aliskiren
Aliskiren to bezpośredni inhibitor reniny, enzym odgrywający kluczową rolę w układzie renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Jako lek pierwszej generacji z tej grupy, aliskiren blokuje konwersję angiotensynogenu do angiotensyny I, hamując tym samym cały szlak RAA u jego początku.
Wskazania do stosowania aliskirenu obejmują głównie leczenie nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi. Badania kliniczne wykazały, że aliskiren skutecznie obniża ciśnienie tętnicze zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi grupami leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie aliskirenu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, wśród których najczęściej obserwuje się biegunkę, kaszel oraz hiperkaliemię. Przeciwwskazany jest w ciąży, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz w skojarzeniu z inhibitorami ACE lub sartanami u chorych z cukrzycą lub niewydolnością nerek, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań nerkowych i hiperkaliemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tolutris 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Preparat Tolutris, zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę oraz pochodne sulfonamidowe. Nie należy go stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a także u pacjentów z zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych, ciężką niewydolnością wątroby, klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, oporną hipokaliemią, hiperkalcemią, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem, hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego oraz zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. Ponadto, jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, amlodypina, dysfagia, hiperkalcemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, laktoza, nadwrażliwość na pochodne sulfonamidowe, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, stenoza aortalna, stężenie elektrolitów, telmisartan, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zastój żółci, zwężenie drogi odpływu - Leksykon leków
Interakcje leku – Enarenal 20 mg
Enalapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie enalaprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Również kojarzenie enalaprylu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu lub zamiennikami soli zawierającymi potas wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Wcześniejsze leczenie diuretykami tiazydowymi lub pętlowymi może predysponować do niedociśnienia tętniczego na początku terapii enalaprylem, dlatego zaleca się rozpoczynanie leczenia od małych dawek oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie enalaprylu z innymi lekami hipotensyjnymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, opioidami czy alkoholem może nasilać działanie hipotensyjne, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, azotan, diuretyk, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, enalapryl, eplerenon, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek pętlowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek tiazydowy, lek trombolityczny, lek znieczulający, lit, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, opioid, ostra niewydolność nerek, sole złota, spironolakton, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, β-adrenolityk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sartesta 5 mg + 80 mg
Lek Sartesta, zawierający amlodypinę i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg lub 10 mg + 160 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością i cholestazą), ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, zwężenie zastawki aorty), hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale oraz u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Metabolizm amlodypiny i walsartanu odbywa się głównie w wątrobie, co uzasadnia przeciwwskazania w przypadku jej niewydolności. Ponadto, stosowanie Sartesty z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie inotropowo ujemne, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja ortostatyczna, kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na leki, niedociśnienie, niestabilna niewydolność serca, perfuzja narządów, pochodne dihydropirydyny, reakcja krzyżowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, żółtaczka, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivipril 10 mg
Lek Ivipril (ramipryl), będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ramipryl lub inne składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną (zawartość od 96,47 mg do 193,2 mg w zależności od dawki: 2,5 mg, 5 mg, 10 mg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (dziedzicznym, idiopatycznym lub indukowanym przez inhibitory ACE/AIIRA), gdyż istnieje ryzyko zagrażającego życiu nawrotu obrzęku dróg oddechowych. Nie należy stosować Iviprilu u pacjentów poddawanych hemodializie z użyciem błon dializacyjnych o ujemnym ładunku elektrycznym, hemofiltracji oraz LDL-aferezie z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych, w tym wstrząsu anafilaktycznego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotensja płodowa, hipotonia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, LDL-afereza, niedobór laktazy, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie perfuzji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgon wewnątrzmaciczny, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Prenessa 8 mg
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz pogorszenie czynności nerek. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie peryndoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii i śmiertelności sercowo-naczyniowej. Również dializa z użyciem błon poliakrylonitrylowych oraz sakubitryl/walsartan są przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych i obrzęku naczynioruchowego. Niezalecane jest także łączenie peryndoprylu z antagonistami receptora angiotensyny II, estramustyną, racekadotrylem, inhibitorami mTOR, kotrimoksazolem oraz lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, obrzęku naczynioruchowego i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, baklofen, cyklosporyna, dipeptydylopeptydaza 4, eplerenon, estramustyna, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lisinoratio 20 20 mg
Lisinoratio, zawierający lizynopryl, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego indukowanego inhibitorami ACE lub z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym. Leku nie należy stosować u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, szczególnie w II i III trymestrze, oraz przenikanie do mleka matki. Przeciwwskazania obejmują także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) z powodu ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek, oraz z inhibitorami neprylizyny (np. sakubitryl), gdzie konieczny jest co najmniej 36-godzinny odstęp między podaniami, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, diuretyk, GFR, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor neprylizyny, lek hipotensyjny, Lisinoratio, lizynopryl, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, sakubitryl, sakubitryl walsartan, spadek ciśnienia tętniczego, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Produkt Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie ze względu na mechanizmy działania poszczególnych składników. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z lekami blokującymi układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takimi jak aliskiren, antagoniści receptora angiotensyny II czy inhibitory mTOR. Atorwastatyna, metabolizowana przez CYP3A4 i transportery OATP1B1/1B3, może wykazywać zwiększone stężenia w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna) lub glekaprewiru z pibrentaswirem, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, choroba miażdżycowa, cukrzyca z powikłaniami, CYP3A4, depresant OUN, glekaprewir/pibrentaswir, gliptyna, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, interakcja farmakodinamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, miopatia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, NLPZ, OATP1B1, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, rabdomioliza, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, stężenie potasu, suplementy potasu, trimetoprim, układ RAA, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Ivipril 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest stosowanie go podczas leczenia pozaustrojowego z wykorzystaniem błon poliakrylonitrylowych lub aferezy LDL z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na gospodarkę potasową (sole potasu, heparyna, diuretyki oszczędzające potas, antagoniści angiotensyny II, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna), które mogą indukować hiperkaliemię, wymagając regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Jednoczesne stosowanie ramiprylu z innymi lekami hipotensyjnymi (diuretyki, azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, antagoniści receptorów α₁-adrenergicznych) zwiększa ryzyko nadmiernej hipotensji, co wymaga kontroli ciśnienia tętniczego i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Alkohol nasila działanie hipotensyjne ramiprylu, co może prowadzić do objawów niedociśnienia, takich jak zawroty głowy czy omdlenia, zwłaszcza po pierwszej dawce lub zwiększeniu dawki.
alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora α1-adrenergicznego, azotan, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, doksazosyna, dopamina, epinefryna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-IV, inhibitor mTOR, insulina, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek sympatykomimetyczny, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, reakcja anafilaktoidalna, takrolimus, tamsulozyna, terazosyna, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Camlocor 16 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Camlocor, zawierający kandesartan cyleksetylu (8 mg, 16 mg) oraz amlodypinę (5 mg, 10 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę i sód, co jest istotne u osób z nietolerancją tych składników. Lek nie powinien być stosowany u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na teratogenne działanie kandesartanu, a także u dzieci poniżej 1 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnego ryzyka nefrotoksyczności. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby i cholestazę, które mogą prowadzić do kumulacji leku i zwiększenia działań niepożądanych.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, cholestaza, dysfagia, działanie niepożądane, hiperkaliemia, kandesartan cyleksetylu, kumulacja leku, nadwrażliwość na kandesartan, niedociśnienie tętnicze, niemowlęta, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, pochodne dihydropirydyny, reakcja alergiczna, toksyczny wpływ na płód, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie przepływu żółci, zawał serca, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmabax 40 mg
Telmabax (telmisartan) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sorbitol (E 420) w dawkach 174,64 mg/tabletka 40 mg oraz 349,28 mg/tabletka 80 mg, co jest istotne u osób z nietolerancją tego składnika. Leku nie należy stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, a także u pacjentów z zaburzeniami odpływu żółci oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, które mogą prowadzić do kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest wykonanie badań oceniających funkcję wątroby oraz dokładne wykluczenie ciąży u kobiet w wieku rozrodczym, które powinny stosować skuteczną antykoncepcję i być poinformowane o zagrożeniach.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, cukrzyca, działanie niepożądane, filtracja kłębuszkowa, GFR, hiperkaliemia, hipotensja, interakcja lekowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, reakcja alergiczna, sorbitol, substancja pomocnicza, telmisartan, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odpływu żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lorista HL 100 mg + 12,5 mg
Lek Lorista HL, zawierający losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym na pochodne sulfonamidów. Nie powinien być stosowany u osób z oporną na leczenie hipokaliemią, hiperkalcemią, hiponatremią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zastojem żółci, obturacją dróg żółciowych, objawową hiperurykemią, dną moczanową, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem oraz w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cukrzyca, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obturacja dróg żółciowych, oligohydramnion, przesączanie kłębuszkowe, sulfonamid, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zastój żółci, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sandimmun 50 mg/ml
Przed zastosowaniem koncentratu Sandimmun 50 mg/ml (cyklosporyna) do infuzji należy bezwzględnie wykluczyć nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym etanol (278 mg/ml, około 34% obj.) oraz makrogologlicerolu rycynooleinian/polioksyetylowany olej rycynowy 35 (650 mg/ml). Preparat wymaga rozcieńczenia przed podaniem dożylnym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z preparatami zawierającymi Hypericum perforatum, które indukują enzymy CYP450 i glikoproteinę P, obniżając stężenie cyklosporyny i jej skuteczność. Ponadto, należy unikać kojarzenia z lekami będącymi substratami P-gp lub OATP, takimi jak bozentan, eteksylan dabigatranu i aliskiren, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu ich stężenia w osoczu i poważnych działań niepożądanych (krwawienia, zaburzenia rytmu, nadciśnienie, niewydolność nerek).
aliskiren, antykoagulant doustny, białko transportujące aniony organiczne, bozentan, cyklosporyna, etanol, eteksylan dabigatranu, glikoproteina p, Hypericum perforatum, induktor enzymu cytochromu P450, inhibitor reniny, interakcja międzylekowa, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, krwawienie, makrogologlicerolu rycynooleinian, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, podanie dożylne, polioksyetylowany olej rycynowy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, substrat glikoproteiny P, zaburzenie rytmu serca, ziele dziurawca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Diovan 80 mg
Walsartan, będący antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1, wykazuje selektywne działanie przeciwnadciśnieniowe bez wpływu na częstość tętna, z początkiem działania po 2 godzinach i maksymalnym efektem po 4-6 godzinach, utrzymującym się przez 24 godziny. W badaniach klinicznych wykazano, że walsartan znacząco redukuje wydalanie albumin u pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią (np. w badaniu MARVAL spadek o 42% po 24 tygodniach terapii dawkami 80-160 mg/dobę). W badaniu VALIANT u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego walsartan (średnia dawka i czas terapii nie podane) był równie skuteczny jak kaptopryl w zmniejszaniu umieralności całkowitej (~20%) oraz redukcji powikłań sercowo-naczyniowych. W badaniu Val-HeFT u chorych z niewydolnością serca (LVEF <40%, LVIDD >2,9 cm/m²) walsartan (średnia dawka 254 mg/dobę) nie zmniejszył istotnie umieralności całkowitej (19,7% vs 19,4% placebo), ale obniżył ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca o 27,5% (13,9% vs 18,5%). Walsartan poprawiał również objawy niewydolności serca i jakość życia.
albuminuria, aliskiren, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ALTITUDE, badanie Val-HeFT, badanie VALIANT, beta-bloker, bradykinina, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kaptopryl, klasyfikacja NYHA, konwertaza angiotensyny, mechanizm działania leku, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, nefropatia cukrzycowa, niewydolność serca, niewydolność skurczowa lewej komory, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, receptor AT2, walsartan, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Casaro HCT 32 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Casaro HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w tym na sulfonamidy, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka uszkodzenia funkcji nerek płodu, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz zgonu noworodka. Lek nie powinien być podawany pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i cholestazą, gdyż może prowadzić do kumulacji leku i nasilenia niewydolności narządów. Dodatkowo, preparat jest przeciwwskazany u osób z oporną hipokaliemią, hiperkalcemią oraz dną moczanową, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń elektrolitowych i wzrostu stężenia kwasu moczowego.
aliskiren, cholestaza, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatriemia, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kwas moczowy, laktoza jednowodna, małowodzie, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, pochodna sulfonamidu, reakcja anafilaktyczna, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Prestarium Initio 7 mg + 5 mg
Co-Prestarium Initio, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (peryndopryl, amlodypinę), inhibitory ACE, pochodne dihydropirydyny oraz składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (31,62 mg w tabletce 3,5 mg + 2,5 mg i 63,23 mg w tabletce 7 mg + 5 mg). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, obrzękiem naczynioruchowym (w tym dziedzicznym i idiopatycznym), ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Ponadto, stosowanie jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności, w tym hipoplazji kości czaszki i zaburzeń rozwoju nerek płodu.
aliskiren, brak laktazy, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dieta z ograniczeniem soli, drugi i trzeci trymestr ciąży, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, peryndopryl z argininą i amlodypiną, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl i walsartan, wstrząs kardiogenny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Interakcje leku – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Przeciwwskazane jest łączenie peryndoprylu z sakubitrylem/walsartanem, racekadotrylem, inhibitorami mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz wildagliptyną ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) jest przeciwwskazana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Niezalecane jest także stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, litu (z ryzykiem neurotoksyczności), estramustyny oraz dantrolenu (wlew) z amlodypiną z powodu potencjalnych poważnych działań niepożądanych, w tym hiperkaliemii i toksyczności. Grejpfrut i sok grejpfrutowy mogą zwiększać biodostępność amlodypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne.
aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec, estramustyna, ewerolimus, farmakokinetyka atorwastatyny, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, racekadotryl, receptor alfa, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, tetrakozaktyd, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Acurenal 5 mg
Acurenal, zawierający chinapryl jako substancję czynną, jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), który po podaniu doustnym metabolizuje się do aktywnego chinaprylatu. Chinaprylat hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, aldosteronu, katecholamin, argininy i wazopresyny oraz zwiększenia stężenia kinin i prostaglandyn rozszerzających naczynia. Efektem jest obniżenie naczyniowego oporu obwodowego, ciśnienia tętniczego, ciśnienia w tętnicy płucnej, redukcja obciążenia serca, zwiększenie objętości wyrzutowej oraz poprawa przepływu nerkowego i wskaźnika sercowego, co potwierdza skuteczność leku w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.
aldosteron, aliskiren, angiotensyna II, arginina, chinapryl, chinaprylat, ciśnienie w tętnicy płucnej, cukrzyca typu 2, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reniny, katecholaminy, kininy, konwertaza angiotensyny, naczyniowy opór obwodowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, obciążenie wstępne i następcze serca, objętość wyrzutowa serca, ostre uszkodzenie nerek, prostaglandyny, przewlekła choroba nerek, udar mózgu, wazopresyna, wskaźnik sercowy, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Gopten 0,5 0,5 mg
Trandolapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Przeciwwskazane jest łączenie trandolaprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Podobne ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz wildagliptyną. Trandolapryl może powodować retencję potasu, co w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną i heparyną zwiększa ryzyko hiperkaliemii; zalecane jest regularne monitorowanie stężenia potasu. Ponadto, trandolapryl nasila działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga ścisłej kontroli glikemii. Współstosowanie z litem może prowadzić do toksyczności wskutek zmniejszonego wydalania litu, dlatego konieczne jest monitorowanie jego stężenia w surowicy.
afereza LDL, aliskiren, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, cytostatyk, glikokortykosteroid, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-4, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, siarczan dekstranu, spironolakton, trandolapryl, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 25 mg
Preparat Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na pochodne sulfonamidowe, oraz u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Nie należy go stosować u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ciężką niewydolnością wątroby, zastojem żółci lub niedrożnością dróg żółciowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z oporną hipokaliemią oraz hiperkalcemią. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, cukrzyca, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipowolemia, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na składniki leku, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pierwszy trymestr ciąży, pochodna sulfonamidowa, telmisartan i hydrochlorotiazyd, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, umiarkowana niewydolność nerek, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa, zawierający peryndopryl (5 mg) i indapamid (1,25 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na inhibitory ACE oraz pochodne sulfonamidów. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują historię obrzęku naczynioruchowego (w tym obrzęk Quinckego) związanego z inhibitorami ACE, wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, drugi i trzeci trymestr ciąży, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) i wątroby, encefalopatię wątrobową oraz znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych. Ponadto, stosowanie CoArprenessy jest przeciwwskazane u pacjentów dializowanych oraz z nieleczoną, niewyrównaną niewydolnością serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) oraz wątroby, gdzie korzyści z terapii muszą przewyższać potencjalne ryzyko.
Interakcje lekowe stanowią istotne ograniczenie w stosowaniu CoArprenessy. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek. Również łączenie z preparatami zawierającymi sakubitryl i walsartan zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ze względu na mechanizm działania peryndoprylu jako inhibitora ACE oraz diuretyczne działanie indapamidu, należy unikać stosowania u pacjentów z hipokaliemią oraz monitorować elektrolity i funkcję nerek podczas terapii. Kobiety w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, nie powinny stosować tego leku z powodu teratogennego działania inhibitorów ACE. Wskazane jest indywidualne rozważenie ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z chorobami współistniejącymi i stosujących leki mogące wchodzić w interakcje z CoArprenessą.
aliskiren, CoArprenessa, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, działanie teratogenne, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, sakubitryl, śpiączka wątrobowa, sulfonamid, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Irprestan 300 mg
Irbesartan wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma grupami leków, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Jednoczesne stosowanie irbesartanu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak beta-adrenolityki, antagoniści wapnia czy diuretyki tiazydowe, może nasilać efekt hipotensyjny, zwłaszcza u pacjentów po wcześniejszym leczeniu dużymi dawkami diuretyków, co zwiększa ryzyko niedociśnienia. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie irbesartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub heparyną, gdyż może to prowadzić do hiperkaliemii, wymagającej regularnego monitorowania stężenia potasu. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu z irbesartanem może powodować wzrost stężenia litu w surowicy i toksyczność, co wymaga ścisłej kontroli. Interakcje z NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 i kwasem acetylosalicylowym w dawkach >3 g/dobę, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe irbesartanu oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, CYP2C9, digoksyna, działanie hipotensyjne, efekt hepatotoksyczny, glukuronidacja, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, irbesartan, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, OATP1B1, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, repaglinid, ryfampicyna, selektywny inhibitor COX-2, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność litu, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Irprestan 150 mg
Irbesartan, substancja czynna preparatu Irprestan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współstosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak beta-adrenolityki, antagoniści wapnia o przedłużonym działaniu oraz tiazydowe diuretyki, może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu dużych dawek diuretyków, które mogą zmniejszać objętość krwi krążącej i zwiększać ryzyko niedociśnienia. Istotne jest także unikanie kojarzenia irbesartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz heparyną ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, jednoczesne podawanie litu może prowadzić do przejściowego wzrostu jego stężenia i toksyczności, co wymaga ścisłej kontroli poziomu litu w surowicy. Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym inhibitorami COX-2 i kwasem acetylosalicylowym (>3 g/dobę), mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe irbesartanu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji nerek i hiperkaliemii, zwłaszcza u osób starszych, co wymaga odpowiedniego nawodnienia i monitorowania czynności nerek.
aliskiren, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, AUC, beta-adrenolityk, CYP2C9, digoksyna, glukuronidacja, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja z litem, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, OATP1B1, ostra niewydolność nerek, repaglinid, ryfampicyna, tiazydowy lek moczopędny, układ RAA, warfaryna, wybiórczy inhibitor COX-2, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Furosemid Medreg 40 mg
Furosemid, jako silny diuretyk pętlowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie furosemidu z lekami ototoksycznymi (aminoglikozydy, cisplatyna), co zwiększa ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia słuchu oraz nefrotoksyczności, zwłaszcza przy dawkach furosemidu przekraczających 40 mg. Interakcje z inhibitorami ACE/ARB mogą prowadzić do ostrego niedociśnienia i niewydolności nerek, dlatego zaleca się rozważenie czasowego odstawienia lub zmniejszenia dawki furosemidu przed rozpoczęciem terapii tymi lekami. Ponadto, furosemid zmniejsza wydalanie litu, co może skutkować toksycznością litu, wymagającą ścisłego monitorowania stężenia w surowicy. W przypadku stosowania sukralfatu konieczne jest zachowanie odstępu minimum 2 godzin, aby uniknąć zmniejszenia wchłaniania furosemidu.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, arytmia, cefalosporyna, cisplatyna, cyklosporyna A, diuretyk pętlowy, dnawe zapalenie stawów, działanie diuretyczne, działanie hipotensyjne, działanie ototoksyczne, fenytoina, furosemid, glikozyd nasercowy, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hormon tarczycy, inhibitor ACE, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek nefrotoksyczny, lek przeciwcukrzycowy, lewotyroksyna, metotreksat, nefropatia kontrastowa, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ortostaza, ostra niewydolność nerek, preparat kontrastowy, probenecyd, rysperydon, sukralfat, wodzian chloralu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tertensif Bi-Kombi
Lek Tertensif Bi-Kombi, zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem, lekami oszczędzającymi potas oraz preparatami potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek i powinna być prowadzona wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty z regularnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów i ciśnienia tętniczego. U pacjentów z nefropatią cukrzycową przeciwwskazane jest łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II. Ponadto, podczas terapii peryndoprylem należy monitorować morfologię krwi ze względu na ryzyko neutropenii, agranulocytozy i innych zaburzeń hematologicznych, zwłaszcza u pacjentów z kolagenozą naczyń, stosujących leki immunosupresyjne lub z zaburzeniami czynności nerek.
adrenalina, afereza lipoprotein, agranulocytoza, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, ewerolimus, gliptyna, hiperkaliemia, immunoterapia jadem owadów, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kolagenoza naczyń, leczenie odczulające, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, lek przeciwhistaminowy, linagliptyna, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, pierwotny hiperaldosteronizm, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl, siarczan dekstranu, sitagliptyna, syrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, ultrasonografia, walsartan, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Sandimmun 50 mg/ml
Cyklosporyna, substancja czynna Sandimmun, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez modulację enzymów CYP3A4, transportera P-gp oraz białek OATP. Induktory CYP3A4/P-gp, takie jak barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna (wymagająca 3-5-krotnego zwiększenia dawki cyklosporyny), czy ziele dziurawca, obniżają stężenie cyklosporyny, zmniejszając skuteczność immunosupresji. Z kolei inhibitory tych enzymów i transporterów, w tym azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, worykonazol), makrolidy (erytromycyna zwiększająca AUC cyklosporyny 4-7-krotnie), blokery kanałów wapniowych (werapamil 2-3-krotnie), amiodaron, danazol, metyloprednizolon, czy telaprewir (4,64-krotne zwiększenie ekspozycji), podnoszą stężenie cyklosporyny i ryzyko nefrotoksyczności. Preparat Sandimmun zawiera 34% (v/v) etanolu (278 mg/ml), a spożycie alkoholu podczas terapii nasila hepatotoksyczność i wpływa na metabolizm leku, dlatego jest przeciwwskazane. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego zwiększa biodostępność cyklosporyny, co wymaga unikania lub utrzymania stałego, niskiego spożycia.
aliskiren, ambrisentan, amfoterycyna B, aminoglikozyd, amiodaron, antybiotyk antracyklinowy, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azytromycyna, białko transportujące aniony organiczne, biodostępność leku, bloker kanału wapniowego, bozentan, cyklosporyna, CYP3A4, cyprofloksacyna, dabigatran, digoksyna, diklofenak, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, eltrombopag, erytromycyna, etopozyd, ewerolimus, fluwastatyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kannabidiol, klarytromycyna, kolchicyna, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lowastatyna, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, oktreotyd, P-glikoproteina, pitawastatyna, prawastatyna, repaglinid, rozuwastatyna, ryfampicyna, statyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, telaprewir, wankomycyna, werapamil - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hyzaar 100 mg + 12,5 mg
Lek Hyzaar, zawierający 100 mg losartanu potasowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na losartan, pochodne sulfonamidu (w tym hydrochlorotiazyd) oraz substancje pomocnicze. Nie powinien być stosowany u osób z oporną hipokaliemią, hiperkalcemią, hiponatremią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zastojem żółci, zaburzeniami dróg żółciowych, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem oraz u pacjentów z objawową hiperurykemią lub dną moczanową. Stosowanie w II i III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, w tym niewydolności nerek i małowodzia. Ponadto, jednoczesne podawanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, bezmocz, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dna moczanowa, GFR, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, losartan potasowy, małowodzie, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodne sulfonamidu, trymestr ciąży, układ RAA, zastój żółci, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoRami 2,5 mg
Lek ApoRami (ramipryl), jako inhibitor ACE, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, obecność obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego, idiopatycznego oraz wywołanego inhibitorami ACE lub AIIRA), a także jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin) oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR < 60 ml/min/1,73 m². Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych hemodializie z określonymi błonami dializacyjnymi, hemofiltracji oraz aferezie LDL, a także u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki. Ramipryl jest także przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki i małowodzie.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja płodowa, hipotonia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor C1-esterazy, inhibitor DPP-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, laktaza, małowodzie, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, procedura pozaustrojowa, ramipryl, sakubitryl walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – LisiHEXAL 5 5 mg
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są addytywne efekty hipotensyjne w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. azotanami, diuretykami), co wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania ciśnienia tętniczego. Podwójna blokada układu RAA (np. lizynopryl z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) wiąże się z wysokim ryzykiem niedociśnienia, hiperkaliemii oraz pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 2, gdzie jest przeciwwskazana. Hiperkaliemia może być również indukowana przez leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, trimetoprym, cyklosporynę i heparynę, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, działanie hipotensyjne, eplerenon, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, spironolakton, sulfametoksazol, sympatykomimetyk, triamteren, triazotan glicerolu, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vanatex 160 mg
Vanatex, zawierający walsartan w dawkach 80 mg i 160 mg, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. W nadciśnieniu u dorosłych terapia rozpoczyna się od 80 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg. Po zawale mięśnia sercowego dawka początkowa wynosi 20 mg dwa razy na dobę, stopniowo zwiększana do 160 mg dwa razy na dobę w ciągu 3 miesięcy. W niewydolności serca zaleca się rozpoczęcie od 40 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 160 mg dwa razy na dobę, przy czym maksymalna dawka dobowa stosowana w badaniach wynosiła 320 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >10 ml/min) oraz u osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Walsartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, żółciową marskością oraz cholestazą, a u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby dawka nie powinna przekraczać 80 mg/dobę.
aliskiren, cholestaza, dializoterapia, działanie przeciwnadciśnieniowe, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek trombolityczny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, stężenie potasu, substancja czynna, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Ranopril 20 mg
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczna jest podwójna blokada układu RAA (np. jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu), która zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek i jest przeciwwskazana. Współpodawanie lizynoprylu z lekami moczopędnymi nasila efekt hipotensyjny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawek. Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) oraz trimetoprim, kotrimoksazol, cyklosporyna i heparyna mogą powodować hiperkaliemię, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym inhibitory COX-2, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe lizynoprylu i zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji nerek, szczególnie u osób starszych i z hipowolemią.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, biodostępność leku, cyklosporyna, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, ewerolimus, heparyna, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, kaliemia, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, leukopenia, lit w surowicy, lizynopryl, niedociśnienie, niewydolność serca, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, sakubitryl, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim, układ RAA, wildagliptyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dipperam 5 mg + 80 mg
Lek Dipperam, zawierający amlodypinę (pochodną dihydropirydyny) oraz walsartan (antagonistę receptora angiotensyny II), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową oraz zastojem żółci. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do stosowania leku w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu (oligohydramnion, hipoplazja czaszki, zaburzenia rozwoju nerek, ryzyko zgonu). Ponadto, Dipperam nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa, zwężenie zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, drugi trymestr ciąży, dysfagia, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, inhibitor ACE, inhibitor reniny, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, łagodne zaburzenie czynności nerek, leczenie diuretyczne, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk naczynioruchowy, oligohydramnion, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, trzeci trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zastój żółci, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valarox 80 mg + 20 mg
Valarox, zawierający rozuwastatynę i walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, aktywną chorobą wątroby (w tym ostrym i przewlekłym zapaleniem), niewyjaśnionym lub trzykrotnie przekraczającym górną granicę normy (GGN) podwyższeniem aminotransferaz, marskością żółciową, cholestazą oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z rozpoznaną miopatią ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia mięśniowego i potencjalnej rabdomiolizy. Przeciwwskazaniem jest także ciąża, karmienie piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym, ze względu na teratogenne działanie substancji czynnych.
Valarox nie może być łączony z sofosbuwirem, welpataswirem i woksylaprewirem (lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii WZW C), cyklosporyną oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko wzrostu stężenia rozuwastatyny i powikłań takich jak miopatia, hiperkaliemia i pogorszenie funkcji nerek. Lek zawiera laktozę w dawkach od 85,50 mg do 180,89 mg w zależności od dawki preparatu (10 mg + 80 mg do 20 mg + 160 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Prawidłowa identyfikacja przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii Valaroxem.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, hiperkaliemia, klirens kreatyniny, lek immunosupresyjny, marskość żółciowa, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, podwyższona aktywność aminotransferaz, rabdomioliza, reakcja alergiczna na statyny, rozuwastatyna wapniowa, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, walsartan, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Captopril Polfarmex 12,5 mg
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów stosujących jednocześnie leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd) oraz suplementy potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Współstosowanie tiazydów lub diuretyków pętlowych może prowadzić do hipotensji, zwłaszcza na początku terapii, co wymaga dostosowania dawki i kontroli objętości płynów. Kaptopryl może być bezpiecznie łączony z beta-blokerami i blokerami kanału wapniowego, jednak należy uważać na nasilenie działania hipotensyjnego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu azotanów. W terapii po zawale mięśnia sercowego dopuszczalne jest łączne stosowanie kaptoprylu z kwasem acetylosalicylowym (w dawkach kardiologicznych), lekami trombolitycznymi, beta-adrenolitykami i azotanami.
aliskiren, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, beta-adrenolityk, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, cytostatyk, diuretyk, diuretyk pętlowy, działanie hipoglikemizujące, efekt hipotensyjny, furosemid, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kaptopryl, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek trombolityczny, leukopenia, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, nitrogliceryna, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, prokainamid, spironolakton, toksyczność litu, triamteren, układ RAA, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egiramlon 5 mg + 5 mg
Egiramlon to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn). Przeciwwskazania do stosowania wynikają z właściwości obu substancji. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, niedociśnieniem oraz niestabilnością hemodynamiczną. Ponadto, nie należy łączyć ramiprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek, ani z sakubitrylem+walsartanem z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego (konieczny odstęp 36 godzin). Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azorubina, czerwień Allura, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja alergiczna, sakubitryl walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu, łącząc działanie inhibitora ACE i tiazydopodobnego leku moczopędnego. Peryndopryl hamuje enzym konwertujący angiotensynę, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania aldosteronu, obniżenia całkowitego oporu obwodowego oraz poprawy funkcji serca, w tym redukcji przerostu lewej komory. Indapamid zwiększa wydalanie sodu i chlorków, co wspomaga efekt hipotensyjny. W badaniu PICXEL wykazano, że terapia skojarzona peryndoprylu i indapamidu istotnie redukuje wskaźnik masy lewej komory (LVMI) o -10,1 g/m² w porównaniu do -1,1 g/m² przy monoterapii enalaprylem (różnica -8,3 g/m²; 95% CI: -11,5 do -5,0; p<0,0001). Ponadto, obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego wyniosło odpowiednio -5,8 mmHg (95% CI: -7,9 do -3,7; p<0,0001) i -2,3 mmHg (95% CI: -3,6 do -0,9; p=0,0004) na korzyść terapii skojarzonej.
aldosteron, aliskiren, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, bradykinina, choroba naczyń mózgowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, tiazydowy lek moczopędny, wskaźnik masy lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Elestar HCT to preparat złożony zawierający olmesartan medoksomil, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężką niewydolnością nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m² przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu), ciężką niewydolnością wątroby, cholestazą, niedrożnością dróg żółciowych oraz w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z oporną na leczenie hipokaliemią, hiperkalcemią, hiponatremią, objawową hiperurykemią, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), znaczącym zwężeniem zastawki aorty oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Elestar HCT konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej oceny stanu pacjenta, obejmującej wywiad alergologiczny, ocenę funkcji nerek (w tym GFR), funkcji wątroby, stanu układu krążenia oraz gospodarki elektrolitowej (stężenia potasu, sodu, wapnia i kwasu moczowego). Należy również wykluczyć ciążę u kobiet w wieku rozrodczym oraz zweryfikować stosowanie leków, zwłaszcza aliskirenu. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych i interakcji, stosowanie Elestar HCT wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań i monitorowania pacjenta.
aliskiren, amlodypina, cholestaza, cukrzyca, GFR, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, olmesartan medoksomil, parametry wątrobowe, przesączanie kłębuszkowe, stenoza aortalna, sulfonamid, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lotensin 10 mg
Lotensin (benazeprylu chlorowodorek) jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) działającym poprzez hamowanie przekształcenia angiotensyny I w angiotensynę II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek wykazuje szybki początek działania (około 1 godziny), maksymalne obniżenie ciśnienia w 2-4 godziny oraz efekt utrzymujący się co najmniej 24 godziny po podaniu. W badaniach klinicznych u dzieci (7-16 lat) stosowano dawki od 0,1 do 0,6 mg/kg masy ciała, maksymalnie 40 mg/dobę, uzyskując istotne obniżenie ciśnienia skurczowego o 10,8 mmHg i rozkurczowego o 9,3 mmHg. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca Lotensin poprawia hemodynamikę, zwiększając pojemność minutową serca i obniżając opór naczyniowy oraz ciśnienie płucne, co przekłada się na poprawę tolerancji wysiłku i objawów klinicznych. W przewlekłej niewydolności nerek (kreatynina 1,5-4,0 mg/dl, klirens 30-60 ml/min) stosowanie 10 mg/dobę zmniejsza ryzyko progresji choroby o 53%, obniża ciśnienie tętnicze i białkomocz, choć nie wpływa na przebieg torbielowatości nerek.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, aliskiren, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, benazeprylat, benazeprylu chlorowodorek, beta-adrenolityk, białkomocz, bradykinina, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętnicze skurczowe, działanie hipotensyjne, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kanalik nerkowy, kininaza, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek tiazydopodobny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, ostre uszkodzenie nerek, płucne ciśnienie zaklinowania, pojemność minutowa serca, przepływ nerkowy krwi, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła postępująca niewydolność nerek, skurcz naczyń krwionośnych, stężenie kreatyniny, torbielowatość nerek, układowy opór naczyniowy, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramve 10 mg 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Podobnie, dializa z użyciem błon poliakrylonitrowych oraz afereza lipoprotein LDL zwiększają ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych, co wymaga stosowania alternatywnych materiałów dializacyjnych lub zmiany terapii. Podwójna blokada układu RAA (np. ramipryl z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) wiąże się z wysokim ryzykiem niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, dlatego należy unikać takiego połączenia. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, heparyny, trimetoprimu, takrolimusu czy cyklosporyny.
adrenalina, afereza lipoprotein, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, diuretyk, dobutamina, dopamina, dysfunkcja nerek, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor DPP-IV, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, insulina, interakcje lekowe, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl, spadek ciśnienia tętniczego, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, toksyczność, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wydalanie litu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg (3,4 mg perindoprylu tozylanu + 5 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg + 10 mg (3,4 mg + 10 mg), 10 mg + 5 mg (6,8 mg + 5 mg) oraz 10 mg + 10 mg (6,8 mg + 10 mg). Preparat przeznaczony jest do stosowania u pacjentów wymagających modyfikacji dotychczasowego leczenia nadciśnienia tętniczego, nie jest wskazany do terapii inicjującej. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 60 ml/min stosowanie produktu jest możliwe, natomiast u osób z klirensem < 60 ml/min zaleca się indywidualne dostosowanie dawek składników aktywnych. Monitorowanie terapii powinno obejmować regularne oznaczanie stężenia kreatyniny i potasu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek.
aliskiren, amlodypiny bezylan, badanie farmakokinetyczne, ciężka niewydolność wątroby, dawka podtrzymująca, GFR, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, peryndoprylu tozylan, produkt leczniczy, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmisartan Viatris 40 mg
Telmisartan, jako selektywny antagonista receptora angiotensyny II (AT1), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania, które należy uwzględnić w celu zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. Nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Stosowanie telmisartanu jest bezwzględnie przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak hipoplazja czaszki, zaburzenia rozwoju nerek oraz niedociśnienie tętnicze. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami odpływu żółci (np. cholestaza, niedrożność dróg żółciowych) oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby, gdzie upośledzona eliminacja może prowadzić do toksycznej kumulacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania telmisartanu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz u chorych z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i powikłań sercowo-naczyniowych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoplazja czaszki, hipotonia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, powikłanie sercowo-naczyniowe, przesączanie kłębuszkowe, reakcja anafilaktyczna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie odpływu żółci, zaburzenie rozwoju nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Walsartan Krka 40 mg
Walsartan Krka 40 mg, będący antagonistą receptora angiotensyny II, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na walsartan lub składniki pomocnicze, w tym 14,25 mg laktozy w każdej tabletce, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Leku nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową oraz cholestazą ze względu na ryzyko kumulacji i działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka poważnych zaburzeń rozwojowych płodu, w tym niewydolności nerek, hipotensji i hiperkaliemii. Ponadto, jednoczesne stosowanie walsartanu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73 m² z uwagi na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności i powikłań sercowo-naczyniowych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotensja, hipotonia, laktoza, marskość żółciowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niedobór laktazy, nietolerancja disacharydu, nietolerancja galaktozy, przesączanie kłębuszkowe, układ renina-angiotensyna-aldosteron, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, walsartan, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rozwoju płodu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – LisiHEXAL 5 5 mg
Lizynopryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lizynopryl, inne inhibitory ACE lub substancje pomocnicze preparatu LisiHEXAL. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, zarówno po wcześniejszym leczeniu inhibitorami ACE, jak i w postaci dziedzicznej lub samoistnej. Ponadto, lizynopryl nie powinien być stosowany w okresie ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Cazaprol 2,5 mg
Cylazapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania cylazaprylu z litem ze względu na ryzyko odwracalnego wzrostu stężenia litu i toksyczności, zwłaszcza przy dodatkowym stosowaniu diuretyków tiazydowych. Ponadto, stosowanie cylazaprylu z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną oraz heparyną zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) jest przeciwwskazana ze względu na wysokie ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. W przypadku stosowania cylazaprylu z diuretykami tiazydowymi lub pętlowymi istnieje ryzyko hipowolemii i niedociśnienia, dlatego zaleca się ostrożne rozpoczynanie terapii i monitorowanie parametrów hemodynamicznych oraz elektrolitów.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, cyklosporyna, cylazapryl, digoksyna, diuretyk tiazydowy, działanie hipoglikemizujące, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemie, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor receptora H2, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy pochodny kumaryny, lek znieczulający, lit, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, preparat złota, produkt leczniczy, racekadotryl, reakcja nitritoidalna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, suplement potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, tiojabłczan sodowy złota, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna