaszane objawy to nudności, skurcze brzucha, bóle brzucha oraz biegunka, choć ich częstość występowania jest określana jako nieznana. Rzadko obserwuje się działania hepatotoksyczne, zwłaszcza przy wysokich dawkach, jednak brak jest jednoznacznych dowodów klinicznych potwierdzających istotność tych zdarzeń przy stosowaniu terapeutycznym. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie może prowadzić do objawów ze strony układu nerwowego, takich jak bóle głowy i senność, a także do rozwoju tolerancji i uzależnienia psychicznego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym, gdyż preparaty łączone z innymi ziołami (np. miętą pieprzową) mogą nasilać zgagę i inne objawy refluksu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dolegliwość bólowa, działanie sedatywne, działanie uspokajające i nasenne, hepatotoksyczność, kozłek lekarski, niepokój, nudności, odruch wymiotny, przyspieszenie akcji serca, reakcja nadwrażliwości, reakcja paradoksalna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcze jamy brzusznej, tachykardia, tolerancja lekowa, uczucie zmęczenia, uzależnienie psychiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal Retard 200 200 mg
Tramal Retard 200 zawiera tramadol chlorowodorek w dawce 200 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i zawroty głowy, występujące u ≥10% pacjentów. Zaburzenia ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy (≥1/10), bóle głowy i senność (≥1/100 do <1/10), są powszechne. Rzadziej obserwuje się drgawki, parestezje, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy (częstość nieznana). Objawy psychiczne, w tym omamy, majaczenie i zaburzenia snu, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Tramadol wykazuje potencjał uzależniający, a odstawienie może powodować objawy odstawienne typowe dla opioidów, takie jak pobudzenie, niepokój, drżenia i objawy żołądkowo-jelitowe.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzym wątrobowy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, koszmar senny, majaczenie, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad paniki, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn skórny, odruch wymiotny, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja odstawienia, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świszczący oddech, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wymioty, zaburzenie czynności serca, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orilukast 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Orilukast w dawce 5 mg, choć potencjalnie niebezpieczne, wykazuje stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych podawano dawki nawet do 900 mg/dobę u dorosłych przez tydzień oraz do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie bez istotnych działań niepożądanych. Zgłoszenia przypadków ostrego przedawkowania, w tym dawek ekstremalnych sięgających 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka 42-miesięcznego), potwierdzają niską toksyczność montelukastu. Najczęściej obserwowane objawy przedawkowania to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, wymioty), układu nerwowego (senność, pobudzenie psychoruchowe, ból głowy) oraz zaburzenia metaboliczne (nadmierne pragnienie). Objawy te korelują z dawką i są zgodne z profilem bezpieczeństwa leku.
antidotum, badanie kliniczne, badanie laboratoryjne, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, nadmierne pragnienie, nadzór medyczny, nawodnienie dożylne, odruch wymiotny, ostre przedawkowanie, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie montelukastu, senność, spowolnienie psychoruchowe, substancja czynna, tabletki do rozgryzania i żucia, toksyczność, wymioty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metoclopramidi hydrochloridum Noridem 5 mg/ml
Metoklopramidu chlorowodorek jednowodny, aktywny składnik leku Metoclopramidi hydrochloridum Noridem (5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), jest antagonistą receptorów dopaminowych (kod ATC: A03FA01) stosowanym w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego o działaniu propulsywnym. Jego główny mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów dopaminowych D2 w strefie wyzwalającej chemoreceptorów (CTZ) w mózgu, co skutkuje hamowaniem odruchów wymiotnych. Ponadto metoklopramid stymuluje perystaltykę przewodu pokarmowego, zwiększa napięcie dolnego zwieracza przełyku oraz przyspiesza opróżnianie żołądka i pasaż jelitowy, co uzasadnia jego zastosowanie w terapii nudności, wymiotów oraz zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego.
antagonista dopaminy, dyskineza, działanie prokinetyczne, działanie przeciwwymiotne, metoklopramid, metoklopramidu chlorowodorek, neuroleptyk, neurotransmiter, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, odruch wymiotny, opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy, receptor dopaminowy D2, strefa wyzwalająca chemoreceptorów, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenie motoryczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Torecan 6,5 mg
Torecan, zawierający 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu, jest pochodną fenotiazyny o działaniu przeciwwymiotnym, działającą głównie jako antagonista receptorów dopaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm działania obejmuje blokadę receptorów dopaminergicznych w ośrodku wymiotnym w tworze siatkowatym rdzenia przedłużonego oraz w chemoreceptorowej strefie wyzwalającej odruch wymiotny w IV komorze mózgowej, co prowadzi do zahamowania eferentnych sygnałów wywołujących wymioty. Dodatkowo, tietyloperazyna może hamować aferentne impulsy autonomicznego układu nerwowego przebiegające przez nerw błędny, co wzmacnia efekt przeciwwymiotny. Po podaniu doustnym efekt terapeutyczny pojawia się już po 30 minutach i utrzymuje się około 4 godzin, co ma istotne znaczenie dla planowania dawkowania u pacjentów z nudnościami i wymiotami.
autonomiczny układ nerwowy, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, dimaleinian tietyloperazyny, działanie przeciwwymiotne, działanie psychotropowe, laktoza jednowodna, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nietolerancja, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, odruch wymiotny, ośrodek wymiotny, pochodna fenotiazyny, receptor dopaminergiczny, tietyloperazyna, twór siatkowaty rdzenia przedłużonego, układ cholinergiczny, układ dopaminergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tersilat 10 mg/g
Przedawkowanie terbinafiny w formie aerozolu na skórę jest mało prawdopodobne ze względu na niskie wchłanianie ogólnoustrojowe, jednak spożycie doustne preparatu Tersilat (30 ml zawierające 300 mg terbinafiny chlorowodorku) odpowiada dawce zbliżonej do pojedynczej tabletki 250 mg terbinafiny. Produkt zawiera także 28,87% v/v etanolu oraz 350 mg/g glikolu propylenowego, co może nasilać objawy przedawkowania i powodować dodatkowe działania niepożądane, zwłaszcza u dzieci, osób z chorobami wątroby lub uzależnionych od alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują ból głowy, nudności, ból brzucha oraz zawroty głowy, wynikające zarówno z działania terbinafiny, jak i substancji pomocniczych.
ból brzucha, ból głowy, choroba wątroby, dawka doustna, dolegliwości układu pokarmowego, działanie niepożądane, glikol propylenowy, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, nudności, objaw niepożądany, obserwacja medyczna, odruch wymiotny, Ośrodek Informacji Toksykologicznej, ośrodek kontroli zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, ryzyko przedawkowania, spożycie doustne, stosowanie zewnętrzne, terbinafina chlorowodorek, uzależnienie od alkoholu, wchłanianie ogólnoustrojowe, węgiel aktywny, zaburzenia równowagi, zastosowanie miejscowe, zawartość alkoholu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabletki uspokajające Labofarm –
Tabletki uspokajające Labofarm zawierają 170 mg korzenia kozłka (Valeriana officinalis L., radix), 50 mg szyszki chmielu (Humulus lupulus L., flos), 50 mg liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) oraz 50 mg ziela serdecznika (Leonurus cardiaca L., herba) w jednej tabletce, z minimalną zawartością kwasów walerenowych wynoszącą 0,15 mg. Produkt jest stosowany jako środek uspokajający, a dotychczasowe obserwacje kliniczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Niemniej jednak, ze względu na obecność korzenia kozłka, możliwe są objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak mdłości oraz dolegliwości skurczowe mięśni gładkich przewodu pokarmowego, choć ich częstość występowania nie została określona na podstawie dostępnych danych.
chmiel zwyczajny, dolegliwości skurczowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, korzeń kozłka, kozłek lekarski, kwas walerenowy, liść melisy, mdłości, melisa lekarska, odruch wymiotny, przewód pokarmowy, serdecznik pospolity, skurcz mięśni gładkich, szyszka chmielu, tabletka uspokajająca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele serdecznika - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ruminacji – Etiologia i przyczyny
Zespół ruminacji to funkcjonalne zaburzenie żołądkowo-jelitowe charakteryzujące się bezwysiłkową regurgitacją niedawno spożytego pokarmu, bez towarzyszących mdłości czy odruchów wymiotnych, co stanowi istotny element diagnostyczny. Patofizjologia obejmuje nagły wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego powyżej 30 mmHg (tzw. fale R) oraz relaksację dolnego i górnego zwieracza przełyku, co umożliwia wsteczny przepływ treści pokarmowej. Etiologia jest wieloczynnikowa i obejmuje interakcje jelitowo-mózgowe, gdzie czynniki behawioralne, psychologiczne (np. zaburzenia lękowe, depresja, OCD) oraz fizjologiczne (np. GERD, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego) współdziałają w inicjacji i utrzymaniu objawów. Zespół ruminacji często rozpoczyna się po wyzwalających zdarzeniach, takich jak infekcje przewodu pokarmowego, stres czy operacje, a mechanizm warunkowania prowadzi do utrwalenia nieświadomego wzorca zachowania.
aerofagia, bulimia, ciśnienie wewnątrzbrzuszne, dolny zwieracz przełyku, dyskomfort żołądkowy, fibromialgia, gastroenteritis, kryteria Rzymskie IV, niedożywienie, odruch wymiotny, refluks żołądkowo-przełykowy, regurgitacja, relaksacja zwieracza przełyku, zaburzenie adaptacyjne, zaburzenie interakcji jelitowo-mózgowej, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie odżywiania, zespół ruminacji, zespół stresu pourazowego - Leksykon chorób i schorzeń
Porażenie strun głosowych – Objawy
Porażenie strun głosowych to stan charakteryzujący się utratą kontroli nad ruchem jednej (unilateralne) lub obu (bilateralne) strun głosowych, co prowadzi do zaburzeń fonacji, oddychania i połykania. Porażenie jednostronne, najczęstsze, objawia się chrypką, bezdźwięcznym, słabym głosem, zmęczeniem podczas mówienia oraz ryzykiem aspiracji, natomiast porażenie obustronne, rzadsze, może powodować zwężenie dróg oddechowych, stridor i zagrożenie życia. W porażeniu obustronnym struny mogą być unieruchomione w pozycji przyśrodkowej, co skutkuje trudnościami w oddychaniu, lub w pozycji bocznej, co prowadzi do osłabienia głosu. Przebieg kliniczny jest zmienny, z możliwością samoistnej poprawy w ciągu 6-12 miesięcy, choć trwałe uszkodzenie wymaga interwencji. Diagnostyka opiera się na ocenie funkcji strun głosowych oraz objawów klinicznych, takich jak chrypka utrzymująca się ponad 3-4 tygodnie, dysfagia, stridor czy duszność.
aspiracja, droga oddechowa, dysfagia, fonacja, intubacja, krtań, niedotlenienie, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, odruch wymiotny, połykanie, porażenie jednostronne, porażenie obustronne, porażenie strun głosowych, projekcja głosu, regeneracja, sinica, stridor, struna głosowa, tchawica, tracheostomia, tracheotomia, unerwienie, zadyszka, zapalenie krtani, zapalenie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Liść Brzozy –
Produkt leczniczy zawierający liść brzozy (Betula pendula Roth i/lub Betula pubescens Ehrh., folium) może wywoływać działania niepożądane obejmujące układ pokarmowy, skórę oraz układ oddechowy. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą nudności, wymioty oraz biegunka, a także świąd, wysypka, pokrzywka oraz nieżyt alergiczny nosa. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona (częstość nieznana). Objawy ze strony przewodu pokarmowego mogą prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, natomiast reakcje skórne mogą wskazywać na reakcje alergiczne, które w rzadkich przypadkach mogą poprzedzać cięższe nadwrażliwości. Nieżyt alergiczny nosa może być wstępem do poważniejszych reakcji ze strony układu oddechowego.
Betula pendula, Betula pubescens, biegunka, dyskomfort w nadbrzuszu, MedDRA, nieżyt alergiczny nosa, nudności, odruch wymiotny, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z owoców kardamonu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z owoców kardamonu (Elettaria cardamomum Maton) w stężeniu 0,2% jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau, który zawiera również ekstrakt z korzenia arcydzięgla (Angelica archangelica L.) bogaty w furokumaryny o działaniu fotosensybilizującym. Pomimo braku bezpośredniego działania fotosensybilizującego olejku kardamonowego, obecność furokumaryn wymaga od pacjentów stosujących ten preparat unikania długotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV, stosowania ochrony przeciwsłonecznej oraz dokładnego mycia rąk po aplikacji. Preparat zawiera wysoką zawartość etanolu (66,3%-67,3% V/V), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy doustnym stosowaniu, takich jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne, a także wymaga unikania podawania na czczo.
Angelica archangelica, ból żołądka, dolegliwość gastryczna, Elettaria cardamomum, fotosensybilizacja, furokumaryna, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, kwiat goździka, liść melisy, Melisana Klosterfrau, nudność, odruch wymiotny, olejek kardamonowy, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, podrażnienie błony śluzowej oka, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, test uczuleniowy, uszkodzenie skóry, wysuszenie skóry, zapalenie skóry, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kłącze Pięciornika –
W terapii z zastosowaniem kłącza pięciornika (Potentilla erecta) w formie naparów ziołowych, stosowanych głównie w leczeniu biegunek, obserwuje się przede wszystkim działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Dominują łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności oraz wymioty, choć częstość ich występowania nie została precyzyjnie określona w badaniach klinicznych. Nudności mogą pojawić się zwłaszcza przy wyższych dawkach lub u pacjentów wrażliwych, natomiast wymioty występują rzadziej i zwykle jako następstwo nasilonych nudności. Inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe również mogą się pojawić, szczególnie podczas stosowania preparatu w terapii biegunek.
biegunka, częstość występowania, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie niepożądane, kłącze pięciornika, modyfikacja dawkowania, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, odruch wymiotny, Potentilla erecta, Potentilla tormentilla, preparat ziołowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, surowiec roślinny, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hederoin 15 mg
Lek Hederoin, zawierający wyciąg suchy z liści bluszczu (Hedera helix L.), może wywoływać działania niepożądane głównie w obrębie układu żołądkowo-jelitowego oraz układu immunologicznego. Do najczęściej obserwowanych należą nudności, wymioty oraz biegunka, a także reakcje alergiczne takie jak wysypka, pokrzywka i duszności. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określona jako nieznana, co wskazuje na brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Warto podkreślić, że obecność sacharozy w dawce 197,30 mg na tabletkę może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją cukrów lub chorobami metabolicznymi.
biegunka, duszność, farmakoterapia, Hedera helix, nietolerancja cukru, nomenklatura MedDRA, objawy alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z liści bluszczu, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Melisana Klosterfrau Original
Produkt leczniczy Melisana Klosterfrau Original zawiera 13 surowców roślinnych w postaci olejków lotnych oraz 66,8% V/V etanolu, co wymaga szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Ze względu na obecność furokumaryn w korzeniu arcydzięgla (Angelica archangelica L.), preparat wykazuje właściwości fotouczulające, zwiększając ryzyko zapalenia skóry pod wpływem promieniowania UV. Pacjenci powinni unikać długotrwałej ekspozycji na słońce i intensywnego naświetlania UV, szczególnie na leczone obszary skóry. Podawanie doustne nie powinno odbywać się na czczo, aby zapobiec dolegliwościom ze strony przewodu pokarmowego, takim jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne, które mogą wystąpić nawet przy rozcieńczonym preparacie; zaleca się przyjmowanie po posiłku.
arcydzięgiel, błona śluzowa, ból żołądka, fotouczulenie, fotowrażliwość, furokumaryna, korzeń arcydzięgla, natłuszczanie skóry, nudności, objaw nadwrażliwości, odruch wymiotny, pęcherz skórny, problem skórny, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, spojówka oka, stan zapalny skóry, świąd, test wrażliwości, uczulenie, uszkodzenie tkanki, zaczerwienienie skóry, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z owocni pomarańczy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z owocni pomarańczy (Citrus aurantium L.) stanowi 13,96% składu preparatu Melisana Klosterfrau, który zawiera również furokumaryny z korzenia arcydzięgla wykazujące działanie fotouczulające. Z tego względu stosowanie leku wymaga unikania ekspozycji na promieniowanie UV, aby zapobiec stanom zapalnym skóry. Preparat zawiera wysoką zawartość alkoholu (66,3%-67,3% V/V), co może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zgaga, ból żołądka, nudności, odruchy wymiotne), zwłaszcza przy podaniu na czczo. Wskazane jest zachowanie ostrożności podczas aplikacji miejscowej, w tym dokładne mycie rąk po użyciu, aby uniknąć przeniesienia substancji na inne obszary skóry lub błony śluzowe.
ból żołądka, Citrus aurantium, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie fotouczulające, fotosensybilizacja, furokumaryna, natłuszczanie skóry, nudności, odruch wymiotny, olejek eteryczny z owocni pomarańczy, pęcherz skórny, promieniowanie UV, stan zapalny skóry, świąd, test uczuleniowy, wysuszenie skóry, zaczerwienienie skóry, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kłączy galangi – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z kłączy galangi (Alpinia officinarum) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Melisana Klosterfrau, gdzie współwystępuje z innymi substancjami roślinnymi, m.in. korzeniem arcydzięgla zawierającym furokumaryny o właściwościach fotouczulających. Pomimo braku bezpośrednich dowodów na fotouczulające działanie samego olejku z galangi, stosowanie preparatów zawierających ten składnik wymaga unikania ekspozycji na promieniowanie UV, aby zapobiec zapaleniu skóry. Preparaty te zawierają również wysoką zawartość alkoholu (66,3%-67,3% V/V), co przy doustnym podaniu na czczo może wywoływać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, ból żołądka, nudności czy odruchy wymiotne, dlatego zaleca się ich przyjmowanie po posiłku.
Alpinia officinarum, ból żołądka, fotouczulenie, furokumaryna, kłącze imbiru, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat goździka, Melisana Klosterfrau, nudności, odruch wymiotny, owoc kardamonu, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, promieniowanie UV, przewód pokarmowy, stan zapalny skóry, test uczuleniowy, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kwiatostanu głogu – Przedawkowanie
Nalewka z kwiatostanu głogu (Crataegi inflorescentiae tinctura) jest stosowana jako składnik aktywny w preparatach leczniczych, takich jak TINCTURA CRATAEGI Herbapol (macerat 1:5 w etanolu 60% v/v, zawartość etanolu 53-58% obj.) oraz Venoforton (10% nalewki, etanol 60% v/v). Dostępne dane kliniczne nie wskazują na znane przypadki przedawkowania nalewki jako pojedynczego składnika, jednak w przypadku preparatu Venoforton, zawierającego nalewkę jako jeden z pięciu składników aktywnych, brak jest specyficznych badań dotyczących toksyczności. Przy znacznym przedawkowaniu obserwuje się objawy typowe dla zatrucia alkoholowego, wynikające z wysokiej zawartości etanolu (55-70% v/v), takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty), zaburzenia neurologiczne (ataksja, zaburzenia koordynacji ruchowej) oraz osłabienie mięśniowe. Nie są znane dokładne dawki progowe wywołujące te objawy.
ataksja, biegunka, czynność nerek, kwiatostan głogu, leczenie objawowe, luźne stolce, macerat etanolowy, monitorowanie stanu pacjenta, nalewka z kwiatostanu głogu, niezborność ruchów, odruch wymiotny, osłabienie mięśniowe, osłabienie napięcia mięśniowego, układ moczowy, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia gastrointestinalne, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Mint 2 mg
Preparat Nicorama Mint, dostępny w formie gumy do żucia leczniczej z dawkami nikotyny 2 mg i 4 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla nikotyny, z większością objawów pojawiających się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni terapii. Do najczęstszych działań należą bóle głowy (>10%), nudności (>10%), kaszel (>10%), czkawka (>10%) oraz podrażnienie gardła (>10%). Często obserwuje się także zaburzenia smaku i parestezje (1-10%), reakcje nadwrażliwości immunologicznej (1-10%) oraz objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach i zapalenie jamy ustnej (1-10%). Rzadziej występują palpitacje, tachykardia i migotanie przedsionków (od 0,01% do 1%), a także reakcje alergiczne, w tym anafilaksja o nieznanej częstości. Objawy odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel i zaparcia, mogą również towarzyszyć terapii.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból szczęki, bradykardia, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie nikotyny, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, krwawienie dziąseł, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenie aftowe, palpitacja, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, ślinotok, suchość w ustach, świąd, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, wymioty, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Triquilar 30 mcg + 50 mcg (jasnobrązowe), 40 mcg + 75 mcg (białe), 30 mcg + 125 mcg (w kolorze ochry)
Przedawkowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Triquilar, zawierającego etynyloestradiol i lewonorgestrel w trzech różnych dawkach (30 µg + 50 µg, 40 µg + 75 µg, 30 µg + 125 µg), manifestuje się głównie objawami gastroenterologicznymi oraz zaburzeniami cyklu miesiączkowego. Do najczęstszych symptomów należą nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia, które może wystąpić nawet u dziewcząt przed menarche. Pomimo braku opisów ciężkich działań niepożądanych w literaturze, przedawkowanie wymaga odpowiedniej oceny i monitorowania ze względu na potencjalne konsekwencje zdrowotne, zwłaszcza u młodych pacjentek, gdzie krwawienie z odstawienia może stanowić zdarzenie traumatyczne i wymagać wsparcia psychologicznego.
akcja serca, antidotum, ciśnienie tętnicze, dolegliwości gastroenterologiczne, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, etynyloestradiol, hormony płciowe, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z odstawienia, laktoza jednowodna, leki przeciwwymiotne, lewonorgestrel, menarche, niedobór płynowy, nietolerancja cukrów, nudności, odruch wymiotny, opróżnianie żołądka, ośrodek wymiotny, parametry życiowe, pierwsza miesiączka, płukanie żołądka, stan nawodnienia, wahania hormonalne, wymioty, zaburzenia cyklu miesiączkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cachexan 40 mg/ml
Przedawkowanie octanu megestrolu (Cachexan) manifestuje się zróżnicowanym spektrum objawów klinicznych, obejmującym dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, bóle brzucha), układu oddechowego (duszności, kaszel), układu nerwowego (chwiejny chód, apatia) oraz układu sercowo-naczyniowego (ból w klatce piersiowej). Pomimo zgłaszanych przypadków przedawkowania w okresie porejestracyjnym, badania kliniczne z wysokimi dawkami do 1600 mg/dobę przez ≥6 miesięcy nie wykazały ostrych objawów toksyczności, co wskazuje na względnie szeroki profil bezpieczeństwa leku. Niemniej jednak, każdy przypadek wymaga szczegółowej analizy symptomów i indywidualnego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, chwiejny chód, dolegliwości przewodu pokarmowego, duszność, kaszel, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwwymiotny, nudności, objawy neurologiczne, objawy podmiotowe i przedmiotowe, octan megestrolu, odruch wymiotny, ostry objaw toksyczności, trudność w oddychaniu, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wsparcie oddechowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex Hot (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Przedawkowanie leku Gripex Hot, zawierającego paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (10 mg) w saszetce, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, głównie ze strony wątroby i układu sercowo-naczyniowego. Dawka hepatotoksyczna paracetamolu wynosi ≥5 g jednorazowo (około 8 saszetek), przy czym u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub niedożywieniem toksyczność może wystąpić przy niższych dawkach. Wczesne objawy zatrucia (nudności, wymioty, potliwość, senność, osłabienie) pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin, a następnie rozwija się uszkodzenie wątroby manifestujące się rozpieraniem w nadbrzuszu i żółtaczką po 24-48 godzinach. Fenylefryna powoduje tachykardię, nadciśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach zapaść naczyniową i depresję oddechową.
acetylocysteina, choroba wątroby, dawka hepatotoksyczna, depresja oddechowa, fenylefryna, Gripex, intensywna terapia, kwas askorbowy, lek beta-adrenolityczny, metionina, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadużywanie alkoholu, odruch wymiotny, odtrutka, paracetamol, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie leku we krwi, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zapaść naczyniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Spray 1 mg/dawkę
Nicorette Spray (1 mg nikotyny na dawkę, aerozol do stosowania w jamie ustnej) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla preparatów nikotynowych, z dominującą zależnością od dawki. Najczęściej obserwowane objawy to miejscowe podrażnienie jamy ustnej i gardła, czkawka, ból głowy oraz nudności, szczególnie w pierwszych 2-3 tygodniach terapii. Objawy abstynencyjne od nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, drażliwość, zwiększone łaknienie i przyrost masy ciała, mogą współistnieć i wymagać odróżnienia od działań niepożądanych leku. Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę i anafilaksję, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości.
aerozol do jamy ustnej, anafilaksja, astenia, bradykardia, czkawka, drgawki, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, kołatanie serca, krwawienie dziąseł, lek przeciwdrgawkowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica jamy ustnej, objawy abstynencyjne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenie aftowe, padaczka, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, terapia odwykowa od nikotyny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie nosowo-gardłowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Herbion na kaszel 30 mg/5 ml
Przedawkowanie syropu Herbion na kaszel, zawierającego 6 mg/ml wyciągu z płucnicy islandzkiej (96-108 mg surowca roślinnego) oraz substancje pomocnicze takie jak sorbitol (532 mg/ml) i sodu benzoesan (2 mg/ml), może prowadzić do działań niepożądanych głównie ze strony przewodu pokarmowego i układu oddechowego. Sorbitol w dawkach powyżej 10-20 g (około 19-38 ml syropu) wywołuje efekt przeczyszczający, manifestujący się biegunką, bólami brzucha, wzdęciami oraz zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Z kolei nadmierne spożycie sodu benzoesanu (powyżej 40-50 mg, czyli około 20-25 ml syropu) może paradoksalnie nasilać odruch kaszlu, odwracając terapeutyczne działanie leku. Zawartość etanolu (0,6 mg/ml) jest na tyle niska, że nawet przy przedawkowaniu nie powinna powodować klinicznie istotnych objawów zatrucia alkoholowego.
biegunka, ból brzucha, Cetraria islandica, działanie osmotyczne, działanie przeciwkaszlowe, efekt przeczyszczający, etanol, fermentacja jelitowa, leczenie objawowe, nudności, odruch wymiotny, odwodnienie, płucnica islandzka, sodu benzoesan, sorbitol, uzupełnianie elektrolitów, węgiel aktywowany, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Mint 4 mg
Nicorama Mint, jako guma do żucia leczniczej nikotyny, może wywoływać działania niepożądane typowe dla nikotyny, szczególnie w pierwszych 3-4 tygodniach terapii. Działania te wynikają zarówno z farmakologicznego działania nikotyny, jak i z niewłaściwej techniki żucia. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy >1/10), układu oddechowego (kaszel, czkawka, podrażnienie gardła >1/10), przewodu pokarmowego (nudności >1/10, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach, niestrawność, nadmierne wydzielanie śliny, zapalenie jamy ustnej 1/100–1/10) oraz reakcje alergiczne (nadwrażliwość 1/100–1/10, rzadko anafilaksja). Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie przedsionków (<1/1000), tachykardia i palpitacje (1/1000–1/100), a także objawy skórne (pokrzywka, świąd, wysypka 1/1000–1/100). Należy monitorować pacjentów z chorobami układu krążenia ze względu na ryzyko nadciśnienia tętniczego i zaczerwienienia twarzy (1/1000–1/100).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, czkawka, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, głód nikotynowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, niezwykłe sny, nikotyna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, palpitacje, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, technika żucia, uzależnienie od nikotyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wymiotów cyklicznych – Etiologia i przyczyny
Zespół wymiotów cyklicznych (CVS) to rzadkie zaburzenie charakteryzujące się nawracającymi epizodami intensywnych nudności i wymiotów, z przerwami względnego zdrowia. Patogeneza CVS jest wieloczynnikowa, obejmująca komponent genetyczny, zwłaszcza mutacje mitochondrialnego DNA (np. polimorfizmy 16519T i 3010A), dysfunkcję autonomicznego układu nerwowego oraz związek z migreną, która występuje u około 80% dzieci i 25% dorosłych z CVS. Dysfunkcja mitochondriów prowadzi do niedoboru energii komórkowej, co w połączeniu ze stresem i pobudzeniem może wywoływać epizody wymiotów. Ponadto, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) i podwyższone poziomy czynnika uwalniającego kortykotropinę (CRF) mogą modulować przebieg choroby, zwłaszcza u kobiet, u których epizody CVS mogą korelować z cyklem menstruacyjnym.
autonomiczny układ nerwowy, choroba lokomocyjna, choroba refluksowa przełyku, czynnik uwalniający kortykotropinę, DNA mitochondrialne, dysfunkcja autonomiczna, dysfunkcja mitochondriów, dysregulacja neuroprzekaźników, gastropareza, glutaminian monosodowy, komórki tuczne, leki przeciwmigrenowe, migrena, nudności i wymioty, odruch wymiotny, opóźnione opróżnianie żołądka, oś mózgowo-jelitowa, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, patogeneza, przejadanie, układ endokannabinoidowy, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zapalenie przełyku, zespół jelita drażliwego, zespół Mallory’ego-Weissa, zespół przewlekłego zmęczenia, zespół wymiotów cyklicznych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betahistine dihydrochloride Accord 16 mg
Przedawkowanie dichlorowodorku betahistyny może wywołać objawy o różnym nasileniu, zależne od dawki oraz współistniejącego stosowania innych leków. Przy dawkach do 640 mg dominują objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność oraz zaburzenia neurologiczne w postaci senności i ataksji. W cięższych przypadkach, zwłaszcza przy jednoczesnym zażyciu innych substancji farmakologicznych, mogą wystąpić drgawki, zaburzenia układu oddechowego oraz krążenia, w tym tachykardia i zmiany ciśnienia tętniczego. Drgawki mogą być pierwszym objawem ciężkiego przedawkowania i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
antidotum, ataksja, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, dichlorowodorek betahistyny, drgawka, dyskomfort, interwencja medyczna, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, nadbrzusze, niestrawność, niezborność ruchowa, nudności i wymioty, objaw kliniczny, objaw niepożądany, odruch wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, produkt leczniczy, substancja farmakologicznie czynna, tachykardia, utrata przytomności, zaburzenie czuwania, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Amara – Działania niepożądane
Substancja amara, obecna w preparacie Krople żołądkowe Aflofarm w stężeniu 25 g (nalewka Amara tinctura), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się nudności oraz skurcze brzucha, które występują sporadycznie i mają łagodny przebieg, ustępując po odstawieniu leku. U pacjentów z predyspozycjami do refluksu żołądkowo-przełykowego może pojawić się zgaga, manifestująca się uczuciem pieczenia za mostkiem z promieniowaniem do gardła. Dodatkowo, ze względu na obecność intraktu z dziurawca, istnieje ryzyko fotosensytyzacji, szczególnie u osób o jasnej karnacji, co objawia się zaczerwienieniem, świądem i obrzękiem skóry po ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Częstość występowania tych działań jest sporadyczna lub rzadka, a ryzyko nasila się u pacjentów z wcześniejszymi schorzeniami przewodu pokarmowego oraz zwiększoną wrażliwością na składniki preparatu.
Amara tinctura, choroba przewodu pokarmowego, choroba refluksowa przełyku, diagnostyka różnicowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, fotosensytyzacja, intrakt z dziurawca, nadwrażliwość na światło słoneczne, odruch wymiotny, pieczenie za mostkiem, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz mięśni gładkich, skurcze brzucha, zespół jelita drażliwego, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valdix Noc 400 mg
Produkt leczniczy Valdix Noc zawiera 400 mg korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) standaryzowanego na zawartość minimum 0,32 mg kwasów walerenowych w jednej tabletce. W trakcie stosowania preparatu mogą wystąpić działania niepożądane ze strony układu żołądkowo-jelitowego, takie jak nudności oraz skurcze brzucha, jednak ich częstość występowania jest nieznana. Objawy te mają zwykle łagodny charakter, niemniej zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie. W przypadku nasilenia lub utrzymywania się dolegliwości należy rozważyć modyfikację terapii lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroby układu pokarmowego, dyskomfort przewodu pokarmowego, działania niepożądane produktów leczniczych, ekstrakt z kozłka lekarskiego, korzeń kozłka, kwasy walerenowe, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudności, odruch wymiotny, schemat terapeutyczny, skurcze brzucha, układ żołądkowo-jelitowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Procto-Hemolan control 1000 mg
Procto-Hemolan control, zawierający diosminę w dawce 1000 mg w formie tabletek, jest stosowany w leczeniu schorzeń naczyń żylnych. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały przypadków zatrucia diosminą wskutek przedawkowania, jednak potencjalne objawy toksyczności obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się wdrożenie standardowego postępowania detoksykacyjnego, które obejmuje wywołanie wymiotów, płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego, a następnie leczenie objawowe i monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.
adsorpcja toksyn, biegunka, błona śluzowa, ból brzucha, dawka toksyczna, diosmina, dyskomfort nadbrzusza, funkcje życiowe, nudności i wymioty, ocena kliniczna, odruch wymiotny, opróżnienie żołądka, płukanie żołądka, procedura detoksykacyjna, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, wchłanianie leku, węgiel aktywny, wywołanie wymiotów, wzdęcie, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Kalceks 50 mg/ml
Tramadol Kalceks w dawce 50 mg/ml podawany dożylnie lub w formie infuzji może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności i zawroty głowy. Inne często występujące objawy to bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia oraz suchość jamy ustnej. Rzadziej notuje się parestezje, drżenia, drgawki, zaburzenia koordynacji, omdlenia, a także reakcje alergiczne takie jak duszność, skurcz oskrzeli czy anafilaksja. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego wymienia się także zespół serotoninowy, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek lub w terapii skojarzonej z lekami obniżającymi próg drgawkowy. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, w tym zwężenia źrenic, zapaści sercowo-naczyniowej, zaburzeń świadomości, drgawek i zahamowania oddychania.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, leczenie opioidami, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriaza, nadmierne pocenie, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, nudności i zawroty głowy, obrzęk naczyniowo-nerwowy, odruch wymiotny, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, przedawkowanie tramadolu, reakcja alergiczna, reakcja odstawienna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, świszczący oddech, szum uszny, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie świadomości, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diohespan 1000 mg
Diohespan, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się rzadkim występowaniem działań niepożądanych (≥1/10 000 do <1/1 000). Najczęściej zgłaszane reakcje dotyczą układu pokarmowego (biegunka, niestrawność, nudności i wymioty), układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, złe samopoczucie) oraz skóry i tkanki podskórnej (wysypka, świąd, pokrzywka). Objawy te mają zazwyczaj łagodny przebieg i nie wymagają przerwania terapii, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku.
bąble pokrzywkowe, biegunka, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, Diohespan, diosmina zmikronizowana, działanie niepożądane, mdłości, niestrawność, nudności i wymioty, obrzęk skóry, obserwacja kliniczna, odruch wymiotny, odstawienie leku, ordynacja leku, personel medyczny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja niepożądana, świąd, uczucie pełności, wysypka, zaburzenia równowagi, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, zgaga, zmiany rumieniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Optimum Tabletki uspokajające Labofarm powlekane –
OPTIMUM Tabletki uspokajające Labofarm to preparat zawierający 170 mg sproszkowanego korzenia kozłka (Valeriana officinalis L.), 50 mg szyszki chmielu (Humulus lupulus L.), 50 mg liścia melisy (Melissa officinalis L.) oraz 50 mg ziela serdecznika (Leonurus cardiaca L.) w jednej tabletce, z zawartością nie mniejszą niż 0,15 mg kwasów walerenowych. Produkt jest stosowany jako środek uspokajający o podłożu roślinnym. Dotychczasowe badania kliniczne nie wykazały występowania działań niepożądanych, jednak ze względu na obecność korzenia kozłka istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak mdłości oraz dolegliwości skurczowe o charakterze żołądkowo-jelitowym, które mogą wynikać z wpływu składników kozłka na mięśniówkę gładką przewodu pokarmowego.
dolegliwość skurczowa, działanie niepożądane, Humulus lupulus, korzeń kozłka, kwas walerenowy, Leonurus cardiaca, liść melisy, mdłości, Melissa officinalis, mięśniówka gładka, odruch wymiotny, przewód pokarmowy, skurcz mięśni gładkich, szyszka chmielu, tabletka powlekana, układ pokarmowy, Valeriana officinalis, ziele serdecznika - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek cetylopirydyniowy, wykazujący działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, jest składnikiem preparatów do leczenia miejscowego stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak Septolete ultra w formie aerozolu (5 mg/ml) oraz pastylek twardych (1 mg/pastylka). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na chlorek cetylopirydyniowy lub inne substancje czynne preparatu (np. chlorowodorek benzydaminy: 1,5 mg/ml w aerozolu, 3 mg w pastylce) oraz na substancje pomocnicze, takie jak etanol (267,60 mg/ml w aerozolu), hydroksystearynian makrogologlicerolu (2,5 mg/ml w aerozolu), izomalt (2452,8 mg/pastylka) i benzoesan sodu (do 0,0009 mg/pastylka). Preparaty są przeciwwskazane u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na formę farmaceutyczną i skład. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie i rozważyć alternatywne metody terapeutyczne.
chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, interakcja lekowa, nadwrażliwość na leki, nietolerancja cukrów, nietolerancja fruktozy, odruch wymiotny, owrzodzenie, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, Septolete ultra, substancja pomocnicza, uszkodzenie błony śluzowej, właściwości przeciwgrzybicze, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia połykania, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Debretin 100 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Debretin (100 mg, tabletki powlekane), cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. Działania niepożądane występują rzadko, z częstością od ≥ 1/10 000 do < 1/1 000 przypadków. Do najczęściej zgłaszanych należą skórne reakcje alergiczne (wysypka, świąd, zaczerwienienie), zmęczenie oraz nudności, które mają charakter przemijający i łagodny. Objawy te mogą wpływać na komfort pacjenta, jednak nie stanowią poważnego zagrożenia zdrowotnego.
ból nadbrzusza, działania niepożądane leku, farmakovigilance, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość skórna, nudności, odruch wymiotny, personel medyczny, produkt leczniczy, produkty lecznicze, reakcja alergiczna skórna, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, trimebutyna maleinian, wysypka skórna, zmiany skórne alergiczne