glikol propylenowy
Glikol propylenowy (propano-1,2-diol) to organiczny związek chemiczny z grupy dioli, szeroko stosowany w przemyśle farmaceutycznym i kosmetycznym jako rozpuszczalnik, konserwant i stabilizator. W medycynie wykorzystywany jest jako nośnik w formulacjach leków doustnych, dożylnych, dermatologicznych oraz w inhalatorach.
W przeciwieństwie do glikolu etylenowego, glikol propylenowy charakteryzuje się znacznie niższą toksycznością i został uznany za bezpieczny (GRAS) przez FDA. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów może wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia, szczególnie przy aplikacji na skórę lub błony śluzowe. Rzadko obserwuje się efekty niepożądane po podaniu dożylnym, które mogą obejmować hiperosmolarność, kwasicę mleczanową lub depresję ośrodkowego układu nerwowego.
Klinicyści powinni zachować ostrożność przy stosowaniu preparatów zawierających glikol propylenowy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, ponieważ substancja ta jest metabolizowana głównie w wątrobie i wydalana przez nerki. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie preparatów z glikolem propylenowym u noworodków i małych dzieci, u których metabolizm tej substancji może być wolniejszy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bronchostop na kaszel 59,5 mg
Bronchostop na kaszel zawiera 59,5 mg wyciągu suchego z ziela tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L., DER 7-13:1, ekstrahent: woda) jako substancję czynną o działaniu wykrztuśnym. Produkt występuje w formie pastylek miękkich, które oprócz wyciągu tymiankowego zawierają także substancje pomocnicze: 300 mg fruktozy, 523 mg sorbitolu (E 420), 5,53 mg glikolu propylenowego (E 1520) oraz 0,0018 mg alkoholu benzylowego (E 1519) na pastylkę. W dokumentacji produktu nie odnotowano przypadków przedawkowania, co sugeruje wysoki profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Jednakże, ze względu na obecność fruktozy i sorbitolu, należy zachować ostrożność u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, gdyż mogą oni być narażeni na dolegliwości gastryczne w przypadku przekroczenia dawki.
alkohol benzylowy, dolegliwości gastryczne, działanie wykrztuśne, glikol propylenowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, objawy neuropsychiatryczne, pastylki miękkie, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, wyciąg z tymianku, zaburzenia perystaltyki jelit, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Minovivax 5% 50 mg/ml
Przedawkowanie Minovivax 5% (50 mg/ml) może nastąpić zarówno przez przypadkowe połknięcie, jak i przez aplikację większych niż zalecane dawek minoksydylu na rozległe obszary skóry lub inne partie ciała niż skóra głowy. Już 2 ml roztworu zawiera 100 mg minoksydylu, co odpowiada maksymalnej dobowej dawce doustnej stosowanej u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Przedawkowanie manifestuje się głównie objawami sercowo-naczyniowymi, takimi jak zatrzymanie płynów (obrzęki, retencja wody i sodu), niedociśnienie tętnicze, tachykardia oraz ospałość, wynikającymi z rozszerzającego naczynia krwionośne działania minoksydylu. Dodatkowo, obecność glikolu propylenowego (350 mg/ml) i etanolu (510 mg/ml) w roztworze może nasilać objawy niepożądane przy przedawkowaniu.
działanie ogólnoustrojowe, glikol propylenowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, minoksydyl, Minovivax, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, perfuzja mózgowa, przedawkowanie leku, retencja wody, rozszerzenie naczyń, sól fizjologiczna, sympatykomimetyk, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pirolam 10 mg/g
Pirolam w postaci żelu zawiera 10 mg/g substancji czynnej – cyklopiroksu z olaminą, stosowany miejscowo w leczeniu infekcji grzybiczych skóry. Żel zawiera również substancje pomocnicze o istotnym znaczeniu klinicznym, takie jak etanol (160 mg/g), glikol propylenowy, metylu i propylu parahydroksybenzoesan, które pełnią funkcje rozpuszczalników, konserwantów oraz ułatwiają penetrację substancji czynnej przez skórę. Formuła żelu zapewnia odpowiednie właściwości reologiczne, co ułatwia aplikację i równomierne rozprowadzenie leku na zmienionej chorobowo powierzchni skóry.
cyklopiroks z olaminą, etanol, glicerol, glikol propylenowy, karbomer, konserwant przeciwbakteryjny, konserwant przeciwgrzybiczny, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, regulator pH, substancja czynna, substancja nawilżająca, substancja pomocnicza, trolamina, właściwości reologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allefin
Produkt leczniczy Allefin w postaci żelu zawiera difenhydraminy chlorowodorek (20 mg/g) oraz lidokainy chlorowodorek (10 mg/g) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z przebytymi porażeniami neurologicznymi oraz niewydolnością mięśnia sercowego, ze względu na potencjalne interakcje wpływające na układ nerwowy i sercowo-naczyniowy. Preparat zawiera również glikol propylenowy (E 1520) w stężeniu 60 mg/g, który może wywoływać podrażnienia skóry, zwłaszcza u osób z wrażliwą skórą lub skłonnościami alergicznymi, co wymaga monitorowania i ewentualnego przerwania terapii w przypadku objawów niepożądanych.
difenhydraminy chlorowodorek, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, lidokainy chlorowodorek, niewydolność mięśnia sercowego, podrażnienie skóry, porażenie neurologiczne, reakcja alergiczna, reakcja fotouczuleniowa, środek miejscowo znieczulający, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wrażliwość na promieniowanie UV - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Pharmascience 15 mg
Lenalidomide Pharmascience dostępny jest w formie twardych kapsułek o siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg lenalidomidu. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym składem substancji pomocniczych, w tym laktozy (od 53,5 mg do 200 mg) oraz specyficznych barwników (np. czerwień Allura AC E129, żółcień pomarańczowa E110, tartrazyna E102), co ułatwia identyfikację preparatu w praktyce klinicznej. Kapsułki różnią się także rozmiarem (nr 0 do 4), kolorem wieczka i korpusu oraz nadrukiem, co minimalizuje ryzyko pomyłek podczas podawania. Substancje pomocnicze w rdzeniu kapsułki obejmują laktozę, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, zapewniając odpowiednią strukturę i rozpuszczalność leku.
blister, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, ciąża, czerwień Allura AC, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, magnezu stearynian, potasu wodorotlenek, proszek leczniczy, rękawiczka jednorazowa, środek poślizgowy, substancja rozsadzająca, szelak, tartrazyna, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clobederm 0,5 mg/g
Propionian klobetazolu, zawarty w preparacie Clobederm 0,5 mg/g maść, jest glikokortykosteroidem o bardzo silnym działaniu, którego stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Badania na modelach zwierzęcych wykazały działanie teratogenne nawet po miejscowym zastosowaniu, jednak brak jest kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa. W związku z tym, stosowanie Clobederm u kobiet w ciąży jest dopuszczalne jedynie przy bezwzględnych wskazaniach medycznych, po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka i omówieniu z pacjentką. Lekarz powinien ustalić minimalny skuteczny czas terapii oraz powierzchnię skóry poddawaną leczeniu, a także monitorować ewentualne działania niepożądane u matki i dziecka.
badanie kliniczne, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakokinetyka, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, profil bezpieczeństwa, propionian klobetazolu, przenikanie leku, silny glikokortykosteroid, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, wskazanie medyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ACC 200 mg
ACC 200 mg w formie tabletek musujących zawiera 200 mg acetylocysteiny, substancji o działaniu mukolitycznym, która rozrzedza gęstą wydzielinę oskrzelową i ułatwia jej odkrztuszanie. Lek jest wskazany u pacjentów z zapaleniem oskrzeli związanym z przeziębieniem, szczególnie gdy występują trudności w usuwaniu zalegającej wydzieliny. Tabletki musujące, białe i okrągłe z linią dzielącą, ułatwiają podawanie leku, a zwiększona podaż płynów podczas terapii wspomaga efektywność mukolizy. W składzie leku znajduje się również 70 mg laktozy, 98,9 mg sodu oraz 0,06 mg sorbitolu (E 420) na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancjami lub na diecie niskosodowej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Przedawkowanie dimetyndenu maleinianu stosowanego miejscowo w postaci żelu ALLERTEC FOXILL jest rzadkie przy prawidłowym stosowaniu, jednak przypadkowe spożycie, zwłaszcza u dzieci, może prowadzić do objawów przedawkowania leków przeciwhistaminowych H1. Objawy te różnią się w zależności od wieku: u dorosłych dominuje zahamowanie czynności OUN (senność, sedacja, spowolnienie psychoruchowe), natomiast u dzieci częściej występuje pobudzenie OUN (niepokój, niezborność ruchowa) oraz objawy przeciwmuskarynowe (mydriasis, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy). Dodatkowo mogą pojawić się halucynacje, skurcze toniczno-kloniczne, hipotensja, zatrzymanie moczu oraz gorączka. Produkt zawiera także benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/g) i glikol propylenowy (150 mg/g), które mogą nasilać objawy przy spożyciu większej ilości preparatu.
analeptyk, antagonista receptora histaminowego H1, chlorek benzalkoniowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dimetyndenu maleinian, glikol propylenowy, halucynacja, hipotensja, lek przeciwhistaminowy, lek wazopresyjny, mydriasis, niepokój psychoruchowy, niezborność ruchowa, objaw przeciwmuskarynowy, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, skurcz toniczno-kloniczny, środek przeczyszczający, suchość jamy ustnej, węgiel aktywny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zahamowanie OUN, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib MSN 50 mg
Produkt leczniczy Sunitinib MSN zawiera sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w kapsułkach twardych, które zawierają żółty granulowany proszek. Substancje pomocnicze obejmują mannitol, kroskarmelozę sodową, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz stearynian magnezu. Skład otoczki kapsułek różni się w zależności od dawki, co wpływa na ich kolor i rozmiar, a także na zastosowane barwniki, takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i różne tlenki żelaza (E 172). Kapsułki posiadają nadruki identyfikacyjne wykonane tuszem na bazie szelaku, glikolu propylenowego i regulatora pH, z barwnikami dopasowanymi do koloru tuszu (biały lub czarny).
blister jednodawkowy, dwutlenek tytanu, folia PVC/PCTFE, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, mannitol, okres ważności leku, polietylen wysokiej gęstości, skrobia żelowana, stearynian magnezu, sunitynib, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Axoviral 50 mg/g
Axoviral w postaci kremu zawiera acyklowir w stężeniu 50 mg/g i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę. Badania farmakologiczne wykazały minimalne wchłanianie systemowe acyklowiru po wielokrotnej aplikacji, co wskazuje na głównie miejscowe działanie substancji czynnej z nieznacznym stężeniem ogólnoustrojowym. Ograniczone przenikanie przez warstwę naskórka zapewnia skuteczne stężenie leku w miejscu aplikacji przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka działań niepożądanych związanych z ekspozycją systemową.
acyklowir, alkohol cetostearylowy, aplikacja miejscowa, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, glikol propylenowy, podłoże maściowe, promotor wchłaniania, przenikanie przez naskórek, stężenie ogólnoustrojowe, stosowanie miejscowe, substancja pomocnicza, uwalnianie substancji czynnej, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie systemowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pragiola 50 mg
Produkt leczniczy Pragiola zawiera pregabalinę w postaci kapsułek twardych o ośmiu różnych mocach: 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 225 mg oraz 300 mg. Każda kapsułka zawiera tę samą substancję czynną – pregabalinę – oraz substancje pomocnicze, takie jak skrobia żelowana kukurydziana i talk. Osłonki kapsułek różnią się składem barwników (m.in. tytanu dwutlenek E171, żelaza tlenki E172) w zależności od mocy, co umożliwia łatwą identyfikację preparatu. Kapsułki mają charakterystyczne kolory i oznaczenia, np. Pragiola 25 mg to biała kapsułka z czarnym napisem P25, a Pragiola 300 mg – biały korpus z ciemnobrązowym wieczkiem i białym napisem P300. Długość kapsułek waha się od 13,8 mm do 22,1 mm w zależności od dawki.
blister PVC/PVDC/Aluminium, glikol propylenowy, kapsułka twarda, postać farmaceutyczna, potasu wodorotlenek, Pragiola, pregabalina, skrobia żelowana kukurydziana, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, szelak, talk, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Pregabalin Aurovitas jest lekiem dostępnym w formie twardych kapsułek o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg pregabaliny jako substancji czynnej. Kapsułki zawierają biały lub białawy granulowany proszek, a ich skład pomocniczy obejmuje skrobię kukurydzianą i talk, które zapewniają odpowiednią konsystencję i właściwości przepływowe proszku. Otoczka kapsułek składa się z żelatyny, dwutlenku tytanu (E 171), sodu laurylosiarczanu oraz barwników: tlenku żelaza czerwonego (E 172) w kapsułkach 75 mg i 300 mg, nadającego pomarańczowe zabarwienie wieczka. Nadruki na kapsułkach wykonane są tuszem zawierającym szelak, glikol propylenowy, tlenek żelaza czarny (E 172) oraz wodorotlenek potasu jako regulator pH.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz dostępny jest w postaci twardych kapsułek w dwóch dawkach: 16 mg kandesartanu cileksetylu + 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu) + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 16 mg kandesartanu cileksetylu + 10 mg amlodypiny + 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Substancje czynne działają synergistycznie w celu obniżenia ciśnienia tętniczego, wykorzystując różne mechanizmy farmakologiczne. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (180 mg na kapsułkę), które mogą wpływać na tolerancję leku u pacjentów z nietolerancją laktozy. Charakterystyczne cechy wizualne kapsułek (kolor korpusu i wieczka oraz nadruki) umożliwiają łatwą identyfikację poszczególnych dawek.
amlodypina bezylan, amonowy wodorotlenek, azorubina, ciśnienie tętnicze, glikol propylenowy, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetyl, kapsułka twarda, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niedobór laktazy, potasu wodorotlenek, skrobia żelowana kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Maxicortan 10 mg/g
Octan hydrokortyzonu w kremie Maxicortan (10 mg/g) stosowany miejscowo na skórę charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem przezskórnym, co minimalizuje ryzyko istotnych klinicznie interakcji z lekami ogólnoustrojowymi. W dotychczasowej literaturze nie opisano znaczących interakcji z innymi produktami leczniczymi, jednak zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych miejscowych preparatów, zwłaszcza kortykosteroidów, które mogą wykazywać działanie addytywne i zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Potencjalne zwiększenie penetracji octanu hydrokortyzonu może wystąpić przy stosowaniu miejscowych leków zwiększających penetrację (np. zawierających kwas salicylowy, mocznik) oraz preparatów z alkoholem etylowym, choć kliniczne znaczenie tych interakcji jest niskie lub bardzo niskie.
alkohol cetylowy i stearylowy, alkohol etylowy, działanie niepożądane kortykosteroidów, glikol propylenowy, interakcja lekowa, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, kwas salicylowy, mocznik, nadwrażliwość na składniki, octan hydrokortyzonu, opatrunek okluzyjny, parahydroksybenzoesan, penetracja substancji czynnej, preparaty z alkoholem, wchłanianie przezskórne - Leksykon leków
Przedawkowanie – HeliPico 27,78 mg/5 ml
Przedawkowanie syropu HeliPico (27,78 mg/5 ml), zawierającego wyciąg suchy z liści bluszczu (Hedera helix L.), może prowadzić do poważnych objawów niepożądanych, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (pobudzenie ruchowe) oraz behawioralne (agresja). W opisywanym przypadku klinicznym 4-letnie dziecko po spożyciu dawki odpowiadającej 1,8 g surowca roślinnego wykazało agresję i biegunkę. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak dzieci, osoby z chorobami przewodu pokarmowego, odwodnione czy z zaburzeniami elektrolitowymi.
agresja, biegunka, choroba przewodu pokarmowego, etanol, glikol propylenowy, Hedera helix, interwencja medyczna, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, mechanizm detoksykacyjny, monitorowanie funkcji życiowych, nawodnienie dożylne, nudności, objaw neurologiczny, objawy niepożądane, odwodnienie, pobudzenie ruchowe, podrażnienie błony śluzowej jelit, postępowanie terapeutyczne, powikłanie zdrowotne, sedacja, sorbitol, środek absorbujący, wyciąg z bluszczu, wymioty, zaburzenie behawioralne, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nintedanib STADA 100 mg
Produkt leczniczy Nintedanib STADA dostępny jest w postaci kapsułek miękkich o dawkach 100 mg oraz 150 mg nintedanibu w formie ezylanu. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze, w tym triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, tłuszcz stały oraz poliglicerolu-3 dioleinian jako emulgator. Osłonka kapsułki składa się z żelatyny 160, glicerolu (85%), tytanu dwutlenku (E 171) oraz tlenków żelaza (E 172), a nadruk wykonano tuszem zawierającym szelak, karmin (E 120), glikol propylenowy (E 1520) i symetykon. Kapsułki różnią się wyglądem: dawka 100 mg to nieprzezroczysta, brzoskwiniowa kapsułka o długości około 16 mm z nadrukiem „NT 100”, natomiast dawka 150 mg to brązowa kapsułka o długości około 17 mm z nadrukiem „NT 150”. Zawartość kapsułek stanowi żółta, lepka zawiesina.
blister jednodawkowy, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka miękka, karmin, niezgodność farmaceutyczna, nintedanib, nintedanib ezylan, poliglicerolu-3 dioleinian, symetykon, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triglicerydy kwasów tłuszczowych, zawiesina farmaceutyczna, żelatyna farmaceutyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Davoster 0,5 mg
Dutasteryd, jako inhibitor 5α-reduktazy, hamuje konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu, co stanowi ryzyko teratogenne dla płodów męskich, zwłaszcza w pierwszych 16 tygodniach ciąży. Produkt leczniczy Davoster (0,5 mg dutasterydu w kapsułce miękkiej) jest przeciwwskazany u kobiet, a także zaleca się stosowanie prezerwatyw u partnerów leczonych w celu minimalizacji ekspozycji płodu na lek poprzez nasienie, które zawiera niewielkie stężenia dutasterydu. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu ekspozycji na płód przez nasienie oraz przenikania leku do mleka kobiecego, co wymaga ostrożności w okresie laktacji. Dutasteryd może negatywnie wpływać na parametry nasienia u mężczyzn, w tym zmniejszać liczebność plemników, objętość nasienia oraz ruchliwość plemników, co może skutkować obniżeniem płodności. Informacje te są istotne w konsultacjach z pacjentami planującymi potomstwo. Ponadto, Davoster zawiera substancje pomocnicze, takie jak lecytyna sojowa i 299,46 mg glikolu propylenowego monokaprylanu, które mogą mieć znaczenie w kontekście alergii. Lekarz powinien uwzględnić te aspekty podczas kwalifikacji do terapii dutasterydem.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sapoven 10 mg glikozydów trójterpenowych w przeliczeniu na escynę/g
Lek Sapoven w postaci maści zawiera 10 mg glikozydów trójterpenowych (w przeliczeniu na escynę) na gram produktu, co odpowiada 10 g wyciągu z nasion kasztanowca (DER 4:1, ekstrakt etanolowy 80% V/V) na 100 g maści. Preparat przeznaczony jest do stosowania miejscowego u dorosłych (≥18 lat) w dawce cienkiej warstwy, aplikowanej do 3 razy na dobę, wmasowywanej do całkowitego wchłonięcia. Terapia powinna trwać maksymalnie 2 tygodnie bez konsultacji lekarskiej; w przypadku braku poprawy lub utrzymywania się objawów konieczna jest ponowna ocena lekarska. Maść nie jest wskazana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia oraz nie powinna być aplikowana na błony śluzowe, uszkodzoną skórę lub otwarte rany. Przed aplikacją miejsce powinno być oczyszczone i osuszone, aby zapewnić optymalne wchłanianie substancji czynnej.
alkohol cetostearylowy, błona śluzowa, działanie terapeutyczne, escyna, etanol, glikol propylenowy, glikozydy trójterpenowe, kwas sorbowy, metylu parahydroksybenzoesan, modyfikacja leczenia, nadwrażliwość na składniki preparatu, pogłębiona diagnostyka, preparat leczniczy, propylu parahydroksybenzoesan, składniki aktywne, stosowanie miejscowe, substancja pomocnicza, wyciąg z nasion kasztanowca, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroxol Dr. Max to syrop zawierający ambroksolu chlorowodorek w stężeniu 6 mg/ml, co odpowiada dawce 30 mg w standardowej porcji 5 ml. Preparat zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak sorbitol (350 mg/ml) oraz benzoesan sodu (1,5 mg/ml), które należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancjami lub określonymi schorzeniami. Syrop charakteryzuje się stabilnością i odpowiednimi właściwościami organoleptycznymi dzięki dodatkom takim jak sukraloza, hydroksyetyloceluloza, kwas cytrynowy oraz aromat truskawkowy, co zwiększa akceptowalność zwłaszcza w populacji pediatrycznej. Produkt dostępny jest w butelkach ze szkła oranżowego z zabezpieczeniem typu child-proof oraz wyposażony w precyzyjną strzykawkę dozującą z podziałką od 0,5 do 10 ml, umożliwiającą dokładne dawkowanie.
ambroksolu chlorowodorek, benzoesan sodu, glikol propylenowy, hydroksyetyloceluloza, interakcja, kwas cytrynowy, nietolerancja, niezgodność farmaceutyczna, pacjent pediatryczny, poziom glukozy, przeciwwskazanie, regulator kwasowości, sorbitol, strzykawka dozująca, substancja konserwująca, substancja słodząca, syrop, właściwości organoleptyczne, zabezpieczenie przed dostępem dzieci - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fromilid 250 250 mg
Fromilid jest antybiotykiem makrolidowym dostępnym w postaci tabletek powlekanych o dawkach 250 mg oraz 500 mg, zawierających klarytromycynę jako substancję czynną. Tabletki mają owalny kształt, są obustronnie lekko wypukłe i mają barwę brązowożółtą. Skład farmaceutyczny obejmuje substancje pomocnicze takie jak skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, skrobia żelowana, potasu polakrylin, talk oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne i stabilność leku. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę 6 cps, talk, żółty tlenek żelaza (E 172), glikol propylenowy oraz dwutlenek tytanu (E 171), co wpływa na ich wygląd i trwałość.
antybiotyk makrolidowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, klarytromycyna, krzemionka koloidalna, magnez stearynian, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, substancja błonotwórcza, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telexer 150 mg
Produkt leczniczy Telexer występuje w formie kapsułek twardych zawierających 150 mg dabigatranu eteksylanu w postaci mezylanu. Kapsułki mają rozmiar 0 (około 21,7 mm długości), z niebieskim wieczkiem i białym korpusem, zawierają żółtawe peletki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kwas winowy (stabilizator i środek wspomagający rozpuszczanie), hypromelozę, dimetykon, talk mikronizowany, karagen, chlorek potasu oraz barwniki takie jak indygotyna i tytanu dwutlenek (E 171). Okres ważności produktu wynosi 2 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią, bez specjalnych wymagań temperaturowych.
blister perforowany, chlorek potasu, dabigatran eteksylat, dimetykon, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygotyna, karagen, kwas winowy, niezgodność farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, talk mikronizowany, tlenek żelaza czarny, wodorotlenek amonowy, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tachyben 50 mg
Przedawkowanie urapidylu, substancji czynnej leku Tachyben, prowadzi do nasilonego działania hipotensyjnego, co manifestuje się zawrotami głowy, ortostatycznym spadkiem ciśnienia tętniczego, omdleniami, zmęczeniem oraz obniżoną szybkością reakcji. Objawy te wynikają z obniżonego przepływu mózgowego i upośledzonej regulacji naczyniowej, a ich nasilenie koreluje z wielkością przyjętej dawki. Produkt dostępny jest w ampułkach o stężeniu 5 mg/ml, zawierających 25 mg (5 ml) lub 50 mg (10 ml) urapidylu, z dodatkiem glikolu propylenowego w ilości odpowiednio 500 mg i 1000 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek.
adrenalina, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, glikol propylenowy, hipotonia ortostatyczna, katecholaminy, lek wazokonstrykcyjny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oddział intensywnej opieki medycznej, omdlenie, płyny infuzyjne, roztwór chlorku sodu, rzut serca, urapidyl, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Teslor 0,5 mg/ml
Teslor to roztwór doustny zawierający desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml, stosowany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecana dawka to 10 ml (5 mg) raz na dobę, u dzieci w wieku 6-11 lat 5 ml (2,5 mg) raz na dobę, a u dzieci 1-5 lat 2,5 ml (1,25 mg) raz na dobę. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci poniżej 1 roku życia. Leczenie powinno być dostosowane do rodzaju alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa – okresowego lub przewlekłego – z możliwością przerwania terapii po ustąpieniu objawów w przypadku postaci okresowej lub kontynuacji leczenia podczas ekspozycji na alergen w postaci przewlekłej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, dawkowanie desloratadyny, desloratadyna, glikol propylenowy, infekcyjne zapalenie błony śluzowej nosa, nietolerancja substancji pomocniczych, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny, sorbitol, substancja pomocnicza, wywiad medyczny, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Piloxidil 20 mg/ml
Produkt leczniczy Piloxidil zawiera minoksydyl w stężeniu 20 mg/ml i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę głowy u dorosłych pacjentów w wieku 18-65 lat z łysieniem. Zalecana dawka to 1 ml (5 naciśnięć pompki) aplikowana dwa razy na dobę, z około 12-godzinnym odstępem, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 2 ml. Preparat należy nanosić na suchą skórę głowy w miejscach dotkniętych wypadaniem włosów, delikatnie rozprowadzając opuszkami palców, unikając intensywnego wcierania. Po aplikacji konieczne jest dokładne umycie rąk, a mycie włosów i skóry głowy powinno nastąpić nie wcześniej niż po 4 godzinach od podania leku. Piloxidil zawiera także glikol propylenowy (0,15 ml/ml) i etanol (0,7 ml/ml), co może mieć znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa terapii u poszczególnych pacjentów.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duphalac Fruit
Produkt leczniczy Duphalac Fruit, zawierający 667 mg/ml laktulozy w roztworze doustnym, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zespołem żołądkowo-sercowym (Roemhelda) oraz u noworodków ze względu na obecność glikolu propylenowego (14,37 mg w dawce 15 ml). Przed rozpoczęciem terapii wskazana jest konsultacja lekarska w przypadku nieustalonych bólów brzucha lub braku efektu terapeutycznego po kilku dniach stosowania. Należy monitorować pacjentów pod kątem zaburzeń odruchu wypróżniania oraz ryzyka biegunek i zaburzeń elektrolitowych przy nieprawidłowym dawkowaniu lub długotrwałym stosowaniu. Produkt zawiera pozostałości laktozy, galaktozy i fruktozy, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją tych cukrów oraz wymaga ostrożności u osób z nietolerancją laktozy.
biegunka, cukrzyca, dehydrogenaza alkoholowa, efekt terapeutyczny, glikol propylenowy, laktuloza, lek przeczyszczający, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, objawy brzuszne, odruch wypróżniania, roztwór doustny, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zespół Roemhelda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół żołądkowo-sercowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DicloDuo gel
Viklaren (diklofenak sodowy) w postaci żelu powinien być stosowany wyłącznie na nieuszkodzoną, niezainfekowaną skórę, z wykluczeniem ran i otarć, aby uniknąć zwiększonej absorpcji i powikłań. Preparat jest przeznaczony do stosowania zewnętrznego, z koniecznością unikania kontaktu z oczami i błonami śluzowymi oraz bezwzględnym zakazem podawania doustnego. Należy zachować ostrożność przy aplikacji na duże powierzchnie skóry lub długotrwałym stosowaniu, ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla NLPZ. W przypadku wysypki lub reakcji nadwrażliwości leczenie należy przerwać i skonsultować się z lekarzem. Pacjentów należy również poinformować o konieczności unikania ekspozycji na światło słoneczne i solarium podczas terapii oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu, aby zapobiec fotowrażliwości.
aldehyd amylocynamonowy, aldehyd heksylocynamonowy, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, d-limonen, diklofenak sodowy, glikol propylenowy, kompozycja zapachowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kumaryna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek nieokluzyjny, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja fotowrażliwości, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, syntetaza prostaglandyn, wysypka skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclofenac APTEO MED 10 mg/g
Diclofenac APTEO MED (10 mg/g, żel) zawiera diklofenak sodowy i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym propylu parahydroksybenzoesan (E 216, 0,50 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 0,50 mg/g) oraz glikol propylenowy (80 mg/g). Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość krzyżową na NLPZ, objawiającą się astmą oskrzelową, pokrzywką lub ostrym nieżytem nosa po stosowaniu ASA lub innych NLPZ. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu oraz u dzieci poniżej 14 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ponadto, stosowanie jest niewskazane przy uszkodzeniach skóry, infekcjach, wyprysku i egzemie, gdyż może nasilić stan zapalny i zwiększyć wchłanianie systemowe.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, egzema, glikol propylenowy, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja fotouczulająca, skurcz oskrzeli, synteza prostaglandyn, trymestr ciąży, uszkodzenie skóry, wyprysk, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Przeciwwskazania stosowania
Sód diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), ma szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii preparatem Flector Patch 1%. Należą do nich nadwrażliwość na diklofenak lub składniki pomocnicze (m.in. metylu i propylu parahydroksybenzoesan, glikol propylenowy), nadwrażliwość krzyżowa na inne NLPZ i kwas acetylosalicylowy, aktywna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy oraz stosowanie od 6 miesiąca ciąży ze względu na ryzyko powikłań płodowych. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia oraz nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę, w tym zmienioną zapalnie, zakażoną, oparzoną lub zranioną. Mimo miejscowego stosowania istnieje ryzyko wchłaniania systemowego, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego i kobiet w ciąży.
astma, atopowe zapalenie skóry, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, filtracja kłębuszkowa, glikol propylenowy, interakcja lekowa, kontaktowe zapalenie skóry, kwas acetylosalicylowy, łuszczyca, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry nieżyt nosa, owrzodzenie, parahydroksybenzoesan, perforacja, pokrzywka, polipragmazja, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego płodu, trądzik, triada aspirynowa, wysiękowe zapalenie skóry, zakażona rana - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kalium Polfarmex
Podczas terapii syropem Kalium Polfarmex, zawierającym 782 mg jonów potasu na 10 ml, konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu w osoczu w celu zapobiegania zaburzeniom elektrolitowym. Preparat zawiera substancje pomocnicze, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą (7,6 g sacharozy/10 ml) oraz u noworodków poniżej 4. tygodnia życia. W tej grupie wiekowej istotne jest zachowanie ostrożności ze względu na obecność glikolu propylenowego (17,8 mg/10 ml) i benzoesanu sodu (3 mg/10 ml), które mogą prowadzić do interakcji farmakologicznych oraz zwiększać ryzyko żółtaczki jąder podkorowych mózgu. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu sacharozy i fruktozy.
benzoesan sodu, bilirubina niesprzężona, bilirubinemia, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, dehydrogenaza alkoholowa, dieta niskosodowa, glikol propylenowy, gospodarka potasowa, gospodarka węglowodanowa, nadciśnienie tętnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, stężenie potasu w osoczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień chinolinowa, żółtaczka, żółtaczka jąder podkorowych mózgu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mobilat (0,2 g + 1 g + 2 g)/100 g
Produkt leczniczy Mobilat w postaci żelu, zawierający mukopolisacharydowy polisiarczan (0,2 g/100 g), ekstrakt z kory nadnerczy (1,0 g/100 g) oraz kwas salicylowy (2,0 g/100 g), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Jego miejscowa aplikacja minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych, które mogłyby zaburzać funkcje poznawcze lub motoryczne. Substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (8,0 g/100 g), również nie wpływają na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Informacja ta jest jednoznacznie zawarta w charakterystyce produktu leczniczego (ChPL, punkt 4.7) i powinna być przekazywana pacjentom przez lekarzy podczas wizyty lekarskiej.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie ogólnoustrojowe, ekstrakt z kory nadnerczy, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, glikol propylenowy, kwas salicylowy, Mobilat, mukopolisacharydowy polisiarczan, należyta staranność lekarska, produkt leczniczy, substancja pomocnicza, zdolność psychomotoryczna, żel do stosowania miejscowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lorazepam TZF 2 mg/ml
Lek Lorazepam TZF w postaci roztworu do wstrzykiwań (2 mg/ml i 4 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie lorazepamu w ciąży jest dopuszczalne jedynie w wyjątkowych sytuacjach klinicznych, ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa oraz ryzyko wystąpienia objawów odstawienia u noworodków po długotrwałej terapii. U noworodków narażonych na benzodiazepiny pod koniec ciąży lub podczas porodu obserwowano obniżoną aktywność psychoruchową, hipotermię, niedociśnienie tętnicze, łagodną depresję oddechową oraz zespół wiotkiego niemowlęcia. Chociaż nie stwierdzono jednoznacznego działania teratogennego lorazepamu w dawkach terapeutycznych, nie można wykluczyć potencjalnego ryzyka na podstawie doświadczeń z innymi benzodiazepinami, zwłaszcza przy przedawkowaniu lub zatruciu.
aktywność psychoruchowa, benzodiazepina, depresja oddechowa, działanie teratogenne, glikol propylenowy, hipotermia, karmienie piersią, lorazepam, makrogol, niedociśnienie tętnicze, objaw odstawienia, perfuzja narządowa, płodność, roztwór do wstrzykiwań, wada rozwojowa, wiek rozrodczy, zespół wiotkiego niemowlęcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deflegmin EFFECT 30 mg/5 ml
Deflegmin EFFECT (ambroksolu chlorowodorek 30 mg/5 ml, syrop) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najpoważniejsze reakcje dotyczą układu immunologicznego i skóry, w tym rzadkie reakcje nadwrażliwości oraz anafilaksję (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd) o częstości nieznanej, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej. Ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica, również o częstości nieznanej, wymagają pilnej diagnostyki i leczenia. Często obserwuje się zaburzenia smaku (częstość ≥1/100 do <1/10), nudności (często), niedoczulicę jamy ustnej i gardła (często), a także rzadziej wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wysypkę. Objawy te są zwykle łagodne do umiarkowanych i ustępują po odstawieniu leku.
ambroksolu chlorowodorek, benzoesan sodu, biegunka, ból brzucha, dysfagia, glikol propylenowy, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sorbitol, suchość błony śluzowej, suchość gardła, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venescin (118 mg + 20 mg)/g
Venescin w postaci żelu zawiera jako substancje czynne wyciąg gęsty z nasion kasztanowca zwyczajnego (11,8 g/100 g żelu) oraz trokserutynę (2 g/100 g żelu) i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Ze względu na ograniczone wchłanianie substancji czynnych do krwiobiegu, ryzyko przedawkowania ogólnoustrojowego jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Charakterystyka produktu nie opisuje szczegółowych objawów przedawkowania ani dawki powodującej toksyczność, co wynika z lokalnej aplikacji i ograniczonej biodostępności substancji czynnych.
Aesculus hippocastanum, aplikacja miejscowa, charakterystyka produktu leczniczego, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, ośrodek toksykologiczny, postępowanie w zatruciach, propylu parahydroksybenzoesan, przedawkowanie ogólnoustrojowe, reakcja alergiczna, reakcja skórna, stosowanie zewnętrzne, substancje pomocnicze, trokserutyna, wchłanianie substancji czynnych, wyciąg z kasztanowca zwyczajnego, żel zewnętrzny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Metcrean 850 mg
Metcrean to preparat zawierający metforminę chlorowodorek, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg, odpowiadających ekwiwalentom czystej metforminy odpowiednio 390 mg, 662,9 mg i 780 mg. Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami: 500 mg i 850 mg są białe, okrągłe i obustronnie wypukłe z odpowiednim wytłoczeniem, natomiast 1000 mg są białe lub prawie białe, owalne, z linią podziału umożliwiającą dzielenie na połowy. Skład tabletki obejmuje substancję czynną oraz składniki pomocnicze, takie jak karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), powidon K-30, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), talk, makrogol 6000 i glikol propylenowy w otoczce.
blister PVC/PVDC/Aluminium, cukrzyca typu 2, film powlekający, glikol propylenowy, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, metforminy chlorowodorek, powidon, skrobia kukurydziana, środek wiążący, substancja czynna, substancja plastyfikująca, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek