aliskiren
Aliskiren to bezpośredni inhibitor reniny, enzym odgrywający kluczową rolę w układzie renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Jako lek pierwszej generacji z tej grupy, aliskiren blokuje konwersję angiotensynogenu do angiotensyny I, hamując tym samym cały szlak RAA u jego początku.
Wskazania do stosowania aliskirenu obejmują głównie leczenie nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi. Badania kliniczne wykazały, że aliskiren skutecznie obniża ciśnienie tętnicze zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi grupami leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie aliskirenu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, wśród których najczęściej obserwuje się biegunkę, kaszel oraz hiperkaliemię. Przeciwwskazany jest w ciąży, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz w skojarzeniu z inhibitorami ACE lub sartanami u chorych z cukrzycą lub niewydolnością nerek, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań nerkowych i hiperkaliemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Polsart 80 mg
Telmisartan, substancja czynna Polsart, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie stężenia digoksyny, gdyż telmisartan zwiększa jej maksymalne stężenie w osoczu o 49% oraz minimalne o 20%, co może prowadzić do toksyczności ze względu na wąski indeks terapeutyczny digoksyny. Ponadto, telmisartan, podobnie jak inne leki działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), może indukować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyną, lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprymem. W takich przypadkach zaleca się ścisłe monitorowanie poziomu potasu w surowicy, aby zapobiec poważnym powikłaniom elektrolitowym.
aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, eplerenon, farmakokinetyka digoksyny, furosemid, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, indeks terapeutyczny, inhibitor ACE, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kortykosteroid, lek moczopędny oszczędzający potas, litemia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ramipryl, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, stężenie digoksyny, substytut soli potasowej, takrolimus, telmisartan z digoksyną, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Interakcje leku – ApoRami 1,25 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co prowadzi do podwójnej blokady układu RAA i zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także stosowanie ramiprylu podczas hemodializy z błonami poliakrylonitrylowymi lub aferezy lipoprotein z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest kojarzenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem z powodu wysokiego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających stężenie potasu (np. spironolakton, triamteren, amiloryd, suplementy potasu, trimetoprim, cyklosporyna, heparyna), gdyż hiperkaliemia jest poważnym działaniem niepożądanym inhibitorów ACE.
afereza lipoprotein, aliskiren, allopurinol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, cytostatyk, działanie hipotensyjne, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor endopeptydazy obojętnej, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hipoglikemiczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, substancja wazopresyjna, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim, układ RAA, wildagliptyna, związek litu - Leksykon substancji czynnych
Trandolapryl – Właściwości farmakodynamiczne
Trandolapryl jest niepeptydowym inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) o kodzie ATC C09AA10, będącym prolekiem przekształcanym w wątrobie do aktywnego metabolitu trandolaprylatu, który silnie i długotrwale hamuje ACE. Mechanizm działania opiera się na blokadzie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co skutkuje obniżeniem stężenia angiotensyny II, aldosteronu oraz natriuretycznego czynnika przedsionkowego, a także wzrostem aktywności reniny i angiotensyny I w osoczu. Efekt hipotensyjny pojawia się już po 1 godzinie od podania i utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny, umożliwiając dawkowanie raz na dobę, z maksymalnym działaniem między 8 a 12 godziną. Trandolapryl wykazuje korzystne efekty na układ sercowo-naczyniowy, w tym regresję przerostu mięśnia sercowego, zwiększenie podatności tętnic oraz zmniejszenie przerostu naczyń, co przekłada się na redukcję śmiertelności sercowo-naczyniowej, ryzyka nagłego zgonu oraz niewydolności serca opornej na leczenie.
aldosteron, aliskiren, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bezpośredni inhibitor reniny, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, czynność rozkurczowa serca, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, natriuretyczny czynnik przedsionkowy, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, prolek, przerost mięśnia sercowego, przerost naczyń krwionośnych, przewlekła choroba nerek, renina, trandolapryl, trandolaprylat, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlessa 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Amlessa jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inhibitory ACE lub amlodypinę, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Nie należy stosować leku w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, gdyż stosowanie inhibitorów ACE może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek.
aliskiren, amlodypina, antagonista wapnia, choroba nerek, cukrzyca, dihydropirydyna, GFR, hiperkaliemia, inhibitor ACE, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, sakubitryl walsartan, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Captopril Polfarmex 25 mg
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) oraz suplementów potasu, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. U pacjentów leczonych tiazydami lub diuretykami pętlowymi (np. furosemid) na początku terapii kaptoprylem może wystąpić hipotonii, którą można ograniczyć przez zmniejszenie dawki diuretyku, zwiększenie nawodnienia oraz rozpoczęcie leczenia od niskiej dawki kaptoprylu. Kaptopryl może być bezpiecznie łączony z beta-blokerami i długodziałającymi blokerami kanału wapniowego, jednak należy monitorować nasilenie działania hipotensyjnego. W terapii ostrego zawału mięśnia sercowego kaptopryl stosuje się łącznie z kwasem acetylosalicylowym, lekami trombolitycznymi, beta-adrenolitykami i azotanami, co jest bezpieczne i korzystne terapeutycznie.
aliskiren, alkohol etylowy, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, beta-adrenolityk, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze krwi, cytostatyk, diuretyk pętlowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, furosemid, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulina, kaliemia, kaptopryl, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek trombolityczny, leukopenia, lit, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nitrogliceryna, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna sulfonylomocznika, prokainamid, spironolakton, suplement potasu, toksyczność litu, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Vilpin Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada szereg przeciwwskazań wynikających z właściwości obu składników. Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, w ciąży (zwłaszcza w II i III trymestrze), przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², a także przy stosowaniu sakubitrylu z walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin). Dodatkowo, przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym oraz z istotnym zwężeniem tętnic nerkowych. Amlodypina jest przeciwwskazana u osób z nadwrażliwością na dihydropirydyny, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, produkt zawiera izomalt (86,6 mg lub 173,2 mg na tabletkę), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy.
aliskiren, amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy idiopatyczny, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg
Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości obu składników. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do łącznego stosowania z sakubitrylem/walsartanem (z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz z pozaustrojowymi metodami leczenia wykorzystującymi błony poliakrylonitrylowe, które mogą wywołać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne. Ryzyko hiperkaliemii zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, soli potasowych, innych inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyn, leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprymu/kotrimoksazolu. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu i czynności nerek podczas terapii skojarzonej.
afereza lipoprotein, alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczy, azotan, baklofen, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dantrolen, dializa, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, gliptyna, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipowolemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, insulina, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, lit, makrolid, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl tozylan, prazosyna, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl, sitagliptyna, spironolakton, środek znieczulający, sulfametoksazol, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olmesartan LEK-AM 20 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Olmesartan LEK-AM, jest silnym i wybiórczym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1, wykorzystywanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Mechanizm działania polega na blokowaniu efektów angiotensyny II związanych z receptorem AT1, co prowadzi do zwiększenia aktywności reniny oraz stężeń angiotensyny I i II w osoczu, a jednocześnie do obniżenia stężenia aldosteronu. Lek wykazuje długotrwałe, zależne od dawki obniżenie ciśnienia tętniczego, utrzymujące się przez 24 godziny przy dawkowaniu raz na dobę, z maksymalnym efektem hipotensyjnym osiąganym po około 8 tygodniach terapii. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano niedociśnienia po pierwszej dawce, tachyfilaksji ani efektu „z odbicia” po przerwaniu leczenia. Terapia skojarzona z hydrochlorotiazydem wykazuje działanie addytywne i jest dobrze tolerowana.
aldosteron w osoczu, aliskiren, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor reniny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, receptor angiotensyny II typu AT1, renina w osoczu, tachyfilaksja, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zgon z przyczyny sercowo-naczyniowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Preparat Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do łączenia peryndoprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, stosowanie aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Podwójna blokada układu RAA (inhibitor ACE plus antagonista receptora angiotensyny II) jest niezalecana z uwagi na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. W terapii należy również unikać łączenia peryndoprylu z diuretykami oszczędzającymi potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd) oraz solami potasu ze względu na ryzyko hiperkaliemii. W przypadku amlodypiny, istotne są interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, azole, makrolidy), które mogą zwiększać jej stężenie i ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób starszych. Niezalecane jest także spożywanie soku grejpfrutowego, który zwiększa biodostępność amlodypiny.
aliskiren, amfoterycyna B, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczny, chinidyna, chloropromazyna, cyklosporyna, dantrolen, diltiazem, diuretyk oszczędzający potas, dofetylid, dyzopiramid, ewerolimus, glikokortykosteroid, gliptyna, haloperydol, heparyna, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochinidyna, indapamid, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, linagliptyna, mineralokortykosteroid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, pimozyd, racekadotryl, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sitagliptyna, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, torsade de pointes, triamteren, trimetoprim, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 5 mg + 80 mg
Lek Wamlox, zawierający amlodypinę (5-10 mg) i walsartan (80-160 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, stosowanie Wamloxu jest niewskazane u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Kombinacja z aliskirenem jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i powikłań sercowo-naczyniowych.
aliskiren, amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista receptora angiotensyny, bloker kanału wapniowego, cholestaza, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotonia, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Egiramlon, zawierający ramipryl i amlodypinę, ma szereg przeciwwskazań wynikających z farmakologicznych właściwości obu składników. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, niezależnie od etiologii (dziedziczny, idiopatyczny lub indukowany przez inhibitory ACE/AIIRA). Leku nie należy stosować u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, wstrząsem (w tym kardiogennym), znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, Egiramlon jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia, które powodują kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z błonami wysokoprzepływowymi). Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz z sakubitrylem+walsartanem ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, ciężkie niedociśnienie, hemodializa, hemofiltracja, inhibitor konwertazy angiotensyny, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zofenil Plus 30 mg + 12,5 mg
Lek Zofenil Plus, zawierający 30 mg zofenoprylu wapniowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest preparatem hipotensyjnym o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności inhibitorów ACE oraz zagrożenie dla płodu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na zofenopryl, inne inhibitory ACE, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidu oraz substancje pomocnicze, w tym 56,20 mg laktozy jednowodnej w tabletce. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych oraz jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej przy jedynej czynnej nerce. Ponadto, nie zaleca się łączenia Zofenilu Plus z sakubitrylem z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie teratogenne, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, łagodna niewydolność wątroby, laktoza jednowodna, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność narządowa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonamidu, preparat hipotensyjny, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, terapia hipotensyjna, trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, współczynnik filtracji kłębuszkowej, Zofenil Plus, zofenopryl wapniowy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramladio 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramladio, łączący ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Ramipryl jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, niestabilnością hemodynamiczną oraz przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m². Ponadto, konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu po terapii sakubitrylem z walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu tętniczym, wstrząsie (w tym kardiogennym), istotnym zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. zwężeniu zastawki aorty) oraz w niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po ostrym zawale.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, działanie wazodylatacyjne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmisartan + HCT Genoptim 80 mg + 25 mg
Telmisartan + HCT Genoptim, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, przy zastojach żółci, ciężkiej niewydolności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ponadto, nie powinien być stosowany u osób z oporną hipokaliemią, hiperkalcemią oraz w przypadku jednoczesnego stosowania aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². Lek zawiera laktozę jednowodną w ilościach 49,84 mg (tabletki 40 mg + 12,5 mg i 80 mg + 12,5 mg) oraz 99,67 mg (tabletki 80 mg + 25 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Stosowanie w pierwszym trymestrze ciąży również jest odradzane ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu przez antagonistów receptora angiotensyny II.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent geriatryczny, pierwszy trymestr ciąży, pochodna sulfonamidowa, przesączanie kłębuszkowe, telmisartan, trzeci trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zastój żółci, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmizek HCT 80 mg + 25 mg
Telmizek HCT, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku lub pochodne sulfonamidowe, w II i III trymestrze ciąży, przy zastojach żółci, ciężkiej niewydolności wątroby, ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), opornej hipokaliemii oraz hiperkalcemii. Ponadto, łączenie Telmizek HCT z aliskirenem jest zabronione u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek. Wskazane jest ścisłe monitorowanie funkcji narządów i parametrów biochemicznych u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego upośledzeniem funkcji wątroby lub nerek oraz unikanie stosowania leku w I trymestrze ciąży, mimo braku bezwzględnego przeciwwskazania.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cukrzyca, GFR, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, klirens kreatyniny, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oliguria, pochodna sulfonamidowa, retencja wapnia, telmisartan i hydrochlorotiazyd, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zastój żółci - Leksykon substancji czynnych
Benazepryl – Interakcje
Benazepryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest ryzyko nasilonego niedociśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych, azotanów czy leków rozszerzających naczynia, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnego odstawienia moczopędnych 2-3 dni przed terapią benazeprylem. Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych, mogą osłabiać działanie hipotensyjne i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją nerek i osób w podeszłym wieku. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem jest przeciwwskazana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Ponadto, jednoczesne stosowanie benazeprylu z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu wysokiego ryzyka obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, cytostatyk, działanie addycyjne, działanie hipotensyjne, glikokortykosteroid, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, ko-trimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, leukocytoza, leukopenia, lit, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, preparat złota, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, sympatykomimetyk, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enalapril Vitabalans 10 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii enalaprylem, kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na enalapryl lub inne inhibitory ACE, a także historia obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego i idiopatycznego). Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu między zakończeniem terapii sakubitrylem z walsartanem a rozpoczęciem leczenia enalaprylem, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych. Ponadto, jednoczesne stosowanie enalaprylu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko powikłań nerkowych i sercowo-naczyniowych. Enalapril jest również bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka ciężkich uszkodzeń płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia i hipoplazja czaszki.
aliskiren, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, działanie hipotensyjne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, hipowolemja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, sakubitryl z walsartanem, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Lek Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (amlodypinę, ramipryl, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidowe) oraz u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezależnie od etiologii. Nie należy stosować go w stanach takich jak wstrząs, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych, oporną na leczenie hipokaliemię, hiponatremię, hiperkalcemię oraz objawową hiperurykemię. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, tiazydowy lek moczopędny, trymestr ciąży, wstrząs sercopochodny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olmesartan LEK-AM 40 mg
Olmesartan LEK-AM, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olmesartan medoksomil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (151,66 mg w tabletce 20 mg, 303,3 mg w tabletce 40 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu lub jego śmierci. Niedrożność dróg żółciowych również wyklucza terapię z powodu zaburzeń metabolizmu i wydalania leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania olmesartanu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR < 60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, nefrotoksyczności i powikłań sercowo-naczyniowych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, hiperkaliemia, hipowolemia, laktoza jednowodna, leczenie moczopędne, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niedrożność dróg żółciowych, objaw ortostatyczny, obniżenie ciśnienia tętniczego, odwodnienie, olmesartan medoksomil, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie odpływu żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tritace 2,5 2,5 mg
Lek Tritace zawierający ramipryl, inhibitor ACE, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego, idiopatycznego lub indukowanego inhibitorami ACE/AIIRA) ze względu na ryzyko zagrażającego życiu obrzęku krtani, języka lub głośni. Nie należy łączyć ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem ani z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i hipotonii. Przeciwwskazane jest także stosowanie u pacjentów poddawanych dializie lub hemofiltracji z użyciem błon o ujemnym ładunku elektrycznym (np. poliakrylonitrylowych) oraz u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdzie może dojść do ostrej niewydolności nerek. Ramipryl nie powinien być stosowany u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnością hemodynamiczną ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego, szczególnie po pierwszej dawce.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cukrzyca, dializa, filtracja kłębuszkowa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kotrimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój nerek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktoidna, sakubitryl z walsartanem, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symibace 5 mg
Cylazapryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne inhibitory ACE, a także u osób z dziedzicznym, idiopatycznym lub przebytym obrzękiem naczynioruchowym, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji obrzękowych zagrażających życiu. Lek zawiera laktozę jednowodną (117,824 mg w tabletce 5 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie cylazaprylu w II i III trymestrze ciąży, gdyż może prowadzić do poważnych uszkodzeń płodu, takich jak niedociśnienie tętnicze, hipoplazja czaszki, niewydolność nerek, małowodzie oraz zgon płodu. W I trymestrze stosowanie wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka.
aliskiren, błony wysokoprzepływowe, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cylazapryl, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, małowodzie, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niestabilna niewydolność serca, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, przeszczepienie nerki, reakcja krzyżowa, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ampril HL 2,5 mg + 12,5 mg
Lek Ampril HL, zawierający 2,5 mg ramiprylu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, inne inhibitory ACE, hydrochlorotiazyd, diuretyki tiazydowe, sulfonamidy oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (61,28 mg/tabletkę). Należy unikać stosowania u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (dziedzicznego, idiopatycznego lub indukowanego inhibitorami ACE/AIIRAs), a także u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa, hemofiltracja). Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy istotnym hemodynamicznie zwężeniu tętnic nerkowych (obustronnym lub tętnicy jedynej czynnej nerki), gdyż może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek. Nie zaleca się stosowania w II i III trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko toksyczności płodowej i noworodkowej.
Ampril HL jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min u niedializowanych) oraz u osób z istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi (hiponatremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiperkalcemia), które mogą ulec pogłębieniu podczas terapii. Nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i encefalopatią wątrobową z uwagi na ryzyko pogorszenia funkcji wątroby i nasilenia encefalopatii. Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem (przerwa co najmniej 36 godzin), ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz obrzęku naczynioruchowego. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych i zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, dializa, diuretyk tiazydowy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, hydrochlorotiazyd, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, małowodzie, niedobór laktazy, niedorozwój kości czaszki, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, powikłanie sercowo-naczyniowe, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Candepres
Produkt leczniczy Candepres, zawierający kandesartan cyleksetylu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny poniżej 15 ml/min. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, szczególnie u osób poddawanych hemodializie oraz u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza powyżej 75. roku życia. W badaniach klinicznych nie uwzględniono pacjentów z kreatyniną >265 μmol/l (>3 mg/dl). Istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. W wyjątkowych przypadkach podwójna blokada powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty z częstym monitorowaniem parametrów biochemicznych i ciśnienia tętniczego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykosteroidów, azotemia, brak laktazy, choroba niedokrwienna mózgu, GFR, hemodializa, hiperkaliemia, hipovolemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek presyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, ostre niedociśnienie tętnicze, pierwotny hiperaldosteronizm, przeszczepienie nerki, receptor AT1, schyłkowa niewydolność nerek, skąpomocz, spironolakton, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Vilpin Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (pochodna dihydropirydyny), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości obu substancji czynnych. Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie lub dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, stosowanie Vilpin Combi jest przeciwwskazane u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, co wiąże się z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), które zwiększają ryzyko hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek, oraz na konieczność zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu przy przejściu z sakubitrylu i walsartanu ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, amlodypina, dializoterapia, GFR, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perfuzja narządowa, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Prestozek Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²). Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, trimetoprym, cyklosporyna i heparyna mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy, co wymaga monitorowania i ostrożności. Ponadto, peryndopryl może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych oraz zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego w połączeniu z lekami takimi jak racekadotryl, sakubitryl/walsartan czy inhibitory mTOR. Interakcje z NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać funkcję nerek.
alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, amlodypina, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, erytromycyna, estramustyna, ewerolimus, glicerol triazotan, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia, lit, neurotoksyczność, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, prazosyna, racekadotryl, sakubitryl, spironolakton, sulfonamid hipoglikemizujący, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olmesartan LEK-AM 20 mg
Olmesartan LEK-AM, zawierający olmesartan medoksomil w dawkach 20 mg i 40 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (151,66 mg w tabletce 20 mg i 303,3 mg w tabletce 40 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Lek nie powinien być stosowany u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, w tym zaburzenia rozwoju układu moczowego, hipotensję i niewydolność nerek. Przeciwwskazaniem jest także niedrożność dróg żółciowych, która może zaburzać metabolizm i wydalanie olmesartanu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby zaleca się ostrożność i ewentualną modyfikację dawkowania ze względu na metabolizm leku w wątrobie.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca, farmakokinetyka leku, hiperkaliemia, hipotensja, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil, terapia hipotensyjna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Enarenal
Enarenal (enalaprylu maleinian) w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia, zwłaszcza przy niedoborze płynów, niewydolności serca (w tym nasilonej), hiponatremii oraz zaburzeniach czynności nerek. Leczenie powinno rozpoczynać się pod ścisłym nadzorem medycznym, z kontrolą ciśnienia tętniczego i ewentualnym czasowym odstawieniem leków moczopędnych. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobami naczyń mózgowych nadmierne obniżenie ciśnienia może prowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru. W przypadku niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami oraz dożylne podanie soli fizjologicznej, a leczenie można kontynuować po stabilizacji ciśnienia.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, diuretyk pętlowy, enalaprylu maleinian, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kreatynina w osoczu, lek moczopędny, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedobór płynów, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, przeszczepienie nerki, stężenie potasu, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Karbicombi 32 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Karbicombi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz hydrochlorotiazyd, charakteryzuje się szerokim spektrum interakcji farmakologicznych, które mają istotne znaczenie kliniczne. Hydrochlorotiazyd może nasilać utratę potasu, co w połączeniu z innymi lekami kaliuretycznymi (np. diuretyki, amfoterycyna B, steroidy) zwiększa ryzyko hipokaliemii, wymagając regularnego monitorowania stężenia potasu. Z kolei stosowanie Karbicombi z lekami oszczędzającymi potas lub suplementami potasu może prowadzić do hiperkaliemii, co również wymaga kontroli elektrolitów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiotoksycznego działania glikozydów naparstnicy i leków przeciwarytmicznych (klasy Ia i III) w kontekście zaburzeń elektrolitowych. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu może powodować wzrost jego stężenia i toksyczności, co jest przeciwwskazaniem lub wymaga ścisłego monitorowania. Interakcje z NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 i kwasem acetylosalicylowym >3 g/dobę) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Karbicombi oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób starszych.
aliskiren, amantadyna, amfoterycyna B, amifostyna, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cholestyramina, cyklofosfamid, cyklosporyna, diazoksyd, dna moczanowa, glikozyd naparstnicy, hamowanie szpiku kostnego, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kaliuretyczny lek moczopędny, kandesartan cyleksetylu, karbenoksolon, kolestypol, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek cytostatyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeczyszczający, metformina, metotreksat, neuroleptyk, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, ostra niewydolność nerek, penicylina G, środek kontrastowy, tiazydowy lek moczopędny, torsades de pointes, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmix 80 mg
Telmisartan, substancja czynna leku Telmix, jest antagonistą receptora angiotensyny II, stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania bezwzględne obejmują nadwrażliwość na telmisartan lub substancje pomocnicze, drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, zaburzenia odpływu żółci oraz ciężką niewydolność wątroby. Ponadto, stosowanie Telmix jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73 m², jeśli jednocześnie przyjmują produkty zawierające aliskiren, ze względu na ryzyko poważnych interakcji i działań niepożądanych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, GFR, nadwrażliwość na telmisartan, pierwszy trymestr ciąży, schorzenie współistniejące, telmisartan, toksyczny wpływ na płód, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odpływu żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benalapril 10 10 mg
Benalapril, zawierający enalapryl maleinian w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne inhibitory ACE, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie lub z dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 171 mg (5 mg), 166 mg (10 mg) i 156 mg (20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie Benalaprilu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniem czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka poważnych uszkodzeń płodu, w tym hipoplazji kości czaszki i niewydolności nerek.
afereza LDL, agranulocytoza, aliskiren, choroba tkanki łącznej, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl maleinian, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, nadwrażliwość, neutropenia, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zabieg odczulania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Enarenal 5 mg
Enalapryl, stosowany w terapii skojarzonej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Ryzyko obrzęku naczynioruchowego jest znacząco podwyższone przy kojarzeniu enalaprylu z sakubitrilem z walsartanem (przeciwwskazane), racekadotrylem, inhibitorami mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz wildagliptyną. Ponadto, enalapryl może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, ko-trimoksazolem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, cyklosporyna, działanie hipoglikemizujące, enalapryl, eplerenon, ewerolimus, glicerol triazotan, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor mTOR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek moczopędny pętlowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trombolityczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, β-adrenolityk - Leksykon leków
Interakcje leku – ApoRami 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co prowadzi do podwójnej blokady układu RAA i zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także stosowanie ramiprylu podczas pozaustrojowych zabiegów z użyciem błon wysoce przepuszczalnych (np. hemodializa z błoną poliakrylonitrylową) oraz w połączeniu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych i obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, ramipryl może nasilać hiperkaliemię w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
afereza lipoprotein, aliskiren, allopurinol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hipoglikemiczna, sakubitryl walsartan, sole litu, spironolakton, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim, wildagliptyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Candepres HCT
Produkt leczniczy Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków blokujących układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takich jak inhibitory ACE czy aliskiren. Nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA, a w przypadku konieczności jej zastosowania, wskazany jest ścisły nadzór specjalistyczny z regularnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów i ciśnienia tętniczego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nefropatią cukrzycową, po przeszczepie nerki, z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, hipowolemią, zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób z hemodynamicznie istotnymi zwężeniami zastawek serca lub kardiomiopatią przerostową. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemię, hipomagnezemię oraz przemijające zwiększenie stężenia wapnia w surowicy, co wymaga regularnego monitorowania elektrolitów.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia przerostowa, kotrimoksazol, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nasilona diureza, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, przeszczepienie nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, tolerancja glukozy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramicor 2,5 mg
Przed rozpoczęciem terapii ramiprylem (lek Ramicor) konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą prowadzić do poważnych powikłań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego, idiopatycznego lub indukowanego inhibitorami ACE/AIIRA), a także stosowanie sakubitrylu z walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu. Ponadto, Ramicor jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z określonymi błonami), u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i poważnych uszkodzeń płodu.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, hemodializa, hemofiltracja, hipoplazja kości czaszki, hipotensja płodowa, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na ramipryl, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, teratogenność, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Kandesar 8 mg
Kandesartan cyleksetylu, składnik aktywny leku Kandesar, wykazuje brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z wieloma powszechnie stosowanymi lekami, takimi jak hydrochlorotiazyd, warfaryna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel), glibenklamid, nifedypina oraz enalapryl. Jednakże, ze względu na farmakodynamiczne mechanizmy działania, szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu kandesartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren), preparatami potasu, zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas oraz heparyną. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy, aby zapobiec poważnym powikłaniom elektrolitowym. Ponadto, stosowanie kandesartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 oraz kwasem acetylosalicylowym w dawce >3 g/dobę, może prowadzić do zwiększonego ryzyka zaburzeń czynności nerek, hiperkaliemii oraz osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego, co wymaga ostrożności, odpowiedniego nawodnienia pacjenta i monitorowania funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie wazodylatacyjne, enalapryl, eplerenon, glibenklamid, gospodarka elektrolitowa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, objaw ortostatyczny, ostra niewydolność nerek, spironolakton, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg
Preparat Elestar HCT, zawierający olmesartan medoksomil, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²), ciężką niewydolnością wątroby, cholestazą, niedrożnością dróg żółciowych oraz w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód. Ponadto, stosowanie Elestar HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z oporną hipokaliemią, hiperkalcemią, hiponatremią, objawową hiperurykemią oraz w przypadku jednoczesnego stosowania aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²). Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów z wstrząsem, ciężkim niedociśnieniem, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz niestabilną niewydolnością serca po zawale.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, cukrzyca, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, drugi trymestr ciąży, enzymy wątrobowe, hiperkalcemia, hiperurykemia objawowa, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, nadwrażliwość na składniki leku, niedrożność dróg żółciowych, niestabilna niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, olmesartan medoksomil, oporna hipokaliemia, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, sulfonamid, trzeci trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, żółtaczka, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Przeciwwskazania stosowania
Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym barwniki takie jak czerwień Allura AC (E129) i żółcień pomarańczowa FCF (E110). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywną chorobą wątroby, niewyjaśnionym, trwałym podwyższeniem aktywności aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy (GGN) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Dawkę 40 mg rozuwastatyny należy unikać u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazania dotyczą także preparatów złożonych zawierających rozuwastatynę, takich jak Ezehron Duo, Roxiper czy Rosulip Plus, z uwzględnieniem dodatkowych składników aktywnych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, białko transportujące OATP1B1, choroba wrzodowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czerwień Allura AC, czynna choroba wątroby, encefalopatia wątrobowa, fibrat, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, krwotok żołądkowo-jelitowy, lecytyna sojowa, mastocytoza, metotreksat, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, podwyższona aktywność aminotransferaz, polipy nosa, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, sakubitryl, skaza krwotoczna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, substancja pomocnicza, tartrazyna, toksyczność mięśniowa, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia krzepnięcia, żółcień pomarańczowa FCF, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmisartanum Teva B.V. 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARB), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u osób z nadwrażliwością na telmisartan lub substancje pomocnicze, w tym sorbitol (38,4 mg w tabletce 80 mg), a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, telmisartan nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami odpływu żółci, cholestazą oraz ciężką niewydolnością wątroby, gdyż może to prowadzić do kumulacji leku i nasilenia objawów niewydolności wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania telmisartanu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²), ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, hipotensji oraz pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotensja, interakcja lekowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odwodnienie, pierwotny hiperaldosteronizm, sorbitol, substancja pomocnicza, telmisartan, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie odpływu żółci - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Combi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z sakubitrylem z walsartanem bez zachowania 36-godzinnego odstępu, aby zapobiec obrzękowi naczynioruchowemu. Należy unikać stosowania Ramizek Combi podczas procedur pozaustrojowych z błonami wysokoprzepływowymi (np. poliakrylonitryl) ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Wysokie ryzyko hiperkaliemii występuje przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, kotrimoksazolu, cyklosporyny, takrolimusu oraz heparyny, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biodostępność, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, dializa, dysfagia, ewerolimus, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek znieczulający, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, procedura pozaustrojowa, racekadotryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, wildagliptyna, zapaść sercowo-naczyniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olmita 40 mg + 5 mg
Preparat Olmita, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę w dawkach 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub laktozę jednowodną (4,20 mg w dawce 20 mg + 5 mg oraz 8,40 mg w dawkach 40 mg + 5 mg i 40 mg + 10 mg), w drugim i trzecim trymestrze ciąży, przy ciężkiej niewydolności wątroby i niedrożności dróg żółciowych. Ponadto, stosowanie Olmity jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek. Ze względu na amlodypinę, lek nie powinien być stosowany w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie, zwężeniu drogi odpływu z lewej komory serca oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale.
aliskiren, antagonista wapnia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotensja, laktoza jednowodna, metyldopa, nadwrażliwość na substancje, niedrożność dróg żółciowych, olmesartan medoksomil i amlodypina, ostry zawał serca, pochodne dihydropirydyny, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dipperam 5 mg + 160 mg
Lek Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg lub 10 mg + 160 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową lub zastojem żółci. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, w tym hipotensję, hipoplazję czaszki i niewydolność nerek. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne podawanie Dipperamu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73m²), co zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz incydentów sercowo-naczyniowych.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, hipotonia, incydent sercowo-naczyniowy, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, perfuzja wieńcowa, pochodne dihydropirydyny, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toralis 20 mg + 10 mg
Lek Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lizynopryl, torasemid lub pochodne sulfonylomocznika, a także ciąża i karmienie piersią ze względu na ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu. Nie należy stosować Toralis u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zwłaszcza po inhibitorach ACE, oraz u osób z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym. Przeciwwskazane jest także łączenie leku z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek. Torasemid wymaga zachowanego przepływu nerkowego, dlatego lek jest przeciwwskazany przy bezmoczu, śpiączce wątrobowej, niedociśnieniu tętniczym, hipowolemii oraz zaburzeniach elektrolitowych takich jak hiponatremia i hipokaliemia. Dodatkowo, ciężkie zaburzenia oddawania moczu, np. z powodu przerostu gruczołu krokowego, stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko zatrzymania moczu.
agranulocytoza, aliskiren, allopurynol, diuretyk pętlowy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lizynopryl, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pętla Henlego, prokainamid, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, stenoza tętnicy nerkowej, sulfonylomocznik, toczeń rumieniowaty układowy, torasemid, zaawansowana niewydolność nerek, zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polsart 40 mg
Telmisartan, substancja czynna preparatu Polsart (dostępnego w dawkach 40 mg i 80 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na telmisartan lub substancje pomocnicze, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami odpływu żółci (cholestaza wewnątrzwątrobowa i zewnątrzwątrobowa) oraz ciężką niewydolnością wątroby, gdyż może to prowadzić do kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania telmisartanu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hipotonii, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cholestaza zewnątrzwątrobowa, cukrzyca, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor reniny, nadwrażliwość na telmisartan, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry wątrobowe, Polsart, reakcja anafilaktyczna, retencja potasu, stężenie potasu w surowicy, telmisartan, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odpływu żółci