aliskiren
Aliskiren to bezpośredni inhibitor reniny, enzym odgrywający kluczową rolę w układzie renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Jako lek pierwszej generacji z tej grupy, aliskiren blokuje konwersję angiotensynogenu do angiotensyny I, hamując tym samym cały szlak RAA u jego początku.
Wskazania do stosowania aliskirenu obejmują głównie leczenie nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi. Badania kliniczne wykazały, że aliskiren skutecznie obniża ciśnienie tętnicze zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi grupami leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie aliskirenu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, wśród których najczęściej obserwuje się biegunkę, kaszel oraz hiperkaliemię. Przeciwwskazany jest w ciąży, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz w skojarzeniu z inhibitorami ACE lub sartanami u chorych z cukrzycą lub niewydolnością nerek, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań nerkowych i hiperkaliemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril 4 mg
Perindopril, dostępny w dawkach 2 mg i 4 mg, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na perindopril z tert-butyloaminą oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (36,14 mg w tabletce 2 mg i 72,28 mg w tabletce 4 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie po inhibitorach ACE oraz wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, a także u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki układu moczowego przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z czynnikami ryzyka miażdżycy tętnic nerkowych.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, cukrzyca, diuretyk, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, małowodzie, metody pozaustrojowe, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, sartan, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Przeciwwskazania stosowania
Peryndopryl, inhibitor ACE, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego, stosowany zarówno w monoterapii, jak i w preparatach złożonych (np. z amlodypiną lub indapamidem). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (w tym wrodzony lub idiopatyczny), a także stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko wad rozwojowych płodu (np. niedorozwój kości czaszki, niewydolność nerek, małowodzie). Ponadto, peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną czynną nerkę, gdyż może to prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Preparaty złożone wymagają uwzględnienia przeciwwskazań dotyczących pozostałych składników, takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs czy encefalopatia wątrobowa.
afereza lipoprotein, aliskiren, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, cukrzyca, dializa, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, małowodzie, metoda pozaustrojowa, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, perfuzja narządowa, peryndopryl, preparat złożony, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon substancji czynnych
Benazepryl – Przeciwwskazania stosowania
Benazepryl chlorowodorek, substancja czynna preparatu Lotensin (dostępnego w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg), jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na benazepryl, inne inhibitory ACE, pochodne sulfonamidów oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 117 mg do 142 mg w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, zarówno po inhibitorach ACE, jak i dziedziczny lub idiopatyczny. Stosowanie benazeprylu jest także przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu i zwiększonej śmiertelności noworodków.
aliskiren, benazeprylu chlorowodorek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, Lotensin, nadwrażliwość na inhibitory ACE, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonamidu, reakcja krzyżowa, sakubitryl z walsartanem, tabletka powlekana, trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmix 40 mg
Lek Telmix, zawierający telmisartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Ponadto, stosowanie Telmixu jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko uszkodzenia płodu, takich jak hipotensja, hipoplazja czaszki, niewydolność nerek oraz śmierć płodu, wynikające z wpływu na układ renina-angiotensyna-aldosteron. U pacjentów z zaburzeniami w odpływie żółci oraz ciężką niewydolnością wątroby (np. marskość wątroby klasy Child-Pugh C) stosowanie telmisartanu jest niewskazane ze względu na upośledzony metabolizm leku i ryzyko toksyczności.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, cholestaza, cukrzyca, diuretyk, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, inhibitor ACE, marskość wątroby, metyldopa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie odpływu żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zanacodar Combi 80 mg + 25 mg
Preparat Zanacodar Combi, zawierający telmisartan 80 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (99,67 mg/tabletkę) oraz u osób uczulonych na pochodne sulfonamidowe ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży z uwagi na potencjalne uszkodzenia płodu i ryzyko śmierci noworodka. Ponadto lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (zastój żółci, zaburzenia odpływu żółci) oraz u osób z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek, definiowanym jako klirens kreatyniny < 30 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i nasilenia działań niepożądanych.
aliskiren, anafilaksja, antagonista receptora angiotensyny II, filtracja kłębuszkowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotensja, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodna sulfonamidowa, reakcja krzyżowa, telmisartan, trymestr ciąży, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenia odpływu żółci, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zanacodar Combi 80 mg + 12,5 mg
Zanacodar Combi to preparat złożony zawierający 80 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u pacjentów z niedostatecznie kontrolowanym ciśnieniem mimo monoterapii telmisartanem. Dostępne są dwie dawki: 40 mg/12,5 mg oraz 80 mg/12,5 mg, podawane raz na dobę, odpowiednio dla pacjentów po monoterapii telmisartanem w dawce 40 mg lub 80 mg. Przed włączeniem terapii skojarzonej zaleca się indywidualne dostosowanie dawek składników. Lek można stosować niezależnie od posiłków, co poprawia komfort pacjenta. Ze względu na higroskopijność tabletek, zaleca się przechowywanie ich w szczelnym blistrze i wyjmowanie bezpośrednio przed zażyciem.
aliskiren, dawka maksymalna, hydrochlorotiazyd, kontrola ciśnienia tętniczego, monoterapia telmisartanem, nadciśnienie tętnicze, parametry funkcji wątroby, parametry nerkowe, schemat leczenia, terapia nadciśnienia tętniczego, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, właściwości higroskopijne, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vanatex HCT 80 mg + 12,5 mg
Vanatex HCT, zawierający 80 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (walsartan, hydrochlorotiazyd) oraz na pochodne sulfonamidów, a także u osób z nietolerancją laktozy jednowodnej (44 mg na tabletkę). Bezwzględnie nie stosuje się go w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu wynikające z blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą) oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) i bezmoczem, ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i nasilenia działań niepożądanych.
aliskiren, bezmocz, cholestaza, cukrzyca, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia oporna na leczenie, hiponatremia, hipotonia, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na składniki aktywne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, oligohydramnion, ostra niewydolność nerek, pochodne sulfonamidów, tiazydowe leki moczopędne, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan i hydrochlorotiazyd, współczynnik GFR, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acurenal 5 mg
Leczenie produktem Acurenal, zawierającym chinapryl, jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (12,134 mg w tabletce 5 mg, 24,268 mg w 10 mg, 48,536 mg w 20 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest wystąpienie obrzęku naczynioruchowego po wcześniejszym stosowaniu inhibitorów ACE oraz u pacjentów z dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, ze względu na ryzyko zagrażającego życiu obrzęku angioneurotycznego. Ponadto, chinapryl jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu ryzyka małowodzia, hipoplazji czaszki, deformacji twarzy i niedorozwoju płuc u płodu.
Jednoczesne stosowanie Acurenalu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) z powodu ryzyka hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek. Również łączenie chinaprylu z sakubitrylem i walsartanem jest zabronione, a leczenie chinaprylem można rozpocząć dopiero po 36 godzinach od ostatniej dawki produktu złożonego. Przeciwwskazaniem jest także dynamiczne zawężenie drogi odpływu z lewej komory, np. w kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu lub ciężkim zwężeniu zastawki aortalnej, ze względu na ryzyko nasilenia obstrukcji i głębokich spadków ciśnienia tętniczego. Dostępne dawki Acurenalu to 5 mg, 10 mg i 20 mg, a ich dobór powinien uwzględniać indywidualne przeciwwskazania i bezpieczeństwo pacjenta.
aliskiren, chinapryl, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, laktoza jednowodna, małowodzie, nadwrażliwość na chinapryl, niedorozwój płuc, obrzęk angioneurotyczny, obrzęk naczynioruchowy, sakubitryl, tabletka powlekana, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek, zawężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Osaver HCT 40 mg + 25 mg
Preparat Osaver HCT, zawierający olmesartan medoksomil oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne, pomocnicze (w tym laktozę w dawkach od 86,35 mg do 208,33 mg) oraz pochodne sulfonamidu. W zależności od dawki, stosowanie leku jest ograniczone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: dla dawek 20 mg + 12,5 mg lub 20 mg + 25 mg przeciwwskazany jest u osób z klirensem kreatyniny <30 ml/min, natomiast dla dawek 40 mg + 12,5 mg lub 40 mg + 25 mg lek jest przeciwwskazany niezależnie od stopnia niewydolności nerek. Podobne ograniczenia dotyczą funkcji wątroby – dawki niższe są przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach, a wyższe także przy umiarkowanych i ciężkich dysfunkcjach wątroby. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z cholestazą oraz niedrożnością dróg żółciowych.
aliskiren, cholestaza, cukrzyca, hiperkalcemia, hiperurykemia objawowa, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, olmesartan medoksomil, oporna hipokaliemia, pochodna sulfonamidu, stężenie kwasu moczowego, stężenie potasu, stężenie sodu, stężenie wapnia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zastój żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej celem zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pochodne sulfonamidowe, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (dziedzicznego, samoistnego lub związanego z inhibitorami ACE/AIIRA). Ponadto, nie powinien być stosowany w stanach hemodynamicznie niestabilnych, takich jak wstrząs (w tym kardiogenny), niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca po ostrym zawale oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Zaburzenia czynności wątroby również stanowią przeciwwskazanie ze względu na metabolizm wszystkich trzech substancji w tym narządzie.
Preparat jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z uwagi na teratogenne działanie ramiprylu i hydrochlorotiazydu. Nie zaleca się stosowania u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, np. znacznym zwężeniem zastawki aorty, ze względu na ryzyko pogłębienia objawów niewydolności serca wskutek działania amlodypiny. Istotne są również przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych, w tym unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem i walsartanem (konieczność 36-godzinnego okresu wypłukiwania) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany podczas procedur pozaustrojowych z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z określonymi błonami), ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Znajomość i respektowanie tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i minimalizacji ryzyka powikłań.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, anuria, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gradient ciśnienia, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor C1-esterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, pochodne dihydropirydyny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, samoistny obrzęk naczynioruchowy, stenoza aortalna, stenoza tętnic nerkowych, sulfonamid, tiazydowy lek moczopędny, trzeci trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prestozek Combi 4 mg + 10 mg
Prestozek Combi to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki aktywne (inhibitory ACE, dihydropirydyny) lub substancje pomocnicze, historię obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego i idiopatycznego), a także drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu. Lek jest również przeciwwskazany w stanach hemodynamicznych takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, amlodypina bezylan, cukrzyca, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój czaszki, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał mięśnia sercowego, peryndopryl z amlodypiną, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, terapia hipotensyjna, trzeci trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji nerek, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramicor 5 mg
Ramicor, jako inhibitor ACE, posiada liczne przeciwwskazania, które należy rygorystycznie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, substancje pomocnicze lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego o etiologii dziedzicznej, idiopatycznej lub wywołanego inhibitorami ACE bądź AIIRA. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie Ramicoru z sakubitrylem z walsartanem (konieczny odstęp co najmniej 36 godzin) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych procedurom pozaustrojowym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z określonymi błonami dializacyjnymi, hemofiltracja, afereza LDL, hemoperfuzja).
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca, dekompensacja niewydolności serca, hemodializa, hemofiltracja, hemoperfuzja, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, nadwrażliwość na leki, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, procedura pozaustrojowa, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon substancji czynnych
Irbesartan – Przeciwwskazania stosowania
Irbesartan, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania irbesartanu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z zaburzeniem czynności nerek, definiowanym jako współczynnik filtracji kłębuszkowej (GFR) poniżej 60 ml/min/1,73 m². Takie połączenie zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zdarzeń sercowo-naczyniowych. Preparaty irbesartanu dostępne są w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg (np. Irbesartan Aurovitas, Irprestan).
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, hiperkaliemia, hipowolemia, irbesartan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nefropatia cukrzycowa, nefrotoksyczność, niewydolność serca, objawy alergiczne, reakcja alergiczna, substancja czynna, trymestr ciąży, upośledzona funkcja nerek, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rozwoju płodu, zdarzenia sercowo-naczyniowe, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Perindopril 2 mg
Podczas terapii peryndoprylem istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest łączenie peryndoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, a także z sakubitrylem/walsartanem z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Należy również unikać dializy z użyciem błon poliakrylonitrylowych oraz aferezy lipoprotein z siarczanem dekstranu. Interakcje z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, eplerenon w dawkach 12,5-50 mg/dobę) oraz preparatami potasu mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia potasu w surowicy, co wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów i funkcji nerek.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, choroba miażdżycowa, cukrzyca, cyklosporyna, dializa, dipeptydylopeptydaza 4, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, filtracja kłębuszkowa, gliptyna, hamowanie wydzielania aldosteronu, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, insulina, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek działający sympatykomimetycznie, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, linagliptyna, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sirolimus, sitagliptyna, sól złota, spironolakton, takrolimus, temsirolimus, triamteren, trimetoprim-sulfametoksazol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Osaver HCT 20 mg + 12,5 mg
Osaver HCT, zawierający olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym na pochodne sulfonamidu ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. W przypadku zaburzeń czynności nerek, preparat w dawkach 20 mg + 12,5 mg lub 20 mg + 25 mg nie powinien być stosowany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min, natomiast dawki 40 mg + 12,5 mg i 40 mg + 25 mg są przeciwwskazane niezależnie od stopnia niewydolności nerek. Podobne ograniczenia dotyczą funkcji wątroby: dawki niższe są przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach, a wyższe także przy umiarkowanych i ciężkich. Osaver HCT jest również przeciwwskazany u pacjentów z cholestazą i niedrożnością dróg żółciowych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, cholestaza, cukrzyca, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, laktoza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja galaktozy, olmesartan medoksomil, pochodna sulfonamidu, reakcja krzyżowa, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmisartan Medical Valley 80 mg
Telmisartan Medical Valley, dostępny w dawkach 20 mg, 40 mg oraz 80 mg w formie tabletek, jest antagonistą receptora angiotensyny II stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na telmisartan lub substancje pomocnicze, II i III trymestr ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód, zaburzenia odpływu żółci oraz ciężką niewydolność wątroby, które mogą prowadzić do upośledzonego metabolizmu i kumulacji leku. Ponadto, jednoczesne stosowanie telmisartanu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, w tym hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca, farmakokinetyka telmisartanu, GFR, hiperkaliemia, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, przesączanie kłębuszkowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, telmisartan, układ renina-angiotensyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie odpływu żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lisinoratio 10 10 mg
Lisinoratio, zawierający lizynopryl jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lizynopryl lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego indukowanego przez inhibitory ACE lub z idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji. Ponadto, stosowanie lizynoprylu jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, oraz podczas karmienia piersią, ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu i potencjalne zagrożenie dla dziecka. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z inhibitorami neprylizyny (np. sakubitryl), gdzie ryzyko hiperkaliemii, niewydolności nerek i obrzęku naczynioruchowego jest znacznie podwyższone. Zaleca się zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu przy stosowaniu sakubitrylu i walsartanu.
aliskiren, ciąża, ciężkie zaburzenia nerek, cukrzyca, duszność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor neprylizyny, karmienie piersią, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na leki, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłania sercowo-naczyniowe, reakcja alergiczna, sakubitryl, świąd, wady rozwojowe płodu, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wysypka skórna, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Candepres HCT 12,5 mg + 8 mg
Produkt leczniczy Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetyl (8 mg lub 16 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, w tym na pochodne sulfonamidów (hydrochlorotiazyd), oraz stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne związane z blokadą układu renina-angiotensyna-aldosteron. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²), ciężką niewydolnością wątroby i cholestazą, a także u osób z hipokaliemią, hiperkalcemią oporną na leczenie oraz dną moczanową, ze względu na ryzyko nasilenia tych stanów. Ponadto, nie zaleca się łączenia Candepres HCT z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, w tym hiperkaliemii i niewydolności nerek.
aliskiren, cholestaza, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, klirens kreatyniny, kwas moczowy, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, sulfonamid, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Cylazapryl – Właściwości farmakodynamiczne
Cylazapryl, jako długo działający inhibitor ACE, hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co skutkuje rozszerzeniem naczyń, obniżeniem oporu naczyniowego i redukcją ciśnienia tętniczego przez okres do 24 godzin. W terapii nadciśnienia tętniczego wykazuje skuteczność w obniżaniu ciśnienia skurczowego i rozkurczowego, bez istotnej tachykardii i z zachowaniem przesączania kłębuszkowego oraz przepływu nerkowego, nawet u pacjentów z umiarkowaną do ciężką niewydolnością nerek. Działanie hipotensyjne jest mniej wyraźne u pacjentów rasy czarnej, jednak ulega poprawie po dodaniu hydrochlorotiazydu (12,5 mg). W niewydolności serca cylazapryl zmniejsza afterload i preload, poprawiając hemodynamikę i wydolność wysiłkową, choć brak jest danych potwierdzających wpływ na śmiertelność.
aktywność reninowa osocza, aliskiren, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bezpośredni inhibitor reniny, ciśnienie tętnicze, ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych, cylazaprylat, diuretyk tiazydowy, diureza, działanie naczynioskurczowe, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadciśnienie pochodzenia nerkowego, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy wargi, odruchowa tachykardia, opór naczyniowy, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, przepływ nerkowy, przewlekła choroba nerek, przewlekła niewydolność serca, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ współczulny, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, wydzielanie aldosteronu, zaburzenie czynności nerek, zgon sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera 320 mg walsartanu, antagonisty receptora angiotensyny II, oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, tiazydowego leku moczopędnego. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, w tym pochodne sulfonamidów, oraz u osób z nietolerancją laktozy (tabletka zawiera 88,83 mg laktozy). Stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (marskość żółciowa, cholestaza) oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub bezmoczem, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia azotemii. Wskazane jest także unikanie u pacjentów z oporną hipokaliemią, hiponatremią, hiperkalcemią oraz objawową hiperurykemią, gdyż hydrochlorotiazyd może pogłębiać te zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, bezmocz, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dna moczanowa, filtracja kłębuszkowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor reniny, klirens kreatyniny, marskość wątroby żółciowa, nadwrażliwość na składniki leku, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, pochodna sulfonamidu, tiazydowy lek moczopędny, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, będący trójskładnikowym preparatem przeciwnadciśnieniowym, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy starannie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na składniki aktywne (amlodypinę, ramipryl, hydrochlorotiazyd), pochodne sulfonamidowe oraz substancje pomocnicze, a także występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, niezależnie od jego etiologii (w tym obrzęk dziedziczny, samoistny lub związany z inhibitorami ACE/AIIRA). Lek jest przeciwwskazany w stanach ostrej niewydolności krążenia, takich jak wstrząs, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna oraz niestabilna niewydolność serca po zawale. Ponadto, stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca również stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko hipoperfuzji narządowej.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs sercopochodny, wywiad alergologiczny, zaburzenia czynności wątroby, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Skopryl Plus 20 mg + 12,5 mg
Lek Skopryl Plus zawiera 20 mg lizynoprylu (lizynoprylu dwuwodnego) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu w jednej tabletce. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, w tym inhibitory ACE i pochodne sulfonamidowe, a także historię obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE lub obecność dziedzicznego/idiopatycznego obrzęku naczynioruchowego. Lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz bezmoczem. Hiperkaliemia stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko dalszego wzrostu stężenia potasu. Ponadto, stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby jest niewskazane z powodu ryzyka kumulacji metabolitów i pogorszenia funkcji wątroby.
aliskiren, bezmocz, cukrzyca, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatriemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, lizynopryl, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonamidowa, sakubitryl z walsartanem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tolutris 80 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Tolutris, zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym na pochodne sulfonamidowe ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży z uwagi na teratogenne działanie telmisartanu. Lek nie powinien być podawany pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby, zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, Tolutris jest przeciwwskazany u osób z oporną hipokaliemią, hiperkalcemią, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem, niestabilną niewydolnością serca po zawale oraz zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. Interakcje z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² zwiększają ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, stenoza aortalna, telmisartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Preparat Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości poszczególnych składników. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II, aliskirenem (zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek), sakubitrylem/walsartanem (wymagany 36-godzinny odstęp), inhibitorami mTOR, gliptynami oraz racekadotrylem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Indapamid zwiększa ryzyko hipokaliemii, co może prowadzić do torsade de pointes, zwłaszcza w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III oraz neuroleptykami. Amlodypina, metabolizowana przez CYP3A4, wchodzi w interakcje z inhibitorami (np. azole, makrolidy, werapamil, diltiazem) i induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec), co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawki. Zaleca się także zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczy, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gliptyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor enkefalinazy, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, migotanie komór, mineralokortykosteroid, neuroleptyk, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostra niewydolność nerek, peryndopryl amlodypina indapamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Candezek Combi 16 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Candezek Combi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze, w tym pochodne dihydropirydyny. Lek nie powinien być stosowany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne związane z kandesartanem. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby i dróg żółciowych, wstrząs (w tym kardiogenny), ciężkie niedociśnienie tętnicze, zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania Candezek Combi z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, GFR, hiperkaliemia, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, pochodne dihydropirydyny, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia dróg żółciowych, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Karbicombi 16 mg + 12,5 mg
Karbicombi to lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (AT1) i diuretyków tiazydowych, łączący kandesartan cyleksetylu oraz hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Kandesartan, prolek przekształcany do aktywnej formy, selektywnie blokuje receptor AT1, co prowadzi do obniżenia stężenia aldosteronu i rozszerzenia naczyń, bez wpływu na konwertazę angiotensyny, co zmniejsza ryzyko kaszlu w porównaniu z inhibitorami ACE. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie sodu, chlorków i wody, zmniejszając objętość osocza i opór obwodowy. Połączenie tych substancji wykazuje synergistyczne działanie przeciwnadciśnieniowe, skutkujące obniżeniem ciśnienia tętniczego o około 21-22 mmHg skurczowego i 14-15 mmHg rozkurczowego w dawkach 32 mg/12,5-25 mg, z efektem utrzymującym się przez 24 godziny i bez odruchowej tachykardii.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kanalik nerkowy, kandesartan cyleksetylu, konwertaza angiotensyny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność lewokomorowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór złośliwy skóry, nowotwór złośliwy wargi, objętość osocza, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, przerost narządów, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, receptor angiotensyny II, rytm serca, substancja P, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dipperam 10 mg + 160 mg
Lek Dipperam, zawierający amlodypinę (pochodną dihydropirydyny) oraz walsartan, jest dostępny w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg w formie tabletek powlekanych i stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (w tym marskość żółciową i zastój żółci), a także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Lek jest również przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania walsartanu oraz u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa, zwężenie zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, diuretyk, hiperkaliemia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, marskość żółciowa wątroby, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, preparat przeciwnadciśnieniowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodilatator, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lercaprel 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lercaprel w dawce 10 mg + 10 mg, zawierający enalapryl maleinian (inhibitor ACE) oraz lerkanidypinę chlorowodorek (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze (w tym 102 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (zwłaszcza związanym z inhibitorami ACE) oraz u kobiet w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, GFR < 30 ml/min, dializoterapię, niestabilną dławicę piersiową, nieleczoną zastoinową niewydolność serca, zaburzenia odpływu krwi z lewej komory oraz niedawny (≤ 1 miesiąc) zawał mięśnia sercowego.
Interakcje lekowe stanowią istotny element bezpieczeństwa stosowania Lercaprelu. Silne inhibitory CYP3A4, cyklosporyna, grejpfruty i sok grejpfrutowy mogą znacząco zwiększać stężenie lerkanidypiny, nasilając działania niepożądane. Połączenie z sakubitrylem i walsartanem zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego, dlatego leczenie enalaprylem należy rozpocząć nie wcześniej niż 36 godzin po ostatniej dawce sakubitrylu z walsartanem. U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) stosowanie aliskirenu jednocześnie z Lercaprelem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka hiperkalemii i pogorszenia funkcji nerek. Lekarz powinien również zachować ostrożność u pacjentów planujących ciążę, osób z hipotonią, wielolekowością oraz z zaburzeniami tolerancji laktozy, uwzględniając indywidualny bilans korzyści i ryzyka.
aliskiren, antagonista wapnia, cyklosporyna, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl maleinian, hiperkalemia, hipotensja, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na leki, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, przesączanie kłębuszkowe, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odpływu krwi, zaburzenie rozwoju płodu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramidilan HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Lek Ramidilan HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, wstrząs (w tym kardiogenny), niedociśnienie tętnicze, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych, oporną hipokaliemię, hiponatremię, hiperkalcemię, objawową hiperurykemię oraz zaburzenia czynności wątroby. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią. Interakcje z antagonistami receptora angiotensyny II, sakubitrylem z walsartanem oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek zwiększają ryzyko powikłań nerkowych i sercowo-naczyniowych.
afereza lipoprotein, aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, choroba autoimmunologiczna, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, insulinooporność, klirens kreatyniny, lek tiazydowy, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Interakcje leku – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Peryndopryl z argininą, substancja czynna Prestarium 2,5 mg, jako inhibitor ACE wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu/walsartanu (przeciwwskazane, wymagana 36-godzinna przerwa między lekami), racekadotrylu, inhibitorów mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptyn (linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna). Peryndopryl może indukować hiperkaliemię, a ryzyko to jest potęgowane przez aliskiren (szczególnie u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek), sole potasu, diuretyki oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), antagonistów receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyny, leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprim i kotrimoksazol. Wskazane jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, baklofen, dializa, estramustyna, gliptyna, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitory mTOR, insulina, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sodu aurotiojabłczan, sole potasu, sulfametoksazol, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA - Leksykon leków
Interakcje leku – Candezek Combi 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Candezek Combi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, nie wykazuje interakcji pomiędzy swoimi składnikami czynnymi, jednakże należy uwzględnić potencjalne interakcje charakterystyczne dla każdego z nich oraz ich kombinacji. Działanie hipotensyjne może ulegać nasileniu przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, leków o właściwościach hipotensyjnych (np. baklofen, amifostyna, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne) oraz alkoholu, co zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Kortykosteroidy systemowe mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy. Kandesartan nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji z hydrochlorotiazydem, warfaryną, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, glibenklamidem, nifedypiną i enalaprylem, jednak wymaga monitorowania stężenia potasu przy stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu i heparyny ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Jednoczesne stosowanie litu jest niewskazane z powodu ryzyka wzrostu jego stężenia i toksyczności. NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami nerkowymi.
aliskiren, amifostyna, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczy, baklofen, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, dziurawiec, erytromycyna, ewerolimus, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, warfaryna, werapamil, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramicor 10 mg
Ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) o kodzie ATC C09AA05, działa poprzez hamowanie enzymu konwertazy angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II i zahamowania degradacji bradykininy. Efekt ten skutkuje rozszerzeniem naczyń krwionośnych, obniżeniem obwodowego oporu tętniczego oraz zmniejszeniem wydzielania aldosteronu. Początek działania następuje po 1-2 godzinach, maksymalny efekt po 3-6 godzinach, a czas działania sięga do 24 godzin. W terapii długoterminowej maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się po 3-4 tygodniach, a efekt utrzymuje się stabilnie nawet do 2 lat. Ramipryl wykazuje skuteczność w leczeniu niewydolności serca (klasy NYHA II-IV) oraz w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych, co potwierdziło badanie HOPE, wykazujące istotne statystycznie zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego (9,9% vs 12,3%, p<0,001), zgonów sercowo-naczyniowych (6,1% vs 8,1%, p<0,001) oraz udarów (3,4% vs 4,9%, p<0,001) w porównaniu do placebo.
aldosteron, aliskiren, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, badanie AIRE, badanie ALTITUDE, badanie HOPE, badanie MICRO-HOPE, badanie ONTARGET, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dipeptydylokarboksypeptydaza I, filtracja kłębuszkowa, glikozydy nasercowe, hiperkaliemia, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia niecukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obwodowy opór tętniczy, odbicie ciśnieniowe, ostre uszkodzenie nerek, przesączanie kłębuszkowe, ramiprylat, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kandesar 8 mg
Lek Kandesar, zawierający kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg i 16 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (105,85 mg w tabletce 8 mg oraz 74,155 mg w tabletce 16 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne dla płodu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i/lub cholestazą, a także u dzieci poniżej 1 roku życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak hipotonia, hiperkaliemia i pogorszenie funkcji nerek.
aliskiren, cholestaza, cukrzyca, dysfagia, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, lek moczopędny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, sartan, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kastel 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu substancji czynnych oraz ich interakcji. Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek, czynną chorobą wątroby (w tym trwałym, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz lub aktywnością enzymów przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), miopatią, a także przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny lub określonych leków przeciwwirusowych (sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir). Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ACE inhibitory, historią obrzęku naczynioruchowego, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, stosowaniem sakubitrylu/walsartanu, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
aliskiren, aminotransferazy, antagonista receptora angiotensyny II, choroby układu sercowo-naczyniowego, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, interakcje farmakodynamiczne, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, miopatia, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk naczynioruchowy, reduktaza HMG-CoA, sakubitryl walsartan, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, zaburzenia czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają ścisłego monitorowania i ostrożności podczas terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego; konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, leczenie pozaustrojowe z użyciem błon dializacyjnych o wysokiej przepuszczalności (np. poliakrylonitrylowych) oraz afereza LDL z siarczanem dekstrynu zwiększają ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych i są przeciwwskazane. Współistniejące stosowanie leków zwiększających stężenie potasu (sole potasu, heparyna, diuretyki oszczędzające potas, ARB, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna) wymaga systematycznego monitorowania poziomu potasu w surowicy ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
adrenalina, afereza LDL, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, baklofen, blokada układu RAA, błona poliakrylonitrylowa, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, dopamina, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-IV, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor neprylizyny, insulina, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, NLPZ, obojętna endopeptydaza, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja hematologiczna, reakcja hipoglikemiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, takrolimus, toksyczność litu, układ RAA, wildagliptyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zanacodar Combi 80 mg + 25 mg
Zanacodar Combi to lek złożony zawierający telmisartan (80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia telmisartanem lub hydrochlorotiazydem nie przyniosła oczekiwanych efektów. Preparat podaje się raz na dobę, z możliwością bezpośredniego przejścia z terapii oddzielnymi składnikami lub po uprzedniej titracji dawek. Dostępne są także niższe dawki (40 mg/12,5 mg oraz 80 mg/12,5 mg), co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby zaleca się stosowanie dawki nieprzekraczającej 40 mg/12,5 mg, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością wątroby. Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia nie powinni stosować tego preparatu ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aliskiren, ciśnienie tętnicze, GFR, hydrochlorotiazyd, kontrola nadciśnienia, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, parametr nerkowy, telmisartan, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, titracja dawki, właściwość higroskopijne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, Zanacodar Combi - Leksykon leków
Interakcje leku – Xartan 50 mg
Losartan potasu, substancja czynna leku Xartan (50 mg, tabletki powlekane), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Współpodawanie losartanu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz substancjami wywołującymi niedociśnienie (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostyna) może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego. Metabolizm losartanu odbywa się głównie przez CYP2C9, a inhibitory tego enzymu, takie jak flukonazol, obniżają stężenie aktywnego metabolitu o około 50%, natomiast induktory, np. ryfampicyna, redukują je o około 40%. Stosowanie losartanu z lekami oszczędzającymi potas, heparyną, suplementami potasu lub substytutami soli potasowej zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga unikania terapii skojarzonej lub ścisłego monitorowania poziomu potasu.
aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cytochrom P450, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, flukonazol, fluwastatyna, funkcja nerek, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, izoenzym CYP2C9, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, losartan potasu, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ryfampicyna, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, stężenie potasu, toksyczność litu, triamteren, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Olimestra 20 mg + 12,5 mg
Preparat Co-Olimestra, zawierający olmesartan medoksomil oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym na pochodne sulfonamidowe ze względu na możliwość reakcji krzyżowych. Nie należy stosować leku u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, cholestazą oraz niedrożnością dróg żółciowych, ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w obecności opornej hipokaliemii, hiperkalcemii, hiponatremii oraz objawowej hiperurykemii, gdyż hydrochlorotiazyd może nasilać te zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne.
Stosowanie Co-Olimestry jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka teratogennego, w tym zaburzeń rozwoju układu moczowego płodu, hipoplazji czaszki oraz niewydolności nerek noworodka. Dodatkowo, jednoczesne podawanie leku z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z upośledzoną czynnością nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz wzrostu śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. Przed włączeniem Co-Olimestry do terapii nadciśnienia tętniczego konieczna jest szczegółowa ocena stanu klinicznego pacjenta, uwzględniająca wymienione przeciwwskazania.
aliskiren, cholestaza, cukrzyca, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoplazja czaszki, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, małowodzie, nadwrażliwość na substancje czynne, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedrożność dróg żółciowych, olmesartan medoksomil, pochodna sulfonamidowa, reakcja krzyżowa, śmiertelność sercowo-naczyniowa, terapia skojarzona, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 5 mg
Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, będący kombinacją inhibitora ACE (perindopril) oraz pochodnej dihydropirydyny (amlodypina), posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na laktozę jednowodną (41,672–83,344 mg w zależności od dawki), a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (w tym dziedzicznym i idiopatycznym). Ponadto, stosowanie leku jest zakazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód i noworodka, a także u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale.
aliskiren, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie kostnienia czaszki, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, toksyczny wpływ na płód, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty